Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Πράκτορες και… εισπράκτορες σε ρόλο υπερπατριώτη μακεδονομάχου



Υπάρχει ένα περίεργο φαινόμενο στις παρυφές της ελληνικής Δεξιάς και πολύ περισσότερο της πολύ πολύ Δεξιάς. Οι ιδεολογικοί απόγονοι όσων υποστήριζαν μετ’ επιτάσεως πως η Ρωσία ήταν η καταστροφή του κόσμου και σφαγέας της υφηλίου, με κονσερβοκούτια παρακαλώ, σήμερα βεβαιώνουν πως είναι η σωτηρία της Ελλάδος.

Αυτό δεν το βεβαιώνει μόνο ο γραφικός Βελόπουλος στα διαλείμματα των τηλεπωλήσεων ιδιόχειρων επιστολών του Ιησού, αλλά δήμαρχοι, παράγοντες, κυρίως στη βόρεια Ελλάδα, ιερωμένοι και πολυπράγμονες της εθνικής πολιτικής. Και για του λόγου τους το αληθές επιστρατεύονται ο Παΐσιος με τις προφητείες του και ο Εφραίμ με τις ενορατικές ιδιότητες και τις μαγγανείες του. Τι συνέβη και οι Ρώσοι μετατράπηκαν από σφαγείς του κόσμου σε ομόθρησκους συμμάχους που θα συντρίψουν τους εχθρούς της Ελλάδας και θα τη μετατρέψουν σε παράδεισο; Πώς το καλοκαίρι μετά τον ψυχρό πόλεμο οι Ρώσοι κομμουνισταράδες μεταμορφώθηκαν στο γοητευτικό ξανθό γένος της σωτηρίας;

Θεωρίες συνωμοσίας, θα μου πείτε, τώρα που έπεσαν τα τείχη και οι άνθρωποι υψώνουν τα δικά τους μέσα στον ίδιο τους τον εγκέφαλο. Τρελοί, γραφικοί, απεγνωσμένοι, ανασφαλείς που θέλουν κάποια ανώτερη δύναμη να αναλαμβάνει τις δικές τους ευθύνες συμμαχούν για να φτιάξουν τον νέο μύθο ενός μαρμαρωμένου βασιλιά με ξανθές ανταύγειες και κοφτερή γαλάζια ματιά. Και δίπλα στους περίεργους συντάσσονται οι ιστορικά περίεργοι, αυτοί οι οποίοι αντιλαμβάνονται τη Ρωσία του Πούτιν ως κρυφό συνεχιστή της σοβιετικής αυτοκρατορίας, ως σύντροφό τους στον μοναχικό ιδεολογικό αγώνα που κάπου κρύβει το σφυροδρέπανο μέχρι να έρθει η ώρα να το ξαναβγάλει.

Γεγονός είναι πως στη χώρα υπάρχει μια δεξιόστροφη κυρίως, ιδιόμορφη ρωσοφιλία, στον αντίποδα του ιστορικού μίσους για την κομμουνιστική Ρωσία. Στις συζητήσεις στα καφενεία συναντάς ανθρώπους που υπονοούν πως η ρωσική υπερδύναμη θα βάλει τέλος στην παντοδυναμία του χρήματος, της αδικίας και των δυτικών φορέων τους. Στην πραγματικότητα εύχονται το τέλος της αμερικανικής και πολλές φορές αιμοσταγούς κυριαρχίας επί των λαών και την παγιώνουν ως κρυφό και αδιόρατο δεδομένο.

Φυσικά ούτε η πολιτική ούτε η διπλωματία γράφεται με αφηγήσεις καφενείου και τηλεπωλήσεων σε στιλ Αδωνη και Λιακόπουλου. Η αποκάλυψη πως οι μυστικές υπηρεσίες του ξανθού γένους, της FSB, παρεμβαίνουν στον ελλαδικό χώρο για να μην υπάρξει λύση στο μακεδονικό, δηλαδή νατοϊκή επικράτηση στα Βαλκάνια γι’ αυτούς, προσγειώνει από το πεδίο της γραφικότητας σε αυτό της σκληρής πραγματικότητας. Η Ρωσία, μία από τις χώρες που αναγνώρισαν την πΓΔΜ ως Μακεδονία, επιχειρεί να μην υπάρξει σύνθετη ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» γιατί ενδιαφέρεται όχι φυσικά για τα ελληνικά ιστορικά κεκτημένα αλλά για την αστάθεια η οποία μπορεί να τη βολέψει γεωστρατηγικά.

Ελληνες πατριώτες και μάλιστα ιεράρχες φαίνεται πως δεν είναι τόσο πατριώτες όσο εισπράκτορες. Κρατώντας στο χέρι τα ρούβλια που την εποχή μετά τον εμφύλιο στοίχειωναν την ελληνική πολιτική σκηνή, εμφανίζονται σαν μακεδονομάχοι και υπερπατριώτες. Για να καλύψουν αυτό που σε απλά ελληνικά είναι προδοσία και συνεργασία με ξένη δύναμη, έχουν διαμορφώσει στο μυαλό τους και στο περιβάλλον τους ένα ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Ρωσίας που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με όσα πραγματικά συμβαίνουν στη διπλωματία. Το νταραβέρι με τους ξένους πράκτορες το περιβάλλουν με την ιστορία του Καποδίστρια και της Φιλικής Εταιρείας και το αλισβερίσι με το χρήμα το παρουσιάζουν σαν ενίσχυση του εθνικού αγώνα. Οταν όμως λένε εθνικός αγώνας δεν εννοούν την επίσημη γραμμή του ελληνικού κράτους, αλλά ενός άλλου εικονικού και σκοτεινού κράτους, παρακράτους στην πραγματικότητα, του οποίου είναι θεματοφύλακες. Με ραντεβού με ξένους πράκτορες και με το αζημίωτο φυσικά.

Ενισχύουν τις βλέψεις ενός άλλου κράτους γιατί έχουν πείσει τον εαυτό τους πως αυτές οι βλέψεις συμβαδίζουν με τον μεγάλο σκοπό, ο οποίος όμως παρότι μεγάλος δεν έχει ούτε πολιτική ούτε κοινωνική νομιμοποίηση. Αποδίδουν στον εαυτό τους τα χαρακτηριστικά του καλού χριστιανού, του πατριώτη, του νέου Φιλικού, ο οποίος έχει κάθε δικαίωμα να αντιπαλέψει με κάθε τρόπο τους «προδότες της κυβέρνησης». Και τα λένε όλα αυτά κρατώντας βαλίτσες με δολάρια από ένα ξένο κράτος. Πράκτορες και εισπράκτορες.

http://www.documentonews.gr

Περί εξουσιολαγνείας…


του Τάσου Παππά
Εκτός από το να ζητούν τρεις φορές την εβδομάδα εκλογές για να απαλλαγεί η χώρα από τη θηλιά στον λαιμό της και τη σιδερένια μπάλα στο πόδι της (αυτή είναι η περιγραφή της κατάστασης από τη Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ.), τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να παρατείνει την παραμονή της στην εξουσία. 'Εχει προσβληθεί, λένε, από τον ιό της εξουσιομανίας.
Ωραίο το καλαμπούρι από τους… αλεξίσφαιρους. Το διακινούν δύο κόμματα που δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα (μερικά προδήλως ανήθικα, κάποια στα όρια της νομιμότητας) είτε για να αποκτήσουν την εξουσία είτε για να μην τη χάσουν.
Τα πρόσωπα που στελεχώνουν τα επιτελεία της Ν.Δ. και του ΚΙΝ.ΑΛΛ. νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους. Μπορούν να δείξουν μία, επαναλαμβάνω μία, περίπτωση που η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ παραιτήθηκαν επειδή τους το ζήτησε η αντιπολίτευση; Μία περίπτωση που αφουγκράστηκαν την κοινωνική δυσφορία από τις πολιτικές που εφάρμοζαν και τα σκάνδαλα στα οποία είχαν εμπλακεί και αποσύρθηκαν;
Δεν υπάρχει καμία. Αντιθέτως υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου και η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ είχαν θρονιαστεί στις καρέκλες της εξουσίας και δεν κουνούσαν παρά τη γενική κατακραυγή. Με τακτικισμούς του χειρίστου είδους, ύποπτα πάρε-δώσε κάτω από το τραπέζι και εκμαυλιστικές πρακτικές, προσπαθούσαν να εξαντλήσουν όλα τα περιθώρια. Να θυμίσουμε μερικές, τις πιο σκαστές:
–Το 1989 το ΠΑΣΟΚ, βαλλόμενο πανταχόθεν για τα σκάνδαλα, επινόησε εκλογικό νόμο (το περίφημο ν+1) για να δελεάσει την Αριστερά και να εμποδίσει τη Ν.Δ. να πάρει αυτοδυναμία. Δεν τα κατάφερε. Η Αριστερά δεν τσίμπησε, αλλά δυσκόλεψε τη Δεξιά, η οποία αν και πήρε πολύ υψηλό ποσοστό (46,9%), είχε πλειοψηφία μόνο μιας έδρας στη Βουλή. Το 46,9% ήταν πίσω από το 54,3% του Καραμανλή το 1974 (ειδικές συνθήκες) και από το 48,1% του Παπανδρέου το 1981. Καραμανλής και Παπανδρέου είχαν θηριώδεις πλειοψηφίες στο Κοινοβούλιο, ενώ ο Μητσοτάκης αγκομάχησε για να σχηματίσει κυβέρνηση.
–Η Ν.Δ. κρατήθηκε στην εξουσία (1990-1993) με 151 έδρες, αλλά ήταν ένα σπαρασσόμενο κόμμα, με τις φράξιες να πολεμούν ανελέητα μεταξύ τους και να εκβιάζουν ωμά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος για να μη χάσει την εξουσία παζάρευε με τους εσωκομματικούς αντιπάλους του. Το ΠΑΣΟΚ μία φορά την εβδομάδα απαιτούσε προσφυγή στις κάλπες, αλλά η Ν.Δ. πάλευε με νύχια και με δόντια για να καθυστερήσει το μοιραίο.
–Από τα τέλη του 1995 μέχρι τον Γενάρη του 1996 τη χώρα κυβερνούσε ένα τσούρμο από άσχετους (χαρτορίχτρες, ρασοφόροι, καφετζούδες) με τον Ανδρέα Παπανδρέου να δίνει μάχη για τη ζωή του στην εντατική. Οι υπουργοί που ξημεροβραδιάζονταν στο «Ωνάσειο» αρνούνταν να του υποδείξουν τον δρόμο της παραίτησης. Το έκανε τελικώς ο Γιώργος Παπανδρέου. Ισως η πιο εκφυλιστική περίοδος της Μεταπολίτευσης. Αντί για κυβερνητική δράση είχαμε τα ιατρικά ανακοινωθέντα για την πορεία της υγείας τού τότε πρωθυπουργού. Με αυτά ξεκινούσαν τα δελτία των οκτώ. Η Ν.Δ. ζητούσε μετ’ επιτάσεως εκλογές, το ΠΑΣΟΚ σφύριζε αδιάφορα.

–Το ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησε από το 1996 μέχρι το 2004 ήταν δύο κόμματα στη συσκευασία του ενός. Οι εκσυγχρονιστές γνώριζαν τις δραστηριότητες του Ακη Τσοχατζόπουλου, αλλά δεν έκαναν τίποτε για να τις σταματήσουν γιατί ο Τσοχατζόπουλος είχε υπό τον έλεγχό του το μισό κόμμα. Αργότερα είπαν πως αν επέλεγαν τη ρήξη θα είχαμε διάσπαση, πτώση της κυβέρνησης και υπονόμευση της προσπάθειας για ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη. Δηλαδή, «για το ευρώ, ρε γαμώτο». Πολλοί πάντως το είδαν αλλιώς: «Για την εξουσία, ρε γαμώτο»!
–Οι εκλογές του 2000 κρίθηκαν κυριολεκτικά στον πόντο (περίπου 70.000 ψήφοι η διαφορά). Η ηττημένη Ν.Δ εξέφρασε ισχυρές επιφυλάξεις για το αποτέλεσμα. Τα δεξιά μέσα ενημέρωσης κατηγόρησαν το ΠΑΣΟΚ ότι χρησιμοποίησε βρόμικες μεθόδους προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία.
-Μοιράζοντας επιταγές σε όποιον δήλωνε πυρόπληκτος κι ας ζούσε χιλιόμετρα μακριά από τις εστίες κέρδισε η Ν.Δ. τις εκλογές το 2007. Είχαν προηγηθεί οι φονικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και την Κρήτη. Με την υπόσχεση ότι «λεφτά υπάρχουν» θριάμβευσε στις κάλπες το ΠΑΣΟΚ το 2009.
–Αλλά δεν πρόκειται για ελληνική πατέντα. Δείτε τι γίνεται στη Γερμανία. Οι Σοσιαλδημοκράτες κατηγορούν τους Χριστιανοκοινωνιστές ότι έχουν ακροδεξιά ατζέντα στο προσφυγικό. Κυβερνούν παρέα πάντως. Ο δεξιός Ραχόι παρέμενε στην εξουσία επί δύο χρόνια αν και το κόμμα του δεν είχε την πλειοψηφία στη Βουλή. Ο σοσιαλιστής Σάντσεθ είναι πρωθυπουργός με 84 βουλευτές επί συνόλου 350. Κανένα πρόβλημα κι αυτός.
* Τα μεγάλα κόμματα θέλουν την εξουσία για να εφαρμόσουν τη στρατηγική τους και φυσικά για να επωφεληθούν. Δεν είναι εξωραϊστικοί σύλλογοι ούτε φιλοπρόοδοι όμιλοι. Οπότε, ας αφήσουν η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ. τα φληναφήματα. 'Εχουν κακόφημο παρελθόν. Ας συμφιλιωθούν με την ιδέα ότι δεν είναι πια οι μοναδικοί ιδιοκτήτες της χώρας.
efsyn

Από φτωχός συγγενής, διεθνής παίκτης


Το δημοσίευμα των Financial Times για τη δράση του ρωσικού παράγοντα στη Βόρεια Ελλάδα ενάντια στη λύση του Μακεδονικού είναι μια επιβεβαίωση για την επιλήψιμη ρωσική παρέμβαση στο εσωτερικό της χώρας, όμως ταυτόχρονα η αντίδραση της κυβέρνησης δείχνει την μεθοδική προσπάθεια για αναβάθμισή της στη διεθνή σκηνή.
Η χώρα αντιδρά ως κυρίαρχη και όχι υποτελής δύναμη καθώς η Συμφωνία των Πρεσπών είναι κομβική για τη διεθνή αναβάθμισή της σε ένα ραγδαία εξελισσόμενο περιβάλλον. Δεν είναι η πρώτη χώρα που απελαύνει διπλωμάτες ως αντίδραση. Όμως δεν τους απέλασε όταν το ζητούσε η Ε.Ε. λόγω της υπόθεσης Σκριπάλ, κρίνοντας ότι δεν την εξυπηρετούσε, αλλά το κάνει τώρα που ο ρωσικός παράγοντας υπονομεύει τα συμφέροντα της Ελλάδας.
Παρότι η ανάκτηση της οικονομικής αυτοτέλειας είναι κρίσιμη για την άσκηση αυτόνομης πολιτικής δεν αρκεί απο μόνη της αλλά συναρτάται με συνεχείς πρωτοβουλίες στην εξωτερική πολιτική ώστε σήμερα η χώρα να πρωταγωνιστεί στην ανασύνταξη των Βαλκανίων, στην ευρωμεσογειακή συνεργασία, στις σχέσεις με το Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή.
Πλέον εμφανίζεται ως βασικός συνομιλητής σε σημαντικές αποφάσεις και σε συνδυασμό με μια σειρά από διακρατικές συμφωνίες για την ενέργεια, τις μεταφορές και την άμυνα, η χώρα αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο σε επίπεδο πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό και στρατιωτικό.
Είναι προφανής επιλογή της κυβέρνησης να μην ετεροπροσδιορίζεται αλλά να αναγνωρίζεται ως ισχυρός και ισότιμος εταίρος, μια σταθερή δύναμη σε μια ασταθή περιοχή με σημαντικό γεωστρατηγικό ρόλο. Παρότι είναι σαφές πως έχει επιλέξει τους συμάχους της, η τακτική ενέχει και κινδύνους καθώς η ισχυροποίησή της Ελλάδας αλλάζει τους συσχετισμούς και το status quo της περιοχής. 
Ωστόσο αυτό που δεν αμφισβητείται είναι ο αναβαθμισμένος διεθνής της ρόλος και σε αυτό το δρόμο θα πρέπει να επιμείνει...
tvxs

Ένας είναι ο εχθρός... ο εθνικολαϊκισμός



Μια απολύτως συνηθισμένη μέρα, συνηθισμένων ανθρώπων, συνηθισμένης καθημερινότητας, στο μετρό τα γνωστά Ρομά κοριτσάκια ταλαιπωρούν το ακορντεόν -βαρύ για τους νεαρούς τους ώμους- και τους επιβάτες. Περνάνε και ουδείς ασχολείται. Ουδείς;
Της Κατερίνας Μπρέγιαννη
Κυρία μεσήλιξ έτοιμη: «Μμμ. Να πας αλλού. Εμείς δεν έχουμε λεφτά. Να πας στη Μέρκελ να σου δώσει, που σας θέλει». «Τους μαζέψαμε όλους αυτούς εδώ» λέει μια γιαγιά και ο κύριος στο διπλανό κάθισμα απαντά «θα μας στείλουν και άλλους πίσω». Ένα νεαρό κορίτσι παίρνει τον λόγο, «μας ζηλεύουν για τον ήλιο και τη θάλασσά μας»!
«Μας κατέστρεψαν οι Ευρωπαίοι» συνεχίζει η μεσήλιξ κυρία. «Αυτός, που τα βρήκε μαζί τους» που «θα έρθει η ώρα να τιμωρηθεί -όχι ότι οι άλλοι θα κάνουν τίποτα...», «θέλει να δώσει και τα σπίτια μας»! «Να δώσει το αίμα μας; Τη Μακεδονία μας;» «Και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης τους χάρισε». Η κοπέλα παίρνει τον λόγο και πάλι «δεν αντιδρούμε, όμως, στα συλλαλητήρια δεν είχε κόσμο». «Μην απελπίζεσαι» της απαντά προστατευτικά, η κυρία... «φτάνει που έχεις τη φλόγα μέσα σου». «Καλό αγώνα»!
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς, αυτοί οι καθημερινοί άνθρωποι πού το βρήκαν τέτοιο μίσος και τόσο κομπλεξισμό. Ούτε ρακένδυτοι ούτε φτωχοί είναι, τουναντίον, μεσοαστοί Νεοέλληνες. Θα μπορούσαν να ανήκουν σε οποιοδήποτε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης από ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. ώς και Χ.Α. ή και ΛΑΕ...
Ο λόγος των περισσότερων κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου ρέπει όλο και πιο απροκάλυπτα στο ρατσισμό και τον ακραίο διχασμό. Σαν η ιδεολογία να έχει σωπάσει και οι διαχωριστικές πολιτικές γραμμές της αντιπολίτευσης να έχουν θολώσει...
Αρκεί να δει κανείς τη στάση «των αριστερών» στις ψηφοφορίες της Βουλής για τα ανθρώπινα δικαιώματα ή το ν/σ για την αδήλωτη εργασία. Σε ποιους στρέφεται ενάντια ο τοίχος που υψώνουν, αν όχι στους ανθρώπους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν;
Μέσα σε λιγότερο από πέντε λεπτά αυτή η ευκαιριακή κουβεντούλα περιελάμβανε: ρατσισμό, αντιευρωπαϊσμό, αντί -γενικό και αόριστο- στην πολιτική εξουσία, ακραίο εθνικισμό, μεγαλοϊδεατισμό, αλυτρωτισμό, επεκτατισμό.
Ό,τι ακριβώς ταΐζονται από τον ΣΚΑΪ και τα λοιπά κανάλια, κάθε μέρα. Ό,τι ακριβώς πουλά ο Άδωνις και η Ν.Δ. σε τηλεπαράθυρα και Βουλή ποντάροντας στην ανάκαμψη της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Μισανθρωπισμός, υπερπατριωτικό σανό, αμάθεια και σκοταδισμός, με λίγα λόγια εθνικολαϊκισμός είναι ο εχθρός και πολλοί οι πρόθυμοι υπηρέτες.
Αν όμως «η Ιστορία δεν αποφασίζεται από τις θέσεις του τάδε ή του δείνα ατόμου αλλά από τις ταξικές αντιπαραθέσεις και τις ταξικές θέσεις», όπως γράφει ο Αλτουσέρ, τότε ήρθε η ώρα ο καθείς να δει για άλλη μια φορά πού ανήκει και σε ποιανού τον μύλο νερό ρίχνει...
πηγή: avgi.gr

Το Κυπριακό διδάσκει



Με σύνθημα το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», με το οποίο διαδηλώνουν και οι χρυσαυγίτες, η στρατιωτικοφασιστική χούντα του 1967 μετέτρεψε την Ελλάδα σε διεθνή παρία και απόβλητο από όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, κυρίως από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
του Πάνου Τριγάζη
Η συμπλήρωση 44 χρόνων από το χουντικό πραξικόπημα  στην  Κύπρο  για την ανατροπή και φυσική εξόντωση του Προέδρου Μακαρίου αποτελεί ισχυρότατη υπόμνηση για τα δεινά που έχουν προκαλέσει στη χώρα μας και ευρύτερα στον ελληνισμό ο ακραίος εθνικισμός και η πατριδοκαπηλία, όποιο μανδύα και αν ενδύονται οι φορείς τους.
Με σύνθημα το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», με το οποίο διαδηλώνουν και οι χρυσαυγίτες, η στρατιωτικοφασιστική χούντα του 1967 μετέτρεψε την Ελλάδα σε διεθνή παρία και απόβλητο από όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, κυρίως από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Η χούντα του στρατηγού Ιωαννίδη,που διαδέχτηκε τον Παπαδόπουλο, έχοντας ανάμεσα στους «τίτλους» και αυτόν του αρχιβασανιστή της Μακρονήσου, άνοιξε την «κερκόπορτα» για την τουρκική εισβολή, σε αγαστή συνεργασία με την ΕΟΚΑ Β’, η οποία υποτίθεται ότι επιθυμούσε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και δυστυχώς δεν έχει ακόμα αρθεί: de facto διχοτόμηση του νησιού.
Το ίδιο καταστροφικοί είναι οι ακραίοι εθνικιστές, είτε με τον μανδύα του μοναρχοφασίστα είτε της χούντας και της ΕΟΚΑ Β’ είτε του δήθεν μακεδονομάχου.
Πολλά μηνύματα πηγάζουν από την κυπριακή τραγωδία, αλλά το πλέον επίκαιρο είναι: φοβού τους υπερπατριώτες! Ο λαός της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, μπορεί να είναι βέβαιος ότι με δρομολογημένη την επίλυση του «Μακεδονικού», έχει να ωφεληθεί και η δική του υπόθεση. Με ένα μέτωπο λιγότερο για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, η χώρα μας μπορεί να ρίξει όλο της το βάρος για την ειρηνική εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και την επίλυση του Κυπριακού, στην κατεύθυνση μιας δικοινοτικής-διζωνικής ομοσπονδίας, με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα.
αυγή

Φέρτε τα ρούβλια μας πίσω!


του Κλέαρχου Τσαουσίδη
Δεν γνωρίζω πόσο σοβαρές θεωρούν οι ελληναράδες ΧΑ, ΝΔ και λοιπών εθνικοπαραφρονικών φορέων τις κατηγορίες σε βάρος των δυο Ρώσων διπλωματών τους οποίους απέλασε η ελληνική κυβέρνηση, ή αν η κίνηση αυτή εμπίπτει -κατ’ αυτούς- στην προσπάθεια προσέγγισης του αριστερού προέδρου των ΗΠΑ, του νεομπολσεβίκου, Ντόναλντ Τραμπ. Φαντάζομαι ότι το βλέπουν σαν μια ουρά της συνωμοσίας που έστησε το FBI για το σκάνδαλο Novartis σε βάρος Ελλήνων πολιτικών η εντιμότητα των οποίων και η πορεία τους είναι πιο διαυγής κι από το νεράκι που πίνουμε.
Ωστόσο, μιας και αυτή η κυβέρνηση που προχώρησε σε κάτι που ουδείς φανταζόταν, να απελάσει δηλαδή πράκτορες υπερδύναμης, κωλύεται να δώσει όλα τα στοιχεία, όπως συνήθως συμβαίνει μ’ αυτές τις ιστορίες παγκοσμίως, επιχειρώ να αποκρυπτογραφήσω τα όσα ανακοινώθηκαν.
Περίμενα βέβαια να αντιδράσουν οι 'Αγιοι πατέρες της Ιεράς Συνόδου και οι γνωστοί για τη διαχρονική προσήλωσή τους στα πατριωτικά ιδεώδη μοναχοί του Αγίου Ορους (βλ. και επιστολή στον Χίτλερ), αλλά μέχρι στιγμής, μούγκα. Περίμενα, ματαίως να σηκώσει τον κόσμο στο ποδάρι ο αρχιδήμαρχος κ. Πατούλης και να απαιτεί να γίνουν γνωστά τα ονόματα των δημάρχων που φέρονται να ανέπτυξαν ειδικές σχέσεις με τους ρώσους διπλωμάτες. Και πάλι μούγκα. Τώρα, η παρουσία κάποιων προσώπων σε περίεργες οργανώσεις όπως η …Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Ένωση, μάλλον είναι συμπτωματική όπως εξηγούν «ειδικοί» αναλυτές. Στο κάτω κάτω, να είσαι στέλεχος της νέας Κα Γκε Μπε (υψηλότατο μάλιστα) δεν είναι αμαρτία. Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή.
Εκεί που επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή είναι στις διάφορες «πολυπατριωτικές» οργανώσεις, τα μέλη των οποίων (από 10 – 15 ώς 200) κόβουν κάθε βράδυ την κυκλοφορία στη Θεσσαλονίκη, βρίζοντας όσους δεν σηκώνονται στο πέρασμά τους και διεκδικώντας τη Μακεδονία τους. Και απορώ: είναι δυνατό να αφήνονται αιχμές ότι έπεσαν ρούβλια για να μην περάσει η συμφωνία των Πρεσπών, ώστε να μην ενταχθεί η Φυρομιά στο ΝΑΤΟ, κάτι που δεν είναι κρυφό ότι επιθυμούσαν διακαώς η ρωσική πλευρά –ανοιχτά- και η τουρκική -υπογείως. Δηλαδή, αντί να έρχονται τα ρούβλια σ’ εμάς, τους εαμοβούλγαρους, τα τσεπώνουν τώρα τα αφιονισμένα φασιστάκια; Αυτοί οι Ρώσοι δεν έχουν τον Θεό τους.
'Εχοντας φάει μπόλικο ξύλο από τους ασφαλίτες για τα ρούβλια που τάχα έπαιρνε η ΕΔΑ, προδικτατορικά, νομίζω ότι αυτή η εξέλιξη είναι άδικη. Τόσα χρόνια ρούβλια μας λέγανε και ρούβλια δε βλέπαμε (άσε που εμείς, οι αναθεωρητές, παίρναμε, λέει, και λέι -σκληρό νόμισμα!- από τον Τσαουσέσκου). Θαρρώ πώς είναι στοιχειώδες να διεκδικήσουμε τους κόπους μας: Φέρτε τα ρούβλια μας πίσω!
Πηγή: dailythess

Οι «χριστιανοί» της βεβηλώσεως



του Παντελή Μπουκάλα
Οι συνήθεις τίτλοι: «Αυτεπάγγελτη έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών», «Ομόφωνη καταδίκη». 
Τι αφορούν; Μα τη συνήθεια του αντισημιτισμού, που περνάει από γενιά σε γενιά, πανευρωπαϊκά, με εφιαλτικές εξάρσεις και φαινομενικές υφέσεις. Η Θεσσαλονίκη είναι μία από τις ενεργές εστίες του. Μετά τη βεβήλωση του Μνημείου του Ολοκαυτώματος στην πλατεία Ελευθερίας –από σκοπιανοφάγα θρασίμια που λατρεύουν τη σβάστικα κι ας καμώνονται ότι προσκυνούν την ελληνική σημαία, που τη χρησιμοποιούν σαν πρόχειρο απορρυπαντικό– μαγαρίστηκε το Εβραϊκό Μνημείο, μέσα στην πανεπιστημιούπολη. Το μνημείο κατασκευάστηκε το 2014. Από τύψεις. Εκεί βρισκόταν το εβραϊκό νεκροταφείο, που το κατέστρεψαν οι Γερμανοί, υποβοηθούμενοι από ντόπιους συνεργάτες τους, τη δράση των οποίων την παραβλέπαμε ή την υποτιμούσαμε επί δεκαετίες. Τώρα, χριστιανοί –που από χριστιανισμό σκαμπάζουν όσο και από ελληνισμό– μουντζούρωσαν τις ελάχιστες επιτύμβιες πλάκες που έχουν σωθεί. Πάνω στις επιγραφές σχημάτισαν με μπογιά έναν σταυρό και στις τέσσερις γωνίες του έγραψαν «IC - XC - NI - KA». Αλλά δεν νικάει έτσι ο Ιησούς. Ηττάται. Και ο σταυρός εξυβρίζεται όταν οι μπογιατζήδες του ψευτοπατριωτισμού τον χρησιμοποιούν για να επικαλύψουν λέξεις όπως οι εξής:
«Πατάς σε τόπο ιερό. Πατάς σε ό,τι απέμεινε από τη μεγαλύτερη νεκρόπολη της Ανατολής. Πατάς στον τόπο όπου θάβονταν για αιώνες οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης. Πνεύματα ισχυρά και ευγενικές ψυχές της πιο ζωντανής κοινότητας της Μεσογείου βρήκαν εδώ την ύστατη ηρεμία. Οι τάφοι τους απλώνονταν μέχρι ψηλά στους λόφους. Ωσπου το 1943 οι δυνάμεις του κακού συνέτριψαν την ανθρώπινη υπόσταση. Αλλά δεν αρκούσαν οι άνθρωποι. Ηθελαν να σκοτώσουν και τη μνήμη. Και καθώς έστελναν τους ζωντανούς στον θάνατο, γκρέμιζαν τους τάφους των νεκρών διασκορπίζοντας τα οστά τους. Οσοι θάφτηκαν εδώ πέθαναν δυο φορές». 
Η πιο βαριά ντροπή των αρχαίων Αθηναίων; Ο δήθεν καθαρμός της Δήλου το 426/425 π.Χ.: Για να κατοχυρώσουν την κυριαρχία τους στο νησί, «εσήκωσαν όλους τους νεκρούς και τα φέρετρά των» (έτσι μεταφράζει ο Ελευθέριος Βενιζέλος το θουκυδίδειο «θήκαι όσαι ήσαν των τεθνεώτων εν Δήλω, πάσας ανείλον») και τους παράχωσαν στη Ρήνεια, σε κοινό λάκκο. Βαριά επίσης ντροπή των Γερμανών ναζιστών (μία από τις πάμπολλες) η καταστροφή της εβραϊκής νεκρούπολης. Και βαριά ντροπή των ναζιστοφρόνων χριστιανών η βεβήλωση του ταφικού μνημείου. Μόνο που δεν θα τη νιώσουν ποτέ.
καθημερινή

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Στο ίδιο καζάνι βράζουν


Δημήτρης Καμμένος

του Τάσου Παππά
«Απευθυνόμαστε στους Ελληνες πατριώτες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που αντιτίθενται στην παράδοση του ιερού ονόματος της Μακεδονίας. Απευθυνόμαστε σε αυτούς που δεν αποδέχονται τον εκφυλισμό της παιδείας και των πατροπαράδοτων αξιών, ηθών και εθίμων του ελληνικού λαού.
»Απευθυνόμαστε σε όσους επιθυμούν την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης στην Χώρα, με αποφασιστική καταστολή της εγκληματικότητας. Απευθυνόμαστε σε όσους αποστρέφονται τις επιθέσεις κατά της Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας. Απευθυνόμαστε σε όσους δακρύζουν όταν ακούνε τον Εθνικό Υμνο και το “Μακεδονία ξακουστή”».
Αυτό ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα του κόμματος των Δ. Καμμένου, Τ. Μπαλτάκου. Εντάξει, δεν συνιστά ολοκληρωμένη πλατφόρμα –ας περιμένουμε λίγο γι’ αυτήν– αλλά μπορούμε να καταλάβουμε προς τα πού θα πάει το πράγμα. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός ή να παρακολουθεί από κοντά τις διεργασίες στο εσωτερικό της συντηρητικής παράταξης για να βγάλει συμπεράσματα. Οι άνθρωποι δεν πρωτοτυπούν. Προσπαθούν να κάνουν ό,τι και άλλοι παράγοντες του ίδιου χώρου στο πρόσφατο παρελθόν.
Κάποιοι απέτυχαν παταγωδώς, κάποιοι κατάφεραν να κάνουν ορισμένα βήματα, ωστόσο τα εγχειρήματά τους δεν μακροημέρευσαν. Πατρίς - θρησκεία - οικογένεια με μπόλικη ασφάλεια. Η βασική πηγή έμπνευσης για τη Δεξιά και την Ακρα Δεξιά. Το σχήμα λειτούργησε επί χρόνια, απέδωσε, ήταν ο συνεκτικός δεσμός και το αντίπαλο δέος στον «κομμουνιστικό κίνδυνο», αλλά περιέπεσε στην ανυποληψία λόγω της χρήσης του από τη χούντα. Η ισχυρή αφορμή για την επαναφορά του στην παρούσα φάση είναι το Μακεδονικό. Αν δεν υπήρχε στην επικαιρότητα, δεν θα εμφανιζόταν κόμμα με αυτά τα χαρακτηριστικά.
Το ερώτημα είναι αν θα βλάψει τη Νέα Δημοκρατία, τη σημερινή Νέα Δημοκρατία που το έχει γυρίσει στο... καλαματιανό (από τον τόπο καταγωγής του πρώην αρχηγού της). Στο ίδιο ακροατήριο απευθύνονται, τα ίδια πάνω-κάτω λένε στα λεγόμενα εθνικά θέματα, τις ίδιες απόψεις έχουν για την Εκκλησία, με την ίδια επιχειρηματολογία μιλούν για την εγκληματικότητα, με μία φωνή αντιδρούν στις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, την ίδια ενόχληση νιώθουν όταν έρχονται προς συζήτηση θέματα που αφορούν τα ατομικά δικαιώματα, την ίδια οργή εκφράζουν για οτιδήποτε είναι διαφορετικό, το ίδιο μίσος ξερνούν για την κυβέρνηση που υποτίθεται πως αντιγράφει τον Κιμ τον Γ΄. Αρα;
Υπάρχει λόγος να είναι δύο κόμματα; Υπάρχει λόγος να μετράνε ποιος είναι πιο πολύ πατριώτης, πιο σεβαστικός απέναντι στην Εκκλησία, ποιος είναι καλύτερος προστάτης του θεσμού της οικογένειας, ποιος θέλει περισσότερους αστυνομικούς στους δρόμους και τις πλατείες, ποιος αγανακτεί περισσότερο με τον ακτιβισμό του «Ρουβίκωνα», ποιος θυμώνει περισσότερο με το κράτος των Εξαρχείων;
Η Δεξιά παραδοσιακά έχει αντιμετωπίσει λιγότερους εμφύλιους σε σύγκριση με την Αριστερά και λιγότερο αιματηρούς. Την κρίσιμη στιγμή όταν διακυβεύονταν τα ιερά και τα όσια της ευρύτερης παράταξης, οι διαφορές υποχωρούσαν και οι αρχηγικές φιλοδοξίες τιθασεύονταν.
Μία εξαίρεση στον κανόνα του Αβέρωφ («Οποιος φεύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος») ήταν οι Ανεξάρτητοι Ελληνες. Λέτε να αποδειχθούν εξαίρεση και τούτοι εδώ; Πάντως αυτούς, αν αύριο τους χρειαστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν τους κόβω να αντιστέκονται σθεναρά. Είπαμε, δεν διαφέρουν σε πολλά. Ενας είναι ο εχθρός τους: ο άθεος και εθνομηδενιστικός αριστερισμός.
Ανάγωγα
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη FYROM, Μίτσκοσκι, μιλώντας σε κεντρική εκδήλωση του κόμματός του (VMRO), είπε ότι η αριστερή κυβέρνηση του Ζάεφ υπέγραψε μια καταστροφική συμφωνία και «παραχωρεί το όνομα, την ταυτότητα και τη γλώσσα της Μακεδονίας». Μα τι λέει ο άνθρωπος; Σε παράκρουση είναι; Για το όνομα εντάξει, να το δεχτώ, πήραμε γεωγραφικό προσδιορισμό, αλλά την ταυτότητα και τη γλώσσα τις πουλήσαμε κανονικά και μάλιστα κοψοχρονιά. Αυτό δεν καταγγέλλει σε όλους τους τόνους ο κ. Μητσοτάκης; Γιατί δεν τον ρωτάει ο κ. Μίτσκοσκι; Στην ίδια πολιτική οικογένεια δεν ανήκουν;
efsyn

Όλη η χώρα μια Ελένη από το Κωσταλέξι…


της Ελένης Καρασαββίδου
"Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πραγματικά τη διαφορετική έμφαση …. στον «γεννημένο παρεκκλίνοντα» ή τις «κοινωνικές συνθήκες», χωρίς να λάβουμε υπόψη την ιδιαιτερότητα της … διπολικής κοινωνικής-οικονομικής ανάπτυξης, η οποία συνεπαγόταν πολύ διαφορετικές μορφές οικονομικής ανάπτυξης, ποσοστών ανεργίας, τύπων της εργατικής τάξης στο Bορρά και το Nότο",  έγραψε, για το Ιταλικό παράδειγμα,  ένας από τους σημαντικότερους κοινωνιολόγους του εγκλήματος, ο Melossi. Πράγματι για να ανακαλύψεις τις κρυμμένες πλευρές μιας κοινωνίας, άρα τις σημαντικότερες, έχει ενδιαφέρον να δεις όχι μόνο το πώς γεννιέται αλλά και το πώς αντιμετωπίζεται το έγκλημα. Τι επιλέγεται να μας σοκάρει, αν μας σοκάρει στ’ αλήθεια… Και παρόλο που δεν είναι μονάχα ελληνικό το φαινόμενο, είναι οι δικές μας ιδιαιτερότητες που αποτελεί ευθύνη μας`να μας απασχολήσουν.
Πάντοτε μου έκανε εντύπωση λοιπόν πως σε μια χώρα που μόλις 7 δεκαετίες πριν, επί εμφυλίου  κόβαν κεφάλια και τα καρφώναν σε πασάλους ή τα κρεμούσαν σε φανοστάτες,  ο «πολιτισμένος» αυτός λαός επέμενε πως διέπρεψε όπου πήγε ως μετανάστης, καθαγιάζοντας λόγω αρχαίας καταγωγής τους τόπους μετανάστευσής του. Βέβαια ο πιο δημοφιλής μας πολιτιστικός μύθος καταλύεται εύκολα αν διαβάσει κανείς τις καθεαυτό, αρετουσάριστες αναμνήσεις των ίδιων των Ελλήνων μεταναστών, όπως το βιβλίο της Αλεξάνδρας Πασχαλίδου «Σε Ξένες Γειτονιές» για την «ανεκτική» Σουηδία ή δει ταινίες όπως το «Με λένε Στέλιο», για να αναφέρουμε ελάχιστα παραδείγματα. Και προφανώς δεν ήταν οι Έλληνες μετανάστες που φταίγαν, αλλά δεν ήταν κι η καταγωγή ή η ‘τέλεια συμπεριφορά’ τους που τους έκανε ‘καλοδεχούμενους’…
Μου έκανε επίσης εντύπωση πως σε χώρα που η πανσπερμία του φόβου και της αγραμματοσύνης μέσα από τη συκοφαντία και τη ρουφιανιά του γείτονα (μαζί με τον διαταξικό  πολιτικό φανατισμό και το κυνηγητό του άμεμπτου μικροαστικού προφίλ σε όλες τις πολιτικές εκδοχές του) ήταν τα βασικότερα προαπαιτούμενα κοινωνικής ανόδου, (δομώντας το αντίστοιχο κοινωνικό υποκείμενο), υπήρξε αίσθημα έντονου σοκαρίσματος όταν αποκαλύφθηκε σαν σπυρί κακό που κανένα τουριστικό μεικ απ δεν μπορούσε να αναιρέσει, η Ελένη από το Κωσταλέξι.
Ακόμη και στις μέρες μας μου κάνει εντύπωση που η κοινωνία μας σοκαρίστηκε από την «τρομερή» λέει αποκάλυψη πως υπάρχουν φαινόμενα εκφοβισμού και σωματικής ή και σεξουαλικής βίας στα ελληνικά σχολεία.  Λες και μικρές και μεγαλύτερες κοινωνίες και οι θεμέλιοι λίθοι τους, οι νοικοκυραίοι,(πολύ κοντά συχνά -σαν το άλλο πρόσωπο του ίδιου δηλαδή του ‘Ιανού’- στους εξίσου νάρκισσους και μάτσο υπερεπαναστάτες) δεν βλέπουν το πώς αντιμετωπίζουν τα καμάρια τους τα άλλα πλάσματα: Το αναίτιο κυνηγητό στ’ αδέσποτα, ακόμη και στα πουλιά, το δίχως λόγο ποδοπάτημα των λουλουδιών. Λες και δεν ξέρουν αυτές οι κοινωνίες πως αποτελούν παιδικές και εφηβικές «πλάκες» φαινόμενα όπως το κατακρεουργημένο κουτάβι στο Άργος πριν λίγα χρόνια ή το σκυλί που το ανατίναξαν με βεγγαλικό στο στόμα το φετινό Πάσχα κάπου στην Πελοπόννησο. Λες και δεν αποτελεί κλιμάκωση αυτής της νοοτροπίας έπειτα το μπούλινγκ και των δίποδων διαφορετικών σε μια ευρύτερη κοινωνία στην οποία η βία έχει διαχυθεί «νομιμοποιημένη».

Όπως όμως έχει σωστά ειπωθεί το εθνικό μας σπορ είναι να πέφτουμε από τα σύννεφα. Για ακόμη μια φορά λοιπόν πέσαμε από τα σύννεφα με την αυτοκτονία ενός 15χρονου παιδιού και τη βία που είχε υποστεί όπως φαίνεται μέσα από κείνο το σπαρακτικό «με κατέστρεψαν». Λες και δεν είχε υπάρξει η περίπτωση της μαθήτριας από τη Βουλγαρία που βιάστηκε στις τουαλέτες του σχολείου της από παιδιά υπεράνω υποψίας… Λες και δεν έχει υπάρξει η περίπτωση του Βαγγέλη Γιακουμάκη που δολοφονήθηκε από (πιθανότατα πολιτικά προστατευμένους στη μικρή  κοινωνία καταγωγής τους) «λεβέντες».  Λες και δεν υπάρχουν μυριάδες περιστατικά πογκρόμ που δεν φτάνουν ποτέ στην επιφάνεια….
Όλη η χώρα μια Ελένη από το Κωσταλέξι. Χωμένη βαθιά στα έγκατα της γης για να μην δούμε το κρυφό πρόσωπό της. Και να μην αναλάβουμε την ευθύνη του. Η ίδια χώρα που ως επίσημη κρατική ανάγνωση (η κριτική αποτίμηση της οποίας δυστυχώς τσουβαλιάζει αδίκως, χάρην οικονομίας και αποκρυστάλλωσης, και τους διαφορετικούς) ειρωνευόταν δεκαετίες το φτωχικό μεγαλείο της Ψωροκώσταινας γιατί ήθελε, δίχως ηθικό και πνευματικό κόπο, να «μεγαλοπιαστεί». Άλλωστε γιατί αφού μας το χρωστούσε η μοίρα ως απογόνους του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη; Θα εξακολουθήσουμε να πέφτουμε από τα σύννεφα λοιπόν.  Είναι τόσο ενοχλητικό να αλλάξει…. Ο ιδεολογικός ρόλος του εγκλήματος και των στάσεων απέναντί του απορρέει από την ίδια την εγγενή σχέση του με την κάθε μικρή ή μεγάλη εξουσία, σχέση η οποία είναι λόγος ύπαρξης, αλλά και όρος επιβίωσής του. Οπότε όλοι κι όλες, σε διαφορετικές ποσότητες φυσικά (αφού κάποιοι κατεξοχήν άρχουν), και με διαφορετικές ποιότητες έστω, παραδομένοι στη γη και παραδαρμένοι στα σύννεφα, βολευόμαστε. «Its Elementary Watson».
ΤVXS

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος πυροβολισμού


Το γεγονός ότι ​ένας​ 78χρονος πυροβόλησε ​ένα ​16χρονο πρόσφυγα έξω από το hotspot της Mόριας στη Λέσβο​,​ είναι μέρος μόνο της είδησης καθώς τόσο η ατμόσφαιρα που προηγήθηκε όσο και αυτή που ακολούθησε της δολοφονικής απόπειρας, μαρτυρούν μια νοσηρή κατάσταση στη διαχείριση του προσφυγικού και ​σ​τη χώρα γενικότερα. 
Ο 78χρονος αγρότης πυροβόλησε με καραμπίνα τον 16χρονο, που είχε εγκαταλείψει τον καταυλισμό λόγω φόβου, τραυματίζοντάς τον σοβαρά. Λίγες ώρες μετά ο Πρόεδρος του χωριού καλούσε σε συμπαράσταση στο δράστη στα δικαστήρια, που πήρε προθεσμία για να απολογηθεί! Παρά την απόπειρά του να ανασκευάσει​​ το σοκ αυτής της ​συμπεριφοράς  είναι μεγάλο. Όμως δεν απέχει πολύ από τις προειδοποιήσεις, εμμέσως προτροπές, διαφόρων παραγόντων της περιοχής για βίαιες αντιδράσεις απέναντι στους πρόσφυγες.
Μάλιστα, ότι ο 78χρονος έχει παρελθόν δύο στυγερών φόνων προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο αποτροπιασμό για την "αλληλεγγύη" σε αυτόν που ενέδωσε σε ένα εκρητικό κλίμα ξενοφοβίας που καλλιεργείται  και νομιμοποιεί τη βία, ακόμη και την αφαίρεση μιας ζωής, στη βάση μιας γκαγκστερικής αντίληψης "δικαίου".
Άλλωστε όλη η χώρα βρίσκεται σε ένα παρατεταμένο εθνικιστικό παραλήρημα που απελευθερώνεται από συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες επενδύουν στην πατριδοκαπηλία και τον εθνικισμό. Αποδεικνύεται με το περιστατικό ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένες ή θεματικές αντιδράσεις αλλά για γενικευμένη ανάδειξη της ακροδεξιάς ατζέντας σε διάφορες εκφάνσεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. 
tvxs

Μα τον Μηταράκη; Τον Μηταράκη;

του Πέτρου Κατσάκου
Ή το χιούμορ τους έχει περάσει σε άλλο επίπεδο ή επιλέγουν τους εισηγητές τους με κάποιον ειδικό αλγόριθμο που μονάχα ένας άριστος μπορεί να κατανοήσει. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ούτε και βγάζεις άκρη πια με τους βουλευτές που η Ν.Δ. επιλέγει ως εισηγητές στα νομοσχέδια που ως συνήθως καταψηφίζει. Είτε πρόκειται για την αναδοχή είτε πρόκειται για την αδήλωτη εργασία. Όποιο και να είναι το νομοσχέδιο, η Νέα Δημοκρατία στο θέμα του εισηγητή θα κάνει σίγουρα τζακ ποτ. Αφού λοιπόν ζήσαμε το φαινόμενο της εισηγήτριας που υπερψήφισε το νομοσχέδιο για το οποίο, εκφέροντας την επίσημη γραμμή του κόμματος, είχε τοποθετηθεί αρνητικά, είχαμε και την προχθεσινή περίπτωση του Νότη Μηταράκη, με την επιλογή του οποίου να είναι εισηγητής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο νομοσχέδιο για την αδήλωτη εργασία γέλασε και ο κάθε πικραμένος εντός και εκτός Βουλής.
Μα ήταν δυνατόν να επιλέξουν τον Μηταράκη; Από όλα τα μέλη της κοινοβουλευτικής τους ομάδας αυτόν βρήκαν; Έναν βουλευτή έχουν που έχει καταδικαστεί από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών στην υπόθεση της αγωγής πρώην εργαζόμενης στο πολιτικό του γραφείο για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας κατά την τετραετία 2011 - 2015 και τον έβαλαν να υποστηρίξει εκ μέρους του κόμματος την αντίθεση της Ν.Δ. στην αυστηροποίηση του πλαισίου προστασίας των εργαζόμενων από κάθε λογής λαμόγιο που κυκλοφορεί στην αγορά εργασίας; Έναν βουλευτή έχουν που πλήρωσε τελικά αποζημίωση στη μητέρα ανήλικου τέκνου που την είχε αποπέμψει ο Ν. Μηταράκης από την εργασία της προφορικά, χωρίς να της καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση και χωρίς να την έχει καταχωρίσει στα τηρούμενα στο ΙΚΑ μισθολόγια, και τον έβαλαν να αναλύσει τις θέσεις και τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας για τα δικαιώματα των εργαζόμενων;
Ή πλάκα μάς κάνουν ή να μας τρελάνουν θέλουν. Γιατί το αντεργατικό τους πρόσωπο και το ξέρουμε και το γνωρίζουμε και από την καλή και από την ανάποδη. Αλλά το να βάζουν έναν και με τη βούλα της Δικαιοσύνης καταπατητή της εργατικής νομοθεσίας να τοποθετηθεί εκ μέρους του κόμματος για έναν νόμο που έρχεται να χτυπήσει το φαινόμενο της μαύρης και της αδήλωτης εργασίας είναι κάτι που ξεπερνά τον αντεργατικό κυνισμό των νεοφιλελεύθερων και των ακραίων της Νέας Δημοκρατίας και αγγίζει τα όρια του πολιτικού σουρεαλισμού τοποθετώντας τους κατάλληλους βουλευτές στις κατάλληλες θέσεις.
αυγή

Γιατί γαβγίζουν οι φασίστες μπαμπά;



Η μετατροπή της ΝΔ, από κεντροδεξιό κόμμα με αρκετά μετριοπαθή στελέχη, σε κέντρο ελέγχου διαβιβάσεων της Βέρμαχτ, δεν έγινε σε μία νύχτα.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης
Κοντεύουν σχεδόν 10 χρόνια από την ημέρα που ο Αντώνης Σαμαράς έγινε πρόεδρος της ΝΔ και τα "ορφανά" του Παπαδόπουλου, του Παττακού και του Αβέρωφ, ανακατέλαβαν το κόμμα και το γύρισαν στις πατροπαράδοτες αξίες της ΕΡΕ και της επταετίας.
Δεν έχει περάσει δα και μισός αιώνας. Όλοι θυμόμαστε πως πριν 10 χρόνια, οι γραφικοί -πλην επικίνδυνοι- φασίστες στη Βουλή δεν ήταν ο Κασιδιάρης, ο Παππάς και ο Παναγιώταρος. Ο Βορίδης, ο Άδωνις και ο Πλεύρης ήταν.
Ο Αντώνης Σαμαράς, με σύστημα και -σαφώς- με δόλο, μετέτρεψε το άλλοτε κεντροδεξιό κόμμα σε θερμοκήπιο καλλιέργειας και παραγωγής, ακροδεξιών "μπουμπουκιών". 
Το "ξέπλυμα" περιθωριακών και ακραίων στοιχείων από το σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα και τα ΜΜΕ των θαλασσοδανείων και της διαπλοκής, άρχισε να αποδίδει καρπούς.
Αυτοί και η ρητορική τους, όπλισαν με μαχαίρια, τα χέρια της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Αυτοί -και τώρα- «χαϊδεύουν» τα αυτιά των εθνικιστών, με αφορμή το «Μακεδονικό», για να ψαρέψουν ψήφους και να πουλάνε σημαιάκια.
Τον φασίστα τον καταλαβαίνεις από τον τρόπο που φωνάζει. Τότε βγαίνει ασυναίσθητα όλο το μίσος και η αλλοφροσύνη από μέσα του.
Χθες στη Βουλή, για παράδειγμα, ο εκλεκτός του δικτάτορα Παπαδόπουλου, Μάκης Βορίδης, μας ενημέρωσε πως η κυβέρνηση επιτίθεται στην... ελεύθερη δημοσιογραφία.
«Ποτέ ξανά κυβέρνηση δεν είχε στόχο τα μέσα και τους δημοσιογράφους με τον τρόπο που το κάνετε εσείς. Έχετε συνηθίσει στη στρατευμένη δημοσιογραφία. Αυτή είναι η αντίληψη σας», είπε χαρακτηριστικά προκαλώντας το ξεκαρδιστικό γέλιο, ακόμα και νεοδημοκρατών.
Αλλά ο Μάκης ο Βορίδης, δεν έμεινε εκεί. Έπρεπε να τα συνδέσει όλα αυτά με τον... κομμουνισμό
«Θέλετε όλους τους θεσμούς να τους υποτάξετε στο μεγάλο κράτος και τελικά στο κόμμα που χειραγωγεί το κράτος... γιατί όλοι έχετε κομμουνιστικό παρελθόν», κατέληξε, μετά από ένα ξέσπασμα στο οποίο το τσουλούφι του πήγαινε πέρα δώθε από το πάθος, θυμίζοντας... ομιλία στη Νυρεμβέργη, λίγο πριν την εισβολή στην Πολωνία το 1939.

Οκ, φυσικά και όλα αυτά δεν κάνουν σε κανέναν εντύπωση. Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά. 
Ο Μάκης Βορίδης δεν είναι είναι σήμερα, όπως πριν κάποια χρόνια, Γ.Γ. της νεολαίας της ΕΠΕΝ του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Ούτε υποψήφιος του -πρόδρομου της Χρυσής Αυγής- εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος "Πρώτη Γραμμή", του Κώστα Πλεύρη. Ούτε πρόεδρος του ακροδεξιού "Εθνικού Μετώπου". Ούτε καν βουλευτής του ΛΑΟΣ, του Γ. Καρατζαφέρη.
Ο Μάκης Βορίδης είναι σήμερα τοποθετημένος από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ως Τομεάρχης Δημοσίας Τάξης και Δικαιοσύνηςτης αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας, με αντιπρόεδρο τον "διόσκουρο"  Άδωνη Γεωργιάδη
"Τερματίζοντας" έτσι κάθε έννοια παραλογισμού και ιστορικής μνήμης.
ΥΓ. Ας μην πάμε, όμως, τόσο μακριά, στην εποχή που ο Μάκης Βορίδης κυνήγουσε να δολοφονήσει κομμουνιστές με αυτοσχέδια, τσεκούρια.
Στις προηγούμενες μόλις εκλογές σε ομιλία του στον Ασπρόπυργο, τον Ιανουάριο του 2015, έλεγε:
"Η δικιά μας η γενιά, τη χώρα δε θα την παραδώσει στην αριστεράΔεν πρόκειται να τους αφήσουμε ότι και αν είναι εκείνο το οποίο χρειάζεται να κάνουμε.Ότι υπερασπίστηκαν οι παππούδες μας γενναία με τα όπλα, θα το υπερασπιστούμε εμείς με τη ψήφο μας την επόμενη Κυριακή. Το νόημα της αντιπαράθεσης την επόμενη Κυριακή, το νόημα των εκλογών, δεν θέλω να ξεγελιέστε, δεν διαλέγετε ούτε ένα κόμμα, ούτε διαλέγετε ένα οικονομικό πρόγραμμα. Η επόμενη Κυριακή είναι μια τεράστια ιδεολογική σύγκρουση. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα σε δύο κόσμους. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα στις αξίες της Πατρίδας, της Θρησκείας και της Οικογένειας που εκπροσωπούμε εμείς και στον ισοπεδωτισμό που εκπροσωπεί η Αριστερά. Δεν θα νικήσει η αριστερά την επόμενη Κυριακή".
Χρειάζονται σχόλια; Όχι βέβαια.

koutipandoras

Προδότες παντού, την κάτσαμε τη βάρκα

Όταν τα κουμμούνια πουλάνε Μακεδονία, Ήπειρο, Θράκη, Θεσσαλία και… Nammos! 

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης

Τα κουμμούνια πρόδωσαν τη Μακεδονία! Αδιαμφισβήτητο είναι αυτό, το λέει κόσμος και ντουνιάς, το λένε ιερωμένοι, το λένε απόστρατοι, το λένε δημοσιογράφοι, το λέει και η Γοργόνα η..
αδερφή του Μεγαλέξανδρου στους τουρίστες με τα κότερα που περικυκλώνουν το Νammos. Κάθε βράδυ ακούγεται η φωνή της μαζί με τα μπιτς του ντιτζέη, κορόμηλο πάει το δάκρυ, πλημμυρίζουν τα μοχίτα και τα σπριτς. Αλήθεια είναι, ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, πρόδωσαν την πατρίδα οι πηλιογούσηδες. 
Και δεν πρόδωσαν τη Μακεδονία μόνο αλλά ετοιμάζονται να προδώσουν και την Ήπειρο! Τώρα θα τα βρούνε με τους Αλβανούς, τους προαιώνιους εχθρούς του ελληνικού έθνους, και θα τους προσφέρουν γη και ύδωρ. Θα τους δώσουμε τα Γιάννενα και θα μας πάρουν και την Άρτα, όπως έγραψε γνωστός αρθρογράφος, το IQ του οποίου αφήνει κατάπληκτα τα ραδίκια. Ως το Μεσολόγγι θα φτάσουν οι Αλβανοί, να μας φάνε τα χέλια, να τσουρνέψουν το αυγοτάραχο και να το πουλάνε για δικό τους. Πάει η χλίδα, πάει το ξεβλάχεμα, βορά των προδοτών θα γίνει κι αυτό… 
Προδοσία παντού ρε φίλε, δεν αντέχεται αυτό το πράγμα. Και σίγουρα έπεται προδοσία και στη Θράκη, κάτι ετοιμάζουν κι εκεί, όπως οι αλήτες οι Πασόκοι που ρίξανε τις μπάρες και γέμισε μαντήλα ο τόπος και δεν μαζεύονται οι μουεζίνηδες. Αποκλείεται να μην πουλήσουν και έδαφος θρακικό, γιατί νομίζετε δηλαδή ότι πάνε τα φρικιά στη Σαμοθράκη; Κάτι παίζεται, γεμάτο ο τόπος μπάφοι, από Τουρκία έρχονται αυτά, φόρο υποτέλειας πληρώνουμε! 
Και Θεσσαλία σίγουρα θα παίξει μπαλίτσα η προδοσία. Είναι εκεί πέρα αυτός ο σατανάς ο Ξανθάκης, βλαχικής καταγωγής, όποιον συναντήσει μπροστά του «στίου βλαχέστι» τον ρωτάει, τον έχω δει με φλοκάτη καλοκαίρι καιρό, καράβλαχος σου λέω, σίγουρα επιδιώκει απόσχιση Τρικάλων και Πίνδου για δημιουργία βλαχικού πριγκηπάτου. Πάει και η Δυτική Θεσσαλία θα μείνουμε με Κούγια μόνο και ΑΕΛ, άντε και ολίγο Μπέο. Άντε να δεις χαρά ύστερα, άντε να δεις μανόγαλα και βούτυρα… 
Η προδοσία μας περικυκλώνει συμπολίτες, τα πουλάνε όλα οι κουμμούνες και σε φτηνή τιμή κιόλας. Σε μια κουτσουλιά τόπο θα ζήσουν τα παιδιά μας, σε μια κουταλιά πατρίδα. Και το χειρότερο είναι ότι αυτοί δεν δίνουνε και τίποτα, Οι προηγούμενοι τουλάχιστον στάζανε και καμιά ελεημοσύνη. Αυτοί εδώ, τα παλιοκουμμούνια, ούτε λαδάκι για το καντήλι. Κακό χρόνο να ‘χουν οι προδότες, τα καριοφίλια θα πάρουμε. Μπαμ και μπουμ οι κουμπουριές και η πατρίς θα επιβιώσει. Ακόμη κι αν μείνουμε δέκα χιλιάδες από δέκα εκατομμύρια! 

Υ.Γ.: Ποτέ στη ζωή μου τη δημοσιογραφική, δεν έχω χαρακτηρίσει «προδότη» κανέναν Έλληνα πολιτικό. Ακόμη κι αυτούς που σιχαινόμουν πιο πολύ κι απ’ τα βοθρολύματα. Είναι μεγάλη η κουβέντα κι εμείς πολύ μικροί για να την κουβαλήσουμε στις πλάτες μας. Ιδίως όταν σκεπτόμαστε με τις πατούσες…

 newpost.gr

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Μαϊμού και τέλει και κσέρει

του Θανάση Καρτερού
Έχω μεγάλο ντέρτι μέσα στην καρδιά, όπως έλεγε το παλιό άσμα. Καημό, φούρκα, μαράζι. Και αιτία είναι όσα έγραψε ο γνωστός, για την αντικειμενικότητα, τη νηφαλιότητα, την ευθυκρισία, και κυρίως για την τόλμη του δημοσιογράφος του συγκροτήματος Μαρινάκη. Ο οποίος, σε μια έκρηξη δημοσιογραφικού ταλέντου και πολιτικής ιδιοφυΐας, δεν άφησε αριστερή μαϊμού για μαϊμού, χωρίς να αποκαλύψει το έργο της. Και μαϊμουδότοπος, για όσους δεν τον διάβασαν, είναι το παρακράτος της Αριστεράς, το μόνο μετά τη μεταπολίτευση, το οποίο κατασκευάζει μαϊμού δημοσκοπήσεις, μαϊμού ειδήσεις, μαϊμούδες γενικώς.
Σιγά τα λάχανα, θα πει ο ξεσκολισμένος αριστερός. Και προδότες μας έβγαλαν, και εχθρούς της δημοκρατίας, και εχθρούς του καθεστώτος, και μητραλοίες, και συμμορίτες, και κατασκόπους, και μύρια όσα τόσα χρόνια. Το παρακράτος μας μάρανε; Όταν διακηρύσσει ο Μαρινάκης ότι είμαστε χούντα, τι να κάνει κι ο Ιωάννης ο Υπάλληλος δηλαδή; Πάλι καλά που μας προβίβασε μόνο σε μαϊμούδες και παρακράτος. Μετριοπάθεια επέδειξε ο άνθρωπος. Ναι, βρε παιδιά, όλα αυτά είναι σωστά. Αλλά αν προσέξατε το σχετικό σημείωμα, θα είδατε ότι στο τέλος διαπράττει βαριά συκοφαντία. Ασήκωτη. Ταπεινωτική, πώς το λένε.
Ποια; Μα λέει ότι ως συνωμότες, σκευωροί, παρακράτος, είμαστε ανίκανοι. Εξανίστασαι μαϊμουδικώς, ή όχι; Εμείς ανίκανοι, βρε μπουνταλά; Που από κόμμα της χαράς σας, καθισμένο στο 3%, γίναμε κόμμα της συμφοράς σας; Που καταφέραμε, ενώ η Ελλάδα ευτυχούσε με τα Μνημόνια, να την πείσουμε ότι δυστυχεί; Που οργανώσαμε τη σκευωρία της Νοβάρτις, μαζί με το FBI; Που μπλέξαμε επιτυχώς τον Μητσοτάκη με off shore εταίρους και unfair Βολτέρους; Που δυσφημίσαμε το Σύστημα, αλλά και ταγούς του, όπως ο Μαρινάκης, ο Φρουζής, ο Άδωνις, οι εν ΚΕΕΛΠΝΟ ευεργέτες και οι εν Κήρυκα οφειλέτες; Που σπρώξαμε στη χρεοκοπία τον Ψυχάρη σου και σε λουκέτο το Mega σου;
Αυτό δεν μπορεί να το χωνέψει κανείς από τους αριστερούς παρακρατικούς. Γίνεται προσωπικό το ζήτημα, πώς το λένε. Να τον συνετίσει ο Μαρινάκης πάραυτα τον δράστη, γιατί, αν χάψουν τη συκοφαντία ότι είμαστε ανίκανοι, θα πέσουν από τα σύννεφα την επομένη των επόμενων εκλογών. Εκεί που έχουν όλοι τους σίγουρο το τέλος της αριστερής μαϊμούς, θα βλέπουν πάλι τον κώλο της από χαμηλά. Διότι, μαϊμού και τέλει και κσέρει...
αυγή

Ο Κυριάκος έσπειρε εθνικισμό, θερίζει ακροδεξιά κόμματα



Ανάμεσα στους μύθους που συντηρούν ακροδεξιοί τύπου Γεωργιάδη- Βορίδη- Δ. Καμμένου ή Μπαλτάκου συγκαταλέγεται και η ιδεολογική ηγεμονία τής Αριστεράς μετά από τη μεταπολίτευση. Όλοι αυτοί, βλέπετε, είχαν γαλουχηθεί με μια Αριστερά των "ανταρτοσυμμοριτών", διωκόμενη στις φυλακές και στα ξερονήσια, με πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων και κοινωνικά και κρατικά απόβλητη. Το ότι η κατάσταση εξισορρόπησε μετά από το 1974 είναι μια εξέλιξη με την οποία δεν έχουν ακόμα συμβιβαστεί και γι' αυτό αναζητούν σκιάχτρα εκεί όπου δεν υπάρχουν...
Του Γιάννη Συμεωνίδη
Αν υπήρχε πράγματι τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες ηγεμονία τής Αριστεράς, σε αυτήν τη χώρα θα βασίλευαν η κοινωνική δικαιοσύνη και οι ίσες ευκαιρίες, οι εθνικιστές δεν θα απέτρεπαν την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων κι ο εύκολος πλουτισμός δεν θα γινόταν η Σειρήνα που θα μας οδηγούσε στη χρεοκοπία. Αντιθέτως, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ευδοκιμεί το "φρούτο" των "Μακεδονομάχων", οι οποίοι αρνούνται οποιαδήποτε λύση με την ΠΓΔΜ και συνεπώς τη βαλκανική συνανάπτυξη γιατί για εκείνους οι ξένοι, ιδίως οι γείτονες, είναι μόνο εχθροί και δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν σύμμαχοί μας...
Το κόμμα των Καμμένου- Μπαλτάκου προστίθεται στα υπόλοιπα ακροδεξιά κόμματα- Χρυσή Αυγή, ΑΝΕΛ, Ένωση Κεντρώων, Ελληνική Λύση, Νέα Δεξιά, ΛΑΟΣ. Κι αναρωτιέμαι τι κατάφερε ο Κ. Μητσοτάκης στο όνομα της μη διάσπασης της ΝΔ επιλέγοντας την ακραία θέση για το Μακεδονικό. Περιόρισε ή εξάπλωσε άραγε την ακροδεξιά στη χώρα; Μάλλον το δεύτερο με συνέπειες όχι μόνο εθνικές, αλλά και για τον ίδιο αφού μαζί με τους λεβέντηδες, τους βελόπουλους, τους κρανιδιώτες και τους καρατζαφέρηδες θα κονταροχτυπηθεί εν ονόματι της πατριδοκαπηλίας στα λασποτόπια τού εθνικισμού...

Ποιος φοβάται την απλή αναλογική στις αυτοδιοικητικές εκλογές;



της Μαρίας Αντύπα
Από ότι φαίνεται πολλοί φοβούνται την τεράστια θεσμική αλλαγή που επέρχεται με τον Κλεισθένη Ι στα δεδομένα της τοπικής αυτοδιοίκησης και αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο τους παραδοσιακούς αντιπάλους, όπως η ΝΔ, που έχουν αλλεργία σε συστήματα που σέβονται την ψήφο των πολιτών, όπως η απλή αναλογική, αλλά και παραδοσιακούς συμμάχους στους αγώνες στην ΚΕΔΕ για την απλή αναλογική.
Γιατί λοιπόν έχει σηκωθεί αυτός ο κουρνιαχτός για δήθεν ακυβερνησία, ευκαιρία για συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, επερχόμενες καταστροφές και άλλα φαιδρά; Μήπως δεν ξέρουν ότι στο 80%των Ευρωπαϊκών χωρών εφαρμόζεται σύστημα απλής αναλογικής εδώ και πολλά χρόνια; Υπάρχει εκεί ακυβερνησία; Όσον αφορά τις συναλλαγές κάτω από το τραπέζι μήπως δεν έχουν διαβάσει το νομοσχέδιο όπου ορίζεται σαφώς ότι η συνεργασίες γίνονται μόνο με παρατάξεις, άρα και με βάση προγραμματικές συμφωνίες;
Κατά τη γνώμη μου ένας είναι ο σπουδαιότερος, αν όχι ο μοναδικός λόγος με τον οποίο μπορεί να δικαιολογηθεί τέτοια λυσσαλέα αντίδραση. Χάνουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν τους δήμους και τις περιφέρειες ως κομματικό λάφυρο που βολεύει τους ημέτερους, επιβάλλει σε μια πόλη ή μια περιφέρεια μια στρεβλή μονοκομματική αντίληψη, την μονοκρατορία του ενός και την καταδίκη της αντιπολίτευσης σε έναν άχαρο ρόλο που επιβάλει να μιλάει σε ώτα μη ακουόντων και να περιορίζεται σε καταγγελίες μέσω δελτίων τύπου.
Οι έννοιες της συνεργασίας, της συμμετοχής, της ανάληψης ευθύνης, της συναπόφασης, που είναι οι μόνες που μπορούν να βοηθήσουν μια πόλη, μια περιφέρεια και κατ’ επέκτασιν μια χώρα να πάει μπροστά, να φτιάξει κοινό όραμα για το καλό των πολιτών της.... στον καιάδα. Αρκεί να εξυπηρετεί ο καθένας τα συμφέροντα του κόμματος στο οποίο ανήκει, εκμαυλίζοντας συνειδήσεις, κάνοντας ρουσφέτια, αναθέσεις σε κολλητούς, άπειρες εργολαβίες σε ημετέρους, μόνο και μόνο για να αυξηθεί η επιρροή του κόμματος που στήριξε τον υποψήφιο στον πρώτο γύρο και να εξυπηρετηθούν προσωπικές φιλοδοξίες.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί αντιδρά ένας δήμαρχος που με βάση την εκλογική του επιρροή στον πρώτο γύρο είχε πάρει π.χ. 20% και με την απλή αναλογική θα δικαιούταν  10 δημοτικούς συμβούλους στους 49, ενώ με το καλπονοθευτικό σύστημα του Καλλικράτη παίρνει 29. Χάνει τη μονοκρατορία του. Πρέπει οπωσδήποτε να συνεργαστεί με βάση προγράμματα, να βρει συγκλίσεις με άλλους, που επέλεξαν οι συμπολίτες του για να τους εκφράσουν, να δεχτεί ουσιαστικό δημοκρατικό έλεγχο....Έγκλημα καθοσιώσεως λοιπόν.
Οι δημοκρατικές ευαισθησίες, οι πάγιες αρχές, οι αγώνες χρόνων, η συνταγματική ισοτιμία της ψήφου πάνε περίπατο, αρκεί να μην θιγεί το κομματικό συμφέρον. Η θέληση των πολιτών και οι επιλογές τους, όπως εκφράζονται στον πρώτο γύρο των εκλογών, οι αγωνίες τους, οι διαφορετικές απόψεις για το μέλλον τους και την ποιότητα ζωής τους, ουσιαστικά ζητήματα πάνω στα οποία λογικά πρέπει να προσπαθούμε πάντα να βρούμε κοινή συνισταμένη με βάση τις αξίες της κοινότητας.... στο πυρ το εξώτερον. Εγώ ξέρω, η παράταξή μου ξέρει, το κόμμα μου ξέρει ποιό είναι το κοινό καλό και το κοινό συμφέρον. Οι υπόλοιποι δεν έχετε λόγο, που μπορεί να με προβληματίσει ή να εισακουστεί. Εκφράστε απόψεις, καταγγείλτε, εγώ όμως με την πλαστή πλειοψηφία μου αποφασίζω και διατάσσω.
Αυτή τη δημοκρατία θέλουμε και για την αυτοδιοίκηση αλλά και για την διακυβέρνηση της χώρας μας;
Όσοι πιστεύουν ότι η δημοκρατία υπάρχει τόσο όσο μας βολεύει, απέχουν παρασάγγας από όσους πιστεύουν ότι η δημοκρατία δεν είναι κούφια λόγια, αλλά πράξη, δύσκολη μεν και επίπονη που αξίζει όμως τον κόπο και την προσπάθεια. Για τους τελευταίους, στους οποίους ανήκω και εγώ, το μόνο σύστημα που διασφαλίζει αυτή τη δημοκρατία είναι η απλή αναλογική. Το μεγάλο και ιστορικό βήμα γίνεται μέσα από τον Κλεισθένη και αλλοίμονο σε αυτή τη χώρα και τους πολίτες της αν δεν το καταλάβουμε και δεν το στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Ας αφήσουμε τους άλλους πίσω μας να ψάχνουν να βρουν δικαιολογίες για τα αδικαιολόγητα.
left