Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Η κλωτσιά της απελπισίας



Τις προάλλες κατέβαινα την Κηφισίας με το αυτοκίνητο, γύρω στις 8.30 το πρωί, και αντίκρυσα μια εικόνα που με άγγιξε ιδιαιτέρως. Στο απέναντι ρεύμα, ήταν σταματημένο ένα αυτοκίνητο στην μέση του δρόμου με ανοιχτό το καπό, προφανώς χαλασμένο από μηχανική βλάβη...
Του Γιώργου Φλωρά
 ...Ήταν ένα μικρού κυβισμού αυτοκίνητο ηλικίας 15-20 ετών. Στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου ήταν ο μεσήλικας οδηγός του. Στα 20-30 δευτερόλεπτα που χρειάστηκα για να περάσω από δίπλα του αντίκρυσα έναν άνθρωπο απελπισμένο. Κλώτσαγε το χαλασμένο αυτοκίνητο, στην συνέχεια έπιανε το κεφάλι του απελπισμένος και πάλι κλώτσαγε το αυτοκίνητο.
Η καρδιά μου σφίχτηκε την ώρα εκείνη. Διάφορα μπορεί να γυρνούσαν στο μυαλό του συμπολίτη μας, ο δικός μου ο νους πήγε σε μια σκέψη που η εποχή την δικαιολογεί. Είδα έναν απελπισμένο άνθρωπο που, λογικά, πήγαινε να δουλέψει για το μεροκάματο. Απελπισμένο γιατί το παλιό αυτοκίνητο του χάλασε και την ώρα εκείνη εφιάλτες υψώθηκαν μπροστά του, τέρατα έτοιμα να τον κατασπαράξουν. Η ηλικία του αυτοκινήτου πρόδιδε μια οικονομική κατάσταση από μέτριο και κάτω. Ενδεχομένως ο συμπολίτης να ανήκει στην μεγάλη κατηγορία των κατεστραμμένων της κρίσης. Σύνηθες αποτέλεσμα της οικονομικής ένδειας η κακή συντήρηση του αυτοκινήτου. Όταν πρέπει να μαζέψεις το ευρώ με το τσιγκέλι, που χρήματα για συνεργείο.
Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να μην είχε χρήματα ούτε για την βενζίνη της εβδομάδας. Βενζίνη απαραίτητη για να κινηθεί και να βρει μεροκάματο για την οικογένειά του. Για το ενοίκιο του ώστε να μην τον πετάξουν στον δρόμο, ίσως ήδη να χρώσταγε. Για το ρεύμα για να πληρώσει την ρύθμιση στην ΔΕΗ. Για τα τρόφιμα ώστε να μην πεινάσει αυτός και τα παιδιά του. Και την ώρα εκείνη το αναθεματισμένο αυτοκίνητο χάλασε. Ούτε οδική βοήθεια είχε γιατί δεν είχε χρήματα. Απελπισμένος το κλότσαγε γιατί κάπου έπρεπε να ξεσπάσει την απελπισία του.
Στην ηλικία του τι άλλο μπορούσε να κάνει για να ζήσει. Αν ήταν επιχειρηματίας ή ελεύθερος επαγγελματίας η πιθανότητα είναι σημαντική να εχει καταστραφεί και να χρωστάει της Μιχαλούς. Τι μου λες για νόμους Κατσέλη, Εξωδικαστικούς κλπ. Όλα αυτά θέλουν δικηγόρους και χρήματα. Που να τα βρει ο κατεστραμμένος; Αν ήταν υπάλληλος και εχει χάσει την δουλειά του ποιος θα τον προσλάβει στα 50-55 του; Κανείς, απλά και ξάστερα. Τα κάθε λογής επιδόματα ανίκανα να καλύψουν βασικές ανάγκες αλλά και σημαντικές υποχρεώσεις, πχ δικαστικά έξοδα για να μην πάει φυλακή.
Απελπισία. Απελπισία. Σε οδηγεί στην τρέλα. Ειδικά σε όσους είναι στην ηλικία των 50+, άνθρωποι που έχουν να κοιμηθούν καλά πολύ καιρό….
Θα μου πει κάποιος, τι μας λες τώρα, έγραψες σενάριο επειδή κλοτσούσε το αμάξι του. Δυστυχώς η απελπισία είναι διάχυτη σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας. Ο απελπισμένος την κρατάει μέσα του, ντρέπεται να την εκφράσει. Του φτάνει η προσωπική συντριβή, δεν θέλει και την χλεύη του περίγυρου. Ακούει κάθε μέρα για αξιολογήσεις, ανάπτυξη, δουλειές και δεν βλέπει κανένα αποτέλεσμα στην καθημερινότητά του. Η κατάθλιψη σήμερα εχει χτυπήσει κόκκινα σε μεγάλο μέρος της Κοινωνίας. Οι έχοντες δεν το αντιλαμβάνονται και θεωρούν ότι μπορεί ο απελπισμένος να περιμένει, να κάνει υπομονή και να συμπεριφέρεται κανονικά. Να μην κλωτσάει το αυτοκίνητο, με την μεταφορική έννοια.
Η συμπεριφορά του απελπισμένου κόσμου είναι απρόβλεπτη. Και στην καθημερινή του ζωή και στα μεγαλύτερα, πχ στην πολιτική του συμπεριφορά. Η λύση φυσικά δεν είναι να τιμωρήσουμε αυτόν που «κλωτσάει το αυτοκίνητο» αλλά να τον βοηθήσουμε να μην «του χαλάει το αυτοκίνητο», να έχει δουλειά, να μην νοιώθει απελπισία, να βγει από την κατάθλιψη.
Υπάρχει υποστήριξη σήμερα για τους συνανθρώπους που βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Διαπιστώνω όμως έλλειμα ενημέρωσης αυτών. Μέσα στην απελπισία τους είναι χαμένοι και δεν μπορούν να μάθουν για τις λύσεις. Όσο καλές και αν είναι. Διαπίστωσα μάλιστα ότι στο διαδίκτυο δεν υπάρχει κάτι που να συγκεντρώνει όλες τις πληροφορίες μαζί και να δίνει και απαντήσεις σε ερωτήματα. Θα ήταν χρήσιμο να υπάρχει μια ιστοσελίδα που θα περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που αφορούν τους ανθρώπους ηλικίας 50+ που βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Ενημέρωση για τους τρόπους που θα βγουν από αυτήν με στοιχεία για κάθε πρόγραμμα υποστήριξης, είτε αυτό αφορά εργασία, είτε επιδοματικό, είτε υποστήριξη κάθε λογής. Ο νέος εχει περισσότερες δυνάμεις και υπομονή. Η ζωή είναι μπροστά του, οι υποχρεώσεις λιγότερες. Ο μεγαλύτερος άνθρωπος όμως δεν εχει αυτές τις ανοχές.
koutipandoras

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου