Σύμφωνα με την Integrated Food Security Phase Classification/IPC των Ηνωμένων Εθνών, επιβεβαιώθηκε λιμός στη Γάζα ήδη από τις 22
Αυγούστου 2025, με σχεδόν το 25% του πληθυσμού.
της
Τατιάνας Σβώρου*
Η
ισραηλινή αεροπορική επιδρομή της
25ης Αυγούστου 2025 στο
Νοσοκομείο
Nasser στην Khan Younis, ανέδειξε εκ νέου τη σοβαρή παραβίαση θεμελιωδών
κανόνων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, όπως αυτοί απορρέουν από τις Συμβάσεις της Γενεύης και
τα Πρόσθετα Πρωτόκολλά τους.
Η επίθεση, που
πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της διπλής πλήξης «double-tap»,
είχε ως αποτέλεσμα τον βίαιο θάνατο δεκαεννέα ατόμων, ανάμεσά τους, τέσσερις
δημοσιογράφοι.
Η
στοχοποίηση όμως, νοσοκομειακών εγκαταστάσεων και άλλων μη στρατιωτικών
υποδομών αποκαλύπτει ένα σταθερό μοτίβο στρατιωτικής δράσης που έρχεται σε
πλήρη αντίθεση με την αρχή
της διάκρισης και της αναλογικότητας και μπορεί να θεωρηθεί έγκλημα πολέμου.
Οι
δημοσιογράφοι στη Γάζα βρίσκονται
στο στόχαστρο εδώ και μήνες. Σύμφωνα με την Επιτροπή για την Προστασία
των Δημοσιογράφων/CPJ, οι συνθήκες είναι από τις πιο
επικίνδυνες στον κόσμο: κρατήσεις, κατασχέσεις εξοπλισμού, εξουθένωση, συνεχής
απειλή θανάτου .
Αν όμως εκείνοι που έχουν
ως αποστολή να μεταφέρουν την αλήθεια δεν μπορούν να το κάνουν, ποιος τελικά θα
μιλήσει; Και αν η μαρτυρία φιμώνεται, τι περιθώριο μένει για λογοδοσία;
To μεγαλύτερο ωστόσο
ερώτημα δεν είναι μόνο η στοχοποίηση της ενημέρωσης αλλά το τι σημαίνει για
έναν πληθυσμό να ζει σε έναν μόνιμο αποκλεισμό. Η καταστροφή δεν εξαντλείται
στο
επίπεδο των θεσμικών παραβιάσεων.
Ο καθημερινός αποκλεισμός
των Παλαιστινίων, συνοδευόμενος από στοχευμένες επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές
διαβίωσης, έχει οδηγήσει σε κατάρρευση των βασικών προϋποθέσεων επιβίωσης.
Σύμφωνα
με την Integrated Food Security Phase Classification/IPC των
Ηνωμένων Εθνών, επιβεβαιώθηκε λιμός στη
Γάζα ήδη από τις 22 Αυγούστου 2025, με σχεδόν το 25% του πληθυσμού να υφίσταται
ακραίο διατροφικό αποκλεισμό.
Η έλλειψη τροφίμων και
νερού, ο εκτεταμένος υποσιτισμός – ιδίως παιδιών κάτω των πέντε ετών – και η
εσκεμμένη παρεμπόδιση ανθρωπιστικής βοήθειας συνθέτουν μια πραγματικότητα που
ξεπερνά τις συμβατικές παραβιάσεις ως πλέον συστηματική στρατηγική που
υπονομεύει την ίδια τη δυνατότητα συνέχισης της ζωής.
Η
κυβέρνηση τους Ισραήλ ως απάντηση, απορρίπτει τις κατηγορίες, μιλώντας για «προπαγάνδα
της Χαμάς», ωστόσο, διεθνείς οργανισμοί και ανεξάρτητοι παρατηρητές αναφέρουν επανειλημμένα την
ανωμαλία στις αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας.
Σύμφωνα
με τη UNOPS από
τις 2.600 αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας που διασχίζουν τα σύνορα από το
Ισραήλ στη Γάζα, μόνο 300 έφθασαν στους προορισμούς τους, ενώ οι υπόλοιπες
2.300 «παρεμποδίστηκαν» και
λεηλατήθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδρομής τους.
Η
Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού παράλληλα καθώς και η Διεθνής
Αμνηστία καταγγέλλουν ότι
οι επιθέσεις σε νοσοκομεία και η καταστροφή αποθηκών τροφίμων συνιστούν
συστηματική στρατηγική εξόντωσης του άμαχου πληθυσμού.
Παράλληλα,
η AFP προειδοποιεί ότι
οι εναπομείναντες ελεύθεροι επαγγελματίες δημοσιογράφοι της στη Γάζα
κινδυνεύουν από θάνατο λόγω υποσιτισμού, ενώ πολλοί από εκείνους, έχουν
αναγκαστεί να ανταλλάξουν προσωπικά αντικείμενα για τρόφιμα και αναφέρουν ότι
το σώμα τους έχει εξασθενήσει τόσο πολύ που αδυνατούν να εργαστούν.
Οι επισημάνσεις δε,
του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ António Guterres, ο οποίος χαρακτήρισε την
κατάσταση «ανθρωπογενή καταστροφή», επιβεβαιώνουν τη διεθνή αναγνώριση και
σοβαρότητα της τραγωδίας.
Ωστόσο, η περιορισμένη
χρήση και αναγνώριση όρων που αποδίδουν την πλήρη διάσταση των γεγονότων,
οδηγεί σε παθητικότητα. Φαίνεται έως τώρα, ότι παρά τις συζητήσεις και τις
καταγγελίες, η απροθυμία ουσιαστικών δράσεων, αποδυναμώνει την πίεση για
λογοδοσία και λειτουργεί ως έμμεση νομιμοποίηση της συνέχισης της καταστροφής
και του ανθρώπινου κόστους.
Ο
κοινωνικός ιστός της Γάζας δεν αποδυναμώνεται απλώς, καθώς απειλείται με πλήρη
αποδόμηση.
Η απώλεια της πολιτισμικής
συνέχειας και η απειλή αφανισμού ολόκληρων κοινοτήτων καταδεικνύουν ότι η
καταστροφή δεν περιορίζεται προσωρινά, συνιστώντας πλέον διαδικασία με
συστημικό χαρακτήρα και μακροπρόθεσμες συνέπειες.
Παρά
τις συνεχείς εκκλήσεις διεθνών και ανθρωπιστικών οργανισμών, η διεθνής
κοινότητα παραμένει αδρανής.
Αδιάκοπες συζητήσεις, χωρίς
ουσιαστικούς μηχανισμούς επιβολής και με επιλεκτική εφαρμογή του διεθνούς
δικαίου, έχουν εδραιώσει ένα καθεστώς βίας και ατιμωρησίας.
Η σιωπή και η απραξία των
κρατών γίνονται μορφή συνενοχής, καθώς συντηρούν τις συνθήκες που οδηγούν στον
εξανδραποδισμό και τη συστηματική καταστροφή του λαού της Γάζας. Κι εμείς;
Ακούσαμε, είδαμε… Μιλήσαμε στ’ αλήθεια;
* Η Τατιάνα
Σβώρου είναι Σύμβουλος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ανθρωπιστικής
Συνηγορίας. Από το 2019 έως σήμερα έχει συμμετάσχει σε αποστολές με
διαφορετικούς οργανισμούς (Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, Save the Children) στο
Λίβανο, το Ιράκ, την Ιορδανία, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και έχει
υλοποιήσει στρατηγικές υπεράσπισης για την Τυνησία/Λιβύη και τη βορειανατολική
Συρία.
Κουτί πανδώρας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου