Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πανηγυρίζει στο Facebook για τις απολύσεις !!!

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης

“ Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, σε ανάρτησή του στο Facebook, δεν κρύβει την χαρά του για τις απολύσεις που είναι έτοιμος να κάνει.  ”

Το ότι η κυβέρνηση έχει χάσει κάθε λαϊκό έρεισμα είναι πλέον γνωστό και το γνωρίζει και η ίδια. Το ότιεφαρμόζει μια βαθύτατα αντιλαϊκή και κοινωνικά ανάλγητη πολιτική είναι κάτι που επίσης το νιώθει στο πετσί του ο ελληνικός λαός.
Η φωτογραφία του Reuters με τα πανηγύρια των κυβερνώντων για τα…σκληρά μέτρα άγριας λιτότητας που έχουν φέρει την ανθρωπιστική καταστροφή στη χώρα άλλωστε που έκανε τον γύρο του κόσμου και εξευτέλισε την Ελλάδα και στο εξωτερικό το αποδεικνύει με τον χειρότερο τρόπο.
Πλέον έφτασε και η ώρα για τα κυβερνητικά στελέχη να πανηγυρίζουν και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τα κατορθώματά τους. Τελευταίο παράδειγμα είναι οι πανηγυρισμοί του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος σε ανάρτησή του στο Facebook, δεν κρύβει την χαρά του για τις απολύσεις που είναι έτοιμος να κάνει. Φαίνεται πως οι κυβερνώντες έχουν χάσει κάθε έλεγχο της πραγματικότητας και της κατάστασης στην οποία έχουν φέρει τη χώρα και τον λαό.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γράφει χαρακτηριστικά στο Facebook«Τον τελευταίο μήνα απολύθηκαν για σοβαρούς ποινικούς και πειθαρχικούς λόγους 104 δημόσιοι υπάλληλοι. Μέχρι το 2014 πρέπει να διώξουμε 15.000 δημοσίους υπαλλήλους. Τον τελευταίο χρόνο τέθηκαν σε αυτοδίκαιη αργία 993. Πλέον δεν μένουμε στα λόγια, αλλά προχωράμε σε πράξεις. Το οφείλουμε στην κοινωνία και στους έντιμους και εργατικούς δημοσίους υπαλλήλους».
Δε μπορεί βέβαια κάποιος να περιμένει κάτι καλύτερο από μια κυβέρνηση που καθημερινά τα στελέχη της βγαίνουν και παραδέχονται δημοσίως και χωρίς αιδώ ότι εκτελούν πιστά τις εντολές της τρόικα. Το να μπερδεύουν τους επίορκους με τους συνεπείς υπαλλήλους είναι επίσης κάτι που φαίνεται να το καταλαβαίνουν. Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση εφόσον είναι τόσο χαρούμενη για τις απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, θα χαρεί ιδιαίτερα όταν την απολύσει ο ελληνικός λαός στις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν.

Γκρουπιέρηδες, αεροσυνοδοί και σταθμάρχες του ΟΣΕ στη… νέα ΕΛ.ΑΣ.


ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ ΠΟΡΕΙΑ

Γκρουπιέρηδες από το καζίνο της Πάρνηθας, αεροσυνοδοί, σταθμάρχες του ΟΣΕ, υπάλληλοι διοδίων και οδηγοί αστικών λεωφορείων παρουσιάζονται για να αναλάβουν (διοικητική) υπηρεσία στην ΕΛ.ΑΣ. τις τελευταίες ημέρες, λόγω της «κινητικότητας» στο ελληνικό δημόσιο.
Την ίδια ώρα μελετάται η απομάκρυνση 500 πολιτικών υπαλλήλων των υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ., που υπηρετούν από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και έχουν εξειδικευθεί στα θέματα που χειρίζεται η Αστυνομία, από τη δίωξη του οργανωμένου εγκλήματος και των ναρκωτικών ή τις προμήθειες των αρχών ασφαλείας.

Σύμφωνα με το Βήμα, αξιωματούχοι της λεωφόρου Κατεχάκη λένε ότι βρίσκονται μπροστά σε μια τραγελαφική κατάσταση. Από τη μία πλευρά  βλέπουν κρίσιμες υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ., τόσο σε κεντρικές μονάδες, όσο και στην περιφέρεια να στελεχώνονται -λόγω «κινητικότητας»- από 615 δημόσιους υπαλλήλους, από τους οποίους οι περισσότεροι είναι τελείως άσχετοι με τα νέα τους καθήκοντα και δεν διαθέτουν καμιά σχετική προϋπηρεσία.

Από την άλλη, οι ίδιοι αξιωματούχοι, ανησυχούν για τις επιπτώσεις που θα έχει η απόφαση να τεθούν στο καθεστώς κινητικότητας ή και διαθεσιμότητας 500 από τους υπάρχοντες πολιτικούς υπαλλήλους της ΕΛ.ΑΣ. και του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.

Σε υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής έχουν ενταχθεί 220 νέοι υπάλληλοι αναφέρει ανώτατο στέλεχος της Αστυνομίας. «Βλέπουμε υπαλλήλους του καζίνο, με αρμοδιότητα μέχρι χθες τις ρουλέτες και το μπλακ τζακ, να λαμβάνουν θέσεις σε αστυνομικά τμήματα και αεροσυνοδούς να πηγαίνουν σε εκπαιδευτικά κέντρα της ΕΛΑΣ. Ευτυχώς που έχει καταργηθεί το Τμήμα Λεσχών της Ασφάλειας Αττικής, γιατί δεν αποκλείεται κάποιοι να τη θεωρούσαν… ιδεώδη υπηρεσία για τους συγκεκριμένους «διαθέσιμους»».

Αστυνομικές Υπηρεσίες της Πελοποννήσου έχουν πλαισιωθεί, εν τω μεταξύ, από σταθμάρχες του ΟΣΕ. «Eνας από αυτούς, πάντως, έχει ήδη ζητήσει μετάταξη από τον τοπικό αστυνομικό σταθμό   στον γειτονικό σταθμό του… ΟΣΕ! Μιλάμε για σουρεαλιστικές καταστάσεις. Η Αστυνομία αποδεικνύεται – λόγω της ιδιοτυπίας της – η υπηρεσία που εκθέτει, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τομέα, όλη αυτή την λογική της κινητικότητας στο δημόσιο…», σχολιάζει ο συγκεκριμένος αξιωματικός.

Στις αστυνομικές υπηρεσίες, όπου τοποθετούνται αυτές τις ημέρες  υπάλληλοι μέσω της κινητικότητας, υπηρετούσαν – από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 στις περισσότερες περιπτώσεις – πολιτικοί υπάλληλοι, οι οποίοι έχουν πλέον ειδικευθεί στο αντικείμενό τους και «σηκώνουν» όλες τις διεκπεραιωτικές υποχρεώσεις της υπηρεσίας, ώστε να μην εγκλωβίζονται οι αστυνομικοί στα γραφεία και τη χαρτούρα.

Τώρα, όπως λένε επιτελείς της ΕΛ.ΑΣ., «με βάση το σκεπτικό των κυβερνητικών παραγόντων θα φύγουν αυτοί που έχουν 30χρονη εμπειρία και θα έλθουν να καλύψουν τις θέσεις τους εκείνοι που ξέρουν για αστυνομία μόνο από τα… μυθιστορήματα».

exitnews

Χαράτσι... αγάπη μου



Του Παναγιώτη Βωβού

Τρία χρόνια τώρα, εμείς, που τα φάγαμε μαζί με τον Πάγκαλο, τα έχουμε δώσει όλα να βοηθήσουμε αυτόν και τους ομόσταυλούς του να σώσουν την πατρίδα. Μπορεί εμείς να μην τα πήραμε σε φάρδος, σαν τον πρώην αντιπρόεδρο, αλλά τα πήραμε σε βάθος. Όχι στο μπόι, αλλά στο εισόδημά μας. Χαράτσι ένα, χαράτσι δύο, χαράτσι... για πάντα. Χαράτσι για το εθνικό συμφέρον που είπε και το ΣτΕ και αυστηρά προσωρινό, βεβαίως, βεβαίως, αλλά στο κάτω-κάτωόλοι προσωρινοί είμαστε σε τούτη την πλάση. Και τι είναι τρία, τέσσερα και πέντε χρόνια μπροστά στην ιστορική κλίμακα; Κόκκος άμμου.

Βέβαια, για άλλους είναι κόκκος χαβιάρι, αλλά μην πάμε τώρα σε λογικές κοινωνικού αυτοματισμού κατά των συμπολιτών μας, που τα φάγαμε μεν μαζί, αλλά αυτοί είχαν την "προνοητικότητα" να βάλουν και κάτι στην (ελβετική) άκρη. Και μην ξεχνάμε ότι γλιτώσαμε το χαράτσι της ΕΡΤ. Θα το πληρώσουμε βέβαια στο πολλαπλάσιο μέσω της απαξίωσης της εταιρείας, αλλά το κλείσιμο της κερδοφόρας ΕΡΤ είναι θέμα θρησκείας και για την πίστη κάνουμε και θυσίες άμα λάχει. Προκειμένου να πάμε στον παράδεισο των πρωτογενών πλεονασμάτων, είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε τα πάντα. Μας το δίδαξε άλλωστε και η θυσία του Αβραάμ.

Και τι κι αν δεν πάμε στα πρωτογενή πλεονάσματα; Σημασία έχει να πέφτεις κυνηγώντας το όνειρο. Και για του λόγου το αληθές, χιλιάδες συμπολίτες μας πέφτουν αυτές τις μέρες θυσιαζόμενοι για το κοινό καλό. Αρχίζουν να γίνονται πιο "κινητικοί". Ξέρετε, αυτό με τους γοφούς που πάνε δεξιά κι αριστερά και αν δεν προσέξεις σε οδηγούν έξω από την πίστα. Τουλάχιστον όμως δεν φεύγουν με το στίγμα του επίορκου. Το συζητήσαμε κι αυτό 1-2 μήνες καθέτως κάθε απόγευμα στο δελτίο του Μega, το συζητήσαμε και οριζοντίως με τον Μπάμπη Παπαδημητρίου στο δελτίο του Σκάι και στο τέλος καταλήξαμε ότι οι παιδεραστές, οι κοπανατζήδες και οι φακελάκηδες ήταν λιγότεροι των ευγενών προσδοκιών μας. Όπως άλλωστε και ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα που τους υπολογίζαμε με τα ανάλογα μαθηματικά που υπολογίζει η Χ.Α. τους "λαθρομετανάστες". Μας βγήκαν δυστυχώς κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο.

Όμως στη μνημονιακή "Δημοκρατία" δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Αν η πραγματικότητα δεν ταιριάζει στις δεσμεύσεις απέναντι στην τρόικα, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Η δόση είναι το άπαν. Κι εμείς στην "Αυγή", που είμαστε κοντά στην Ομόνοια, γνωρίζουμε ότι το κυνήγι της δόσης δεν γνωρίζει από κοινή λογική. Η δόση δεν είναι μέσο, είναι στόχος.

Πηγή: avgi.gr

Έλληνες εφοπλιστές: Με τζίρο 5% του ΑΕΠ φορολογούνται …ως άνεργοι



«Οι πλούσιοι Έλληνες εφοπλιστές τυγχάνουν ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης για δεκαετίες», υποστηρίζει το πρακτορείο Reuters
Οι «πατριώτες» της ναυτιλίας - όπως αρέσκονται οι περισσότεροι να αυτοχαρακτηρίζονται – κατορθώνουν εν καιρώ κρίσης να γιγαντώνουν τις περιουσίες τους, ενώ την ίδια ώρα μισθωτοί και συνταξιούχοι πασχίζουν καθημερινά για να εξασφαλίσουν τα απολύτως απαραίτητα για τη διαβίωσή τους.
Το παράδοξο αυτό, το πώς δηλαδή αυτή η συγκεκριμένη ελίτ κατορθώνει να βγαίνει αλώβητη από μία κρίση που έχει «γονατίσει» τον ελληνικό λαό, εξηγείται σε δημοσίευμα του πρακτορείου Reuters.
Οι Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι σύμφωνα με το ρεπορτάζ,«έχουν τζίρο που ανέρχεται περίπου στο 5% του ΑΕΠ και ελέγχουν περίπου το 15% του παγκόσμιου στόλου, απολαμβάνουν μία ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση για δεκαετίες, καθώς πληρώνουν φόρους με βάση τη χωρητικότητα των πλοίων τους και όχι επί των κερδών τους».
Επί της ουσίας δηλαδή, οι Έλληνες εφοπλιστές φορολογούνται ...ως άνεργοι, με αποτέλεσμα τα αστρονομικά ποσά που κερδίζουν να καταλήγουν σχεδόν αυτούσια στους λογαριασμούς τους.
Η φορολογική αυτή «ασυλία», η οποία τυγχάνει ιδιαίτερης μνείας στο ρεπορτάζ, προκύπτει φυσικά από το πλήθος των φοροαπαλλαγών που για περισσότερα από 40 χρόνια ισχύουν αποκλειστικά για την κάστα των εφοπλιστών. Αρκεί μόνο να υπενθυμίσουμε το νόμο 27/1975, ο οποίος εξασφαλίζει στους Έλληνες καραβοκύρηδες 56 φοροαπαλλαγές.
Σύμφωνα με το νόμο αυτό, κάθε πλοίο υπό ελληνική σημαία πληρώνει το χρόνο φόρο από 3.000 έως 8.000 ευρώ. Όσο δηλαδή ένας άνεργος χωρίς εισοδήματα. Αν δε το πλοίο είναι ελληνικό, αλλά υπό ξένη σημαία, τότε ο εφοπλιστής δεν πληρώνει απολύτως τίποτα!
Το φορολογικό καθεστώς που ισχύει για τους εφοπλιστές είναι ασύλληπτο, αν αναλογιστεί κανείς το πόσους φόρους πληρώνουν οι υπόλοιποι πολίτες, ειδικά μετά την «άφιξη» των Μνημονίων. Φόρους που ουσιαστικά αφαιμάζουν τους πραγματικούς αιμοδότες της ελληνικής οικονομίας, αφήνοντας στο «απυρόβλητο» την πιο πλούσια ομάδα των Ελλήνων.
Όμως ακόμα και σήμερα που η χώρα διανύει τον έκτο χρόνο ύφεσης και που μέχρι και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ξεκινήσει έρευνα για την πλεονεκτική τους φορολόγηση, η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να τους προστατεύει, προβάλλοντας ως δικαιολογία για την προκλητική τους μεταχείριση την «συνεισφορά» τους και το «υπέρμετρο πατριωτικό τους αίσθημα».
Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτή είναι η εικόνα που κάποιοι από το εφοπλιστικό λόμπι με πάθος και με ζήλο προσπαθούν να συντηρούν, ώστε να συνεχίζουν ανενόχλητοι να υποφορολογούνται.
Γιατί πόσο πατριώτης μπορεί να θεωρηθεί κάποιος που δεν πληρώνει όσα του αναλογούν στο κράτος που τόσο «απλόχερα» τον προστατεύει και τον στηρίζει;
Πλέον, η μάσκα του «πατριώτη» εφοπλιστή έχει καταρρεύσει, καθώς είναι σαφές ότι με ένα τέτοιο νομικό πλαίσιο φοροαπαλλαγών και ευνοιοκρατίας οι εφοπλιστές παραμένουν στην Ελλάδα κυρίως επειδή τους συμφέρει οικονομικά και όχι επειδή νοιάζονται για τους εργαζόμενους και την ελληνική οικονομία. Ας κόψουν μερικοί επιτέλους την «καραμέλα» του πατριωτισμού γιατί είναι ξεκάθαρο πως υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. 

newsbomb

Φτηνοί και τελειωμένοι !!!


Ο Αντώνης Σαμαράς με τον Αντώνη Ρέμο

Του Κώστα Καπνίση

“ Σε ποια χώρα για παράδειγμα θα έβγαινε ο πρωθυπουργός της να κάνει διάγγελμα για τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση. Ούτε σε μπανανία δε θα γινόταν. ”


Πολλοί άνθρωποι, ειδικά καπνιστές, έχουν προσπαθήσει έστω και μια φορά στη ζωή τους να χρησιμοποιήσουν έναν αναπτήρα ο οποίος έχει τελειώσει. Σκέτο μαρτύριο η όλη κατάσταση ειδικά αν δεν υπάρχει άλλος αναπτήρας μέσα στο σπίτι και έξω είναι μαύρα μεσάνυχτα. Κάπως έτσι είναι και η…κατάσταση στη χώρα. Τα πρωτεία βέβαια κρατά η πολιτική κατά τα άλλα νομενκλατούρα.
Για όσους έχουν βιώσει τα πράγματα σε παλαιότερες εποχές και καταστάσεις αυτό χτυπά κάπως άσχημα. Κάποτε υπήρχαν πολιτικοί από όλο το πολιτικό φάσμα που ο κόσμος τους σεβόταν. Μπορεί να μη συμφωνούσε μαζί τους αλλά τουλάχιστον εξέπεμπαν έναν σεβασμό και μια ακτινοβολία. Υπήρχε αυτό που λένε οι μοντέρνοι ως πολιτικό πολιτισμό. Δύσκολα κάποιος θα αρνιόταν να συζητήσει για πολιτική με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Ηλία Ηλιού.
Αυτοί οι πολιτικοί άνδρες θα είχαν κάτι να του πουν είτε άρεσε είτε δεν άρεσε. Χρησιμοποιούσαν όμως επιχειρήματα, είχαν ένα χάρισμα. Ήταν ηγέτες. Σήμερα με ποιον θα μπορούσε κάποιος να συνομιλήσει σοβαρά (εκτός αν έχει συμφέρον και αποκομίζει κέρδος) με αυτούς που κυβερνούν. Οι άνθρωποι αυτοί νομίζουν ότι είναι πολιτικοί. Έχουν αυτή την ψευδαίσθηση. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι ψηφίστηκαν. Δε φύτρωσαν. Δεν πήραν με το ζόρι την εξουσία. Το ότι είπαν ψέματα ή μετήλθαν δολίων μέσων για να ανέλθουν σε αυτή είναι μια άλλη συζήτηση.
Σε ποια χώρα για παράδειγμα θα έβγαινε ο πρωθυπουργός της να κάνει διάγγελμα για τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση. Ούτε σε μπανανία δε θα γινόταν. Κι όμως ο Αντώνης Σαμαράς το έκανε. Σε ποια χώρα θα έβγαινε ο Γενικός Γραμματέας Εσόδων να πει για την παράταση των φορολογικών δηλώσεων ότι δεν τον αφήνει η τρόικα. Κι όμως το έκανε ο Χάρης Θεοχάρης. Τα ίδια και χειρότερα έχει πει μια σειρά υπουργών και στελεχών αυτής της κυβέρνησης. Χαρακτηριστικό και πλέον εξοργιστικό είναι αυτό που είχε πει ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης για την επαχθέστατη φορολόγηση των πολιτών, ότι δηλαδή αν οι φορολογούμενοι δεν έχουν λεφτά, γιατί τους τα έχουν πάρει όλα, να πουλήσουν και κάποιο σπίτι για να βρουν από εκεί λεφτά.
Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι μην έχοντας καμιά σχέση με την κοινωνία και τον λαό κάποια στιγμή μπορεί και να πουν ευθέως στους πολίτες να πουλήσουν τα παιδιά τους σε κάποιο σκλαβοπάζαρο, να τα βγάλουν στα φανάρια, να ξεπουλήσουν τα πάντα έναντι πινακίου φακής στα μανιτάρια που έχουν ξεπηδήσει και δρουν ανεξέλεγκτα ως νέοι μαυραγορίτες, τα λεγόμενα κέντρα χρυσού και τιμαλφών. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν κανένα όριο. Δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους, είναι γόνοι πάμπλουτων οικογενειών με κληρονομικό «χάρισμα» και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Ένα πράγμα βέβαια τους ενώνει με την κοινωνία. Αυτή τους τρέφει. Αυτή τους γιγάντωσε και αυτούς και τους προγόνους τους. Από το ελληνικό δημόσιο έζησαν και πλούτισαν οι περισσότεροι έστω και αν ήταν με «νόμιμο» και «ηθικό» τρόπο. Με νόμους βέβαια που οι ίδιοι ψήφισαν χωρίς να ρωτήσουν ή να υπολογίσουν κανέναν.
Πέρα από αυτούς όμως υπάρχει πλειάδα κατηγοριών όπως οι πολιτικοί. Τραγουδιστές, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, αθλητές, μοντέλα και πάσης φύσεως «celebrities». Όλοι αυτοί ήταν εξαφανισμένοι τόσα χρόνια στις βίλες τους, στα νησιά τους, στον νεοπλουτισμό τους. Τέτοιοι απίθανοι τύποι έβγαλαν λεφτά στην Ελλάδα. Τελευταίο και κραυγαλέο αποκρουστικό δείγμα ήταν το «τρελό γλέντι» των εφοπλιστών, μοντέλων και άλλων τέτοιων τρωκτικών στη Μύκονο με τις σαμπάνιες και του διασκεδαστή τους του Αντώνη Ρέμου, ο οποίος από την αναδουλειά που έχει πέσει πήρε τα «πάνω» του και για να αυξήσει έτι περαιτέρω την κατανάλωση είπε να κάνει και μια χυδαία επίθεση χτυπώντας πρόστυχα έναν άνθρωπο για την αναπηρία του.
Μπορεί ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να μην είναι αρεστός στους Έλληνες γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας του σε βάρος της Ελλάδας αλλά το να «επιχειρηματολογεί» κάποιος εναντίον του χρησιμοποιώντας την αναπηρία του, δείχνει ξεκάθαρα το γιατί η χώρα έφτασε ως εδώ. Ο υποτιθέμενος αφρός της χώρας είναι μια δυσώδης φούσκα που έσπασε και μολύνει τα πάντα στο διάβα της. Για αυτό και βρέθηκαν πολλοί στην αγκαλιά της Χρυσής Αυγής. Οι αρχαίοι, όπως θα επισήμαινε και ο εθνικός τηλεβιβλιοπώλης Άδωνις Γεωργιάδης που σήμερα τυγχάνει να είναι Υπουργός και μάλιστα Υγείας, έλεγαν το εξής: «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει». Τα πράγματα είναι απλά μερικές φορές και ξεκάθαρα. Η ελληνική κοινωνία θα συνεχίσει να ανέχεται αυτά τα φαινόμενα και θα βαδίσει προς την ολοκληρωτική καταστροφή ή θα κάνει ότι πρέπει να κάνει κάποιος με έναν τελειωμένο αναπτήρα; Τον πετά στα σκουπίδια και προχωρά παρακάτω. Ίσως θα μπορούσε να αγοράσει έναν καινούριο αναπτήρα, ο οποίος θα είναι αξιόπιστος και θα γεμίζει πάλι με υγραέριο γιατί είναι ωραίος και δεν πηγαίνει η καρδιά να τον πετάξει.
Οι σημερινοί πάντως πολιτικοί που κυβερνούν και καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων είναι αναπτήρες του ενός ευρώ. Φτηνοί και τελειωμένοι. Ακόμα κι αν θέλει κάποιος να τους κρατήσει, δεν αξίζει ο κόπος να τους αναγομώσει. Πεταμένα λεφτά…

paganeli

Τα θλιβερά πρωτεία στην ΕΕ εξακολουθεί να κατέχει η Ελλάδα στον τομέα της ανεργίας.



Τα θλιβερά πρωτεία, μεταξύ των κρατών- μελών της ΕΕ, στον τομέα της ανεργίας, εξακολουθεί να κατέχει η Ελλάδα, συνοδευόμενη από την Ισπανία.
Όπως ανακοίνωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) η ανεργία στην Ελλάδα ήταν στο 26,9% (στοιχεία Απριλίου 2013) ενώ στην Ισπανία, όπου υπάρχουν σημάδια αναστροφής της ανοδικής πορείας της ανεργίας, διαμορφώθηκε στο 26,3% (στοιχεία Ιουνίου 2013).
Κατά μέσον όρο τον Ιούνιο του 2013 η ανεργία στην ευρωζώνη ήταν στο 12,1%, ενώ στην ΕΕ στο 10,9%.
Ως προς την ανεργία στους νέους, η Ελλάδα επίσης κατέχει τα πρωτεία με 58,7%, έναντι 23,9% στην ευρωζώνη.
Σε γενικές γραμμές, τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας στην ΕΕ (περί το 5%) εμφανίζουν η Αυστρία, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο.

Πηγή: ΑΜΠΕ Aναδημοσίευση LEFT 

Ο εφιάλτης των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας επιστρέφει



Μερική άρση της αναστολής των πλειστηριασμών, με τη μείωση του ορίου κάτω από τις 200 χιλιάδες ευρώ, από τον Ιανουάριο, επεξεργάζονται κυβέρνηση και τρόικα. 
Τουλάχιστον 200 χιλιάδες σπίτια βγαίνουν στο σφυρί με τις τράπεζες ήδη να σχεδιάζουν την πώληση κόκκινων δανείων σε ξένα fund.
Σύμφωνα με τον κ. Σκορδά, για την άρση του πλειστηριασμού θα μπορούσαν να προσμετρώνται παράγοντες όπως:
- Ο αριθμός των ετών που παραμένει "παγωμένος" ο πλειστηριασμός (το μέτρο ισχύει από το 2009 και έχει παραταθεί έως τις 31-12-2013).
- Τα εισοδήματα και η οικογενειακή κατάσταση του δανειολήπτη-ιδιοκτήτη του ακινήτου (π.χ. αν είναι πολύτεκνος ή τρίτεκνος).
- Η αντικειμενική αξία του ακινήτου.
- Το ύψος των ανεξόφλητων υπολοίπων.
-Συνδυασμός των παραγόντων αυτών.


Πηγή: avgi.gr

Ένταση στο Δημοτικό Συμβούλιο Κέρκυρας, κλείνει το Δημαρχείο


skourtis ds proti

Αναβλήθηκε η  χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κέρκυρας, μετά από αίτημα των εργαζομένων. 
Τετάρτη και Πέμπτη η 48ωρη απεργία ενάντια στις απολύσεις.

Αναβολή πήρε η χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κέρκυρας, μετά από αίτημα του Συλλόγου Εργαζομένων στους ΟΤΑ Κέρκυρας. Οι εργαζόμενοι ζήτησαν από τους δημοτικούς συμβούλους να μην πάρουν μέρος στη συνεδρίαση, ενημερώνοντας ότι έχει ληφθεί απόφαση κατάληψης των δημοτικών κτιρίων τις ημέρες υπογραφής των διαπιστωτικών πράξεων  για τους εργαζόμενους που τίθενται σε διαθεσιμότητα – απόλυση (δηλ. έως την 1η Αυγούστου). 
Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, παρά ταύτα, ζήτησαν τη συζήτηση του θέματος προκειμένου να καταθέσουν όλοι τις απόψεις τους, ενώ είχαν ήδη απομακρυνθεί οι περισσότεροι σύμβουλοι της πλειοψηφίας. Τότε, το λόγο πήρε ο πρόεδρος των εργαζομένων Φώτης Σκούρτης, ο οποίος επανέλαβε το αίτημα για μη διεξαγωγή της συνεδρίασης και ενημέρωσε ότι οι εργαζόμενοι θα πραγματοποιήσουν από τις 7 το πρωί της Τετάρτης κατάληψη του Μαράσλειου, προκειμένου να μην υπογραφούν οι διαπιστωτικές πράξεις. Προς στιγμή δημιουργήθηκε ένταση, εξαιτίας της επιμονής κυρίως των δημοτικών συμβούλων της Λαϊκής Συσπείρωσης, να συζητηθεί το θέμα και εντέλει η συνεδρίαση διεκόπη.
Να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε πολυήμερη απεργιακή κινητοποίηση, ενώ η γενική τους συνέλευση αποφάσισε 48ωρη απεργία για την Τετάρτη 31/7 και την Πέμπτη 1/8, ημέρες απόλυσης των εργαζομένων μετά την απόφαση της κυβέρνησης. Από το Δήμο Κέρκυρας την πόρτα εξόδου βλέπουν ήδη 45 εργαζόμενοι (17 δημοτικοί αστυνομικοί και 28 σχολικοί φύλακες) ενώ η ανασφάλεια είναι διάχυτη για το εργασιακό μέλλον και άλλων εργαζομένων, σύμφωνα με τα κατά καιρούς δημοσιεύματα και διαρροές στον αθηναϊκό τύπο.

corfupress

ΣΧΟΛΙΟ "Κ.Π." . Μπορεί μια κατάληψη να αποτελεί μέθοδο δυναμικής διεκδίκησης εργασιακών αιτημάτων, ωστόσο όταν αυτή αποφασίζεται  χωρίς τις απαραίτητες συνδικαλιστικές διαδικασίες και επικεντρώνεται στον αποκλεισμό της συνεδρίασης του κορυφαίου πολιτικού οργάνου(Δημοτικού Συμβουλίου)-το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε και υπό την πίεση της παρουσίας των εργαζομένων να λάβει μια ομόφωνη απόφαση για μη υπογραφή από τη Δημοτική Αρχή των διαπιστωτικών πράξεων απόλυσης-,τότε όχι μόνο αποδυναμώνει το στόχο, αλλά το κυριότερο, συμβάλλει σε μάλλον "θολές" εξελίξεις.  

Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ;



Του ΘΟΔΩΡΗ ΑΖΟΥΔΗ*

ΑΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

«Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα,
Προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!»
Κ. Βάρναλης

Στην παρούσα πολιτική συγκυρία και απέναντι σε μια κυβέρνηση που, παρακάμπτοντας τη βουλή, κυβερνάει με προεδρικά διατάγματα και σε μια κοινωνία που μετουσιώνει ταχύτατα την απελπισία και την οργή της σε φθόνο και εκφασισμό, οι κοινωνικές αντιστάσεις ξεπηδάνε με την σπαταλημένη ορμή του αυθόρμητου σκιρτήματος. Υψώνουν τη σημαία του δικαίου με την αφέλεια ενός θυμωμένου παιδιού.
Κι εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ, «δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», παρακολουθούμε και σχολιάζουμε τις διαδοχικές επιστρατεύσεις προσμένοντας να γίνει το θάμα και να πέσει η κυβέρνηση ως ώριμο καλοκαιρινό φρούτο! Μα δε διδαχτήκαμε τίποτα επιτέλους; Ποια εκλογική νίκη να προσμένουμε μέσα σε μια κόλαση κοινωνικής ήττας;
Κάθε κλαδική απεργία σήμερα αντιμετωπίζει την υπαρξιακή πρόκληση ή να ηττηθεί εν τω γεννάσθαι ή να αποκτήσει νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ας γίνει επιτέλους συνείδηση της αριστεράς, διότι φαίνεται πως η κοινωνία το έχει ήδη αντιληφθεί, ότι ο αγώνας έχει παύσει από καιρό να είναι συνδικαλιστικός, δηλαδή, να επιδιώκει την ικανοποίηση επιμέρους αιτημάτων και ότι αν επιμείνει ως τέτοιος είναι καταδικασμένος στην ήττα. Ο λαός απαιτεί από εμάς, με όλη τη δύναμη της απελπισίας του, να οργανώσουμε την ανατροπή.
Για να είναι το φθινόπωρο θερμό, για να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, για να διεκδικήσουμε το χάδι της ιστορίας, ας τολμήσουμε να προσδώσουμε στην πάλη μας τα χαρακτηριστικά της πολιτικής σύγκρουσης! Ήρθε η ώρα της ανατροπής και, όπως το συμπυκνώνει ο Β. Ουγκώ: «Τίποτε δεν μπορεί να αντισταθεί σε μια ιδέα που έχει έρθει η ώρα της.»  

ΟΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΗΤΤΑ.
Θεμέλιος λίθος κάθε απολογισμού μας πρέπει να είναι η διαπίστωση ότι οι ηρωικοί αγώνες και οι αντιστάσεις που αναπτύσσονται ως σήμερα ηττώνται συναντώντας ανυπέρβλητα εμπόδια και συγκεκριμένα όρια. Οι αντανακλαστικές απαντήσεις, η ξεπερασμένη συνδικαλιστική ατζέντα, τα κλαδικά αιτήματα, ο κατακερματισμός είναι τα όρια αυτά, που τείνουν να αποκτήσουν δομικό χαρακτήρα εγκλωβίζοντας τους κοινωνικούς αγώνες στα στενά πλαίσια της πολυδιασπασμένης αριστεράς, χωρίς την ευρύτερη κοινωνική συναίνεση και υποστήριξη. Κανένας κλάδος δεν έχει καταφέρει να πείσει πλειοψηφικά κομμάτια της κοινωνίας, με εξαίρεση ίσως την ΕΡΤ, ότι αγωνίζεται όχι αποκλειστικά για τη δική του σωτηρία αλλά υπερασπίζεται με τον αγώνα του ευρύτερα συλλογικά συμφέροντα. Αν για παράδειγμα ο αγώνας των εκπαιδευτικών προσλαμβάνεται από την κοινωνία ως στενά συντεχνιακός, αν αποτυγχάνει να πείσει ότι υπερασπίζεται το δημόσιο σχολείο και τη μόρφωση των παιδιών όλου του λαού, αυτό σημαίνει ότι αποτυγχάνει να κερδίσει την ηγεμονία στην κοινωνική διαπάλη. Το ταξικό συμφέρον του κόσμου της εργασίας, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ταυτιστεί με το καλό του κοινωνικού συνόλου και η ήττα αυτή στο πεδίο της ηγεμονίας συνεπάγεται αδυναμία συγκρότησης κοινωνικού συνασπισμού των δυνάμεων της εργασίας. Χωρίς όμως την χορωδία των κοινωνικών συμμαχιών, το σόλο της εργατικής τάξης θα είναι καταδικασμένο να ηχεί ως ένα μοιρολόι, ένας θρηνητικός κομμός αρχαίας τραγωδίας!

Οι κίνδυνοι που πρέπει να αποφύγουμε:
1. Να αποδεχτούμε ως αμετάβλητο όριο της πολιτικής και του προγράμματός μας την αδυναμία του κινήματος.
Η εκτίμηση ότι το εργατικό κίνημα είναι αναποτελεσματικό αλλά και ότι οι ευρύτεροι συσχετισμοί είναι δυσμενείς βρίσκει σύμφωνο ένα ευρύτατο φάσμα των δυνάμεών του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο. Μπροστά όμως στο συνταρακτικό αυτό γεγονός ο πολιτικός φορέας διστάζει και αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες πολιτικές αναγνώσεις, ενώ ο χειμαζόμενος κόσμος της εργασίας μάς παρακολουθεί στην κυριολεξία με κομμένη την ανάσα.
Η πρώτη, η δεξιά ανάγνωση, εμφανίζεται ενδεδυμένη τον μανδύα του ρεαλισμού και διεκδικεί τον ρόλο ενός αντικειμενικού παρατηρητή της κοινωνικής διαπάλης: «Υπό ομαλές συνθήκες, η επιδίωξη μιας «κυβέρνησης της Αριστεράς», όπως ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν και εύλογη και θεμιτή, εφόσον βέβαια συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις άσκησης πραγματικής εξουσίας, δηλαδή -πρώτα και κύρια- η στιβαρή παρουσία λαϊκού κινήματος, ικανού όχι μόνο να δώσει την εντολή στις πολιτικές δυνάμεις που το εκπροσωπούν αλλά και να απαιτήσει στη συνέχεια -και στην ανάγκη να επιβάλει- την εκτέλεσή της. Δυστυχώς σήμερα δεν συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις» (Γ. Μαύρου, Εφημερίδα των Συντακτών). Η ανάγνωση αυτή, αν και αισθάνεται μια δυσανεξία για τους συλλογικούς απολογισμούς, (αλήθεια ο απολογισμός του «εννιαμελούς» για την επιστράτευση των καθηγητών πότε κυκλοφορεί;) διαπιστώνει, όπως ειπώθηκε στο πρόσφατο συνέδριο, ότι «στο παρελθόν οι κυβερνήσεις της αριστεράς προσφέρανε πολλά αλλά… πέσανε, διότι καλλιεργήσανε …μεγάλες προσδοκίες στο λαό»! Η αντίληψη αυτή υπεκφεύγει και παραιτείται από την δύσκολη αλλά αναγκαία προσπάθεια ανασυγκρότησης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Βέβαια, αν θέλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η άποψη αυτή διαθέτει κοινωνικό ακροατήριο, κοινωνική βάση. Φωνή της είναι το μοιρολόι των απελπισμένων της «ανθρωπιστικής καταστροφής» και πολλαπλασιαστής της η αποδοχή της κοινωνικής ήττας και η παραίτηση. Γιατί άλλωστε να χρονοτριβούμε στο χρονοβόρο έργο της ανασυγκρότησης του κινήματος, όταν βρισκόμαστε μια ανάσα από τον εκλογικό θρίαμβο; Η εκτίμηση αυτή, ρητή ή και άρρητη, βρίσκεται στη βάση της πρότασης για «κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας». Έτσι περιχαρακώνεται ο αγώνας στα πλαίσια της αστικής νομιμότητας, εμπεδώνεται η ηττοπάθεια, περιορίζονται τα όρια άσκησης πολιτικής εκ μέρους της αριστεράς και το πρόγραμμά της εγκλωβίζεται σε έναν ρηχό μεταρρυθμισμό. Τελικά, οδηγεί τον λαό στην εμπέδωση της ήττας, στη λογική της ανάθεσης και των εκλογών ως ύστατο σωσίβιο. Αλλά αν δεν μπορείς να επιβάλεις τις εκλογές, μήπως φαντάζει τουλάχιστον αστείο συνεχώς να τις προφητεύεις;
Η δεύτερη προσέγγιση, η ριζοσπαστική, διαφέρει ριζικά, διότι, ενώ διαπιστώνει τους δυσμενείς συσχετισμούς, αναλαμβάνει ταυτόχρονα το επίπονο έργο της ανατροπής τους. Και ας αναγνωρίσουμε ότι η ανατροπή των συσχετισμών και η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, εκτός από οργανωτική και πολιτική, δεν παύει στο ελάχιστο να είναι και μια μεγάλη ιδεολογική διαπάλη στο χώρο των αξιών για την ταυτότητά του. Κατά συνέπεια, η αριστερά έχει λόγο ύπαρξης, όταν ριζοσπαστικοποιεί την κοινωνία και όχι όταν υποτάσσεται στο συντηρητισμό της, όταν πρόταγμα της δράσης της είναι να δημιουργεί ακροατήριο για το κοινωνικό της όραμα, τον σοσιαλισμό! Ταυτόχρονα δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι χωρίς ένα ρωμαλέο εργατικό και λαϊκό κίνημα, χωρίς το οξυγόνο των ταξικών αγώνων η αριστερά είναι καταδικασμένη σε δεινή ήττα, πρώτιστα ιδεολογική, πολιτική και προγραμματική και στο τέλος και εκλογική. Σήμερα η επέλαση των βαρβάρων του μνημονίου επιχειρεί να αποσαρθρώσει το εργατικό κίνημα, την ίδια την κοινωνική βάση πάνω στην οποία μπορεί να αναπτυχθεί οποιαδήποτε αριστερή πολιτική. Απέναντι στην προσπάθειά αυτή του συστήματος, ας αποφύγουμε την παγίδα του κάθε μεταμοντέρνου θετικισμού, δηλαδή, το ρόλο του παρατηρητή, που δεν αντιλαμβάνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων, συνδιαμορφώνει το πεδίο της παρατήρησης, της κοινωνικής διαπάλης, συνδιαμορφώνει τη συνείδηση, την πολιτικοποίηση και το βαθμό ανάπτυξης του κινήματος. Αν εξάλλου ως μαρξιστές αναζητούμε ένα πεδίο απολογισμού της όποιας πολιτικής ορθότητας, αυτό δεν μπορεί να είναι άλλο από την πολιτική και ιδεολογική επένδυση στο κίνημα και τις οργανωμένες δυνάμεις του. Οι φιλόσοφοι αρκετά εξηγήσαμε την πραγματικότητα! Καιρός να την αλλάξουμε!

2. Να υποκαταστήσουμε την προτεραιότητα οργάνωσης των κοινωνικών αγώνων από την επεξεργασία ενός εκλογικού προγράμματος.
«…η συζήτηση, μετά τα οργανωτικά και τα εσωκομματικά, θα μετατοπιστεί μοιραία και αναγκαστικά στα προγραμματικά ζητήματα……..«Είναι αναγκαίο να διαμορφώσουμε ένα νέο εκλογικό πρόγραμμα, δωρικό, συνοπτικό και συγκεκριμένο», δηλώνουν εμφατικά στους ηγετικούς κύκλους της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προετοιμάζουν το έδαφος για μια σειρά προγραμματικές συνδιασκέψεις αμέσως μετά το καλοκαίρι, οι οποίες πιθανότατα θα καταλήξουν σε ένα προγραμματικό συνέδριο εντός του έτους………. η μηδενιστική συζήτηση περί μνημονίου ή ακόμη και της διαγραφής του χρέους δεν θεωρείται το μείζον ζήτημα. Αντιθέτως, κάποιοι θέλουν να προχωρήσουν τη συζήτηση στο επόμενο στάδιο», μας πληροφορεί ο πάντα καλά ενημερωμένος και προπάντων «αμερόληπτος» παρατηρητής Α. Κωβαίος από το ΒΗΜΑ (Κυριακή 21/7).
Ας το ξεκαθαρίσουμε! Η επικέντρωση, σε σημείο ψυχαναγκασμού, στην εκπόνηση ενός αναλυτικού και «εφαρμόσιμου» προγράμματος συνιστά μέγιστη υπεκφυγή από τα πραγματικά πολιτικά μας καθήκοντα! Το οποιοδήποτε πρόγραμμα θα παραμείνει κενό γράμμα και ασκήσεις επί χάρτου, μια χίμαιρα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναλάβει να εκπονήσει και κυρίως να πραγματοποιήσει το σχέδιο της ανατροπής, αν δεν αναλάβει τον αγώνα για την εξουσία. Το μόνο πρόγραμμα που μας χρειάζεται στην παρούσα πολιτική συγκυρία είναι να μετατρέψουμε την κοινωνική κρίση, την κρίση νομιμοποίησης, στην πολιτική της έκφραση, σε κρίση εξουσίας. Το πρόγραμμα που σήμερα χρειάζεται ο λαός είναι η πολιτική μας συμβολή, ώστε να μετατρέψουμε τους τυφλούς και θνησιγενείς συνδικαλιστικούς αγώνες σε μια συνεκτική κοινωνική συμμαχία, που θα τολμήσει να πολιτικοποιήσει τα προτάγματά της και να αγωνιστεί για την ανατροπή της κυβέρνησης και των μνημονίων.
Γελιέται και παραπλανά και τους εργαζόμενους όποιος σήμερα πιστεύει ότι το κέντρο της πολιτικής μας δράσης πρέπει να επικεντρωθεί σε κάποιο εξειδικευμένο πρόγραμμα. Του διαφεύγει ότι, ενόσω κάποια επιτελεία «σοφών» θα επεξεργάζονται προγράμματα, τα ερείπια των κοινωνικών αγώνων θα τα μετατρέπουν σε ένα πουκάμισο αδειανό, μια φαντασίωση κάποιων αυτοϊκανοποιούμενων ειδικών της διακυβέρνησης. Ποια εμπιστοσύνη μπορεί να κερδηθεί στη βάση ενός τέτοιου προγράμματος και ποια η αξιοπιστία του πολιτικού φορέα που το εκπονεί, όταν αυτός αποδεικνύεται καθημερινά τραγικά ανεπαρκής να υπερασπιστεί τους εργαζόμενους, που κατά κύματα οδηγούνται στον Άδη; Εν τέλει ας το καταλάβουμε ότι η διαπάλη για τον χαρακτήρα του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί στους κοινωνικούς αγώνες!
Ας μας πουν λοιπόν οι ειδήμονες της προγραμματικής εμβάθυνσης έστω μια λέξη για το χαρακτήρα που μπορεί και πρέπει να πάρει μέσα στις συνθήκες της σημερινής κοινωνικής κρίσης, των απολύσεων και των μετατάξεων, ο αγώνας γι’ αυτές τις προγραμματικές διεκδικήσεις. Ας μας πουν μια έστω λέξη γι’ αυτό που διψά να ακούσει κάθε εκπαιδευτικός, κάθε νοσηλευτής, κάθε εργαζόμενος στους δήμους, κάθε απολυμένος ή εν δυνάμει απολυμένος, κάθε άνεργος: πώς θα μετατρέψουμε τους αποσπασματικούς και ανεπαρκείς συνδικαλιστικούς αγώνες σε μια μεγάλη πολιτική απεργία, σε ένα εκτεταμένο κίνημα ανυπακοής για την ανατροπή της κυβέρνησης! Όσο δύσκολο και αν φαντάζει σήμερα, άλλο τόσο είναι αναγκαίο.
Διαφορετικά διακινδυνεύουμε και πάλι να παρασυρθούμε σε έναν ατελέσφορο κινηματισμό, στα όρια του ρηχού ακτιβισμού. Είναι ψυχοφθόρα και ατελέσφορη η εμπλοκή των μελών και των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ στα αντανακλαστικά ξεσπάσματα των πληττόμενων κλάδων χωρίς να διαθέτουν πολιτικό σχέδιο, χωρίς να παλεύουν μέσα στο κίνημα την πολιτική του γραμμή. Η κραυγή των αθλίων χρειάζεται το συνθέτη που θα την ενορχηστρώσει σε συμφωνία, το δίκαιο πρέπει να περιβληθεί το πολιτικό σχέδιο, για να ανυψωθεί σε ιστορική αναγκαιότητα!
Το σημαντικό στην πολιτική αυτή συγκυρία δεν είναι, επομένως, η λεπτομερής ανάπτυξη ενός κυβερνητικού προγράμματος, στη βάση του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ θα πείσει την κοινωνία να τον ψηφίσει, διότι απλά η προτεραιότητα αυτή οδηγεί στη λογική της ανάθεσης και δεν οργανώνει την ανατροπή. Η ετοιμότητα της διακυβέρνησης δεν γίνεται κατανοητή από το λαό ως λεπτομερειακή πρόταση επί παντός επιστητού αλλά ως μια συνεκτική στοχοθεσία (κατάργηση των μνημονίων, διαγραφή του απεχθούς χρέους, καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, στάση πληρωμών, έλεγχος της νομισματικής πολιτικής, δημόσιος και κοινωνικός έλεγχος των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας), ικανή να δημιουργεί όρους κινήματος, δηλαδή, ικανή να συσπειρώνει σε ένα κοινωνικό και πολιτικό συνασπισμό εξουσίας και έτσι ικανή να πείθει τον λαό ότι αν αυτοί είναι ο φόβος, εμείς είμαστε η ελπίδα! Επιβάλλεται μιλώντας τη γλώσσα της δυνατότητας να πείσουμε ότι το αναγκαίο είναι και εφικτό!

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ: ΑΣ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!
Για να είμαστε ρεαλιστές, το συνδικαλιστικό κίνημα , ένα βήμα πριν τον επιθανάτιο ρόγχο του, βρίσκεται σε αδυναμία να διεξάγει στηριζόμενο στις δικές του δυνάμεις έναν αγώνα με πολιτικά χαρακτηριστικά. Μόνο τα πολιτικά υποκείμενα της αριστεράς και ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αναλάβει ένα τέτοιο καθήκον, να εκπονήσει και να οργανώσει το πολιτικό σχέδιο της ανατροπής. Αυτό ακριβώς είναι το αδιέξοδο που συναισθάνεται ένα μέρος της κοινωνίας, που ωθείται στην παθητικοποίηση αλλά ταυτόχρονα και το αγωνιώδες αίτημα που διατυπώνει προς το ΣΥΡΙΖΑ. Με άλλα λόγια η κοινωνία μάς θέτει ενώπιον των πολιτικών μας καθηκόντων αλλά διατυπώνει ταυτόχρονα και το μέτρο με βάση το οποίο μας κρίνει. Ας το καταλάβουμε πριν είναι αργά ότι κάθε συνδικαλιστική αποτυχία, κάθε επιστράτευση πιστώνεται από την κοινωνία ως πολιτική νίκη της κυβέρνησης και ως πολιτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Ας μη φαντασιωνόμαστε εκλογικούς θριάμβους στο έδαφος της κοινωνικής συντριβής!
Το πολιτικό μας καθήκον, επομένως, είναι να οργανώσουμε ένα Ενιαίο Μέτωπο Πάλης για την ανατροπή της κυβέρνησης και των μνημονίων. Αυτό σημαίνει:

α) Ως πολιτικό κόμμα είναι επείγον να αναλάβουμε μια μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία καλώντας τα υπόλοιπα κόμματα της αριστεράς και όλους τους αγωνιστές να συναποφασίσουμε όχι απλά τη διεξαγωγή ενός αμυντικού συνδικαλιστικού αγώνα οπισθοφυλακών αλλά μια νικηφόρα πολιτική ανατροπή. Με την τόλμη που επιβάλλουν οι ιστορικές συνθήκες ας καλέσουμε τον λαό στην μόνη ίσως μάχη που και ο ίδιος νιώθει ότι αξίζει να δοθεί. Στο κάλεσμα αυτό ο αδιαπραγμάτευτος στόχος για την κυβέρνηση της αριστεράς δεν πρέπει να τίθεται ως προαπαιτούμενο ενός τέτοιου μετώπου αλλά να την τροφοδοτεί και να την προετοιμάζει ως δυνατότητα, να είναι δηλαδή ένα ανοιχτό στοίχημα για το οποίο πρέπει να οικοδομούμε τις προϋποθέσεις. Το πρόταγμά μας για κυβέρνηση της αριστεράς πρέπει να πάρει σάρκα και οστά, να εξειδικευτεί σε μέτωπο δράσης, προκειμένου να πάψει να είναι μια αόριστη ιδεολογική ζύμωση χωρίς νόημα, μία εξαγγελία χωρίς αντικείμενο.
Η δημόσια διατύπωση μιας τέτοιας πρόσκλησης υλοποιεί έμπρακτα και με πολιτική συνέπεια την προεκλογική μας διακήρυξη για ενότητα της αριστεράς, απηχεί τους πόθους όλων των εργαζομένων για ενότητα στη δράση, εκθέτει στην κριτική τις ηγεσίες που τυχόν θα την απορρίψουν, διαμορφώνει νέους συσχετισμούς και για τους λόγους αυτούς προετοιμάζει ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό τοπίο. Το ιστορικό πρόβλημα αλλά και ο δικός μας ιστορικός ρόλος είναι να συμβάλουμε, ώστε οι οργανώσεις της αριστεράς, που εξακολουθούν να υπάρχουν από τους διάφορους σταθμούς που πέρασε η πάλη των τάξεων, να δράσουν από κοινού, να αναλάβουν μεγάλες κινηματικές πρωτοβουλίες, που θα στηρίζονται όμως πολιτικά, ώστε οι θνησιγενείς συνδικαλιστικοί αγώνες να αποκτήσουν χαρακτήρα ενός μεγάλου ενιαίου πολιτικού αγώνα για την ανατροπή κυβέρνησης και μνημονίων. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

β) Παράλληλα ο ΣΥΡΙΖΑ, δια των συνδικαλιστικών στελεχών του, χρειάζεται να αναλάβει μια μεγάλη πρωτοβουλία μέσα στο κίνημα, ώστε να αποκατασταθεί η ενότητα των δυνάμεων της εργασίας και ο συντονισμός στη δράση τους. Στη σημερινή ιδιαίτερα συγκυρία της ταξικής διαπάλης,με ανοιχτό το μέτωπο της ΕΡΤ, με τις χιλιάδες απολύσεων στην εκπαίδευση, στους δήμους, αύριο στην υγεία, στην αμυντική βιομηχανία υπάρχει το έδαφος για να δημιουργηθεί ένα κέντρο αγώνα. Είναι ώριμος και αναγκαίος ο αγωνιστικός συντονισμός δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, πρωτοβάθμιων σωματείων, ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων, ώστε να ξεπεραστούν στη δράση οι ιστορικές πληγές του εργατικού κινήματος. Και βέβαια, με δεδομένο τον προδοτικό ρόλο των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ο συντονισμός των αγώνων από ένα άλλο κέντρο πρέπει να γίνει κατανοητός ως η αναγκαία προϋπόθεση της πολιτικής ανατροπής. Το σχέδιο αυτό έχει δύο πλευρές, αφενός να συνενώσει τις οργανωμένες δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος και αφετέρου να συσπειρώσει τις πλατιές μάζες της κοινωνίας και τους άνεργους, που βρίσκονται σε κατάσταση αδράνειας ακόμα και κοινωνικού αυτοματισμού. Ας έχουμε επίγνωση ότι μόνο μέσα στις υψηλές θερμοκρασίες των κοινωνικών αγώνων αναζωπυρώνεται η ελπίδα.

γ) Τέλος, οι νομαρχιακές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ πανελλαδικά πρέπει να συνεδριάσουν και να συντονίσουν τις τοπικές οργανώσεις ώστε να δημιουργηθούν σε κάθε δήμο, σε κάθε γειτονιά πλατιές, ενωτικές επιτροπές αγώνα από όλες τις πληττόμενες κοινωνικές ομάδες, έτσι ώστε ο αγώνας να βγει από τα στενά συνδικαλιστικά του όρια, να απλωθεί και να κερδίσει τη συμπαράσταση ευρύτερων στρωμάτων της κοινωνίας, με απώτερο στόχο την οργάνωση μιας μεγάλης πολιτικής κινητοποίησης, ενός ρεύματος πολιτικής ανυπακοής, που θα ανατρέψει την κυβέρνηση. Με τις δράσεις αυτές να στοχεύσουμε στη συγκρότηση ενός μεγάλου κοινωνικού μετώπου, ενός νέου ιστορικού συνασπισμού των δυνάμεων της εργασίας, ικανού για την ηγεμονία.
Τίποτα δεν θα είναι εύκολο, τίποτα δεν είναι αυτονόητο σε μια κοινωνία βαθειά απογοητευμένη, καχύποπτη και αποπροσανατολισμένη. Αν όμως αντιλαμβανόμαστε ότι τα παλιά εργαλεία της αριστεράς, οι αμυντικοί συνδικαλιστικοί αγώνες, η ιδεολογική ζύμωση και οι εκλογικές μάχες, έχουν σκουριάσει, αν αντιλαμβανόμαστε την ιστορική πρόκληση και τα καθήκοντα που ο ίδιος ο λαός μάς αναθέτει –και όσο ακόμα υπάρχει το πολιτικό μας κεφάλαιο- ας ενώσουμε τη φωνή μας με αυτή του Νταντόν: «Τόλμη, πάντοτε τόλμη, ακόμη περισσότερη τόλμη!».

*Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ


www.iskra.gr

Η θερινή σύναξη των αγροφυλάκων του ΠΑΣΟΚ

Του Θωμά Σίδερη

Ήταν καλοκαίρι του 2001 και στην κυβέρνηση Σημίτη επικρατούσε δημιουργικός πυρετός για τη συγκρότηση της δημοτικής αστυνομίας. Για το ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής το όλο σχέδιο δεν ήταν παρά μια «θερινή σύναξις των αγροφυλάκων» - παραφράζοντας τον τίτλο της ταινίας του Δήμου Αβδελιώδη.
Το ΠΑΣΟΚ, άλλωστε, ήταν εκείνο που διατυμπάνιζε για περισσότερα από δέκα χρόνια (τη δεκαετία του ’80 και ίσως και λίγο μεταγενέστερα) ότι κατήργησε την Ελλάδα του χωροφύλακα. Για τον αγροφύλακα δεν υπήρχε κανένας λόγος να καταργηθεί επί της ουσίας, αφού σε μια ερημοποιημένη ύπαιθρο λόγω κοινοτικών επιδοτήσεων, η χαρακτηριστική φιγούρα του έδωσε τη θέση της σε γραφεία συμβούλων με κοστούμι και γραβάτα, με αποκλειστικό αντικείμενο την «αξιοποίηση» των κάθε λογής επιδοτήσεων. Οι σύμβουλοι αυτοί μπαινόβγαιναν με αφάνταστη ευκολία στα υπουργεία του βαθέος Πασοκικού κράτους, με την ίδια ευκολία που και ο Άκης έστηνε την αμυντική θωράκιση της χώρας.

Το καλοκαίρι του 2001 λοιπόν υπουργός Δημόσιας Τάξης ήταν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και πρόεδρος της τότε ΚΕΔ(Κ)Ε ο Πάρις Κουκουλόπουλος. Είναι οι δύο αρχιτέκτονες της δημοτικής αστυνομίας, που όμως έχουν και άλλα κοινά. Είναι σχεδόν συνομήλικοι, κατάγονται από γειτονικούς νομούς της Μακεδονίας, αποφοίτησαν από πανεπιστημιακές σχολές της Θεσσαλονίκης. Κυρίως όμως είναι ΠΑΣΟΚ, και ως ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν καλά ότι τίποτα δεν μπορεί να υλοποιηθεί σωστά σε αυτή τη χώρα εάν δεν έχουν προηγηθεί έρευνες και μελέτες. Έτσι, και στην περίπτωση της δημοτικής αστυνομίας έχει λάβει χώρα μία ενδελεχής και πολυδάπανη έρευνα, που διεξήγαγαν από κοινού το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και η ΚΕΔΚΕ, ήτοι Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και Πάρις Κουκουλόπουλος, για το πώς η Ελλάδα του χωροφύλακα θα μεταλλασσόταν στην Ελλάδα του (δημοτικού) αστυνόμου.

Η έρευνα των κυρίων Χρυσοχοΐδη και Κουκουλόπουλου προέβλεπε ότι για να μπει σε λειτουργία ο θεσμός απαιτούνταν περί τις οκτώ με εννέα χιλιάδες προσλήψεις. Άλλωστε, ανέκαθεν το ΠΑΣΟΚ ήταν λαρτζ με τις προσλήψεις στο δημόσιο. Σύμφωνα με το σχέδιο που εκπόνησαν οι δύο αρχιτέκτονες της δημοτικής αστυνομίας, θα μεταφέρονταν στο νέο θεσμό συνολικά τριάντα-τρεις αρμοδιότητες της Ελληνικής Αστυνομίας και της Αγροφυλακής. Υπολογίστηκε δε με τη δέουσα ακρίβεια ότι το 80% των αρμοδιοτήτων της ΕΛ.ΑΣ και το 100% της Αγροφυλακής θα περάσει εν μια νυκτί στη δημοτική αστυνομία. Οι κερδισμένοι της ιστορίας ήταν καθαρά οι αγροφύλακες της επιδοτούμενης υπαίθρου, αφού μετατάσσονταν στη δημοτική αστυνομία με το ίδιο μισθολογικό και ασφαλιστικό καθεστώς, σε επίπεδο κύριας επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας. Λιγότερο γνωστές αρμοδιότητες της δημοτικής αστυνομίας ήταν ο έλεγχος των κάθε λογής αποβλήτων, της ρύπανσης των υδάτων και της θάλασσας, αλλά και η τήρηση των διατάξεων εκείνων που αφορούσαν στη λειτουργία των εμποροπανηγύρεων. Ας μην ξεχνάμε ότι η τελική επεξεργασία του νομοσχεδίου για τη δημοτική αστυνομία γίνεται μέσα στο κατακαλόκαιρο και δη τον Αύγουστο του 2001, την ώρα που από άκρη σε άκρη ολόκληρη η ελληνική ύπαιθρος, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα, μοιάζει με μια ατέλειωτη εμποροπανήγυρη. Και μπορεί μεν ο Πάρις Κουκουλόπουλος και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης να σέρνουν πρώτοι το χορό της δημοτικής αστυνομίας και να λερώνουν τα ακριβά υποδήματά τους στα σκονισμένα χωράφια της εκλογικής τους περιφέρειας, ο έτερος όμως ισχυρός άνδρας του ΠΑΣΟΚ χορεύει το δικό του «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Άκη». Είναι η εποχή θα μου πείτε, η ευφορία για την ένταξη στην ΟΝΕ και, φυσικά, η μεγάλη φούσκα του Χρηματιστηρίου.

Στο νομοσχέδιο για τη δημοτική αστυνομία που κατατέθηκε στη Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2001, προβλέπονταν και άλλα ωραία πράγματα. Σχεδιαζόταν, για παράδειγμα, η ίδρυση Συμπολιτειών -σε καμιά περίπτωση και όσο θα παρέμενε ο Σημίτης στο ΠΑΣΟΚ, Αχαϊκή- οι οποίες θα ήταν υποχρεωτικές για τα νησιά και εθελοντικές για τους υπόλοιπους δήμους. Η πολιτική βούληση του ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής ήταν να αναλάβουν τη λειτουργία της δημοτικής αστυνομίας οι σύνδεσμοι των δήμων που θα δημιουργηθούν από τις συμπολιτείες και όχι ο καθένας ξεχωριστά.

Καλοκαίρι του 2013, δώδεκα χρόνια μετά. Οι αρχιτέκτονες της δημοτικής αστυνομίας, ο ένας ως υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και ο άλλος ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του (remains of the day) ΠΑΣΟΚ, συνυπογράφουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την κατάρρευση του δικού τους οικοδομήματος. Θα μπορούσαν να νιώθουν όπως ο Καλατράβα μπροστά από το μετέωρο στέγαστρο του ΟΑΚΑ, σύμβολο και αυτό της ίδιας πάνω κάτω εποχής. Αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τα σύνδρομα και τις ενοχές Καλατράβα. Κάποιοι ακόμα πιστεύουν ότι η εμποροπανήγυρις του Αυγούστου και η θερινή σύναξις των αγροφυλάκων δε θα τελειώσουν ποτέ.   
- left.gr

Μπράβο στον Άδωνι Γεωργιάδη για τα μέτρα από το γερμανικό υπ. Υγείας



Τη διαπίστωση ότι το υπουργείο Υγείας στην Ελλάδα είναι περισσότερο αποφασισμένο, μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό, να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις στον χώρο της Υγείας, διατυπώνει σε δελτίο Τύπου το γερμανικό υπουργείο Υγείας.

Αφού αναφέρεται στη συμφωνία μεταξύ του ελληνικού υπουργείου Υγείας και του Διεθνή Οργανισμού Υγείας (WHOEuropa) για την ενίσχυση του προγράμματος μεταρρυθμίσεων υγείας της πρωτοβουλίας «Υγεία σε Κίνηση» για τα έτη 2013-2015, το γερμανικό υπουργείο τονίζει: «Συγχαίρουμε την ελληνική κυβέρνηση για την υπογραφή αυτής της σημαντικής συμφωνίας. Ενισχύει τη σθεναρή βούλησή της για μεταρρυθμίσεις μετά και τον ανασχηματισμό της 25ης Ιουνίου 2013. Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Υγείας παρέχει στην ελληνική κυβέρνηση καθώς και στον WHO/Europa (Διεθνή Οργανισμό Υγείας) την αμέριστη υποστήριξή του ως επικεφαλής στον εν λόγω τομέα (Domain Leader). 
H περαιτέρω αποτελεσματικότητα θα εξαρτηθεί ουσιωδώς από την άμεση λήψη μέτρων, προκειμένου να βοηθηθεί το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού το συντομότερο δυνατό. Η επίτευξη δομικών και διαχρονικών μεταρρυθμίσεων είναι προς το συμφέρον του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον θα διοχετευθεί μέσω της διαρκούς στενής συνεργασίας και της έμπρακτης υποστήριξης του ελληνικού Task Force στις μεταρρυθμίσεις».
Εξάλλου, στο δελτίο Τύπου προστίθεται: «Μετά την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας, η συνεργασία διευρύνθηκε σύμφωνα με την επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης και περιλαμβάνει πλέον τους ακόλουθους νέους και μείζονος προτεραιότητας τομείς συνεργασίας:
- Παροχή συμβουλών για την εισαγωγή ενός ολοκληρωμένου συστήματος τιμολόγησης στους σταθμούς νοσηλείας, (νοσοκομεία) 
- Μεταρρυθμιστικά μέτρα στον τομέα της διοίκησης νοσοκομείων.
- Παροχή συμβουλών για τη διαμόρφωση τιμών και την αποζημίωση δαπανών φαρμάκων.
-Διεύρυνση του τομέα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης φαρμάκων στο ευρύτερο πεδίο της ηλεκτρονικής παροχής υπηρεσιών υγείας ("e-Health").
- Αναδιοργάνωση του εθνικού ασφαλιστικού φορέα παροχής υπηρεσιών υγείας "ΕΟΠΥΥ" και των συνδεδεμένων με αυτόν δομών για τη εκ νέου οργάνωση της ασφάλισης υγείας.
- Βασική (στοιχειώδης) περίθαλψη.
- Δημόσια υγεία.
- Τουρισμός υγείας».
Σύμφωνα με το γερμανικό υπουργείο Υγείας, η υπογραφή της συμφωνίας μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο θεμέλιος λίθος της συνεργασίας, καθώς σηματοδοτεί την αρχή της εφαρμογής μέτρων για διαχρονικές, δομικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, οι οποίες έχουν καθυστερήσει για χρόνια.

ΤVXS

Ελεύθεροι οι 8 που σήκωσαν χθες τον πομπό της ΕΡΤ

Στο αυτόφωρο οδηγήθηκαν σήμερα 9 αλληλέγγυοι πολίτες και μία δημοσιογράφος της ΕΡΤ οι οποίοι συνελήφθησαν τα ξημερώματα στον Υμηττό, όπου περίπου 70 άτομα είχαν συγκεντρωθεί σε μια προσπάθεια να ανοίξουν τον πομπό της ΕΡΤ ώστε να μεταδίδει από το κανάλι 21 στην Αττική - για κακούργηματα (!) παραπέμπονται οι δύο, ελεύθεροι οι επτά


Ελεύθεροι αφέθηκαν με εντολή του εισαγγελέα οι οκτώ από τους εννέα πολίτες που συνελήφθησαν χθες το βράδυ στον Υμηττό, μετά από επέμβαση των ΜΑΤ, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για το κλείσιμο των ραδιοτηλεοπτικών πομπών της ΕΡΤ.
Οι συλληφθέντες κρατήθηκαν όλη τη νύχτα στο κτίριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, έπειτα από μήνυση που κατέθεσε ο διαχειριστής της ΕΡΤ Γκίκας Μάναλης και οδηγήθηκαν το πρωί με ισχυρή αστυνομική δύναμη και φορώντας χειροπέδες στον εισαγγελέα.
Για τους επτά από τους εννέα συλληφθέντες ορίστηκε ρητή δικάσιμος, στις 10 Ιανουαρίου 2014 και με εντολή εισαγγελέα αφέθηκαν ελεύθεροι. Σε βάρος τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τα πλημμελήματα της απείθειας, της αντίστασης κατά της Αρχής, της διατάραξης ασφάλειας αεροπλοΐας και διακεκριμένων φθορών.
Ο όγδοος από τους συλληφθέντες, που είναι δικηγόρος, αφέθηκε ελεύθερος λόγω ειδικής δωσιδικίας και θα διενεργηθεί περαιτέρω προανάκριση, ενώ ο ένατος κατηγορούμενος θα οδηγηθεί στον ανακριτή αφού ασκήθηκε σε βάρος του ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για «απόπειρα υποκλοπής συνομιλιών» καθώς στη δικογραφία που σχημάτισε η αστυνομία αναφέρεται ότι είχε μαγνητόφωνο με το οποίο «υπέκλεπτε τις συνομιλίες των αστυνομικών». Ο κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση μέχρι να απολογηθεί στον ανακριτή που ανέλαβε την υπόθεση.


- left.gr

Αναγκάστηκε να παραιτηθεί η σύντροφος Κεδίκογλου

Τα αρνητικά σχόλια που προκάλεσε ο διορισμός της συντρόφου του κυβερνητικού εκπροσώπου Σίμου Κεδίκογλου, Αδαμαντίας Κόλλια ως μετακλητής υπαλλήλου στο πολιτικό του γραφείο την ανάγκασε να παραιτηθεί.
Όπως αποκάλυψε το www.koutipandoras.gr, ο διορισμός της δημοσιεύτηκε και στη «Διαύγεια», με ημερομηνία 13/05/2013, ωστόσο η απόφαση διορισμού έχει τεθεί σε εφαρμογή από το Μάρτιο του 2013.
Ο κ. Κεδίκογλου άφησε να διαρρεύσει σε φιλικά του μέσα ενημέρωσης πως η κα Κόλλια είχε απόλυτη ανάγκη τα 700 ευρώ που έπαιρνε για να είναι στο γραφείο από το πρωί μέχρι το βράδυ και πως η διαρροή για το διορισμό της προήλθε από εσωτερικούς αντιπάλους του εντός του Μεγάρου Μαξίμου. Η σχέση του κ. Κεδίκογλου με την κα Κόλλια έγινε γνωστή από δημοσιεύματα του κυριακάτικου Τύπου.
Να σημειωθεί ότι αυτό ήταν το δεύτερο «θηλυκό» ρουσφέτι του κ. Κεδίκογλου μετά από το διορισμό γυναίκας δημοσιογράφου από το Αλιβέρι σε θέση ειδικού συμβούλου στην ΕΡΤ με μισθό 3.000 ευρώ. Η Ματίνα Ρέτσα είχε πολιτευτεί με τη ΝΔ στις τελευταίες εκλογές, μολονότι ήταν ακόμα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και ήρθε όγδοη και καταϊδρωμένη.

Πηγή: koutipandoras.gr

Το “Δελτίον”…



Γράφει ο Κάντζος Αριστείδης

Ένας λαός σε απόλυτη αφασία… ζει άραγε; Αντιλαμβάνεται τί συμβαίνει γύρω του; Ζούμε στην εποχή της απόλυτης παράκρουσης, με απολύτως αντιφατικά μηνύματα, πλήρης ηθική κατάπτωση, πολιτισμική καταβαράθρωση, αδυναμία συγκέντρωσης, προσανατολισμού, και ανάληψης ευθυνών.
Αν δεν το έχουμε αντιληφθεί η χώρα πορεύεται, ανάλογα με το αν έχει ή δεν έχει “Δελτίον”. Χιλιάδες συμπολίτες μας, ανά τις πόλεις της Ελληνικής επικράτειας, σιτίζονται από Δήμους και κοινωνικούς φορείς.
Όσοι δεν καταφέρνουν να εξασφαλίσουν το “Δελτίο”, αναζητούν μέσα από τους κάδους απορριμάτων, ότι δεν κατάφεραν τα…αδέσποτα “κατοικίδια” να βρουν. Είναι άλλωστε αυστηρά τα κριτήρια, που πρέπει να πληρούνται.
Βλέπετε “είμεθα Κράτος οργανωμένον” και τηρούμε στα στερνά μας την “Τάξη” και την “Ασφάλεια”!!! Για όσους δεν προβλέπονται τα ανωτέρω, προβλέπεται το “Δελτίο” του μπακάλη, του περιπτερά κοκ. Δανεικά τρόφιμα μέχρι τον επόμενο μήνα, τον παρεπόμενο και το βερεσοτέφτέρο γίνεται σεντόνι.
Χιλιάδες συμπολίτες μας έμειναν χωρίς θέρμανση, διότι δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις, που έθεσε το κυβερνητικό επιτελείο, για να εξασφαλίσουν επιστροφή φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης. Γι αυτούς δεν υπήρξε “Δελτίο καυσίμων”. Στον αντίποδα όσοι μπορούσαν να πάρουν το “Δελτίο”, κατ’ ουσίαν τους ήταν άχρηστο, ακριβώς επειδή δεν διέθεταν ούτε το υπόλοιπο ποσό για την προμήθεια πετρελαίου. Οι υπόλοιποι μπορεί και να κάηκαν ζωντανοί με ότι αυτοσχέδιο τρόπο προσπάθησαν να ζεσταθούν.
Αντίστοιχα χιλιάδες είναι και εκείνοι που προμηθεύονται φάρμακα με το “Δελτίο”. Ως ανασφάλιστοι και άνεργοι όμως δεν περιλαμβάνονται όλοι. Υπάρχουν εξίσου άλλες τόσες χιλιάδες που δεν έχουν το πολυπόθητο “Δελτίο”. Μα και εδώ οι λόγοι είναι απλοί. Άνεργος θεωρείσαι όταν έχεις τις προϋποθέσεις που ζητά το κράτος. Το μηδενικό εισόδημα δεν σημαίνει άνεργος! Αν έχεις στην κατοχή σου κάποιο ακίνητο (πρώτη κατοικία), ή ένα αυτοκίνητο δεν θεωρείσαι άπορος! Οπότε δεν μπορείς να εξασφαλίσεις το πολυπόθητο “Δελτίο”. Μπορείς να πουλήσεις το ακίνητο σου ή το αυτοκίνητό σου για να ζήσεις… σας θυμίζει κάτι;
Εν συνεχεία έχουμε το “Δελτίον νοσηλείας”. Για να νοσηλευτείς σε ένα νοσοκομείο, μπαίνουν οι προϋποθέσεις του κράτους. Αν δεν τις καλύπτεις, τότε οι δαπάνες νοσηλείας μπορούν να καλυφθούν μέσα από την εκποίηση της περιουσίας σου. Δεν έχει σημασία το μηδενικό σου εισόδημα και η ανεργία σου… αν μπορείς να εξασφαλίσεις την δαπάνη νοσηλείας, θα ζήσεις.
-Έχεις ένα σπίτι πούλησε το! -Μα, δεν αγοράζει κανείς εκτός και αν το “χαρίσω”.-Έτσι όμως είναι αγορές… αν θες να ζήσεις, “αγαπούλα, πούλα”. -Μα, αυτά συνέβαιναν σε κατοχικές περιόδους και τα έκαναν οι μαυραγορίτες. Ο παππούς μου πούλησε το σπίτι του για να εξασφαλίσει ένα τενεκέ λάδι. -Μα, ξεΜα δεν έχει… Εναλλακτικά μπορείς να πεθάνεις αρκεί να έχουν εξασφαλίσει οι οικείοι σου τα έξοδα για το τελευταίο ταξίδι.Ακολούθως έχουμε το “Δελτίον εκπαίδευσης”. Κάτω από αυστηρότερες προϋποθέσεις θα μπορείς να αποκτάς πρόσβαση στις φοιτητικές εστίες! Μα αυτό θα μου πείτε ίσχυε και πριν! Αν δεν το αντιληφθήκατε ούτε αυτό, τα κριτήρια πια, είναι τέτοια, που ουσιαστικά μια οικογένεια με χαμηλό εισόδημα δεν έχει κανένα πόρο για να σπουδάσει το παιδί της. Ποιός έχει σήμερα 700 ευρώ κατ’ ελάχιστο το μήνα, για να σπουδάσει το παιδί του σε Δημόσιο Πανεπιστήμιο; Αν δεν μπορεί τουλάχιστον να εξασφαλίσει την είσοδό του στη “Φοιτητική Εστία” και να απαλλαγεί από τον βραχνά των 400 ευρώ τουλάχιστον ανά μήνα (ενοίκιο, κοινοχρηστα, ρεύμα, νερό, διαδίκτυο κλπ), πώς θα το στείλει να σπουδάσει και πού;
Και για να μην μακρηγορούμε άλλο, ας πούμε άλλο ένα “Δελτίο” που μπαίνει οσονούπω στην στην ζωή μας. Πρόκειται για το “Δελτίον αυτοκίνησης”. Τα τέλη κυκλοφορίας θα προσαρμοστούν σε μηνιαία βάση, έτσι ώστε όποιος αδυνατεί να πληρώσει ετήσια τέλη να πληρώνει μηνιαία!!! Αυτοκίνητο με το Δελτίο!!! Στο μυαλό του φιλελεύθερου αυτό είναι πρόοδος και δίκαιο μέτρο. Δυστυχώς όμως αυτό το μυαλό είναι μυαλό κατάντιας… είναι το μυαλό του συμβιβασμένου, του υποτακτικού. Είναι το μυαλό του συστήματος που παράγει ανθρωπόμορφα ζόμπι. Κανείς δεν σκέφτεται ότι αυτό το “Δελτίο” είναι άλλη μια απόδειξη της πολυδιάστατης κοινωνικοπολιτικής πτώχευσης. Σε άλλες εποχές, με το υπάρχον σύστημα, ενδεχομένως και να ήταν δίκαιο. Για ποιό λόγο όμως η καθεστηκυία τάξη παρέχει αυτό το “Δελτίο” στους Έλληνες;
Είναι δεδομένο ότι τα έσοδα από τα Τέλη Κυκλοφορίας και Ταξινόμησης, τους φόρους Καυσίμων-Πολυτελείας-Τεκμηρίων κλπ βαίνουν δραματικά μειούμενα. Με ποιό τρόπο μπορούμε να κρατήσουμε τα ίδια έσοδα, μειώνοντας παράλληλα το συναλλαγματικό βάρος των καυσίμων; Θα δώσουμε την “δυνατότητα” στον άλλον να κινήσει το αυτοκίνητό του έστω και για λίγο. Αυτό το μέτρο θα έχει απόδοση κυρίως τις ημέρες των εορτών και των θερινών διακοπών, αφού αν μπορείς να πληρώνεις μηνιαίο τέλος θα σου κοστίσει όσο η μεταφορά σου με ένα μαζικό μέσο μεταφοράς. Κανείς όμως δεν αντιλαμβάνεται, ότι ανοίγει πάλι ο δρόμος της αύξησης των διάφορων τελών και φόρων κυρίως για τα χαμηλότερα εισοδήματα. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται, ότι η παροιμία από τα “ολότελα καλή και η Παναγιώταινα“, μας έχει λοβοτομήσει. Κανείς δεν λέει ότι αυτού του είδους τα “Δελτία” είναι για να σε κάνουν να σωπάσεις και όχι για να καλύψεις την ένδειά σου…
Έχουμε μείνει συμβιβασμένοι, σκυφτοί, αποδεχόμενοι το ρόλο του πειραματόζωου. Στις πόσες ανάσες μπορεί να ζήσει, στις πόσες μπουκιές; Πόσο ακόμα μπορεί να συνθλιβεί; Πόσους μήνες θα αντέξει χωρίς τροφή, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς σπίτι; Αν του δίνουμε ψίχουλα, στα πόσα ψίχουλα θα μας πει ευχαριστώ;  Στα πόσα “Δελτία” θα επέλθει έκρηξη; Η πικρή αλήθεια είναι πως η λοβοτομή έχει τελεστεί δεκαετίες πίσω. Όταν ξεκίνησε το σύστημα αυτό να παράγει συμβιβασμένους, προδότες, οσφυοκάμπτες. Ξεκίνησε από όταν σου ζητούσε να αποκηρύξεις την ιδεολογία σου για να μην υποστείς ισόβιο εγκλεισμό, βασανιστήρια ή εκτέλεση. Ξεκίνησε από τότε που σου παρουσίαζε εικονικά “Δελτία” προς αποφυγή και τώρα στα σερβίρει ωμά και τα τρως αμάσητα. Η αλήθεια είναι, ότι οι παππούδες έδωσαν στους γονείς σου τα “Δελτία” και εκείνοι με την σειρά τους σε εσένα. Το καπιταλιστικό σύστημα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σε απομυζούσε είτε ως σοσιαλδημοκρατικό, είτε ως φιλελεύθερο, είτε μετέπειτα ως νεοφιλελεύθερο.
Κλείνω με τους μερικούς στίχους του Κ.Βάρναλη… “Οι Μοιραίοι”:
- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας! 
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί! 
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας! 
- Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί! 
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Κανένα στόμα 
δεν το βρε και δεν το ‘πε ακόμα. 
Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα 
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί. 
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα 
όπου μας εύρει μας πατεί. 
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, 
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!


PAGANELI 



Κατασχέσεις-εξπρές για μερικές δεκάδες ευρώ



Είσπραξη φόρων 28 δισ. ευρώ έως το Δεκέμβριο ή αλλιώς νέα μέτρα ο επόμενος σκόπελος για την ελληνική οικονομία, που φέρνει εν μέσω θέρους μπαράζ ελέγχων σε ελεύθερους επαγγελματίες και φυσικά πρόσωπα και φθινοπωρινές κατασχέσεις - εξπρές, με ένα κλικ

Μεταξύ άλλων, πινακίδα με την ένδειξη «Κλειστόν λόγω φοροδιαφυγής» θα αναρτούν από την 1η Αυγούστου οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ στα καταστήματα που θα διαπιστώνουν παραβάσεις και θα βάζουν λουκέτο λόγω μη έκδοσης αποδείξεων.

Σύμφωνα με τα «Νέα», συγκροτούνται κλιμάκια ελέγχου από 1.400 άνδρες του ΣΔΟΕ και των εφοριών για εφόδους σε μπαρ, εστιατόρια, ξενοδοχεία και οργανωμένες παραλίες.
Από Σεπτέμβριο αρχίζουν και οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών όσων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές στο δημόσιο. Θα γίνονται μέσω της αξιοποίησης του νέου μητρώου καταθετών όπου η Εφορία με το πάτημα μερικών πλήκτρων στο τερματικό του taxis θα μπορεί να πληροφορείται τα υπόλοιπα των τραπεζικών λογαριασμών κάθε φορολογούμενου.

Στο κείμενο του νέου Μνημονίου αναφέρεται ότι «για να εξασφαλιστεί η ταχεία είσπραξη των φόρων, η Κυβέρνηση δεσμεύτηκε να εφαρμόσει το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2013, τη δυνατότητα της άμεσης χρέωσης των τραπεζικών λογαριασμών για τους φορολογούμενους που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο»
Η εφαρμογή του μέτρου της άμεσης κατάσχεσης των τραπεζικών υπολοίπων των οφειλετών προκαλεί ανησυχία σε τραπεζικά στελέχη για τον κίνδυνο εκροής καταθέσεων καθώς μεγάλος αριθμός φορολογουμένων (περίπου 2.500.000) έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο.

/www.thepressproject.gr

Τι, θα "κερδίσουμε" από την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.



Άραγε τι έχει να κερδίσει η ελληνική οικονομία και ο Έλληνας πολίτης από την ιδιωτικοποίηση της μεγαλύτερης επιχείρησης στη χώρα ; 
Απολύτως τίποτα!!!!! 
Το αντίθετο μάλιστα γιατί:
1ον Η πώληση της ΔΕΗ σε ιδιώτες θα φέρει αλματώδη αύξηση των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας. Παραδείγματα του πρόσφατου παρελθόν στην Ευρώπη αλλά και παγκόσμια δυστυχώς δεν λαμβάνονται υπόψη!
2ον Η χώρα θα απολέσει ένα βασικό εργαλείο άσκησης πολίτικης σε σχέση με την ανάπτυξη της χώρας. Πόσο μάλλον σε περιόδους κρίσης όπως την σημερινή που η αναπτυξιακή πορεία είναι το ζητούμενο!
3ον Παραδίδεται η ενεργειακή επάρκεια της χώρας στις ορέξεις των ξένων επιχειρηματικών συμφερόντων παραδίδοντας ουσιαστικά όχι την επιχείρηση αλλά την ιδία την ασφάλεια της χώρας στους κερδοσκόπους!
4ον Παραδίνουν σε ντόπια και ξένα ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα δωρεάν! τον εθνικό ορυκτό πλούτο της χώρας!
5ον Παραδίνουν τα νερά των υδροηλεκτρικών που όλοι μας γνωρίζουμε πως είναι φυσικό μονοπώλιο και ανήκουν στην κοινωνία με καταστροφικά αποτελέσματα και προεκτάσεις στον αγροτικό κόσμο .
6ον Δεν προκύπτει από πουθενά ότι ιδιωτικοποίηση της ενέργειας φέρνει ανάπτυξη, το αντίθετο μάλιστα! Όπου το συγκεκριμένο μοντέλο εφαρμόστηκε τα αποτελέσματα ήταν η εμφάνιση μονοπωλιακών καρτέλ!.
7ον Η χώρα δεν πρόκειται να κερδίσει οικονομικά απολύτως τίποτα από μια τέτοια κίνηση γιατί η χρηματιστηριακή αξία (ο ποιο ακατάλληλος τρόπος πώλησης σε περίοδο κρίσης) είναι ήδη στο ναδίρ όπως και σε κάθε επιχείρηση της χώρας! αλλά και λιγοστά χρήματα να κερδίσει η κυβέρνηση από την συγκεκριμένη πώληση αυτά δεν θα κατευθυνθούν στην ελληνική οικονομία.
8ον Ο αγοραστής δεν πρόκειται θα επενδύσει ούτε σε νέες μονάδες αλλά ούτε και σε εργατικό προσωπικό γιατί η άμεση κερδοφορία ήταν είναι και θα είναι πάντα η σημαία του ιδιωτικού κεφαλαίου! Προφανώς κάποιοι ξεχνούν πολύ εύκολα τα παραδείγματα της ENERGA και της HELLAS POWER
9ον -Ποιος θα παρέχει ρεύμα στο μη διασυνδεδεμένο Νησιωτικό Σύστημα- Σύμπλεγμα;. Αλήθεια, ποιος είναι αυτός ο ιδιώτης «επενδυτής» που θα λειτουργεί με ζημία τους αυτονόμους σταθμούς και τις με καύσιμο το πετρέλαιο; Η μήπως σχεδιάζουν την διασύνδεση και την επάρκεια ηλεκτρικού σ αυτά τα ευαίσθητα από εθνικής σκοπιάς νησιά, να τα τροφοδοτεί η Γείτονος χώρα;;
10ον Σε περίπτωση πλήρους ιδιωτικοποίησης ποιος θα εγγυάται την χαμηλή τιμολόγηση σε αγρότες, πολυτέκνους , και γενικά τα ειδικά τιμολόγια σε συγκεκριμένη ομάδα πολιτών; Εκτός αν κάποιος νομίζει πως οι «επενδυτές» θα έχουν την ευαισθησία να ασκούν την κοινωνική πολιτική της χώρας!
11ον Ας μας αναφέρουν οι θιασώτες των ιδιωτικοποιήσεων έστω και μια χώρα του κόσμου που η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας λειτούργησε προς όφελος του κοινωνικού συνόλου !
Για όλα τα παραπάνω , αυτό που ετοιμάζουν με μια απλή υπουργική απόφαση δεν ονομάζεται πώληση μιας επιχείρησης αλλά ξεπούλημα μιας ολόκληρης χώρας!

Καπέλλας Δημήτρης
Τεχνικός ΔΕΗ

αλιευμένο από το FACEBOOK

ΕΡΤ: Προσαγωγές μετά από συγκέντρωση στις κεραίες του Υμηττού

Σε προσαγωγές προχώρησαν οι αρχές στο σημείο όπου βρίσκονται οι κεραίες στον Υμηττό, μετά από συγκέντρωση που πραγματοποίησαν αριστερές οργανώσεις και κινήματα που διαμαρτύρονταν για το κλείσιμο της ΕΡΤ.
Ένταση δημιουργήθηκε το βράδυ της Δευτέρας στις κεραίες της ΕΡΤ στον Υμηττό μετά από επέμβαση της αστυνομίας κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης εργαζομένων της ΕΡΤ και αλληλέγγυων στον χώρο.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες υπάρχουν οχτώ προσαγωγές από τους συγκεντρωμένους με τους προσαχθέντες να έχουν οδηγηθεί στη ΓΑΔΑ. Ανάμεσά τους μέλη της ΣΠΙΘΑΣ, η δημοσιογράφος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, Εύα Μαυρογένη, και άλλος ένας εργαζόμενος της ΕΡΤ.

Όλα ξεκίνησαν νωρίτερα το απόγευμα όταν εργαζόμενοι της ΕΡΤ και αλληλέγγυοι συγκεντρώθηκαν στις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ στον Υμηττό. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης το σήμα της ΝΕΤ άρχισε να μεταδίδεται αναλογικά στην Αττική στο κανάλι 21.

Λίγη ώρα μετά την εκπομπή σήματος στο σημείο κατέφθασαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Ακολούθησε ένταση ανάμεσα στους συγκεντρωμένους και τους αστυνομικούς κατά τη διάρκεια της οποίας έγιναν και οι προσαγωγές. Πληροφορίες αναφέρουν ότι μετά την επέμβαση της αστυνομίας η εκπομπή σήματος διεκόπη.

Έξω από τη ΓΑΔΑ μεταβαίνουν εργαζόμενοι της ΕΡΤ για να συμπαρασταθούν στους προσαχθέντες ενώ μαζί τους είναι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, και ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Δημήτρης Τρίμης.

//left.gr

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

Μείωση θολή και πονηρούτσικη


Μείωση θολή και πονηρούτσικη

Δείτε αυτήν την αυτάρεσκη εικόνα τριών υπουργών, που καμαρώνουν με φόντο τη θολή εικόνα του ειδικού σήματος για τη μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση που θα αναρτούν τα μαγαζιά που θα την εφαρμόσουν. Κωστής Χατζηδάκης, Γιάννης Στουρνάρας και Όλγα Κεφαλογιάννη γαντζώνονται -όπως με περισσή έπαρση έκανε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός με το διάγγελμά του, το σαρδάμ του και τα «γαμώ το κεφάλι» του- από μια «επιτυχία», μόνο και μόνο για να τεντώσουν το γαϊτανάκι του περίφημου success story.

Δεν είναι, όμως, μόνο η εικόνα του σήματος θολή, είναι και το ίδιο το μέτρο: ενώ η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση είναι από 23% σε 13%, επομένως ο καταναλωτής θα πρέπει να έχει όφελος κάτι παραπάνω από 8% στην τελική τιμή, η «συμφωνία τιμής» αναφέρει ένα «τουλάχιστον 5%», φυσικά είναι εθελοντική και δεν αφορά όλα τα προϊόντα!  

Όλο αυτό όμως και κυρίως η σπουδή να τονιστεί με τόσο γελοίο τρόπο μια τρίχα που την κάνουμε τριχιά δε δείχνει μόνο την ποιότητα του κυβερνητικού μας προσωπικού (την ώρα που οι δανειστές μας μάλλον θα γελάνε με την εικόνα της μετατροπής του κρέατος σε ψάρι). Κυρίως δείχνει έναν πανικό μπροστά στα γεγονότα και σε μια κατάρρευση που συντελείται ήδη. Κι αυτό, όσο γελοίους κι αν κάνει τους περισσότερους, όση θυμηδία κι αν προκαλεί, είναι άκρως επικίνδυνο. «Τους πανικόβλητους και τους απελπισμένους να φοβάσαι» και στην Ελλάδα έχουμε μπόλικους και από τους δυο...

egnatiapost

Βάζουν χέρι στις καταθέσεις: Άμεση χρέωση τραπεζικών λογαριασμών για ληξιπρόθεσμα χρέη προβλέπει το νέο μνημόνιο

Την ενεργοποίηση από τον προσεχή Σεπτέμβριο της δυνατότητας του υπουργείου Οικονομικών να «αφαιρεί» από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των φορολογουμένων που έχουν ληξιπρόθεσμες και αρρύθμιστες οφειλές προς την εφορία τα ποσά των οφειλών αποκαλύπτει το νέο μνημόνιο.
Οι ίδιοι που τρομοκρατούσαν τους πολίτες προεκλογικά για «αρπαγή» των καταθέσεων από το ΣΥΡΙΖΑ, ετοιμάζονται να κάνουν επιδρομή (με απευθείας αφαίρεση χρημάτων!) στις καταθέσεις για να συλλέξουν τα ποσά που οφείλονται στις εφορίες.

Αναλυτικότερα, σε ό,τι αφορά τα ληξιπρόθεσμα χρέη, στο κείμενο που αποτυπώνει τη συμφωνία κυβέρνησης - τρόικας προβλέπεται η λήψη άμεσων και αυστηρών μέτρων για την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων χρεών, τα οποία διογκώνονται κάθε μήνα.

«Για να εξασφαλιστεί η ταχεία είσπραξη των φόρων, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να εφαρμόσει το αργότερο το Σεπτέμβριο του 2013 τη δυνατότητα της άμεσης χρέωσης των τραπεζικών λογαριασμών για τους φορολογουμένους που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο» αναφέρει το μνημόνιο.

Όπως επισημαίνει η «Ναυτεμπορική», πρόκειται για τη διάταξη που ανησυχεί τραπεζικά στελέχη για εκροή καταθέσεων, δεδομένου ότι μεγάλος αριθμός φορολογουμένων (περίπου 2.500.000 άτομα) έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία και φοβούνται πως αν τεθεί σε εφαρμογή το μέτρο, θα υπάρξουν εκροές καταθέσεων. Πάντως, ο αριθμός των φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμες και αρρύθμιστες οφειλές έχει μειωθεί μετά την ενεργοποίηση της νέας ρύθμισης.

Παράλληλα το υπουργείο Οικονομικών υποχρεούται να παρουσιάσει ένα σχέδιο για την αντικατάσταση των πληρωμών με μετρητά, μέσω τραπεζών, ενώ ταυτόχρονα δεσμεύτηκε «να μην υιοθετήσει νέες φορολογικές αμνηστίες ή επέκταση των υφιστάμενων ρυθμίσεων για την είσπραξη των φόρων και των κοινωνικών εισφορών κατά τη διάρκεια των ετών που καλύπτονται από το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής».

 http://left.gr/

Το δίδυμο της καταστροφής

ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΔΥΜΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ) - 

Το 98% της βοήθειας πάει στους πιστωτές

ΜΠΟΡΕΙ η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να επαινούν την Ελλάδα για τις θυσίες της, υποσχόμενοι δόσεις και νέα βοήθεια εφ' όσον οι Ελληνες τηρούν την υποχρέωσή τους να... αυτοκαταστραφούν, όμως γεγονός παραμένει πως ελάχιστο μέρος από τα δάνεια και τις ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις (μόλις το 1,6%) που λαμβάνει η χώρα καταλήγει στον κρατικό προϋπολογισμό και την πραγματική οικονομία με τους ανθρώπους της.
Αντίθετα, σχεδόν το σύνολο της βοήθειας προς την Ελλάδα χρησιμεύει για την εξυπηρέτηση των πιστωτών της.
«Από τη μία τσέπη βγήκαν και στην άλλη μπήκαν», αυτή είναι η μοναδική αλήθεια για το 89% των δανείων που χορηγήθηκαν από την τρόικα ως βοήθεια προς την υπερχρεωμένη και δεινοπαθούσα Ελλάδα. Οπως είχε δηλώσει πρόσφατα για τα χρήματα αυτά και η μη κυβερνητική οργάνωση Attac, «πέρασαν, αλλά δεν άγγιξαν τους ανθρώπους».
Πράγματι, από τα 212 δισ. ευρώ που έχουν δοθεί ώς σήμερα (Ιούλιος 2013) στην Ελλάδα ως δάνειο από την τρόικα, μόνο τα περίπου 18,6 δισ. (δηλαδή το 8,8%) πήγαν για την κάλυψη του πρωτογενούς ελλείμματος (μισθοί-συντάξεις κ.λπ.) και άλλα 4,9 δισ. (2,3% του ΑΕΠ) για τα ληξιπρόθεσμα κατέληξαν στην πραγματική οικονομία, δηλαδή μόλις το 11% του συνόλου.
Εικονικό ποσοστό
Ομως κι αυτό ουσιαστικά το ποσοστό είναι εικονικό, αφού τα 212 δισ. της βοήθειας που έχουμε λάβει ώς σήμερα δεν αρκούν να καλύψουν τις ακαθάριστες δανειακές ανάγκες των 239 δισ. της ίδιας περιόδου, ή ακόμη και τις καθαρές δανειακές ανάγκες των 216,5 δισ. που προκύπτουν μετά την αφαίρεση της ιδιωτικής χρηματοδότησης των 22,4 δισ. (από ιδιωτικοποιήσεις και επιστροφή κερδών των κεντρικών τραπεζών) που είχε η Ελλάδα ώς σήμερα.
Θα μπορούσε, δηλαδή, κάλλιστα να ισχυριστεί κανείς πως τα πρωτογενή ελλείμματα και τα ληξιπρόθεσμα χρηματοδοτήθηκαν εξ ολοκλήρου από την ιδιωτική χρηματοδότηση (κατά τα 5/6 από την πώληση δημόσιας περιουσίας), αφού η δανειακή βοήθεια δεν επαρκούσε για το σκοπό αυτό.
Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει αν εξετάσουμε τι προβλέπει το πρόγραμμα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας (βλ. επικείμενη έκθεση Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διέρρευσε στο Ρόιτερς) για τη συνολική διάρκεια της δανειακής σύμβασης (2010-2014): ακόμη κι αν στα 236,8 δισ., που τελικά θα έχει λάβει ως βοήθεια η Ελλάδα, προσθέσουμε τα προβλεπόμενα 25,5 δισ. της ιδιωτικής χρηματοδότησης (ιδιωτικοποιήσεις και επιστροφές κερδών), μόλις το 1,6% προβλέπεται να ωφελήσει το κράτος και την οικονομία με την ευρεία έννοια (στα ληξιπρόθεσμα προσθέτουμε τις λοιπές κυβερνητικές ανάγκες σε ρευστό).
Γιατί από το σύνολο των έτσι διαθέσιμων κεφαλαίων ύψους 262,3 δισ. θα πρέπει να καλυφθεί πρωτίστως η αποπληρωμή χρεών (116,9 δισ.), το κόστος του PSI και της επαναγοράς ομολόγων (94,1 δισ.) και οι οφειλόμενοι τόκοι (47,1 δισ.).
Ούτε ένα ευρώ
Με άλλα λόγια ώς και το 2014 το 98,4% των χορηγηθέντων κεφαλαίων -επίσημων δανείων και ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων- θα έχει διατεθεί για υποχρεώσεις προς τους πιστωτές. Δεδομένου ότι τα 25,5 δισ. ιδιωτικής χρηματοδότησης αναλογούν στο 9,7% των συνολικών κεφαλαίων χρηματοδότησης, γίνεται αντιληπτό πως από την επίσημη δανειακή βοήθεια δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ για τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας και των Ελλήνων πολιτών. Εξ ου και το χρηματοδοτικό κενό που παρουσιάζεται για τη διετία 2013-14.
Αυτή είναι η γυμνή αλήθεια που απεικονίζεται επακριβώς στον Πίνακα της Κομισιόν.
Συγκεκριμένα, από τα 236,8 δισ. επίσημης βοήθειας που θα έχει λάβει την περίοδο 2010-2014 η Ελλάδα, τα 89,7 δισ. θα έχουν απορροφηθεί σε αποπληρωμές ομολόγων και μακροχρόνιων δανείων, τα 48,2 δισ. θα έχουν πάει στην ανακεφαλαίωση των τραπεζών, 47,1 δισ. θα έχουν πάει για πληρωμές τόκων, τα 34,6 δισ. αφορούν το κόστος του PSI, τα 18 δισ. καλύπτουν βραχυχρόνιο δανεισμό (έντοκα γραμμάτια), τα 15,8 δισ. καλύπτουν το πρωτογενές έλλειμμα και τα 11 δισ. την επαναγορά ομολόγων.
Από τα παραπάνω βασικά κονδύλια (δεν είναι όλα) παρατηρούμε πως το άθροισμα των 4 πρώτων (237,6 δισ.) υπερκαλύπτει το ποσόν της επίσημης βοήθειας, ενώ ακόμη και η ιδιωτική χρηματοδότηση των 25,5 δισ. δεν επαρκεί για να καλύψει το σύνολο των δύο υπολοίπων κονδυλίων (πρωτογενές έλλειμμα και επαναγορά χρέους).
ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ

Μας τα παίρνουν όλα...

...μας αφήνουν ψίχουλα
«Από τη μία τσέπη βγήκαν και στην άλλη μπήκαν».Αυτή είναι η μοναδική αλήθεια για το 98,4% των δανείων που χορηγήθηκαν από την τρόικα ως βοήθεια προς την υπερχρεωμένη και δεινοπαθούσα Ελλάδα. Οπως είχε δηλώσει πρόσφατα για τα χρήματα αυτά και η μη κυβερνητική οργάνωση Attac, «πέρασαν, αλλά δεν άγγιξαν τους ανθρώπους».
Ως και το 2014 το 98,4% των χορηγηθέντων κεφαλαίων -επίσημων δανείων και ιδιωτικών χρηματοδοτήσεων- θα έχει διατεθεί για υποχρεώσεις προς τους πιστωτές. Δεδομένου ότι τα 25,5 δισ. ιδιωτικής χρηματοδότησης αναλογούν στο 9,7% των συνολικών κεφαλαίων χρηματοδότησης, γίνεται αντιληπτό πως από την επίσημη δανειακή βοήθεια δεν περισσεύει ούτε ένα ευρώ για τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας και των Ελλήνων πολιτών. Εξ ου και το χρηματοδοτικό κενό που παρουσιάζεται για τη διετία 2013-14.
Συνεπώς, αν δεν δοθούν νέα δάνεια ή δεν υπάρξει νέο κούρεμα, το χρέος θα παραμένει μη βιώσιμο. 

Μόνο με «κούρεμα» λεφτά για τον Ελληνα

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πως αν δεν δοθούν νέα δάνεια ή δεν υπάρξει νέο «κούρεμα», τότε από το σύνολο της συνολικής επίσημης βοήθειας δεν θα έχει εισπραχθεί ούτε ένα ευρώ για τις άμεσες ανάγκες των Ελλήνων πολιτών, ενώ το χρέος θα παραμένει μη βιώσιμο.
Υπό το πρίσμα αυτό, το συμπέρασμα της Lisa Mettendrein (Attac), πως «ο στόχος των πολιτικών ελίτ δεν είναι η σωτηρία του ελληνικού πληθυσμού, αλλά του χρηματοπιστωτικού τομέα», κρίνεται απολύτως δικαιολογημένο.
Με τη διαφορά πως ενώ η Attac εκτιμά πως το 77% των επίσημων δανείων κατέληξαν άμεσα ή έμμεσα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η αλήθεια είναι πως το 100% των δανείων αυτών έχει καταλήξει στους πιστωτές μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ας τα έχουν αυτά υπόψη τους όσοι αρνούνται στον ελληνικό λαό την ανάγκη «κουρέματος» του χρέους. Μέχρι τώρα η Ελλάδα στηρίχθηκε μαζικά με δανεισμό -δηλαδή με συνέχιση της μη βιώσιμης υπερχρέωσής της- μόνο και μόνο για να συνεχίζει να πληρώνει τους πιστωτές της και να προσφέρει χρόνο στις τράπεζες και τους επενδυτές να μετακυλίσουν τον κίνδυνο έκθεσής τους στο ελληνικό χρέος στα ευρωπαϊκά κράτη και τις κεντρικές τράπεζες, με αντάλλαγμα την εκποίηση της εγχώριας δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Η ανάπτυξη που υποσχόταν η τρόικα ήδη από το 2012 έχει μετατεθεί για το 2014 και μετά...

ENET.GR