Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Η αφόρητη ξετσιπωσιά γιων, γαμπρών και μιντιαρχών



"Δυο - τρεις συμβουλές αρκούν για να γίνεις μεγαλοστέλεχος της Ν.Δ.: Δήλωσε ψεύτικους τίτλους σπουδών, κάνε «αγροτικό» στον ΛΑΟΣ ή την 4η Αυγούστου (και με ολίγον body building) και λέγε ό,τι σου κατέβει σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ"
του Κλέαρχου Τσαουσίδη
Είναι εποχές που νιώθω να λείπει αφόρητα ο Μποστ. Ο Μέντης Μποσταντζόγλου, ο πολιτικός σχολιαστής, που με το πενάκι του και την επιμελημένη σοφά ανορθογραφία του τσάκιζε τις στομφώδεις διακηρύξεις των αρχόντων, εξέθετε ανεπανόρθωτα την απληστία της συντήρησης, γελοιοποιούσε τη βαρβαρότητα της μετεμφυλιακής Δεξιάς.
Οι αγαπημένοι του ήρωες, ο Πειναλέων και η Ανεργίτσα, επανήλθαν δριμύτεροι έπειτα από κάποιες δεκαετίες πλαστής ευμάρειας με δανεικά, αλλά προφανώς οι αντιστοιχήσεις δεν εξαντλούνται σ’ αυτούς.
Ίσως η αγωνία που καλλιέργησαν τα ΜΜΕ (της ΕΡΤ περιλαμβανομένης) για το αποτέλεσμα της συνόδου της Ευρωομάδας της Δευτέρας 22 Μαΐου να μην άφησε πολλούς να αντιληφθούν πράγματα που θα άρπαζε στον αέρα ο Μποστ:
- Μια ακόμη χυδαιότητα μέλους της φαμίλιας.
- Την απεγνωσμένη επίσκεψη του εντεταλμένου (όχι εντολοδόχου - φαντάζομαι να το έμαθε) των καναλαρχών και προέδρου της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη.
- Την κατάθεση επιστημονικών απόψεων στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης για τη δυνατότητα εκπομπής από 4 ώς 6 κανάλια.

Να τα δούμε ένα - ένα:

O κ. Ισίδωρος Κούβελος, σύζυγος της κ. Θεοδώρας Μπακογιάννη, αδερφής του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, το παίζει Άδωνις με ολίγον Κασιδιάρη. Θα τον θυμάστε ίσως από κάτι ψιλά (ένα εκατομμύριο;) που ξέχασε η κυρία του να δηλώσει στο πόθεν έσχες της ή από την τραγική του απόπειρά να γίνει ο νέος «αθάνατος» της Ελλάδας στην Ολυμπιακή Επιτροπή. Σκεφτείτε ένας ανάλογος συγγενής του κ. Τσίπρα, της κ. Γεννηματά, του κ. Θεοδωράκη κ.λπ. να έγραφε τα ακόλουθα στο Διαδίκτυο: «Του Σαββίδη είναι το site που πήρε τίτλο με στήριξη ΣΥΡΙΖΑ και αφού του χαρίσανε 38 εκατ. ευρώ για λαθρεμπόριο!!!! Τώρα σφάζουν τον Πανιώνιο μπας και κερδίση ο εκλεκτός του ΣΥΡΙΖΑ σαββιδης και ΜΠΑΟΚ !!!! Σε αυτή την χώρα ζούμε τον συριζοανελ που έχουν πρότυπο το κοπρόσκυλο τον Μαδουρο !!!!!».

Ζήλεψε τον Τσουκαλά;

Ίσαμε την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ο κ. Κούβελος ή κάποιος από τη φαμίλια δεν διέψευσε αυτό το παραλήρημα. Αφήνω τα «ελληνικά», διότι προφανώς συνεννοούνται στα γαλλικά. Δεν καταλαβαίνω ποιο site πήρε τίτλο και ποια 38 εκατομμύρια χάρισαν στον Σαββίδη. Μήπως αυτά που καταλογίστηκαν πρόπερσι για λαθρεμπόριο του 2008, όταν πρόεδρος της ΣΕΚΑΠ ήταν επιφανής νεοδημοκράτης που ακόμη δεν θυμήθηκε να τον κυνηγήσει η Δικαιοσύνη; Μήπως εποφθαλμιά ο κ. Κούβελος τη θέση του κ. Τσουκαλά στην trash TV;
Όσο για τον ΜΠΑΟΚ, μάλλον καλό του κάνει, μπας και νομίσουν οι διαιτητές ότι γυρίζει η μπίλια και ποντάρουν και σ’ αυτόν.
Ίσως να αδικώ τον κ. Κυριάκο που έχει άλλα, πολύ πιο σοβαρά, να σκεφτεί από το παραγοντιλίκι του γαμπρού και αφήνει ασχολίαστες τις αθλιότητες. Βέβαια, έβαλε το χεράκι του στη διαμάχη των «επιστημόνων» ΠΑΟΚ και ΠΑΟ. Είχε και τα μαθήματα σε σαΐνια της Ν.Δ. που θα στελεχώσουν (πώς;) τον κρατικό μηχανισμό. Γι’ αυτό ανέβηκε και στη Θεσσαλονίκη και όχι για να πέσει στα πόδια του κ. Παπαμιμίκου, πρώην κορυφαίου στελέχους της Ν.Δ. και νυν συγγενή του κ. Σαββίδη. Μάλλον όμως τζάμπα κουράζεται ο άνθρωπος. Δυο - τρεις συμβουλές αρκούν για να γίνεις μεγαλοστέλεχος της Ν.Δ.: Δήλωσε ψεύτικους τίτλους σπουδών, κάνε «αγροτικό» στον ΛΑΟΣ ή την 4η Αυγούστου (και με ολίγον body building) και λέγε ό,τι σου κατέβει σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αποδοκιμασίες των «οπαδών» του ΠΑΟΚ προς τον κ. Μητσοτάκη πρέπει να μην καταδικάζονται από όλους μας.
Οι λεκτικοί τραμπουκισμοί συνοδεύονται συνήθως και από σωματικούς. Κάτι ξέρει ο κ. Δένδιας Αλλά ο κ. Κυριάκος αλλού...

Άδειες με φτερά;

Το τρίτο θέμα δείχνει πιο σοβαρό. Αφορά τον αριθμό των διαθέσιμων στην Ελλάδα συχνοτήτων για να καθοριστεί πόσες άδειες εκπομπής χωράνε στο φάσμα σε υψηλής ευκρίνειας (high definition) σήμα. Κάποιοι καθηγητές πανεπιστημίου και αρμόδιοι ανεξάρτητων αρχών ισχυρίζονται ότι ώς το 2020 μπορούν να διατεθούν 4-6 άδειες. Έπειτα έρχεται και η κινητή τηλεφωνία, αλλά ώς τότε έχει ο Θεός. Οι υπεύθυνοι, όμως, της Digea, δηλαδή οι ίδιοι οι καναλάρχες, που -αν θυμάστε- μας είχαν βάλει να αγοράσουμε κάτι αποκωδικοποιητές και σε κάποιες περιπτώσεις να πετάξουμε τις παλιές οθόνες μας, τώρα υποστηρίζουν ότι μπορεί να δοθούν και 9 και 16 άδειες. Δεν λένε μια λεπτομέρεια: για τόσες άδειες, πρέπει να αλλάξουμε πάλι αποκωδικοποιητές ή και τις οθόνες μας. Πόσο; Δεν μας το εξήγησε καλά ο κ. Μορώνης.
Οι ελπίδες πια του εντολοδόχου των καναλαρχών επαφίενται εκ νέου στο τελευταίο οχυρό του νόμου και της τάξης: στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που σε πρώτη φάση οφείλει να ακυρώσει την πώληση του 20% του Mega στον πρώην δικό του Ιβάν Σαββίδη. Βέβαια, το ποσοστό το πούλησε ο επίσης δικός του Μπόμπολας, αλλά... Άσε που αν πουλήσει κι ο προφανέστατα συριζαίος Βαρδινογιάννης, θα φταίει ο Τσίπρας. Όταν αγόραζαν πόντους σε διάφορα ΜΜΕ οι υπόδικοι ή καταζητούμενοι ή καταδικασμένοι Ρέστης, Κυριακίδης, Λαυρεντιάδης, είχαμε άλλες προτεραιότητες!
Αχ, καλέ μας Μποστ, πόσο μας λείπεις...
αυγή

Μα φυσικά (και) για τον Παπαδήμο φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ


taneai_2.jpg

Το σημερινό -Ως Εδώ!- πρωτοσέλιδο των ΝΕΩΝ

«Δεν μπορεί να μην υπάρχει ούτε μία παραίτηση ή έστω μία αποπομπή από την κυβέρνηση για το κενό ασφαλείας που αφήνει ακάλυπτο έναν πρώην πρωθυπουργό» γράφουν τα ΝΕΑ σήμερα στο καταγγελτικό πρωτοσέλιδό τους.
Τα ίδια έλεγαν και στο Βήμα FM το πρωί. 
Προφανώς φταίει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και γι' αυτό πρέπει να παραιτηθεί, αν όχι όλη, τουλάχιστον ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Βέβαια όταν στις 25 Ιουνίου 2010 έσκαγε φάκελος-βόμβα μέσα στο γραφείο του (εν ενεργεία) υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και σκότωνε μάλιστα τον υπασπιστή του, τα ΝΕΑ έγραφαν αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο «Αίμα και Μυστήριο». Ούτε καμία παραίτηση ζητούσαν, απλώς «οι έρευνες στρέφονται καταρχάς στα κενά ασφαλείας» και τίποτε παραπάνω.
Το μένος τους για τον ΣΥΡΙΖΑ τους έχει κάνει να ξεχνούν ακόμα και την αλφάβητο της δημοσιογραφίας. 

Ο Γιώργος Πλειός για τις τηλεοπτικές άδειες

Τι αποκαλύπτει στο koutipandoras.gr για τις τηλεοπτικές άδειες ο Γιώργος Πλειός, μέλος του ΕΣΡ
Συνέντευξη στον Νίκο Σπυρόπουλο
Ξεκάθαρος ως προς τον αριθμό των αδειών των καναλιών που μπορεί να «αντέξει» το ελληνικό τεχνολογικό φάσμα και πρέπει να δοθούν από το ΕΣΡ είναι σε συνέντευξή του στο koutipandoras.gr ο Γιώργος Πλειός. Το μέλος του ΕΣΡ δηλώνει πως ιδανικά θα πρέπει να δοθούν 6 άδειες καθώς 7, αριθμός που είναι και ο μέγιστος, «χωρούν» με δυσκολία. Την ίδια στιγμή, ο κ. Πλειός κρούει τον κώδωνα του κινδύνου πως εάν δοθούν περισσότερες από 7 άδειες τότε είτε ο διαγωνισμός θα καταπέσει είτε θα πρέπει αναγκαστικά να δοθούν συχνότητες της ΕΡΤ σε ιδιώτες. Επίσης, σημειώνει πως οι διαδικασίες για την αδειοδότηση των καναλιών μέσω διαγωνισμού έπρεπε να έχουν τρέξει πιο γρήγορα από το ΕΣΡ, εκφράζοντας προσωπικά την πεποίθηση πως πρέπει πλέον αυτές να επιταχυνθούν.
 
Ο κ. Πλειός επισημαίνει ακόμα πως πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα ο Ν. 4339/2015 (σ.σ γνωστός ως νόμος Παππά) καθώς πέρα από απαίτηση της Δικαιοσύνης, αποτελεί και απαίτηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Ας μην ξεχνάμε πως εδώ και 30 σχεδόν χρόνια, από την ίδρυση δηλαδή του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Τοπίου, αν και η πρώτη αρμοδιότητα της ανεξάρτητης Αρχής ήταν να βάλει σε τάξη το αχανές τηλεοπτικό τοπίο και να δώσει άδειες, δεν έχει υπάρξει αδειοδότηση. Μάλιστα, το ίδιο το ΣτΕ, με αποφάσεις του έχει κρίνει πως τα κανάλια λειτουργούν παρανόμως.
Το ΕΣΡ συγκροτήθηκε το Νοέμβριο του 2016, όταν δηλαδή και επήλθε η περιβόητη συναίνεση των πολιτικών κομμάτων για τη σύνθεσή του. Από τότε μέχρι και σήμερα, έχουν περάσει μήνες αλλά η διαδικασία για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών καναλιών δεν έχει ξεκινήσει. Ο Γιώργος Πλειός, όντας ενεργό μέλος του ΕΣΡ, δεν θέλησε να αναφερθεί σε συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους η όλη διαδικασία καθυστερεί. Σε συνέντευξή του στο koutipandoras.gr ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος έχει εισηγηθεί να επιταχυνθούν οι διαδικασίες και να γίνουν όλα όσα πρέπει για την αδειοδότηση των σταθμών γρηγορότερα.
«Το καθήκον μας ως Συμβούλιο, αλλά κι εμένα προσωπικά ως μέλους, είναι να εφαρμόσουμε το νόμο σε συνδυασμό με την απόφαση του ΣτΕ. Το έχω εισηγηθεί αρκετές φορές στο ΕΣΡ. Είχαμε μάλιστα ψηφοφορία επί μιας σχετικής πρότασής μου για το θέμα αυτό», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Πλειός αναφερόμενος στη συνεδρίαση των μελών του ΕΣΡ την Τρίτη, 23 Μαΐου. Σε αυτήν, ετέθη σε ψηφοφορία η πρόταση - υπόμνημα του Γιώργου Πλειού με την οποία ζητούσε να αποφασιστεί άμεσα μέσω ψηφοφορίας ο αριθμός των αδειών αλλά και το πότε θα τεθεί ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο της διαδικασίας. Αυτά όμως δεν έγιναν αποδεκτά, αφού η πλειοψηφία των μελών του ΕΣΡ, από τα μέλη που συμμετείχαν στην ψηφοφορία, ψήφισε αρνητικά.
«Φαίνεται πως θα καθυστερήσουμε ακόμα περισσότερο», υπογράμμιζε ο κ. Πλειός, την ίδια στιγμή που ο αντιπρόεδρος του ΕΣΡ, Ροδόλφος Μορώνης δήλωνε σε δημοσιογράφους πως το αργότερο μέσα στο φθινόπωρο αναμένεται να αρχίσει η διαδικασία του διαγωνισμού για τις άδειες. «Εκτιμώντας ρεαλιστικά τα πράγματα είναι δύσκολο. Εάν όμως το συμβούλιο τρέξει, θεωρώ ότι μπορούμε να το ξεπεράσουμε και να γίνει. Γι’ αυτό ζήτησα να θέσουμε χρονοδιαγράμματα. Ακόμα και να είχαμε απόκλιση σε σημεία, αν υπήρχαν σαφείς χρονικές γραμμές θα προσανατολιζόμασταν. Θα μας καθοδηγούσαν. Αυτή τη στιγμή επομένως, δεν μπορώ να κάνω καμία πρόβλεψη», είπε από την πλευρά του ο κ. Πλειός.
Υποστηρίζετε πως πρέπει να δοθούν ιδανικά 6 άδειες με «μάξιμουμ», όπως λέτε, 7. Από την άλλη μεριά, ο αντιπρόεδρος του ΕΣΡ, κ. Μορώνης δηλώνει πως το φάσμα μπορεί να υποστηρίξει από 9 έως 11 άδειες. Φαίνεται επομένως ότι διαφωνείτε ακόμα τα μέλη ως προς τον αριθμό των αδειών. Τι θα γίνει λοιπόν; Θα υποχωρήσει κάποιος; Εσείς τι θα κάνετε;
«Δεν γνωρίζω για άλλα μέλη. Εγώ δεν υποχωρώ από αυτόν τον αριθμό διότι με τα στοιχεία που παρέθεσα - τα οποία συμπίπτουν σχεδόν σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό και με τα στοιχεία που κατέθεσαν άλλοι εκπρόσωποι, όπως της ΕΕΤΤ και του Χρήστου Καψάλη καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) -, οι άδειες πρέπει να είναι 6. Με βάση τις τεχνικές παραμέτρους και τα στοιχεία βγαίνει αυτός ο αριθμός. Δεν είναι τυπολατρικό. Ακούστε το εξής. Αν αποφασίσουμε μεγαλύτερο αριθμό αδειών από τον αριθμό των σταθμών που μπορεί να χωρέσει το φάσμα, τότε λοιπόν κάποιοι που θα λάβουν άδειες δεν θα μπορούν να εκπέμψουν. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι πολύ πιθανό να προσφύγει κάποιος στο ΣτΕ με συνέπεια ή να εκπέσει ο διαγωνισμός ή κατά τη δική μου εκτίμηση, είναι πολύ πιθανό να ζητήσει αποκατάσταση. Δηλαδή να του δοθεί συχνότητα. Η μόνη λύση είναι να πάρουν από την ΕΡΤ. Έτσι πρακτικά, αν δώσουμε μεγαλύτερο αριθμό αδειών τότε δυο τινά μπορεί να συμβούν. Ή να ακυρωθεί ο διαγωνισμός που θα έχει γίνει ή να υποχρεωθεί να δώσει το κράτος συχνότητα από την ΕΡΤ για να μην εκπέσει ο διαγωνισμός και να χρειαστεί να αποζημιώσει τους προσφέροντες. Προσωπικά, δεν θέλω να εμπλακώ σε μια τέτοια απόφαση».
Πώς όμως, ενώ υπάρχουν αυτά τα στοιχεία που λέτε, υπάρχει το σενάριο των 9 με 11 αδειών;
«Θα σας πω. Η πλευρά αυτή υπολογίζει ότι θα έχουμε διαφορετικό αριθμό πολυπλεκτών. Η ενημέρωση που έχουμε από τον κ. Καψάλη είναι ότι οι πολυπλέκτες τους οποίους θα έχουμε, είναι 6 με 5. Δηλαδή θα χάσει η χώρα 2 πολυπλέκτες. Άρα εγώ υπολογίζω τον αριθμό των σταθμών με βάση τον αριθμό των πολυπλεκτών που θα έχουμε μετά το τέλος της διαπραγμάτευσης, ενώ η άλλη πλευρά που μιλά για 9-11 υπολογίζει τον αριθμό με βάση τους πολυπλέκτες που τυπικά υπάρχουν τώρα και που είναι τυπικά περισσότεροι. Στην πράξη όμως, δεν θα υπάρχουν αυτοί στο άμεσο μέλλον. Μας το είπε μάλιστα ο κ. Καψάλης. “Θα πρέπει να υπολογίζετε τον αριθμό των σταθμών με βάση τους πολυπλέκτες που εκτιμούμε ότι θα έχουμε τότε, όχι με αυτούς που διαμορφώθηκαν το 2012”. Το τότε είναι σε 1 με 2 μήνες».
Θεωρείτε πως κάποια μέλη ίσως εσκεμμένα καθυστερούν το διαγωνισμό;
«Εγώ δεν μπορώ να διατυπώσω, ούτε να αποδεχτώ ένα τέτοιο συμπέρασμα. Είναι συνάδελφοί μου στο Συμβούλιο. Αυτό το οποίο λέω είναι πολύ σαφές. Εάν δώσουμε μεγαλύτερο αριθμό αδειών τότε τα δυο τινά που σας είπα παραπάνω, μπορούν να συμβούν. Και επειδή είμαι μέλος του ΕΣΡ και θέλω να προχωρήσει η διαδικασία της αδειοδότησης, προσέχω πάρα πολύ για να μην εκπέσει ο διαγωνισμός. Έχω πει μάλιστα στο υπόμνημα που κατέθεσα, ότι εάν υπάρξει περισσότερος χώρος στο άμεσο μέλλον, τότε να γίνει συμπληρωματικός διαγωνισμός. Το ίδιο είπε και ο κ. Τσαμάκης από την ΕΕΤΤ».
Άρα, η κύρια διαφορά των μελών είναι ο αριθμός;
«Είναι και άλλες απόψεις. Όπως π.χ ότι πρέπει να εξεταστούν όλες οι πτυχές του νόμου διεξοδικά για να μην εκπέσει ο διαγωνισμός. Να λυθούν όλα τα προβλήματα. Σε ό,τι όμως αφορά τον αριθμό των αδειών και ενδεχομένως το τίμημα, εγώ θεωρώ ότι μπορούμε να αποφασίσουμε. Έχουμε ακούσει όλες τις απόψεις. Έχουν κατατεθεί όλες οι προτάσεις, άρα μπορούμε να αποφασίσουμε».
Ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης Νίκος Παππάς τις τελευταίες ημέρες σας καλεί να «τρέξετε» το διαγωνισμό και να εφαρμόσετε το νόμο. Θεωρείτε ότι ασκείται πίεση στα μέλη του ΕΣΡ;
«Δεν την εκλαμβάνω ως πίεση προσωπικά. Εγώ ο ίδιος λέω ότι όσον αφορά τον αριθμό των αδειών είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε. Από τη στιγμή που λέω αυτό, γιατί να το εκλάβω ως πίεση;».
Άρα μιλάτε για ξεκάθαρη κωλυσιεργία από πλευράς ΕΣΡ.
«Πιστεύω ότι έπρεπε και πρέπει να προχωρήσουμε πιο γρήγορα. Αυτό λέω. Το πώς θα το ερμηνεύσετε εσείς αυτό που λέω, είστε ελεύθεροι να το κάνετε. Αλλά τα δικά μου λόγια είναι αυτά. Η απαίτηση να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός έχει προσεγγιστεί με διαφορετικό τρόπο από μέλη της κυβέρνησης, τον κ. Παππά, τον κ. Κρέτσο, τον κ. Βούτση. Προσωπικά δεν στέκομαι τόσο πολύ στις θέσεις της κυβέρνησης, αλλά στις θέσεις της κοινής γνώμης. Επειδή είμαι ένας άνθρωπος που ασχολείται επαγγελματικά με την ανάλυση των ΜΜΕ και της δημοσιογραφίας, πρέπει να σας πω ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας επιθυμεί να ολοκληρώσουμε στο συντομότερο δυνατό διάστημα αυτόν το διαγωνισμό. Νομίζω πως αυτή είναι η άποψη και της Δικαιοσύνης, αν διαβάζω σωστά την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ. Άρα έχουμε τη Δικαιοσύνη, την κοινή γνώμη και την κυβέρνηση που απαιτεί κάτι τέτοιο. Έχουμε επομένως την υποχρέωση να το κάνουμε στο συντομότερο χρονικό διάστημα. Τώρα για ποιους λόγους δεν γίνεται, αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω εγώ αλλά ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος».
Πιστεύετε ότι θα φτάσουμε στο σημείο να μη γίνει ποτέ ο διαγωνισμός και θα διαιωνίζεται για πάντα η κατάσταση ανομίας που επικρατεί τα τελευταία 30 χρόνια στο τηλεοπτικό τοπίο;
«Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα συμβεί αυτό διότι η εντολή που έχει αυτό το ΕΣΡ είναι να ολοκληρώσει το διαγωνισμό.
Εάν τελικά δεν συμφωνήσετε τα μέλη, είστε διατεθειμένος να παραιτηθείτε από τη θέση σας;
«Νομίζετε ότι μια παραίτηση θα λύσει το πρόβλημα; Ή δυο παραιτήσεις θα υποχρεώσουν το Συμβούλιο να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά; Τι πιστεύετε;»
Θα πάει ακόμα πιο πίσω η αδειοδότηση των καναλιών. Αυτό εννοείτε;
«Έχω αναλάβει έναν ρόλο και είμαι υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσω όλες τις δυνατότητες που μου δίνει αυτός ώστε να ολοκληρώσω την αποστολή μου»
Ερωτηθείς για το εάν συμφωνεί με τον Νόμο Παππά, ο κ. Πλειός τόνισε πως ήδη πριν προταθεί και αποδεχτεί τη θέση του μέλους στο ΕΣΡ, ήταν γνωστές οι απόψεις του για το νόμο. Όπως τόνισε στο koutipandoras.gr, οι απόψεις του αυτές δεν έχουν αλλάξει κεραίας. «Πέραν της κριτικής που έκανα στον νόμο, πάντα τόνιζα ότι έπρεπε να εφαρμοστεί. Προτιμώ έναν νόμο με προβλήματα παρά κανέναν νόμο. Αυτό που κάνω τώρα δεν είναι σε διαφωνία ή σε παραφωνία από αυτό που έλεγα τότε. Αυτό που έλεγα τότε κάνω και τώρα. Δηλαδή, όπου υπάρχει η δυνατότητα να προτείνουμε κάποιες νομοθετικές αλλαγές στο νόμο που είναι σύμφωνες με τις απόψεις που είχα και έχω, συμφωνώ να τις προτείνουμε στην κυβέρνηση, αλλά αυτό όχι ως αφορμή ή ως πρόσχημα για να καθυστερήσουμε. Η αδειοδότηση πρέπει να τρέξει».
«Πρέπει να υπάρξει μια ρύθμιση του πεδίου», πρόσθεσε το μέλος του ΕΣΡ, λέγοντας πως προτιμά να «γίνει η ρύθμιση έστω με έναν νόμο που έχει προβλήματα από το να μη γίνει καμία ρύθμιση και οι ιδιοκτήτες των σταθμών να επιβάλλουν αυτοί τη ρύθμιση του τοπίου».
Προηγούμενες συνθέσεις του ΕΣΡ, όπως έγραφε το Hot Doc στις αρχές Νοεμβρίου του 2016, κοιτούσαν το δέντρο και έχαναν το δάσος. Επέβαλλαν πρόστιμα και συστάσεις, τις περισσότερες φορές για ηθικού χαρακτήρα ζητήματα, (σ.σ ποιος μπορεί να ξεχάσει τον «ομοφυλόφιλο» Μπομπ Σφουγγαράκη), προβάλλοντας έτσι τα «πιστεύω» μιας άκρως συντηρητικής κοινωνίας του παρελθόντος. Ταυτόχρονα όμως, με τεράστιο μερίδιο ευθύνης και των τότε κυβερνήσεων, άφηνε να διαιωνίζεται ο εκτροχιασμός της ραδιοτηλεοπτικής σφαίρας από τις ράγες του Συντάγματος. Λίγους μήνες μετά τη σύνθεση του νέου ΕΣΡ, πέντε μέλη του αντιμετώπισαν πρόβλημα λόγω του ασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου επειδή ήταν συνταξιούχοι. Μέχρι η κυβέρνηση να καταθέσει ειδική τροπολογία και να λύσει το θέμα, το ΕΣΡ είχε κατεβάσει ρολά.
Κληθείς να σχολιάσει την απόφαση των μελών να αναστείλουν τη λειτουργία του ΕΣΡ που είχε ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει ακόμα περισσότερο ο διαγωνισμός, ο κ. Πλειός δήλωσε πως δεν πρόκειται να κρίνει τους συναδέλφους του. Βέβαια, όπως αποκάλυψε στο koutipandoras.gr, τους ασκεί κριτική εντός των συνεδριάσεων. «Δεν θέλω να κρίνω τους συναδέλφους μου. Έχω τη δυνατότητα να το κάνω μέσα στη συνεδρίαση και το κάνω. Είναι ουσιαστικό να γίνεται κατά τη νόμιμη συνεδρίαση του ΕΣΡ η κριτική, είτε αρνητική, είτε θετική. Εκεί έχει σημασία και νόημα. Και εκεί την κάνω», είπε χαρακτηριστικά ενώ επισήμανε πως πρακτικά δεν υπήρξε πλήρης αναστολή της λειτουργίας του ΕΣΡ.«Δεν υπήρξε πλήρης αναστολή της λειτουργίας του ΕΣΡ. Εγώ ο ίδιος είχα δηλώσει πως έπρεπε να λυθεί άμεσα το θέμα των μελών που είχαν θιχτεί, ώστε να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία. Δεν παρέλυσε το ΕΣΡ».
Όσον αφορά τις παλαιότερες συνθέσεις του ΕΣΡ που δεν προχώρησαν σε αδειοδότηση είπε: «Κρίνομαι από αυτό που κάνω. Η κριτική μου απέναντι στις προηγούμενες συνθέσεις είναι οι θέσεις και οι απόψεις μου για το τώρα. Για το τι πρέπει να κάνουμε τώρα. Αν δεν ήμουν μέλος του ΕΣΡ θα διατύπωνα άποψη. Ως μέλος όμως του ΕΣΡ δεν μπορώ να διατυπώσω τέτοια άποψη».
Κλείνοντας, ο κ. Πλειός τόνισε πως το ΕΣΡ θα χρειαστεί βοήθεια όταν έρθει η ώρα να «τρέξει» το διαγωνισμό. «Και προσωπικό θέλει, και υποδομή καλύτερη θέλει και χώρους θέλει για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού. Σίγουρα όλα αυτά θα λυθούν όταν έρθει η ώρα».
koutipandoras

Οι γονείς και οι πανελλαδικές εξετάσεις



Συντάκτης: Αντιγόνη Αποστολοπούλου*
Η περίοδος της εφηβείας χαρακτηρίζεται από έντονες αλλαγές, βιολογικές αλλά και ψυχοκοινωνικές, διαμέσου των οποίων ο έφηβος προετοιμάζεται και εισέρχεται σταδιακά στον κόσμο της ενήλικης ζωής. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, σημαντικό ρόλο κατέχει το σύνολο της εκπαιδευτικής εμπειρίας του εφήβου και, ειδικότερα, η ακαδημαϊκή πτυχή της, η οποία γίνεται αντιληπτή ως εχέγγυο για το μέλλον των παιδιών.
Η επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις και η συνακόλουθη εισαγωγή σε κάποιο από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας ταυτίζεται από γονείς, εκπαιδευτικούς, αλλά και το σύνολο της κοινωνίας με την ολοκλήρωση μίας μακρόχρονης εκπαιδευτικής προσπάθειας, την επιβεβαίωση των ίδιων των γονιών ως προς την μαθησιακή πορεία και απόδοση των παιδιών τους και, κυρίως, με την εξασφάλιση ενός επαγγελματικού μέλλοντος για τον έφηβο.
Επενδυμένες με τέτοιες προσδοκίες λοιπόν, επόμενο είναι οι Πανελλήνιες εξετάσεις να συνοδεύονται από έντονο άγχος, φόβους και ανησυχίες, τόσο από τους ίδιους τους υποψήφιους, όσο και από τους γονείς ή το στενό τους περιβάλλον.
Ωστόσο, το βάρος αυτού του πολυεπίπεδου άγχους για τον ίδιο τον υποψήφιο είναι υπερβολικά μεγάλο: εκτός από το δικό του άγχος για την προετοιμασία, την απομνημόνευση μεγάλου όγκου πληροφοριών, τις διαρκείς επαναλήψεις, τα τεστ, αλλά και την ευθύνη της ίδιας της επιλογής εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ο έφηβος καλείται να διαχειριστεί το άγχος των γονιών του αναφορικά με την επιτυχία του, των καθηγητών που πιέζουν για επιδόσεις, αλλά και της ευρύτερης κοινωνίας, που στη διάρκεια των Πανελληνίων περιστρέφει την ειδησεογραφία γύρω από αυτές.
Αυτή η ψυχική επιβάρυνση σε συνδυασμό και με τις φυσιολογικές μεταβολές που προκαλεί η εφηβεία, φέρει τους υποψήφιους σε μία κατάσταση, η οποία μπορεί να βιωθεί με πολυάριθμους τρόπους. Στο ένα άκρο του φάσματος έχουμε μία υγιή αντίδραση, όπου το άγχος λειτουργεί ως κίνητρο και εγρήγορση για συνέχιση της προσπάθειας.
Στο άλλο άκρο, όμως, το άγχος μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή συμπτωμάτων στο επίπεδο του σώματος (ταχυκαρδία, ταχύπνοια, εφίδρωση, δερματικά εξανθήματα, πόνοι στην κοιλιά, το κεφάλι, διαταραχές στην όρεξη και στον ύπνο κ.λπ.), στο επίπεδο του συναισθήματος και της έκφρασης αυτού (ευερεθιστότητα, γρήγορες εναλλαγές της διάθεσης), αλλά και της σκέψης (κενά μνήμης και μπλοκάρισμα σκέψης, επαναλαμβανόμενες αρνητικές σκέψεις, μειωμένη αυτοεκτίμηση, αίσθηση ματαιότητας κ.λπ.).
Όπως έχει διαπιστωθεί, τα υψηλά επίπεδα άγχους των μαθητών συνδέονται με μία ασυνέχεια ανάμεσα στις σχολικές ικανότητές τους και τις επιδόσεις τους στα διαγωνίσματα και τις εξετάσεις. Με άλλα λόγια, παρ’ ότι οι ικανότητές τους μπορεί να είναι υψηλές, λόγω της παρέμβασης του έντονου άγχους, οι ικανότητες αυτές δεν αποκρυσταλλώνονται σε καλές επιδόσεις στα διαγωνίσματα.
Ο ρόλος των γονιών και της ευρύτερης οικογένειας εδώ είναι σημαντικός. Από την μία πλευρά, είναι οι άνθρωποι που θα διασφαλίσουν στον υποψήφιο τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται για την προετοιμασία του. Παράλληλα όμως, είναι αυτοί που με την στάση τους απέναντι στο θέμα των σχολικών επιδόσεων, των εξετάσεων και της σημασίας που αποδίδουν σε αυτές για την μελλοντική πορεία του παιδιού τους, θα βοηθήσουν ή θα εμποδίσουν την προσπάθεια του μαθητή.
Έτσι, τις ημέρες των πανελληνίων αλλά και κατά το χρονικό διάστημα που προηγείται αυτών, θα ήταν σκόπιμο να συζητηθούν ανοιχτά οι ανάγκες του υποψηφίου, όπως αν χρειάζεται ησυχία και ποιες ώρες της ημέρας, αν υπάρχει ένας δικός του χώρος στον οποίο να μπορεί να απομονώνεται για να διαβάζει, ποιες ώρες είναι οι πιο παραγωγικές για τον ίδιο, αν χρειάζεται τη βοήθεια κάποιου μέλους της οικογένειας για την προετοιμασία του, κλπ, ούτως ώστε να διαμορφωθεί ένα περιβάλλον που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του.
Ταυτόχρονα, οι γονείς και το άμεσο περιβάλλον καλούνται στη διάρκεια αυτής της περιόδου να παρέχουν στον υποψήφιο την συναισθηματική και ψυχολογική υποστήριξη που χρειάζεται, αποφεύγοντας την επιπλέον φόρτισή του με άγχος αναφορικά με το πρόγραμμά του, την πορεία της μελέτης του, τις επιδόσεις που θα έχει στις εξετάσεις, και τα σενάρια τύπου «τι θα γίνει αν».
Πρόκειται για μία περίοδο στην οποία αρκεί να εκφραστεί η εμπιστοσύνη τους στις ικανότητές του και η διαθεσιμότητά τους για οτιδήποτε χρειάζεται ο υποψήφιος μαθητής. Εντός αυτού του πλαισίου, κρίνεται επίσης σκόπιμη η αποφυγή του πρώτου πληθυντικού σε οτιδήποτε αφορά την προετοιμασία ή τις επιδόσεις του μαθητή: Εξάλλου, δεν «δίνουμε» όλοι μαζί εξετάσεις, αλλά μόνο ο ίδιος ο μαθητής, που έχει καταβάλλει τη δική του προσπάθεια, σύμφωνα με τους δικούς του στόχους και τις δικές του δυνάμεις.
Μένοντας στο θέμα της συναισθηματικής και ψυχολογικής υποστήριξης, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στη διαθεσιμότητα του γονιού να ακούσει τα συναισθήματα του παιδιού, να τα αναγνωρίσει, να τα αποδεχθεί και να τα συζητήσει μαζί του. Συναισθήματα όπως ο φόβος και η αγωνία, καθώς και οι αρνητικές σκέψεις είναι αναμενόμενο να υπάρχουν σε αυτή την περίοδο.
Aπέναντι σε αυτά, ο γονιός θα χρειαστεί να κρατήσει μία στάση κατανόησης και ανοιχτής συζήτησης, βάζοντας τα πράγματα σε ρεαλιστική βάση και βοηθώντας τον έφηβο να συγκροτήσει τη σκέψη του, παρέχοντας πιθανές εναλλακτικές λύσεις. Υπό αυτή την οπτική, είναι σαφές ότι μία στάση που χαρακτηρίζεται από απειλές, μομφές, και συγκρίσεις με άλλους φίλους και/ή συγγενείς, μόνο βοηθητική δεν μπορεί να είναι.
Στα πιο πρακτικά ζητήματα, θα έλεγε κανείς πως, και σε αυτή την περίοδο της ζωής του παιδιού, η υπερπροστασία δεν εξυπηρετεί παρά τις ανάγκες του ίδιου του γονιού και σίγουρα όχι του εφήβου.
Μία διακριτική και υποστηρικτική παρουσία μέσα στο σπίτι, μία φροντιστική ματιά στον ύπνο και τη σωστή διατροφή του εφήβου και η διασφάλιση ότι ο έφηβος εξακολουθεί να έχει λίγο ελεύθερο χρόνο για τα προσωπικά του ενδιαφέροντα (παρέα με φίλους, αθλητισμός κλ.π.), είναι αρκετά για να δώσουν το μήνυμα της υποστήριξης, χωρίς αυτή να γίνεται υπερβολική για τον ίδιο τον έφηβο.
Η επιτυχία στις πανελλήνιες εξετάσεις δεν είναι καθοριστικής σημασίας για την ζωή ενός ανθρώπου. Οι επιλογές και οι δυνατότητες που έχει στη διάθεσή του ο κάθε ένας από εμάς είναι συνήθως πολυάριθμες- δυστυχώς όμως δεν είναι πάντοτε άμεσα ορατές.
Μία ψύχραιμη στάση απέναντι στην πρόκληση των εξετάσεων και μία ευρύτερη οπτική στις εναλλακτικές πορείες που μπορεί να ακολουθήσει κανείς σήμερα, σε συνδυασμό με την πάντα διαθέσιμη δυνατότητα της αλλαγής προσανατολισμού αργότερα στη ζωή, είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα και πιο ανακουφιστική για τον ίδιο τον υποψήφιο και το περιβάλλον του.
* Συμβουλευτική ψυχολόγος, MSc., Υπ. διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας Δ Κυκλάδων ΕΠΑΨΥ, Κλιμάκιο Μήλου
EFSYN

Το παρασκήνιο της στροφής Μητσοτάκη στην «εθνική γραμμή» για το χρέος


Υπογραφή... Σόιμπλε, αλλά και δημοσκοπικών μηνυμάτων, έχει η στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο θέμα του χρέους - μια στροφή, που έρχεται να επισφραγίσει τον προβληματισμό των τελευταίων εβδομάδων για τα κενά και τα αδιέξοδα στρατηγικής στη Νέα Δημοκρατία.
Ο πρόεδρος της ΝΔ, με τη χθεσινή του ομιλία στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος έδειξε, για πρώτη φορά πρόθεση σύμπραξης σε εθνική θέση για το θέμα του χρέους, εγκαταλείποντας τους πολεμικούς τόνους κατά της κυβέρνησης και εγκαλώντας τους δανειστές για αθέτιση των δεσμεύσεών τους.
Χαρακτηρίζοντας την υπόθεση του χρέους και την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση ως «αδιαπραγμάτευτη εθνική προτεραιότητα», ο Κυριάκος Μητσοτάκης συντάχθηκε ευθέως με την κυβερνητική θέση, ενώ ταυτόχρονα και επίσης για πρώτη φορά έδειξε τις ευθύνες των δανειστών:
«Δεν επιτρέπεται», είπε χαρακτηριστικά, «σήμερα στους Ευρωπαίους εταίρους, η μειωμένη αξιοπιστία της σημερινής Κυβέρνησης να αποτελεί άλλοθι για να μην τηρούν τις δικές τους δεσμεύσεις».
Πρόκειται για μια ηχηρή αλλαγή πλεύσης, μετά μάλιστα και τις ανακοινώσεις της ΝΔ μετά το Eurogroup της Δευτέρας που έκαναν λόγο για «φιάσκο» - μια αλλαγή πλεύσης, την οποία οι πληροφορίες από το γαλάζιο επιτελείο δείχνουν ότι επέβαλλαν τρεις παράγοντες:
Ο πρώτος ήταν η ομοβροντία των πυρών που εξαπέλυσε ακόμη και ο ίδιος ο γερμανικός Τύπος κατά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, με την Suddeutsche Zeitung να τον κατηγορεί ότι κρατά σε προεκλογική ομηρία έναν ολόκληρο λαό και την TAZ να φθάνει να ζητά την παραίτησή του.
Ο δεύτερος ήταν η δημόσια ομολογία του ίδιου του Σόιμπλε ότι η μη συμφωνία στο Eurogroup οφείλεται στην ελληνική κυβέρνηση αλλά στην διάσταση απόψεων ανάμεσα στο Βερολίνο και το ΔΝΤ:
«Λόγω της απόκλισης απόψεων στο θέμα της βιωσιμότητας του χρέους δεν καταφέραμε να επιτύχουμε την συγκατάθεση του ΔΝΤ χθες», δήλωσε την Τρίτη ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Και, όπως σημειώνουν γαλάζια στελέχη, θα ήταν τουλάχιστον παράδοξο να αναλαμβάνει ο ίδιος ο Σόιμπλε τις ευθύνες του και η ΝΔ να συνεχίζει να πυροβολεί την ελληνική κυβέρνηση.
Ο τρίτος, δε, παράγοντας της στροφής Μητσοτάκη ήταν το... χρήσιμο άλλοθι: Εδώ και καιρό είναι γνωστό, και έχει τεθεί και δημοσίως από στελέχη της ΝΔ, ότι η στρατηγική της μετωπικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και του διαρκούς αιτήματος για εκλογές δεν αποδίδει πλέον κέρδη στην αξιωματική αντιπολίτευση - γεγονός, που αποτυπώνεται και στα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων.
Ως εκ τούτου, ο νέος εμπρησμός Σόιμπλε έδωσε το ιδανικό άλλοθι για την στροφή σε πιο μετριοπαθή, έως και «εθνική» γραμμή, η εμβέλεια και η αντοχή της οποίας ωστόσο μένει να φανεί το επόμενο διάστημα...
tvxs

«Πατριωτική λογιστική»



Εμποράκοι «πατριωτισμού»

του Παντελή Μπουκάλα

«​​Αλβανοί πάτησαν την ελληνική σημαία» ουρλιάζει –και παραπλανά– ο τίτλος πάνω στη μικρή οθόνη, ενόσω η παρουσιάστρια του καναλιού συλλαβίζει μελοδραματικά την είδηση. «Αλβανοί κατέβασαν και ποδοπάτησαν την ελληνική σημαία» συμφωνούν και επαυξάνουν –παραπλανώντας– οι τίτλοι σε κάμποσες από τις λεγόμενες ενημερωτικές ιστοσελίδες. Πού η παραπλάνηση και η «πατριωτική λογιστική»; Στον πληθυντικό αριθμό: «οι Αλβανοί». Γιατί την ελληνική σημαία την κατέβασε και την πάτησε ένας Αλβανός. Και όχι κάποιος τυχαίος, «ένας απ’ όλους». Αλλά ο φανατικός σωβινιστής Ταχίρ Βελίου, επικεφαλής της «Ενωμένης Αλβανίας».

Μπορεί, άλλοτε και αλλού, άλλοι Αλβανοί, ένας ή παρέα, να κατέβασαν και να πάτησαν ελληνική σημαία. Από τον ενικό όμως του συγκεκριμένου επεισοδίου έως τον πληθυντικό υπάρχει κάποια απόσταση. Κι όταν την καλύπτουν η αστόχαστη γενίκευση, η κουτοπόνηρη υπερβολή και η κινδυνολογία, ώστε να εξερεθιστεί το «πατριωτικό φρόνημα» του τηλεθεατή, τότε για το μόνο που δεν μπορούμε να μιλάμε είναι η υπεύθυνη δημοσιογραφία. Οταν, διά του δολίου πληθυντικού, καλλιεργείς την αντιπάθεια και την εχθρότητα απέναντι σε ολόκληρο λαό, ταυτίζοντάς τον συλλήβδην με κάποιον –έναν– σημαιοπατητή, τότε οφείλεις να ξαναρχίσεις να συλλαβίζεις την αλφαβήτα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Την «πατρίδα της καρδιάς του» δεν την ονειρεύεται μόνο ο Ταγίπ Ερντογάν, την δε «Ενωμένη Πατρίδα» δεν την ονειρεύεται μόνο ο Ταχίρ Βελίου. Στα Βαλκάνια κυκλοφορούν πολλοί εδαφικώς αχόρταγοι εθνικιστές, που τους στενεύουν τα σημερινά σύνορα και θέλουν να διπλασιαστεί ή να τριπλασιαστεί ο τόπος τους εις βάρος των γειτόνων τους, οι οποίοι είναι πάντα «μοχθηροί» και «άρπαγες». Σε κάθε χώρα τους. Και στην Ελλάδα. Αλυτρωτιστές και μεγαλοϊδεάτες, χαρτογραφούν με την αχαλίνωτη φαντασιοπληξία τους τη «Μεγάλη Τουρκία», τη «Μεγάλη Σερβία», τη «Μεγάλη Αλβανία», τη «Μεγάλη Βουλγαρία», τη «Μεγάλη Ρουμανία», τη «Μεγάλη Ελλάδα», χυδαιολογούν κατά των εθνικών τους αντιπάλων, δέρνουν όποιον ξεμοναχιάσουν, μετατρέπουν τις κερκίδες των ποδοσφαιρικών και μπασκετικών γηπέδων σε «πατριωτικά μετερίζια».

Εμποράκοι «πατριωτισμού», είτε φτιάχνουν «απελευθερωτικά» κομματίδια είτε όχι, που όσο κι αν φαίνεται ότι διαφωνούν μεταξύ τους, σε ένα θα συμφωνούσαν οπωσδήποτε: στην παράδοση στην πυρά του Ρήγα Φεραίου. Κι αν είχαν ακουστά την «Μπαλκανική Συμπολιτεία» του Κωστή Παλαμά, σίγουρα θα τον έκαιγαν κι αυτόν μαζί.

καθημερινή

Στην Ελλάδα του... Πρώτου Θέματος οι ντελιβεράδες είναι λιγότερο... ίσοι!



"«Πρωτοφανές περιστατικό» (και φαινόμενο της «Ελλάδας του ΣΥΡΙΖΑ»!), κατά την ιστοσελίδα της κίτρινης φυλλάδας, η απεργιακή μοτοπορεία διανομέων, ντελίβερι και κούριερ στο κέντρο της Αθήνας"
του Τάσου Γιαννόπουλου
Εξανέστη η ιστοσελίδα της κίτρινης φυλλάδας με την απεργία διανομέων, ντελίβερι και κούριερ: «Γίνεται κι αυτό στην Ελλάδα - απεργούν οι ντελιβεράδες!», ο τίτλος του έκπληκτου Πρώτου Θέματος που αργότερα άλλαξε:
«Έξω από το υπουργείο Εργασίας παρέμειναν για αρκετή ώρα σήμερα οι ντελιβεράδες της Αθήνας σε μια πρωτοφανή απεργιακή κινητοποίηση στην Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ», αναφέρει το ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα. Προφανώς, πράγμα διόλου πρωτοφανές για το Πρώτο Θέμα, η ιστοσελίδα δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην απεργία και τη διαδήλωση στους εργαζόμενους του κλάδου αυτού!
Ενός κλάδου στον οποίο, όπως μας θυμίζει κάποιος στο facebook, συγκεντρώνονται όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συγκροτούν τον νεοφιλελεύθερο τρόπο απαξίωσης της εργασίας: Ξεχείλωμα του χωροχρόνου, μισή δουλειά - μισή ζωή, θυσία προς τη θεοποιημένη διαδικασία της κατανάλωσης. Ακόμα: Απίστευτος ανταγωνισμός, εφόσον το επάγγελμα αυτό πολλοί από αυτούς που το ασκούν το βλέπουν πολλές φορές και οι ίδιοι ευκαιριακά, ή τέλος πάντων συμπληρωματικά ως προς την πρωινή τους δουλειά -επομένως το βλέπουν σαν εργασία από την οποία δεν απαιτούν τίποτα άλλο πέρα από το μεροκάματο στο τέλος της νύχτας. Παρόλο που καμία αλυσίδα ή ακόμα και συνοικιακό μαγαζί δεν μπορεί, πλέον, να σταθεί χωρίς διανομή κατ' οίκον.
Άνθρωποι που είναι αόρατοι και για το Πρώτο Θέμα, εκτός των άλλων,  που αναλαμβάνει εργολαβικά τη συκοφάντηση σχεδόν κάθε κινητοποίησης. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για κλάδους που δεν θεωρούνται (από ποιον άραγε;) «κανονικοί». Στον κατάλογο όσων επιτρέπεται να διεκδικούν βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους δεν περιλαμβάνονται, λοιπόν, οι ντελιβεράδες, από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα υποπληρωμένων, ανασφάλιστων και «ευέλικτων», όπως ακριβώς ο ιδανικός εργαζόμενος στη φαντασίωση των νεοφιλελεύθερων. 
Στα «ρεπορτάζ» του Πρώτου Θέματος, ανάμεσα στην ακραία προπαγάνδα για το «κομματικό κράτος» του ΣΥΡΙΖΑ, την αναπαραγωγή της γραμμής των ακραίων κύκλων των δανειστών ως προς τη διαπραγμάτευση και τις εξελίξεις στο... Survivor, δεν θα χωρέσουν ποτέ τα ατυχήματα των ντελιβεράδων (πρόσφατα ένα δυστύχημα κόστισε τη ζωή ενός 22χρονου διανομέα των Mikel), οι συνθήκες εργασίας των «παιδιών με τα παπιά» και, κυρίως, η εργοδοτική αυθαιρεσία: Τα αφεντικά, ως επί το πλείστον, «δεν  πληρώνουν τις προσαυξήσεις που δικαιούνται οι ντελιβεράδες (μετά τις 22:00 το βράδυ υπάρχει 25% προσαύξηση, την Κυριακή υπάρχει 75% προσαύξηση και 100% στις αργίες), δεν πληρώνουν δώρα και επιδόματα, δεν πληρώνουν υπερωρίες όπως πρέπει, και ειδικότερα στην ταχυεστίαση δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ για το μηχανάκι και τα έξοδα κίνησης, συνθήκη που απλώνεται και στις εταιρείες κούριερ».
Αντίθετα, το Πρώτο Θέμα αρκείται σε μία αφ' υψηλού «έκπληξη», όταν όλοι οι αόρατοι και οι αόρατες «τολμούν» να διεκδικήσουν! Συμβαίνει κι αυτό στην Ελλάδα, κύριοι του Πρώτου Θέματος...
LEFT

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

8ο Φερστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης από το Εναλλακτικό Εργαστήρι Κέρκυρας


Δελτίο Τύπου 8ου Φεστιβάλ Κοινωνικής Αλληλεγγύης

«Ηρωίδες» και «παληκάρια» γίνανε μαλλιά κουβάρια!


του Γιάννη Σιδηρόπουλου*
Με μια ακόμη δήλωσή της, η πολυσυζητημένη εκπαιδευτικός Χαρά Νικοπούλου, μετά τις αποκαλύψεις για την απόσπασή της σε γραφείο βουλευτή της Χ.Α., ομολόγησε και την απόλυτη πολιτική της ένταξη στους νεοναζί, τους οποίους θεωρεί «παληκάρια».
Αν θα έπρεπε να είμαστε δίκαιοι θα έπρεπε σήμερα να παραθέσουμε τις αμέτρητες και γενναιόδωρες δημόσιες δηλώσεις προσωπικοτήτων ευρέως πολιτικού φάσματος που συντηρούσαν και απαντούσαν στο μύθο της «ηρωίδας της Θράκης», που είχε κατασκευάσει η ακροδεξιά για τη Νικοπούλου και είχε πολλαπλασιαστεί μέσα από τη συντριπτική πλειοψηφία των συστημικών Μέσων Ενημέρωσης -ειδικά αυτών που πρωτοστάτησαν στην ανέλιξη της ΧΑ στο πολιτικό σύστημα- με αποκορύφωμα  την βράβευσή της από την Ακαδημία Αθηνών (ναι, αυτή που γιόρταζε τις επετείους της 21ης Απριλίου).
Αλλά ας μην ευτελίσουμε τώρα το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο της χώρας, που φροντίζει να  καλύπτει την ανυπαρξία με εύπεπτες εθνικολαϊκίστικες κορώνες και δημιουργεί τοτέμ ανέξοδου αντιτουρκισμού. Ας ξεχάσουμε επίσης τη λάσπη και το ανάθεμα που επεφύλαξαν όλοι αυτοί οι «ταγοί» της πατρίδας για τους ελάχιστους που εξαρχής επεσήμαναν το επικίνδυνο, αντιεκπαιδευτικό, μισαλλόδοξο και φανατικό μίγμα που κόμιζε η Νικοπούλου στη Θράκη (βλ. σειρά άρθρων μας από το 2011). Ανάμεσα σε άλλους μαθητευόμενους μάγους και ένα δαιδαλώδες σύστημα πολυεπίπεδης εξουσίας και παρακράτους που αναπαράγει τη φολκλόρ εθνικιστική ρητορεία και τη μεταφυσική προσέγγιση ως επίσημη πολιτική, παρότι οι περασμένες δεκαετίες διέψευσαν τις κατά καιρούς αστείες και ανερμάτιστες θεωρίες.
Τα ορφανά σε σχολείο της ακροδεξιάς στη Θράκη…
Τα τελευταία χρόνια, οι γραφικές διενέξεις σε σχολικές αίθουσες με θύματα μειονοτικούς μαθητές είχαν προχωρήσει σε σαφώς πιο μαζικά και επικίνδυνα σχέδια, όπως η «Κιβωτός της Δόμνας Βιζβίζη», ένα ίδρυμα που θα εκπαιδεύει ορφανά  μέσα στο δάσος των της ορεινής Ροδόπης με στόχο τη  «δημιουργία ενός θύλακα επαγρύπνησης των υγιών δυνάμεων του Ελληνισμού» και άλλες μορφές «κατήχησης και επιβίωσης», με λίγα λόγια μια… απομονωμένη ακαδημία ακροδεξιών εξτρεμιστών, σε φυλάκιο που παραχωρήθηκε από το Στρατό το 2013.
Μπορεί στο άκουσμα του πλάνου κάποιος να μειδιά με τη φαιδρότητα που παραπέμπει σε χολιγουντιανές παρωδίες, όμως  προβληματίζει το γεγονός ότι αυτό το σχέδιο, βγαλμένο από τους πιο τυφλούς  βαλκανικούς εθνικισμούς του περασμένου αιώνα, είχε την πλήρη στήριξη της πολιτείας και άλλων φορέων.
Στον αντίποδα όσοι παράγοντες και ΜΜΕ αμφισβήτησαν την «εθνεγερσία» της Νικοπούλου, έγιναν στόχος μιας απόπειρας δικαστικής εξόντωσης (από κόρη πρώην ανώτατου δικαστικού) με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο για πρωτόγνωρες δικαστικές αποφάσεις και περίεργες υποθέσεις όπως το κρούσμα παιδοφιλίας που σχετίστηκε με το συγκεκριμένο ίδρυμα καθώς και για επιστολές πρώην ανώτατων δικαστικών που φέρονται να παρείχαν κάλυψη.
Η ροή των γεγονότων και του εθνικιστικού παροξυσμού σταμάτησε στην παρούσα κυβέρνηση που ανέστειλε τη στήριξη στο εγχείρημα ενώ η Υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας του «ιδρύματος» και όλοι, σταδιακά, εγκατέλειψαν την «Μπουμπουλίνα» και τα «οράματά» της, οδηγώντας την στη Χρυσή Αυγή, παρότι η ίδια τα προηγούμενα χρόνια μήνυε –και- όσους τη χαρακτήριζαν χρυσαυγίτισσα. 
Εθνική πολιτική οι θέσεις της ΧΑ;
Το ότι η Νικοπούλου κατέληξε στη Χρυσή Αυγή, δεν αποτελεί έκπληξη καθώς οι θέσεις της μοιάζουν να είναι ταυτόσημες. Έκπληξη είναι να διαπιστώνει κανείς ότι το αφήγημα πάνω στο οποίο κινείται το όχημα της «εθνικής πολιτικής» για τη Θράκη, με τη σειρά του ταυτίζεται με τις θέσεις της νεοναζιστικής οργάνωσης ! Και η φρίκη είναι ότι μέχρι πρόσφατα το ελληνικό κράτος παρείχε κάθε δυνατή διευκόλυνση για την υλοποίησή αυτών των εθνικιστικών οραμάτων άρα ήρθε η ώρα να μπει η υπόθεση στο μικροσκόπιο και να αναθεωρήσουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις και σημαίνοντα στελέχη της διοίκησης, την ευκολία με την οποία υποκύπτουν ή ενθαρρύνουν αυτούς τους μύθους. Η τοπική εκκλησία φαίνεται να αποστασιοποιήθηκε αλλά μια σειρά από κρατικές εξουσίες και φορείς κατάφεραν να δημιουργήσουν και να ενισχύσουν στη Θράκη ένα «Ίδρυμα» που σήμερα είναι ορμητήριο της Χρυσής Αυγής !
Και είμαστε στη νοσηρή εποχή που όλος αυτός ο κύκλος – πλην της Νικοπούλου που φαίνεται να ήταν εκτός ελέγχου και ομολογεί δημόσια  όσα οι λοιποί ακροδεξιοί ήθελαν να κρατήσουν κρυφά - αντιλαμβάνεται ότι συμπιέζεται από την πραγματικότητα και παρουσιάζει μια υπερδριέγερση για την καλλιέργεια όλων αυτών των εκρηκτικών θεωριών που τους καθιστά «χρήσιμους»  και δυναμιτίζει τη συμβίωση στη Θράκη.
* Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είναι δημοσιογράφος του Xanthi2
tvxs

Όταν οι πολιτικοί, που ευεργετήθηκαν από το Mega, δεν υπολογίζουν τους 500 εργαζομένους του



Δεν έχω καμία απολύτως πρόθεση να υποστηρίξω τον άλφα ή τον βήτα πολιτικό, επιχειρηματία και δημοσιογράφο που ασχολείται με το θέμα του πολύπαθου Mega. Ζούμε σε Δημοκρατία και ο καθένας έχει τις απόψεις του που είναι σεβαστές. Αλλά δεν σημαίνει ότι οι απόψεις αυτές είναι και ορθές.
του Μιχάλη Ιγνατίου
Επίσης δεν με ενδιαφέρει ποιος θα αγοράσει το Μεγάλο Κανάλι και με ποιους θα συνεργαστεί για να το λειτουργήσει, φτάνει οι διαδικασίες να είναι καθ’ όλα νόμιμες και καθαρές. Εάν η όποια συναλλαγή, η όποια αγοραπωλησία, είναι νόμιμη και ηθική και μέσα στο πλαίσιο των νόμων του ελληνικού κράτους, γιατί πρέπει να τεθούν εμπόδια για την πραγματοποίησή της; Δεν υπάρχει κανένας λόγος, φτάνει -όπως τόνισα- να κυριαρχεί η νομιμότητα. Όμως, όποιος και να το αγοράσει ΠΡΕΠΕΙ να προστατεύσει τις θέσεις εργασίας και να σεβαστεί τους ανθρώπους που το κράτησαν ζωντανό. Εάν δεν υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι, δεν θα υπήρχε και κανάλι για να πωληθεί και να αγοραστεί… 
Τα παραπάνω είναι απαραίτητα, αλλά πρέπει να αφορούν όλους. Διότι το ελληνικό τηλεοπτικό σκηνικό, με τα σημερινά δεδομένα, υπάρχει και λειτουργεί σε ένα πέρα για πέρα καθεστώς παρανομίας. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Ότι άλλαξαν χέρια και ονόματα κανάλια μέσα στη νύχτα; Επειδή πέρασαν χρόνια, εκείνες οι παρανομίες πρέπει να διαγραφούν; ΟΧΙ βέβαια. 
ΛΟΙΠΟΝ: 
Οι ΜΟΝΟΙ που ενδιαφέρουν και απασχολούν εμένα και πολλούς άλλους, είναι οι εργαζόμενοι. Και ειδικά όσοι συνέχισαν να εργάζονται απλήρωτοι και να προσφέρουν στο Μεγάλο Κανάλι τους τελευταίους 14 μήνες. Αυτοί και αυτές που κράτησαν ζωντανό το Mega. ΜΟΝΟ οι εργαζόμενοι με νοιάζουν και κανείς άλλος. Οι μέτοχοι, οι τραπεζίτες, οι επιχειρηματίες και οι μεγαλοδημοσιογράφοι των άλλων καναλιών, που καθημερινά βομβαρδίζουν το Mega, καλά την έχουν. Διαθέτουν χρήμα να ζήσουν και τα δισέγγονα τους. 
Αλλά, εδώ υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα, που απαιτεί άμεσα λύση: 500 και πλέον άνθρωποι, έχουν εγκαταλειφθεί στη τύχη τους και ουδείς, μα ουδείς, ασχολήθηκε ή ρώτησε να μάθει πως ζουν. Αν έχουν φαγητό τα παιδιά τους. Κανένας πολιτικός, ούτε οι «σύντροφοι» της Αριστεράς, που κόπτονται για την εργατιά, ασχολήθηκαν. Βλέπετε, οι εργαζόμενοι του Mega είναι διαφορετικοί απ’ όλους τους άλλους. Δεν ντρέπεστε μωρέ; Βούρδουλας που σας χρειάζεται… 
Και προσέξτε: Δεν αναφέρομαι στους δημοσιογράφους. Λίγο-πολύ, η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων βρήκαν αλλού δουλειά, πολύ λίγοι μείναμε πιστοί στο Mega. Ομιλώ για τους εργαζομένους των κάτω ορόφων, οι οποίοι είναι ανώνυμοι και δεν έχουν βοήθεια και υποστήριξη. Χωρίς αυτούς, εμείς οι λεγόμενοι «επώνυμοι» τι θα είμασταν. Και το εννοώ και το υπογράφω… 
Όταν ακούστηκε ότι ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδης αγόρασε το 20% των μετοχών του κ. Φώτη Μπόμπολα, όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι -ακόμα και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι που έχουν κάπου βολευθεί- αναθάρρησαν. Ένοιωσαν ότι ο «Γολγοθάς» τους, μετά από 14 μήνες, τελειώνει. 
Που να ήξεραν, οι άμοιροι, ότι θα τους έκοβαν τα φτερά με θανατηφόρες βολές ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ο βουλευτής και πρώην υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος και ο συνάδελφος και φίλος Σταύρος Θεοδωράκης, ο οποίος για χρόνια έφαγε ψωμί από το Mega. Διότι κύριοι, είναι άλλο να πυροβολείτε τον Σαββίδη και τον Μπόμπολα, και άλλο να μην έχετε να πείτε μία κουβέντα για τους εργαζομένους. Κάντε ότι θέλετε με τους επιχειρηματίες, με τους οποίους μέχρι πρότινος είσασταν κολλητοί, σκοτωθείτε και βριστείτε όσο θέλετε μεταξύ σας, αλλά μέχρι εκεί. Μην παίζετε με το ψωμί των εργαζομένων. 
Και οι τρεις ευεργετηθήκατε από το Mega και τους εργαζομένους του. Αποκλειστικό στασίδι είχατε στο Μεγάλο Κανάλι. Όποτε σας έκανε κέφι, με ένα τηλεφώνημα, βρισκόσασταν στα «φιλέτα» του δελτίου ειδήσεων και των εκπομπών του Mega. Και έρχεστε τώρα, να σταματήσετε την επαναλειτουργία του καναλιού και δεν περιμένετε να δείτε αν η όποια αγοραπωλησία είναι καθαρή και νόμιμη. Εάν υπάρχει ίχνος παρανομίας, θα είμαι και εγώ μαζί σας. Αλλά, κοιτάξτε τον καθρέφτη και οι τρεις σας. Και μετά να γίνεστε τιμητές των πάντων και να παίζετε με τις τύχες 500 και πλέον ψυχών. 
Δεν είμαστε ξένοι. Δεν ήρθαμε από το διάστημα. Γνωριζόμαστε. Οι εργαζόμενοι του Mega κοιτάζονται στον καθρέφτη και το μέτωπο τους είναι πεντακάθαρο. Εάν δέκα δημοσιογράφοι προκάλεσαν τους τηλεθεατές -και ναι, το πιστεύω ότι προκάλεσαν- φταίνε οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, οι οποίοι τιμωρούνται πρώτα και πάνω απ’ όλα, από τους μετόχους του καναλιού. Τιμωρούνται που το κράτησαν όρθιο για να μπορούν να το πουλήσουν; 
Είναι μόνοι τους όλους αυτούς τους 14 μήνες. Όλα μπορούν να τα ανεχθούν. Όχι όμως την κριτική των πολιτικών, που πυροβολούν το κανάλι που τους ανέδειξε. Και ο κ. Μητσοτάκης, και ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Θεοδωράκης, ευεργετήθηκαν από το Mega και τους εργαζομένους του. Και καλά κάνουν να σιωπήσουν. 
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ: Αν υπάρχει ίχνος παρανομίας σε αυτή την αγοραπωλησία, να μην σώσει να γίνει. Αλλά αν όλα είναι νόμιμα γιατί να κοπεί το ψωμί τόσων ανθρώπων; 
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Αυτή τη στιγμή που γράφονται τούτες οι γραμμές δεν γνωρίζουμε καν εάν θα επαναλειτουργήσει το Mega. Λογικό είναι, όταν ένας επιχειρηματίας αγοράζει μετοχές μίας εταιρείας, να επιθυμεί την επαναλειτουργία της. Ο κ. Σαββίδης έχει δηλώσει επανειλημμένα την επιθυμία του να αγοράσει το Mega και στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα περιέγραψε και πως θα το λειτουργήσει. Υπάρχουν και άλλοι ενδιαφερόμενοι. Είναι και ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, ο κ. Μαρινάκης, όπως διάβασα στην καλή ιστοσελίδα aixmi.gr. Ο κάθε επιχειρηματίας που αγοράζει επιβάλλει τους κανόνες του. Ο εργαζόμενος έχει κάθε δικαίωμα να πάρει τη δική του απόφαση: Να φύγει ή να μείνει… 
Μου κάνει εντύπωση το εξής: Αυτοί που κατηγορούν τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ, και αύριο ίσως κατηγορήσουν τον πρόεδρο του Ολυμπιακού, ή του Παναθηναϊκού, δεν υπηρετούν αφεντικά; Και με το παραπάνω το κάνουν, και γίνονται γελοίοι, και δεν έχουν σπονδυλική στήλη. Πολλοί είναι βασιλικότεροι των …βασιλιάδων. Και είμαι βέβαιος ότι αν τους δώσει περισσότερα χρήματα ο κάθε κ. Σαββίδης και ο κάθε κ. Μαρινάκης, θα εγκαταλείψουν τα σημερινά αφεντικά τους. Γνώρισα τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ στην εκδήλωση του Λευκού Οίκου για την επέτειο της 25ης Μαρτίου. Τον συνάντησα για όσα δευτερόλεπτα απαιτούνται για τη λήψη μίας φωτογραφίας. Δέκα δευτερόλεπτα… Δεν ανταλλάξαμε καμία κουβέντα πέραν των τυπικών. Άρα δεν τον γνωρίζω και δεν μπορώ να έχω γνώμη. Εάν αγοράσει με νόμιμο τρόπο και επαναλειτουργήσει το Mega θα κριθεί από τις πράξεις του, από το δελτίο ειδήσεων και τις εκπομπές, που θα εισαγάγει.. Ανάλογα, ο καθένας από εμάς θα πάρει το δρόμο του για άλλες πολιτείες… Μερικοί από εμάς, νοιώθουμε την κούραση των 40 χρόνων στο δημοσιογραφικό πεζοδρόμιο. Μέχρι τότε συνεχίζουμε να στηρίζουμε τους ανώνυμους εργαζομένους του καναλιού. Αυτοί είναι οι ήρωες, που ξέχασαν οι κ. Μητσοτάκης, Λοβέρδος και Θεοδωράκης. 
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Το Mega έχει ένα χαρακτήρα από την πρώτη ημέρα της λειτουργίας του. Ταλαιπωρήθηκε τα χρόνια του Μνημονίου, χωρίς αμφιβολία. Εάν επαναλειτουργήσει πρέπει να επιστρέψει στις παλιές αρχές, που του πρόσφεραν εγκυρότητα. Ένα καθαρό δελτίο ειδήσεων με απόλυτο σεβασμό στη δεοντολογία και την αλήθεια. Ως ένας εκ των βετεράνων του καναλιού, πιστεύω ότι οι νεώτεροι συνάδελφοι μου, που τιμώ και εκτιμώ, είναι άξιοι να το αναλάβουν και να το απογειώσουν και πάλι…
Πηγή: mignatiou.com

Η φόλα του Σόϊμπλε και ο ΣΥΡΙΖΑ



Οι διαρκείς παρατάσεις θρυμματίζουν ελπίδες, γκρεμίζουν αντοχές, διαλύουν κοινωνικές συνοχές 


 Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής  

Υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί, που προσδοκούν μυστικά ακόμα και οριστικό ναυάγιο της συμφωνίας για το χρέος. Να παραμείνει ανένδοτος ο Σόϊμπλε, να αποχωρήσει το ΔΝΤ από το πρόγραμμα, να μην εφαρμοστούν (όπως έχει δεσμευτεί ο πρωθυπουργός) οι ρυθμίσεις για την μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου. Να γλυτώσουν τις περικοπές έστω από σπόντα, ακόμα κι αν αυτή η «σπόντα» υπονομεύει το γενικό καλό… 

Η διαρκής παράταση του φαύλου κύκλου των μνημονίων, η αναβολή της εξόδου από την κρίση – απ’ τον Χειμώνα στην Άνοιξη κι από την Άνοιξη στο καλοκαίρι – θρυμματίζει ελπίδες, γκρεμίζει αντοχές, διαλύει κοινωνικές συνοχές που μπάλωσε με το νήμα του ηθικού πλεονεκτήματος η κυβερνητική παρέα του Τσίπρα, επαναφέρει την αμοράλ ατομικότητα. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω και, «εδώ που φτάσαμε φίλε, προτιμώ να τα στυλώσει ο Σόϊμπλε, να πάει στον διάβολο το ΔΝΤ και μαζί του οι περικοπές των συντάξεων και του αφορολόγητου…. Να γλυτώσω τη νέα σφαγή, την απόλυτη εξαθλίωση, τον οριστικό οικονομικό μου θάνατο…». 

Ακριβώς έτσι αντέδρασε ο συνταξιούχος σύντροφος Δ.Τ., όταν έμαθε τα καθέκαστα απ’ το Εurogroup , ότι ο Σόϊμπλε στάθηκε εμπόδιο στη συμφωνία για την ελάφρυνση του Ελληνικού χρέους. Συνταξιούχος σύντροφος στην κυριολεξία αν θέλετε να ξέρετε, με χιλιάδες… ένσημα στους αγώνες και στις φυλακές και στις εξορίες… 

Η φόλα του Σόϊμπλε 

Φυσικά, ο συγκεκριμένος αποτελεί μια εξαίρεση, η αντίδρασή του ήταν περιστασιακή, θυμική. Ανακλαστική στο βρώμικο παιγνίδι που επιχείρησε να παίξει το βράδυ της περασμένης Δευτέρας ο εντεταλμένος γερμανός βασανιστής μας: «Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έστησε παγίδα στους δανειστές, η οποία ενδέχεται να αποδειχθεί μοιραία. Το τίμημα το πληρώνουν για μια ακόμα φορά οι Έλληνες, που θα βιώσουν στο πετσί τους τα νέα μέτρα λιτότητας», έγραφαν τις επόμενες μέρες οι εφημερίδες, (οι γερμανικές εφημερίδες!) περιγράφοντας τη βρωμιά του συμπατριώτη τους υπουργού οικονομικών. Οι Ελληνικές… πανηγύριζαν. Στη γραμμή «βάστα Σόϊμπλε», ή σχεδόν: «Μεγάλες και υπεράνω υποψίας για ροπή προς τον αριστερό ριζοσπαστισμό γερμανικές εφημερίδες (Ντι Βέλτ, ΤΑΖ, SZ) ασκούν κριτική στον Βόλφανγκ Σόιμπλε για την ανελαστική στάση του…», περιγράφει την ελληνική δημοσιολογική κατάντια ο αρθρογράφος της Εφημερίδας των Συντακτών Τάσος Παππάς: Μόνον εδώ δημοσιολόγοι της συμφοράς, κόμματα της αντιπολίτευσης και αντιλαϊκιστές παντός καιρού, δεν κρύβουν τη χαρά τους επειδή η Ελλάδα δεν πήρε αυτά που προσδοκούσε, υποστηρίζοντας πως για όλα φταίει η ελληνική κυβέρνηση…» 

Έτσι ακριβώς: ο Σόϊμπλε στήνει παγίδα στους δανειστές, τους πετάει μια φόλα ψευτορύθμισης του χρέους ● Ο Ευκλείδης δε μασάει τη φόλα και τα βροντάει ● Μαζί του και ο Τόμσεν, η Γαλλία και η Ιταλία ● Η ζημιά γίνεται, ο Γερμανός κερδίζει νέα παράταση: «Μέχρι το Eurogroup της 15ης Ιουνίου, όπου θα αναγκαστεί να δεχτεί μια μίνιμουμ ρύθμιση προκειμένου να κρατήσει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, τουλάχιστον ίσαμε τις γερμανικές εκλογές», είναι μια εκτίμηση. Μια άλλη θέλει την Ελληνική κυβέρνηση να υποχωρεί, αποδεχόμενη ακόμα και μια θολή ρύθμιση… δημιουργικής ασάφειας τύπου Σόϊμπλε για το χρέος, προκειμένου να εμπεδωθεί ο στρατηγικός της στόχος για δανεισμό με βιώσιμα επιτόκια από τις αγορές και έξοδο απ’ την κρίση... 

Ο αμείλικτος χρόνος 

«Αμ δε», σκέφτονται πολλοί (πάρα πολλοί, επιμένω,) και προσδοκούν μυστικά να κυλίσουν έτσι τα πράγματα, ώστε στις 15 Ιουνίου να ευοδωθεί η ρητή δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα ότι αν δεν πάρουμε την λύση για το χρέος τα μέτρα δεν θα εφαρμοστούν: «να γλυτώσουν τη νέα σφαγή, τη νέα αιμορραγία, τον οριστικό οικονομικό θάνατο… 

Ο χρόνος είναι αμείλικτος, ο χρονισμός της κυβέρνησης με τις ανάγκες των Ελλήνων, ακόμα και αυτών που την στηρίζουν, δεν είναι πια –εμποδίζεται να είναι – συμβατός: η παράταση του φαύλου κύκλου των μνημονίων, η αναβολή της αξιολόγησης και της εξόδου από την κρίση – απ’ τον Χειμώνα στην Άνοιξη κι από την Άνοιξη στο καλοκαίρι – θρυμματίζει ελπίδες, γκρεμίζει αντοχές, διαλύει κοινωνικές συνοχές που μπάλωσε με το νήμα του ηθικού πλεονεκτήματος η κυβερνητική παρέα του Τσίπρα, επαναφέρει την αμοράλ ατομικότητα… 

Θα έλεγε κανείς ότι η ελληνική Αριστερά που, αδιαμφισβήτητα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση Τσίπρα εμπίπτει ήδη (κυρίως λόγω αδυναμίας χρονισμού με τις κοινωνικές ανάγκες) στην απογοητευτική θεώρηση του Αλέν Μπαντιού: αυτή η Αριστερά δεν αντιπροσωπεύει κάτι το πραγματικά διαφορετικό. Βρίσκεται στο εσωτερικό της ενιαίας πολιτικής, επομένως δεν είναι ουσιαστικά πολιτική, αλλά διαχειριστική. (…) Με άλλα λόγια, η παλιά Αριστερά έχει πεθάνει, είναι νεκρή, και η νέα Αριστερά δεν έχει ακόμα εντελώς αναδυθεί…


restaro