Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

Οι Ελληνες δεν πάνε διακοπές όχι λόγω πανδημίας, αλλά αφραγκίας


Οι Ελληνες δεν πάνε διακοπές όχι λόγω πανδημίας, αλλά αφραγκίας

των Ντίνας Δασκαλοπούλου, Αφροδίτης Τζιαντζή, Ραφαέλλας Μανέλη
Έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας δείχνει ότι φέτος το καλοκαίρι το 53% των συμπατριωτών μας θα μείνει στην πόλη. Αιτία δεν είναι ο φόβος για τον κορονοϊό, αλλά η οικονομική δυσπραγία ● Το 66%, πάντως, θα... άνοιγε πανιά αν μπορούσε να συμμετάσχει σε προγράμματα κοινωνικού τουρισμού
Αν ήταν κόμμα, θα έβγαζαν κυβέρνηση με αυτοδυναμία. Το ποσοστό των Ελλήνων που δεν θα πάνε διακοπές φέτος το καλοκαίρι αγγίζει το 53%, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Βέβαια ο δυσθεώρητος αριθμός λέει μόνο τη μισή αλήθεια, καθώς πάνω από το 66% είναι έτοιμο να αναθεωρήσει την απόφασή του αν λάβει τα vouchers, είτε μέσω του προγράμματος κοινωνικού τουρισμού του ΟΑΕΔ, είτε μέσω του «Τουρισμού Για Ολους».
Παρ' όλα αυτά, ο ένας στους τέσσερις δεν είναι σίγουρος αν θα πάει διακοπές, ακόμα και αν καταφέρει να επιδοτηθεί με το πολυπόθητο κουπόνι. Πιο αισιόδοξη είναι η πιο πρόσφατη σφυγμομέτρηση της εταιρείας Pulse, μειώνοντας το ποσοστό όσων δεν θα πάνε καθόλου διακοπές στο 28%, ή 35% αν προσθέσουμε τους αναποφάσιστους.
Η γενική εικόνα όμως παραμένει και τείνει να γίνει διαχρονικό φαινόμενο. Με ή χωρίς κουπόνια, με ή χωρίς κορονοϊό, ένα ψηλό ποσοστό των Ελλήνων, που κυμαίνεται από το 44% ώς το 75% την τελευταία δεκαπενταετία, δεν κάνει καθόλου διακοπές το καλοκαίρι. Εξίσου διαχρονική αιτία της έλλειψης διακοπών, η άσχημη οικονομική κατάσταση. Ακόμα και φέτος όσοι δεν θα πάνε διακοπές αναφέρουν ως βασική αιτία την έλλειψη χρημάτων και όχι την πανδημία.

Μπάνια ταλαιπωρίας

Ποιο είναι όμως το προφίλ των «μη διακοπάτων»; Ανθρωποι κάθε ηλικίας, άνεργοι και εργαζόμενοι, είτε εμπίπτουν στον ορισμό του «εργαζόμενου-φτωχού» είτε όχι, συνταξιούχοι χωρίς ρίζες σε χωριό, ακόμα και οικογένειες με παιδιά, αναγκάζονται να περάσουν το καλοκαίρι στα πυρωμένα τσιμέντα, με μόνη διέξοδο τα μπάνια στις όχι πάντα καθαρές παραλίες της Αττικής.
Οι φορτωμένοι συρμοί του προαστιακού και του τραμ τους θερινούς μήνες, με μανάδες, μωρά, εφήβους, με συμπράγκαλα παραλίας παραμάσχαλα, είναι ενδεικτικοί του πώς ορίζονται τα μπάνια του λαού για τους λιγότερο προνομιούχους: μπάνια ταλαιπωρίας, ιδρώτα και πολύωρης μετακίνησης. Αυτές θα είναι οι φετινές διακοπές για ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών της πόλης.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSSI
Η Μαριάννα είναι 25 χρόνων και στην ενήλικη ζωή της έχει πάει διακοπές μόλις έξι μέρες σε κάμπινγκ. Τα υπόλοιπα καλοκαίρια της τα πέρασε σε τουριστικό θέρετρο στην Κρήτη. Οχι ως παραθερίστρια, αλλά ως σκληρά εργαζόμενη. Πότε στην οικογενειακή επιχείρηση, που τώρα έχει κλείσει, πότε σε καφέ-μπαρ ως γκαρσόνα.
«Μου έχουν πει άπειρες φορές ότι είμαι τυχερή γιατί είναι σαν να κάνω μόνιμες διακοπές. Τους εξηγώ ότι περνάω τον χρόνο μου καθηλωμένη στο ίδιο σημείο, δεν προλαβαίνω καν να πάω για ένα μπάνιο. Μολονότι η θάλασσα είναι πέντε λεπτά από το σπίτι μου. Δουλεύω 12ωρα, 9 το πρωί με 9 το βράδυ. Μετά ίσα που έχω το κουράγιο να πάω για μια μπίρα».
Ούτε φέτος η Μαριάννα θα πάει διακοπές. Αλλά ούτε δουλειά θα έχει στο νησί, αφού ο τουρισμός έχει βουλιάξει. «Αφού δεν θα δουλέψω σεζόν, θα είμαι άνεργη, όπως όλη η οικογένειά μου. Το μόνο καλό είναι ότι ούτε οι φίλοι μου θα πάνε διακοπές. Θα κάνουμε παρέα, θα αράζουμε όλοι μαζί σε ταράτσες. Ισως βάλουμε και φουσκωτή πισίνα».
Kώστας είναι 45 χρόνων και εργάζεται σε μεταφραστική εταιρεία - από τον Μάρτιο και μετά αποκλειστικά με τηλεργασία. Φέτος είναι η πρώτη χρονιά από το καλοκαίρι του 2015 που δεν θα πάει καθόλου διακοπές. «Δεν είναι μόνο ότι διστάζω να πάω σε νησί λόγω κορονοϊού. Είναι ότι για μένα η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μου άλλαξε. Μετά την περιπέτεια του κορονοϊού αναδείχθηκε πιο σημαντικό να κάνεις ό,τι αγαπάς, με οποιονδήποτε τρόπο. Κατάλαβα ότι όλο αυτό με τις διακοπές με καταπιέζει.
»Εχει αλλάξει και το νόημα των διακοπών μετά από όλα αυτά. Υποτίθεται ότι πας διακοπές για να βρεθείς μόνος σου, τώρα βρίσκεσαι μόνος σου ούτως ή άλλως. Συνήθως πάω 15 μέρες διακοπές, φιλοξενούμενος στο εξοχικό κάποιου φίλου. Ομως ούτε αυτό με καλύπτει, θέλω να είμαι αυτόνομος. Θα κάτσω σπίτι με τους δίσκους μου και τα βιβλία μου. Για μένα η δημιουργικότητα είναι πιο σημαντική από τις διακοπές. Τώρα που ούτως ή άλλως όλοι κρατάνε αποστάσεις, είναι καιρός να ασχοληθώ με δικά μου πράγματα που πάντα άφηνα πίσω».

Τα παιδιά στο χωριό

Η Γιώτα είναι πωλήτρια σε συνοικιακό κατάστημα εσωρούχων. Μητέρα δύο παιδιών που πάνε Δημοτικό, το όνειρό της για φέτος δεν είναι να πάει η ίδια διακοπές, αλλά «να στείλω τα παιδιά στο χωριό του άντρα μου με τη γιαγιά τους. Η θάλασσα δεν είναι κοντά, αλλά θα αλλάξουν παραστάσεις, δεν θα είναι κλεισμένα όλη μέρα στο σπίτι».
Η αιτία που θα παραμείνει στην Αθήνα δεν είναι ο κορονοϊός, αλλά τα χρήματα. «Το να πάρω άδεια είναι εύκολο. Ούτως ή άλλως ο ιδιοκτήτης κλείνει το μαγαζί κάποιες μέρες τον Αύγουστο. Ομως αν δεν υπάρχει “αυτό” δεν πας πουθενά», μας λέει, κάνοντας τη χαρακτηριστική κίνηση με τα δάχτυλα. Εκανε αίτηση για κοινωνικό τουρισμό; τη ρωτάμε. «Το σκέφτηκα, αλλά τελικά δεν μπήκα καν στον κόπο. Ακόμα και αν μας δώσουν βάουτσερ, δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να καλύψουμε το υπόλοιπο κόστος. Καλύτερα εδώ σπίτι, να ξεκουραστούμε, να έχουμε χρόνο να οργανωθούμε για τον χειμώνα. Ολοι λένε ότι μας περιμένουν νέες περιπέτειες...».

Μένουν σπίτι γιατί δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος

EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
2020
■ Πάνω από τους μισούς Ελληνες είτε δεν θα πάνε καθόλου διακοπές (19%), είτε δεν γνωρίζουν αν θα πάνε (34%). Οσοι δεν πάνε διακοπές είναι λόγω έλλειψης χρημάτων κατά 36%, λόγω κορονοϊού κατά 32% και λόγω φόρτου εργασίας κατά 22%
■ Ενας στους τέσσερις Ελληνες αδυνατεί να αντεπεξέλθει στο κόστος διακοπών, με το 23% να σχεδιάζει μικρότερης διάρκειας διακοπές από τις περσινές
2018
■ Το 28,3% του ευρωπαϊκού πληθυσμού αδυνατεί να αντέξει οικονομικά μία εβδομάδα διακοπών ετησίως
■ Ο αντίστοιχος ελληνικός μέσος όρος είναι 51%, αυξημένος κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες από το 2013
2016
■ Πολυτέλεια είναι οι διακοπές για έναν στους τρεις Ευρωπαίους
■ Το 33% των νοικοκυριών σε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης δυσκολεύονται να πληρώσουν ένα επταήμερο ταξίδι
■ Το ποσοστό των Ελλήνων που αδυνατούν να πληρώσουν μία εβδομάδα διακοπών αυξάνεται από 51,2% το 2011 σε 53,6%
2014
■ Μόνο το 25% των Ελλήνων έχει δυνατότητα να κάνει διακοπές
2006
■ Το 44% των Ελλήνων δεν πάει διακοπές κυρίως λόγω οικονομικών
Πηγές: Παν/μιο Μακεδονίας, Ιnterview, Eurostat, INKA_

Κοινωνικοί αγώνες και θερινή ανάπαυλα από την εργασία

Ο COVID-19 δεν άλλαξε μόνο τον τρόπο που ταξιδεύουμε, αλλά και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις διακοπές. Παρά το γεγονός ότι η ξεκούραση από την εργασία είναι καθολική ανάγκη, τα τελευταία χρόνια για πολλούς μοιάζει πολυτέλεια. Αν και η θερινή άδεια είναι παγιωμένη στο συλλογικό φαντασιακό, δεν είναι αυτονόητη. Αντιθέτως, έχει καθιερωθεί ως επακόλουθο κοινωνικών διεκδικήσεων. Ιστορικά, οι πρώτοι που έκαναν διακοπές ήταν οι πλούσιοι, κυρίως, Ρωμαίοι.
Οπως αναφέρει ο καθηγητής αρχαιολογίας Μιχάλης Τιβέριος, μπορεί οι αρχαίοι Ελληνες να μετακινούνταν συχνά, όμως οι Ρωμαίοι ήταν εκείνοι που καθιέρωσαν τις θερινές διακοπές ως χρόνο αναψυχής και ξεκούρασης. Μάλιστα, πολλοί από αυτούς διέθεταν επαύλεις, όπου κατέφευγαν για να απολαύσουν τον χρόνο τους μακριά από τα καθήκοντά τους στην πόλη. Οι διακοπές στην αρχαία Ρώμη συνέβαλαν στη διεύρυνση της διάκρισης ανάμεσα στην ιδιωτική και τη δημόσια σφαίρα.
Για αιώνες έπειτα, οι διακοπές παρέμειναν προνόμιο ευγενών. Με την κορύφωση της βιομηχανικής επανάστασης, η θερινή ραστώνη αποτέλεσε ηθικό δίλημμα για την ανερχόμενη τότε αστική τάξη. Για χρόνια, οι διακοπές θεωρούνταν επικίνδυνη ιδέα για τις συνήθειες της εργατικής τάξης και την απρόσκοπτη συνέχεια της παραγωγής. Οι θερινές διακοπές, ως κατοχυρωμένο δικαίωμα του εργαζομένου, καθιερώθηκαν πολύ αργότερα και η θεσμοθέτησή τους πορεύτηκε χέρι χέρι με τους εργατικούς αγώνες για το 8ωρο.
Αρκετές παράμετροι συντέλεσαν σταδιακά ώστε να αλλάξει η αντίληψη γύρω από τις διακοπές. Το κύμα των επαναστάσεων του 1848 στην Ευρώπη, τα αιτήματα της εργατικής τάξης, το αυξημένο κλίμα αλλαγών και ανασφάλειας, σε συνδυασμό με τις πρώτες παραδοχές της Ιατρικής για τη θεραπευτική αξία της θάλασσας άνοιξαν τη συζήτηση για τον χρόνο των εργατών έξω από τα εργοστάσια. Οπως καταγράφει η ιστορικός Cindy S. Aron, τον 19ο αιώνα ξεκίνησαν οι πρώτες οργανωμένες εκδρομές για γυναίκες και νέους τις θερινές Κυριακές.
Συχνά, οργανώνονταν από εταιρείες ή την Εκκλησία και αποσκοπούσαν στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς εργατών καθώς και στη χρηστή αξιοποίηση του χρόνου της. Καθοριστική αποδείχθηκε η εφαρμογή του φορντικού μοντέλου κινούμενης παραγωγής, στις αρχές του 1900. Ο Henry Ford ενίσχυσε την παραγωγικότητα και υπό την ανάγκη της μείωσης της εναλλαγής των εργατών στις θέσεις εργασίας αύξησε το ωρομίσθιο και καθιέρωσε το 8ωρο, έπειτα από περίπου τρεις δεκαετίες εργατικών διεκδικήσεων.
Η εφαρμογή του φορντικού μοντέλου, τα αποτελέσματα της εξουθένωσης των εργατών τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και η ανάγκη δημιουργίας καταναλωτών για τα παραγόμενα προϊόντα της βιομηχανίας άνοιξαν τον δρόμο για τη σταδιακή καθιέρωση των διακοπών για όλο και μεγαλύτερες ομάδες του πληθυσμού.
Στον Μεσοπόλεμο τα αιτήματα για καλύτερες εργασιακές συνθήκες εντάθηκαν. Κάπως έτσι, η θερινή άδεια μετ’ αποδοχών έφτασε στην Ελλάδα το 1935. Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Γιώργο Πλειό, τα «μπάνια του λαού» που τόσο δεν ήθελε να διαταράξει με εκλογές ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1985 είναι κάτι πολύ σημαντικότερο από μια διαδεδομένη συνήθεια - ουσιαστικά πρόκειται για μια μετωνυμία των εργατικών δικαιωμάτων. Ενα δικαίωμα που γίνεται διαρκώς ζητούμενο στις αλλεπάλληλες κρίσεις της οικονομίας.
efsyn

Περί μισαλλοδοξίας


του Θωμά Κοροβίνη
Διανύουμε - κοντά σε τόσες άλλες αγωνίες και συμφορές που βιώνουμε - ζοφερές εποχές σκοταδισμού και καλπάζουσας επιστροφής σε χρόνους ανθρωποφαγικής μισαλλοδοξίας. 
Ο άφρων ή παράφρων; - γενίτσαρος σατράπης της Τουρκίας ροκανίζει εν ψυχρώ τις ήδη τραυματισμένες δομές του μετακεμαλικού κράτους, μιας πολλαπλά προβληματικής δημοκρατίας, με στόχο, κοντά στα άλλα, την κατάργηση του κοσμικού στάτους και την εδραίωση ενός προσωποπαγούς φονταμενταλιστικού καθεστώτος. 
Δεν κάνει διαφορά, αν είσαι ανερμάτιστος Λατίνος σταυροφόρος που κουρσεύει την Κωνσταντινούπολη και καταστρέφει τα Ιεροσόλυμα ή αφιονισμένος ταλιμπάν που κονιορτοποιεί αγάλματα του Βούδα και παλαιοχριστιανικά μοναστήρια.

Όταν πρωτοπήγα στο Κουσάντασι έτριβα τα μάτια μου μπρος στα επιβιώματα της ομορφιάς του ολομάρμαρου ναού του Ιωάννη, με θλίψη όμως γιατί ήταν ένα κατασκεύασμα ψυχασθενικής μισαλλοδοξίας χτισμένο πάνω και με τα τσακισμένα ερείπια του ναού της Εφεσίας Αρτέμιδος, ενός απ' τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Στη Θεσσαλονίκη πριν από λίγα χρόνια ο ορθόδοξος τζιχαντισμός έσπαγε πιάνα μέσα στο παλίμψηστο της Ροτόντας διεκδικώντας την για ιδίαν χρήσιν.
Ζήσαμε πρόσφατα την δήωση των θαυμαστών λειψάνων της Παλμύρας.
Και που είσ' ακόμη!
Τώρα ο επικίνδυνος μουρτζόβλαχος πάει να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε καραγκιόζμπερντε!
Η θεσμική μισαλλοδοξία κερδίζει διαρκώς έδαφος, καθώς την σιγοντάρουν στα ολέθρια έργα της η αμάθεια, και η αδερφή αυτής και πλέον επικίνδυνη ημιμάθεια, η αήττητη ανθρώπινη βλακεία και ο τόσο αρεστός σε πολλούς καρπαζοεισπράκττορες φασισμός.
Καλή δύναμη στους σώφρονες και τους αγωνιστές για την πρόοδο της οικουμένης!
Facebook/TVXS

Ένας χρόνος ΝΔ, χορτάσαμε ξύλο!


Το νομοσχέδιο-έκτρωμα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, χουντικής έμπνευσης και αντισυνταγματικής λογικής, που ψήφισε την Πέμπτη ΝΔ, μαζί με την Ελληνική Λύση και το ΚΙΝΑΛ, ήταν το επιστέγασμα ενός χρόνου καταστολής και αστυνομοκρατίας με κυβέρνηση ΝΔ . Η ψήφισή του σημαδεύτηκε από την πρώτη "πρόβα" εφαρμογής του για κυβέρνηση και ΜΜΕ, που φρόντισαν να χτυπήσουν απρόκλητα, να υπονομεύσουν με εξώφθαλμες προβοκάτσιες και να παρουσιάσουν στα ΜΜΕ,  μια μεγάλη μαζική και ειρηνική πορεία ως μια περιθωριακή συγκέντρωση "κουκουλοφόρων με μολότωφ". 
Κι αν το νομοσχέδιο αναβιώνει τον χουντικό νόμο, η στάση της κυβέρνησης και της ΕΛΑΣ αυτό τον ένα χρόνο δεν χαρακτηρίστηκε από πολύ δημοκρατικά αντανακλαστικά, απεναντίας υπερέβαλε σε καταστολή και βία, ειδικά σε βάρος των νέων: 
Το φθινόπωρο, ως άλλοι παιδονόμοι, οι αστυνομικοί του Χρυσοχοΐδη εισέβαλαν στα σινεμά τα οποία προβάλαν την ταινία «Τζόκερ» κυνηγώντας τους ανήλικους, κάποιοι από τους οποίους κατέληξαν σε αστυνομικά τμήματα, συνδυάζοντας τη φαιδρότητα με την παρωχημένη λογική του παλιού Γυμνασιάρχη γιατί κάποιοι θεώρησαν την εκπληκτική ταινία ως «αντικαθεστωτική» και κίνδυνο για τη «δημόσια τάξη».

Προληπτικό ξύλο στα Εξάρχεια και άλλες περιοχές με χημικά και διαρκείς προσαγωγές, ειδικά στην επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου. Σοκ προκαλεί  η φωτογραφία με έναν περαστικό ο οποίος έγινε «τόπι» στο ξύλο, ξεγυμνώθηκε και διαπομπεύτηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις. Ανάλογα περιστατικά, με γδύσιμο πολιτών, σημειώθηκαν κατά κόρον. 
Συνέχισαν με «επεμβάσεις» βγαλμένες από αμερικανικές ταινίες για την εκκένωση... καταλήψεων με πρόσφυγες, βγάζοντας στον δρόμο μωρά και μητέρες και γεμίζοντας κλούβες με ικανοποίηση κάποιου που νομίζει ότι εξάρθρωσε γιάφκα τρομοκρατών. 
Την ίδια εποχή οι νέοι έγιναν και πάλι στόχος με εφόδους σε κλαμπ, υποβάλλοντας τους θαμώνες σε εξευτελιστικά «γυμνάσια», ειδικά για τις κοπέλες. 
Το μεγαλύτερο ίσως φιάσκο των πρώτων μηνών ήταν η απίστευτη αστυνομική επιχείρηση στο σπίτι του σκηνοθέτη Δημήτρη Ινδαρέ στο Κουκάκι, στο πλαίσιο μαζικών επιχειρήσεων εκκένωσης καταλήψεων. Εισβολή, συλλήψεις, υπέρμετρη βία και χυδαία ψέμματα για παιδιά «μπαχαλάκηδες», που κατέρρευσαν σε λίγες ώρες και απέδειξαν ότι ήταν μια γκάφα επικών διαστάσεων. 
Τον Φλεβάρη έγινε το δεύτερο μεγάλο φιάσκο με την απόβαση και εισβολή ΜΑΤ στα νησιά του Βόρειου Αιγαίου, με σκληρή βία για την επιβολή του σχεδιασμού της κυβέρνησης για το προσφυγικό, που όμως «βρήκαν τον μάστορά τους» από τους ντόπιους, με αποτέλεσμα να φεύγουν από τα νησιά ταπεινωμένοι και «σπάζοντας» περιουσίες και ξυλοκοπώντας πολίτες ως κοινοί «χουλιγκάνοι»
Ακόμη και μέσα στην πανδημία, η κυβέρνηση εργαλειοποίησε τις συγκεντρώσεις νέων στις πλατείες για να εφαρμόσει επιλεκτικά το δόγμα της «ατομικής ευθύνης» με ανελέητο και απρόκλητο ξύλο και χημικά, την ώρα που οι κοσμικοί της οικογένειας του Πρωθυπουργού συνωστίζονταν σε επικοινωνιακές φιέστες. 
Ένας χρόνος ιδεολογικοποίησης του ξύλου, κατάλυσης κάθε ατομικού συνταγματικού δικαιώματος, επίθεσης στη νεολαία, με «λυμένα» τα χέρια και προκλητικότητα των αστυνομικών οργάνων. Στόχος της κυβέρνησης , που θέλει να υπονομεύσει τις κοινωνικές αντιδράσεις ενόψει της νέας φτωχοποίησης, είτε να συνηθίσει ο κόσμος το ξύλο, είτε να κλειστεί στα σπίτια με τη λογική «μη μιλάς».
Γιατί όπως έλεγε και ο νοικοκυραίος στη χούντα, «αν δεν μιλάς δεν σε πειράζει κανείς...»
tvxs

Κοροναϊός: Εκτόξευση κρουσμάτων και μέτρα για… τα πανηγύρια


της Μαρίνας Αλεξανδρή
Στις 15 Μαρτίου, όταν η κυβέρνηση αποφάσισε και ανακοίνωσε το καθολικό lockdown, το ημερήσιο δελτίο κορονοϊού αριθμούσε 103 νέα κρούσματα. Στις 30 Μαρτίου, δεκαπέντε ημέρες μετά την επιβολή της γενικής καραντίνας, ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας ανακοίνωνε στις 6 το απόγευμα 56 νέα κρούσματα και προειδοποιούσε ότι η πανδημία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Στις 15 Απριλίου τα ημερήσια κρούσματα είχαν περιοριστεί στα 22, αλλά ο επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας Νίκος Χαρδιαλάς προειδοποιούσε άπαντες να μην διανοηθούν καν να βγουν από το σπίτι τους για το Πάσχα διότι θα τον βρουν μπροστά τους. Και στις 26 Απριλίου, επίσης ο κ. Χαρδαλιάς απαγόρευε κάθε σκέψη για εξόρμηση Πρωτομαγιάς, κουνώντας ξανά το δάχτυλο στους «ανεύθυνους» και διακηρύσσοντας ότι ο κίνδυνος δεν έχει παρέλθει.
Προχθές, ο ημερήσιος αριθμός κρουσμάτων έφθασε στα 50 αλλά… ήταν απλώς Ιούλιος. Και χθες, 10 Ιουλίου πλέον και δύο μήνες μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων, τα κρούσματα έφθασαν στα 60 με την κυβέρνηση να ανακοινώνει ότι… αφού παρέλθει πενθήμερο δεν θα επιτρέπει την είσοδο τουριστών από τον Προμαχώνα εάν δεν διαθέτουν αρνητικό τεστ κορονοϊού και πως, επίσης, μέσα στο Σαββατοκύριακο κλιμάκια του ΕΟΔΥ θα κάνουν εκτεταμένους ελέγχους σε όλη τη χώρα.

Κοινώς, η χώρα σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της πανδημίας έχει επιστρέψει στα επίπεδα του Μαρτίου, με περισσότερα από τα μισά νέα κρούσματα να προέρχονται από ταξιδιώτες εξωτερικού. Ενώ όμως τότε, τον Μάρτιο, η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν το γενικό κλείδωμα της οικονομίας, τώρα τα μοναδικά μέτρα που λαμβάνονται είναι τα εξής: Τα μεν κλιμάκια του Νίκου Χαρδαλιά θα ξεκινήσουν από σήμερα ελέγχους σε μπαρ, εστιατόρια, χορούς και πανηγύρια, και από τις 15 Ιουλίου όλοι όσοι μπαίνουν στην Ελλάδα μέσω του Προμαχώνα θα πρέπει να φέρουν μαζί τους αρνητικό τεστ κοροναϊού που θα έχει γίνει τουλάχιστον 56 ώρες πριν.
Θα μπορούσε να είναι η νέα εκδοχή του ελληνικού καλοκαιριού ως… state of mind, στην πραγματικότητα όμως είναι απλώς η επιβεβαίωση της κυβερνητικής αδυναμίας και αδράνειας ενώπιον διπλού αδιεξόδου: Στην κυβέρνηση, όπως επιβεβαιώνουν οι πληροφορίες και από την χθεσινή σύσκεψη στο Μαξίμου, έχει αποκλειστεί πλήρως το ενδεχόμενο ενός νέου καθολικού lockdown διότι δεν το αντέχει η οικονομία και διότι η ύφεση έχει ήδη πάρει πολύ πιο δραματική μορφή απ’ ό,τι αρχικά προσδοκούσαν. Για τον ίδιο λόγο έχει αποφασιστεί ότι και τα τοπικά lockdowns θα είναι το έσχατο μέτρο, ειδικά εάν πρόκειται για τουριστικές περιοχές ή μεγάλα αστικά κέντρα.
Την ίδια ώρα όμως, το πλήρες και ανεξέλεγκτο άνοιγμα της τουριστικής αγοράς, οδηγεί σε ευθεία απειλή αναζωπύρωσης της πανδημίας πολύ πριν από το φθινόπωρο. Οι ειδικοί ανησυχούν όχι μόνον για τα εισαγόμενα κρούσματα αλλά και για τα «ορφανά» κρούσματα εντός της κοινότητας (7 χθες στην Αττική και 8 στην Θεσσαλονίκη ). Ο καθηγητής Γκίκας Μαγιορκίνης είπε ότι η αυξητική πορεία των «ορφανών» κρουσμάτων στην Αττική αποτελεί πηγή σοβαρής ανησυχίας, ενώ ο λοιμοξιωλόγος Μάριος Λαζανάς προειδοποίησε ότι μπορεί να έχουμε δεύτερο κύμα της πανδημίας εντός του Αυγούστου.
«Επειδή η χώρα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τουρίστες», είπε χθες, «θα πρέπει να ληφθούν μέτρα ώστε να είναι ακίνδυνοι. Το πρώτο θέμα είναι ο έλεγχος στις πύλες εισόδου. Είναι θέμα κυβερνητικών αποφάσεων, αλλά οι λοιμωξιολόγοι θα επιθυμούσαμε να γίνεται καθολικός έλεγχος όχι μόνον στα χερσαία σύνορα αλλά σε όλες τις πύλες εισόδου».
Η κυβέρνηση όμως δεν άκουσε την «επιθυμία» των ειδικών, παρ’ ότι ακόμη και ο Σωτήρης Τσιόδρας είπε χθες στη σύσκεψη στου Μαξίμου πως τον ανησυχούν οι μεγάλες εστίες κορονοϊού στα Βαλκάνια.
Η κυβέρνηση περιορίστηκε να ζητήσει εκ των υστέρων «υγειονομικά διαβατήρια» μόνον για τον Προμαχώνα, κι αυτό αφού προηγουμένως είχε αφήσει επί δέκα ημέρες εντελώς ελεύθερη την είσοδο - με δειγματοληπτικούς ελέγχους μόνον – σε χιλιάδες τουρίστες από τη Σερβία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία που έχουν γίνει η νέα εστία της πανδημίας στην Ευρώπη με εκατοντάδες νέα κρούσματα καθημερινά.
Είναι μια επιλογή που υπαγορεύθηκε από την κατάρρευση των τουριστικών εσόδων από τις άλλες ταξιδιωτικές αγορές. Τα χθεσινά στοιχεία της Πολιτικής Αεροπορίας είναι αποκαλυπτικά αφού δείχνουν δραματική πτώση της αεροπορικής κίνησης τον Ιούνιο με μείωση 93% και με μόλις 588.186 επιβάτες έναντι 8.427.908 επιβατών πέρσι. Το γεγονός αυτό έστρεψε όλο το βάρος, για τον Ιούλιο τουλάχιστον, στον οδικό τουρισμό από τα Βαλκάνια που αποτέλεσε και δεδηλωμένη προτεραιότητα – και μια ακόμη… επιτυχία – του υπουργού Τουρισμού Χάρη Θεοχάρη.
Ανάλογο αλαλούμ καταγράφεται και σε ό,τι αφορά τις εσωτερικές εστίες συνωστισμού και πιθανής μετάδοσης του ιού, με τον μεν κυβερνητικό εκπρόσωπο Στέλιο Πέτσα να παραπέμπει τώρα στην «ατομική ευθύνη επιχειρηματιών και εργαζομένων» στην εστίαση, και τον υφυπουργό Ανάπτυξης Νίκο Παπαθανάση να αποφεύγει οποιαδήποτε νύξη για απαγόρευση των πανηγυριών. Ο μόνος περιορισμός που προανήγγειλε – ζηλεύοντας προφανώς την δόξα του Χάρη Θεοχάρη – είναι πως εξετάζεται να επιβληθεί «μέτρο στον αριθμό των ατόμων που θα μπορούν να… σηκωθούν για χορό» στα πανηγύρια.
tvxs

Η απαξίωση της ΕΡΤ

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, πλήθος, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Πόσο θλίβομαι!!! Για την κατάντια της ΕΡΤηλεόρασης και του Δελτίου Ειδήσεων της που επί 25 χρόνια υπηρέτησα ...
Μα ούτε μία κουβέντα; ούτε, έστω, ένα φευγαλέο πλάνο από τις πρωινές και απογευματινές κινητοποιήσεις για τον Ερημίτη;
Επιστρέφοντας από τη μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την επένδυση στον Ερημίτη, είδα. από το αρχείο της ΕΡΤ, το κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Ήθελα μέσα μου να μην επιβεβαιωθεί αυτό που φοβόμουν...Κι όμως... ουδεμία αναφορά...Παρότι οι δημοσιογράφοι ανταποκριτές έτρεχαν από το πρωί, ήταν παρόντες, η, αγαπημένη μου, ΕΡΤ δεν παρήγγειλε κανένα πλάνο, εκτός των όσων είπε ο κ. Μητσοτάκης. Δείτε το βίντεο : Φυσικό ήχο από τι είπε ο πρωθυπουργός στη σύσκεψη με τους φορείς, πώς άναψε κερί στον Αγ Σπυρίδωνα κι αγκαλιάστηκε με το Μητροπολίτη, τι είδε στο Αχίλλειο, τι είπε για την επένδυση που, κατά το δελτίο "πρόκειται για τη δημιουργία ξενοδοχείου 5 αστέρων, 40 ανεξάρτητων κατοικιών και μαρίνας 60 θέσεων ΜΕ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΧΩΡΟΥ" και ...αυτό ήταν.
Αυτοί που έριξαν ΜΑΥΡΟ στην "κακή και αναξιόπιστη ΕΡΤ με τους χαραμοφάηδες δημοσιογράφους" προσλαμβάνουν κάθε μέρα νέους (παρατηρείστε πόσα νέα πρόσωπα βλέπετε) και την οδηγούν στην απόλυτη απαξίωση. Άξιος ο μισθός τους!!!

ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΔΟΥΚΑΚΗ/ facebook

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2020

Η Αγιά Σοφιά και οι εμποράκοι του πατριωτισμού

του Γιάννη Αλμπάνη 
Πολλά μπορεί να πει κανείς σχετικά με τους γνωστούς εμποράκους του πατριωτισμού που κραυγάζουν για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. 
Θα μπορούσε να κάνει λόγο για τις συνεχείς παπάτζες περι "απομονωμένου Ερντογαν" λόγω του.... άξονα με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, για τον τρόπο που έχουν αντιμετωπιστεί τα οθωμανικά μνημεία της Ελλάδας, καθώς και..
για τις δυσκολίες των μουσουλμάνων της Αθήνας στην άσκηση της λατρείας τους. Κυρίως όμως θα μπορούσε να πει κανείς ότι αν η Αγιασοφιά είναι ελληνοτουρκικό ζήτημα, μια χαρά μπορεί να γίνει τζαμί, αφού η Τουρκία είναι κυρίαρχο κράτος και το ζήτημα δεν υπάγεται στις διμερείς συνθήκες.
Ωστόσο, η ανυποχώρητη αντίθεση στους εμποράκους του πατριωτισμού δεν πρέπει να οδηγεί στο να χάνουμε τη μεγάλη εικόνα. Γιατί η πλήρης μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί είναι ανησυχητική για τον παγκόσμιο πολιτισμό.
Η απόφαση του Κεμάλ να την κάνει μουσείο αποτέλεσε πράξη σεβασμού και στις δύο περιόδους της ιστορίας της, ως εκκλησιας και ως τζαμιού. Αναδείκνυε επίσης τον πανανθρώπινο χαρακτήρα του μνημείου κι έστελνε ένα μήνυμα ανοχής -στο μνημείο συνυπήρχαν τα χριστιανικά και τα μουσουλμανικά σύμβολα. Η Αγία Σοφία-μουσείο εξέφραζε τη διάθεση να ξεπεραστεί η θρησκευτική μισαλλοδοξία.
Ως τζαμί (αν και μάλλον θα είναι "light" τζαμι) η Αγία Σοφία στέλνει το αντιθετο μήνυμα. Δείχνει ότι η θρησκεία θριαμβεύει σε βάρος της κοσμικότητας (όχι μόνο του τουρκικου) κράτους. Δείχνει επίσης ότι υποχωρούν τα πανανθρώπινα στοιχεία του πολιτισμού και οι οικουμενικοι δεσμοί. Ο κόσμος μας γίνεται ολοένα και πιο περιχαρακωμενος και μισαλλοδοξος.
Και μην πει κανείς ότι αυτά αφορούν μόνο το Ισλάμ. Θυμίζω ότι η κ. Κεραμέως έβαλε στο Λύκειο περισσότερες ώρες Θρησκευτικά (μάλιστα με χαρακτήρα κατήχησης) από Βιολογία, ενώ ο Νίκος Φιλης αποπέμφθηκε από υπουργός κατόπιν απαίτησης του αρχιεπίσκοπου. Ο θρησκευτικός ανορθολογισμός κερδίζει παντού έδαφος.
fb/zoornalistas

Μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί: Η αποκαθήλωση του Κεμάλ


του Γιώργου Στάμκου
Η απόφαση του προέδρου της Τουρκίας να υπογράψει το σχετικό διάταγμα για τη μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς από εμβληματικό μουσείο οικουμενικής εμβέλειας σε τζαμί, παρά τις διεθνείς επικρίσεις και αντιδράσεις, σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας “κατακτητικής” εκστρατείας του  Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον οποίο, όχι άδικα, έχουν προσδώσει το προσωνύμιο “σουλτάνος”.
Αυτή τη φορά ο κύριος στόχος είναι η Άλωση της Τουρκίας εκ των έσω, δηλαδή η αποκαθήλωση του Κεμάλ Ατατούρκ και του Κεμαλισμού, η στρατηγική στροφή από τη Δύση προς την Ανατολή και ο σταδιακός εξισλαμισμός της χώρας. «Ερντογάν, ο δεύτερος κατακτητής της Κωνσταντινούπολης;» είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος σχετικού άρθρου της FAΖ, ενώ οι οπαδοί του ισλαμικού-συντηρητικού κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), που ζητούσαν εδώ και χρόνια να ξαναγίνει τζαμί η Αγία Σοφία, πανηγύρισαν σε μια εποχή που τα πράγματα στην τουρκική οικονομία δεν πάνε καθόλου καλά.
Μια συμβολική κίνηση επαν-εξισλαμισμού της Τουρκίας
Ο Ερντογάν γνωρίζει καλά πως η πολιτική του δύναμη έχει κλονιστεί. Στις τοπικές εκλογές τον  Μάρτιο του 2019, παρά τα κόλπα του, έχασε την εξουσία στις μεγαλύτερες πόλεις και πληγώθηκε περισσότερο από την ήττα στην πρωτεύουσα Άγκυρα και, όχι μόνο συμβολικά, από την απώλεια της πιο σημαντικής τουρκικής πόλης, της Κωνσταντινούπολης. Τώρα θέλει να δείξει τη δύναμή του εφαρμόζοντας την ιδέα του εκ νέου εξισλαμισμού της Τουρκίας. Και τίποτα στη χώρα και στον κόσμο δεν αντηχεί τόσο δυνατά, όπως η ανακοίνωση ότι η εκκλησία που είναι αφιερωμένη στην «Αγία Σοφία», η οποία είναι ανοιχτή σε όλους ως μουσείο, θα ξαναγίνει τζαμί. Με αυτόν τον τρόπο πιστεύει πως θα σφραγίσει τη μοίρα της ίδιας της Κωνσταντινούπολης, που είναι ταυτόχρονα αρχαία και υπερσύγχρονη, συντηρητική και ανοιχτή παγκόσμια μητρόπολη, η οποία είναι από πολλές απόψεις μοναδική, όπως το ήθελε άλλωστε ο ιδρυτής της, ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος, από τον οποίο η πόλη πήρε και το πρώτο της όνομα (Κωνσταντινούπολη), 12 αιώνες πριν οι Τούρκοι τη μετονομάσουν σε Ινσταμπούλ. 
Ο ισλαμιστής Ερντογάν ακυρώνει τον δυτικότροπο άθεο Κεμάλ
Η επίσημη νομική θέση είναι ότι ο πρώην πρόεδρος της Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, είχε το δικαίωμα να μετατρέψει το τζαμί σε μουσείο το 1934, και τώρα ο σημερινός πρόεδρος του κράτους έχει επίσης το δικαίωμα να το επιστρέψει στο καθεστώς ενός ισλαμικού τόπου λατρείας. Η απόφαση του ενός Τούρκου προέδρου ανακαλεί την απόφαση ενός προηγούμενου. Ο ισλαμιστής Ερντογάν ακυρώνει τον δυτικότροπο άθεο Κεμάλ.
Ο Ερντογάν έχει σοβαρά προβλήματα με την κληρονομιά του Ατατούρκ. Ένα μικρό παράδειγμα είναι ότι διατήρησε την απαγόρευση στις γυναίκες να φορούν μαντίλα όταν, για παράδειγμα, φοιτούν στο πανεπιστήμιο. Δεν θα τολμούσε να αγγίξει τα πορτρέτα και τα μνημεία του Ατατούρκ, που είναι πανταχού παρόντα σε όλη την Τουρκία. Ωστόσο διαφέρει σχεδόν σε όλα από τον, γεννημένο στη Θεσσαλονίκη, δημιουργό της σύγχρονης Τουρκίας, ο οποίος ήταν άθεος και, παρεμπιπτόντως, αλκοολικός, τζογαδόρος και από νεαρός έκανε παρέα με πόρνες. Αντίθετα ο Ερντογάν είναι οπαδός του συντηρητικού πολιτικού Ισλάμ και θα ήθελε, όπου είναι δυνατόν, να θεσπίσει νόμους στο πνεύμα του Ισλάμ, να επανεξισλαμίσει την Τουρκία.

Έναρξη προεκλογικής εκστρατείας;
Από την άλλη ο μετασχηματισμός της Αγίας Σοφίας σε τζαμί ερμηνεύεται επίσης ως έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας του Ερντογάν. Παρόλο που οι εκλογές επίσημα θα γίνουν το 2023, ο ίδιος θα μπορούσε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για να σταματήσει η πτώση της δημοτικότητάς του. Οι δημοσκοπήσεις σήμερα φέρνουν το κόμμα του, το AKP μόνο μεταξύ 30-39%. Η μεταστροφή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί σίγουρα κινητοποιεί τους υποστηρικτές του στην πρόθεσή τους να μετατρέψουν το σύγχρονο τουρκικό κράτος σε ισλαμική χώρα, παράρτημα της Μέσης Ανατολής.
Το τέμενος της Αγιάς Σοφιάς δεν είναι και τόσο ιερό για το Ισλάμ
Σε σύγκριση με τις πιο διάσημες κατασκευές του κόσμου, όπως οι αιγυπτιακές πυραμίδες, το Ταζ Μαχάλ (ένα μαυσωλείο αγάπης ενός Ινδού ευγενή αφιερωμένου στην αείμνηστη σύζυγό του), τον Πύργο του Άιφελ, το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη, το άγαλμα του Χριστού στο Ρίο ντε Τζανέιρο, μερικές γοτθικές εκκλησίες ή το ναό του Βασιλείου του Ευλογημένου στη Μόσχα, η αρχική Αγία Σοφία με τον τρούλο της δεν θα ήταν τόσο ανταγωνιστική. Αλλά με τέσσερις πρόσθετους κομψούς μιναρέδες, που προστέθηκαν περίπου οκτακόσια χρόνια μετά την ανέγερση του θόλου από τους αρχιτέκτονες του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, σίγουρα βρίσκεται ανάμεσα στα πιο αξιόλογα, ελκυστικά κι ενδιαφέροντα κτίσματα στον κόσμο.
Η Αγία Σοφία, ως μουσουλμανικό τέμενος στο μουσουλμανικό σουνιτικό κόσμο, δεν θα μπορούσε ποτέ να συγκριθεί με άλλα ιερά μέρη του Ισλάμ. Ένα από τα πιο ορατά σύμβολα της Ιερουσαλήμ είναι ο χρυσός θόλος του τζαμιού στο Όρος του Ναού και το τζαμί Al Aqsa στην ιερή πόλη των Εβραίων και των χριστιανών, που είναι το τρίτο σημαντικότερο μουσουλμανικό ιερό στον κόσμο. Μαζί με το Τζαμί Al Azhar στο Κάιρο, υπάρχει η πιο διάσημη θρησκευτική σχολή του Σουνιτικού Ισλάμ, της οποίας οι αποφάσεις θεωρούνται έγκυρες για όλους τους πιστούς. Ωστόσο οι περισσότεροι πιστοί σουνίτες θεωρούν τη Μέκκα και τη Μεδίνα ως τα μεγαλύτερα ιερά του Ισλάμ.

Κτίζει τζαμιά κατεδαφίζοντας ταυτόχρονα την κληρονομιά του Κεμάλ
Από αυτή την άποψη η εκ νέου μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί δεν είναι ιδιαίτερα θρησκευτικά σημαντική για το Ισλάμ. Φυσικά ο Ερντογάν γνωρίζει ότι γι 'αυτόν το ζήτημα της Αγίας Σοφίας είναι πρωτίστως εγχώριο πολιτικό ζήτημα, δηλαδή ως κομβικό σημείο στη συνέχιση της κατεδάφισης της κληρονομιάς του Κεμάλ Ατατούρκ. Άλλωστε σύμφωνα με εντολή του Ερντογάν η κατασκευή του νέου τζαμιού Τσαμλιτζά, με τους έξι μιναρέδες, ολοκληρώθηκε μόλις πριν από ένα χρόνο. Μάλιστα οι τέσσερις μιναρέδες του έχουν ύψος 107 μέτρα και οι δύο ύψος 90 μέτρα!
Υπάρχουν 3.113 τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη, που αριθμεί  πάνω από 15,5 εκατομμύρια κατοίκους. Οι περισσότεροι κάτοικοι της Πόλης δηλώνουν επίσημα μουσουλμάνοι, αλλά δεν είναι γνωστό πόσοι είναι Σουνίτες, πόσοι είναι Αλεβίτες και πόσοι άθεοι. Και οι περισσότεροι δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις πως δεν θα στηρίξουν πλέον τον “σουλτάνο” Ερντογάν. Η μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί θα αναστρέψει άραγε αυτή την τάση;
TVXS

Ασυλο, άβατο, διαδηλώσεις

του Παντελή Μπουκάλα

Για μακρά περίοδο, στον δημόσιο λόγο ήταν του συρμού το ξήλωμα της μεταπολίτευσης, η πλήρης απαξίωσή της. Αναφέρομαι πρωτίστως στον τηλεοπτικό λόγο, που είχε επιβληθεί σαν η μόνη δυνατή και η μόνη ουσιαστική μορφή πολιτικού λόγου. Βροχή οι εκπομπές για την «κρίση της πολιτικής», με καλεσμένους σχεδόν αποκλειστικά πολιτικούς που διακρίνονταν ως παραγωγοί της..
κρίσης, διέθεταν όμως μπάρμπα στην Τηλεκορώνη. Καταιγίδα τα στρογγυλά τραπέζια για «το τέλος της μεταπολίτευσης», με το πάνελ σχηματισμένο κατ’ εικόνα του παρουσιαστή-τηλεκήρυκα. Και κάτι σαν μεσογειακός μουσώνας τα ελεεινολογικά σχόλια στα δελτία ειδήσεων, όπου ακόμα και η μαζικότερη διαδήλωση έπαιζε, παραποιημένη, μόνο αν υπήρχαν σπασμένες βιτρίνες.
Τα χρόνια αυτά αναδείχθηκαν δυο-τρία εμβληματικά θέματα, για τα οποία οι δημοσιολογούντες ήταν απολύτως βέβαιοι πως η κοινή γνώμη ήταν ίδια με τη δική τους, με τη γνώμη δηλαδή μιας ελίτ που δεν προσπαθούσε να κρύψει τις στενές σχέσεις της με συγκεκριμένους αστέρες της πολιτικής. Το «άβατο των Εξαρχείων», «η ασυδοσία του ασύλου» και η «αποχαλίνωση των διαδηλωτών» άρχισαν να αποσπούν μεγάλο τμήμα της χλεύης που προοριζόταν εκ παραδόσεως για την απλή αναλογική. Το «δεν πάει άλλο» ακούστηκε μυριάδες φορές, ενώ αρκετοί δημοσκόποι (πολιτευόμενοι όσο και όπως οι δημοσιογράφοι) έσπευσαν να «αποδείξουν» πως «ο λαός αξιώνει να μπει φραγμός».
Τον ένα μήνα της θητείας της η νέα κυβέρνηση τον γιόρτασε καταργώντας το άσυλο στη Βουλή, από κοινού με την Ελληνική Λύση. Τον ένα χρόνο τον γιορτάζει νομοθετώντας σοβαρότατους περιορισμούς στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι, εν ονόματι του «ορθολογισμού» (Χρυσοχοΐδης έφα) και με μέθοδο μεγαλεξανδρινή: ό,τι δεν λύεται, κόπτεται. Οι ψήφοι της Ν.Δ. και των βελοπουλικών ενισχύθηκαν τώρα από το κεντροαμήχανο ΚΙΝΑΛ.
Η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής διαπίστωσε σωρεία αντισυνταγματικών διατάξεων στο νομοσχέδιο. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι κατήγγειλαν πως «η προληπτική απαγόρευση των συναθροίσεων πλήττει τον πυρήνα του δικαιώματος και βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου». Η Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου επισήμανε ότι τίθενται «περισσότερα όρια στη δράση των πολιτών και λιγότερα στη δράση της αστυνομίας». Η Ενωση Εισαγγελέων έκρινε ότι «το ήδη ισχύον νομικό πλαίσιο είναι επαρκέστατο». Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει τι θα παίξουν τα κανάλια, σαν συμμαχητές της κυβέρνησης στον πόλεμο κατά της «οπισθοδρόμησης» (πρωθυπουργός έφα).

Καθημερινή

Τα ευχαριστώ που χρωστάμε στη Δεξιά



του Πέτρου Κατσάκου
Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης μας ταξίδεψε νοσταλγικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θυμίζοντάς μας πως η παράταξή του ήταν αυτή που επανέφερε τη δημοκρατία στη χώρα, ενώ, απευθυνόμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον κάλεσε να πει ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, καθώς «αυτός νομιμοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα, αυτός σας επέτρεψε να έχετε τη ζωή και τη διαδρομή την οποία είχατε». Αυτά ήταν τα λόγια του πρωθυπουργού - και μάλλον λίγα μας είπε. Γιατί πολλά είναι τα ευχαριστώ που οφείλουμε στην παράταξή του, που από το 1974 και εντεύθεν μας επιτρέπει να έχουμε ζωή.
Ευχαριστούμε, λοιπόν, τη Δεξιά που έδιωξε τη χούντα και δεν μας άφησε τους συνταγματαρχαίους πάνω από τον σβέρκο μας για άλλη μια επταετία.
Ευχαριστούμε τη Δεξιά που επέτρεψε στους εξόριστους να επιστρέψουν από τα Γιούρα αντί να τους αφήσει να λιάζονται στις Κυκλάδες. Ευχαριστούμε τη Δεξιά που έκλεισε τα κολαστήρια του ΕΑΤ - ΕΣΑ.
Ευχαριστούμε τη Δεξιά που νομιμοποίησε τα κομμουνιστικά κόμματα αντί να τα κρατήσει στην παρανομία. Ευχαριστούμε τη Δεξιά που επέτρεψε ακόμη και στους φακελωμένους από τη Δεξιά να έχουν ζωή και διαδρομή.
Μα πάνω απ’ όλα ευχαριστούμε τη Δεξιά που αποχουντοποίησε το κράτος, τον στρατό, τα Σώματα Ασφαλείας, τη Δικαιοσύνη, αλλά και τον ίδιο τον πολιτικό της οργανισμό.
Ευχαριστούμε, λοιπόν, τη Δεξιά και τους πολιτικούς προγόνους τού Κυριάκου Μητσοτάκη για τη δημοκρατία που έφεραν στη χώρα και τη δημοκρατία που μας προσφέρουν σήμερα. Ιδιοκτησία τους τη θεωρούν έτσι κι αλλιώς, οπότε και χάρη μας κάνουν που μας επιτρέπουν να έχουμε ζωή και διαδρομή. Δική τους είναι η δημοκρατία που έφεραν το 1974 και ό,τι θέλουν θα την κάνουν. Κι αν κάποιες φορές την κάνουν λάστιχο αναλόγως με το κατά πού φυσάει ο άνεμος, εμείς και πάλι ευχαριστώ οφείλουμε να λέμε.
Σ’ ευχαριστούμε, Δεξιά, που τόσα χρόνια μας έκανες τη χάρη να μας αφήνεις να διαδηλώνουμε. Και τώρα που πας να μας το απαγορεύσεις, και πάλι σ’ ευχαριστούμε.
Γιατί και πάλι χάρη μας κάνεις που μας επιτρέπεις να έχουμε ζωή και διαδρομή. Κι αν η ζωή μας γίνεται μισή και η διαδρομή δεν φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα, ας μην είμαστε αχάριστοι. Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα.
avgi

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2020

Η μαρτυρία μιας «τραμπούκου»


της Ρούλας Κωνσταντάκη
Είμαι συνταξιούχος δικαστικός υπάλληλος 63 ετών και κατά τον Χρυσοχοίδη είμαι τραμπούκος και εν δυνάμει δολοφόνος αστυνομικών.Είμαι στη διαδήλωση για τον νόμο για τον έλεγχο των διαδηλώσεων.Όλα είναι ήρεμα.Συζητάμε και προχωράμε αργά προς την Πανεπιστημίου.Ξαφνικά και χωρίς να έχει γίνει κάτι, από την κάτω πλευρά της Βουκουρεστίου ορμάνε στην κυριολεξία καμιά 20 ματατζήδες και αρχίζουν να μας ρίχνουν δακρυγόνα και κρότου λάμψης. ΕΠΙΚΡΑΤΕΊ ΠΑΝΙΚΌΣ. Ανεβαίνουμε τρέχοντας, όσο μπορεί να τρέξει μιά 63χρόνη τραμπούκος, κρατώντας το χέρι του 66χρόνου συνταξιούχου εκπαιδευτικού δολοφόνου συντροφου της.
Εκεί μας περιμένουν άλλοι 20 ματατζήδες με τα κλομπ ανά χείρας και συγχρόνως κατεβαίνουν καμιά δεκαριά μηχανές έτοιμες προς δράση.
Αρχίζω να μην αισθάνομαι καλά και βλέποντας τα κλομπ έτοιμα να πέσουν στα κεφάλια των ανθρώπων που είναι στη δεξιά πλευρά της Βουκουρεστίου μάλλον αρχίζω να φωνάζω. Δεν θυμάμαι.Νοιώθω όμως να μου σφίγγουν το χέρι . Μία νέα γυναίκα μου επαναλαμβάνει συνέχεια μη φοβάσαι. Όλα καλά. Δεν φοβάμαι για μένα. Φοβάμαι για αυτό το μέλλον που ετοιμάζουν στα παιδιά μας. Νοικοκυραίοι κοιμηθείτε ήσυχοι. Φροντίζει ο Μητσοτάκης, Χρυσοχοίδης αλλά και ο Μπακογιάννης. Οι ξεραμένοι ήδη φοίνικες, οι μεταλλικες ζαρντινιέρες,τα μεταλικά παγκάκια δεν αφήνουν τρόπο διαφυγής. Αν αυτό το μέλλον που ετοιμάζουν για μας και τα παιδιά μας σας αρέσει συνεχίστε τον μακάριο ύπνο σας. Θα κλείσω με τον στίχο του ποιητή Τ. Λειβαδίτη. Για αυτό σου λέω μη κοιμάσαι είναι επικίνδυνο. Μη ξυπνάς θα μετανοιώσεις . Εγώ πάντως δεν μετανοιώνω.
facebook/tvxs

Ο δρόμος είχε τον δικό του ιδιοκτήτη



της Μαργαρίτας Συγγενιώτου
Έχουν γραφτεί πολλά για το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη για τον περιορισμό των συγκεντρώσεων. Είναι ένα νομοσχέδιο αντικοινωνικό, που καταφέρεται εναντίον όλων των κοινωνικών ομάδων που θέλουν να διαμαρτυρηθούν και όχι μόνο του κόσμου της εργασίας. Αντισυνταγματικό, γιατί επιχειρεί να περιορίσει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Βεβιασμένο, που δείχνει τον πανικό της κυβέρνησης μπροστά στην αυξανόμενη ανησυχία του κόσμου για τις οικονομικές συνθήκες που η ίδια δημιούργησε και που ξέρει ότι σύντομα θα μετατραπεί σε θυμό. Ασαφές ως προς τον τρόπο εφαρμογής του. Είναι ένα νομοσχέδιο τελικά ανεφάρμοστο. Ποια κυβέρνηση θα πάρει το ρίσκο να διαλύσει με τη βία μεγάλες διαδηλώσεις με χιλιάδες κόσμο;
Το καταργηθέν άρθρο περί ιδιώνυμου αδικήματος, με το οποίο μπορούσε να τιμωρηθεί κάποιος με ένα χρόνο φυλάκιση επειδή συμμετείχε σε μη αδειοδοτημένη διαδήλωση, έμοιαζε κι αυτό κενό περιεχομένου. Ποιος θα μπορούσε να συλλάβει και να φυλακίσει εκατοντάδες ή χιλιάδες κόσμο που κατέβηκαν σε διαδήλωση; Πώς η κυβέρνηση θα αναλάμβανε το κόστος πολιτικών φυλακίσεων, την ίδια στιγμή που ένας πακτωλός κρατικού χρήματος διοχετεύεται σε ελληνικά και ξένα ΜΜΕ για να χτίσει την εικόνα του Μητσοτάκη ως κεντροδεξιού, φιλελεύθερου πολιτικού;
Ποιος μπορεί να κλείσει τον δρόμο;
Το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη δεν φιλοδοξεί να εφαρμοστεί. Επιχειρεί να διαμορφώσει ένα αφήγημα, θέτοντας ένα απλό ερώτημα: Ποιος μπορεί να κλείσει τον δρόμο; Μπορούν “πενήντα άνθρωποι” να κλείσουν τον δρόμο και να ταλαιπωρούν μια ολόκληρη πόλη; Ελάχιστοι αναφέρουν ότι, από το 2013 ακόμα, πενήντα άνθρωποι δεν μπορούν να κλείσουν τον δρόμο, αφού η αστυνομία έχει δικαίωμα να περιορίσει τη συγκέντρωση σε συγκεκριμένο χώρο. Η υποτίμηση που βρίσκεται πίσω από τον αριθμό αυτόν δεν είναι τυχαία. Το λαβωμένο και αποσυσπειρωμένο συνδικαλιστικό κίνημα -που δεν είναι άμοιρο ευθυνών παρ’ όλα αυτά- παρουσιάζεται έτσι ως μια γραφικότητα και, μαζί με αυτό, τα αιτήματά του.
Την ίδια στιγμή που η κοινή γνώμη διά μπουκωμένου στόματος ΜΜΕ εκφράζει τον αποτροπιασμό της για τους πενήντα γραφικούς που κλείνουν τον δρόμο, ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης περιορίζει χωρίς καμία διαβούλευση την κυκλοφορία στον κεντρικό άξονα της πόλης, την οδό Πανεπιστημίου. Αντιφατικό; Καθόλου. Γιατί αυτός ο δρόμος κλείνει για καλό σκοπό. Κλείνει για περίπατο, αναψυχή, χαρά. Κανένας δεν διαμαρτύρεται όταν ο δρόμος κλείνει για κάτι ευχάριστο, για ποδηλατοδρομία με Αη-Βασίληδες, ας πούμε, ή σουίνγκ στους δρόμους με ρούχα εποχής. Έτσι, μέσα από την γκροτέσκα αισθητική αντίθεση του άπλυτου συνδικαλιστή / αντιεξουσιαστή / αναρχικού, από τη μία, και του πεντακάθαρου και στυλάτου περιπατητή, από την άλλη, δημιουργείται ένα ακόμα δίπολο δικαιωμάτων. Το συλλογικό δικαίωμα της διεκδίκησης απέναντι στο ατομικό δικαίωμα της αναψυχής. Το ένα ποινικοποιείται, η ριζοσπαστικοποίηση ταυτίζεται με τη βία και την καταστροφή, το κράτος πρέπει επιτέλους να βάλει μια τάξη. Το άλλο χρηματοδοτείται με 50 εκατομμύρια, ώστε να πάρει την ανάπλαση που του αξίζει. Νά γιατί η συζήτηση για τον δημόσιο χώρο και η κοινωνική απεύθυνση της ανάπλασης απουσιάζει εντελώς από τη δημόσια σφαίρα. Η πόλη ανήκει ατομικά στους περαστικούς ή τους τουρίστες που θέλουν να κάνουν βόλτα, να πιουν τον καφέ τους, να χαρούν. Τελικά, το κεντρικό ερώτημα είναι “σε ποιον ανήκει ο δρόμος;”.
Νομοσχέδιο βαθιά αντιδραστικό
Το νομοσχέδιο Χρυσοχοΐδη δεν επιχειρεί την καταστολή - ή τουλάχιστον μόνο δευτερευόντως. Επιχειρεί την ηγεμονία. Είναι βαθιά πολιτικό και αντιδραστικό. Η υπεράσπιση του συλλογικού δικαιώματος δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Προϋποθέτει την αυτοκάθαρση του συνδικαλιστικού κινήματος, τον εκσυγχρονισμό του, αλλά κυρίως την επεξεργασία απαντήσεων σε μια σειρά ζητήματα κοινωνικής και εργασιακής φύσεως που φέρνουν τα νέα μοντέλα εργασίας. Η Αριστερά πρέπει να φτιάξει ένα πειστικό και σύγχρονο αφήγημα για τα δικαιώματα έχοντας να αντιμετωπίσει δύο προκλήσεις: τη σαλαμοποίηση των δικαιωμάτων που προσπαθεί να υποβαθμίσει τα πιο “επικίνδυνα” για τον νεοφιλελευθερισμό και τη συνεχή μετατόπιση του συλλογικού στο ατομικό. Χρειάζεται ολοκληρωμένο σχέδιο ηγεμονίας και το χρειάζεται άμεσα.
avgi

Ξετσιπωσιά!


Ξετσιπωσιά!

του Τάσου Παππά
Εντάξει, η επικοινωνία είναι πάνω από την ουσία, όπως έχει παραδεχτεί εν τη ρύμη του λόγου του ο κ. Μητσοτάκης. Εντάξει, για να δημιουργήσει η Δεξιά ένα καθεστώς ασυλίας, που όμοιό του δεν έχει υπάρξει την περίοδο της μεταπολίτευσης, μπουκώνει μέσα ενημέρωσης με φανερούς και κρυφούς πόρους. Εντάξει, κάνει τα πάντα προκειμένου να στριμώξει όσα μέσα δεν της είναι αρεστά γιατί κινούνται σε διαφορετικό μήκος κύματος και δεν συμμορφώνονται προς τας υποδείξεις της. Ωστόσο, τα προσχήματα, βρε παιδιά. Τόση αλαζονεία πια; Τόση ξετσιπωσιά;
Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν κατάλαβε τι δήλωσε για το θέμα της λίστας Πέτσα στη συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ. Προφανώς ούτε κάποιος από την πολυάριθμη ομάδα των συμβούλων του φρόντισε, έστω εκ των υστέρων, να του πει ότι αυτά τα πράγματα δεν λέγονται δημοσίως γιατί εκθέτουν την κυβέρνηση, τον ίδιο, βιάζουν την κοινή λογική και ενδεχομένως να υπάρξουν ποινικές συνέπειες και για την εταιρεία και για τον αρμόδιο υπουργό. Οσο για τις πολιτικές ευθύνες, μικρό το κακό. Αλλωστε για τη Δεξιά η αυτοκριτική είναι άγνωστη λέξη. Οι πολιτικοί αντίπαλοί της είναι υποχρεωμένοι να αυτομαστιγώνονται· αυτή δεν έχει κανένα λόγο.
Τι όμως ομολόγησε αφελώς (;) ο κ. Μητσοτάκης; Οτι η κυβέρνησή του δεν ενεπλάκη στο μοίρασμα των χρημάτων στα μέσα ενημέρωσης, ότι απλώς επέλεξε μια εταιρεία –τη μεγαλύτερη του κλάδου σύμφωνα με την αξιολόγησή του, ούτε λέξη φυσικά για τις διαδικασίες που οδήγησαν στη συγκεκριμένη απόφαση–, της έδωσε τα λεφτά και αποχώρησε από το προσκήνιο. Δηλαδή, ο κ. πρωθυπουργός ισχυρίζεται, και εμείς πρέπει να δεχτούμε ως σοβαρή τη θέση του, ότι έδωσε δημόσιο χρήμα (όχι λεφτά του κόμματος) σε μια επιχείρηση η οποία ανέλαβε να τα μοιράσει σε 1.200 μέσα ενημέρωσης πάσης φύσεως.
Εν λευκώ; Κατά το δοκούν; Χωρίς καμία σύσταση; Χωρίς κανένα κριτήριο; Η εταιρεία θα κληθεί να απολογηθεί; Η κυβέρνηση που της εμπιστεύθηκε δημόσιο χρήμα είναι αθώα του αίματος; Σε ποιον να το πεις και ποιος να το πιστέψει. Φαίνεται πως ο κ. Μητσοτάκης και οι άριστοι που τον περιβάλλουν έχουν την εντύπωση, για να μην πω τη βεβαιότητα, ότι απευθύνονται σε ηλίθιους και πως μπορούν να λένε δημοσίως ό,τι γουστάρουν και να κάνουν ό,τι κατεβάζει η κούτρα τους. Ακινδύνως!
Στην ίδια συνέντευξη ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι μετά τις πρόσφατες καταγγελίες Καλογρίτσα και τις προγενέστερες Μιωνή, ο κ. Τσίπρας οφείλει να αποπέμψει τον Νίκο Παππά. Αραγε οι καταγγελίες δύο πολιτών, οι οποίες έγιναν με καθυστέρηση τεσσάρων ετών, είναι πιο σοβαρές από τις αποδείξεις για τη λειτουργία κυκλωμάτων στους χώρους της Δικαιοσύνης, της Αστυνομίας και της πολιτικής;
Δυστυχώς οι συνάδελφοί που του πήραν τη συνέντευξη (Παύλος Τσίμας, Βασίλης Χιώτης) δεν του έκαναν καμιά ερώτηση για το παραδικαστικό και παραστυνομικό κύκλωμα διαφθοράς στο οποίο συμμετέχουν, όπως προκύπτει από τις νόμιμες συνακροάσεις της ΕΥΠ, επίορκοι δικαστικοί και αστυνομικοί, αλλά και εν ενεργεία στελέχη του κόμματός του (πρώην υπουργοί και νυν βουλευτές).
Κι όμως, με το θέμα αυτό έχουν ασχοληθεί μέσα ενημέρωσης. Κι όμως, για το θέμα αυτό μίλησε η πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου στην κατάθεσή της στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής. Και αφού δεν του έθεσαν τη συγκεκριμένη ερώτηση, δεν θα μπορούσαν βεβαίως να του ζητήσουν να σχολιάσει την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με την οποία, με εντολή Τσίπρα, ο τότε διοικητής της ΕΥΠ, Γ. Ρουμπάτης, ενημέρωσε λεπτομερώς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αν γνώριζε, έκανε κάτι για να εκκαθαρίσει το κόμμα του; Θα είχε ενδιαφέρον η απάντηση του πρωθυπουργού. Αν φυσικά είχε ερωτηθεί.

Ανάγωγα

Οταν τα πράγματα ζορίζουν στην οικονομία εξαιτίας μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης ή μιας πανδημίας, οι φανατικοί οπαδοί της αγοράς εκλιπαρούν τις κυβερνήσεις να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις, χωρίς όμως να βάλουν χέρι στη μετοχική σύνθεσή τους. Α, όλα κι όλα. Κοινωνικοποίηση των ζημιών, ιδιωτικοποίηση των κερδών. Ορκισμένοι εχθροί του Δημοσίου δεν λένε όχι όταν εισπράττουν από το κράτος χρήματα προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που έχουν στις δουλειές τους. Κρατικοδίαιτοι με τη βούλα, αλλά στα κεραμίδια εναντίον του κράτους. Ε ρε θρασύτης!
efsyn