Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Ερχεται νέο σοκ: Μισθούς 350 ευρώ προετοιμάζει η Τρόικα – Τι είναι ο θεσμός των mini jobs



Ο Γιάννης Βρούτσης επανέλαβε το Σάββατο ότι δεν θα μειωθεί ο κατώτατος μισθός, ωστόσο, η Τρόικα αναμένεται να προωθήσει προσεχώς την εισαγωγή και στην Ελλάδα του θεσμού των mini jobs, όπως αποκαλείται η μικροεργασία, δηλαδή η εργασία με αμοιβή ως 350 ευρώ.

Σύμφωνα με την Real News, στόχος της τρόικας είναι να υιοθετηθεί ένα μοντέλο ελαστικής εργασίας, χαμηλής αμοιβής, μηδενικής απόδοσης φόρου και ανάλογης πληρωμής εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία. Μάλιστα οι απαιτήσεις των δανειστών αναμένεται να ενταθούν αυτή την εβδομάδα και στόχος είναι, όπως ισχυρίζονται, ο δείκτης της ανεργίας να μειωθεί άμεσα κατά 2%-4%.
Προβλέπεται, λοιπόν, η περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού, κυρίως των νέων μέσω της εισαγωγής των mini jobs, δηλαδή της μικροεργασίας που εφαρμόζεται ευρέως στη Γερμανία, με το αιτιολογικό της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της αντιμετώπισης της ανεργίας των νέων.
Τέλος πιέσεις ασκούνται και για την υιοθέτηση του μέτρου της ανταπεργίας, του λεγόμενου lock out, που προωθείται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και δίνει το δικαίωμα στον εργοδότη να αρνηθεί την παροχή υπηρεσιών εκ μέρους των εργαζομένων που μέχρι πρότινος βρίσκονταν σε απεργία.

ON-NEWS

Δημοκρατία της Βαϊμάρης: Όταν το «δημοκρατικό» τόξο, εκτοξεύει το φασιστικό βέλος.




Γράφει ο askordoulakos

«Το πιο σημαντικό άμεσο καθήκον είναι η δημιουργία ενός Ενιαίου Μετώπου όλων των εργαζομένων, προκειμένου να γυρίσει πίσω ο φασισμός, προκειμένου να προφυλαχτούν από την υποδούλωση και την εκμετάλλευση τους, καθώς και να διατηρήσουν τη δική τους φυσική ύπαρξη με την ισχύ και τη δύναμη της οργάνωσής τους. Πριν από αυτή την επιτακτική ιστορική αναγκαιότητα, όλοι οι λόγοι που μας αναστέλλουν και μας διαιρούν, όπως πολιτικές, συνδικαλιστικές, θρησκευτικές και ιδεολογικές απόψεις,  πρέπει να κατέχουν υποδεέστερη θέση».

Κλάρα (Άισνερ) Τσέτκιν, εναρκτήρια ομιλία στην τελευταία συνεδρίαση του Ράιχσταγκ, 30 Αυγούστου 1932.
 _____________


Πολύς λόγος έχει γίνει τελευταία για τα έργα και τις ημέρες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, ιδίως με αφορμή την παρουσία και τη δράση των «σουμπεριτών» της Χ.Α. Για την εποχή εκείνη έχουν κάνει λόγο άπαντες, οι περισσότεροι εκ των οποίων μας φέρνουν τη Βαιμάρη ως παράδειγμα, για να μας πείσουν ότι πρέπει να κάτσουμε φρόνιμα, διότι οι πολλές αντιδράσεις οδηγούν στα...άκρα (η περίφημη θεωρία των 2 άκρων, των ανιστόρητων ηλιθίων της ομάδας «αληθείας») και στο φασισμό. Τι πραγματικά σημαίνει όμως η Δημοκρατία της Βαϊμάρης και κυρίως, ποιες ουσιαστικές αναλογίες υφίστανται μεταξύ του τότε και του σήμερα; Ποιος και τι πραγματικά οδηγεί στο φασισμό;

Το κομβικό σημείο είναι ο Αύγουστος του 1914, όταν το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας(SPD), το οποίο τότε είναι το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας με δύναμη, περί τα 1.000.000 μέλη, λέει ΝΑΙ στον πόλεμο, με την αιτιολογία ότι η Γερμανία είναι... αμυνόμενη κι όχι επιτιθέμενη καιυπερψηφίζει στο Ράιχσταντ τις πολεμικές δαπάνες! Τιμητική εξαίρεση, ο κομμουνιστής βουλευτής, νεαρός δικηγόρος τότε, Καρλ Λίμπνεχτ (Ομάδα Σπάρτακος). Η εν λόγω στάση του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ωστόσο, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.  Γραμματέας του SPD ήταν οΈμπερτ, ο οποίος από το 1904 έως το 1909 είχε φροντίσει να «επαγγελματοποιήσει» το κόμμα (135.000 επαγγελματικά στελέχη!), ερχόμενος σε πλήρη ρήξη με τις αρχές του ιδρυτή του, Κ. Μαρξ, ο οποίος απεχθανόταν την ιδέα ενός κόμματος «επαγγελματικών στελεχών».

Το 1918 ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος λαμβάνει τέλος, αφού η Γερμανία ηττάται στα πεδία των στρατιωτικών επιχειρήσεων κι ο...Πρίγκηψ Μαξ του Μπάαντεν τοποθετείται από τους νικητές Αγγλογάλλους επικεφαλής του γερμανικού Ράιχ, αντικαθιστώντας τον Κάιζερ Γουλιέλμο, ο οποίοςκαταρρέει κάτω από την οργή του λαού και των στρατιωτών στο μέτωπο. Σε ποιο κόμμα θα στηριχθεί ο...Πρίγκηψ Μαξ, ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει; Μα στο μεταλλαγμένο SPD φυσικά!

Καταλυτικό ρόλο σ’ όλα τα  παραπάνω θα παίξει το 1919 η Συνθήκη των Βερσαλλιών, βάσει της οποίας -εκτός της απόσπασης εδαφών και της αρπαγής του ορυκτού πλούτου (σας θυμίζει κάτι;)- ο Γερμανικός λαός υποχρεωνόταν να καταβάλλει –ως προκαταβολή- το ποσό των 12 δις χρυσών μάρκων (!), καθώς και να καταβάλλει ετησίως στους Αγγλογάλλους, ποσοστό 26% επί των...προπολεμικών γερμανικών εξαγωγών! Η εφαρμογή της Συνθήκης σήμαινε για τους Γερμανούς τότε, ό,τι σημαίνουν τα μνημόνια για τους Έλληνες σήμερα: Φτώχεια, εξαθλίωση και δουλοποίηση.

Το SPD καλείται να συμβάλλει στη δημιουργία νέου Συντάγματος και νέου κράτους εν μέσω Συνθήκης Βερσαλλιών,  εξεγερτικής διάθεσης και  πλήρους διάλυσης της κοινωνίας, της οικονομίας, του κρατικού μηχανισμού και του στρατού, ο οποίος επιστρέφει από το μέτωπο σε τραγική κατάσταση. Παράλληλα, στη γερμανική κοινωνία αρχίζουν να δημιουργούνται και να λειτουργούν Λαϊκά Συμβούλια (εργατικά, αγροτικά, στρατιωτικά κλπ), τα οποία αποτελούν de facto τοπικές εξουσίες διαχείρισης καθημερινών υποθέσεων.

Το SPD, κατά τη συγκρότηση του νέου κράτους και του νέου Συντάγματος (Βαιμάρη) έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δύο δρόμους:

Να στηριχθεί στα επαναστατημένα λαϊκά συμβούλια και με μοχλό πίεσης τη λαϊκή εξέγερση ναανατρέψει το δολοφονικό καθεστώς των Βερσαλλιών, ή να συνταχθεί πλήρως με τους κυρίαρχους αντιδραστικούς κύκλους και να τηρήσει κατά γράμμα τις υποχρεώσεις, που απορρέουν απ’ τη Συνθήκη, ισοπεδώνοντας τη γερμανική κοινωνία; Το SPD καταλαμβάνεται από...το φόβο του λαού κι αποφασίζει να τηρήσει τις...διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας (σας θυμίζει κάτι;) και να ισοπεδώσει το γερμανικό λαό, στέλνοντας τους παρακρατικούς και τους παραστρατιωτικούς θύλακες να τσακίσουν τα Λαϊκά Συμβούλια (τα σημαντικά πολιτικά και τακτικά λάθη των ηρωικών Σπαρτακιστών είναι ένα ζήτημα για άλλη συζήτηση). Για το λόγο αυτό, άλλωστε, η Συντακτική Συνέλευση για την ανάδειξη του νέου Ράιχ έγινε στη μικρή πόλη της Βαϊμάρης (Γενάρης 1919) κι όχι στο Βερολίνο, όπως ήταν το κανονικό, διότι στην πρωτεύουσα της Γερμανίας και σ’ όλη τη Βαυαρία μαίνονταν οι αιματηρές μάχες μεταξύ των Φράικορπς και των Σπαρτακιστών...

Το Συνταγμα της Βαιμάρης, ήταν σχετικά προωθημένο για την εποχή του αφού αναγνώρισε ορισμένα ατομικά δικαιώματα (ψήφος στις γυναίκες κλπ), ωστόσο έστρωσε το πολιτικό, θεσμικό καιιδεολογικό χαλί, πάνω στο οποίο πάτησαν οι Ναζί για να φτάσουν στην εξουσία. Δύο είναι οι βασικά σημεία της Βαϊμάρης:

1. Ο Καγκελάριος, σε περιόδους εθνικής ανάγκης (σας θυμίζει κάτι αυτό;), μπορεί ανά πάσα στιγμή νακαταλύει το Σύνταγμα και να ασκεί ο ίδιος έκτακτες εξουσίες, ή να σχηματίζει κυβερνήσεις, όπωςαυτός κρίνει!
Αν θυμάμαι καλά, εκεί πάτησε ο Χιντερμπουργκ για να φέρει το Χίτλερ στην εξουσία, εκεί πάτησε κι ο Χίτλερ για να διαλύσει τη Βουλή και να συλλάβει τους αντιφρονούντες.

2. Το κράτος οφείλει να παραμένει και θα παραμένει ουδέτερο στην ταξική σύγκρουση (!). Οι εργάτες οφείλουν να συνεργάζονται με τους εργοδότες, επ’ ωφελεία της εθνικής οικονομίας (σας θυμίζει κάτι αυτό;)... Αυτό αποτέλεσε την πρωταρχική βάση της δημιουργίας των μετέπειτα μεγάλων  γερμανικών καρτέλ (βλέπε Άιγκεφάρμπεν), που στήριξαν τους Ναζί.

Είναι φανερό, ότι η Βαϊμάρη, αποτελεί ουσιαστικά την τυπική επικύρωση της επιλογής του SPD, να δεχθεί τις επιλογές, που επέβαλαν οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής, η οποία είχε ως φυσική εξέλιξη τη ναζιστική λαίλαπα. Δεν αποφάσισε -στηριζόμενο στο λαό- ν’ ανατρέψει το καθεστώς των Βερσαλλιών, να εθνικοποιήσει τη Ράιχσμπανκ (Τράπεζα της Γερμανίας) και να διαγράψει τα επαχθή χρέη, με τα οποία φορτώθηκαν οι Γερμανοί, όπως πρότειναν τότε οι μπολσεβίκοι αλλά...και ο Κέινς («Οι οικονομικές συνέπειες της ειρήνης» εκδ. Παπαζήση).

Ας μη μας διαφεύγει, ότι την πρόσκαιρη λαοφιλία του, ο Χίτλερ την όφειλε στην άρνηση του ναζιστικού καθεστώτος να καταβάλλει τις πολεμικές αποζημιώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η λογική του SPD (είμαστε σε μειονεκτική θέση και δεν πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με τους συμμάχους μας) οδήγησε σημαντικό μέρος των εξαθλιωμένων κι εξοργισμένων μαζών  στην αγκαλιά των ναζιστικών τεράτων, που με τις πλάτες των πιο αντιδραστικών κύκλων, αξιοποίησαν τη λαϊκή οργή (σας θυμίζει κάτι;) και τη διοχέτευσαν στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ίδια λογική φαίνεται ότι διέπει και τη σημερινή, καθ’ ημάς...κυβερνώσα και...υπεύθυνη Αριστερά, η οποία ομνύει στο ευρώ και την τήρηση των διεθνών μας «υποχρεώσεων», ενώ επιπλέοννομιμοποιεί με την παρουσία της και το χρεοκοπημένο Κοινοβούλιο των επιτετραμμένων της τρόικα.

 Όπως τότε το SPD, έτσι σήμερα κι η κυβερνώσα και...υπεύθυνη Αριστερά αποφεύγει, όπως ο δράκουλας το σκόρδο, να οργανώσει και να κινητοποιήσει το λαό, πέρα από πολιτικές, ιδεολογικές, ή άλλες διαφορές, με ΠΡΩΤΟ και ΑΜΕΣΟ στόχο την ανατροπή του αποικιακού καθεστώτος, τη συντριβή του φασισμού μέσω της πλήρους και ουσιαστικής αποκατάστασης της Δημοκρατίας, τηνπαραδειγματική τιμωρία των ενόχων και την όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή του λαού στις κεντρικές αποφάσεις και τη διαμορφούμενη πολιτική. Δεν αντιλαμβάνεται. πως η Ελλάδα (και κατ’ επέκταση η Ευρώπη) έχει ανάγκη από μια νέα επανάσταση, που θα είναι μείξη της Γαλλικής και τηςΟκτωβριανής! Δεν αντιλαμβάνεται, ότι το επίσημο πολιτικό σύστημα ήταν αυτό, που έφερε και στήριξε το Χίτλερ στη Γερμανία και τη Χ.Α. στην Ελλάδα.

Αντ’ αυτού, συζητάει και χαριεντίζεται στα κανάλια με την ξεπουλημένη δημοσιογραφική αλητεία, επιλέγει να ενταχθεί στο...δημοκρατικό τόξο, ενσωματώνεται στο επίσημο πολιτικό σύστημα και αντιτίθεται στο φασισμό, όχι με κοινωνικούς, πολιτικούς και ιδεολογικούς όρους, αλλά με όρους...Χόλλυγουντ, με αποτέλεσμα το... δημοκρατικό τόξο να εκτοξεύει το φασιστικό βέλος, όπως έγινε και στη Γερμανία του μεσοπολέμου.

Για να το πούμε πιο απλά: Η Βαϊμάρη μας διδάσκει, ότι στο φασισμό δεν οδηγεί η ρήξη, αλλά ο συμβιβασμός.

ΥΓ. Και μην ξεχνάμε: Να κρατήσουμε ψηλά, το πνεύμα του Μετώπου!


ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Η οργουελιανή γλώσσα των κατακτητών !!!



Η δωρεά ονομάσθηκε «πώληση».

Η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, «αποκρατικοποίηση».

Η εξαθλίωση βαπτίσθηκε, «ανάπτυξη».

Η γερμανική κατοχική διοίκηση, «παροχή τεχνικής βοήθειας».

Το πλιάτσικο δημοσίας περιουσίας βαπτίσθηκε «ιδιωτικοποίηση».

Τα επενδυτικά ομόλογα βαπτίσθηκαν…«δάνεια».

Οι καταθέτες τραπεζών, «επενδυτές».

Τα αποικιοκρατικού τύπου δάνεια ονομάστηκαν «βοήθεια και αλληλεγγύη από τους εταίρους».

Η βιαία υπαγωγή της χώρας στο ξένο κεφάλαιο ονομάσθηκε «παροχή τεχνογνωσίας από το ΔΝΤ».

Το χάρισμα εθνικής περιουσίας και η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, «σωτηρία της Πατρίδος».

Η διάλυση της χώρας, «δημοσιονομική προσαρμογή».

Το εμπόριο ανθρώπων, «εργασιακή ευελιξία».

Η γενοκτονία των Ελλήνων, «περικοπές κρατικών δαπανών σε υγεία και παιδεία».

Η διάλυση των ενόπλων δυνάμεων, «αναδιοργάνωση του στρατεύματος».

Οι λαϊκές αντιδράσεις στην ξένη κατοχή, «συντεχνιακές συμπεριφορές».

Η καταπολέμηση της Ελευθερίας, ονομάστηκε «καταπολέμηση της τρομοκρατίας».

PAGANELI


Μαριλένα, σ' αγαπώ*

Του Στέλιου Ελληνιάδη -

Καταργώντας την ΕΡΤ ,η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ έδειξε σε όλο τον κόσμο πώς μπορεί να λειτουργεί καλύτερα ένα δημόσιος οργανισμός. Για την ακρίβεια, έδειξε πόσο εύκολο είναι ένας δημόσιος οργανισμός, με εγγενή προβλήματα, να μεταμορφωθεί από βάτραχο σε πρίγκηπα εν μία νυκτί, αρκεί κάποιος να τον απαλλάξει από την κατάρα που κουβαλάει από τη γέννηση του. Γιατί η μέγγενη της εξουσίας είναι κατάρα που δεν αφήνει κανένα οργανισμό και κανένα άνθρωπο να ανθίσει.

Με τη βίαιη κατάργηση της ΕΡΤ, απελευθερώθηκαν δυνάμεις που εξέπληξαν τους πάντες, στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση, στο εσωτερικό της χώρας και το εξωτερικό. Ένας ολόκληρος οργανισμός, πολύμορφος, με 2650 υπαλλήλους διασπαρμένους σε όλη την επικράτεια, εξακολούθησε να λειτουργεί χωρίς νομική υπόσταση, χωρίς χρήματα, ακόμα και χωρίς τηλέφωνα.
Άνθρωποι που δεν είχαν ποτέ φανταστεί τον εαυτό τους σε χαράκωμα βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης με τον κρατικό μηχανισμό και το βαρύ πυροβολικό των ιδιωτικών ΜΜΕ που εδώ και καιρό έχουν αναλάβει κατ' αποκλειστικότητα και την εργολαβία της κυβερνητικής παραπληροφόρησης και λασπολογίας.

Οι «τεμπέληδες», «αδιάφοροι» και «καλοπληρωμένοι» υπάλληλοι που κρίθηκαν ως άχρηστοι που έπρεπε να απολυθούν στο σύνολο τους, κράτησαν την ΕΡΤ ανοιχτή, παρ' όλες τις απειλές, και κατάφεραν, μάλλον από θεία έμπνευση, να στέλνουν το σήμα της όπως και πριν, παρακάμπτοντας πολλά εμπόδια που επέφερε το κλείσιμο της.
Χωρίς πομπούς, χωρίς κεραίες, οι τεχνικοί βρήκαν άκρες, παρέκαμψαν φράχτες και φραγές, και εξακολούθησαν να στέλνουν το σήμα της ΕΡΤ στην κοινωνία, ακόμα και έξω από τα σύνορα.
Μπορεί στις οθόνες των τηλεοράσεων να παρέμεινε το μαύρο, αλλά το μήνυμα, εικόνα και ήχος, συνέχισε να εκπέμπεται αδιάκοπα, όλο το εικοσιτετράωρο, από την πρώτη στιγμή του «μαυρίσματος», περνώντας μέσα από δεκάδες άλλους διαύλους που η φασίζουσα κυβέρνηση δεν τόλμησε να φράξει. Οι «εσώκλειστοι» της ΕΡΤ άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες και τα παράθυρα.
Χιλιάδες, στην κυριολεξία, πολίτες, άσχετοι με την ΕΡΤ, αλλά καθόλου αδιάφοροι για την τύχη της, πέρασαν ανεμπόδιστα στο προαύλιο, στο φουαγιέ, στο μπαρ και στις τουαλέτες, αναμίχθηκαν με το προσωπικό, χωρίς να δημιουργηθεί κανένα σοβαρό πρόβλημα επικοινωνίας ή ασφάλειας, ένιωσαν την ΕΡΤ ακόμα πιο «δική» τους και έστειλαν μέσα από το ίδιο σήμα τα δικά τους μηνύματα στον έξω κόσμο.
Δεκάδες πανό στην πρόσοψη του μεγάρου, στα δέντρα του προαυλίου και στα κάγκελα της περίφραξης διαμόρφωσαν ένα πολύχρωμο σκηνικό, σύμπνοιας και αγωνιστικότητας.
Γνωστοί και λιγότερο γνωστοί δημοσιογράφοι και παρουσιαστές παρουσιάστηκαν στις οθόνες μας αγνώριστοι. Χωρίς λογοκρισία, χωρίς υποδείξεις, χωρίς φόβο, βγήκαν στον αέρα με άλλο αέρα. Δεν κινδύνευαν με απόλυση, αφού είχαν απολυθεί, δεν είχαν τον Κεδίκογλου στο κεφάλι τους, αφού τον είχαν γράψει στα παλαιά τους υποδήματα και για πρώτη φορά ένιωθαν ελεύθεροι να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς παραμορφωτικά φίλτρα. Και οι «φίρμες» χωρίς το τουπέ τους αναγεννήθηκαν. Ακόμα και τα κουσούρια που δεν ξεπερνιούνται σε λίγες μέρες, κάνουν το εγχείρημα γνήσιο. Εσπασε η ρουτίνα, κόπηκε η καθοδήγηση και οι δημοσιογράφοι που πήραν την ενημέρωση στις πλάτες τους έδειξαν όχι μόνο το θάρρος τους, αλλά και τις πραγματικές δυνατότητες και το ταλέντο τους.
 Όταν βγήκα στον αέρα της ζώσας ΕΡΤ ένιωσα αυτή την αύρα. Όπως την ένιωσε κάθε καλεσμένος, από τον καθηγητή Ευτύχη Μπιτσάκη μέχρι τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων της Nutriart (πρώην Κατσέλη), που κανένας δεν τον εμπόδισε ή τον αποπήρε όταν η καταγγελία του έγινε επώνυμη, για τα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος 500 ανθρώπων από τον ιδιοκτήτη της εταιρίας κ. Δαυίδ και τη Eurobank στην οποία ο ίδιος προεδρεύει!
Η δημοσιογραφία στην ΕΡΤ έλαμψε αυτές τις μέρες την ώρα που οι «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» έδιναν τα ρέστα τους στα κανάλια των εργολάβων.

* Οπου Μαριλένα και Αγλαϊα, Εύη, Αλεξάνδρα, Αννέτα, Τασούλα ...

 "Δρόμος της Αριστεράς"

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2013

Πρόσω ολοταχώς για αποχωρήσεις από το Δημόσιο


Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης

Σχέδιο ταχείας απόδοσης για άμεσες απολύσεις καταστρώνει το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης σε συντονισμό με το Μαξίμου, την ίδια ώρα που αναζητείται το «πράσινο φως» από την τρόικα για παράταση στο πρόγραμμα κινητικότητας (διαθεσιμότητα, μετατάξεις). Ήδη χτυπά η καμπάνα για χιλιάδες εργαζομένους στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα. Στο στόχαστρο είναι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου και Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ) στους ΟΤΑ, οι οποίοι μέσω της δικαστικής οδού -προσωρινές διαταγές, ασφαλιστικά μέτρα- παραμένουν στις θέσεις τους.
«Ψαλίδι» ετοιμάζεται για εργαζόμενους σε νομικά πρόσωπα του στενού πυρήνα των υπουργείων που θα καταργηθούν, με οδηγό την περίφημη «λίστα Σταμάτη», η οποία θα ενεργοποιηθεί από τα εποπτευόμενα των φορέων υπουργεία, αλλά περιλαμβάνει μικρό αριθμό (200-250 άτομα) σε σχέση με το σύνολο των υπαλλήλων που έχει συμφωνηθεί με την τρόικα.
Έτσι, στον σχεδιασμό για μείωση προσωπικού η κυβέρνηση περιλαμβάνει εν είδει «μεγάλης δεξαμενής» εκπαιδευτικούς Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου, αλλά και μόνιμους, οι οποίοι ως υπεράριθμοι θα μετακινηθούν για να καλύψουν κενά στον δημόσιο τομέα ή, εφόσον αυτό δεν καταστεί δυνατόν, θα οδηγηθούν στην έξοδο.
Αλλεπάλληλες συναντήσεις
Είναι ενδεικτικό ότι ο νέος υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης είχε την περασμένη Παρασκευή αλλεπάλληλες συναντήσεις με υπουργούς που συνδέονται με αυτό τον σχεδιασμό για τις αναδιαρθρώσεις στον δημόσιο τομέα και τις δεξαμενές των απολύσεων.
Συζητήσεις είχε με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου για τη νομοθετική ρύθμιση που προωθεί, ώστε να διεκπεραιωθούν ταχέως οι εκκρεμείς υποθέσεις στη Δικαιοσύνη για συμβασιούχους, οι οποίοι επαναπροσλήφθηκαν με προσωρινές διαταγές. Επίσης, συνάντησε τον υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, ενώ επαφές είχε και με τον νέο υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη.
Η κρίσιμη σύσκεψη με την τρόικα
Με πυρετώδεις ρυθμούς ο κ. Μητσοτάκης προετοιμάζεται για την κρίσιμη σύσκεψη που θα έχει με τους εκπροσώπους της τρόικας τη Δευτέρα στις 7.30 μ.μ. Κι αυτό με δεδομένο ότι επί τρικομμματικής τον περασμένο Απρίλιο είχε συμφωνηθεί μεταξύ της ελληνικής πλευράς και των δανειστών να γίνουν 2.000 απολύσεις μέσα στον Ιούνιο και συνολικά 4.000 μέχρι το τέλος του χρόνου.
Παράλληλα, στο επίκεντρο θα βρεθεί η κινητικότητα των 25.000 δημοσίων υπαλλήλων εντός του 2013, με «αγκάθι» στις διαπραγματεύσεις τη μνημονιακή πρόβλεψη για ένταξη σε καθεστώς διαθεσιμότητας - κινητικότητας των πρώτων 12.500 μέχρι τις αρχές Ιουλίου. Προτεραιότητα του κ. Μητσοτάκη στις συζητήσεις με τους δανειστές είναι να εξασφαλίσει παράταση του χρόνου για την υλοποίηση της κινητικότητας των 12.500 δημοσίων υπαλλήλων. Θα επιμείνει προβάλλοντας το ότι δεν πρέπει η κινητικότητα να αποτελέσει προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης των 8,1 δισ. ευρώ, μιας και κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε ναυάγιο τις προσπάθειες για να υπάρξει ορθολογική κατανομή του προσωπικού και ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του Δημοσίου με μετακινήσεις όπου υπάρχουν κενά.
Μάλιστα, θα χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό όπλο ότι ήδη, αυτή τη στιγμή, έχουν καταγραφεί στο πεδίο των απολύσεων οι 2.656 εργαζόμενοι της ΕΡΤ, ενώ προχωρά με ταχείς ρυθμούς το σχήμα της κινητικότητας, για το οποίο όμως χρειάζεται ολιγόμηνη διορία για την πλήρη εφαρμογή του.
Άμεσες μετακινήσεις προσωπικού
Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης προωθεί άμεσες μετακινήσεις προσωπικού, με καταγραφή εκ παραλλήλου υπαλλήλων που είναι υπεράριθμοι και κενών θέσεων στις οποίες θα μπορούν άμεσα να μετακινηθούν με διαδικασίες-εξπρές. Ως βάση έχει το μοντέλο μετατάξεων των 1.882 εργαζομένων Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης οι οποίοι, αν και με καθυστέρηση, τοποθετήθηκαν σε νέες θέσεις, καλύπτοντας κενά στη δημόσια διοίκηση.
Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης επιδιώκει παράλληλα να καταγράψει τους εργαζόμενους που έχουν επαναπροσληφθεί μέσω προσωρινών διαταγών και ασφαλιστικών μέτρων, ζητώντας συγκεκριμένους αριθμούς από τα υπουργεία, ιδιαίτερα από το Εσωτερικών, καθώς οι δήμοι έχουν τη μερίδα του λέοντος σε αυτή την κατηγορία.
«Αναδιαρθρώσεις εν λειτουργία»
Επίσης, η κυβέρνηση προσανατολίζεται σε «αναδιαρθρώσεις εν λειτουργία» των ΕΑΣ - Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) μέσω συγχώνευσης με άλλους βασικούς πυλώνες της αμυντικής βιομηχανίας (ΕΑΒ, ΕΛΒΟ). Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που είχαν δοθεί τον περασμένο Μάιο από την ΔΗΜΑΡ, η οποία είχε αντιδράσει στις διαρροές για «λουκέτο», μετά τις τελευταίες αποχωρήσεις το προσωπικό συνολικά στην αμυντική βιομηχανία (ΕΑΒ, ΕΑΣ, ΕΛΒΟ) δεν ξεπερνά τις 2.500 άτομα (1.350 στην ΕΑΒ, 800 στην ΕΑΣ, 350 στην ΕΛΒΟ), ενώ, σε διαφορετικό μήκος κύματος από το Μαξίμου, το κόμμα του Φ. Κουβέλη πριν αποχωρήσει διατύπωνε την άποψη ότι όχι μόνο δεν περισσεύει κανείς αλλά για να εκτελεστούν οι παραγγελίες της ΕΑΒ (ύψους περίπου 800 εκατ. ευρώ) χρειάζεται άμεση πρόσληψη 300 ατόμων.
Στο στόχαστρο γυμναστές, θεολόγοι, καθηγητές πληροφορικής
Την ίδια ώρα το υπουργείο Παιδείας τρέχει ολοταχώς για την καταγραφή του αριθμού των εκπαιδευτικών, οι οποίοι θα μείνουν εκτός σχολείου με βάση την κατάργηση οργανικών θέσεων που προκύπτει από τη συγχώνευση σχολικών μονάδων και την αύξηση των ωρών διδασκαλίας στους εκπαιδευτικούς Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Το υπουργείο Παιδείας προβάλλει το επιχείρημα ότι όσοι βγουν σε κινητικότητα θα μετακινηθούν σε άλλες θέσεις του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Πάντως, οι ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών θεωρούν ότι πρόκειται για έναν εύσχημο τρόπο, ώστε η κυβέρνηση να προχωρήσει σε απολύσεις, τις οποίες απέκλειε μέχρι πρότινος. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ειδικότητες που θα πληγούν είναι γυμναστές, θεολόγοι και καθηγητές πληροφορικής.
Οι μαζικοί φορείς και συνδικαλιστικές οργανώσεις τόσο στην εκπαίδευση όσο και στους ΟΤΑ μιλούν για μεθόδευση και θεωρούν τις απολύσεις στα σχολεία και στους δήμους της χώρας «casus belli». Εξάλλου βοούν οι διαρροές για αναγκαστικές αποχωρήσεις και από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία

in.gr

Ο Γιάννης απ’ τα Σεπόλια

Του Παντελή Μπουκάλα
Ο Γιάννης γεννήθηκε στα Σεπόλια. Οπως άλλα τρία αδέρφια του. Σε άλλες χώρες, ο τόπος γέννησης θα αρκούσε για να του δώσει υπηκοότητα. Εμείς, όμως, πιο σκληροί και από τους Αθηναίους του κλεινού αλλά και κλειστού άστεως, τα συναρτάμε όλα με το δίκαιο του αίματος, όχι του εδάφους. Οχι ακριβώς «αίμα, τιμή...», όπως ουρλιάζουν οι εθνοαιματολόγοι (αυτοί που «εμπλούτισαν» με μαιάνδρους την ελληνική σημαία, για να υποδηλώνουν το φιλοναζιστικό πιστεύω τους), αλλά περίπου.
Στην πατρίδα των γονιών του, ο Γιάννης δεν έχει πάει ποτέ. Την ξέρει μόνο από τις αφηγήσεις τους. Λεφτά και χρόνος για ταξίδια δεν περίσσευαν. Γιατί ο μικρός πήγαινε σχολείο, εδώ βέβαια, στο ελληνικό, και ταυτόχρονα δούλευε· όπου μπορούσε. Ποιος ξέρει. Ισως καθάρισε και το δικό σας αυτοκίνητο, αν περάσατε από τα Σεπόλια ή, αργότερα, από του Ζωγράφου.

Αλλά κάποια στιγμή ο μεγάλος του αδερφός, ο Θανάσης, μπασκετόφιλος όπως όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν στον ίσκιο του Παπαλουκά και του Διαμαντίδη, κατάλαβε ότι ο Θεός, όποιος θεός τέλος πάντων, δεν έδωσε στον Γιάννη τόσο μεγάλο άνοιγμα χεριών (πάνω από δύο μέτρα) για να πλένει πιο εύκολα τα ξένα παρμπρίζ. Αλλά για να παίζει μπάσκετ.

Κι ήρθε έτσι ένας καιρός που οι ειδικοί του ΝΒΑ έτρεχαν από την Αμερική για να δουν μπάσκετ στην Ελλάδα. Να δουν τον Γιάννη και τον Θανάση στον Φιλαθλητικό Ζωγράφου, πριν καν παίξουν σε ομάδα της Α΄ Εθνικής. Και χθες, ο μικρός με το μεγάλο άνοιγμα χεριών και το πιο μεγάλο ταλέντο επελέγη 15ος στο ντραφτ του ΝΒΑ. «Πιο ψηλά από κάθε άλλον Ελληνα», λένε οι ειδήσεις, κάτω από μια φωτογραφία όλο χαμόγελα και με την ελληνική σημαία.

Κι εδώ είναι που φρίττουν όσοι ουρλιάζουν «αίμα, τιμή...» κι όσοι ετοιμάζουν νόμους περί ιθαγένειας με στόχο τον αποκλεισμό και όχι την ένταξη. Αν περνούσε από το χέρι τους, θα ξεβάφτιζαν από Ελληνα τον Γιάννη. Που πήρε την υπηκοότητα λόγω «εξαιρετικών υπηρεσιών». Εμφανίζεται έτσι σαν χάρισμα το δικαίωμά του, δικαίωμα όσων γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εδώ αλλά τους στερείται η ελληνική υπηκοότητα. Για όλους αυτούς τους κατάφωρα αδικημένους θα παίζει τώρα μπάσκετ, και στην Εθνική Ελλάδος, ο Γιάννης. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Με καταγωγή από τη Νιγηρία.

Πηγή: Καθημερινή

Το ημερολόγιο μιας εν δυνάμει άνεργης



Απόγευμα στο μπαλκόνι μου με μια μπύρα τον υπολογιστή και τις σκέψεις μου. Έκλεισε σήμερα το σχολείο και για μας τους ανεπρόκοπους και τεμπέληδες εκπαιδευτικούς και αρχίζει το καλοκαίρι της αγωνίας. 
Θα μας απολύσουν, δε θα μας απολύσουν κι αν μας απολύσουν θα είμαι με τους τυχερούς που θα τη γλυτώσουν και θα βρεθώ το Σεπτέμβρη πάλι πίσω με τα κανιβαλάκια 30 παιδιά μαστραχωνιασμένα σε μια αίθουσα μικρή άχρωμη ξερή αλλά δυστυχώς όχι πάντα άοσμη να ευχαριστώ τον κύριο (βλέπε πεφωτισμένος πρωθυπουργούλης) που δεν με απέλυσε σαν το καημένο το Ν.. τον πληροφορικάριο- πως λέμε λεγεωνάριο, που όπως στον αστερίξ έτσι κι εδώ καταταγείτε μας έλεγαν και μετά από 18 χρόνια στο ίδιο σχολείο βρέθηκε να περισσεύει γιατί το μέτρησαν έτσι το μέτρησαν αλλιώς και τους βγήκαν λειψά κάτι εκατοστά - και τον Κ.. που είναι χωρισμένος με παιδί και κάνει δυό δουλειές για να τα φέρει βόλτα- άθλιε φοροκλέφτη  διπλοθεσίτη άρπα τη κι εσύ- και τη Μ... που ήταν αναπληρώτρια και δε θα ξαναδεί σχολείο εκτός κι αν είναι πια τόσο κωλόφαρδη - δύσκολο τόσο λεπτή κοπέλα- και τη στείλουν για 5 ώρες στην κάτω Στρούγκα να πληρώνει 10 Ευρώ βενζίνη και να παίρνει 5 αλλά θα είναι περήφανη εργαζόμενη και μετά από 152 χρόνια δουλειάς θα πάρει 3 Ευρώ σύνταξη- αν υπάρχει ακόμα αυτός ο θεσμός γιατί κι αυτό παίζεται- και που ο άντρας της είναι κι αυτός πληροφορικάριος- άλλος λεγεωνάριος σε Επαλ αυτός, πως λέμε στη λεγεώνα των ξένων, για δύσκολες αποστολές αυτοί- και που κι αυτός κινδυνεύει να πάει για μπάνιο και να βρεθεί μόνιμος τουρίστας.
 Ή σαν τη Δ.... την αρχιτεκτόνισσα που μετά από 15 χρόνια με συμβάσεις στο δήμο, στην υπηρεσία καθαριότητας παρακαλώ γιατί η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά και η καθαριότητα του αρχιτέκτονα κάνει το άσπρο ξεξασπρότερο προφανώς, διορίστηκε στην εκπαίδευση και χάρηκε η κακομοίρα, που να΄ξερε κι αυτή τι την περίμενε στη γωνία, και τώρα μετά από 6 χρόνια μονιμότητας θα της σκάσει η έκπληξη.
Κι εγώ 45 χρονών με παιδί 4ων με 13 χρόνια στο δημόσιο και 5 χρόνια πριν σε ιδιωτικό -από το 92 δουλεύω συνεχώς 21 χρόνια θα έπρεπε να αθροίζω αλλά με την αναπλήρωση χάνονται οι καλοκαιρινοί μήνες άσε που τα χρόνια στο ιδιωτικό δεν αναγνωρίζονται γιατί το ιδιωτικό δεν μας  είχε προσλάβει με διοριστήριο- με άντρα δημόσιο υπάλληλο - όπως λέμε κτήμα, ένα πράγμα, δικό μου είσαι άμα θέλω σε πετάω- περισσεύω κι εγώ, είναι που είμαι ψηλή μάλλον, πρέπει να κοντύνω αλλά πόσο να τις κοντύνω τις ρημάδες τις προσδοκίες μου.
Έκοψα τα ταξίδια - καιρό πριν, στα διακοποδάνεια εγώ δεν μάσησα- έκοψα τις εξόδους- καλά είναι και τα πάρκα με σαντουιτσάκι και μπυρίτσα απ΄το σπίτι, αν είναι επέτειος το ρίχνουμε έξω ψωνίζουμε απ΄ το περίπτερο- στο σούπερ μάρκετ ψωνίζω τις προσφορές,- και δεν παρασύρομαι σαν κάτι άλλους να παίρνω άχρηστα πράγματα γάλα για τη μικρή εβαπορέ που δε χαλάει κιόλας-  τι άλλο να κόψω. Μήπως να αρχίσω δίαιτα 53 κιλά είμαι δεν τρώω πολύ άσε που ψωνίζω στη λαϊκή τα φτηνότερα που βρίσκω, τα φασολάκια των 3 Ευρώ το κιλό τα παίρνουμε την Κυριακή αντί για κρέας. 
Τουλάχιστον έχω την υγειά μου λέει ο άντρας μου γιατί το ταμείον είναι μείον ( το ασφαλιστικό) και νοσοκομείο γιοκ και δεν έχω ούτε λεφτά να πληρώσω κάποιο να μου τη βρει άμα τη χάσω, και δεν κάνω κι εξετάσεις γιατί όλο και κάτι μπορεί να μου βρούνε και τότε τι θα γίνω. 
Αυτό που δεν ξέρεις δε σε πειράζει - μέχρι που στη δίνει κατακούτελα κι από δω παν΄ κι οι άλλοι-. Θα πληρώσουν οι έχοντες και κατέχοντες που είπε και ο έτερος πεφωτισμένος υπουργούλης μας, -και το εννοεί, οι υπόλοιποι θα πάνε σαν το σκυλί στ΄ αμπέλι- κι εγώ δεν έχω.
 Ή μάλλον έχω ένα στεγαστικό για τριανταπέντε χρόνια ακόμα να πληρώνω στην τράπεζα το σπίτι της( γιατί δικό της είναι μέχρι να το ξεπληρώσω) και να το παίζω ιδιοκτήτης για το δημόσιο και να δίνω ΕΤΑΚ, ΕΕΤΗΔΕ, ΦΑΠ και διάφορα άλλα γράμματα που δεν ξέρω ακριβώς τι σημαίνουν αλλά στοιχίζουν ακριβά και σε κάνουν να αισθάνεσαι μια ανάταση βρε παιδί μου, μια αυτοπραγμάτωση ένα πράγμα, πληρώνω άρα υπάρχω, δεν είμαι τελείως άχρηστος. 
Άσε που τελειώνει η μπαταρία του λαπιτοπ και πρέπει να σώσω το κείμενο- μην πάει χαμένος τόσος προβληματισμός- η συνέχεια σε λίγο...

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΕΡΤ 28/6/13

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ
28/06/2013 
 
Οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ σε συνέλευση που πραγματοποίησαν μετά τη συνάντηση με τον Υφ Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης Παντελή Καψή επαναβεβαίωσαν τη θέση τους ότι μόνη εφικτή και λογική λύση έξω από εγκλωβισμούς σε πολιτικά αδιέξοδα που δημιουργήθηκαν ερήμην τους είναι η άμεση εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ.
 
Το περίγραμμα πρότασης που παρουσίασε ο κ. Καψής στερείται νομικής τεκμηρίωσης. Το μεταβατικό σχήμα  δεν έχει καμία χρησιμότητα και επιπλέον είναι κενό θεσμικού και νομικού περιεχομένου. Το σημαντικότερο δε θα κοστίσει στον Έλληνα φορολογούμενο επιπλέον χαράτσια.
 
Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι  της ΕΡΤ εφαρμόζουν την απόφαση  του Ανώτατου Δικαστηρίου και παράγουν πρόγραμμα ολοκληρωμένο. Επίσης ανταποκρίνονται με αίσθημα ευθύνης στην σύσταση του ειδικού διαχειριστή για διαφύλαξη των υποδομών της ΕΡΤ που αποτελούν δημόσια περιουσία. Το όποιο πλαίσιο διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση της ΕΡΤ αρχίζει από τη στιγμή που θα αποκατασταθεί η νομιμότητα.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Για ένα μικρό και αποτελεσματικό δημόσιο…

Όπως απέδειξε το τεράστιο οικονομικό κόστος του κλεισίματος της ΕΡΤ, μιας κατά τα άλλα κερδοφόρας επιχείρησης, οι απολύσεις δεν είναι μέσο αλλά στόχος. Δεν γίνονται για να εξοικονομηθούν χρήματα αλλά για λόγους αρχών και ιδεολογίας. Γι’ αυτό άλλωστε και ανέλαβε σχετικά ο Κυριάκος Μητσοτάκής. Γιατί είναι φανατικός των απολύσεων, που βέβαια δεν λέγονται έτσι πια. Λέγοντα “διαθεσιμότητα” και “κινητικότητα”. Το δημόσιο μετά τις απολύσεις που σχεδιάζουν, δεν θα είναι ούτε φτηνότερο ούτε καλύτερο. Θα είναι απλώς όλο και πιο ανύπαρκτο. Και ότι πληρώναμε για το δημόσιο που είχαμε και μας φαινόταν σπάταλο, τώρα θα το πληρώνουμε στο πολλαπλάσιο για να αγοράζουμε τις υπηρεσίες του από ιδιώτες. Αυτή είναι η τελική μπίζνα. Γιατί να πληρώνεις τους “διεφθαρμένους” Δήμους να σου μαζεύουν τα σκουπίδια όταν μπορεί να στα μαζεύει ο αδιάφθορος Τόμπολας με τα διπλά λεφτά; Και αν κάπου το πράγμα δεν δουλέψει σωστά δεν υπάρχει πρόβλημα. Στα μνημόνια δεν υπάρχουν αδιέξοδα…

Από antistachef

Εικόνες από το μέλλον !!!

Του Πάνου Σκουρολιάκου


Ο Πάνος Σκουρολιάκος καταγράφει το αβέβαιο παρόν της σύγχρονης πολιτιστικής παραγωγής στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας μια πλήρη εικόνα για το εξίσου αβέβαιο μέλλον του πολιτισμού στην Κύπρο, στους τομείς του θεάτρου, του κινηματογράφου, του χορού, της λογοτεχνίας.

Ήταν τον χειμώνα του 2010. Η Ελλάδα ετοιμαζόταν να εισέλθει εν πλήρη δόξη και τιμή στον υπέροχο κόσμο των μνημονίων, με την απειλή της χρεοκοπίας να επικρέμαται επί της κεφαλής μας. Στο θέατρο “Βεάκη” στην Αθήνα, παίζαμε το έργο του Διαλεγμένου “Μάνα Μητέρα Μαμά”. Εκεί ήρθε να δει την παράσταση ο Βούλγαρος μουσικός Γιούρι Στούπελ, που ζει χρόνια στην Ελλάδα. Έχοντας την εμπειρία της δικής του χώρας, μας πληροφόρησε για το τι μας περιμένει: θάνατος στους τομείς της Υγείας, της Παιδείας, του Πολιτισμού [και όχι μόνον, βέβαια]. Προετοιμασθήκαμε, και περιμέναμε, ελπίζοντας στο λιγότερο κακό. Κατά δυστυχία μας, ήρθε το μεγαλύτερο κακό. Και τώρα πια έχουμε μια σαφή εικόνα του άδηλου μέλλοντος που έγινε οδυνηρό παρόν.
Η αλήθεια είναι πως με κάποιο τρόπο τα πράγματα είχαν προετοιμασθεί, όλως… τυχαίως, από πολύ νωρίτερα. Από το 2000 τουλάχιστον. Ως υπουργός Πολιτισμού, ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε καλέσει τους διευθυντές των δημοτικών περιφερειακών θεάτρων να τους μιλήσει για το μέλλον του θεσμού. Συμμετείχα κι εγώ στη συνάντηση εκείνη ως διευθυντής του Δη.Πε.Θε. Ρούμελης. Μας προετοίμασε για το τι μέλλει γενέσθαι, και αυτό που κατάλαβα, εγώ τουλάχιστον, ήταν πως δεν καλοέβλεπε τα θέατρα αυτά και δεν πίστευε στο μέλλον τους. Τα ήθελε να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. “Χάριν του κοινωνικού συμφέροντος”, πρόσθεσε για να χρυσώσει το χάπι. Στη συνέχεια, χρόνο με το χρόνο τα πράγματα δυσκόλευαν. Καθυστερήσεις στις επιχορηγήσεις, δυσκολίες στην προώθησή τους σε φεστιβάλ και σημαντικές διοργανώσεις, απροθυμία ενεργοποίησης από το υπουργείο διαδικασιών που θα έφερναν πόρους από ευρωπαϊκά προγράμματα. Παράλληλα εμφανίσθηκε με ένταση μια βιομηχανία απαξίωσης των Δη.Πε.Θε από συγκεκριμένες γραφίδες συγκεκριμένων συγκροτημάτων ενημέρωσης. Όταν η Νέα Δημοκρατία το 2004 αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Πέτρος Τατούλης, ως υπουργός Πολιτισμού, επιτίθεται συνολικά σε όλο το φάσμα των θεάτρων, ορχηστρών, χορευτικών συγκροτημάτων, πολιτιστικών διοργανώσεων και οποιουδήποτε στον χώρο της τέχνης που είχε και την ελάχιστη έστω στήριξη του κράτους. Με τον λαϊκίστικο αφορισμό ενάντια στον “κρατικοδίαιτο πολιτισμό” ξιφουλκεί κατά πάντων. Μπαίνουν όλοι στο ίδιο καλάθι. Αγνοώντας την προσφορά σημαντικών δημιουργών και φορέων που μετουσίωσαν τη βοήθεια της πολιτείας σε πολιτιστικό θησαυρό, συμβάλλοντας και στην οικονομική πρόοδο του τόπου. Το “Θέατρο Τέχνης” του Κάρολου Κουν, ο Σπύρος Ευαγγελάτος με το “Αμφιθέατρο”, η “Ορχήστρα Χρωμάτων” που δημιούργησε ο Μάνος Χατζιδάκις έπρεπε να απαξιωθούν ως κηφήνες που σπαταλούσαν τον δημόσιο πλούτο! Και μαζί με αυτούς οι νεώτεροι δημιουργοί που είχαν περιληφθεί στον κατάλογο των “επιχορηγουμένων”, όπως οι Λευτέρης Βογιατζής [Νέα Σκηνή], Αντώνης Αντύπας [Απλό Θέατρο], Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος [Θέατρο Νέου Κόσμου] και άλλοι πολλοί. Βεβαίως, ως παραδείγματα χρησιμοποιούσαν διαφόρους “ημετέρους” [των δύο κομμάτων που εναλλάσσονταν στην εξουσία], οι οποίοι, πράγματι καταχρηστικά επιδοτούντο. Τσουβάλιαζαν όμως τους πανάξιους με τους ανάξιους.

Ο κ. Γιώργος Λούκος, διευθυντής του “Ελληνικού Φεστιβάλ” [Ηρώδειο και Επίδαυρος], έστειλε για “αγρανάπαυση” το Θέατρο Τέχνης, το Αμφιθέατρο, τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου. Αρκετά είχαν φιλοξενηθεί στην Επίδαυρο και το Ηρώδειο! Με αβρό αρχοντοχωριατισμό, αποφάσισε να μας κάνει μέσω ξένων συγκροτημάτων, εντατικά μαθήματα στα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης, μειώνοντας δραματικά τις ελληνικές συμμετοχές που προφανώς δεν είχαν τίποτα καινούργιο να καταθέσουν.

Το έδαφος προετοιμάσθηκε, λοιπόν, και η κατεδάφιση άρχισε αργά, αλλά συστηματικά. Οι επιχορηγήσεις μειώθηκαν έως ότου στην πράξη καταργήθηκαν. Στο θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική, το βιβλίο, παντού! Επιχορηγήσεις που ούτως η άλλως δεν ήταν ποτέ ανάλογες ενός μέσου ευρωπαϊκού κράτους.

Αυτοί που την πληρώνουν πρώτοι είναι οι άνθρωποι. Στο ζοφερό παρόν των μνημονίων, συνθήκες γαλέρας επιβάλλονται στους εργαζόμενους, με την “μαύρη” εργασία να πρυτανεύει. Στο χώρο των ηθοποιών η ανεργία σκαρφάλωσε στο 95%. Η Π.Ε.Ε.Θ. [μια παρωχημένη εργοδοτική ένωση], εναρμονίζει μνημονιακά τον μισθό στα 500 ευρώ. Ένας υπερτυχερός ηθοποιός εργάζεται έξι ή επτά μήνες τον χρόνο. Ένας τυχερός τρεις και το 95%, όπως είπαμε, καθόλου. Ο τυχερός πρέπει να ζήσει για έναν χρόνο με 1500 ευρώ λοιπόν!

Έρευνες του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος έδειξαν ότι το 1/3 των εικαστικών καλλιτεχνών δεν έχει προοπτική να συνταξιοδοτηθεί από πουθενά. Στον χώρο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης η ανεργία βρίσκεται στο 80%. Χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με πλήρως ελαστικοποιημένες και επισφαλείς συνθήκες εργασίας, οι μισθοί μειώθηκαν κατά 40-50%. Οι τεχνικοί του χώρου εργάζονται με τα μισά ένσημα, ατενίζοντας ένα μέλλον με χαμηλές ή καθόλου συντάξεις. Όταν εργάζονται, πληρώνονται με φοβερές καθυστερήσεις, μιας και οι διαφημίσεις στην τηλεόραση έχουν κυριολεκτικά κατακρημνισθεί, ενώ όσον αφορά τον κινηματογράφο, η στάση πληρωμών από την πολιτεία έχει βαλτώσει κυριολεκτικά την εβδόμη τέχνη. Χορός. Το να θέλει κάποιος να ζήσει από την τέχνη του χορού ισοδυναμεί με τρέλα! Κακές συνθήκες για τις ούτως ή άλλως ελάχιστες θέσεις εργασίας. Οι νέες χορευτικές ομάδες ανύπαρκτες. Το νομικό πλαίσιο που τις διέπει είναι απαγορευτικό για την ύπαρξή τους [επιβολή υψηλών τελών έναρξης και λειτουργίας, προϋποθέσεις απαγορευτικές για τους χώρους στέγασης της ομάδας κλπ.]. Βιβλίο. Οι πωλήσεις έχουν σημειώσει πτώση κατά 40%. Εκδότες και βιβλιοπώλες είναι είδη προς εξαφάνιση. Χρειάζεται να πούμε τίποτα πια για τους συγγραφείς; Για ποια αμοιβή να συζητήσουμε, για ποιον μισθό, για ποια σύνταξη; Μουσική. Οι γενναίοι που στηρίζουν τις ορχήστρες προσπαθώντας να τα βγάλουν πέρα, διδάσκοντας σε ωδεία. Στον χώρο των νυχτερινών κέντρων, οι μουσικοί εργάζονται Παρασκευή και Σάββατο. Μικρές σκηνές έντεχνης μουσικής πασχίζουν να παραμείνουν ζωντανές ποντάροντας στο φιλότιμο των μουσικών και τραγουδιστών που εμφανίζονται σε αυτές.

Αυτά τα τρία χρόνια των μνημονίων είδαμε τη ζωή μας να γλιστρά προς τα κάτω. Βιώνουμε μια καθημερινότητα όπου δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε σε μια αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτά τα τρία χρόνια πήγαμε εκατό πίσω. Εμείς, οι πολλοί. Όχι οι τράπεζες, ούτε οι παραδοσιακά έχοντες και κατέχοντες. Και οι άνθρωποι του πολιτισμού, οι καλλιτέχνες, συνυπολογίζονται στην συντριπτική τους πλειοψηφία με τους “πολλούς”. Ζούμε λοιπόν ξανά εκείνες τις παλιές εποχές, όπου κάποιος που αποφάσιζε να ασχοληθεί με την τέχνη ήταν ένας χομπίστας που ή είχε χρήματα και έκανε το κέφι του ή συμβιβαζόταν να ζει χωρίς φαγητό, χωρίς στέγη, με επισφαλές το παρόν και το μέλλον του.

Η αστική μυθολογία θέλει τον καλλιτέχνη να υποφέρει για να δημιουργήσει κάτι σπουδαίο. Ο Δημήτρης Χορν τραγουδούσε “Ηθοποιός σημαίνει φως…”. Ναι. Αλλά σημαίνει και νερό, τηλέφωνο, φαγητό, λογαριασμοί…


Πηγή: www.parathyro.com

Δείτε γιατί ο Σαμαράς έκανε τον Άδωνι υπουργό!

deiteΜια απορία την είχαμε! Και δηλαδή πώς να μην την έχουμε; Τι σχέση μπορεί να έχει ο Άδωνις Γεωργιάδης με την υγεία;
Μας ταλάνιζε, λοιπόν, αυτή η σκέψη μέχρι που πήραμε την απάντηση από το blog asimonis.wordpress.com
Δείτε και εσείς, με τη σειρά σας!
Είναι ή δεν είναι αυτός ο λόγος;
Πέρα από την πλάκα όμως, από το Λοβέρδο ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ θα είναι καλύτερος…

adonis


ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Πριμοδοτούν εμφύλιους στους εκπαιδευτικούς, την ίδια ώρα που ετοιμάζουν χιλιάδες διαθεσιμότητες

Αρθρογράφος: 
Χρήστος Κάτσικας - Γιάννης Σπυράλατος
«Θέλω να τα πω όπως τα έχω στην καρδιά και στο μυαλό»       

  Είναι πια φανερό, ακόμη και στους πιο δύσπιστους, ακόμη και σ΄ αυτούς που χρόνια πολλά βάσιζαν τη γραμματική και το συντακτικό των αναγνώσεών τους για το «που πάει η εκπαίδευση» στις περίτεχνες διακηρύξεις της κυρίαρχης πολιτικής, ότι οι εκπαιδευτικοί (όπως και όλος ο κόσμος της εργασίας) βρίσκονται μπροστά σε μια «επιχείρηση» συνολικής αλλαγής του τοπίου στη δημόσια εκπαίδευση από την πρώτη μικρή του δημοτικού μέχρι και το Πανεπιστήμιο και τα μεταπτυχιακά προγράμματα.
  Η «επιχείρηση» αυτή αφορά τη δομή της εκπαίδευσης (1), την κατεύθυνσή της, το περιεχόμενο (2), το μισθό, τη σύνταξη και βεβαίως κυρίαρχα τις εργασιακές σχέσεις.
  Οργανική θέση, ωράριο, δικαίωμα μετάθεσης – απόσπασης, μονιμότητα,  προβάλλονται από το Υπουργείο Παιδείας, με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μας κουβερνάντων (3), σαν αναχρονισμός, σαν παλιομοδίτικες αντιλήψεις, που πρέπει όχι μόνο να εξαφανιστούν από το εκπαιδευτικό τοπίο αλλά να σβήσουν και από τη συλλογική μνήμη.
«Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου»
 Όποιος έχει μάτια να δει και την τιμιότητα να πιστέψει στα μάτια του αισθάνεται ότι το Υπουργείο Παιδείας, σιγά και σταθερά, λιπαίνει το έδαφος για την "κατασκευή" εκπαιδευτικών χωρίς ωράριο έτσι ώστε αμέσως μετά να νομιμοποιήσει στην κοινή γνώμη τα σχέδιά του για μετακινήσεις, μετατάξεις και απολύσεις.
  Η πρόσφατη ρύθμιση του Υπουργείου Παιδείας για το ωράριο και τις υποχρεωτικές μετακινήσεις οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε απώλεια χιλιάδων οργανικών θέσεων, σε μετακίνηση εκπαιδευτικών από νομό σε νομό, σε διαθεσιμότητα, σε μετάταξη και βεβαίως σε απόλυση.
  Οι αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Λυκείου από τη νέα σχολική χρονιά, το κλείσιμο 1056 σχολείων και άλλων τόσων που σχεδιάζεται να κλείσουν τα επόμενα χρόνια, το στρίμωγμα μαθητών σε υπερφορτωμένες τάξεις,  το κόψιμο μαθημάτων στο Γυμνάσιο και στο νέο Τεχνολογικό Λύκειο, η ρύθμιση με τη μείωση των ωρών ξένων γλωσσών, ο μηδενισμός νέων διορισμών, η πρωτοφανής μείωση των μεταθέσεων σε συνδυασμό με την κακόφημη αξιολόγηση και το Μέντορα (4), η σχεδιαζόμενη νέα «αρχιτεκτονική» στη δομή και στη διοίκηση της εκπαίδευσης και η προοπτική περάσματος του δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου στους Καλλικρατικούς Δήμους και Περιφέρειες (5), μαζί με το συντριπτικό χτύπημα στα Πανεπιστήμια (6) είναι το σκοτεινό μέλλον που «υφαίνει» το Υπουργείο Παιδείας για τη δημόσια εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς με την ευκαιρία της οικονομικής κρίσης.
 Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο Μιχάλης Παπαδόπουλος «αν κοιτάξει κανείς συνολικά “τις επεμβάσεις χωρίς αναισθητικό” της κυβέρνησης στα σχολεία, το κλείσιμο ολόκληρων μονάδων, τη συγχώνευση άλλων, την ίδρυση Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων με πενταετή θητεία  των εκπαιδευτικών,  την ουσιαστική κατάργηση σε πολλά σχολεία των Γερμανικών ή των Γαλλικών ως δεύτερης ξένης  γλώσσας μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πίσω από όλες αυτές τις αλλαγές κρύβεται ένας και μοναδικός βασικός στόχος, η κατάργηση της οργανικής θέσης  των εκπαιδευτικών. Όπως φαίνεται στο νέο νόμο για τα Πρότυπα Πειραματικά πολλοί εκπαιδευτικοί με οργανική θέση στα νυν  Πειραματικά  με το πρόσχημα της αξιολόγησης θα βρεθούν στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ με δήθεν προτεραιότητα, το καρότο δηλαδή, για να απεμπολήσουν τη θέση τους. Αλλά και αν ακόμη συνεχίσουν  στα Πρότυπα Πειραματικά μετά από πενταετή θητεία πάλι θα βρεθούν στη διάθεση του ΠΥΣΔΕ. Αυτή η διαδικασία θα αποτελέσει το πείραμα για το νέο σύστημα διορισμών και θητείας σε ένα σχολείο» (7).
«Το Υπουργείο  υπόσχεται  «νέα σύνορα»  στις αναθέσεις μαθημάτων για να υποσκάψει την άμυνά μας – Απαντάμε: Καμιά αλλαγή – ενότητα –αλληλεγγύη - αγώνας»
  Την ίδια στιγμή σε μια κίνηση παραπλάνησης, εξαπάτησης και δημιουργίας εμφυλιοπολεμικού κλίματος στη λογική του «διαίρει και βασίλευε» το Υπουργείο Παιδείας προσφέρει μαθήματα μιας ειδικότητας σε άλλη. Θυμίζουμε ότι η πρώην Υφυπουργός Παιδείας Ε. Χριστοφιλοπούλου στην προσπάθειά της να μεταθέσει το πρόβλημα που δημιουργεί η ρύθμιση για τις ξένες γλώσσες  δεν διστάζει να υποσχεθεί ξεθεμελίωμα των συνόρων της ανάθεσης μαθημάτων : «Εμείς δεν είπαμε ποτέ ότι δεν θα αξιοποιήσουμε τους καθηγητές των ξένων γλωσσών. Οι καθηγητές αυτοί, πολλοί από αυτούς διδάσκουν και στα δημοτικά και συμπληρώνουν ωράριο και βεβαίως έχουν και τη δυνατότητα να διδάξουν λογοτεχνία, είναι καθηγητές λογοτεχνίας και ίσως και κάποιο άλλο μάθημα» (8).
  Το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι φανερό ότι κάποιοι φροντίζουν να στρέψουν τους διάφορους κλάδους των εκπαιδευτικών τον έναν εναντίον του άλλου. Ο στόχος είναι προφανής: να ξεφύγουν, μέσα από το προπέτασμα καπνού, οι πραγματικά υπεύθυνοι για την κατάσταση στην εκπαίδευση αλλά κυρίως για τις ρυθμίσεις που ακολουθούν και που θα χειροτερεύσουν την κατάσταση στην ήδη ρημαγμένη εκπαιδευτική γη.
«....Ο πόλεμος βασίζεται στην εξαπάτηση. Αν ο εχθρός σου ξεκουράζεται, μην τον αφήσεις σε ησυχία. Αν οι δυνάμεις του είναι ενωμένες, διάσπασέ τες.  Κάνε επίθεση, όταν είναι απροετοίμαστος. Να εμφανίζεσαι εκεί που δεν σε περιμένει...»
(Σουν Τζου, Η τέχνη του πολέμου )
Ρίχνουν «αθώες» προτάσεις για καθηγητές που μπορούν να εργαστούν στις τελευταίες τάξεις των  Δημοτικών σχολείων, νηπιαγωγούς που μπορούν να εργαστούν στις πρώτες. Πατάνε πάνω στην αυξημένη ανεργία των ειδικοτήτων των εκπαιδευτικών, λιπαίνουν την αφέλεια και την κοινωνική στραβωμάρα, «γαργαλάνε» τις χαμηλές συνειδήσεις, πριμοδοτούν αντιλήψεις του τύπου «για τη δική μου καλύβα που καίγεται φταίει του διπλανού που δεν καίγεται ακόμη»… Οι ίδιοι που ευθύνονται για την αδιοριστία και την ανεργία, για τους χιλιάδες ωρομίσθιους των 300 ευρώ, οι ίδιοι που ετοιμάζουν προσλήψεις με το σταγονόμετρο, αυτοί που με το πιστοποιητικό «Παιδαγωγικής Επάρκειας» ετοιμάζονται να αποσυνδέσουν το πτυχίο από το επάγγελμα, αυτοί που έκαναν άνω κάτω τις ειδικότητες και τις αναθέσεις, ΤΩΡΑ, χέρι χέρι με τους µάγιστρους και τους διανοούμενους της αυλής και της οθόνης, αυτή τη γνωστή διασταύρωση τιτλούχων, εµπορευµατούχων και μηχανορράφων, ρίχνουν το σπόρο για πολλούς μικρούς εμφύλιους που θα διασπάσουν την εκπαιδευτική κοινότητα, θα την τραυματίσουν θανάσιμα και θα την καταστήσουν αδύναμη να αντιμετωπίσει το νέο εργασιακό μεσαίωνα που ετοιμάζουν.
  Και κάποιοι εκπαιδευτικοί πέφτουν στην παγίδα. Και είναι έτοιμοι να χάψουν το παραμύθι. Πως δήθεν για την ανεργία των φιλολόγων, των μαθηματικών, των φυσικών κλπ δεν φταίει η πολιτική των ελάχιστων διορισμών, δεν φταίει η ανεργία, αλλά φταίνε οι δάσκαλοι «που επιμένουν να κάνουν αυτοί μάθημα στις απαιτητικές τάξεις των δημοτικών σχολείων»…Για την ανεργία των καθηγητών της Πληροφορικής φταίνε «οι μαθηματικοί που άρπαξαν πολλές θέσεις». Για την ανεργία των φιλολόγων φταίνε οι συνάδελφοί τους των Ξενόγλωσσων μαθημάτων «που τους άρπαξαν το μάθημα της ιστορίας». Έτσι για τα προβλήματα των πτυχιούχων των Πανεπιστημίων φταίνε οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ που «θέλουν να τους πάρουν τα εργασιακά δικαιώματα» και για τα προβλήματα των πτυχιούχων των ΤΕΙ «φταίνε οι πτυχιούχοι των Πανεπιστημίων που δεν τους αφήνουν να έχουν επαγγελματικά δικαιώματα»…
 Λίγα χρόνια πριν κάποιοι προσπάθησαν να μετατρέψουν την αγανάκτηση των εκπαιδευτικών για τους χαμηλούς μισθούς σε αίτημα των καθηγητών του Λυκείου να παίρνουν περισσότερα από τους καθηγητές του Γυμνασίου.
 Προσοχή! Αν οι αντιλήψεις αυτές κυριαρχήσουν τότε είναι σίγουρο ότι αφενός καμιά ευκαιρία για δουλειά δεν θα ανοίξει για τους εκπαιδευτικούς, αφετέρου, την ώρα που θα κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους θα αφήνουν ανοιχτά πόρτες και παράθυρα για να περάσει ο οδοστρωτήρας από πάνω τους.
 Ξέρουμε ότι οι σκέψεις αυτές δεν είναι σήμερα δημοφιλείς σε κάποιους εκπαιδευτικούς που βλέπουν όσο βλέπουν τα μάτια τους ενώ περισσότερο από ποτέ οφείλουν να βλέπουν με το μυαλό τους. Οφείλουν να αναρωτηθούν: Πόσοι και πόσο θα κερδίσουν αν αλλάξουν τα «σύνορα» στις βαθμίδες και τις ειδικότητες όταν ο εργοδότης επιβάλλει δραστική μείωση προσλήψεων τέτοια που θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με το τέλος των προσλήψεων; Πόσοι και πόσο θα ωφεληθούν όταν ο εργοδότης επιβάλλει ελαστικοποίηση της εργασίας, μόνιμη μείωση των μισθών, αύξηση του ωραρίου και στο τέλος κατάργηση της μονιμότητας αρχίζοντας από τους νεοεισερχόμενους; Ποιοι και με πια ενότητα «ψυχής και σώματος» θα μπορέσουν να αποτρέψουν τότε την καταιγίδα;
«Έχω βαρεθεί Δε θέλω να εξηγώ πρέπει εσύ να διαλέξεις»
  Όσοι παραμένουν ξύπνιοι για να μπορούν να ονειρεύονται ΑΝΑΣΤΑΣΗ των ΖΩΝΤΑΝΩΝ, ξέρουν καλά ότι τα προβλήματα δεν είναι εκπαιδευτικά. Είναι πολιτικά και οικονομικά που αντανακλώνται στην εκπαίδευση. 
  Κι όποιος, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που τον περιβάλλουν, χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, δεν έχει παρά να υποβληθεί στη βάσανο να κάνει λίγο πίσω ή λίγο μπρος και να δει τα πράγματα όπως έχουν, όπως φτιάχτηκαν κι όπως προοιωνίζονται για αύριο. Δύσκολα πράγματα, αλλά απολύτως αναγκαία.
  Γίνεται φανερό ότι αυτά τα σχέδια αφορούν κάθε εκπαιδευτικό, κάθε γονιό και κάθε μαθητή. Πρόκειται για συντριπτικό χτύπημα στη δημόσια εκπαίδευση, στο περιεχόμενο και τις κατευθύνσεις της, για κρυφή και φανερή ιδιωτικοποίηση πλευρών της, για βίαιη μείωση του διδακτικού προσωπικού.
  Αυτά τα σχέδια πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα με την πιο πλατιά ενημέρωση και κινητοποίηση όλων όσων σχετίζονται με το δημόσιο σχολείο, όλων των εργαζομένων. Η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ, οι ΕΛΜΕ και οι διδασκαλικοί Σύλλογοι, απεργιακές επιτροπές και επιτροπές αγώνα, πρέπει να πάρουν άμεσα μέτρα. οι ενώσεις γονέων χέρι χέρι με τους εκπαιδευτικούς πρέπει να αρνηθούν τη φτωχοποίηση του δημόσιου σχολείου.
   Οργανωμένα. Όχι χωριστά, ούτε υποταγμένα. Με το σύνθημα που ενώνει την τάξη: Ανατροπή αυτής της πολιτικής που στέλνει εμάς και τα παιδιά μας στην κόλαση. Να τολμήσουμε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Κυβέρνηση (και Χρυσή Αυγή) – Ευρωπαϊκή Ένωση – ΔΝΤ φτιάχνουν φέρετρα για εμάς και ψυχιατρεία για τους γιους και τις κόρες μας. Ένα είναι σίγουρο: εάν δεν αλλάξουμε τον κόσμο, πολλοί θα αλλάξουμε κόσμο.
  Kάθε Mινώταυρος και κάθε Λαβύρινθος μπορεί να αντιμετωπιστεί!

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Χρήστου Κάτσικα, Αναδιάρθρωση της διοίκησης της εκπαίδευσης: Ασφυκτικός έλεγχος και ιδιωτικοποίηση, βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=33012
2. Χρήστου Κάτσικα, Ο σχεδιασμός του Υπουργείου Παιδείας για το «νέο» σχολείο, βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=3285
3. Χρήστου Κάτσικα,  Η έρευνα «κοινής γνώμης» ως επικοινωνιακό όχημα για τις αλλαγές στην εκπαίδευση – Δεν είμαστε αμερικανάκια κα Υπουργέ της Παιδείας!  Βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=26910
4. Χρήστου Κάτσικα,  Ο μέντορας, η μετάταξη και η απόλυση! Βλέπε: http://www.alfavita.gr/ank_b/ank1_5_10_958.php
5. Χρήστου Κάτσικα,  Σχέδιο "Καλλικράτης": Η μεγάλη απειλή για το δημόσιο σχολείο, το γονιό και τον εκπαιδευτικό, βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=5583
6. Μιχάλη Παπαδόπουλου Στόχος πρώτος η οργανική θέση των εκπαιδευτικών, στόχος δεύτερος η μονιμότητα; Βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=35549
7. Χρήστου Κάτσικα, Κώστα Θεριανού Οι νέες εξαγγελίες για τα πανεπιστήμια - Οδηγός ιδιωτικοποίησης: "Βγάλτε το ψωμί σας μόνοι σας!",  βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=4000
8. Υφυπουργός Παιδείας Ε. Χριστοφιλοπούλου: Οι εκπαιδευτικοί Ξένων Γλωσσών θα συμπληρώνουν ωράριο διδάσκοντας το μάθημα της λογοτεχνίας, βλέπε: http://www.alfavita.gr/artro.php?id=35746

alfavita.gr 



Με μισθούς από 586 έως 820 ευρώ το μήνα, μικτά, θα προσληφθούν οι «τριμηνίτες»

nerit2

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΝΕΖ
Οι απολύσεις στους περίπου 2.700 πρώην εργαζομένους, κατά τη δικομματική κυβέρνηση, της ΕΡΤ απεστάλησαν ταχυδρομικώς, χωρίς καμιά υπογραφή πάνω τους (!) και, πλέον, το Μέγαρο Μαξίμου με την άμεση συνδρομή του ΠΑΣΟΚ προχωρά στο επόμενο βήμα. 
Αυτό δεν θα είναι άλλο από την προσπάθεια διάσπασης του προσωπικού που παραμένει στο Ραδιομέγαρο και στις άλλες υπηρεσίες της δημόσιας τηλεόρασης, στην περιφέρεια, με το «τάξιμο» της υπογραφής περίπου 2.000 συμβάσεων εργασίας τρίμηνης διάρκειας.
Η σύναψη σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου, φυσικά, είναι το «τυρί». Και κάτω από αυτό είναι η «φάκα», αφού αφενός όσοι προσληφθούν στην καλύτερη περίπτωση θα λαμβάνουν από 586 έως 820 ευρώ το μήνα, μικτά, αφετέρου από αυτούς (τους 2.000) στο νέο φορέα θα παραμείνει, όπως αναμένεται, μόλις ο ένας στους τέσσερις. Και εννοείται ότι και στη ΝΕΡΙΤ ή όπως αλλιώς θα ονομάζεται ο καινούργιος οργανισμός, οι μισθοί θα διατηρηθούν στα επίπεδα της «Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας του Παπαδήμου» την οποία, ευλαβικά, τηρεί και η δικομματική κυβέρνηση Σαμαρά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Στις εκτιμήσεις αυτές προβαίνουν εργατολόγοι επισημαίνοντας ότι τόσο όσοι προσληφθούν με τρίμηνες συμβάσεις, όσο και αυτοί οι οποίοι θα παραμείνουν στο νέο φορέα που θα δημιουργηθεί, θα πρέπει εκ των προτέρων να θεωρούν σχεδόν δεδομένο ότι θα συνεχίσουν να εργάζονται, εάν είναι στους «εκλεκτούς», με μηνιάτικα κάτω των 1.000 ευρώ, δηλαδή με αμοιβές πετσοκομμένες έως 40% με 50% σε σχέση με αυτές που λάμβαναν μέχρι και την ανακοίνωση του «μάυρου» στην ΕΡΤ από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου. Οι ίδιοι κύκλοι επικεντρώνονται και αναλύουν τόσο τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα όσο και το νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί για την ΕΡΤ και το οποίο, όσο και αν αλλάξει, θεωρείται βέβαιο ότι θα παραμείνει το ίδιο ως προς το σημείο στο οποίο αναφέρει ότι «το προσωπικό του νέου φορέα θα προσληφθεί με σύμβαση εργασίας αορίστου και ορισμένου χρόνου, με σύμβαση έμμισθης εντολής, καθώς και με συμβάσεις έργου, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία».
Τι σημαίνει αυτό; Με βάση την κείμενη νομοθεσία και με δεδομένο ότι οι κλαδικές συμβάσεις έχουν καταργηθεί βάσει των «μνημονιακών» νόμων, όσοι προσληφθούν θα αμειφθούν με την «ΕΓΣΣΕ Παπαδήμου» (την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της κυβέρνησης του κ. Λουκά Παπαδήμου) σύμφωνα με την οποία οι μισθοί διαμορφώνονται ως εξής:
Πίνακας
Χρόνια ΠροϋπηρεσίαςΒασικός Μισθός (μαζί με το επίδομα τριετίας)Επίδομα Γάμου
0 – 3586,0858,61
3 – 6644,6958,61
6 – 9703,358,61
9 και άνω761,958,61