Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Η τσάντα



Συντάκτης: Κυριακή Μπεϊόγλου
Ανοιξε τη μεγάλη πάνινη τσάντα που κρατούσε όταν πήγαινε στην αγορά. Αρχισε να τη γεμίζει με ό,τι θεωρούσε χρήσιμο. Βαμβάκι, ιώδιο, οινόπνευμα, τσιρότα, επιδέσμους, παυσίπονα, αντιβιοτικά, ψωμί και φρούτα του Νοέμβρη, μανταρίνια και μήλα. Ο άντρας της προσπαθούσε να τη μεταπείσει: «Τι κάνεις; Τα παιδιά μας δεν τα σκέφτεσαι;». «Αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι! Αυτό που έπρεπε να κάνουμε τόσα χρόνια!». «Μα, τα παιδιά μας, σε παρακαλώ μην πας…». «Για τα παιδιά μας το κάνω!».
Απ’ το ραδιόφωνο πολλά παράσιτα αλλά η φωνή έφτανε πυρωμένο βέλος και της τρυπούσε την καρδιά. Τα παιδιά δεν ήξεραν τι ακριβώς συνέβαινε, ένιωθαν όμως ότι συνέβαινε κάτι κακό, κάτι ανησυχητικό. Κοιτούσαν τη σκηνή αλλά δεν καταλάβαιναν γιατί εκείνα ήταν ο λόγος που ο πατέρας τους εκλιπαρούσε τη μάνα τους να μην πάει.
Στα μεγάλα παιδιά, τους φοιτητές, που ζητούσαν από όλους τους Ελληνες να «κατέβουν» στο Πολυτεχνείο, να βοηθήσουν. Του έκανε τη χάρη και δεν πήγε εκείνο το βράδυ. Αλλά δεν άδειασε και την τσάντα που έτοιμη περίμενε πίσω από την εξώπορτα. Ούτε το ραδιόφωνο έκλεισε όλη νύχτα, έκανε παύσεις αλλά ξανάρχιζε και πάλι η φωνή, πότε γυναικεία πότε αντρική. Ελεγαν συχνά το ίδιο πράγμα, «μη φοβάστε, ελάτε» και «βοηθήστε μας».
Τα παιδιά κοιμήθηκαν στο σαλόνι εκείνο το βράδυ. Οταν ξύπνησαν το πρωί η τσάντα έλειπε από το χολ. Το ραδιόφωνο κλειστό. Η μάνα τους χαμογελαστή και ήσυχη τους έφτιαχνε το γάλα με τις φέτες. Τη ρώτησαν τι έγιναν εκείνοι οι άνθρωποι που φώναζαν βοήθεια. Σώθηκαν; Οχι ακόμα, απάντησε εκείνη. Τότε πρόσεξαν τη μεγάλη τσάντα άδεια και καλοδιπλωμένη πάνω στον πάγκο. Πήγες; Τη ρώτησε η κόρη. Πήγα, χαράματα. Απάντησε εκείνη.
Είχε πάει λοιπόν «το θηρίο». Και μάλιστα με τα πόδια. Από την Καισαριανή μέχρι τα Εξάρχεια. Πέρασε ένα ένα τα αγαθά που κουβαλούσε μέσα από τα κάγκελα. Κι ύστερα περήφανη κι ανάλαφρη έφυγε γρήγορα πίσω για να προλάβει, να μην ξυπνήσουν τα παιδιά και δεν τη βρουν. «Τι έκανες;».


«Αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας», είναι η φράση που έμεινε από τότε στην οικογένεια. Και η τσάντα έμεινε εκεί ακόμα και σήμερα κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια. Δεν την έδειχνε ποτέ σαν παράσημο, δεν είπε ποτέ «κοίτα τι έκανα εγώ τις μέρες εκείνες». Την τσάντα τη χρησιμοποιούσε όπως πάντα για τη λαϊκή και το σουπερμάρκετ, μέχρι πριν από λίγους μήνες που αναπαύτηκε. Εκανε όπως πάντα δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε όλοι μας.
efsyn

Η πλημμύρα και η μαύρη μας η μοίρα



Όταν έρχεται η ώρα να γκρεμίσεις αντί για να χτίσεις

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης 
- Να πάνε όλα τα λεφτά στην πυροσβεστική!
- Και γιατί να πάνε στην πυροσβεστική;
- Και πού να πάνε;
- Να πάνε στα αντιπλημμυρικά.
- Και γιατί να πάνε στα αντιπλημμυρικά;
- Και πού να πάνε;
- Να πάνε στην αντισεισμική προστασία.
- Και γιατί να πάνε στην αντισεισμική προστασία;
- Και πού να πάνε;
Μπορώ να το συνεχίσω ως αύριο της Παναγίας, άμα γουστάρετε. Είναι το ελληνικό σύνδρομο.. 
αυτό και δεν έχει να κάνει με το αν η κυβέρνηση είναι γαλάζια, πράσινη ή κόκκινη. Κάθε φορά που μας προκύπτει μια καταστροφή, αφενός μας πιάνει μια εθνική ανατριχίλα και αφετέρου ανεβαίνει το συλλογικό IQ διακόσιες μονάδες. Και βρίσκουμε αμέσως τις λύσεις: Γιατί δεν δώσανε όλα τα φράγκα στην πυροπροστασία; Γιατί δεν τα χώσανε όλα για να μη μας σκίσουν οι πλημμύρες; Γιατί δεν αδειάσανε το ταμείο, μπας και σωθούμε απ’ τους σεισμούς; Και πάει λέγοντας.
Τα ανωτέρω τα έγραφα τον περασμένο Αύγουστο με αφορμή τις φωτιές στον Κάλαμο και ισχύουν λέξη προς λέξη και για τις πλημμύρες στη Μάνδρα. Από θαύμα δεν θρηνήσαμε θύματα στην Ανατολική Αττική, το θαύμα όμως δεν έγινε στην Δυτική. Και ο αριθμός των νεκρών, είναι πλέον διψήφιος…
Στο σχόλιο του Αυγούστου παρέθετα και ρεπορτάζ βρετανικής εφημερίδας, της “Daily Telegraph”, για τις φωτιές στην Πορτογαλία, που είχαν κάψει τη μισή χώρα και είχαν κοστίσει δεκάδες ανθρώπινες ζωές. Πάμε τώρα για τη συνέχεια σε ρεπορτάζ μιας άλλης βρετανικής εφημερίδας, της “Daily Mail” για τις πλημμύρες στη Βόρεια Ευρώπη:
«Οι πλημμύρες είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τις ζωές τους τουλάχιστον 89 άνθρωποι στην Γερμανία, στην Ρωσία, στην Αυστρία και στην Τσεχία την τελευταία εβδομάδα, καθώς καταρρακτώδεις βροχές φόρτωσαν με κολοσσιαίες ποσότητες ύδατος τα ποτάμια. Τουλάχιστον 10 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην Σαξωνία. Στην Γερμανία, η στάθμη των νερών συνεχίζει να ανεβαίνει.»
Το σχόλιο του Αυγούστου το συνέχιζα ως εξής:
«Αλλά πρέπει να υπάρχουν λεφτά για να τα σπρώξεις. Και όταν σε αρμέγουν οι ξένοι (πάλι ανεξαρτήτως γαλάζιας, πράσινης, κόκκινης κυβερνήσεως), για να υπάρχουν λεφτά πρέπει να πληρώνουμε όλοι και όλες τους φόρους μας. Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας αυτό, όπου γιατροί και δικηγόροι επικαλούνται την προστασία των προσωπικών δεδομένων για να μην βάζουν POS και να μην εκδίδουν τις σχετικές αποδείξεις.»

Να το κρατήσουμε αυτό παρακαλώ, όπως να κρατήσουμε και κάτι ακόμη. Να κρατήσουμε κάτι τελευταίο, για να μη σας καθυστερώ. Θέλουμε από την παρούσα κυβέρνηση να δράσει και να βάλει μια τάξη στο πολεοδομικό χάος, έτσι ώστε να γλυτώνουμε κάπως από τις συμφορές των φυσικών φαινομένων. Πράγμα το οποίο δεν το έχει κάνει τα δυόμιση χρόνια που κυβερνάει, γνωστό είναι αυτό. Μόνο που το στόρι «τάξη στο πολεοδομικό χάος» έχει ένα κόστος αγαπητοί αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες. Διότι όλες οι κυβερνήσεις από εδώ και πέρα, και η τωρινή και οι επόμενες, δεν πρέπει να χτίσουν, πρέπει να γκρεμίσουν!

Ε ναι, αλήθειες να λέμε. Να ξηλώσουν πρέπει δρόμους, σπίτια, αποθήκες, σχολεία, γραφεία, να ξεθεμελιώσουν, να ισοπεδώσουν, να διαλύσουν. Να συντρίψουν αυτό το πράγμα το ωραίο, που μάθαμε σε αυτόν τον κωλότοπο να αποκαλούμε «περιουσίες». Μόνο έτσι θα αποφύγουμε στο μέλλον τις αδιανόητες καταστροφές και τους δεκάδες νεκρούς. Μόνο αν πιάσουν δουλειά τα σκαπτικά και οι μπουλντόζες. Το αντέχουμε όμως; Το μπορούμε; Βαστάει το νεφρί μας ή μήπως θα καταλήξουμε πάλι στο γνωστό και μη εξαιρετέο «δε γαμιέται»; Ως την επόμενη φορά που ο Γιαχβέ θα μεταμορφωθεί σε Αριμάν…

 newpost.gr

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Ποιος «νέος φορέας»;


του Γιώργου Λακόπουλου
Πόσοι και ποιοι, ψήφισαν για τον επικεφαλής του «νέου φορέα» δεν μπορεί να επαληθευτεί  επακριβώς – όπως δεν μπορούσε και το «ένα εκατομμύριο» του 2004  για την «εκλογή» του Γ. Παπανδρέου. Δεν χρειάζεται άλλωστε: αυτό που ανακοινώθηκε αυτό ισχύει . Και προφανώς  η «Eπιτροπή Αλιβιζάτου» θα αποδώσει  το  αντίστοιχο ποσό  από τις συνδρομές των 3 ευρώ που εισέπραττε από κάθε ψηφοφόρο.

Πέρα από την ακρίβεια των αριθμών ήταν οφθαλμοφανές ότι -παρά την αδιαφορία που έδειξαν οι πολίτες για τους υποψήφιους στα debates- η προσέλευση στην κάλπη ήταν ικανοποιητική.  Μετείχε το σχεδόν 40% από τις  562.000 ψήφους που είχαν πάρει το   ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και το Ποτάμι το 2015. Ενδεχομένως παράδοξο αν ληφθεί υπόψη ότι στην αντίστοιχη διαδικασία στη ΝΔ ψήφισε μόνο ένας στους τέσσερις από τους ψηφοφόρους του 2015.


Το πρώτο πολιτικό συμπέρασμα από αυτή την εκλογική διαδικασία είναι το άδοξο τέλος  της  προσπάθειας να ιδρυθεί άλλο κόμμα στη θέση του ΠΑΣΟΚ- με άλλο όνομα, άλλα σύμβολα και άλλη ιδεολογία και πολιτική.

Σύμφωνα με έμπειρους παρατηρητές, η συμμετοχή ανέβηκε επειδή η κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ κινητοποιήθηκε, πέρα από κάθε πρόβλεψη, για να προστατεύσει το κόμμα της από όσους  σχεδίαζαν τη διάλυσή του. Το αποδεικνύει ότι οι δυο πρώτες θέσεις ανήκουν σε πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ και η κονιορτοποίηση όσων ήθελαν να αγιάσουν με ξένα κόλλυβα.

Λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες για την εκλογή του επικεφαλής του «νέου φορέα»,  το ΑΠ είχε επισημάνει ότι αυτές οι εκλογές είναι πρωτίστως υπόθεση του ΠΑΣΟΚ συμπληρώνοντας:

«Θα πάρουν μέρος όσοι από την ηρωική κομματική βάση του ΠΑΣΟΚ βρουν το κουράγιο με τόσα που άκουσαν. Θα το κάνουν με σκοπό να μην επιτρέψουν τη διάλυση του κόμματός τους ερήμην τους. Όχι το αντίθετο που ζητούν ανερυθρίαστα όσοι δεν εκπροσωπούν τίποτε». Αυτό ακριβώς συνέβη.

Έχοντας πάρει από νωρίς το μήνυμα της βάσης η Φώφη Γεννηματά τάχθηκε κατά της διάλυσης του  ΠΑΣΟΚ, ερμηνεύοντας εκ των προτέρων το αποτέλεσμα  ως εντολή για «πολυμετοχικό σχήμα». Η προειλημμένη απόφαση για διατήρηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας υπό την ηγεσία  της ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ και η μετάθεση του έκτακτου συνέδριου για μετά τις εθνικές εκλογές έκλεισε κάθε συζήτηση για διάλυση.

Σ’ αυτό ανταποκρίθηκαν οι οπαδοί του  Κινήματος και όχι στο αντίθετο όπως άρχισαν να προπαγανδίζουν  συντεταγμένα όταν έκλεισαν οι κάλπες οι ηττημένοι οπαδοί της εξαφάνισής του.

Η παρέμβαση του Κ. Λαλιώτη είχε άλλωστε προαναγγείλει ότι τον τελευταίο λόγο για το μέλλον του Κινήματος θα έχει κομματική βάση. Έτσι παρακίνησε περαιτέρω τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ να πάρουν μερος στις εκλογές για να περιφρουρήσουν την ιστορική συνέχεια του κόμματός τους.

Αυτή η εξέλιξη ολοκληρώνει το φιάσκο όσων σχεδίασαν την εξαφάνιση του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου , ώστε να εξαφανιστεί η μνήμη του μαζί με την ιδεολογία και τις αρχές του ΠΑΣΟΚ. Η προσπάθεια που έκαναν όταν έκλεισαν οι κάλπες να «πανηγυρίσουν» για τη συμμετοχή δεν έκρυβε την απογοήτευση για τη δρομολόγηση των εξελίξεων σε διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που επιδίωξαν.

Απομένουν οι επαναληπτικές της επομένης  Κυριακής για να κλείσει οριστικά αυτή η συζήτηση- όποιο και αν είναι το αποτέλεσμά τους. Αν επικρατήσει η Φώφη Γεννηματά   οι υπόλοιποι θα κληθούν να αποδείξουν αν εννοούσαν την συσπείρωση του χώρου. Η  οποία δεν μπορεί παρά να γίνει στο ΠΑΣΟΚ που θα παραμείνει κεντρικός κορμός μιας συμμαχίας  κατά το πρότυπο των εκλογών του 2015  στις οποίες η σύμπραξη με την ΔΗΜΑΡ του Θαν. Θεοχαρόπουλου υπήρξε επιτυχής  και  θα χρησιμοποιηθεί  τώρα ως μοντέλο.

Αν ηττηθεί θα παραμείνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μέχρι να κρίνει εκ νέου από την κομματική βάση. Για να το διαλύσει ο Νίκος Ανδρουλάκης πρέπει να επικρατήσει και στο συνέδριό του.

Από τις πρώτες ενδείξεις προκύπτει ότι τις επόμενες ημέρες θα γίνει προσπάθεια να αλλοιωθεί το μήνυμα της κομματικής βάσης του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο  οι εξελίξεις δεν αντιστρέφονται και τα πράγματα για την επόμενη φάση του θα κριθούν αποκλειστικά στο επόμενο συνέδριο  του και μόνο από τα μέλη του.

Η Γεννηματά θα κληθεί να υπερασπιστεί απέναντι στην κομματική βάση το αξίωμά της με αντίπαλο κάποια από τα νεότερα στελέχη. Εκτός από τον Ανδρουλάκη, τον Παύλο Γερουλάνο ή όποιον άλλον αναδειχθεί εν τω μεταξύ. Πάντως το κέντρο βάρος των εξελίξεων θα επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ και οι σαπουνόφουσκες για τον φορέα θα ξεχαστούν.

ΥΓ Οι  γραφικότητες σαν την συμμετοχή του Στέφανου Μάνου  και του Ψωμιάδη δεν σημαίνουν τίποτε.  Αλλά η  «χαρά» του Μητσοτάκη  είναι ένα θέμα που θα σχολιαστεί. Ειδικά αν  πηγαν στις κάλπες και οπαδοί του κόμματός του.

Ανοιχτό Παράθυρο

Γωνία Paradise και Panama Papers


Ιδιαίτερα μετά τη διεθνή κατακραυγή για τα Panama ή τα Paradise Papers, αν σε οποιαδήποτε σοβαρό ευρωπαικό κόμμα, δεξιό ή αριστερό, ο αντιπρόεδρος του υποστήριζε ότι καλώς οι εύποροι πολίτες αποφεύγουν την φορολογία με offshore εταιρείες και συγχρόνως πλασάριζε προιόντα από την... εκπομπή του, θα είχε ξεσπάσει σοβαρή κρίση. Ή θα είχε αποβάλλει τον αντιπρόεδρο από το κόμμα.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, σε μια ακόμη επίδειξη κυνικότητας, επιχείρησε να κάνει σαφές ότι για τη Νέα Δημοκρατία και το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, η φοροαποφυγή είναι νόμιμη όσο και ηθική. Ότι οι υπεράκτιες εταιρίες σε φορολογικούς παραδείσους, ακόμη και αν πρόκειται για τη σύζυγο ενός επίδοξου Πρωθυπουργού ή τον - «νά'χαμε άλλους 10» - Παπασταύρου, στενό συνεργάτη των τελευταίων Προέδρων της ΝΔ, είναι μια απολύτως δικαιολογημένη πρακτική. 
Μετά την προώθηση των "μαγικών" - "θεραπευτικών" νανογιλέκων από την εκπομπή του (το ειδαμε κι αυτό!) και αφού στο παρελθόν έχει υποστηρίξει ότι θα έπρεπε να δοθεί μέχρι και όνομα δρόμου στο εμπλεκόμενο σε όλες τις λίστες φοροδιαφυγής Α. Παπασταύρου, ο Άδωνις Γεωργιάδης μας "ενημέρωσε" πως οι φόροι που έχουν επιβληθεί με τα τρία μνημόνια είναι υποχρέωση των φτωχών πολιτών, ενώ οι ισχυροί, όπως τα στελέχη της πολιτικής ελίτ, έχουν το ηθικό δικαίωμα να αποφεύγουν τη φορολογία με τη δικαιολογία ότι είναι υπερβολική. 
Στη ΝΔ δεν άνοιξε ούτε μύτη. Άρα είτε ο αντιπρόεδρος κρατάει από κάπου τον πρόεδρο ή η ΝΔ δεν είναι σοβαρό κόμμα. 'Η μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο μαζί.
tvxs

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Οι βρικόλακες των ζωών μας

του Δημήτρη Σταράκη
«Χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου, με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια του ελληνικού προγράμματοςλέγοντας πως όλα έγιναν για τις τράπεζες, έχει κάποιο δίκιο».
Αυτό ανέφερε είπε ο απερχόμενος Πρόεδρος του Eurogroup, Γ. Ντάισελμπλουμ, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας, Νίκου Χουντή. Λογικά, ένα άνθρωπος που διαθέτει μία ελάχιστης ικανότητας και λειτουργίας μνήμη θα φανταστεί ότι ο κύριος  Ντάισελμπλουμ θα έχει μία απλή συνωνυμία με τον Ντάισελμπλούμ, ο οποίος δήλωνε τον Μάρτη του ’17 στους Financial Times: «Κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ, οι χώρες του Βορρά έδειξαν αλληλεγγύη στις χώρες που επηρεάσθηκαν από την κρίση. Ως σοσιαλδημοκράτης, αποδίδω εξαιρετική σημασία στην αλληλεγγύη. Αλλά και αυτοί έχουν υποχρεώσεις. Δεν μπορούν να ξοδεύουν όλα τα χρήματα σε ποτά και γυναίκες και μετά να ζητούν βοήθεια».
Επίσης, ο κύριος Ντάισελμπλουμ που δήλωσε ότι σωστά έλεγαν οι Έλληνες πως όλα έγιναν για να σωθούν οι τράπεζες (και ας πάνε στην ευχή οι άνθρωποι) πρέπει να είναι άλλο από τον κύριο  Ντάισελμπλουμ, o οποίος απειλούσε έναν ολόκληρο λαό, στο πρόσωπο του τότε υπουργού οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη, ο οποίος είχε πει τα εξής κατά την πρώτη τους συνάντηση: «Όταν ήταν στο γραφείο μου ο Ντάισελμπλουμ, μου είπε: Μνημόνιο ή το πρόγραμμα θα καταρρεύσει και θα μείνετε εκτός προγράμματος. Όταν τον ρώτησα αν μας απειλεί, για το αν δεν υπογράψουμε το τρέχον μνημόνιο, ότι θα βγούμε από το ευρώ, μας απάντησε, όχι αλλά θα καταρρεύσει το σύστημα. Δηλαδή του είπα εγώ θα καταρρεύσουν οι τράπεζες μας ή θα προχωρήσουμε σε capital controls; Προφανώς μου απαντάει εκείνος».
Άλλος επίσης Ντάισελμπλουμ ήταν αυτός που θορυβήθηκε όταν η ελληνική πλευρά επέλεξε να διώξει την τρόικα.
Εντάξει, έχει και η πλάκα τα όρια της. Αλλά στην περίπτωση του σοσιαλδημοκράτη (τρομάρα μας για το πρόσωπο της σημερινής, καθαρά νεοφιλελεύθερης όψης της) Ντάισελμπλουμ, ο κυνισμός και η απόλυτη αναισθητοποίηση του ενδιαφέροντος για τις ζωές που πλήγηκαν από την από τη φρικτή λιτότητα, η οποία συνδέθηκε μέχρι και με την αύξηση (26!) της βρεφικής θνησιμότητας στη χώρα μας δεν έχει όριο.
Οι βρικόλακες των ζωών μας, τυλιγμένοι σε μία κόλα χαρτί, παπαγαλίζοντας αποτυχημένα τροπάρια και εφαρμόζονται προγράμματα τα οποία διαλύουν τον κοινωνικό ιστό, νομίζουν ότι τα σβήνουν όλα όταν, μετά από χρόνια, αναφέρουν απλά ένα “είχατε ένα δίκιο”. Δυστυχώς όμως, τα αποτελέσματα των κυνικών πράξεων τους έχουν τέτοια επίδραση, η οποία μόνο οργή φέρνει στο άκουσμα της ελάχιστης παραδοχής τους σφάλματος τους. Γιατί το ανθρώπινο αίμα δεν είναι στατιστική και οικονομικά.
altsantiri

Τα διδάγματα του ΠΑΣΟΚ για τον ΣΥΡΙΖΑ


του Στέλιου Κούλογλου 
Η ψηφοφορία της Κυριακής για τον (την) επικεφαλής της κεντροαριστεράς έχει διπλό ενδιαφέρον: πρώτα επικοινωνιακό και μετά πολιτικό. Αντίθετα με τα θριαμβευτικά πρωτοσέλιδα για την «Φωνή Λαού», η συμμετοχή δεν ήταν τόσο υψηλή: στις εκλογές του 2012 όταν πρόεδρος εκλέχθηκε ο Ε. Βενιζέλος ήταν μεγαλύτερη κατά 25 περίπου χιλιάδες. Και τότε ψήφιζε μόνο το ΠΑΣΟΚ, ούτε το Ποτάμι ή οι οπαδοί του Γ. Καμίνη,  ενώ ο Βενιζέλος δεν είχε αντίπαλο, άρα η αναμέτρηση δεν είχε ενδιαφέρον.
Όμως ευφυώς ο κ. Αλιβιζάτος και  οι διοργανωτές της προχθεσινής αναμέτρησης φρόντισαν να βάλουν χαμηλά τον πήχυ («πάνω από 100 χιλιάδες θα είναι επιτυχία») ώστε η συμμετοχή των 210.000 που τελικώς ψήφισαν να πάρουν τον χαρακτήρα θριάμβου. Δεν απέμεναν παρά ένα fake ρεπορτάζ για την τρομάρα που έχει πέσει στου Μαξίμου («Τα Νέα») και ένας βουλευτής της ΝΔ που το παπαγάλισε (μπορεί να την πίστεψε κιόλας, κανείς δεν ξέρει με τους σημερινούς νεοδημοκράτες) ώστε η συμμετοχή να σημάνει την αρχή της επανεκκίνησης μιας παράταξης, σύμφωνα με τον Γ. Πρετεντέρη, «χωρίς δεξιές ή αριστερές ιδεοληψίες, χωρίς αντιδεξιές ή αντιαριστερές παπάρες» (sic). Το πρώτο δίδαγμα λοιπόν είναι: βάζε χαμηλά τον πήχυ.
Το δεύτερο είναι πολιτικό. Παρά την φθορά του χρόνου, τα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται βασικά στελέχη του και ένα απίστευτο κομματικό δάνειο που θα είχε διαλύσει οποιοδήποτε άλλο κόμμα στην Ευρώπη, το ΠΑΣΟΚ διατηρεί έναν συμπαγή κομματικό μηχανισμό που κινητοποιείται σε κρίσιμες στιγμές. Ένα κομμάτι του δεν προσδοκά, παρά την επιστροφή στην εξουσία, από εδώ και το φλερτ με την ΝΔ που προηγείται στις δημοσκοπήσεις καθώς και το μίσος κατά του ΣΥΡΙΖΑ, που του την άρπαξε από τα χέρια.
Ένα δεύτερο όμως κομμάτι συνδέεται με την αυτοδιοίκηση, στην οποία το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά ερείσματα. Μόνο σφυρηλατώντας δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες και τις κοινωνικές δυνάμεις που την στηρίζουν, μπορεί μια παράταξη να περάσει τις δοκιμασίες που επιφυλάσσει πάντα η ιστορία. 
tvxs

Κ. Σημίτης: επιστροφή στο κόμμα-λημέρι



Να τα πάρουμε με τη σειρά. Από την επικαιρότητα της περασμένης Κυριακής- εφημερίδα: Real news-προέκυψε η πληροφορία ότι ο Σπύρος Σημίτης – αδελφός του πρώην Πρωθυπουργού- θεωρείται από την Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς, ως ύποπτος για διακίνηση μαύρου χρήματος προερχόμενου από δωροδοκίες, μέσω offshore εταιρείας με διαχειριστή τον ίδιο.
Του Γιώργου Λακόπουλου
Ο ενδιαφερόμενος αντέδρασε αμέσως: «Οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν και πάλι σε ορισμένα δημοσιεύματα, για διακίνηση χρήματος παράνομης προέλευσης που σχετίζονται με εμένα, είναι όπως ήδη είχα δηλώσει στις 3/7/2017 απαράδεκτοι, συκοφαντικοί και εξυπηρετούν προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες. Οι οποιεσδήποτε ενδεχόμενες έρευνες θα το αποδείξουν».
Η συζήτηση θα σταματούσε σ’ αυτό το σημείο αν ο Κώστας Σημίτης, δεν έκανε μια απίστευτη δήλωση. «Πρόκειται για μια συκοφαντική εκστρατεία, η οποία θέλει να υπονομεύσει τη δημιουργία μιας νέας κεντροαριστερής παράταξης, αλλά δεν θα το πετύχει».
Οι πάντες μένουν άναυδοι. Με ποιο τρόπο ο Σπύρος Σημίτης και η έρευνα δραστηριοτήτων του από τη Δικαιοσύνη επηρεάζει «τη δημιουργία μιας νέας κεντροαριστερής παράταξης; Ούτε στέλεχος κανενός από τα κόμμα που εμπλέκονται υπήρξε ποτέ, ούτε τώρα έχει παρουσία με οποιονδήποτε τρόπο; Γιατί μια νόμιμη εισαγγελική λειτουργία που φέρνει στη δημοσιότητα μια εφημερίδα έχει επίπτωση σε μια παράταξη στην οποία δεν ανήκει;
Για την κοινή λογική το πρώτο ερώτημα που αναδύεται από τα «ορισμένα δημοσιεύματα» δεν αφορά την ενοχή ή όχι του αδελφού Σημίτη. Είναι αν πράγματι ερευνάται από την αρμόδια δικαστική αρχή ως ύποπτος για όσα αναφέρονται. Ύποπτος, όχι ένοχος. Αν πράγματι υπαρχει επίσημο αίτημα να ανοίξουν λογαριασμοί του στην Ελβετία, που είναι το πρόβλημα; Τα «δημοσιεύματα», απλώς κατέγραψαν την αλήθεια: ερευνάται.
Αν δεν υπάρχει τέτοιο θέμα στην Εισαγγελία τότε ο άνθρωπος συκοφαντείται δια του Τύπου και πρέπει να αποκατασταθεί. Αλλά σ’ αυτό δεν απαντούν ούτε ο ένας αδελφός ούτε ο άλλος. Υπάρχει ή δεν υπάρχει έρευνα; Και αν υπάρχει το πρόβλημα γι’ αυτούς είναι το αντικείμενό της ή η αποκάλυψή της; Αν δεν υπάρχει γιατί δεν το διαψεύδουν;
Ο Σπύρος Σημίτης είναι ιδιώτης και ασφαλώς η αντίδρασή του δεν τίθεται υπό κρίση. Δεν ισχύει το ίδιο για τον πρώην Πρωθυπουργό. Η δήλωσή του φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια παλιά προβληματική κατάσταση του δημοσίου βίου: το κόμμα-λημέρι. Για την ακρίβεια την εποχή που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ λειτουργούσαν σαν άντρα προστασίας των στελεχών τους.
Όποιος ήταν ύποπτος για παρανομίες επικαλούνταν την κομματική του ιδιότητα ως λόγο να μην τον αγγίξει κανεις. Ήταν σαν να αγγίζει το κόμμα. Π.χ. αν ο εισαγγελέας τολμούσε να αρχίσει μια έρευνα τον έριχναν στην πυρά- ότι τάχα «ποινικοποιείται η πολιτική ζωή».
Έτσι ορισμένα κομματικά στελέχη δρούσαν σαν τον Λήσταρχο Νταβέλη: έβγαιναν από το κρησφύγετο, λεηλατούσαν και γύριζαν πίσω στο λημέρι τους, όπου κανείς δεν μπορούσε να τους πλησιάσει. Το κόμμα προσέφερε κάλυψη απέναντι στο νόμο και την κοινωνία. Ήταν η κολυμβήθρα του Σιλωάμ, που εξάγνιζε.
Αυτό το σύστημα ανατίναξε ο Θ. Τσουκάτος όταν αντί να φωνάζει για «πολιτική δίωξη κατά του ΠΑΣΟΚ» στο πρόσωπό του, δέχθηκε ευθέως ότι παρέλαβε το έμβασμα Χριστοφοράκου για το ταμείο του κόμματος. Του οποίου πρόεδρος ήταν τότε ο Κ. Σημίτης που δεν εξήγησε ποτέ γιατί ο ισχυρός άνδρας της Ζήμενς ενίσχυε το κομματικό ταμείο του.
Η δικαστική υπόθεση του Σπύρου Σημίτη δεν αφορά κανένα κόμμα, ούτε τη πολιτική. Είναι φυσικό πρόσωπο και έχει τον τρόπο να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Έτσι λειτουργεί στις Δημοκρατίες η Δικαιοσύνη. Αν έχει κανείς καμιά καλύτερη ιδέα να την καταθέσει.
Η ιδέα του πρώην Πρωθυπουργού να τα συνδέσει την υπόθεση του αδελφού του με τη «νέα κεντροαριστερά» δεν είναι καθόλου καλή. Είναι σα να προσπαθεί να του προσφέρει μια προστασία για την οποία δεν εχει καμιά εξουσιοδότηση από κανένα και προφανώς δεν χρειάζεται.
Για ποιο λόγο η «νέα κεντροαριστερά» θα εμπλακεί σε μια υπόθεση ιδιώτη; Ευλόγως προεξοφλεί την απαλλαγή του αδελφού του. Αλλά είναι παράδοξο ότι πολιτικοποιεί το θέμα. Είναι εκτός των άλλων και ένας τρόπος παρέμβασης στη Δικαιοσύνης- αλλά και στη λειτουργία του Τύπου. Λίγο ανορθόδοξο για τον πάλαι ποτέ «προφήτη του εκσυγχρονισμού».

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Γερά - γερά με τον... Κουφοντίνα

Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που διαβλέπουν, καταλαβαίνουν και δηλώνουν σχεδόν στο σύνολό τους οι πολιτικοί παράγοντες της Ευρώπη, ακόμα και οι σκληροπυρηνικοί του ΔΝΤ, δεν θέλουν να το δουν οι κήρυκες του χάους και της καταστροφής στο εσωτερικό της χώρας.
του Γιάννη Κουτσοκώστα
«Χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου με λάθος τρόπο κατά τη γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες...». Όχι, δεν το δήλωσε ο Τσίπρας, δεν το είπε κάποιος ευρωσκεπτικιστής, δεν το έγραψε κάποιος αυστηρός αναλυτής των πεπραγμένων στην Ευρώπη της κρίσης. Ήταν ο ίδιος ο πρόεδρος του Eurogroup, ο πολύς Γερούν Ντάισελμπλουμ, που ομολόγησε κυνικά και απερίφραστα, προχθές μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, ότι «...οι τράπεζες, παντού στην Ευρώπη, σώθηκαν εις βάρος του φορολογούμενου και αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί».
Όλα, λοιπόν, έγιναν για τις τράπεζες. Όχι πως δεν το ξέραμε, αλλά είναι αλλιώς να το παραδέχεται ένας από τους πρωταγωνιστές της κρίσης και των προγραμμάτων διάσωσης, ο επικεφαλής του Eurogroup. Κάλλιο αργά παρά ποτέ η παραδοχή, η οποία ωστόσο δεν παύει να είναι προκλητική, κυνική αλλά και ανέξοδη. Προκλητική γιατί αποκαλύπτει ότι στις πλάτες των Ελλήνων, των Πορτογάλων, των Ιρλανδών, των Κυπρίων παίχθηκε ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι. Κυνική γιατί έγινε χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χωρίς μια συγγνώμη, χωρίς διάθεση στοιχειώδους αποκατάστασης της ομολογημένης αδικίας.
Και είναι ανέξοδη, έως και υποκριτική, γιατί γίνεται στο τέλος της θητείας του Ντάισελμπλουμ, όταν το κακό έχει συντελεστεί. Περισσότερο μοιάζει με προσπάθεια να... ξεπλύνει ο ίδιος τις δικές του «αμαρτίες» παρά με πρόθεση διόρθωσης ενός λάθους. Γιατί ποιος δεν θυμάται ότι ο ίδιος ο Γερούν Ντάισελμπλουμ ήταν αυτός ο οποίος λειτουργούσε στο Eurogroup ως φερέφωνο του Β. Σόιμπλε; Ποιος ξεχνάει τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς εις βάρος των Ελλήνων και γενικότερα των λαών του Νότου ότι σπαταλούν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις σε... γυναίκες και ποτά.
Είπε κι άλλα ο Γερούν στην επιτροπή απασχόλησης και κοινωνικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είπε ότι είναι προτεραιότητα η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων μέσα στο 2018, ότι η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί σημαντικά, ότι μπορεί να κλείσει η τρίτη αξιολόγηση μέχρι το τέλος του έτους και ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η τεχνική επεξεργασία του μηχανισμού που συνδέει την αποπληρωμή του χρέους με ρήτρα ανάπτυξης.
Όλα αυτά και ανεξαρτήτως όσων λέει, έστω και εκ των υστέρων, ο Ντάισελμπλουμ επιβεβαιώνουν ότι πολλά έχουν αλλάξει στον τρόπο με τον οποίο οι Βρυξέλλες αντιμετωπίζουν την Ελλάδα. Ότι οι εμμονές στις αδιέξοδες πολιτικές της λιτότητας υποχωρούν και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει έτοιμη να περάσει στη μετά Σόιμπλε εποχή. Και όλοι συμφωνούν ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να γυρίσει σελίδα και να διανύσει τα τελευταία κρίσιμα βήματα προς την έξοδο από τα Μνημόνια.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που διαβλέπουν, καταλαβαίνουν και δηλώνουν σχεδόν στο σύνολό τους οι πολιτικοί παράγοντες της Ευρώπη, ακόμα και οι σκληροπυρηνικοί του ΔΝΤ, δεν θέλουν να το δουν οι κήρυκες του χάους και της καταστροφής στο εσωτερικό της χώρας.
Αντί, έστω και την ύστατη στιγμή, να βοηθήσουν τη χώρα να σταθεί στα πόδια της, υπονομεύουν την προσπάθεια. Κρύβουν και κρύβονται. Για να κρύψουν τους σκελετούς στις ντουλάπες τους, τη Siemens, τις off shore και τις επιλήψιμες συναναστροφές, κρύβονται πότε στα... Εξάρχεια, πότε στον νόμο Παρασκευόπουλου και τελευταία στον Κορυδαλλό και στον Κουφοντίνα. Όμως αυτό που δεν κρύβεται τελικά είναι το πολιτικό και στρατηγικό αδιέξοδο. Και ο πανικός.
avgi

Paradise Papers: η κρυφή φάρσα του καπιταλισμού



Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Διαβάζεις τον Τύπο και τα βλέπεις όλα, ακόμα και τα «Paradise Papers» σε μελόδραμα: οι αποκαλύψεις της ICIJ (Διεθνής  Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων)  ράγισαν την καρδιά της παγκόσμιας ελίτ του χρήματος, θρηνεί ο αρθρογράφος των Financial Times – της εφημερίδας της παγκόσμιας ελίτ του χρήματος. Και αμέσως μετά τοποθετεί την καρδιά του τραγουδιστή των U2 Bono ανάμεσα στις… ραγισμένες καρδιές της Apple και της Nike. Ταυτίζοντας τον γνωστό ως φιλάνθρωπο και ακτιβιστή ροκ-σταρ με τα πολυεθνικά brand name της ελίτ του χρήματος…
Ο ίδιος δηλώνει αηδιασμένος από την εμπλοκή του ονόματός του στις λίστες των..
«Paradise Papers», διευκρινίζοντας ότι όχι, καμιά σχέση με την ελίτ του χρήματος:  «είμαι απλά ένας  μειοψηφικός και παθητικός επενδυτής». Και, για ξεκάρφωμα, δεν παραλείπει να συγχαρεί τη Διεθνή Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) για την αποκάλυψη του νέου σκανδάλου φοροαποφυγής.
Δεν γνωρίζω τον βαθμό εμπλοκής του Bono στο σκάνδαλο αλλά, σίγουρα, ελίτ του χρήματος δεν τον λες. Εκτός κι αν ο όρος απέκτησε τέτοια ελαστικότητα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, που χωράει όχι μόνο τον Bono, αλλά και τον… Ρέμο και τον Βέρτη μαζί. Σχεδόν σίγουρο, επίσης, θεωρώ το γεγονός ότι οι «ραγισμένες καρδιές» των Bono των U2 και  Λιούις Χάμιλτον της Formula1, εντελώς τυχαία τοποθετούνται  ανάμεσα σε… ραγισμένες καρδιές της πραγματικής παγκόσμιας ελίτ του χρήματος τύπου Apple και Nike…

*******
Ή μήπως όχι;  Μοιάζει με θεωρία συνωμοσίας, αλλά στα (μέχρις στιγμής, τουλάχιστον) ντοκουμέντα των «Paradise Papers» που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας, τα brands  των οικονομικών κολοσσών της Δύσης, δημοσιεύονται με ιδιαίτερη φειδώ και μάλλον επιλεκτικά, κρυμμένα ανάμεσα σε φαντασμαγορικές αναφορές τρανταχτών ονομάτων της διεθνούς πολιτικής, αθλητικής και καλλιτεχνικής σκηνής: «… στις λίστες περιλαμβάνονται οι υπουργοί Εμπορίου και Εξωτερικών της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ, Γουίλμπερ Ρος και Ρεξ Τίλερσον, η βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας, ο Στίβεν Μπρόνφμαν, ισχυρός επιχειρηματίας και οικονομικός υπεύθυνος του Φιλελεύθερου Κόμματος του πρωθυπουργού του Καναδά Τζάστιν Τριντό, μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες όπως η Apple και η Nike, ρώσοι ολιγάρχες, πρόσωπα του περιβάλλοντος του Βλαντίμιρ Πούτιν, αφρικανοί επιχειρηματίες και σταρ του αθλητισμού…».  
 Εξ άλλου, όπως πέρυσι  στα «Panama Papers», έτσι και φέτος,  στα «Paradise Papers» , η απουσία των ΗΠΑ (αμερικανικών επιχειρηματικών κολοσσών και Aμερικανών πολυεκατομμυριούχων), καθώς και εταιρικών κολοσσών της Δύσης είναι ευδιάκριτη. Πράγμα που, συνειρμικά, παραπέμπει στην περσινή  ανακοίνωση αμφισβήτησης των «Panama Papers» εκ μέρους των WikiLeaks , που υποστήριζαν ότι, πίσω από τις συγκεκριμένες αποκαλύψεις, βρίσκονταν οι  Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Και ότι, «βλέπουμε την Ουάσινγκτον και διάφορες οργανώσεις που ανήκουν στον επενδυτή Τζωρτζ Σόρος πίσω από τα Panama Papers»…

*******

Η αλήθεια είναι ότι η ICIJ (Διεθνής  Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων) δεν συνδέεται μόνο από την «ανταγωνιστική» της WikiLeaks με την αμερικανική ελίτ του χρήματος, επειδή  «έχει συσταθεί και στηρίζεται από το αμερικανικό Κέντρο Δημόσιας Ακεραιότητας (Center of Public Integrity) από το 1997». Η ίδια η κοινοπραξία παραθέτει στην ιστοσελίδα της μια σειρά από «ιδιώτες» που στηρίζουν το έργο της με χορηγίες, μεταξύ των οποίων οι Ford Foundation Carnegie Endowment, Rockefeller Family Fund (Οικογένεια Ροκφέλερ), W. K. Kellogg Foundation, Open Society Foundation (Ίδρυμα του Τζορτζ Σόρος), κ. α.
Όπως και να ’χει, οι αποκαλύψεις είναι αποκαλύψεις και, ακόμα και ως ενημερωτικό υλικό χωρίς ούτε καν δικανικό αντίκρισμα, απασχολούν την κοινή γνώμη. Ωστόσο, στην καλύτερη εκδοχή τους, τα «Paradise Papers» είναι μια ακόμα κρυφή φάρσα του καπιταλισμού, όπως εύστοχα έγραψε η γαλλική Libération. Υπό την έννοια ότι, απλά, δείχνουν (και στην περίπτωση της… δικιάς μας, της Μαρέβας Κυριάκου Μητσοτάκη, βέβαια) τις διαδρομές της φοροαποφυγής των μεγιστάνων του πλούτου. Και κάνουν τις υποσχέσεις των πολιτικών για το οριστικό τέλος των φορολογικών παραδείσων να φαίνονται απατηλές, ανυπόστατες και μακρινές. Κι ας έγιναν μόλις ένα χρόνο πριν, μετά τις αποκαλύψεις των «Panama Papers», κι ας επαναλαμβάνονται και τώρα, παντού στον κόσμο, συνοδεύοντας τις νέες αποκαλύψεις φοροαποφυγής.
Εν τέλει, όπως κυνικά δήλωσε ο διευθυντής του ΟΟΣΑ Pascal Saint-Amans, «τα Paradise Papers  (σ. σ: σε σχέση με τα «Panama Papers») είναι κάτι πιο ραφινάτο, πιο διακεκριμένο, πιο δουλεμένο∙ δείχνει να βρίσκεται στα νόμιμα μονοπάτια»!..

zoornalistas

Φιλελεύθεροι από τα Lidl



Ο Πόλεμος των Κόσμων μεταδόθηκε από το αμερικάνικο ραδιοφωνικό δίκτυο CBS στις 30 Οκτωβρίου, του 1938. Η εκπομπή ήταν προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Χ.Τζορτζ Γουέλς, σε σκηνοθεσία και αφήγηση του Όρσον Γουέλς. Ο σπουδαίος Αμερικάνος ηθοποιός και σκηνοθέτης, παρουσίασε την εκπομπή υπό τη μορφή Δελτίου ειδήσεων, όπου και οι ακροατές ενημερώνονταν για μία εισβολή εξωγήινων από τον Άρη στη Γη. Ήταν τόσο ρεαλιστική η αφήγησή του Ουέλς, που μεγάλη μερίδα των ακροατών πίστεψε ότι επρόκειτο περί πραγματικής εισβολής, που λάμβανε χώρα σε πραγματικό χρόνο.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης
Σχεδόν 80 χρόνια μετά, η 48ωρη άδεια που πήρε χθες από τις φυλακές Κορυδαλλού, ο Δημήτρης Κουφοντίνας, στάθηκε η αφορμή να ζήσουμε τρομο-υστερία που θα έκανε τον Όρσον Γουέλς να κοκκινίζει από ντροπή.
«Ελεύθερος ο Κουφοντίνας», «Αποφυλακίστηκε ο Κουφοντίνας», «Εκτός φυλακής ο αρχιεκτελεστής της 17»… είναι μόνο λίγοι από τους τίτλους των Δελτίων των 8, που θυμίζουν γιαπωνέζικη ταινία τρόμου.
Το γεγονός πως ο Δ. Κουφοντίνας βγήκε με διήμερη άδεια -που ο νομικός μας πολιτισμός προβλέπει ότι θα έπρεπε να την έχει πάρει εδώ και 6 χρόνια- είναι φυσικά ψιλά γράμματα για το «μέτωπο της λογικής» που εγκαλεί την κυβέρνηση… προσέξτε, γιατί δεν απέτρεψε την 48ωρη άδεια. Τη στιγμή που την απόφαση για την άδεια την πήρε το συμβούλιο της φυλακής, εισαγγελικός λειτουργός και γνωμοδότησαν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι.
Βλέπετε, η επίκληση του νόμουαπό το νεοφιλελεύθερο, συντηρητικό και ακροδεξιό κατεστημένο, είναι επιλεκτικήΔεν ισχύει για τον Αυγενάκη, τη Μαρέβα, τα Paradise Papers, τη Siemens, τα μαύρα ταμεία των κομμάτων, τις δωροδοκίες σε πολιτικά πρόσωπα, τα θαλασσοδάνεια των ΜΜΕ, τις λίστες φοροδιαφυγής, τα παραδικαστικά κυκλώματα, τα Βατοπέδια, και τα υποβρύχια που γέρνουν. Ισχύει αποκλειστικά για την «τάξη και την ασφάλεια», τα Εξάρχεια, τα κατασκευασμένα δημοσιεύματα περί σκανδάλων συριζαίων υπουργών.
Σα να μην έφταναν, όμως, όλα αυτά, ανακοίνωση για την άδεια στον Κουφοντίνα, εξέδωσε και η Νεολαία της ΝΔ, ηΟΝΝΕΔ.
Δώστε λοιπόν προσοχή:
"Η σημερινή μέρα αποτελεί μια μαύρη σελίδα για την πατρίδα μας. Η άδεια στο Δημήτρη Κουφοντίνα είναι παράνομηπαράλογη και ανήθικη. Η άδεια στο Δημήτρη Κουφοντίνα είναι προσβολή στη μνήμη των θυμάτων του, τα οποία εκείνος φρόντισε να μην μπορούν να πάρουν άδεια. Η ελευθερία του Δημήτρη Κουφοντίνα είναι αντίθετη σε κάθε έννοια δικαιοσύνηςκοινωνικής συνοχής και ανθρωπισμούΑπέναντι στην άδεια στο Δημήτρη Κουφοντίνα στέκεται όλη η κοινωνία, στεκόμαστε όλοι εμείς"
Ας κάνουμε εδώ μια μικρή παρένθεση και ας γυρίσουμε 26 χρόνια πίσω. Ήταν 8 Ιανουαρίου του 1991, όταν ο καθηγητής μαθηματικών, Νίκος Τεμπονέρας, έπεφτε νεκρός μετά από επίθεση μελών της ΟΝΝΕΔ, κατά τη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων της περιόδου 1990 – 1991. Φυσικός αυτουργός της δολοφονίας Τεμπονέρα, ήταν ο Γιάννης Καλαμπόκας… πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ Πάτρας.
O Νίκος Τεμπονέρας δεν πέθανε από φυσικά αίτια, δεν έπεσε από τις σκάλες, ούτε έπαθε εγκεφαλικόΤον δολοφόνησε ο πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ, συνοδευόμενος από τάγματα εφόδου, που είχαν ως αποστολή να διαλύσουν μαθητική κατάληψη... επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Ο δολοφόνος του Νίκου Τεμπονέρα, Γιάννης Καλαμπόκας, δε βγήκε με 48ωρη άδεια από τη φυλακή. Αποφυλακίστηκε στα 7 χρόνια της ποινής του... διοριζόμενος μάλιστα σε κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας.
H παράταξη, λοιπόν, της κομματικής νεολαίας της οποίας ο πρόεδρος έχει δολοφονήσει καθηγητή, έχει το θράσος να σηκώνει το δάχτυλο. Η νεολαία που διαχρονικά “ξεβρομίζει τον τόπο” με “Rangers“, “Κενταύρους” και ακροδεξιούςφουσκωτούς… έχει το θράσος να μιλάει για παράνομη, παράλογη και ανήθική άδεια 48 ωρών σε καταδικασμένο κρατούμενο.
Για να λέμε, όμως, και του στραβού ακροδεξιού το δίκιο… όταν οι ορίτζιναλ δεξιοί της ΝΔ, "πουλούσαν" τάξη και ασφάλεια, οι χρυσαυγίτες έτρωγαν αρχαιοελληνικά βελανίδια. Παρόλα αυτά, η αλήθεια είναι, πως τη “Σοβαρή Χρυσή Αυγή”την περιμέναμε ελαφρώς πιο σοβαρή από την ΝΔ του Μητσοτάκη, του Άδωνη, του Πορτοσάλτε και του Βορίδη.
Οι «Φιλελεύθεροι» από τα Lidl, που δεν ακούστηκε η φωνούλα τους τις προηγούμενες μέρες για τους υπερ-απατεώνες, "άριστους" επιχειρηματίες και σελέμπριτις που έχουν παρκάρει τα χρήματά τους σε παραδείσους φοροαποφυγής... είναι λαλίστατοι για τη νομιμότατη 48ωρη άδεια του Κουφοντίνα. Τους απασχολεί περισσότερο να παπαγαλίσουν σωστά τον Πορτοσάλτε παρά ο νομικός μας πολιτισμός. Τόσο φιλελεύθεροι.
ΥΓ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι απλά ο μεταβατικός πρόεδρος της ΝΔ και προσωπική επιλογή του Άδωνη Γεωργιάδη. Είναι ένας ακραίος νεοφιλελεύθερος που όραμά του είναι μια οργουελική κοινωνία ποινικοποίησης των ιδεών.
ΥΓ2. Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν απειλούμενοι από τον Κουφοντίνα, τις καταλήψεις των αναρχικών, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες… και όχι από τον Γεωργιάδη, τον Βορίδη, το Μητσοτακέϊκο, τα ΜΜΕ, τους εφοπλιστές της διαπλοκής και τις πολυεθνικές που για λίγο κέρδος παραπάνω καταστρέφουν ανθρώπινες ζωές και το περιβάλλον
ΥΓ3. Γνωστή οικογένεια κάνει για δεκαετίες πολιτική καριέρα εκμεταλλευόμενη πολιτικά τη στυγερή δολοφονία και το αθώο αίμα στενού συγγενικού της προσώπου…..! Για τους Κένεντι λέω  
koutipandoras

Ύπουλο όπλο του ΣΥΡΙΖΑ ο ΣΚΑΪ



Είναι τόσο το πάθος τους και η ιδεολογική τους τύφλωση που δεν βλέπουν μπροστά τους. Οπότε και τα παθήματα δεν τους γίνονται μαθήματα. Ο ΣΚΑΪ έχει γίνει το νέο Mega. Και ο Αρης Πορτοσάλτε ο νέος Γιάννης Πρετεντέρης.
Γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος
Ούτε βαλτοί από τον ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ να ήταν δεν θα έκαναν τόσο καλό στην κυβέρνηση. Είναι τόσο απωθητικός ο λόγος τους στο ΣΚΑΪ, είναι τόσο εμμονικοί που προκαλούν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από εκείνα που επιδιώκουν.
Τα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων (20 λεπτά χθες Κουφοντίνα), το θάψιμο των ειδήσεων (στις 8:29 παρουσίασαν το θέμα Μαρέβα Μητσοτάκη την Τρίτη), η αλλαγή στάσης απέναντι σε εχθρούς ή φίλους («κατάπιαν» το θέμα Μαρινάκη, στις 8:39 το έβγαλαν), η απουσία ενός έστω σχολιαστή με λίγο διαφορετική άποψη, η αγιοποίηση πολιτικών (Κωνσταντίνος Μητσοτάκης) και οικογενειών (Μητσοτάκη σύνολο) κ.ο.κ. Ολα αυτά διώχνουν τον κόσμο όταν δεν τον εκνευρίζουν, όταν δεν τον κάνουν να σιχτιρίζει.
Ο ΣΚΑΪ κάνει καλό στον ΣΥΡΙΖΑ και βλάπτει σοβαρά τη ΝΔ. Σαν τα τσιγάρα. Όπως και το Mega τότε. Δεν το καταλαβαίνουν άραγε, όχι στο ΣΚΑΪ, αλλά στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Πάλι τα ίδια λάθη κάνουν; Δεν έμαθαν ούτε με τις εκλογές ούτε με το δημοψήφισμα;
Ο ΣΚΑΪ είναι ο Αδωνις της ενημέρωσης.
Σατανικοί εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν ύπουλα όπλα. 
πηγή: efsyn.gr 

Κώστα… μας πήρανε χαμπάρι !


Όλα τα έχουμε δει στην αυτοδιοίκηση, αλλά οδηγίες «προς ναυτιλομένους» για να στήσουν φωτογραφικούς  διαγωνισμούς να δημοσιεύονται φαρδιά-πλατιά στην Διαύγεια ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Η γκάφα που εξέθεσε το «γαλάζιο» Δήμαρχο του Περιστερίου Α. Παχατουρίδη εκτός από τη  διαφθορά, ανέδειξε και την αντίληψη που ταλαιπωρεί την αυτοδιοίκηση.
Τα τελευταία χρόνια, διαδοχικές νομοθετικές πρωτοβουλίες αυστηροποιήσαν τις διαδικασίες ανάθεσης για έργα και υπηρεσίες και αύξησαν τη διαφάνεια. Το «πάρτυ» περασμένων δεκαετιών όταν με μια υπογραφή ένας Δήμαρχος ανέθετε χωρίς διαγωνισμούς έργα δισεκατομμυρίων δραχμών, έχει παρέλθει αλλά ακόμη και στα στενά περιθώρια που έχουν απομείνει, καταγράφονται υποθέσεις όπως του Περιστερίου.
Άλλωστε, αν πρόσφατα Δήμαρχοι έφτασαν να βγάζουν εκατομμύρια από το Ταμείο του Δήμου και Νομάρχες να κατατέμνουν έργα σε μικρότερα «45άρια», δηλαδή κάτω από το όριο της απευθείας ανάθεσης, φαντάζεται κανείς τι μπορεί να συμβαίνει με διάφορους «βλαχοδήμαρχους» μικρών και μικρότερων Δήμων. Μόνο θετικό, ότι με το αυστηρό πειθαρχικό πλαίσιο, δεν υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι υπάλληλοι για να διευκολύνουν τους πολιτικούς προϊσταμένους τους.
Οι Εκθέσεις των Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης δείχνουν διαρκώς ότι η Αυτοδιοίκηση είναι στην κορυφή της διαφθοράς και της δυσπιστίας. Γι’ αυτό και δεν εξέπεμψε ποτέ αυτόνομο πολιτικό στίγμα αλλά αποτελεί πελατειακό δίκτυο και παρακολούθημα των παλαιών κομμάτων ως πόλος αναφοράς στην (κακο)διοίκηση. 
Παρά τη βελτίωση του πλαισίου με σημαντικό σταθμό τον Καλλικράτη, η αυτοδιοίκηση παραμένει ένα πεδίο διαφθοράς και καθιστά επιβεβλημένη την ποινική και πειθαρχική διερεύνηση των υποθέσεων σε πολιτικό και υπηρεσιακό επίπεδο, όπως η πρόσφατη που «βγάζει μάτι». Χαμένη είναι η κοινωνία πάντως, καθώς η διαφθορά κοστίζει αρκετά στην εθνική οικονομία. 
tvxs

«Να μας κάψεις, Γερούν...»



Όταν ακούει κάποιος τον κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ να λέει ότι η τρόικα επέλεξε να σώσει τις τράπεζες με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, ανακαλεί ενστικτωδώς την παροιμία, με την αρχική εντύπωση ότι ακούει λόγια που θέλουν να τον παρηγορήσουν για το κάψιμό του.
του Παντελή Μπουκάλα
Την παροιμία την ακούμε ή τη διαβάζουμε τυπωμένη σε βιβλία και εφημερίδες σε δύο εκδοχές, ανάλογα με το πώς τη φέρνει η μνήμη του καθενός: «Να σε κάψω, Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι». Ή, με ένα γλυκαντικό στη θέση του καταπραϋντικού: «Να σε κάψω, Γιάννη, να σ’ αλείψω μέλι». Και το λάδι και το μέλι φημίζονται αρχαιόθεν για κάποιες ιαματικές τους ιδιότητες. Σε αυτά τα πράγματα άλλωστε δεν έχει νόημα να κανονιστεί διά νόμου ή να επιβληθεί με απαγορευτικά το «πιο σωστό» ή το «πιο παλιό». Ο ακροατής καταλαβαίνει αμέσως τι θέλει να του πει ο χρήστης της παροιμίας, και στις δύο απολήξεις της, και ποια η ειρωνική του πρόθεση απέναντι στην υποκρισία. Και μπορεί και ο ίδιος να ταιριάξει άνετα την παροιμία με τα γεγονότα.
Οταν λοιπόν ακούει κάποιος τον κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ να λέει ότι η τρόικα επέλεξε να σώσει τις τράπεζες με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, ανακαλεί ενστικτωδώς την παροιμία, με την αρχική εντύπωση ότι ακούει λόγια που θέλουν να τον παρηγορήσουν για το κάψιμό του. Ενα κάψιμο ορατό στη στριμωγμένη καθημερινότητά μας. Στην αδυναμία μας να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας όπως «τότε που τα τρώγαμε» μαζί με τον κ. Πάγκαλο και τους λοιπούς αστέρες του «όλου ΠΑΣΟΚ».
Υπάρχει λοιπόν λόγος να αναφωνήσουμε «Γερούν, γερά!», να χρησιμοποιήσουμε δηλαδή μια φράση που απέκτησε σταδιακά οιονεί παροιμιακό χαρακτήρα για να παροτρύνουμε τον απερχόμενο πρόεδρο της Ευρωζώνης να συνεχίσει τις αποκαλύψεις; Μόνο αν πιστέψουμε ότι είπε όσα είπε από έγνοια για τους αγαθούς Ελληνες φορολογούμενους, έστω αργοπορημένη. Δεν ήταν όμως αυτοί ο καημός του. Οι εξομολογήσεις του ήταν ωμές, με το στίγμα του κυνισμού, όχι του φαρισαϊσμού. «Οι τράπεζες ήταν η “σωστική0 προτεραιότητά μας. Ποιοι πολίτες; Οι τράπεζες θα ξαναήταν η προτεραιότητά μας, κι ας είδαμε ποια εξάντληση της κοινωνίας επέφεραν τα προγράμματά μας». Οπότε, το μόνο που μένει είναι να απαντήσουμε στον Ολλανδό πολιτικό με μια άλλη παροιμία, επίσης πικρόχολη: «Ελα, παππού μου, να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου».
Είναι προτιμητέα πάντως η ωμή ειλικρίνεια του κ. Ντάισελμπλουμ από τη χονδροειδή υποκρισία με την οποία διαφημίζουν κατά καιρούς τη «συμπόνια τους για τον ελληνικό λαό και τον θαυμασμό τους για τις αντοχές του» κάμποσοι Ευρωπαίοι πρόεδροι, πρωθυπουργοί και αρχιγραφειοκράτες, η κ. Μέρκελ, ο κ. Γιούνκερ, ο αποσυρθείς κ. Ολάντ και, βέβαια, ο σταθερός φιλέλλην κ. Σόιμπλε. Ο λόγος τους μας χόρτασε...
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Ο λαός φοβάται πρωθυπουργία Μητσοτάκη, όχι νέο έγκλημα Κουφοντίνα...



Όταν μια κοινωνία μετατρέπει σε σοβαρό ζήτημα τη διήμερη άδεια ενός καταδικασμένου δολοφόνου κι όταν αυτή η κοινωνία είτε τον δαιμονοποιεί είτε τον αγιοποιεί, τότε το πρόβλημα δεν το έχει ο δολοφόνος αλλά η κοινωνία.
Του Γιάννη Συμεωνίδη
Ο Δ. Κουφοντίνας βγήκε για πρώτη φορά από τη φυλακή μετά από 15 χρόνια. Σε ένα σωφρονιστικό σύστημα που δεν αποδέχεται ούτε την θανατική ποινή ούτε τα ισόβια για οποιονδήποτε άνθρωπο αυτό θα αποτελούσε κομμάτι τής προσπάθειας επανένταξής του στον κοινωνικό ιστό...
Στη χώρα, ωστόσο, που δεν μας περνά καν από το μυαλό να χαρακτηρίσουμε ακόμα και τον φονιά άνθρωπο αυτά είναι ψιλά γράμματα. Το μόνο, όμως, που καταφέρνει η πολιτεία και οι πολίτες της που βλέπουν τη δικαιοσύνη ως εκδίκηση και νομιμοποιούν με τη συμπεριφορά τους την αυτοδικία είναι να γίνονται τα τέρατα που καταδικάζουν...
Η "αγία οικογένεια" έχει πιαστεί πάνω στον Κουφοντίνα όπως ο θαλασσοδαρμένος από το σωσίβιο. Το πιθανότερο είναι πως ο "Λουκάς τής 17Ν" με τόσες κάμερες που τον ακολουθούν να μην κλέψει ούτε τσίχλα από το περίπτερο. Για το μητσοτακέικο, ωστόσο, συνιστά το νούμερο ένα κίνδυνο για τη χώρα. Λυπάμαι που θα το στενοχωρήσω, αλλά πολύ περισσότερο φοβάται ο ελληνικός λαός μια πρωθυπουργία Μητσοτάκη παρά κάποιο νέο έγκλημα Κουφοντίνα...
Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, εξάλλου, κρίσεις όπως το ποιος μπορεί να παίρνει άδεια από τη Βουλή δεν θα έπρεπε να απασχολούν το πολιτικό προσωπικό, αλλά να αφήνονται στους καθ' ύλη αρμόδιους. Γιατί θα πρέπει, για παράδειγμα, οι επιτυχίες ή οι αποτυχίες τής ΕΛ.ΑΣ. ή οι αποφάσεις συμβουλίων φυλακών να εξαρτώνται από το ποιος κατέχει την εκτελεστική εξουσία και να μην αφήνονται οι θεσμοί να λειτουργούν αυτόνομα;...
Το ίδιο ισχύει και για τη δημόσια διοίκηση, με αποτέλεσμα στην Ελλάδα να "απολαμβάνουμε" την παγκόσμια πρωτοτυπία μηχανισμοί να ξηλώνονται και να οικοδομούνται όχι μόνο όταν αλλάζει κυβέρνηση, αλλά και υπουργός τής ίδιας κυβέρνησης. Σε αυτό το πλαίσιο, είτε δραπετεύσει είτε επιστρέψει στη φυλακή ο Κουφοντίνας οι παθογένειες μιας χώρας τύποις ευρωπαϊκής θα παραμείνουν χάσκουσες, με τα κόμματα να αντιπαρατίθενται για σκιές γαϊδάρων την ώρα που ο ελέφαντας τού λαϊκισμού, του πολιτικού κόστους, του εθνικισμού, της τρομολαγνείας και της μισαλλοδοξίας βρίσκεται στο δωμάτιο και ποδοπατά οτιδήποτε υγιές πάει να φυτρώσει σε αυτόν τον τόπο...

Ζυμαρικά, Απορρυπαντικά ΒΙΟ.ΜΕ., Μέλι και Προιόντα Δίκαιου και Αλληλέγγυου Εμπορίου, στην 27η Δράση των "Χωρίς μεσάζοντες" της Κέρκυρας

 Θέμα:  α)  27η Δράση Χωρίς Μεσάζοντες - Κέρκυρα 2 Δεκεμβρίου 2017 -  Ζυμαρικά , Προϊόντα   Δίκαιου  και Αλληλέγγυου  Εμπορίου"Συν 'Αλλοις" (Καφέδες, Ζάχαρη, Κακάο), Απορρυπαντικά ΒΙΟ.ΜΕ, Μέλι
              β)  Παράλληλη δράση : Συλλογή Τηγανόλαδου για ανακύκλωση

Αγαπητοί μας φίλοι η Ομάδα "Χωρίς μεσάζοντες" του Εναλλακτικού Πολιτιστικού Εργαστηρίου Κέρκυρας ανακοινώνει την 27η διάθεση προϊόντων Χωρίς Μεσάζοντες στη Κέρκυρα , 
Προγραμματισμένη ημερομηνία παραλαβής : Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 10:30-13:30 στο πάρκινγκ του Εμπορικού στις Αλυκές.

Παράλληλη Δράση: Στον ίδιο χώρο, την ίδια μέρα και ώρα θα γίνει  Συλλογή Χρησιμοποιημένου  Τηγανόλαδου για ανακύκλωση σε βιοκαύσιμα.



27η δράση Χωρίς Μεσάζοντες-
ΠΡΟΙΟΝΤΑ
1. Παραδοσιακά Ζυμαρικά (χυλοπίτες, τραχανάς, κριθαράκι, κούς-κούς)
2. Απορρυπαντικά από το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ
Η ομάδα μας στηρίζει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΒΙΟ.ΜΕ.
Ένα φωτεινό παράδειγμα εργατικής αυτοδιαχείρισης με παγκόσμια απήχηση.
Χρειάζεται τη στήριξη όλων μας για να ανθίσει. 
Περισσότερες πληροφορίες για τους ίδιους και τα προϊόντα τους μπορείτε να βρείτε 
στην ιστοσελίδα τους   http://www.viomecoop.com
3. Μέλι (Ανθέων, Πορτοκαλιάς, Δασόμελο (δρύς), Κούμαρο, Θυμάρι, Έλατο)
4. Προϊόντα από το συνεταιρισμό "Συν 'Αλλοις"  (Ζαπατίστικοι Καφέδες, Ζάχαρη ,Κακάο, Κρέμα Φουντουκιού)
Περισσότερες λεπτομέρειες για προέλευση και τιμές των προϊόντων θα βρείτε μέσα στις 4 Φόρμες Παραγγελίας παρακάτω.

Προγραμματισμένη  Ημερομηνία Παραλαβής : Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017 από 10:30 έως 13:30 στο πάρκινγκ του Εμπορικού στις Αλυκές

Παράλληλη Δράση:  ΣΥΛΛΟΓΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΤΗΓΑΝΟΛΑΔΟΥ.
Την ίδια μέρα Σάββατο 2 Δεκεμβρίου στο πάρκινγκ του Εμπορικού στις Αλυκές  κατά τη διάρκεια της παραλαβής των παραγγελιών μας "χωρίς μεσάζοντες"  από 10:30 έως 13:30 , θα γίνει συλλογή χρησιμοποιημένου τηγανόλαδου για ανακύκλωση σε βιοκαύσιμα
Η δράση αυτή είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της Ομάδας Παράκαμψης Μεσαζόντων με τα παιδιά από το μάθημα "Διαχείριση Απορριμμάτων" του Εναλλακτικού Πολιτιστικού Εργαστηρίου Κέρκυρας.
Αξίζει να σημειωθεί  ότι θα προκύψουν και ανταποδοτικά οφέλη (πχ απορρυπαντικά για τα σχολεία που θα συμμετέχουν στη δράση). 
Καλούμε όλους τους πολίτες  να μη πετάνε στα απορρίμματα το τηγανόλαδο αλλά να το κρατήσουν σε μπουκάλια πλαστικά ή γυάλινα και να το φέρουν για ανακύκλωση το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου, στο πάρκινγκ του Εμπορικού στις Αλυκές από 10:30 έως 13:30,  όπου κατά τη διάρκεια της διανομής θα υπάρχει μεγάλος κάδος. Στις σκέψεις μας είναι να συμπεριλάβουμε τη συλλογή τηγανόλαδου σε κάθε μελλοντική μας δράση. Ευελπιστούμε στις περιβαλλοντικές ευαισθησίες όλων των συμπολιτών μας. 

 Οι Φόρμες Παραγγελίας για:
1. Παραδοσιακά Ζυμαρικά  2. Απορρυπαντικά  ΒΙΟ.ΜΕ  3. Μέλι και 4. Προϊόντα από το συνεταιρισμό "Συν 'Αλλοις"
θα είναι αναρτημένες στην ιστοσελίδα του Εναλλακτικού Πολιτιστικού Εργαστηρίου Κέρκυρας
 και θα παραμείνουν διαθέσιμες για παραγγελίες  μέχρι το βράδυ της Τρίτης 28 Νοεμβρίου.
Δεν θα υπάρχουν επιπλέον διαθέσιμες ποσότητες πέραν αυτών που θα έχουμε παραγγείλει ηλεκτρονικά.
Η παραλαβή θα γίνει το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου  και θα σας ενημερώσουμε με νεότερο e-mail σχετικά .

Ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στις δράσεις  μας. 
Ομάδα Παράκαμψης Μεσαζόντων
Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι Κέρκυρας

Για την διευκόλυνση σας έχουμε παρακάτω τα λινκ που οδηγούν απ'ευθείας στις Φόρμες παραγγελίας

Για Παραγγελίες για Παραδοσιακά Ζυμαρικά   πατείστε εδώ


docs.google.com
Παραδοσιακά Ζυμαρικά από το Εργαστήρι Ζύμης Κρικζώνη από τη Λαμία (Προβλεπόμενη ημερομηνία παραλαβής: Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017)


Για Παραγγελίες για Απορρυπαντικά  ΒΙΟ.ΜΕ πατείστε εδώ


docs.google.com
Απορρυπαντικά από το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ (Προγραμματισμένη ημερομηνία παραλαβής: Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2017). Περισσότερες πληροροφορίες για τα προϊόντα μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα www.viomecoop.com.




Για Παραγγελίες για Μέλι πατείστε εδώ


docs.google.com
Ανθόμελο, Μέλι Πορτοκαλιάς, Δασόμελο (Δρυς), Μέλι από Θυμάρι ,Μέλι από Κούμαρο και Μέλι από Έλατο από τον παραγωγό Ν. Καλδάνη από το Θεσπρωτικό Πρεβέζης. Προγραμματισμένη ημερομηνία παραλαβής: Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017.



Για Παραγγελίες για προϊόντα 'Συν 'Αλλοις"  (καφέδες , κακάο, ζάχαρη, κρέμα φουντουκιού)  πατείστε εδώ



docs.google.com
Καφές Ζάχαρη Κακάο Κρέμα Φουντουκιού . Προγραμματισμένη ημερομηνία παραλαβής : Σάββατο 2 Δεκεμβρίου. Λίγα λόγια για τους "Συν 'Αλλοις". Ο Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας “Συν Άλλοις”, ξεκίνησε τη λειτουργία του στην Αθήνα το φθινόπωρο του 2011. Η βασική δραστηριότητά του είναι το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο, κυρίως στον τομέα των τροφίμων. Μια εμπορική διαδικασία, δηλαδή, που, αντί για το κέρδος των πολυεθνικών και των τοπικών μεσαζόντων, στοχεύει στην ικανοποίηση των αναγκών όλων των εμπλεκομένων στην αλυσίδα διακίνησης των αγαθών: Την αξιοπρ