Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Οι Γερμανοί κρατικοποιούν και πάλι την ενέργεια, αλλά θέλουν να ιδιωτικοποιήσουμε τη δική μας


Berlin_Energy2

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ
Όταν οι άλλοι έρχονταν, αναζητώντας τρόπο να ξεφορτωθούν τους ιδιώτες από την διανομή της ηλεκτρικής ενέργειας, εμείς πηγαίναμε, θεωρώντας ως την τελευταία λέξη του οικονομικού εκσυγχρονισμού την ιδιωτικοποίηση της παραγωγής ρεύματος και του δικτύου μεταφοράς του. Και ποιοι είναι οι άλλοι; Οι Γερμανοί πολίτες! Που δέκα χρόνια αφότου ξεκίνησε η επιχείρηση ιδιωτικοποίησης του πολυτιμότερου αγαθού μετά το νερό, έχουν έρθει αντιμέτωποι με τις δραματικές της επιπτώσεις και πιέζουν με κάθε τρόπο για να διώξουν τις ιδιωτικές εταιρείες. Το μέσο δε που ενεργοποίησαν είναι το δημοψήφισμα, αξιοποιώντας μια μακρά παράδοση που υπάρχει στη Γερμανία.
Συγκεκριμένα, τόσο στο Βερολίνο όσο και στο Αμβούργο μια πολλά υποσχόμενη πολιτική συνάντηση οικολόγων, αριστερών κομμάτων και συνδικαλιστικών στελεχών ξεκίνησε μια εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών με αίτημα να διεξαχθεί δημοψήφισμα κι έτσι οι πολίτες των δύο κρατιδίων να πουν την δική τους γνώμη για το κατά πόσο θέλουν τα δίκτυα διανομής της ενέργειας να συνεχίσουν ανήκουν στους ιδιώτες. Στην γερμανική πρωτεύουσα όπου το μέτωπο που συγκροτήθηκε φέρει τον τίτλο Berliner Energietisch (Πίνακας ενέργειας του Βερολίνου) διευρύνθηκε στη συνέχεια με την συμμετοχή ενώσεων ενοικιαστών, εκκλησιαστικών οργανώσεων, ακόμη και με την παρουσία μιας από τις μεγαλύτερες κρατικές όπερες (Staatskapelle). Έτσι στις 11 Ιουνίου ανακοίνωσε δημόσια την τεράστια επιτυχία του καθώς συγκέντρωσε 265.000 υπογραφές εκλογέων, ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο των 173.000 υπογραφών (που αντιστοιχεί στο 7% των 2,4 εκ. ψηφοφόρων) το οποίο υποχρεώνει την κυβέρνηση του κρατιδίου να διενεργήσει το δημοψήφισμα. Η θετική ανταπόκριση των Βερολινέζων στο κάλεσμα συγκέντρωσης υπογραφών μπορεί να εξηγηθεί εύκολα, παρότι η πρωτεύουσα της Γερμανίας ουδέποτε έζησε τα ακραία εκφυλιστικά φαινόμενα που έφερε η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας για παράδειγμα στις ΗΠΑ με τα μπλακ άουτ της Καλιφόρνιας. Μόνο 10,7 λεπτά της ώρας ανέφερε χαρακτηριστικά σε πρόσφατο άρθρο του το περιοδικό Σπίγκελ έμειναν ολόκληρο το 2011 χωρίς ρεύμα οι Βερολινέζοι, όταν στο Λονδίνο ο αντίστοιχος χρόνος ήταν τριπλάσιος.
Αυξήσεις στα τιμολόγια του ρεύματος
Τα δεινά που έφερε η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας στην Γερμανία ήταν άλλα. Πριν απ’ όλα η αύξηση της τιμής του ρεύματος κατά 21% μέσα σε δύο μόλις χρόνια που προκάλεσε τεράστιο πρόβλημα στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Η οργή των Βερολινέζων κατά της ιδιωτικοποίησης σχετίζεται επίσης με τις αντεργατικές τακτικές της σουηδικής εταιρείας Vattenfall που απέκτησε τον έλεγχο της BEWAG, έχοντας έτσι ένα ιδιωτικό μονοπώλιο να παίρνει την θέση του δημοτικού – κρατικού μονοπωλίου και την προπαγάνδα περί απελευθέρωσης της αγοράς ώστε να δημιουργηθεί περιβάλλον ανταγωνισμού με την συμμετοχή πολλών εταιρειών να καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Η σουηδική εταιρεία μόλις τον Μάρτιο του 2013 απέλυσε 300 εργαζόμενους, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει προχωρήσει στην κατάργηση 1.500 θέσεων εργασίας. Ως αποτέλεσμα την άνοιξη έγιναν πολλές εργατικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην σουηδική εταιρεία. Ο τρίτος και καθόλου αμελητέος λόγος, δεδομένων των ευαισθησιών των Γερμανών, σχετίζονται με την προκλητική επιμονή της Vattenfall να χρησιμοποιεί λιγνίτη για την παραγωγή ρεύματος, αντλώντας μόνο το 1,4% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Η εμμονή της με τις πιο παρωχημένες, επικίνδυνες και βρόμικες πηγές ενέργειας έκανε την υπομονή των Γερμανών να ξεχειλίσει όταν η Vattenfall κατέθεσε μήνυση εναντίον της ομοσπονδιακής κυβέρνησης με αφορμή την απόφαση της καγκελαρίου Μέρκελ να διακόψει την λειτουργία των πυρηνικών εργοστασίων της χώρας, αμέσως μετά το ατύχημα στην Φουκουσίμα της Ιαπωνίας, τον Μάρτιο του 2011. Η απάντηση των Σουηδών ήταν να απαιτήσουν ως αποζημίωση 1 εκ. ευρώ για κάθε μέρα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση την οποία μάλιστα έσυραν στο Διεθνές Κέντρο Διευθέτησης Επενδυτικών Διαφορών της Παγκόσμιας Τράπεζας. Το συγκεκριμένο περιστατικό δείχνει με πολύ καθαρό τρόπο την αδιαφορία που επιδεικνύουν οι διεθνείς επενδυτές απέναντι σε εθνικές προτεραιότητες, όπως είναι για παράδειγμα η προσήλωση σε διαδικασίες παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον. Κι αν φτάνουν να οδηγούν την Μέρκελ στα δικαστήρια μπορούμε να φανταστούμε τι επιθετικότητα μπορούν να επιδείξουν οι διεθνείς επενδυτές απέναντι σε πιο αδύναμες κυβερνήσεις, εκ παραδόσεως επιρρεπείς στην υποτέλεια και την ξενοδουλεία, που δίνουν γη και ύδωρ στους διεθνείς επενδυτές αντιμετωπίζοντας τα κεφάλαιά τους ως μάννα εξ ουρανού ή ως επιβράβευση της πολιτικής που ακολουθούν. Σημείο των καιρών, θα μπορούσε κάποιος να πει: Όταν από τους ψηφοφόρους δεν αναμένεται καμιά επιβράβευση κι αντιμετωπίζονται ως «εχθρός λαός», τότε αυτή επιζητείται απ’ έξω κι από κείνους μάλιστα που αντιμετωπίζουν την χώρα ως πεδίο κερδοσκοπίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχουν και τα αιτήματα της Βερολινέζικης πρωτοβουλίας που διεκδίκησε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και πέτυχε να συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών. Το πρώτο και προφανές αίτημα σχετίζεται με την εξαγορά της εταιρείας από τις κρατιδιακές αρχές. Ακόμη κι αυτό το αίτημα όμως συμπληρώνεται από άλλα αιτήματα που εγγυώνται την – όσο το δυνατόν – πιο δημοκρατική λειτουργία της εταιρείας. Ειδικότερα ζητούν στη νέα 15μελή διοίκηση να συμμετέχουν 7 αντιπρόσωποι από την δημοτική εταιρεία, 6 αντιπρόσωποι από τον κόσμο κι οι άλλες δύο θέσεις να καλύπτονται από τον υπουργό Περιβάλλοντος και τον υπουργό Οικονομικών του κρατιδίου. Με αυτό τον τρόπο η απόρριψη της ιδιωτικοποίησης δεν σημαίνει κατά κανέναν τρόπο παράδοση της εταιρείας στους κρατικούς μανδαρίνους και σε μια ανεξέλεγκτη γραφειοκρατία που θα λειτουργεί προς όφελος των ιδιωτών. Ξεχωριστής σημασίας αίτημα που εξηγεί και την θέρμη με την οποία αγκάλιασαν οι Βερολινέζοι την εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών, πέρα από την απαγόρευση επενδύσεων σε πυρηνικά εργοστάσια και λιγνιτικές μονάδες και την υποχρέωση επενδύσεων σε προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας, ήταν και η απαγόρευση καθ’ οποιονδήποτε τρόπο των διακοπών στην παροχή ρεύματος. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται ο δημοκρατικός, κοινωφελής χαρακτήρας της διαδικασίας ηλεκτροδότησης, καθώς ακόμη και οικογένειες που δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν τους λογαριασμούς δεν θα μένουν στο σκοτάδι, όπως ολοένα και συχνότερα συνέβαινε στο Βερολίνο, απ’ τη στιγμή που πρυτάνευαν τα κερδοσκοπικά κριτήρια.
Δημόσιο χρέος κατά δημοσίου συμφέροντος
Εξ ίσου επιτυχημένη ήταν και η διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών στο Αμβούργο όπου συγκεντρώθηκαν από την Πρωτοβουλία Unser Hamburg, Unsewr Netz (Το Αμβούργο μας, το Δίκτυο μας) 115.000 υπογραφές, όταν το όριο για να γίνει δεκτό το αίτημα είναι 60.000 υπογραφές ή το 5% του εκλογικού σώματος των 1,2 εκ. ψηφοφόρων. Στο Αμβούργο μάλιστα η επιτυχία μπορεί να χαρακτηριστεί μεγαλύτερη αν λάβουμε υπ’ όψη μας την σθεναρή αντίδραση του χριστιανοδημοκρατικού κυβερνώντος κόμματος που προσέφυγε μέχρι και στο ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο για να μπλοκάρει την πρωτοβουλία. Τόσο όμως η απόφαση του τον Μάρτιο του 2013, όσο κι οι εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές που συγκεντρώθηκαν δεν εγγυώνται ότι οι κάτοικοι της γερμανικής πρωτεύουσας και του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας θα εκφράσουν έστω την άποψή τους για ένα θέμα που αφορά τόσο έντονα την καθημερινότητά τους. Κι αυτό γιατί παρότι οι εθνικές εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου αποτελούν ιδανική ευκαιρία για να στηθούν ταυτόχρονα και κάλπες στο κάθε κρατίδιο για να διεξαχθεί το δημοψήφισμα, οι κρατιδιακές κυβερνήσεις ξέροντας ότι το 60% των ψηφοφόρων θα πει όχι στην ιδιωτικοποίηση ήδη αναζητούν τρόπους για να το ματαιώσουν. Στο Βερολίνο για παράδειγμα εμφανίζεται ως εμπόδιο το υψηλό δημόσιο χρέος που φθάνει τα 60 δισ. ευρώ ώστε να απαγορευθεί οποιαδήποτε συζήτηση εξαγοράς του δικτύου.
Φαίνεται έτσι πώς όχι μόνο στον ευρωπαϊκό νότο αλλά και στον βορρά αξιοποιείται το δημόσιο χρέος έτσι ώστε να προωθηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, της κοινωνικής ευημερίας, της ασφάλειας και της περιβαλλοντικής ισορροπίας. Φαίνονται επίσης και τα όρια που έχουν ανάλογες δημοκρατικές πρωτοβουλίες σε μια εποχή που το κράτος δεν διστάζει να καταστρατηγεί συντάγματα και νόμους.
Ξεχωριστή σημασία για την Ελλάδα όμως έχει το γεγονός ότι στην Γερμανία (κι όχι σε κάποια χώρα του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου με αδύναμο ρυθμιστικό πλαίσιο) το πείραμα υλοποιήθηκε και απέτυχε. Σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι οι ίδιοι οι πολίτες δεν επιθυμούν τους ιδιώτες στην ενέργεια, κατά συνέπεια οι ιδιωτικοποιήσεις στερούνται λαϊκής νομιμοποίησης. Δεν ξέρουμε ποιά ήταν η γνώμη των ψηφοφόρων του Βερολίνου και του Αμβούργου πριν δοθούν τα δίκτυα στους ιδιώτες. Τώρα όμως τοποθετούνται μετά λόγου γνώσεως, ζητώντας να φύγουν οι ιδιώτες! Ποιος τους ακούει;
«Κονταίνουν» τη ΔΕΗ
Τα παραπάνω συμπεράσματα αποκτούν μεγάλη σημασία για την Ελλάδα από τη στιγμή που η κυβέρνηση Σαμαρά αποφάσισε να «σπάσει» στα τρία την ΔΕΗ για να μπορέσει να την ξεπουλήσει, εφαρμόζοντας τις προβλέψεις του Μνημονίου. Το κυβερνητικό σχέδιο τριχοτόμησης της ΔΕΗ, που θα ολοκληρωθεί το 2016,  είναι εμφανές ότι ως ζητούμενο δεν είχε την ενεργειακή ασφάλεια της Ελλάδας (την απρόσκοπτη δηλαδή παροχή ρεύματος για το μέλλον που κάθε άλλο παρά δεδομένη πρέπει να θεωρείται με βάση την γεωγραφία της Ελλάδας), το συμφέρον των καταναλωτών (πχ φθηνά τιμολόγια), κοινωνικά – δημοκρατικά κριτήρια (να σταματήσει με έναν κοινωνικά αποδεκτό τρόπο για παράδειγμα το αίσχος των διακοπών παροχής σε 1.000 νοικοκυριά την ημέρα) ή φιλοπεριβαλλοντικές ευαισθησίες (μείωση κατανάλωσης, χρήση ΑΠΕ, κλπ.). Κριτήριο της κυβέρνησης ήταν το «κόντεμα» της ΔΕΗ ώστε να βρεθούν πιθανοί αγοραστές, οι δυνατότητες των οποίων να είναι συμβατές με τα μεγέθη της προς πώληση εταιρείας. Οι κίνδυνοι ωστόσο που ελλοχεύουν όχι μόνο για τους 20.000 εργαζόμενους της εταιρείας αλλά και για τα 6,5 εκ. πελατών της και το ευρύτερο δημόσιο συμφέρον είναι οφθαλμοφανείς. Κατ’ αρχήν ένα άνευ προηγουμένου πλιάτσικο σε μια επιχείρηση που το 2012 εμφάνισε θετικό αποτέλεσμα κατά 30 εκ. ευρώ και υπ’ αυτή την έννοια η πώλησή της δεν δικαιολογείται στην βάση του περιορισμού του δημοσιονομικού ελλείμματος. Η ΔΕΗ είναι ήδη κερδοφόρα. Αν δε, έπαυε να επιδοτεί τους ιδιώτες παραγωγούς όπως κάνει σήμερα κατά σκανδαλώδη τρόπο θα μπορούσε κάλλιστα να μειώσει τα οικιακά τιμολόγια ή να επιδοτήσει την κατανάλωση ρεύματος στις οικογένειες των 1,3 εκ. ανέργων. Η κυβέρνηση επίσης χαμηλώνοντας τόσο πολύ τον πήχη στην πραγματικότητα δίνει μια δεύτερη ευκαιρία για εύκολα και γρήγορα κέρδη στους ευρωπαϊκούς ενεργειακούς κολοσσούς (την γερμανική RWE, την γαλλική EDF, την ιταλική ENEL, κ.α. που περιμένουν να μπουν στην ελληνική αγορά) τώρα που στην υπόλοιπη Ευρώπη αποκαλύπτεται ο καταστρεπτικός τους ρόλος στην διαχείριση ενός κοινωνικού αγαθού, όπως η ενέργεια. Η Ελλάδα δηλαδή θα αποδειχθεί Γη της Επαγγελίας για αχαλίνωτη κερδοσκοπία δεδομένης της απροθυμίας των κυβερνήσεων να επιβάλουν ακόμη κι αυτά τα ισχυρά ρυθμιστικά πλαίσια που ισχύουν στην Ευρώπη (και τα οποία αποδείχθηκαν πλήρως αναποτελεσματικά όπως διδάσκει η γερμανική εμπειρία). Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει από τώρα να αποτραπεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Αύριο θα είναι αργά…
ΕΠΙΚΑΙΡΑ

"Ρωγμή" για Σαλή - Παπασαλή: «Σε ευχαριστώ, ω εταιρία»


rogmi ioniou

Βολές κατά της Πρυτάνεως του Ιονίου Πανεπιστημίου Α. Σαλή – Παπασαλή, από την φοιτητική παράταξη "Ρωγμή", με αφορμή τις δηλώσεις της σε τηλεοπτικό σταθμό του νησιού, σχετικά με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων στην Κέρκυρα.

Στην ανακοίνωσή της η “Ρωγμή” αναφέρει τα εξής: 
"Θέλοντας να μιλήσει για τη Σύνοδο των Πρυτάνεων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο η Α. Σαλή-Παπασαλή θεώρησε σωστότερο να αναφερθεί εκτενώς στους χορηγούς της συνόδου, λέγοντας πως εξαιτίας τους η πραγματοποίηση της συνόδου δεν επιβαρύνει καθόλου τον προϋπολογισμό του ιδρύματος. Θυμίζουμε ότι το προηγούμενο ακαδημαϊκό έτος, πάλι σε τηλεοπτικό σταθμό της Κέρκυρας, μετά από ερώτηση για τα προβλήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είχε τονίσει ότι «πρέπει να γίνουμε έμποροι της γνώσης» μέσω της επιβολής διδάκτρων σε μεταπτυχιακά προγράμματα κ.ά..
Η Α. Σαλή-Παπασαλή επιχειρεί δηλαδή με κάθε ευκαιρία να εμφανίσει τους ιδιώτες επενδυτές ως τη μόνη λύση για τα προβλήματα του Πανεπιστημίου.
Η στάση αυτή της πρυτανείας μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ντροπή, όταν την ίδια στιγμή φοιτητές χάνουν σίτιση και στέγαση, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Παράλληλα οι συμβάσεις και ο προϋπολογισμός μειώνονται, το πανεπιστήμιο "πονάει" στο κτιριακό κ.α.. ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΕΙΝΑΙ!!! Μάλιστα ο δήμαρχος Κέρκυρας και "σύντροφος" της Σαλή στη Ν.Δ., Ι. Τρεπεκλής, είπε ότι μπορούν να δημιουργηθούν κι άλλα τμήματα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, αποσιωπώντας εσκεμμένα και αυτός να αναφερθεί στα πολλά προβλήματά του.
Ως Ρωγμή Ι.Π. καταδικάζουμε την πρυτανεία που για ακόμη μια φορά αποδεικνύει ότι το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η εξωτερική εικόνα εκείνης και του πανεπιστημίου και η προσέλκυση ιδιωτών. Αυτή η αδιαφορία διογκώνει τα πραγματικά προβλήματα που μαστίζουν το πανεπιστήμιο και όλη τη δημόσια εκπαίδευση.
Καλούμε όλα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας να αγωνιστούν για ένα Ιόνιο Πανεπιστήμιο στα χέρια εκείνων που το απαρτίζουν και όχι των χορηγών και των παραγόντων.
Για μια Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία υψηλού επιπέδου στην υπηρεσία του λαού και της επιστήμης".

CORFUPRESS

O Έλληνας "Μπενίτο"

Venizelos 1-290x290

Την ώρα που ακόμα και το Βρετανικό κοινοβούλιο λέει όχι στην επέμβαση στη Συρία, ο Έλληνας Μπενίτο κραυγάζει μαινόμενος: Φωτιά και τσεκούρι στον Άσαντ… Πιστεύοντας ότι ίσως έτσι θα αποκτήσει και την εύνοια των αμερικανών, βλέποντας ότι εκείνη των Γερμανών δεν τον βοηθάει πλέον για να σταματήσει την μνημονιακή κατρακύλα του χαμού, που τον κατάντησε «αρχηγό» ενός κόμματος φάντασμα και το τραγικότερο, σε υπαλληλίσκο του…Στουρνάρα!!!

ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΙΛΗ ΣΤΟ www.corfupress.com

Αλφαμπανκίστας



του Θανάση Καρτερού 

Τη μισή δουλειά έχει κάνει η κυβέρνηση. Και πρέπει να βρει το θάρρος να κάνει την άλλη μισή. Δεν το λέμε εμείς αλλά οι Αλφαμπανκίστας -οι αναλυτές της Alpha Bank, που έχουν ανακαλύψει κάποια μέθοδο να ξεγελούν το ντόπινγκ κοντρόλ και να είναι τσίτα κάθε βδομάδα στο δελτίο τους. Τσίτα μιλάμε -έτσι και περάσει κανένας άνεργος, κανένας δημόσιος υπάλληλος, ή ο Λαφαζάνης από μπροστά τους άλφα φίδι που τον έφαγε.   
Ποια είναι η μισή δουλειά που έκανε το δίδυμο Σαμαρά-Στουρνάρα; Αποκατέστησε την "ανταγωνιστικότητα του κόστους" -έστειλε δηλαδή μισθούς, μεροκάματα, δουλειές και ανθρώπους στα τάρταρα. Καλώς, αποφαίνονται οι Αλφαμπανκίστας, αλλά τώρα μένει η άλλη μισή. Η οποία είναι απαραίτητη "για να απογειωθεί η οικονομική δραστηριότητα". Διότι διαφορετικά δεν γλιτώνουμε ποσώς από τα Μνημόνια.   
Συγκεκριμένα οι Αλφαμπανκίστας των πλουσίων απαιτούν: Γενναία απελευθέρωση  των χωροταξικών και αδειοδοτικών μηχανισμών, για να έλθουν ξένα κεφάλαια να επενδύσουν στην ελληνική οικονομία. Μηδενική φορολογία κερδών, μερισμάτων και υπεραξιών. Δραστική μείωση των εργοδοτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Γενναία μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος και πλούτου για όλους, και ειδικότερα στα μεγάλα εισοδήματα και στη μεγάλη ακίνητη περιουσία.   
Προσέξατε προφανώς την ουσία -να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Προσέξατε όμως το καλλιτεχνικό μέρος; Ότι το όλον φέρνει προς έπος και μια νέα ποίηση γεννιέται -η τραπεζική; Ότι οι ποιηταί εφορμούν στην επίθεση επί των επιθέτων; Ότι αναφέρεται δυο φορές το επίθετο γενναία; Μία φορά το επίθετο μηδενική; Και μία φορά το επίθετο δραστική; Ότι εν ολίγοις οι Αλφαμπανκίστας διαθέτουν όχι μόνο σθένος, αλλά και εκτός ανταγωνισμού ποιητικό ταλέντο; Εμπρός παιδιά του βερεσέ, για μια Ελλάδα του γκισέ; Καλά το τελευταίο είναι δικό μας -χωρίς καμιά ποιητική αξία μπροστά στην υπεραξία των μερισμάτων. Η παρουσίαση όμως θα ήταν λειψή, αν δεν σημειώναμε τη λογοτεχνική ευκινησία με την οποία οι Αλφαμπανκίστας πηδούν από το μέταλλο του πλούτου στη βρεγμένη σανίδα της φτώχειας, κλείνοντας το οιστρογόνο τμήμα του δελτίου τους με μια υπόσχεση: Θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης θα αντιμετωπισθούν αφού αρχίσουν να αυξάνουν τα εισοδήματα!   Ευτυχώς!! Υπάρχει σπόρος ευτυχίας στη δυστυχία. 
Αλλιώς θα μας κατάπινε η Ευτυχία της δυστυχίας: Φτώχεια που με κουρέλιασες με νύχια ματωμένα, μες στα πολλά σου θύματα γράψε κι ακόμα ένα...   

Πηγή: avgi.gr - 

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Πληρωμή εργαζομένων με κουπόνια!!!

Νέες μεθόδους που φθάνουν στα όρια εκβιασμού των εργαζομένων έχουν επιβάλει μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες στη μισθοδοσία των εργαζομένων τους. Οι καταγγελίες είναι πάρα πολλές. Και συγκεκριμένες.
Το γνωστό σούπερ μάρκετ ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ που από χρόνια έχει περάσει από τους ιδρυτές του Αδελφούς Βασιλόπουλους στους Βέλγους, πληρώνει τους εργαζόμενους του, σε υποκαταστήματα του στην επαρχία, με κουπόνια. Ένα ποσό της μισθοδοσίας τους που αντιστοιχεί σε περίπου 150 με 200 ευρώ τους δίδεται σε κουπόνια, με τα οποία υποχρεούνται να αγοράσουν είδη από το σούπερ μάρκετ!
Συνολικά ο μισθός δεν ξεπερνάει τα 500 με 550 ευρώ. Με τον τρόπο αυτό το ΑΒ όχι μόνο δεν εκταμιεύει μετρητά, αλλά κερδίζει και από τον εργαζόμενο του με τις αγορές που υποχρεωτικά πρέπει να κάνει, αλλιώς θα χάσει τη δουλειά του.
Το ίδιο κάνει και γνωστή αλυσίδα πίτσας που δραστηριοποιείται κυρίως στο λεκανοπέδιο τη Αττικής.
Επίσης, με  κουπόνια πληρώνει και γνωστή αεροπορική εταιρεία επίγειας εξυπηρέτησης. Κουπόνια με τα οποία ο εργαζόμενος μπορεί να αγοράσει διάφορα είδη από καταστήματα με τα οποία έχει συμβληθεί η εταιρεία.


Πηγή: LEFTeria News

Tα σάπια φρούτα το Φθινόπωρο πέφτουν



του Θανάση Βικόπουλου

Η απόφαση της κυβέρνησης να διακόψει βίαια την πολύχρονη ζωή της ΕΡΤ κατάφερε σε πρώτη φάση να συσπειρώσει τους εργαζομένους σε αυτήν. 
Ξαφνικά, άνθρωποι διαφορετικών ιδεολογικών αποχρώσεων, πεποιθήσεων, διαφορετικών απόψεων σχετικά με τη λειτουργία της ΕΡΤ πρόταξαν από κοινού τα στήθη τους ενάντια στην απόπειρα (μιας και στο επίπεδο της απόπειρας βρίσκονται) των νεοφιλελεύθερων και των σοσιαλδημοκρατών συμμάχων τους να βάλουν τσιρότο στα στόματά μας, στο στόμα της δημοκρατίας, της ελευθερίας του λόγου.
Κύριο, πρωταρχικό ευτυχώς, συστατικό των κινημάτων, όποια και αν είναι αυτά, όποτε και αν γεννήθηκαν, είναι η οργή. Εκείνος όμως που τα καθιστά ικανά να διεκδικήσουν και να ανατρέψουν είναι ο χρόνος, η εμπειρία που αποκτούν από αυτόν αλλά και η περιέργως έμφυτη ικανότητα να μην κοιτούν το «χθες» άλλων κινημάτων, καθώς το καθένα από αυτά εκφράστηκε και γιγαντώθηκε, πέθανε ή θριάμβευσε μέσα σε συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, που σαφώς παρουσιάζει διαφορές από τις υπόλοιπες. Άλλη η ιαχή του θρυλικού μπολσεβίκου που εφορμά προς τα ανάκτορα του τσάρου αλλάζοντας την παγκόσμια ιστορία, άλλη του εργαζομένου της FIAT που σηκώνει την κόκκινη σημαία δίνοντας αρχή στην Settimana Rossa.
Βασικός εχθρός κάθε κινήματος είναι ο ίδιος του ο εαυτός, κυρίως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τα ζιζάνια. ‘Ολοι γνωρίζουμε πως, αν δεν ξεριζώσεις την αγριάδα, κήπο καθαρό δεν βλέπεις. Στην περίπτωση της ΕΡΤ, η βιασύνη της κυβέρνησης να στήσει άρον άρον τον μεταβατικό φορέα με τρόπο που στηρίζεται σε πλήθος παρανομιών λειτούργησε ευεργετικά για όλους όσοι «ταμπουρώθηκαν» με πείσμα, αποφασιστικότητα και αξιοπρέπεια μέσα στα κτίρια, συνεχίζοντας να κάνουν με υψηλό αίσθημα ευθύνης αυτό που πάντα έκαναν. Προηγήθηκε όμως ένα παλιό βρώμικο παιχνίδι…
Αρχικά οι υπηρέτες της κυβέρνησης χτύπησαν στο λογικό: «Δεν μπορούμε να φανταστούμε μια διάδοχη κατάσταση χωρίς εσένα. Είσαι αναντικατάστατος…». Οι ιδεολογικά ώριμοι και πολιτικά καταρτισμενοι συνάδελφοι, όλοι εκείνοι που γνωρίζουν την φτήνια των λόγων και των πράξεων του νεοφιλελευθερισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, απλώς κατέβασαν το ακουστικό. Το δεύτερο κύμα επίθεσης στόχευε στο θυμικό: «Θα αντέξεις να περνάς έξω από το γραφείο και να βλέπεις άλλους να κάθονται στην καρέκλα σου; Και πώς θα τα καταφέρεις σε μία Θεσσαλονίκη εργασιακά κατεστραμμένη με τα φύλλα να μειώνονται, τα γραφεία τύπου ήδη κατειλημμένα και τις όποιες συνεργασίες σε περιοδικά να κοστολογούνται το πολύ στα 20 ευρώ η σελίδα;»
O πόλεμος είχε πλέον γενικευτεί και οι όποιες προσχωρήσεις στο στρατόπεδο των δηλωσιών ή μεταμελληθέντων έδωσαν στην κυβερνηση την ψευδαίσθηση ότι νικά. Κάτι σαν την ψευδαίσθηση νίκης που έδωσε στις στρατιές του Γ’ Συνασπισμού η ομίχλη που σηκώθηκε λίγο πριν τη μάχη του Αούστερλιτς. Μόνο που όταν η ομίχλη κατακάθησε εκεινος που χαμογέλασε ήταν ο Ναπολέων.
Οι ανθρωποι που μαζεύουν κριθάρι στα μακρινά Highlands της Σκωτίας για να φτιάξουν με όλες τις μυρωδιές της φύσης το αθάνατο μαλτ ουίσκι λένε πως » αν δεν σε πάρει ο ύπνος τον Αύγουστο δεν θα πεθάνεις ποτέ…»
Ως λάσπη που δεν αντέχει την καθαρότητα του ποταμού μέσα στον οποίο κυλά και που γεμάτη αγωνία αναζητά την κοντινότερη όχθη για να αναπαυθεί, έφυγαν απο κοντά μας, άλλοι με τύψεις, άλλοι χωρίς, όλοι εκείνοι που υποταγή δήλωσαν τον Αύγουστο στον καινούργιο πασά, καταθέτοντας αιτήσεις για έναν φορέα φάντασμα. Η υποτιθέμενη αγωνιστικότητά τους έδωσε τη θέση της στην αγωνία και την αβεβαιότητα των δίμηνων συμβάσεων, των πολιτικών υποσχέσεων, των εξευτελιστικών μισθών, κυρίως έδωσε τη θέση της στη δήλωση μετάνοιας που μεταξύ άλλων ζητά την αποδοχή απόλυσης από την ΕΡΤ.
Τα υποτιθέμενα βαριά όπλα της άλλης πλευράς πιάσαν τις τέσσερις γωνίες σε διαδίκτυο και έντυπα και σε συνδυασμό με την ένοχη σιωπή της ιδιωτικής τηλεόρασης άρχισαν να χτυπούν ως άλλοι ελεύθεροι σκοπευτές. Με μια φτηνή επιχειρηματολογία που στόχο είχε την εκκένωση των κτιρίων, τσαλαβούτηξαν χωρίς νόημα μέχρι και στον ιστορικό και ανεπανάληπτο λόγο των Μαρξ , Λένιν και άλλων γιγάντων της ανθρώπινης διανόησης, κόβοντας κατά το δοκούν κομμάτια και πετώντας στα σκουπίδια τα υπόλοιπα κείμενα.
Σήκωσαν τα κυάλια και κοίταξαν προς τη «Μόσχα», σίγουροι πια πως οι υπερασπιστές της είχαν φύγει, μιας και η επίμονη παρουσία σε ένα πεδίο μάχης δεν κρίνεται, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται, ούτε επανασταστικά, ούτε στρατηγικά ορθή.
Καναλάρχες τοπικών ιδιωτικών σταθμών, κλειδαράδες, σύγχρονοι Γκοτζαμάνηδες, άνθρωποι για τους οποίους εκκρεμούν δικαστικές υποθέσεις, πρώην συνάδελφοι, μηχανικοί αυτοκινήτων που προορίζονται για εναερίτες τεχνικοί στο νόθο παιδί της ένδοξης ΕΡΤ, κυβέρνηση, ΜΑΤ και λοιποί συγγενείς δεν πίστευαν στα μάτια τους σαν είδαν τους ξεροκέφαλους «μοσχοβίτες» να στήνουν κατακαλόκαιρο θερινό σινεμά στη Θεσσαλονίκη, τους αθηναίους συναδέλφους τους να κερδίζουν την αγκαλιά της νύχτας με τις συναυλίες τους στην Αγία Παρασκευή, αυτών της Πάτρας να μην κάνουν βήμα πίσω, της Ορεστιάδας να παλεύουν για συνεχή ενημέρωση αρνούμενοι να παραδώσουν τη συχνότητα της ΕΡΑ σε ξένες γλώσσες.
Η άρνηση των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης να αναγνωρίσουν την ΔΤ ως επίσημο δημόσιο κανάλι και κατ’ επέκταση ως το κανάλι που θα καλύψει τις δραστηριότητές τους κατά την επίσκεψή τους στη Θεσσαλονίκη για τη Διεθνή Έκθεση ήταν ίσως το πιο ισχυρό χαστούκι προς την κυβέρνηση, που γράφει με χρυσά γράμματα το όνομά της στην παγκόσμια ιστορία ως της μοναδικής που κατάφερε με νύχια και με δόντια να λειτουργήσει υποτυπωδώς ένα κανάλι το οποίο αναγνωρίζεται μόνο από την ίδια.
Όσο για τους παρατρεχάμενούς της, κατά την προσφιλή τακτική τους θα φορέσουν το καινούργιο κουστούμι και θα τρέξουν στη ΔΕΘ για να φωτογραφηθούν με όλους, μιας και χρόνια τώρα γνωρίζουν καλά τα παιχνίδια του ανέμου. Η διαφορά όμως τώρα πια είναι ότι τους ξέρουμε. Όλοι τους ξέρουν. Κανείς δεν πρόκειται να τους αφήσει να ξαναπούν ψέμματα, πόσο μάλλον να καρπωθούν τις δάφνες ενός αγώνα για τον οποίο δεν έριξαν ούτε την στοιχειώδη ντουφεκιά.
Την υπεροψία στο αντίπαλο στρατόπεδο την διαδέχεται πλέον ο πανικός. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ έμειναν στις επάλξεις, συντροφιά με τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, συντροφιά με όλους εκείνους τους τίμιους δημοκράτες που τα βράδια σκεπάζουν τα σώματά τους με καθαρά από τύψεις και εμμονές σεντόνια, όλους εκείνους που ακουμπούν το κεφάλι τους σε μαλακά λευκά μαξιλάρια.
«Τα κόζια άλλαξαν», όπως λέγανε οι άνθρωποι των παλαιών καφενέδων της Θεσσαλονίκης κάθε φορά που η φιγούρα της ντάμας αντάμωνε αυτή του παπά και έβαζε μπουρλότο στο τραπέζι, αλλά εμείς δεν θα πανηγυρίσουμε. Γνωρίζουμε πως η συμμαχία των μπλε ιδεολογικών τέκνων της Μάργκαρετ Θάτσερ με τους πράσινους απογόνους της Βαϊμάρης είναι η χειρότερη, ελεεινότερη και πιο αδίστακτη συμμορία που μπορεί να γεννήσει η ιστορία της ιδεολογίας. Δεν έχουν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη. Και λέξη που λέγεται ως τελευταία μπορεί να κρύβει πολύ μίσος και εκδίκηση.
Θα πιαστούμε από τον ιστό της πιο συγκινητικής σημαίας που είδε ποτέ ο τόπος τα τελευταία χρόνια, θα γυρίσουμε το πρόσωπό μας προς το υγρό αεράκι του Σεπτέμβρη και θα περιμένουμε με υπομονή μιας και… τα σάπια φρούτα το φθινόπωρο πέφτουν.

ΑΣΥΝΤΑΧΤΟΣ ΤΥΠΟΣ

Γιακουμάτος: Κόψτε το ρεύμα στην ΕΡΤ



Τη διακοπή της ηλεκτροδότησης στις εγκαταστάσεις της ΕΡΤ προκειμένου να λήξει η κατάληψη των εγκαταστάσεων ζήτησε ο βουλευτής της ΝΔ Γεράσιμος Γιακουμάτος.

«Τώρα είναι σε κατάληψη το κτίριο της ΕΡΤ. Υπάρχει κράτος, το ρεύμα ποιος την πληρώνει; Ο Έλληνας φορολογούμενος δεν πληρώνει, η κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβάλλει το νόμο; Δεν λέω να μπουν τα ΜΑΤ και να γίνει αιματοχυσία. Δεν μπορεί να κοπεί το ρεύμα;» διερωτήθηκε ο Γεράσιμος Γιακουμάτος. 

Ο Παντελής Καψής απέρριψε την πρόταση αυτή υποστηρίζοντας ότι «ο λόγος που δεν κόβεται το ρεύμα είναι τεχνικός, καθώς υπάρχουν ευαίσθητα μηχανήματα στο αρχείο». 

Πηγή: tvxs.gr

Άδωνις furioso και sersem Κυριάκος



Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Πολύς θόρυβος γίνεται εσχάτως για τη γλωσσική ακράτεια του (αν είναι δυνατόν!) υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη. Θαρρώ αδίκως και ώς ένα βαθμό αντιδεοντολογικά. Ούτε ένα fuck you δεν έχει πει, όπως ο άλλοτε του ΤΑΙΠΕΔ Σταυρίδης.
Καταρχάς, και μόνον ότι ο κ. Γεωργιάδης υπήρξε μέλος του ΛΑΟΣ υπό τον Γ. Καρατζαφέρη, είναι στοιχείο απαλλακτικό. Ο νόμος δεν διώκει ιδιώτες για πράξεις κατά τα άλλα κολάσιμες.
Ο φωνακλάς αυτός θυμίζει (δεν είναι) λοχίες στο στρατό (εκ προοιμίου βλαμμένους) που οι αξιωματικοί χρησιμοποιούσαν στα καψόνια για να μη «λερώνουν τα χέρια τους».
Όποιος παρακολούθησε έστω και μια παράσταση τηλεπώλησης τυπωμένης σαβούρας, του παραληρούντος Άδωνι με τον εξίσου ευφυή αδερφό του, αντιλαμβάνεται τι λέω.
Είναι αρκετοί αυτοί που η ακροδεξιά τους ένταξη πάνω στη σαμπρέλα (με πολλά φούιτ) του Γ. Καρατζαφέρη τούς κράτησε στην επιφάνεια πιτσιλώντας τους μόνο με τα παφλάζοντα βοθρολύματα.
Αν λοιπόν κάποιος ευθύνεται για την αναρρίχηση του από κάθε άποψη ανεύθυνου αυτού τύπου σε υπουργικό θώκο, αυτός είναι ο πρωθυπουργός Σαμαράς, που μαζί με τον συνεργό και αντιπρόεδρό του, Ευ. Βενιζέλο, τοποθέτησαν σε κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις τους πλέον αφελείς, αδαείς και ευκόλως αναλώσιμους.
Ποιος τρώει το βερίκοκο;
Έτσι εξηγείται και το «τι εστί βερίκοκο» που ξεστόμισε ο φουριόζος αστοιχείωτος. Αν γνώριζε τι σημαίνει στην αργκό, είμαι βέβαιος ότι θα το απέφευγε, ή θα χρησιμοποιούσε το αμερικάνικο του Σταυρίδη, οπότε πού να καταλάβουν οι ψηφοφόροι του...
Άρα, ουδείς ψόγος και ουδεμιά σκέψη που να φέρει τον κατά τα άλλα μπουμπούκο της δέσποινάς του (κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει) στην κατηγορία των θηρευτών ή των θηραμάτων. Ξενιστής είναι. Εξάλλου, ο τηλεπωλητής σκουπιδιών σε μια κρίση ευφυΐας αποκάλυψε και την πραγματική του ιδιότητα: «Εμείς οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα έχουμε πλήρη εργασιακή ανασφάλεια» κ.λπ. κ.λπ.!
Τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων. Το όνομα του εργοδότη του; Ε, δεν είναι και πολλοί οι έχοντες συμφέρον από τα όσα πράττει στον τομέα ευθύνης του...
Η ανακουφιστική κίνηση του Α. Σαμαρά επιβεβαιώνεται και με την υπουργοποίηση του άλλου περήφανου βλαστού της οικογένειας Μητσοτάκη: του Κυριάκου. Εχω ακούσει βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να εκφράζονται για το επίπεδο ευφυΐας και οξυδέρκειας του γιου του Κώστα Μητσοτάκη, με επίθετα που δεν μεταφέρονται, αλλά πάντα με μια υποσημείωση: Δεν έχει την έπαρση της Ντόρας, ακούει τον μπαμπά σε όλα.
Και ο εξίσου πανέξυπνος Κοκός άκουγε τη μαμά, βέβαια, και να τα χαΐρια... Εργολάβος έγινε!
Ο πειθήνιος κλώνος
Έτσι, αυτός ο κολοσσός της πολιτικής δήλωσε πριν από λίγα εικοσιτετράωρα τα εξής που φαντάζομαι θα έκαναν εθνικά υπερήφανους όλους τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας:
«Το κλίμα διαπραγμάτευσης με την τρόικα τον Σεπτέμβριο θα είναι πολύ καλύτερο από το κλίμα στην πολύ δύσκολη διαπραγμάτευση του Ιουλίου... Και εγώ δεν θέλω να ξαναβρεθώ, ούτε εγώ, ούτε το υπουργείο, ούτε η χώρα σε αυτή τη θέση».
Σε απλά ελληνικά: η τρόικα τον μάλωσε και αυτός κοκκίνησε σαν πτωχή πλην τιμία αρσακειάς. Και θεωρεί ο ανεπάγγελτος φιλέλληνας ότι εκφράζει με τη βλακώδη αυτήν αποστροφή τον ελληνικό λαό, τους ανθρώπους που κατοικούν στη χώρα «του»;
Ο πελάτης της Siemens είχε βρεθεί σε δύσκολη θέση απέναντι στους υπαλλήλους των δανειστών που έστελναν λεφτά στους προκατόχους του, εν οις και στενοί συγγενείς του, οι οποίοι έκαναν πάρτι βουλιάζοντας σήμερα στην απόγνωση τον ελληνικό λαό και στην ανυποληψία τη χώρα μας. Ως εκ τούτου καθαρίζει καμιά δεκαπενταριά χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους σαν να είναι τα ζιζάνια στα λατιφούντιά του. Ο ντροπαλός πλην σερσέμης, του οποίου το πορτρέτο μπορεί να σκιαγραφήσει και ένας απλός γραφιάς, όχι ένας Ντοστογιέφσκι.
Η δική του ευτυχία σημαίνει μακροημέρευση και συσσώρευση της φαμίλιας, με τίμημα τη δυστυχία, την πείνα, την αυτοκτονία των άλλων.
Αυτά τα άτομα, χτες ο Γιωργάκης Παπανδρέου με την επίτροπο Αννούλα Διαμαντοπούλου και εκείνον τον αξέχαστο καταστροφέα Εργασίας και Υγείας, τον Αντρέα Λοβέρδο ή τον Γερουλάνο, μετά ο μέγας οικονομολόγος Παπαδήμος με τον Σαχινίδη, σήμερα ο Γεωργιάδης, ο Μητσοτάκης, ο Χρυσοχοΐδης στην αυλή του Σαμαρά. Πρόθυμοι -όλοι τους- εκτελεστές του ελληνικού λαού κατά τις βουλές των πατρώνων τους, ρετάλια της Νέας Δημοκρατίας (ναι, δανεικοί ήταν στο ΠΑΣΟΚ για να το ρίξουν κατηγορία).

Πηγή: avgi.gr

Κ. Λαπαβίτσας: Η Ελλάδα δε χρειάζεται ακόμη ένα πακέτο 'διάσωσης'. Χρειάζεται μια διέξοδο.



του Κώστα Λαπαβίτσα

Η Ελλάδα έχει γίνει κύριο θέμα στις γερμανικές εκλογές, καθώς οι πολιτικοί της Γερμανίας συζητούν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης της ΕΕ και την πιθανή σπατάλη των χρημάτων των Γερμανών φορολογουμένων. 
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο ισχυρός Υπουργός Οικονομικών, δήλωσε ανοιχτά ότι θα υπάρξει νέο πακέτο για την Ελλάδα, αν και τα ποσά μάλλον θα είναι μικρά. Στο μεταξύ το ΔΝΤ πιέζει την ΕΕ να δεχτεί αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Η συζήτηση έχει βρει απήχηση και στην Ελλάδα, με κυβερνητικές πηγές να αφήνουν να εννοηθεί ότι ίσως υπάρξει κάποια ελάφρυνση του χρέους μετά τις γερμανικές εκλογές, το λόμπι των τραπεζών να επιχειρηματολογεί εναντίον της αναδιάρθρωσης και την αντιπολίτευση να απορρίπτει την παρέμβαση εξ ολοκλήρου.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ελληνικό πρόγραμμα έχει αποτύχει. Το 2010 το ελληνικό χρέος ήταν λίγο πάνω από 300δις ευρώ, στα χέρια κυρίως ιδιωτών, δύο τρίτα σε δανειστές του εξωτερικού, ενώ διέπονταν από το ελληνικό δίκαιο. Η ορθολογική επιλογή θα ήταν να κηρύξει η Ελλάδα άρνηση πληρωμών, να επιδιώξει μια γρήγορη αναδιάρθρωση του χρέους της και να βάλει την οικονομία της σε άλλη βάση. Κάτι τέτοιο πιθανώς θα σήμαινε έξοδο από την ΟΝΕ, μια κίνηση με σημαντικό κόστος, αλλά και μεγάλα πλεονεκτήματα ώστε να επιτρέψει στην ελληνική οικονομία να κάνει μια καινούργια αρχή.
Αντί γι’ αυτό η ΕΕ, υπό την ηγεσία της Γερμανίας, αποφάσισε να ‘διασώσει’ την Ελλάδα διαθέτοντας γιγαντιαίο νέο δανεισμό και αναγκάζοντας τη χώρα να δεχτεί αυστηρή λιτότητα και περικοπές μισθών. Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά: σωρευτική συρρίκνωση της οικονομίας που πλησιάζει το 25%, ανεργία ενηλίκων που πλησιάζει το 30%, ανεργία των νέων κοντά στο 65%, φτώχεια χωρίς προηγούμενο, διάλυση του κράτους πρόνοιας και ανθρωπιστική κρίση στα αστικά κέντρα. Το ελληνικό χρέος, παρ’ όλα αυτά, είναι τώρα υψηλότερο από το 2010 έχοντας φτάσει τα 321δις ευρώ και δεδομένου ότι η οικονομία έχει καταρρεύσει ο λόγος του προς το ΑΕΠ πλησιάζει το εξωφρενικό 180%. Αυτό είναι το πλαίσιο της συζήτησης που διεξάγεται στη Γερμανία και αλλού.
Το πρόγραμμα ‘διάσωσης’ έχει ήδη περιλάβει αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Ένα μέρος του έχει διαγραφεί, αν και ο κύριος όγκος των ζημιών έπεσε στους ώμους των Ελλήνων δανειστών – τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και μικρούς αποταμιευτές. Ο χρόνος αποπληρωμής επιμηκύνθηκε σημαντικά, ενώ το επιτόκιο έχει πέσει δραματικά και είναι σήμερα λίγο πάνω από 2%.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι το 2014-15 η Ελλάδα πρέπει να κάνει πληρωμές χρέους πάνω από 40δις και δεδομένου ότι το πρόγραμμα λήγει το 2014 δεν είναι ξεκάθαρο πως θα βρεθούν αυτά τα ποσά. Η κυβέρνηση έχει περιορίσει δραστικά τις δαπάνες της και επέβαλε καταιγίδα φόρων. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει κονδύλια που έχουν απομείνει από το δανεισμό των τριών προηγουμένων ετών. Ακόμη κι έτσι όμως είναι άκρως απίθανο να εξασφαλίσει όλο το ποσό, ιδίως γιατί η δημοσιονομική κατάσταση για το 2015-16 παραμένει ασαφής. Αυτός είναι και ο άμεσος λόγος για τον οποίο η Ελλάδα πιθανόν να χρειαστεί νέο πακέτο ύψους ίσως και 20δις ευρώ.
Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι μακροπρόθεσμο. Το δυναμικό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας έχει καταρρακωθεί τα τελευταία τρία χρόνια και η πολιτική της ΕΕ να περικόπτει τους μισθούς και να ιδιωτικοποιεί τους δημόσιους πόρους σε τιμές ευκαιρίας κάνει τα πράγματα χειρότερα. Επιπλέον το πρόγραμμα ‘διάσωσης’ εξαναγκάζει τη χώρα να δημιουργήσει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 4,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2016 ώστε να αποπληρώνει το χρέος της. Η επιβολή λιτότητας τέτοιου μεγέθους εν μέσω μιας ύφεσης χωρίς προηγούμενο είναι καταστροφική, για να μην αναφέρουμε ότι είναι γελοία. Στις συνθήκες αυτές το βάρος του τεράστιου ελληνικού χρέους είναι αβάστακτο, ακόμη και με επιτόκια 2% και με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής. Μόνο οι πληρωμές τόκων θα φτάσουν τα 7δις ετησίως, ένα βαρύ κόστος για το συρρικνωμένο ΑΕΠ.
Άρα τι πρέπει να γίνει; Είναι καιρός η Ελλάδα να δείξει λίγο κουράγιο και να σταματήσει να δέχεται τους όρους που της επιβάλει η γερμανική πολιτική. Η χώρα δε χρειάζεται άλλο ένα πακέτο ‘διάσωσης’ που θα φέρει συνέχιση των πολιτικών λιτότητας, πιθανόν με περαιτέρω αναποτελεσματική αναδιάρθρωση του χρέους. Η Ελλάδα πρέπει να κάνει αναστολή πληρωμών στο χρέος και μετά να προχωρήσει σε μια πραγματική αναδιάρθρωση που θα περιλαμβάνει βαθιά διαγραφή. Αυτή η αντιμετώπιση του χρέους πρέπει να συνοδεύεται από άρση της καταστροφικής πολιτικής της λιτότητας και των περικοπών των μισθών. Στη βάση αυτή η οικονομία θα μπορέσει να μπει σε νέα τροχιά αναπληρώνοντας το δυναμικό ανάπτυξης με κοινωνική δικαιοσύνη.
Η Γερμανία αντιτίθεται ανυποχώρητα στην προοπτική αυτή και είναι πιθανόν να ορθώσει το φάσμα της εξόδου από την ΟΝΕ. Αλλά δεν είμαστε πια στο 2010. Είναι πλέον γενικά αποδεκτό ότι το κοινό νόμισμα έχει προκαλέσει οικονομική και κοινωνική καταστροφή στις χώρες της περιφέρειας, ενώ ασκεί όλο και πιο περιοριστική επίδραση στις χώρες του κέντρου. Ήδη διεξάγεται έντονη συζήτηση για τη βιωσιμότητα και το κατά πόσο είναι επιθυμητό το κοινό νόμισμα στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία και ακόμη και τη Γερμανία. Οι πολιτικές υπεράσπισης του ευρώ από το 2010 και μετά δεν κατέστρεψαν μόνο την Ελλάδα, αλλά διέρρηξαν και την  ενότητα της Ευρώπης βάζοντας σε κίνδυνο τη μεταπολεμική ρύθμιση. Αν η Ελλάδα απειληθεί με έξοδο από αυτόν το σαραβαλιασμένο και παράλογο μηχανισμό, δε θα πρέπει να διστάσει να κάνει αυτό που χρειάζεται για να σώσει την οικονομία της και το λαό της.
Η παρούσα ελληνική κυβέρνηση είναι φυσικά ανίκανη να ακολουθήσει μια τέτοια πορεία αφού είναι πλήρως υποτελής στους δανειστές. Η μόνη ελπίδα βρίσκεται στην  Αριστερά υπό την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, της επίσημης αντιπολίτευσης. Υπάρχει βαθύς θυμός και απόγνωση στη χώρα που έχει αποβεί προς όφελος κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της φασιστικής Δεξιάς. Μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα δώσει τη δυνατότητα να επικρατήσει κάποια λογική στην Ελλάδα συμβάλλοντας παράλληλα στην αλλαγή πορείας της Ευρώπης πριν τα φαντάσματα του παρελθόντος επιστρέψουν πραγματικά.
Η Ελλάδα δε χρειάζεται άλλο πακέτο ‘διάσωσης’, αλλά ολική αλλαγή πορείας. Ίσως τότε ακόμη και οι Γερμανοί πολιτικοί να καταλάβουν τι πραγματικά έχουν δημιουργήσει στην Ευρώπη.

'Αρθρο στη Γκάρντιαν, 27/08/2013

Διασύρεται η Ελλάδα στη Γερμανία πριν από τις εκλογές.


germania

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΊΚ

Αυτό πραγματικά δεν έχει προηγούμενο: έγινε κεντρικό θέμα της πολιτικής αντιπαράθεσης στη Γερμανία πριν από τις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν εκεί ύστερα από έναν μήνα… ποιο γερμανικό πολιτικό κόμμα θα φανεί πιο σκληρό εναντίον της Ελλάδας! 
Δεν αναφερόμαστε μόνο στην απαξίωση και τον εξευτελισμό που υφίσταται η χώρα μας στα μάτια δεκάδων εκατομμυρίων Γερμανών πολιτών, οι οποίοι δικαιολογημένα έχουν στραμμένη την προσοχή τους αυτή την περίοδο στο τι λένε τα κόμματα. Μας ανησυχεί πολύ περισσότερο το βαθύ μίσος που ενσταλάσσεται στις συνειδήσεις των Γερμανών εναντίον των Ελλήνων, καθώς καλούνται ουσιαστικά από τους πολιτικούς ηγέτες τους να διαλέξουν ποιο κόμμα θα ψηφίσουν χρησιμοποιώντας ως ένα βασικό κριτήριο και το αν θέλουν ή όχι να συνεχίσουν μετεκλογικά να πληρώνουν οι Γερμανοί για τους «τεμπέληδες» και «απατεώνες» Ελληνες!
Αυτή η γραμμή μετατρέπει όμως τον γερμανικό λαό σε ανθελληνικά στίφη Γότθων! Αυτού του είδους οι πολιτικές επιλογές έχουν εξαιρετικά μακροχρόνιες συνέπειες, καθώς δημιουργούν ρατσιστικές προκαταλήψεις και στερεότυπα που αναπότρεπτα θα αντανακλαστούν και στη συλλογική άποψη των Ελλήνων για τους Γερμανούς. Προφανώς οι πολιτικοί αρχηγοί της Γερμανίας θεωρούν εντελώς ασήμαντη την Ελλάδα ώστε να αδιαφορούν για την αναβίωση σε ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού της χώρας μας του αποφθέγματος που ακούγεται πλέον συχνότερα στις μέρες μας ότι «κάθε Γερμανός κρύβει μέσα του έναν ναζί» ή «κάθε Γερμανός κρύβει μέσα του ένα αιμοβόρο θηρίο». Σφάλλει όμως το Βερολίνο προωθώντας τον ανθελληνισμό και θα το διαπιστώσει πιθανότατα στην πορεία – αν και μάλλον τότε θα είναι πολύ αργά για τους Γερμανούς για να διορθώσουν το πολιτικό έγκλημα που διαπράττουν σήμερα.
Για να καταλάβουμε πάντως με ποιους έχουμε να κάνουμε, πρέπει να πούμε ότι την κύρια πολιτική ευθύνη για τη μετατροπή της Ελλάδας σε κεντρικό προεκλογικό θέμα στη Γερμανία τη φέρουν οι σοσιαλδημοκράτες. Απειλούμενοι με εκλογική συντριβή λόγω και του απερίγραπτου υποψηφίου που παρουσίασαν για την καγκελαρία, προσπαθούν να δημαγωγήσουν από θέσεις… δεξιότερες της Δεξιάς. Κατηγορούν τη Μέρκελ ότι μετά τις εκλογές θα «γδάρει» τους Γερμανούς φορολογούμενους προκειμένου να δώσει κι άλλα λεφτά στους Ελληνες! Δεν ήθελε φυσικά και πολύ η δεξιά καγκελάριος να αρπάξει την ευκαιρία και να υπενθυμίσει στους Γερμανούς πολίτες ότι αυτός που διέπραξε το «έγκλημα» να βάλει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη ήταν ο σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, διακηρύσσοντας ταυτόχρονα ότι η χώρα μας δεν έπρεπε να είχε μπει στο ευρώ γιατί έτσι αποδυναμώθηκε η συνοχή του ευρώ! «Παίζουν σφαλιάρες» δηλαδή τα δύο μεγαλύτερα γερμανικά πολιτικά κόμματα ποιο από τα δύο έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες λόγω της… μαλθακότητάς του απέναντι σε αυτό το «μίασμα» της Ευρώπης, τους Ελληνες!
Τίποτα καλό δεν προοιωνίζεται αυτή η κατάπτυστη πολιτική στάση του Βερολίνου, πέρα από το γεγονός ότι αποδεικνύει πως η γερμανοφροσύνη της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου δεν μετριάζει ούτε στο ελάχιστο την ακόμη και δημόσια εκδήλωση της περιφρόνησης των Γερμανών απέναντι στους Ελληνες πολιτικούς ηγέτες, αλλά και απέναντι στους Ελληνες συνολικά και την Ελλάδα ως χώρα. Σαν να μην έφταναν οι Γερμανοί πολιτικοί σε αυτό το τοπίο αποξένωσης των δύο λαών, Ελλήνων και Γερμανών, επανήλθαν στο σκηνικό με άκρως επιθετικό τρόπο και οι Γερμανοί βιομήχανοι. Με δηλώσεις του ο Ούρλιχ Γκρίλο, πρόεδρος του γερμανικού «ΣΕΒ», ζήτησε ούτε λίγο ούτε πολύ, αν η Ελλάδα σε κάποια φάση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, οι Ευρωπαίοι να κατασχέσουν τα… λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας μας!
Την κατάσχεση της Ακρόπολης ή της Βουλής για να πουληθούν σε Βαυαρούς ή Πρώσους προκειμένου να μετατραπούν σε γερμανικά πολυκαταστήματα δεν την ανέφερε ρητά, αλλά από το όλο πνεύμα του μπορούμε να συμπεράνουμε ότι σίγουρα το εννοούσε, αφού αυτά άλλωστε είναι και τα πιο προνομιούχα οικόπεδα της Αθήνας! Οσο περνάει ο καιρός, πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι αυτή η ιστορία δεν θα έχει καθόλου, μα καθόλου καλό τέλος. Μακάρι να διαψευστούμε. Το πλεονέκτημα της πολιτικής είναι ότι αρκεί η αλλαγή γραμμής, έστω και την ύστατη ώρα, για να αλλάξει και η πορεία των εξελίξεων. Αν συμβεί αυτό, οι πληγές θα αργήσουν μεν να κλείσουν, αλλά τελικά θα θεραπευτούν.

ethnos.gr

"Βασιλικότεροι" ακόμα από τους Βρετανούς

Τα συμπεράσματα δικά σας...
Την στιγμή που η βρετανική βουλή (http://left.gr/news/i-vretaniki-voyli-aperripse-epithesi-sti-syria-deini-itta-gia-kameron )
απέρριπτε την πρόταση για επέμβαση στην Συρία και ο Κάμερον δήλωνε οτι θα σεβαστεί την απόφαση, ο Σίμος Κεδίκογλου απαντούσε στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να συζητηθεί το θέμα της Συρίας στην ελληνική βουλή λέγοντας... ότι 
"ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης για άλλη μια φορά δεν διστάζει να λαϊκίσει εις βάρος του εθνικού συμφέροντος για να εξυπηρετήσει τις μικροκομματικές του σκοπιμότητες. Οι εξελίξεις στη Συρία είναι εξαιρετικά σοβαρές και δεν επιτρέπονται δημαγωγικά παιχνίδια. Τη στιγμή που δεν έχει αποσαφηνιστεί η εικόνα, ο κ. Τσίπρας ζητάει να συζητήσουμε δημόσια για την πορεία της κρίσης. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιεικώς άκαιρη".

αλιευμένο από το facebook

ΠΟΕΣΥ: Διαβούλευση μόνο με την ΕΡΤ εν λειτουργία

  Η ΠΟΕΣΥ χαιρετίζει τον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ που επί τρείς συνεχόμενους μήνες, μετά το «μαύρο» που έριξε η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου στέλνοντας στην ανεργία 2500 δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς, επιμένουν να «κρατούν ζωντανή την ΕΡΤ». Χωρίς να υποκύψουν σε εκβιασμούς και διλήμματα, σε μια «δημοσιογραφική αγορά» που βυθίζεται στην ανεργία, επιμένουν να «βγάζουν στον αέρα» -τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό- ένα ειδησεογραφικό πρόγραμμα που αποτελεί παράδειγμα επαγγελματικής επάρκειας και δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Πρόγραμμα που απέχει μακράν από αυτό που εκπέμπει το μόρφωμα, που κατ ευφημισμόν λέγεται «ΔΤ» και έχει από πίσω του ολόκληρο κρατικό μηχανισμό.
  Για την ΠΟΕΣΥ το θέμα της ΕΡΤ δεν έχει κλείσει. Λέει «ΟΧΙ» στη «ΔΤ» η λειτουργία της οποίας βρίθει παρατυπιών. Διαγωνισμός που ακυρώνεται από όσους τον προκήρυξαν, προσλήψεις εκτός της λίστας των επιτυχόντων, «μαύρη» εργασία από δημόσιο Οργανισμό.
  Η Ομοσπονδία θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις τις δράσεις των εργαζομένων στην ΕΡΤ και την ΕΤ3 που δίνουν την μάχη με περιορισμένα τεχνικά μέσα, μετά την απόφαση της EBU να στηρίξει τη «ΔΤ». Οι εγκαταστάσεις της ΕΤ3 στις 7 Σεπτεμβρίου, ημέρα κινητοποίησης όλων των κοινωνικών φορέων στη ΔΕΘ, θα γίνουν επίκεντρο πρωτοβουλιών για να αποκατασταθεί η νομιμότητα.
  Η ΠΟΕΣΥ, με αφορμή πρόσκληση για διαβούλευση που απηύθυνε ο καθηγητής της Νομικής Σχολής κ. Φορτσάκης, επαναλαμβάνει ότι είναι διατεθειμένη να συμμετάσχει σε διαβούλευση για τον εξορθολογισμό της ΕΡΤ, μόνο με την ΕΡΤ εν λειτουργία και τους εργαζομένους στη θέση τους.
  Τέλος χαρακτηρίζουμε αδιανόητη τη σύσταση-συγκρότηση επιτροπής για την επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης στη Γενική Γραμματεία  Μέσων Ενημέρωσης.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ

FT: Σε εταιρεία του Λουξεμβούργου τα ακίνητα του Δημοσίου



"Η ευρωζώνη μελετά πρόταση να αναλάβει ιδιωτική εταιρία του Λουξεμβούργου να διαχειριστεί και να πουλήσει την περιουσία του ελληνικού δημοσίου, σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times. H εφημερίδα υποστηρίζει ότι το σχέδιο αυτό περιλαμβάνεται σε αναφορά του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προς τους δανειστές και στόχος είναι να ξεπεραστεί «η γραφειοκρατία η οποία κυριαρχεί στο ΤΑΙΠΕΔ» που εμποδίζει την επίτευξη των στόχων του. Λίγο αργότερα ο εκπρόσωπος του Επιτρόπου Οικονομικών Υποθέσεων Ο΄ Κόνορ διέψευσε τις πληροφορίες  υποστηρίζοντας πως «η ιδιοκτησία του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, που είναι καθοριστικό στοιχείο στις προσπάθειες της Ελλάδας να διασφαλίσει τη χρηματοδότηση της για τη μείωση του χρέους, είναι και παραμένει αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης και ειδικότερα της Εταιρείας Αξιοποίησης Ακινήτων του Δημοσίου".
Το σχέδιο σύμφωνα με την εφημερίδα Financial Times προβλέπει να δοθεί η εξουσία στην εταιρεία του Λουξεμβούργου προκειμένου να χειριστεί τις ιδιωτικοποιήσεις της ακίνητης περιουσίας χωρίς να επεμβαίνει η ελληνική κυβέρνηση. Μέσα στις αρμοδιότητες αυτή της εταιρείας συμπεριλαμβάνεται και η συγκέντρωση εσόδων έναντι της αξίας του χαρτοφυλακίου για να αποπληρωθούν τα δημόσια χρέη, ή να γίνουν βελτιώσεις προκειμένου να δελεαστούν αγοραστές που μέχρι στιγμής εμφανίζονται απρόθυμοι για επενδύσεις.
Ωστόσο η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τον έλεγχο της ακίνητης περιουσίας και θα αποφασίζει για το τι θα πουληθεί και τι όχι. Οι Financial Times αναφέρονται στην ακίνητη περιουσία του Δημοσίου η οποία έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, επισημαίνοντας πως «από τα 80.000 κρατικά κτίρια, και τουριστικές υποδομές, έχουν γίνει ελάχιστες συμφωνίες λόγω προβλημάτων με τις άδειες ιδιοκτησίας, τους κανόνες της «ζώνης», αλλά και από την εξασφάλιση αδειών από την Αρχαιολογία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η ακίνητη περιουσία του ελληνικού Δημοσίου είναι πάνω από 20 δισ. ευρώ.
«Πολιτικά εκρηκτικό»
Ως «πολιτικά εκρηκτική» χαρακτηρίζει, βέβαια, η εφημερίδα την πιθανότητα μιας τέτοιας κίνησης, που όμως θεωρεί αναπόφευκτη. «Ο μόνος τρόπος για την Ελλάδα να μειώσει σημαντικά το χρέος της είναι οι αποκρατικοποιήσεις. Και εάν το πρόγραμμα αυτό δεν βελτιωθεί άμεσα η τρόικα και ειδικότερα το ΔΝΤ εκτιμούν ότι ένα νέο κούρεμα θα είναι αναπόφευκτο», σχολιάζουν επίσης οι FT, υποστηρίζοντας ότι για τον λόγο αυτό στην Ε.Ε. και στο ΔΝΤ θεωρούν την μεταφορά του ταμείου ιδιωτικοποιήσεων σε ξένους μάνατζερ αναγκαία.
Μάλιστα επισημαίνουν ότι σύμφωνα με αξιωματούχο της Ε.Ε. η έκθεση του Μηχανισμού θα συμπεριληφθεί εσπευσμένα στην έκθεση της τρόικας για το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων που ξεκινά τον επόμενο μήνα. 

TVXS

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Η Χρυσή Αυγή στην ΔΤ



Εμπάργκο στην Δημόσια Τηλεόραση αποφάσισαν να κάνουν ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, ΚΚΕ και ΑΝΕΛ. Από δω και μπρος καμία δραστηριότητα τους δεν θα προβάλλεται από το κανάλι του Σίμου Κεδίκογλου και του Παντελή Καψή.
Τα κόμματα διεμήνυσαν ότι δεν θα στείλουν κανένα εκπρόσωπο τους στις ενημερωτικές εκπομπές της ΔΤ. Δηλαδή στη μία εκπομπή της Σταυρούλας Χριστοφιλέα και της Οντίν Λιναρδάτου.
Η πρώτη έμεινε στην ιστορία ως η παρουσιάστρια που μετέδωσε πως η κυβέρνηση κλείνει την ΕΡΤ και καλούσε καθημερινά την κυβέρνηση να αποκαλύψει ποια είναι τα πραγματικά λαμόγια που τρώνε τα λεφτά. Όμως τελικά αλλάξανε τα πράγματα.
Μιας και η ΔΤ έμεινε μόνη με το ΠΑΣΟΚ και την Νέα Δημοκρατία και οι τηλεθέασεις τις δεν θα ξεπεράσουν ποτέ το 0,1% μία καλή ιδέα θα ήταν να καλούν κάθε μέρα στο στούντιο χρυσαυγίτες.
Μιας και όλα τα τελειωμένα κανάλια με ύφος δεκαετίας 1980 έχουν μόνιμα στασίδια στους φασίστες για να κάνουν νούμερα, έτσι και η ΔΤ θα μπορούσε να εξελιχθεί στο νέο δημόσιο Κόντρα Τσάνελ.
Οι χρυσαυγίτες ταιριάζουν απόλυτα στην υποτέλεια προς τα αφεντικά και το περιβάλλον της ΔΤ είναι ότι πρέπει για να γίνουν όλοι μαζί μια μεγάλη παρέα και να ξεβρωμίσουν την Ελλάδα για πάντα.
(Το θέμα της ΕΡΤ ξεκίνησε ως αφορμή για να ενώσει τον κόσμο και τελικά ένωσε τα κόμματα. Κάτι είναι κι αυτό Σταυρούλα μου)

POLYFIMOS

Ληγμένα προϊόντα μιας ληγμένης πολιτικής

Του Δήμου Χλωπτσιούδη
Άρχισε η τοποθέτηση σε ειδικά ράφια των σούπερ μάρκετ τροφίμων των οποίων έληξε η ημερομηνία ανάλωσης (ανάλωση κατά προτίμηση). Πολλοί υπερασπιστές -και η κυβέρνηση- του μέτρου σημειώνουν ότι δεν απειλείται η ασφάλεια των πολιτών, αφού δεν πρόκειται για προϊόντα ιδιαιτέρως ευαίσθητα που να απειλούν την υγεία του καταναλωτή. Ακόμα και ο Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή, ο οποίος υποτίθεται ότι προστατεύει τον καταναλωτή, υπερασπίστηκε το μέτρο.

Εξετάζοντας το θέμα βλέπουμε ότι με την εφαρμογή του μέτρου η ίδια η κυβέρνηση τελικά αποδέχεται την πλήρη αποτυχία της πολιτικής της, το περιβόητο success story. Το ίδιο το μέτρο, επιπλέον, καταδεικνύει την ανθρωπιστική κρίση στη χώρα μας και την αδυναμία των νοικοκυριών να αγοράσουν τα αναγκαία (πάνε τα όνειρα περί πρωτογενούς πλεονάσματος, πάνε τα επιχειρήματα περί ψεύτικων λιποθυμιών μαθητών, περί άπορων Ελλήνων, περί ανάπτυξης και μείωσης της ανεργίας).



Και τα προϊόντα αυτά καθίστανται ασφαλή για λίγο καιρό, μόνο εφόσον συντηρούνται με τον πρέποντα τρόπο, δεν έχει διατρηθεί η συσκευασία τους κλπ. Επίσης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που φοβούνται ότι επαγγελματίες της εστίασης θα σπεύσουν να προμηθευτούν -αν κι απαγορεύεται- τέτοια αγαθά για τις μονάδες τους. Και αυτά δεδομένης της υπολειτουργίας των ελεγκτικών μηχανισμών.
Από την άλλη, και ξεπερνώντας τη σκόπελο περί ασφάλειας κατανάλωσης, οφείλουμε να επισημάνουμε το νέο ταξικό διαχωρισμό στη διατροφή. Και πριν την κρίση, η οικονομική δυνατότητα όριζε την ποιότητα τροφίμων που καταναλώναμε. Τότε όμως οι διακρίσεις γίνονταν ανάμεσα στον τρόπο καλλιέργειας και την χώρα προέλευσης και ο καταναλωτής γνώριζε σε κάποιο βαθμό τι κατανάλωνε.
Με το νέο μέτρο πλέον ο διαχωρισμός θα γίνεται βάσει ημερομηνίας λήξης βάζοντας σε δεύτερη μοίρα βασικά ποιοτικά στοιχεία. Η Ποιότητα Διατροφής θεσμοθετείται πλέον ως εξάρτηση από την κοινωνική προέλευση και την οικονομική επιφάνεια του ατόμου (μέχρι χτες μας έλεγαν ότι είναι θέμα επιλογής). Και τούτο ξεπερνά την απλή σημειολογία.  Τα βιολογικά προϊόντα θα υποστούν μεγάλη υποβάθμιση και η ζήτησή τους θα περιορισθεί σημαντικά. Και μαζί τους τα τρόφιμα ιδιωτικής ετικέτας θα υποστούν μεγάλη καθίζηση στις πωλήσεις παρά την πολύ σημαντική αύξηση των  πωλήσεων που έχουν γνωρίσει τα τελευταία χρόνια.
 Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση δίνει μία ακόμη ευκαιρία στις υπεραγορές και τις βιομηχανίες, να μην τα πετάνε ή ανακυκλώνουν (σε άλλη μορφή) τα προϊόντα, αλλά να κερδίζουν και από πάνω ώστε να καλύψουν τη χασούρα από τη μειωμένη κατανάλωση. Και μάλιστα με αγαθά που έχουμε ήδη προπληρώσει.. Κοινώς η ελληνική κυβέρνηση ακόμα μία φορά στηρίζει συγκεκριμένες οικονομικές ομάδες και φροντίζει να μη ζημιωθούν.
Τα ληγμένα προϊόντα τα έχει ήδη πληρώσει ο καταναλωτής. Στην τιμή των αγαθών -προ λήξης- έχει ήδη ενσωματωθεί το κόστος/χασούρα των προϊόντων που δυνητικά θα πεταχτούν. Παράλληλα, τα ληγμένα όχι μόνο είναι πληρωμένα ήδη, αλλά ουσιαστικά οφείλουν την ύπαρξή τους στην κακή τιμολογιακή πολιτική των βιομηχανιών και των υπεραγορών. Αν ήταν φτηνότερα τα αγαθά (ανάλογα της αγοραστικής δύναμης και μειωμένου κέρδους ανά αντικείμενο) ουσιαστικά δε θα υπήρχαν, αφού θα τα αγόραζε το κοινό. Όταν αυτά επιστρέφουν στο ράφι, ουσιαστικά ο μεταποιητής και κυρίως ο έμπορος ζητούν να ξαναπληρώσουμε τα τρόφιμα.



Επιπρόσθετα, ο νέος θεσμός θα επιτρέψει τη διατήρηση του πληθωρισμού και των υψηλών τιμών. Είναι μία χάρη της κυβέρνησης, που αντί να πιέσει για μειώσεις τιμών στις υπεραγορές (για το καλάθι της νοικοκυράς), ουσιαστικά τους δίνει το έναυσμα να σταματήσουν τις προσφορές σε πλήθος αγαθών καθώς πολλές υπεραγορές έβγαζαν σε προσφορά αγαθά που πλησίαζαν στην ημερομηνία λήξης μαζί με τα β΄ διαλογής προϊόντα και πλέον θα το βγάζουν στο ειδικό ράφι.
Παράλληλα, οι τιμές θα συντηρηθούν σε υψηλά επίπεδα επειδή πλέον τα ληγμένα προϊόντα δε θα συμμετάσχουν στον ανταγωνισμό τιμών (επιχείρημα των νεοφιλελεύθερων υποστηρικτών) διότι τα αγαθά αυτά δεν εντάσσονται σε κάποιο πλαίσιο ανταγωνισμού, εξαρχής λόγω της ειδικής κατηγορίας στην οποία ανήκουν. Κοινώς -και απορρίπτοντας το επιχείρημα ότι τα ληγμένα θα ρίξουν τις τιμές- δεν πρόκειται να γίνει επειδή άλλο τα ληγμένα (που θα έχουν ίσως χαμηλότερες τιμές) κι άλλα τα κανονικά αγαθά, που θα υπάρχει πλέον επίφαση να παραμείνουν σε υψηλές τιμές.
Και επιλογικά για να αποδομήσουμε το “ανθρωπιστικό” επιχείρημα της κυβέρνησης και των απλήρωτων/εθελοντών υποστηρικτών της... θυμίζουμε ότι οι άποροι δεν πρόκειται να αγοράσουν αυτά τα αγαθά. Οι άποροι δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν αγαθά. Συνωστίζονται σε συσσίτια και κοινωνικά παντοπωλεία. Οι αγοραστές θα είναι τα χαμηλής οικονομικής δύναμης κοινωνικά στρώματα (χαμηλόμισθοι, μέρος των ανέργων, τμήμα της μεσαίας τάξης και των μικροαστικών).
Η διάταξη δεν εφευρέθηκε για το καλό των απόρων. Είναι ένα μέσο εκτόνωσης της οικονομικής αφαίμαξης μέρους του πληθυσμού και κατά βάση μία ευκαιρία να θησαυρίσουν στην κρίση οι εμπορικοί και μεταποιητικοί κολοσσοί...

Πηγή: chldimos.blogspot.gr

ΣΥΡΙΖΑ: Διασπάθιση δημόσιου χρήματος και αδιαφάνεια μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ



Διασπάθιση δημόσιου χρήματος και αδιαφάνεια καταγγέλλουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε ερώτησή του προς τους αρμόδιους υπουργούς σχετικά με τις ενέργειες που ακολούθησαν το «μαύρο» στην ΕΡΤ.

«Μετά την απόφαση του ΣτΕ για επαναλειτουργία της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, η κυβέρνηση, δια του υφυπουργού κ. Καψή και του Ειδικού Διαχειριστή κ. Μάναλη, προέβη σε σειρά αδιαφανών ενεργειών και διασπάθισης δημοσίου χρήματος για τη δημιουργία ενός μορφώματος που θέλει να εμφανίζει ως Δημόσια Τηλεόραση», αναφέρουν στην επιστολή τους.
Οι βουλευτές απευθύνουν τα ακόλουθα ερωτήματα στους υπουργούς Οικονομικών, Ανάπτυξης, Εργασίας και Δικαιοσύνης:

1. «Ποιες συμβάσεις έχουν συναφθεί μεταξύ του δημοσίου και των επιχειρήσεων «ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε.» (Studio Παιανίας), Digea, ΟΤΕ Α.Ε.  ή με άλλες επιχειρήσεις που προσέφεραν υπηρεσίες ή εξοπλισμό ή διέθεσαν δικό τους προσωπικό για την παραγωγή και μετάδοση του μορφώματος ΔΤ; Ποιο είναι το οικονομικό αντάλλαγμα σε κάθε περίπτωση;  Ποιος υπογράφει τις συμβάσεις αυτές;
2. Αν δεν υπάρχουν συμβάσεις ποιες είναι οι «συμφωνίες» που έχουν γίνει με τις επιχειρήσεις αυτές και έναντι τίνων ανταλλαγμάτων; Ποιος έκλεισε τις συμφωνίες αυτές και γιατί διατηρούνται μυστικές;
3. Με ποια διαγωνιστική διαδικασία επελέγησαν οι συγκεκριμένοι φορείς και όχι άλλοι;
4. Ποια αιτήματα προμήθειας εξοπλισμού ή υπηρεσιών έχουν κατατεθεί στις δύο προαναφερθείσες Επιτροπές του Υπουργείου Οικονομικών ή στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων;
5. Γιατί τίποτα εκ των ανωτέρω δεν έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο, σύμφωνα με το Ν. 3861/2010 περί Διαύγειας;
6. Πόσοι και ποιοι δημοσιογράφοι, τεχνικοί ή άλλοι εργαζόμενοι απασχολήθηκαν για τη μετάδοση προγράμματος του μορφώματος ΔΤ με απευθείας συνεννόηση με τον Υφυπουργό κ. Καψή ή τον κ. Μάναλη (και την άγνωστη έως τώρα αναφερόμενη ως «ομάδα» του), χωρίς να έχουν προηγουμένως υπογράψει σύμβαση κατά το διάστημα 17/06/13 – 19/08/13, κατά το οποίο δεν είχε υπογραφεί καμία σύμβαση με εργαζόμενο. 
7. Από τις 11/06/2013 έως σήμερα, ποια αθλητικά γεγονότα, των οποίων τα δικαιώματα μετάδοσης είχε αποκτήσει η ΕΡΤ διατέθηκαν από το δημόσιο ή επετράπη να διατεθούν από τους διοργανωτές σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και έναντι τίνος ανταλλάγματος σε κάθε περίπτωση; Τι είχε πληρώσει μέχρι τότε η ΕΡΤ για την απόκτηση των δικαιωμάτων αυτών; Ποια είναι τα διαφυγόντα έσοδα του δημοσίου από διαφημίσεις που είχε εξασφαλίσει η ΕΡΤ ή μπορούσε να εξασφαλίσει για τις μεταδόσεις αυτές που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ;
8. Έχει πληρωθεί από το Δημόσιο το ποσόν των 10,8 εκατομμυρίων € περίπου ή μέρος του ως προκαταβολή για την δεύτερη περίοδο (2013 – 2014) των δικαιωμάτων μετάδοσης του Champions League από το μόρφωμα της ΔΤ; Ποια είναι τελικώς η θέση της Κυβέρνησης  για τη συμφωνία της ΕΡΤ ως προς Champions League και το τίμημα της σχετικής σύμβασης; Είναι σκάνδαλο, όπως ισχυρίζεται ακόμα ο κ. Κεδίκογλου;  Αν ναι πώς υιοθετήθηκε η συμφωνία και μεταδίδεται για δεύτερη χρονιά, αυτή τη φορά από τη ΔΤ;
9. Προτίθεται η Κυβέρνηση να ελέγξει τον Εκκαθαριστή και Ειδικό Διαχειριστή κ. Γκίκα Μάναλη και να τον παραπέμψει στη Δικαιοσύνη για παράβαση καθήκοντος και για ενδεχόμενη απιστία περί την υπηρεσία, αφού, βάσει των ανωτέρω, διαχειρίζεται το ενεργητικό και παθητικό της ΕΡΤ Α.Ε. καθώς και την μετάδοση του τηλεοπτικού καναλιού με επωνυμία ΔΤ (!), δηλαδή Δημόσια Τηλεόραση (!), με απόλυτη αδιαφάνεια, παραβιάσεις του κανονισμού προμηθειών του δημοσίου, παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας και πρόκληση ζημίας και διασπάθιση δημοσίου χρήματος;»

 http://left.gr/

Στο 1 δισ. ευρώ τα κρατικά «φέσια» ΦΠΑ προς επιχειρήσεις


fpa29_8

Σ' αυτό το κλίμα μη ρευστότητας, υπάρχουν επιχειρήσεις που αναμένουν έως και περίπου 2,5 χρόνια (887 ημέρες) για να εισπράξουν από το Δημόσιο τον συγκεκριμένο φόρο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών, έως και τις 26 Αυγούστου το κράτος δεν είχε ικανοποιήσει 6.164 αιτήσεις από το σύνολο των 11.269 αιτήσεων επιστροφής ΦΠΑ, με το οφειλόμενο ποσό των επιστροφών να ανέρχεται σε 1,01 δισ. ευρώ. Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι οι 4.816 επιχειρήσεις απ” όλες όσες βρίσκονται στη «λίστα αναμονής» (ποσοστό 78,13%) περιμένουν την επιστροφή του ΦΠΑ για διάστημα μεγαλύτερο των 4 μηνών.
Από τα συγκεκριμένα στοιχεία του υπουργείου, προκύπτει, επίσης, ότι:
*Στην Εφορία Κιλκίς, υπάρχουν επιχειρήσεις που περιμένουν έως και 887 ημέρες για την επιστροφή του ΦΠΑ, ενώ τη 2η χειρότερη επίδοση κατέχει η ΣΤ΄ Θεσσαλονίκης, με την αναμονή να ανέρχεται έως και τις 834 ημέρες. Στον αντίποδα, η ικανοποίηση των αιτημάτων των επιχειρήσεων και των επιτηδευματιών γίνεται το αργότερο σε 53 ημέρες στις Εφορίες Πάρου και Αλεξανδρούπολης. Συνολικά, ο μέσος όρος αναμονής για την επιστροφή ΦΠΑ από όλες τις Εφορίες της χώρας, ανέρχεται στις 447 ημέρες.
*Τα μεγαλύτερα ποσά επιστροφών ΦΠΑ οφείλει η ΦΑΕ Αθηνών, η οποία πρέπει να αποδώσει συνολικά 355,68 εκατ. ευρώ σε 643 επιχειρήσεις και επιτηδευματίες.
*Οι Εφορίες με τον μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων σε αναμονή άνω των 120 ημερών, ήταν η ΔΟΥ Πλοίων Πειραιά με 931 αιτήσεις, η ΦΑΕ Αθηνών με 523 αιτήσεις και το Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων με 403 αιτήσεις.
*Οι τρεις Εφορίες με τη σημαντικότερη βελτίωση στην επίδοσή τους την τελευταία εβδομάδα, ήταν η Α΄ Ηρακλείου (ανέβηκε κατά 29 θέσεις στη σχετική κατάταξη), η ΔΟΥ Πτολεμαΐδας (κατά 14 θέσεις) και η ΔΟΥ Μεσολογγίου (κατά 9 θέσεις). Αντίθετα, οι τρεις εφορίες που κατέγραψαν τη χειρότερη επίδοση, ήταν η ΔΟΥ Αγίου Δημητρίου (υποχώρησε στον σχετικό κατάλογο κατά 31 θέσεις), η ΔΟΥ Αιγίου (κατά 18 θέσεις) και η ΔΟΥ Κομοτηνής (κατά 10 θέσεις).

Πηγή: efsyn.gr

Mπλοκάρισε η ιστοσελίδα του Υπ. Παιδείας μετά την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

Ανακοινώθηκαν σήμερα το πρωί, οι βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ της χώρα. Τα αποτελέσματα μπορούν να βρεθούν από τη διεύθυνση results.minedu.gov.gr., ωστόσο για μια ακόμα φορά η ιστοσελίδα του Υπ. Παιδείας δεν άντεξε το βαρύ φορτίο και έχει μπλοκάρει.
Οι υποψήφιοι, όταν καταφέρουν να συνδεθούν με την ιστοσελίδα, θα πρέπει  να εισάγουν τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους και τα τέσσερα αρχικά γράμματα από κάθε ένα από τα προσωπικά τους στοιχεία (επώνυμο, όνομα, όνομα πατρός και μητρός).
Τα αποτελέσματα έχουν αποσταλεί επίσης ηλεκτρονικά στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όπου εκτυπώνονται οι ονομαστικές καταστάσεις των επιτυχόντων, προκειμένου να αναρτηθούν στα σχολεία εντός της ημέρας.

Συγκρίσεις βάσεων:
Πτώση βάσεων που ξεπερνάει τα 1000 μόρια σημειώθηκε σε όλη σχεδόν την χώρα όπως αναμενόταν. Η Ιατρική Σχολή Αθηνών έπεσε κάτω από τα 19.000 μόρια.
Όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Παιδείας ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων οι οποίοι υπέβαλαν μηχανογραφικό δελτίο φέτος ανήλθε σε 104.988 (77.814 με το 90%, 14.296 με το 10%, 12.878 με τα ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Α΄), ενώ πέρυσι ο αριθμός των υποψηφίων ήταν 116.173.
Συνολικά εισήχθησαν στα Πανεπιστήμια, στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στα ΤΕΙ, στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές και στις Ακαδημίες της Πυροσβεστικής και του Εμπορικού Ναυτικού 71.761, εκ των οποίων έκαναν χρήση των ειδικών περιπτώσεων 12.139ενώ το 2012 εισήχθησαν 80.615.
Φέτος έμειναν 836 κενές θέσεις (509 με το 90%, 125 με το 10% και 202 με την κατηγορία των ΕΠΑΛ ΟΜΑΔΑ Α΄). Το 2012 είχαν μείνει 1.150 κενές θέσεις.
με πληροφορίες από in.gr 

Και να που τελειώσαμε με το πνεύμα της Μεταπολίτευσης ...



Του Γιώργου Αλεξάτου

Το 1975, με το που θα μαθαίναμε ότι οι ιμπεριαλιστές ετοιμάζουν στρατιωτική επίθεση σε κάποια χώρα, θα οργανώναμε αντιιμπεριαλιστικά - αντιπολεμικά συλλαλητήρια σε ολόκληρη τη χώρα.
Το 2013 το πολύ πολύ να σχολιάσουμε το πόσο κακός είναι ο πόλεμος.

Το 1975 αγωνιζόμασταν για αυξήσεις στους μισθούς και στα μεροκάματα, για μείωση του ωραρίου εργασίας και του χρόνου συνταξιοδότησης, για το δικαίωμά μας να έχουμε λόγο στις συνθήκες υπό τις οποίες εργαζόμαστε.
Το 2013 παρακολουθούμε τη ραγδαία συρρίκνωση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος, την κατάργηση συντάξεων και κοινωνικών παροχών, την επέκταση παντού της πλήρους εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Το 1975 απαιτούσαμε τη διαμόρφωση όρων για την παλιννόστηση των μεταναστών μας.
Το 2013 αποχαιρετάμε τα παιδιά μας και τους φίλους μας που μεταναστεύουν.

Το 1975 σε κάθε εκδήλωση κοινωνικής αναλγησίας σε βάρος των αποκάτω ύψωνε φωνή διαμαρτυρίας ένας Ρίτσος, μια Ζωγράφου, ένας Χατζιδάκις.
Το 2013 οι εκδηλώσεις κοινωνικής αναλγησίας προέρχονται από Δημουλάδες, Ξανθούληδες, Διβάνηδες και Τατσόπουλους.

Το 1975 θα ήταν αδιανόητο να συζητούν αριστεροί για το αν οι φτωχοί μπορούν να τρέφονται με σκουπίδια.
Το 2013 όχι μόνο συζητιέται, αλλά και στιγματίζονται για έλλειψη κουλτούρας διαλόγου όσοι εκφράζουν την αηδία τους για τους μετέχοντες στην κουβέντα.

Το 1975 κυριαρχούσε το πνεύμα της Μεταπολίτευσης που το εξέθρεψε ο Νοέμβρης και η δίψα ενός λαού για ζωή και αξιοπρέπεια.
Το 2013 κυριαρχεί ο λόγος αυτών που θέλησαν να τελειώνουμε πια με όλα αυτά. Για να πάει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Οι αποπάνω στ' αποπάνω κι οι αποκάτω στον απόπατο...

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Έρευνα για αδήλωτη εργασία στη ΔΤ διέταξε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου


Έρευνα για αδήλωτη εργασία στη ΔΤ διέταξε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου

Να διερευνηθεί η μηνυτήρια αναφορά της ΠΟΣΠΕΡΤ, στην οποία γίνεται λόγος για αδήλωτη εργασία στη Δημόσια Τηλεόραση, ζητεί από τους υφιστάμενους της εισαγγελίας η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη.

Η ανώτατη εισαγγελική λειτουργός διαβίβασε την Τρίτη στην εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας μηνυτήρια αναφορά - καταγγελία του πρόεδρου της ΠΟΣΠΕΡΤ Παναγιώτη Καλφαγιάννη και του πρόεδρου της ΠΟΕΣΥ Γιώργου Σαββίδη, σύμφωνα με την οποία στον μεταβατικό φορέα της Δημόσιας Τηλεόρασης τις τελευταίες μέρες γίνεται «κατάφωρη παραβίαση της εργασιακής και ασφαλιστικής νομιμότητας, με την απασχόληση υπό καθεστώς αδήλωτης και μαύρης εργασίας εργαζομένων - κατ' επιλογή προσληφθέντων».
Μάλιστα, οι καταγγελίες συνοδεύονταν και με αποδεικτικά στοιχεία που κατατέθηκαν στην Κεντρική Υπηρεσία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) και στην Ειδική Υπηρεσία Ελέγχου Ασφάλισης (ΕΥΠΕΑ) του ΙΚΑ. Οι καταγγελίες αφορούν στην απασχόληση εργαζομένων ακόμη και για τη μετάδοση του δίωρου προγράμματος.

in.gr

Επαναρχίζουν οι κινητοποιήσεις: κάλεσμα στην Πλ. Γεωργάκη


550 334 240688

Σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας καλούν τους εργαζόμενους σήμερα Πέμπτη στις 11:30 το πρωί η ΕΛΜΕ, ο ΣΕΠΕ και ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου Κέρκυρας, στο πλαίσιο της στάσης εργασίας που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ.
Όπως αναφέρουν σε κοινή τους ανακοίνωση, το «μαύρο» στην ΕΡΤ ήταν η αρχή στην επίθεση της κυβέρνησης στους εργαζόμενους αφού το Σεπτέμβρη αναμένεται να ολοκληρωθεί το πρώτο κύμα των 12.500 δημοσίων υπαλλήλων που θα τεθεί σε διαθεσιμότητα-απόλυση ενώ άλλοι 12.500 θα τεθούν στο ίδιο καθεστώς μέχρι το τέλος του 2013. Απέναντι στην αδιέξοδη και καταστροφική  πολιτική κυβέρνησης –ΕΕ-ΔΝΤ, πρέπει να αντιπαρατεθεί ένα μεγάλο Λαϊκό Μέτωπο για  να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία του τόπου, την τιμή και την αξιοπρέπεια του λαού και μία άλλη πορεία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι της εξουσίας.
Πανελλαδικό συλλαλητήριο
Η ΑΔΕΔΥ ανακοίνωσε πανελλαδικό πανδημοσιοϋπαλληλικό συλλαλητήριο και συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος για αύριο στις 12:00 το μεσημέρι ενώ θα ακολουθήσει πορεία στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Η στάση εργασίας θα ξεκινήσει στις 11:00 το πρωί και θα διαρκέσει έως τη λήξη του ωραρίου.
Οι δράσεις αυτές ανακοινώθηκαν χθες κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, στην οποία παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της σύσκεψης των Οργανώσεων του Δημοσίου στην οποία αποφασίστηκε «η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων κατά των πολιτικών των Μνημονίων και της μονόπλευρης λιτότητας».
Συγκεκριμένες αποφάσεις για το μέλλον των κινητοποιήσεων θα ληφθούν κατά τη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, την ερχόμενη Παρασκευή, όπου θα συζητηθούν και προτάσεις για πολυήμερες αγωνιστικές κινητοποιήσεις κατά το μήνα Σεπτέμβριο σε ολόκληρο το χώρο του Δημοσίου.
Εξ άλλου ενόψει του συλλαλητηρίου που προγραμματίζεται στη ΔΕΘ στις 7 Σεπτεμβρίου 2013, η ΑΔΕΔΥ οργανώνει πρόγραμμα ενημέρωσης στις περιφέρειες Θεσσαλίας, Ανατολικής, Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας και Θράκης και Θεσσαλονίκης.

corfupress

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Αυτοδιοικητικές εκλογές: Σαφείς στόχοι - Ανατρεπτικό πολιτικό μήνυμα

Του Θόδωρου Γκοτσόπουλου
Α. Στον κεντρικό πυρήνα του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα αλλά και συνολικά στην Ευρώπη βρίσκεται η κατεδάφιση του δημόσιου τομέα, η δραστική απομείωση του δημόσιου χώρου, η απομάκρυνση των πολιτών, του λαού, από τη λήψη των αποφάσεων. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια δεξιόστροφη μεταρρυθμιστική πολιτική, αλλά με μια ιστορικής σημασίας αλλαγή στα υπάρχοντα πολιτικά δεδομένα και στα ισχύοντα πολιτικά συστήματα.

Σήμερα απλά δεν έχουμε αυτοδιοίκηση!Αν συμφωνήσουμε στην παραπάνω διαπίστωση, είναι εύκολο να ερμηνεύσουμε τον "Καλλικράτη", να καταλάβουμε την καταστρεπτική μανία των Μνημονίων και την ανατροπή της «καχεκτικής αυτοδιοίκησης» του 2010.
Επομένως οι εκλογές του Μαΐου 2014 δεν θα έχουν τον χαρακτήρα επιλογής των «αξιότερων» δημάρχων και περιφερειαρχών, δεν θα αποβλέπουν σε μια καλύτερη διαχείριση, αλλά στην αντίσταση στην κοινωνική και πολιτική καταστροφή, στην ανατροπή του υπάρχοντος αντιδημοκρατικού - γραφειοκρατικού - αναποτελεσματικού συστήματος ("Καλλικράτης") και στην εγκαθίδρυση ενός ριζικά διαφορετικού πλαισίου συγκρότησης και λειτουργίας των τοπικών και περιφερειακών θεσμών.
Στην προσεχή αναμέτρηση για τους Δήμους και τις Περιφέρειες τα πολιτικά διλήμματα θα πρέπει να τεθούν με σαφήνεια και καθαρότητα:
* Συνέχιση της σημερινής κατάστασης οικονομικής αναπηρίας, θεσμικής καχεξίας, αδιαφάνειας της Τ.Α. ή δημιουργίας ενός νέου Δήμου που θα υπερασπίζεται τις κοινωνικές ανάγκες των δημοτών του, θα αγωνίζεται για περιβαλλοντικά βιώσιμες πόλεις, θα καλυτερεύει διαρκώς την καθημερινότητα των κατοίκων του, θα διεκδικεί την οικονομική αυτοτέλειά του χωρίς περαιτέρω χαράτσωμα των πολιτών.
* Συντήρηση ενός πολιτικού συστήματος τοπικής εξουσίας απόμακρου, ξένου προς τις καθημερινές φροντίδες των ανθρώπων και διαπλεκόμενου πολιτικά και οικονομικά με ιδιωτικά συμφέροντα και ιδιοτελείς επιδιώξεις ή εγκαθίδρυση ριζικά καινούργιων αυτοδιοικητικών θεσμών, κυττάρων λαϊκής εξουσίας και συμμετοχής, οργάνων οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.
Η Αυτοδιοίκηση είναι στο κέντρο της πολιτικής μας πρότασης. Υπάρχουν επεξεργασμένες προτάσεις, το πλαίσιο των οποίων με σαφήνεια εκφωνήθηκε από τον πρόεδρο του κόμματος στο Ναύπλιο στις 10.6.2013.
Έχουμε λοιπόν καθαρή προγραμματική υπεροχή, πρέπει να αποκτήσουμε και πολιτική ηγεμονία.
Β. Η πολιτική ηγεμονία στην αυτοδιοίκηση είναι απαραίτητη όχι μόνο γιατί βρίσκεται στον πυρήνα του προγράμματός μας αλλά γιατί είναι πιθανό οι εκλογές του Μαΐου 2014 να γίνουν πριν από τις βουλευτικές, οπότε εκ των πραγμάτων αποκτούν χαρακτήρα γενικής πολιτικής αναμέτρησης.
Αφού τονίσουμε ότι στους 325 καλλικρατικούς δήμους με το συγκεκριμένο πληθυσμιακό μέγεθος οι εκλογές, όποτε και να γίνουν, δεν μπορούν να έχουν «καθαρό αυτοδιοικητικό χαρακτήρα», άλλωστε πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον σε περίοδο οξύτατης οικονομικής - κοινωνικής κρίσης, να αποδεχτούμε τη μεγάλη δυσκολία του εγχειρήματος για τις δυνάμεις μας.
Στη μεγάλη πλειοψηφία των ΟΤΑ (270 - 280 περίπου) οι παραδοσιακοί τοπικοί μηχανισμοί κομμάτων, παραγόντων, εξακολουθούν να έχουν ισχύ και επιρροή, παραμένουν δηλαδή εξαιρετικά υπολογίσιμο μέγεθος. Από την άλλη οι δικές μας δυνάμεις, εκτός εξαιρέσεων, παραμένουν αδύναμες τόσο οργανωτικά όσο και από την άποψη της τοπικής πολιτικής παρέμβασης. Αντίθετα κυριαρχεί σε πολλές από αυτές η λανθασμένη εκτίμηση ότι το 27% αυτόματα μπορεί να οδηγήσει σε τοπικές νίκες. Αυτό εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους που όλοι καταλαβαίνουμε.
Το διακύβευμα λοιπόν είναι εξαιρετικά κρίσιμο.
Αν δεν καταφέρουμε τώρα να δημιουργήσουμε μαζικές κινήσεις, αυτοδιοικητικές παρατάξεις με σαφή προγραμματικό λόγο, ανοιχτές τις τοπικές κοινωνίες και ικανές αφενός να ανατρέψουν το φθαρμένο - κατεστημένο σύστημα, αφετέρου να αποτελέσουν τη σταθερή βάση αναφοράς για την κεντρική πολιτική μας προσπάθεια, τότε και αυτή θα αποτύχει. Θα πάρει τον χαρακτήρα ανάθεσης της πολιτικής διαχείρισης. Και αυτό δεν το θέλουμε. Κατά συνέπεια πρέπει να αποφύγουμε και το «σύνδρομο του σκαντζόχοιρου» αλλά και την παγίδα της «κολυμβήθρας του Σιλωάμ».
Εκ των πραγμάτων οι αυτοδιοικητικές κινήσεις μας δεν μπορεί να απευθύνονται σε κόμματα ούτε σε εκτεθειμένους τοπικούς παράγοντες, αλλά στην κοινωνία, σε πολίτες, σε φορείς και ομάδες που έχουν αποστασιοποιηθεί από τα Μνημόνια και τον "Καλλικράτη" και είναι διατεθειμένες να συζητήσουν μια άλλη πρόταση που βρίσκεται κοντά στις δικές μας θέσεις.
Αν μπορούσαμε επιγραμματικά να το διατυπώσουμε, θα λέγαμε ότι πάμε με προγραμματική αυστηρότητα - τακτική ευελιξία, με στόχο την προώθηση των θέσεών μας και νίκες για ένα διαφορετικό μοντέλο αυτοδιοίκησης. Αυτό βέβαια αναφέρεται κυρίως στην πλειονότητα των Δήμων.
Στις 13 περιφέρειες και σε 50 περίπου ΟΤΑ νομίζω ότι οι κινήσεις μας θα είναι παραταξιακά πιο προσδιορισμένες και άρα περιορισμένης τοπικής δυσκολίας. Σε κάθε περίπτωση ο ενιαίος προγραμματικός μας λόγος θα πρέπει να είναι σαφής προς το εκλογικό σώμα.
Με βάση τα παραπάνω:
Μέχρι το τέλος του χρόνου να προκαλέσουμε ως ΣΥΡΙΖΑ ανοιχτό διάλογο - διαβούλευση για τις προτάσεις μας με όλους τους πολίτες κατά περιοχή και να ολοκληρώσουμε την επεξεργασία των θέσεών μας.
Η Κ.Ε. και οι Ν.Ε. να αναλάβουν την ουσιαστική πολιτική ευθύνη για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Αυτό δεν σημαίνει επιβολή 325 υποψήφιων δημάρχων όσο συστηματική παρακολούθηση των διεργασιών στις τοπικές οργανώσεις και παρέμβαση όπου χρειάζεται. Εδώ το Τμήμα Αυτοδιοίκησης θα πρέπει να διαδραματίσει εκ των πραγμάτων αποφασιστικό ρόλο.
Να επαναλάβουμε ότι οι 325 ΟΤΑ δεν είναι μικρές τοπικές κοινότητες, αλλά πολυάριθμες κοινωνίες που εκτός των ιδιαίτερων προβλημάτων τους υφίστανται οριζόντια με δραματικό τρόπο τις συνέπειες ενός νεοφιλελεύθερης κοπής συγκεντρωτικού και αντικοινωνικού πολιτικού και διοικητικού συστήματος που πρέπει να ανατραπεί. Η ευρύτερη δυνατή συσπείρωση στον παραπάνω στόχο πρέπει να είναι η πολιτική θέση για τις εκλογές του Μαΐου 2014.

* Ο Θόδωρος Γκοτσόπουλος είναι πρ. δήμαρχος - δημοτικός σύμβουλος Παλλήνης, μέλος της Επιτροπής Περιφερειών της Ε.Ε. - μέλος της γραμματείας του Τμήματος Τ.Α. του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: avgi.gr