Μακροβούτια προς το βυθό

Η απενοχοποίηση του φασισμού είναι έγκλημα που σηκώνει ακόμη και ειδικό δικαστήριο για τους εμπνευστές του.

του Νίκου Παπαδογιάννη

Εάν το νόημα του εορτασμού μίας εθνικής επετείου είναι η πατριωτική ανάταση και oι ενέσεις αισιοδοξίας για το μέλλον, λυπάμαι αλλά πήραμε τη ζωή μας λάθος. Κάθε φορά που στην Ελλάδα ανάβουν οι προβολείς και σημαιοστολίζονται τα μπαλκόνια, η χώρα κάνει ένα (ή πολύ περισσότερα) μακροβούτι προς τον πάτο του βαρελιού.

Οι υποσχέσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για κατάργηση των στρατιωτικών και μαθητικών παρελάσεων ήταν ένα δειλό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά ο δισταγμός μπροστά στην ένθεη μήνι των νοικοκυραίων και οι τρικλοποδιές του Καμένου κλείδωσαν τις εξαγγελίες στο χρονοντούλαπο.

Πέντε χρόνια αργότερα, βρισκόμαστε ξανά στο έλεος της δεξιάς. Μόνο που ετούτη η δεξιά σκαρφάλωσε στην εξουσία με τα νύχια ακονισμένα, υπενθυμίζοντας την παντοδυναμία που της χάρισε ο πάνσοφος λαός μας. Η ανερυθρίαστη απενοχοποίηση του φασισμού και η νομιμοποίηση των ακραίων κραυγών έγινε πρώτο μέλημα της νέας κυβέρνησης, πριν ακόμη πετάξει πάνω από τον αττικό ουρανό το πρώτο F16.

Τα κρούσματα είναι τόσο πολλά και ξεδιάντροπα, που αποκλείεται να πρόκειται για σύμπτωση ή για απλή αγραμματοσύνη. Κανένας ανιστόρητος δεν είναι τόσο ανιστόρητος και κανένας βιαστικός δε γράφει τα επίσημα τσιτάτα του στο πόδι.

Η Νίκη Κεραμέως, υπουργός Παιδείας αν αγαπάτε, κάθισε και φιλοτέχνησε ένα μήνυμα που απαλείφει κάθε αναφορά σε ναζισμό και φασισμό. Σύμφωνα με το διάγγελμά της, με αποδέκτες τους εκπαιδευτικούς και από σπόντα προς τους μαθητές, ο κακομοίρης ο ελληνικός λαός του ’40 πολέμησε τον λαϊκισμό, τη βία και το μίσος. Ναι, τον λαϊκισμό.

Η Δόμνα Μιχαηλίδου, η υφυπουργός Εργασίας που προκάλεσε τη θυμηδία από τις πρώτες μέρες της θητείας της με τα «μόνο για Έλληνες» επιδόματα τοκετού, μίλησε για εθελοντισμό και κοινωνική εργασία, λες και ο πόλεμος του ‘40 ήταν Ολυμπιακοί Αγώνες.

Η Σοφία Βούλτεψη, κόρη αντιστασιακού του ΕΛΑΣ, είπε ότι οι Έλληνες πολέμησαν τους Ιταλούς και τους Γερμανούς γενικώς και αορίστως, χωρίς να πολυκαταλαβαίνουν ότι πρόκειται για δυνάμεις του ναζιστικού άξονα.

Ο αγλαός Κωνσταντίνος Μπογδάνος ταξίδεψε στην Αλβανία για το μνημόσυνο ενός ανθρώπου που πυροβολήθηκε από τις αρχές της χώρας επειδή έβγαλε Καλάσνικοφ και απειλούσε με μακελειό. Ο περιφερειάρχης του Βορείου Αιγαίου κάλεσε τους ψηφοφόρους του να κραυγάσουν «Όχι στη νέα εισβολή», ενώ μαθητές της Κατερίνης έκαναν παρέλαση τραγουδώντας: «Κατσίφα ζεις, εσύ μας οδηγείς». Και πάει κλαίγοντας.

Λαοπρόβλητος ηγέτης λοιπόν ο δικτάτωρ Μεταξάς, εθνεγέρτης ο Μητσοτάκης, σύμβολο ο Κατσίφας, ανθέλλην προδότης ο Τσίπρας, βδελυρά μιάσματα οι κομμουνιστές. Και δεν χρειάστηκε καν να σκαρφαλώσουν στα χαρακώματα ο Βορίδης με τον Πλεύρη, για να σκορπίσουν το φαιό δηλητήριο με το οποίο γαλουχήθηκαν. Η ακροδεξιά του 2019 είναι μετροσέξουαλ, έχει πτυχία από το Χάρβαρντ, φοράει ταγιέρ και μπογιατίζεται με ακριβό μακιγιάζ, μήπως και ξεγελάσει τους αφελείς.

Το σχέδιο του ρεβιζιονισμού θα ήταν για γέλια και για κλάματα, αν δεν είχε ανθίσει πάνω στο σπόρο του εκλογικού αποτελέσματος. Εκλεγμένη χάρη στις ψήφους των ακροδεξιών που εγκατέλειψαν τους φονιάδες της Χρυσής Αυγής ώστε να ρίξουν την κυβέρνηση της αριστεράς, η κυβέρνηση επιδίδεται σε μία ανελέητη κονσομασιόν για να ικανοποιήσει τη νέα πελατεία της. Τώρα που συμπληρώνουμε 200 χρόνια από την επανάσταση του ’21, οι εθνικές επέτειοι είναι ο μήνας που θρέφει τους έντεκα.

Όταν έσβησαν τα φώτα της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου, έμεινε πίσω καμένη γη και ξεπλυμένα γκρίζα ρούχα. Ποιος φασισμός; Ποιος ναζισμός; Αν πιστέψουμε τους υπουργούς που φροντίζουν για την παιδεία των παιδιών μας και για την εργασία των ανέργων μας, οι Έλληνες νεκροί του ’40 ήταν απλοί εθελοντές που ανέβηκαν στην Πίνδο για να πολεμήσουν τους λαϊκιστές και για να σκοτωθούν εθελοντικά, αντίθετα με τον ήρωα Κατσίφα που έπεσε για τα ιερά και όσια της πατρίδος.

Για να μην υστερήσει στην παρέλαση της γαλάζιας ανοησίας, η «και α και ου» Δαπ-ΝουΔουΦουΚού χρησιμοποίησε στο μήνυμά της την εμβληματική φωτογραφία με το στήσιμο της αμερικανικής σημαίας στην Ιβοζίμα, αλλάζοντας την αστερόεσσα με μία υπερήφανη γαλανόλευκη. Χωρίς «α» και χωρίς «ου». Μη παραχαράσσετε την ιστορία, σου λέει ο άλλος.

Το μεθοδικό έγκλημα του επίσημου ξεπλύματος του φασισμού από παιδιά, εγγόνια και θαυμαστές των δοσιλόγων με στόχο την αποαριστεροποίηση του εκλογικού σώματος σηκώνει ακόμα και  ειδικό δικαστήριο για τους εμπνευστές του. Όταν ξανανοίξουν σιωπηρά τα ξερονήσια με την ευλογία του Σκάι, θα είναι πολύ αργά για δάκρυα και για οργισμένες διαδηλώσεις. Στην αρχή θα φιλοξενούν τους «λάθρο», όπως απαιτεί ο μελλοντικός σύμμαχος Βελόπουλος, έπειτα ποιος ξέρει ποιους.

Όλα αυτά τα κραυγαλέα συνέβησαν, σε μία «αθώα» και εθνικής αποδοχής επέτειο, με την οποία γιορτάζουμε την είσοδό μας στον πόλεμο (ώστε να κουκουλώνουμε το ντροπιαστικό για το έθνος φινάλε του) και αποθεώνουμε ένα «όχι» που δεν είπαμε ποτέ. Κύριος οίδε, τι τέρατα έχουμε να ακούσουμε τώρα που πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου, που έχει και αριστερό πρόσημο.

Ίσως μέχρι τότε να έχει υπουργοποιηθεί και η Σώτη Τριανταφύλλου, που πρότεινε την κατάργηση της σχετικής αργίας. Αυτή τουλάχιστον έχει διαβάσει και πέντε βιβλία, χώρια τα ουκ ολίγα που έχει συγγράψει. Αστοιχείωτη δεν πρόκειται να την πει κανείς…

koutipandoras

Η διαφορά της Ακρόπολης με την… μπόχα των Ελλήνων χούλιγκαν

του Βαγγέλη Σπυράκη

Ένας αγώνας ανάμεσα στα ταλέντα του ποδοσφαίρου,  του Ολυμπιακού και της Μπάγερν Μονάχου εξελίχθηκε σε ντροπή για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Εικόνες με ανθρώπους ματωμένους στην κερκίδα, με ανοιγμένα κεφάλια, με μικρά παιδιά τρομοκρατημένα στην αγκαλιά των γονιών τους κάνουν τον γύρο του κόσμου... και στο βάθος η Ακρόπολη. 

Η κατά λάθος, ανάρτησή της  Μπάγερν Μονάχου λίγες ώρες πριν το χθεσινό  παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης» για την 3η αγωνιστική των ομίλων του Champions League, 'όπου συνέδεσε τον Ολυμπιακό με την Ακρόπολη και την Αθήνα, τελικά αποδείχθηκε προφητική. 

Το ντου των ανεγκέφαλων χούλιγκαν-αγνώστου οπαδικής ταυτότητας- σε ένα παιχνίδι Ολυμπιακός-Μπάγερν Μονάχου για το Champions League των πιτσιρικάδων και οι αιματοκυλισμένοι φίλαθλοι/γονείς/συγγενείς/φίλοι των πιτσιρικάδων της Μπάγερν,  σόκαρε όλο τον ποδοσφαιρικό πλανήτη. Πολλοί θα πίστευαν η θα αισιοδοξούσαν ότι κάτι ο ευρωπαϊκός… αέρας αυτού του παιχνιδιού κάτι το γεγονός ότι μέσα στο γήπεδο έπαιζαν πιτσιρίκια και μάλιστα μιας ομάδας όπως η Μπάγερν, θα αποτελούσαν ικανούς λόγους ώστε να μην  δούμε όλα αυτά τα απόβλητα, που αλωνίζουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο-πρωτάθλημα- και κάνουν ρεζίλι το άθλημα διεθνώς να ασχοληθούν με κάτι άλλο.  Μάλλον έκαναν λάθος. 

Για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε ότι το τέρας που θρέφουν εδώ και καιρό κάποιοι, είναι εδώ και δηλώνει έτοιμο να μας κατασπαράξει! Όλους… 

Οι «Ούγκανοι» οπαδοί (επιεικής ο όρος) μετά και την χθεσινή επίθεση, πήγαν τη βία σε ακόμα πιο επικίνδυνες ατραπούς, απειλώντας και βάζοντας στόχο παράλληλα παιδιά και οικογένειες. Και που ξέρεις, αύριο εσύ, μεθαύριο εγώ, αντιμεθαύριο ο άλλος… Όποιος τους καπνίσει… και δεν θα σταματήσουν μέχρι η έννοια βία και χουλιγκανισμός κατοχυρωθεί μόνο με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, ότι είναι ελληνική!

Το οξύμωρο είναι ότι το πρωί της Τρίτης(22/10), η Μπάγερν θέλοντας να προβάλει τον πολιτισμό αυτής της χώρας και τις ομορφιές της, έκανε ένα τεράστιο λάθος, συνδέοντας το παιχνίδι της με μια εικόνα της Ακρόπολης. 

Λίγο αργότερα- για άλλο λόγο φυσικά-διόρθωσε την ανάρτηση της. Μετά τα όσα συνέβησαν στο Ρέντη προφανώς η Μπάγερν και όλος ο ποδοσφαιρικός πλανήτης να κατάλαβε τη διαφορά της Ακρόπολης με την… μπόχα του Έλληνα οπαδού.  Γιατί Ακρόπολη σημαίνει πολιτισμός... 

koutipandoras

Η επιστροφή του κοινωνικού αυτοματισμού

του Πέτρου Κατσάκου

Επαγγελματίες συνδικαλιστές που έχουν χάσει την επαφή τους με τον κόσμο της εργασίας και που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι επιθυμούν περισσότερη συμμετοχή και δημοκρατία στη λήψη αποφάσεων που τους αφορούν». Με αυτή τη νεοφιλελεύθερη κοινοτοπία είχε αντιδράσει προ ημερών ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια της πρώτης απεργίας που τα συνδικάτα οργάνωσαν για να απαντήσουν στην κυβερνητική προσπάθεια για επιστροφή στην εργασιακή ζούγκλα των Μνημονίων.

Εκεί λοιπόν, στις ημέρες των πρώτων μνημονιακών χρόνων, θέλουν να μας γυρίσουν. Τότε που κάθε εργασιακή διεκδίκηση, κάθε απεργία και κάθε κινητοποίηση έμπαινε στην κρεατομηχανή του κοινωνικού αυτοματισμού. Τότε που οι κυβερνώντες σε αγαστή συνεργασία με τα ντόπερμαν της ενημέρωσης συκοφαντούσαν με λύσσα όποιον τολμούσε να σηκώσει κεφάλι.

Σε εκείνες τις σκοτεινές ημέρες της αθλιότητας επιθυμούν να επιστρέψουμε οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, με τον Βασίλη Οικονόμου να παίρνει χθες τη σκυτάλη του κοινωνικού αυτοματισμού από τον αρχηγό του και να επιτίθεται στους εργαζόμενους στην αποκομιδή των απορριμμάτων χαρακτηρίζοντάς τους «ελίτ» και «προνομιούχους» επειδή τόλμησαν να αντιταχθούν απεργώντας ενάντια στο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης που ανοίγει την πόρτα στην ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Σαν να μη φτάνουν τα νομοσχέδια τα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα κάποιων επιχειρηματιών, είναι και ο κοινωνικός αυτοματισμός που αποτελεί βασικό πολιτικό πυλώνα του νεοφιλελευθερισμού. Είναι κι αυτό το απαραίτητο συστατικό μιας πολιτικής που, πέραν όλων των άλλων, έρχεται να μολύνει τον κοινωνικό ιστό του τόπου στοχοποιώντας και συκοφαντώντας όποιον στέκεται εμπόδιο στον εργασιακό οδοστρωτήρα του Κυριάκου Μητσοτάκη και των συμφερόντων που εκπροσωπεί.

Μια μόλυνση που κάποιοι ελαφρά τη καρδία υποδόρια διοχετεύουν στην κοινή γνώμη μέσω των ΜΜΕ με σκοπό πρόσκαιρες νίκες εις βάρος των δαιμονοποιημένων συνδικαλιστών που, τάχα, αυτοί οι λίγοι και οι βολεμένοι είναι που κάθε τρις και λίγο ταλαιπωρούν τους πολλούς για την προστασία των δικών τους προνομίων και μόνο, θολώνοντας έτσι τη γενικότερη εικόνα που λέει πως και οι «πολλοί» δεν είναι τίποτα άλλο από το άθροισμα κάποιων «λίγων», και «λίγων» και «λίγων» που καλό είναι να εχθρεύονται οι μεν τους δε προς το συμφέρον των πραγματικά ολίγων και ισχυρών.

αυγη

Βρασνά: «Καθαρά» από πρόσφυγες από το 1922 έως το 2019

Ο σύλλογος του χωριού που έδιωξε χθες τους σύρους πρόσφυγες, περηφανεύεται ότι το χωριό έμεινε... καθαρό από τους μικρασιάτες πρόσφυγες του 1922

του Αντώνη Ρηγόπουλου

Το βίντεο των κατοίκων των Βρασνών που εκδιώκουν πρόσφυγες από την περιοχή τους, κάνει από χθες το βράδυ τον γύρο του διαδικτύου προκαλώντας εύλογη αηδία και απέχθεια για το μίσος που τρέφουν μέσα τους.

Οι κάτοικοι της περιοχής κατάφεραν -αν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει κατόρθωμα αυτό- με οδοφράγματα και άθλια λογύδρια σε ντουντούκες να μην επιτρέψουν την εγκατάσταση μερικών προσφύγων που μεταφέρονταν στην περιοχή από το hot spot της Σάμου.

Το σπουδαίο τους «κατόρθωμα» λοιπόν έκανε το άγνωστο μέχρι σήμερα χωριό τους να μαθευτεί σε όλη τη χώρα για τους πιο αρνητικούς λόγους που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Το αν λοιπόν «έσωσαν» τον τουρισμό τους διώχνοντας τους πρόσφυγες είναι κάτι το οποίο μένει να αποδειχτεί.

Στο πλαίσιο της προσοχής που τράβηξε λοιπόν το χωριό των Βρασνών στην αντίληψή μας υπέπεσε και η ύπαρξη ενός Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου που λειτουργεί από το 1979.

Για να μην αναρωτιέται κανείς λοιπόν αν τα ακροδεξιά ένστικτα μερίδας των κατοίκων των Βρασνών γεννήθηκαν σήμερα ή αν προϋπήρχαν, την απάντηση τη δίνει η περιγραφή του ίδιου του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου της περιοχής που «ξερνάει» μισαλλοδοξία όχι απέναντι σε... «ξένους», αλλά ακόμη και απέναντι στους έλληνες πρόσφυγες του 1922 από τη Μικρά Ασία.

Για του λόγου το αληθές λοιπόν, όπως εμφανίζεται στην τοπική ιστοσελίδα strymonikos.net στο άρθρο παρουσίασης του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Βρασνών:

«Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Βρασνών ιδρύθηκε από τους κατοίκους του οικισμού το 1979 σε μια προσπάθεια αναβάθμισης του πολιτιστικού επιπέδου του χωριού αλλά, περισσότερο, της διατήρησης των πατροπαράδοτων ηθών και εθίμων, αυτών που κινδυνεύουν να χαθούν λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής. Άλλωστε οι κάτοικοι των Βρασνών είναι γηγενείς και όχι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία και κατοικούν αυτόν τον τόπο περισσότερο από 2.000 χρόνια».

Με άλλα λόγια, ο Σύλλογος περηφανεύεται ότι οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας δεν αλλοίωσαν τον πολιτισμό των «γηγενών» κατοίκων της περιοχής.

Κάποιοι νομίζαμε ότι η εποχή που οι «γηγενείς» Έλληνες αποκαλούσαν τους μικρασιάτες «τουρκόσπορους» και τις μικρασιάτισσες «παστρικές» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, ίσως είναι καιρός να αναθεωρήσουμε.

Ίσως επίσης να αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε κάτι ακόμη: ότι το μίσος προς τον Άλλο, τον Ξένο, δεν έχει ούτε όρια, ούτε σύνορα, ούτε χρόνο. Αυτός που 1922 μισούσε τους πρόσφυγες της Σμύρνης, που τους φοβόταν επειδή τα φαγητά τους ήταν πιο γευστικά και οι μουσικές τους πιο ισορροπημένες, που τού κακοφαίνονταν οι άγνωστες λέξεις που χρησιμοποιούσαν, που τον τρόμαζε ο κοσμοπολιτισμός τους, είναι ο ίδιος που έμαθε στα παιδιά του το 1990 να μισούν και να εκμεταλλεύονται τους μετανάστες από την Αλβανία και τις μετανάστριες από την ανατολική Ευρώπη, και οι ίδιοι που έμαθαν στα εγγόνια τους ότι οι πρόσφυγες από τη Συρία είναι ανθρώπινα «σκουπίδια» που φοβήθηκαν να πολεμήσουν και έρχονται να εξισλαμίσουν... τα Βρασνά.

Ας μείνουν λοιπόν στην βουκολική τους απομόνωση, περήφανοι για την αναλλοίωτη, γηγενή τους παρουσία εδώ και 2.000 χρόνια... Όμως ας μην υποκρίνονται πως είναι τίποτα περισσότερο από αυτό που δείχνουν: μια μισαλλόδοξη φράξια με ταλέντο στα οδοφράγματα εναντίον κυνηγημένων μωρών, μανάδων και πατεράδων.

koutipandoras

Η αυταρχική Δημοκρατία της αδράνειας

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε μία απέραντη κοιλάδα βουβών δακρύων

του Μάνου Ναρασλή

Η αυθεντική καταγωγή του τέρατος είναι η ιδεολογική αδράνεια, ο φόβος και η ησυχία. Η γαλήνη βρικολακιάζει στην εποχή της υβριδικής Δημοκρατίας, που δεν σφραγίζει την ελευθερία αλλά την παραχαράσσει.

Στην Ελλάδα, η ιστορία έχει πάψει να αλληλεπιδρά με την πολιτική. Κυριαρχεί το αέναο παρόν, που ανατροφοδοτεί τη φρίκη. Ακόμα και η αμφισβήτηση γράφεται με δηλητηριασμένα γράμματα, καθώς εκπορεύεται από τη λήθη.

Η κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που διαρκεί στο χρόνο και μονοπωλεί τον πολιτικό χώρο,επειδή προστατεύει το κεκτημένο των ιστορικών αγώνων της ανθρωπότητας. Όταν αποτυγχάνει, αποσιωπώντας τα ουρλιαχτά πόνου, προκαλεί τρόμο στους ήδη φοβισμένους.

Σήμερα είναι η στιγμή της παραδοχής, του ασύγγνωστου αποτυπώματος, μίας εννοιολογικά ελλιπούς Δημοκρατίας, που προετοιμάζει το έγκλημα ενώ δημιουργεί τις προϋποθέσεις κοινωνικής ανοχής και τον θεσμικό χώρο κανονικοποίησης του αυταρχισμού. Η κυβέρνηση ωθεί μεθοδευμένα στην ιδεολογική ομοιομορφία, ποινικοποιώντας κάθε απόκλιση.

Δεν υπάρχει κεκτημένο χωρίς απώλεια και δεν υπάρχει απώλεια χωρίς δίδαγμα.

Οι συνθήκες γενικευμένης αδιαφορίας που επικρατούν, πρωτίστως στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας, τόσο σε ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, ενισχύουν την τάση του πολιτεύματος στον ολοκληρωτισμό. Η Δημοκρατία παραμένει ασφαλής, όταν διευρύνεται ο ορίζοντας  πολιτικής κατανόησης των κοινωνικών εξεγέρσεων. Η Ελλάδα μετατρέπεται σε μία απέραντη κοιλάδα βουβών δακρύων.

Εδώ κυβερνά η αδράνεια.

Έγινε η αντίδραση χαλινάρι στα πρόσωπα των απεγνωσμένων και η δυστυχία τροχήλατη να σέρνεται, από οθόνης, σε κάθε σπίτι, σε κάθε συνείδηση. Και όποιος προσπαθεί να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις , στραγγαλίζεται στις τοξικές ονειρώξεις της διαφθοράς, που υπόσχεται δικαιοσύνη. Στρεβλοί θεσμοί παράγουν κανονικότητα. Τα δελτία ειδήσεων παράγουν ηγέτες. Ο τρόμος και το μένος παράγουν ηγέτες.

Εδώ κυβερνά ο φόβος.

Με αυτό το άρθρο επισημαίνω την ανάγκη της Δημοκρατίας να επανέλθει εννοιολογικά πλήρης. Ευρύχωρη, ώστε να χωράει εκείνους που υπερβαίνουν τις δυνάμεις τους για να υπάρξουν, χωρίς να συμβιβάζονται με τις παθογένειες ενός λαμπρού πολιτεύματος που διολισθαίνει. Επισημαίνω την ανάγκη της Δημοκρατίας να αγκαλιάζει όσους τολμούν να εξεγείρονται, έστω και αρειμανίως.

Με αυτό το άρθρο, χαιρετίζω τους «άξεστους των θαυμάτων», τα καταδικασμένα σύμβολα ελευθερίας που δεν υποδουλώνονται, επειδή έχουν μάθει να πεθαίνουν. Ελπίζω σε μία κοινωνία που στέκεται δίπλα σε όλα τα πρόσωπα τα πυρωμένα που μεταβολίζουν τη θλίψη των φοβισμένων και τη σιωπή των απαθών σε φωνή στεντόρεια, ελπιδοφόρα.

Με αυτό το άρθρο χαιρετίζω τους ευγενείς του ονείρου που παράγουν αλληλεγγύη, που καταλαμβάνουν  χώρο, που στέκονται όρθιοι, δακρύζουν και μάχονται στο χείλος μίας εποχής, που κάθε μέρα, γεννιέται νεκρή. Επειδή φροντίζουμε, οι αδρανείς, να την σκοτώνουμε. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η εποχή δεν ανθοβολά.

Εδώ κυβερνά η ησυχία.

koutipandoras

Από την κλεπτοκρατία στο πλιάτσικο...

Η διακυβέρνηση Σημίτη χαρακτηρίστηκε ως «περίοδος κλεπτοκρατίας» -και όχι αδίκως. Ένας δειλός πρωθυπουργός, που εξεπλάγη, εκ των υστέρων, από όσα γίνονταν στα υπουργεία της κυβέρνησής του, κατέληξε να δηλώσει, όταν πιέστηκε: «Ε, τι να κάνουμε, στην Ελλάδα ζούμε». Στην ισχυρή Ελλάδα, όπως διακήρυττε προεκλογικά, με ένα ντοπαρισμένο χρηματιστήριο, που πιστοποιούσε -όπως έλεγε- την ισχύ της χώρας, αλλά, όταν έσκασε η φούσκα, ο ίδιος ανθρωπάκος δήλωσε στους καταληστευμένους Έλληνες πολίτες: «Ας πρόσεχαν»!

του Δημήτρη Χρήστου

ΚΑΙ ΟΤΑΝ είδε την οργή του κόσμου, την κοπάνησε με ελαφρά πηδηματάκια και παρέδωσε το δαχτυλίδι του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο και την εξουσία στον Κώστα Καραμανλή.

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ο Κώστας είδε πως ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής εξουσίας που παρέλαβε ήταν ιδιωτικοποιημένο, δήλωσε αγανακτισμένος στην ψησταριά του Μπαϊρακτάρη: «Δεν μπορούν να κυβερνούν τον τόπο κάποιοι νταβατζήδες».

ΜΕΤΑ ανέθεσε στον Θοδωρή Ρουσόπουλο να ανακοινώσει πως οι μετοχές στα ΜΜΕ θα είναι πλέον ονομαστικές. Όπως γνωρίζετε, τίποτε από όσα επιθυμούσε δεν έγινε πράξη. Τη βρόμικη δουλειά την ανέλαβε ο Σουφλιάς, που τα βρήκε με τους «νταβατζήδες» και ο κ. Κώστας απόλαυσε πεντέμισι χρόνια πρωθυπουργικής εξουσίας.

ΕΠΙ ΘΗΤΕΙΑΣ του έσκασε το σκάνδαλο Siemens με τη διευκόλυνση του φίλου των Μητσοτάκηδων Χριστοφοράκου να δραπετεύσει στη Γερμανία, καθώς και το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Παράλληλα τα δημόσια οικονομικά πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Όταν είδε τον λογαριασμό, ο Κ. Καραμανλής ακολούθησε τη συνταγή Σημίτη και παρέδωσε τη σκυτάλη στον αφελή Γιώργο Παπανδρέου.

ΜΕΤΑ, όταν ο Γιώργος δεν βρήκε τα λεφτά που έλεγε ότι υπάρχουν, η χρεοκοπία είχε συντελεστεί. Πρώτα κάλεσε το ΔΝΤ και μετά είχε την ιδέα να κάνει δημοψήφισμα. Αμέσως απολύθηκε από τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί.

ΦΤΑΝΟΥΜΕ στη θητεία του πατριδοκάπηλου Σαμαρά, ο οποίος έσκουζε ότι το πρώτο Μνημόνιο ήταν η «λάθος συνταγή». Όταν έγινε πρωθυπουργός με τη βοήθεια του καιροσκόπου Βενιζέλου, έφερε το δεύτερο Μνημόνιο, που ήταν η σωστή συνταγή. Παράλληλα ο Βενιζέλος ανέλαβε να εξαφανίσει τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και των μικρο-ομολογιούχων του Ελληνικού Δημοσίου.

ΤΟΤΕ οι Έλληνες αγανάκτησαν και βούτηξαν από τον σβέρκο τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα ποντάροντας στην τιμιότητά τους. Το τελικό αποτέλεσμα τους δικαίωσε, τουλάχιστον ως προς τον πρωταρχικό στόχο, αφού η χώρα βγήκε, έστω και με αρκετά τραύματα, από το καθεστώς της χρεοκοπίας και των μνημονιακών δεσμών, με αρκετά καλές προϋποθέσεις και ένα ασφαλές δημοσιονομικό πλεόνασμα.

ΟΙ ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ και οι εγχώριες ελίτ δεν μπορούσαν να ορίζουν τις ενέργειες της κυβέρνησης Τσίπρα. Απαράδεκτο και επικίνδυνο για τα συμφέροντά τους. Εισέβαλαν και κυριάρχησαν στα ΜΜΕ με ηγέτη τον κουμπάρο της οικογένειας, τον Β. Μαρινάκη, πούλησαν ψεύτικο πατριωτισμό για τη Συμφωνία των Πρεσπών, χρέωσαν όλες τις ευθύνες για το προσφυγικό στον Τσίπρα, μηδένισαν κάθε θετική εξέλιξη στην οικονομία, στρατολόγησαν έως και τους φανατικούς αξιωματούχους της Εκκλησίας στην επιχείρηση παλινόρθωσης της δικής τους βολικής εξουσίας. Έρευσε άφθονο μαύρο χρήμα και τελικά τα κατάφεραν.

ΦΥΣΙΚΑ τους βοήθησαν σε αυτό το έργο όλες οι πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝ.ΑΛΛ., ΚΚΕ, Ποτάμι, ΛΑΕ κ.λπ. Πρωτοφανές ιστορικό πολιτικό γεγονός!

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ λοιπόν στις πρώτες εκατό μέρες της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μιας κυβέρνησης με φυτεμένους υπουργούς από τους χορηγούς και τις εγχώριες ελίτ που εκπροσωπεί ο ΣΕΒ. Πρώτο καθήκον η καθήλωση με νόμο των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και η ολοκληρωτική εξουδετέρωση του συνδικαλισμόυ.

ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ σύστημα καθορίζεται με εντολές από τους χορηγούς. Υγεία και Παιδεία ελεύθερα πεδία στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Τα επικουρικά καταργούνται και προσφέρονται για εκμετάλλευση στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Πήραν θάρρος και οι μεγαλογιατροί και ζήτησαν την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας Υγείας! Αρχίζει το πλιάτσικο.

ΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ελεγκτικές αρχές, αρμόδιες για τη νόμιμη λειτουργία του ανταγωνισμού, αφοπλίζονται. Ο νέος ελληνικός καπιταλισμός δεν θα έχει κανόνες! Σε δημόσιους φορείς που διαχειρίζονται κρατικό χρήμα, καπάτσα δικά τους παιδιά.

ΑΛΗΘΕΙΑ, σκέφτεται κανείς, αν αυτές οι δυνάμεις κυριαρχήσουν επί μακρόν, τι θα συμβεί σε αυτή τη χώρα και ειδικά σε μισθωτούς και επαγγελματίες, όταν με τις σημερινές συνθήκες αμοιβών και ασφάλισης οι συντάξεις που θα προκύψουν θα είναι πολύ κάτω από τα όρια επιβίωσης; Υπάρχει εθνικό όραμα και σχέδιο προόδου; Υπάρχει πραγματικός πατριωτισμός; 

αυγη

Η «Παλαιά Ελλάς» κυβερνά

Στη φωτογραφία: Η Βουλή σημαιοστολισμένη και διακοσμημένη με τεράστια "Κ" με το στέμμα, γιρλάντες κλπ για την επιστροφή του βασιλέως Κωνσταντίνου Α' μετά το δημοψήφισμα της 5ης Δεκεμβρίου 1920.

«Εκτός από την επιστροφή στο «μικρά, πτωχή, πλην τιμία Ελλάς» έχουμε και το φαινόμενο «εξωτερική πολιτική εξωτερικού» και «εξωτερική πολιτική εσωτερικού»

του Κώστα Πουλακίδα «Δεν τη θέλομε». Τέτοιες μέρες πριν από 99 χρόνια, ο αντιβενιζελικός Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος, φωνάζοντας αυτή τη φράση, υπό τις επευφημίες των συγκεντρωμένων σε ένα χωριό της Μεσσηνίας, έσκισε τον χάρτη της Μεγάλης Ελλάδας. Πλησίαζαν οι εκλογές του Νοεμβρίου του 1920. Το «Δεν τη θέλομε» ήταν βασικό σύνθημα στις συγκεντρώσεις της Δεξιάς, η νίκη της οποίας άνοιξε το δρόμο για τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ταυτόχρονα όμως το «Δεν τη θέλομε» εξέφρασε και μία άλλη διάκριση: τη διάκριση μεταξύ της «Παλιάς Ελλάδας» και της νέας Ελλάδας που προέκυψε από τους νικηφόρους αγώνες κατά των Τούρκων. Η «Παλιά Ελλάδα» ζούσε σχεδόν 100 χρόνια τότε με το δόγμα «μικρά, πτωχή, πλην τιμία Ελλάς».

Η προοδευτική παράταξη απάντησε με τη δημιουργία της Μεγάλης Ελλάδας, η οποία μπήκε στη διεθνή σκακιέρα αξιοποιώντας τη στρατηγική θέση της χώρας.

Με την κυβέρνηση της Ν.Δ. επανερχόμαστε στη «μικρά, πτωχή, πλην τιμία Ελλάδα». Τέσσερις μέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής ο Κυριάκος Μητσοτάκης έμαθε επίσημα (από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων) ότι η Γαλλία θα βάλει βέτο στην ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας, κάτι που αποτελεί μία εξέλιξη αντίθετη στην ελληνική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών. Τι έκανε για να το αποτρέψει; Απολύτως τίποτα! Δεν επικοινώνησε καν με τον Μακρόν.

Αντίθετα πήγε στη σύνοδο και είδε να διατυπώνουν βαλκανική πολιτική… η Δανία και η Ολλανδία! Δεν κατάφερε να διατηρήσει τον ηγετικό ρόλο της Ελλάδας στα Βαλκάνια που της έχουν δώσει οι ΗΠΑ και η Ε.Ε.

Εκτός από την επιστροφή στο «μικρά, πτωχή, πλην τιμία Ελλάς» έχουμε και το φαινόμενο «εξωτερική πολιτική εξωτερικού» και «εξωτερική πολιτική εσωτερικού».

Ο πρωθυπουργός στη σύνοδο κορυφής τάχθηκε υπέρ της έναρξης της ενταξιακής διαδικασίας της Βόρειας Μακεδονίας και της Αλβανίας. Απέτυχε στον στόχο του. Το ομολόγησε χθες ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης δηλώνοντας ότι «δεν είναι μια ευχάριστη εξέλιξη για μας».

Έλα όμως που η ψυχή της Δεξιάς άλλα λέει και πάντα υπάρχουν οι κατάλληλοι για να τη μεταφέρουν. «Μερικές φορές η πολιτική σε καλεί κα κάτσεις στα αυγά σου και να δεις αυτό που θες να γίνεται να το κάνει κάποιος άλλος. Εγώ είμαι μια χαρά με αυτό» δήλωσε ο βουλευτής Κωνσταντίνος Μπογδάνος.

Και ο βουλευτής Μάριος Σαλμάς στην κρατική τηλοψία υποστήριξε πως «σημασία έχει ότι επετεύχθη αυτό το οποίο έλεγε η Ν.Δ. προεκλογικά», που ήταν «η μη εισδοχή (της Β. Μακεδονίας) στην Ε.Ε.».

Καταλαβαίνει κανείς την εξωτερική πολιτική της Ν.Δ.;

αυγη

Μπάτσοι διά πάσα νόσον και πάσα μαλακίαν...

Με μια κυβέρνηση η οποία πιστεύει ότι για κάθε πρόβλημα υπάρχει η λύση τής αστυνομικής καταστολής δεν θα έπρεπε να μας προξενεί εντύπωση το "ντου" στον κινηματογράφο για τη σύλληψη "τεντιμπόιδων" που παρακολουθούσαν το "Τζόκερ". 
Ακόμα και η επιλογή τής ταινίας με την οποία έγινε η επιστροφή στο "Νόμο 4000" έχει τη σημασία της, αφού καυτηριάζει όλες εκείνες τις αιτίες που υποθάλπουν τη βία, το ταξικό μίσος και τον κοινωνικό αυτοματισμό. Ο νεοσυντηρητισμός, όπως κι αν έχει, αποθρασύνθηκε με την εκλογή Μητσοτάκη κι αποδεικνύει στην πράξη ότι η δεξιά για κάθε πρόβλημα, όσο σύνθετο κι αν είναι αυτό, έχει πάντα το ίδιο "γιατρικό", τους μπάτσους...

Τι άλλο, άλλωστε, από νεοσυντηρητισμό και μπατσολαγνεία εμπεριέχεται και στην πλήρη κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου εν μέσω θέρους; Τι ακριβώς άλλαξε από τότε στα ελληνικά πανεπιστήμια παρά μόνο η παροχή πλασίμπο ασφάλειας στους μικροαστούς; Πρόκειται για τους ίδιους νοικοκυραίους που δημιουργούν υγειονομικές ζώνες προστασίας των παιδιών τους από την πραγματικότητα κι όταν αυτή κάποια στιγμή, νωρίτερα ή αργότερα, τα επισκέπτεται τότε ρίχνουν την ευθύνη σε όλους τους άλλους εκτός από τους πραγματικούς υπεύθυνους για τη διαπαιδαγώγησή τους, δηλαδή σε αυτούς τους ίδιους...

Η αστυνομική εισβολή στο σινεμά δεν ήταν προϊόν συντονισμένης κυβερνητικής απόφασης. Αλίμονο αν ήταν εν έτει 2019. Ωστόσο, μαρτυρά την αποθράσυνση συντηρητικών θεσμών τής κοινωνίας που αισθάνονται με τους νέους κυβερνώντες νομιμοποιημένοι να μετουσιώνουν σε πράξη τα πιο αναχρονιστικά αντανακλαστικά τους...

Τα κοινωνικά ζητήματα, όμως, όπως για παράδειγμα και το προσφυγικό- μεταναστευτικό, είναι πολύ πιο περίπλοκα από μια αστυνομική επιχείρηση που γίνεται προς τέρψη των ψοφοδεών. Πολύ φοβάμαι, πάντως, πως, όπως και στην εξωτερική πολιτική της, η κυβέρνηση κινείται με βάση την ικανοποίηση του πιο αντιδραστικού λαϊκισμού, με συνέπεια η οπισθοδρόμηση να λογίζεται ως μεταρρύθμιση κι ο σκοταδισμός ως πρόοδος...

ΤΡΥΠΙΟ ΕΥΡΩ

Η Novartis χρηματίζει, οι υπουργοί αθώοι, η υπόθεση σκευωρία!

Από ένα παγκόσμιο σκάνδαλο μεγατόνων που διερευνά τις πρακτικές και τον τρόπο που η Novartis χρηματοδοτούσε γιατρούς και πολιτικούς, για την ελληνική κυβέρνηση υπάρχει μόνο μια «σκευωρία». Και αυτή ξεθωριασμένη ως κατηγορία σε μια προανακριτική που στήθηκε, με διαρροές κατά την ψηφοφορία, για να μην διαταραχθούν εσωτερικές ισορροπίες στη ΝΔ και μια δικογραφία που δεν αναφέρει απολύτως τίποτα για το επίδικο, υπηρετώντας απλώς την ανάγκη να συσκοτιστούν οι τεράστιες ευθύνες.

Η Ελβετική Τηλεόραση - προφανώς μέρος και αυτή της ίδιας «σκευωρίας» μαζί με το FBI που αποκάλυψε το σκάνδαλο και την εμπλοκή πολιτικών προσώπων -  πραγματοποίησε μια ενδελεχή έρευνα για το θέμα, που «θάφτηκε» από τα συστημικά ελληνικά ΜΜΕ, αλλά είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Έφερε στην επιφάνεια καινούργια στοιχεία για τον τρόπο χειραγώγησης των τιμών και της προώθησης των σκευασμάτων της φαρμακευτικής στην Ελλάδα, αποκαλυπτικές καταθέσεις των προστατευόμενων από την αμερικανική δικαιοσύνη μαρτύρων που αναλύουν τη διαδρομή του χρήματος και τις δωροδοκίες. Χαρακτηριστικό είναι και το βίντεο με τον Φρουζή να ενημερώνει ένα αμφιθέατρο με στελέχη της εταιρείας ότι τα πολιτικά πρόσωπα που παίρνουν τις αποφάσεις ενημερώνουν τη novartis πριν τις πάρουν και ότι έτσι μπορούν «να τους επηρεάζουν εκ των προτέρων».

Δεν πρέπει να υπάρχει πιο χτυπητή παραδοχή δωροδοκίας από αυτή του Φρουζή, ούτε  προηγούμενου πολιτικού όπως ο Ά. Γεωργιάδης ο οποίος να απαντά στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων της ελβετικής τηλεόρασης ως εξής: «Εταιρείες σαν τη Novartis, μπορεί να χρηματίζουν πολιτικούς ή γιατρούς ή δεν ξέρω ποιον άλλον, όμως σώζουν και ζωές». Προφανώς δεν υπάρχει άλλη χώρα του κόσμου που ο συγκεκριμένος πολιτικός, εμπλεκόμενος ο ίδιος σε τόσο σοβαρό σκάνδαλο που έχει ήδη στείλει έναν προκάτοχό του στο εδώλιο, να παραδέχεται με τρομακτική κυνικότητα τη διαφθορά που, μοιραία, τον συμπεριλαμβάνει. Όμως με βάση το αφήγημά του οι εμπλεκόμενοι εκτός από διεφθαρμένοι είναι και «πονόψυχοι»! 

Η συστηματική και οργανωμένη απόπειρα συσκότισης με την ισχυρή μιντιακή υποστήριξη, τον οικονομικό στραγγαλισμό και εκφοβισμό εμπλεκομένων και μαρτύρων κατεδαφίζεται από τον ίδιο τον ελεγχόμενο που παραδέχεται τους χρηματισμούς (όπως είχε κάνει πριν από λίγο καιρό και η Ντόρα Μπακογιάννη) ενώ το κόμμα του με πρώτο τον ίδιο ισχυρίζονται, μέχρι σήμερα ότι όλα αυτά είναι μια «μεγάλη σκευωρία». Το ίδιο εξάλλου είχαν ισχυριστεί οι εμπλεκόμενοι και σε άλλα σκάνδαλα, όπως της Siemens και των εξοπλιστικών. Το ερώτημα είναι αν ο Πρωθυπουργός συμφωνεί ότι η Novartis δωροδοκούσε πολιτικούς (ή έστω όπως είχε δηλώσει προεκλογικά ότι δεν είναι όλοι «εξ ορισμού αθώοι») και αν «ναι», γιατί παραπέμπει για «σκευωρία» την κυβέρνηση που το αποκάλυψε; 

tvxs

Φαντάσου να πρέπει να διαχειριστούν και καμιά πιο σοβαρή κρίση

του Πέτρου Κατσάκου

Απολαμβάνοντας τη ζωή μέσα στο ενυδρείο της κοινωνικής και πολιτικής κανονικότητας που τα επιτελικά ΜΜΕ με επιμέλεια νυχθημερόν φιλοτεχνούν είναι απολύτως κατανοητός ο πανικός που πέφτει στο σύστημα εξουσίας ακόμη και για «πταίσματα» που για τον έναν ή τον άλλο λόγο καταφέρνουν τελικά να περάσουν από το ενημερωτικό πλέγμα της κυβερνητικής προστασίας.

Ήταν αρκετό το γεγονός της αστυνομικής επέμβασης σε δύο αθηναϊκούς κινηματογράφους για τη «σύλληψη», μετά από καταγγελία, ανηλίκων που έβλεπαν τον «ακατάλληλο» "Τζόκερ" για να πέσει ένας άνευ προηγουμένου πανικός στο κυβερνητικό αλλά και στο επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης.

Άμαθοι, βλέπεις, σε περιπτώσεις ενοχλητικών ειδήσεων που δεν μπορούν να φιλτραριστούν εν τη γενέσει τους και διαισθανόμενοι τον κίνδυνο να εισπράξουν όλοι τον αρνητικό απόηχο μιας αστυνομικής επιχείρησης που μυρίζει σκοταδισμό από χιλιόμετρα μακριά, επιδόθηκαν από το βράδυ της Κυριακής σε μια ερασιτεχνικού τύπου επιχείρηση damage control μέσω Διαδικτύου.

Αρχικώς έβαλαν λυτούς και δεμένους να υποβαθμίσουν ψευδώς το γεγονός με ιστορίες για αγρίους με χωρισμένα ζευγάρια που αλληλοκαρφώνονταν στην αστυνομία. Αφού είδαν πως αυτή η τακτική δεν αποδίδει και η κατακραυγή στα social media όλο και μεγάλωνε, έβγαλαν τη Δευτέρα το πρωί στη γύρα τις δυνατές υπογραφές των "γαλάζιων" κονδυλοφόρων, που άρχισαν να πουλάνε το αφήγημα περί νομιμότητας και υπακοής στους κανόνες για να μην επιστρέψει η χώρα στην ανομία των «συριζομαδούρων».

Κι εκεί ήταν που τους το χάλασαν ο Χρυσοχοΐδης και η Μενδώνη με τα tweet που ήρθαν και αποκάλυψαν το μέγεθος του πανικού ενός συστήματος που, άμαθο στα δύσκολα της επικοινωνίας, πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό και οι υπουργοί έτρεχαν να βγάλουν την ουρά τους έξω από την ιστορία κάνοντας την κατάσταση ακόμη πιο κωμικοτραγική.

Το αποτέλεσμα ήταν αφενός να θυμίσουν σε μια μερίδα της κοινής γνώμης γεγονότα, αντιλήψεις και πρακτικές άλλων εποχών και αφετέρου να ρεζιλευτούν στα μάτια της νέας γενιάς που αδυνατεί να αντιληφθεί πώς είναι δυνατόν τα δεκαεπτάχρονα να μπορούν να ψηφίζουν, αλλά να μην μπορούν να παρακολουθήσουν μια κινηματογραφική ταινία.

Και αντί να βγουν εξαρχής και να πουν "παιδιά, συγγνώμη" λάθος που μας έχει ξεφύγει ένας νόμος του 1937 και θα κάτσουμε τώρα να τον αλλάξουμε χάθηκαν κάπου στα όρια της φαιδρότητας και της αυτογελοιοποίησης.

Φαντάσου να πρέπει να διαχειριστούν και καμιά πιο σοβαρή κρίση...

αυγη

Στην εποχή της κανονικότητας του καταδότη

Μια εκατοστή μέρες και κάτι είναι αρκετές για να εντυπωθεί σε κοινωνικό επίπεδο, όχι μόνο η αλλαγή διακυβέρνησης αλλά η μεταστροφή στο ύφος της πολιτικής και το ήθος της ζωής που έρχεται…

του Ανδρέα Βάγια

Στην αρχή ήταν ένα «απλό τηλεφώνημα», σε ύφος διαφήμισης - telemarketing… σηκωθείτε τώρα από ντιβάνια - καναπέδες και εύκολα και γρήγορα με μια ανώνυμη καταγγελία, νιώστε τη χαρά του καταδότη ώστε η αστυνομία να μπορέσει να εισβάλλει σε όποιο πανεπιστήμιο κρίνετε ότι δε σας αρέσει αυτό που συμβαίνει. 

Ύστερα, το τεράστιο κοινωνικό ζήτημα του καπνίσματος αντιμετωπίστηκε ξανά με φτηνούς επικοινωνιακούς όρους - κάτι μεταξύ γουέστερν β’ διαλογής και low budget τηλεταινίας με ντεντέκτιβ και επιθεωρητές… κι έναν τριψήφιο αριθμό τον οποίο κάποιος χρησιμοποιεί για να μπορεί κάποιος να καταγγείλει ανώνυμα κι ελεύθερα, τον διπλανό του που καπνίζει. 

Κάποια στιγμή στο μέλλον, όχι ο ιστορικός, αλλά το καθημερινό πολιτικό υποκείμενο που θα μαθαίνει για την υπόθεση όπου ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας εισβάλλουν ένοπλες σε μια κινηματογραφική προβολή λόγω καταγγελίας που βασίστηκε σε ακαταλληλότητα περιεχομένου για ανηλίκους, λογικά θα θεωρήσει ότι αυτό είτε συνέβη στο σκοτεινό παρελθόν ή μάλλον θα είναι επιστημονική φαντασία ακόμα και στο μακρινό μέλλον. 

Όλα αυτά συνοδευόμενα με καταγγελτικές πινελιές, επώνυμες, που εναρμονίζονται στο νέο αξιακό πλαίσιο των καιρών μας, όπου πια ο καταδότης δε φοβάται να κρυφτεί, αλλά υπερασπίζεται με θάρρος και παρρησία το δικαίωμα του στο να δίνει στη δημοσιότητα ονόματα και προσωπικά δεδομένα.

Το κλίμα αλλάζει, ο κοινωνικός αυτοματισμός κερδίζει και σκοτεινές εικόνες που τουλάχιστον η ελληνική κοινωνία θεωρούσε πως είχε βάλει στη θέση τους, επανέρχονται δυναμικά. Δεν θα το λέμε πια ρουφιάνο ή καταδότη αλλά βήμα προόδου, κατάσταση απελευθέρωσης για τις φωνές που καταπιέζονταν και πλέον έχουν βήμα για να «δώσουν», ό,τι το φοβικό μυαλό τους κρίνει ως μη κατάλληλο. 

Η νέα κυβέρνηση, ακολουθώντας ένα κλασικό και εύκολο εξουσιαστικό τρικ, σε θέλει κοινωνό.  Αν τα βάλουμε κάτω, μια δεκαετία έχει περάσει εξάλλου από εκείνο το απαράμιλλης προκλητικότητας κεντρικό προεκλογικό σκλόγκαν της ΝΔ, «με σύμμαχο εσένα». Το οποίο εύκολα μπορούσε να διαβαστεί ανάποδα και κάποιος να πει: «αλήθεια; τολμάς και με λες σύμμαχό σου; το σκέφτηκες καλά;».

Προσπαθώ να φανταστώ τι έλεγαν το πρωί της Δευτέρας οι μαθητές που πήγαν σινεμά για να δουν το Τζόκερ και τελικά είδαν αστυνομικούς. Πόσο εκτίμησαν τόσο την κυριακάτικη συναναστροφή με την εικόνα της κρατικής καταστολής αλλά και τι άποψη θα είχαν για τον ενήλικο στο δωμάτιο που κάλεσε την αστυνομία για αυτούς οι οποίοι παρακολουθούσαν κάτι, «ακατάλληλο».

Μια υπόθεση μπορώ να κάνω, επηρεασμένη από μνήμες και προσδοκίες. Ότι στο σχολείο, όλους αυτούς, τους «όλα, στην κυρία», αυτούς που με χαρά καταδίδουν, τα παιδιά τους λένε ακόμα ρουφιάνους… Κι ως γνωστόν, τους ρουφιάνους και τους καταδότες πολλοί τους χρησιμοποίησαν ιστορικά, αλλά στ’ αλήθεια όταν πλέον δεν ήταν χρήσιμοι, ήταν απλά αχρείαστα βαρίδια.

koutipandoras

Το Joker έβλεπαν, όχι το ντοκιμαντέρ για τη Novartis!

Εκτός από την παγκόσμια δυσφήμιση που θα προκαλέσει για τη χώρα, η εισβολή ένοπλων αστυνομικών σε κινηματογράφους όπου προβάλεται η ταινία Joker για να απομακρύνουν ανήλικους, τα περιστατικά καταγράφονται στις πιο μελανές σελίδες της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας.

Το απίστευτο περιστατικό δεν ήταν μεμονωμένο αλλά καταγγέλθηκε επώνυμα και επιβεβαιώθηκε σε δύο διαφορετικές αίθουσες της Αθήνας στις οποίες προβαλόταν η ταινία το Σαββατοκύριακο, όπου οι αστυνομικοί απομάκρυναν ανήλικους και πήραν στοιχεία γονέων, σε όσους συνοδεύονταν. Το Υπουργείο Πολιτισμού επιχείρησε βιαστικά το βράδυ να αποποιηθεί οποιαδήποτε ευθύνη αλλά το πρωί αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι οι υπάλληλοι της αρμόδιας επιτροπής του ΥΠ.ΠΟ ήταν αυτές που ξεκίνησαν τη διαδικασία αν και η Υπουργός συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι η πολιτική ευθύνη αυτής της ταπεινωτική στιγμής για τον πολιτισμό και τη δημοκρατία είναι «ορφανή». Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που η ταινία χαρακτηρίστηκε "κατάλληλη άνω των 18"  αλλά, έτσι κι αλλιώς, η εποχή που η Αστυνομία επιτηρούσε τα δημόσια θεάματα, έχει παρέλθει προ πολλού, ουσιαστικά και τυπικά. 

Ζηλεύοντας μάλλον το δυστοπικό σκηνικό της Gotham City που περιγράφει η έξοχη ταινία ή θεωρώντας ότι δύναται να «διασαλεύσει την τάξιν», η Αστυνομία προέβη σε μια κίνηση που ανάγεται στις χειρότερες μετεμφυλιακές εποχές. Στην εποχή του ίντερνετ, της πληροφόρησης και της αδιαμφισβήτησης ατομικής ελευθερίας, η Αστυνομία έπραξε κάτι που ούτε στα πιο σκοταδιστικά και απολυταρχικά καθεστώτα δεν συμβαίνει.

Αν συνδυαστεί με την ιδεολογική εμμονή με την οποία η κυβέρνηση προβάλει το δόγμα «τάξης και ασφάλειας» και το ποιόν διαφόρων στελεχών της, δεν αποκλείεται σύντομα να αναβιώσει ο θεσμός του Γυμνασιάρχη που θα επιβλέπει τις κινηματογραφικές αίθουσες, ο νόμος 4000 και η διαπόμπευση των «τεντιμπόηδων», ο έλεγχος του μήκους της φούστας και της ανδρικής κώμης η υπερ-συντηρητική υστερία και ανελευθερία της ελληνικής κοινωνίας άλλων εποχών. Ίσως πάλι ο ήρωας της ταινίας να «ρέπει προς τον κομμουνισμόν» ή να «διαφθείρει τη νεολαία».

Αυτό που στην πραγματικότητα έχει συμβεί είναι ότι η αυταρχικότητα και η αλαζονία που εκδηλώνει η κυβέρνηση της ΝΔ από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία έχουν διαπεράσει στο κράτος την παρωχημένη φασίζουσα νοοτροπία των "ιδιοκτητών" της χώρας.  Δεν χρειάζεται να υπάρχει ρητή εντολή, αρκεί και μόνο το κλίμα που διαμορφώνεται ώστε το «κράτος της Δεξιάς» να εκδηλώνει αυταρχικές συμπεριφορές και να θέτει σε αμφισβήτηση, βασικές δημοκρατικές ελευθερίες, γελοιοποιώντας την κυβέρνηση. Στο κάτω κάτω, το Joker έβλεπαν, όχι το ντοκιμαντέρ για τη Novartis που είναι σχεδόν «απαγορευμένο»; 

tvxs

Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια - Τζόκερ

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να μπω σε «ακατάλληλο» ήταν κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα. Τον «Τσιγγάνο» ευελπιστούσα να δω, με τον Αλαίν Ντελόν, όπου είχαν συρρεύσει όλα τα Τρίκαλα, θέλω κι εγώ μπάρμπα, άσε με σε παρακαλώ, κάνε μια χάρη. Δέκα άτομα είχαμε στηθεί στη σειρά κι εγώ προτελευταίος, με είδε ο ταμίας, χαμογέλασε, δώδεκα χρονών ήμουνα, βαριά δεκατρία, μου..
έκανε νόημα με το χέρι, «φύγε». Έφυγα…
Απωθημένο μου έμεινε από τότε, τη βρήκα την ταινία στο DVD πολλά χρόνια αργότερα και την παρήγγειλα απ’ το Amazon, ήρθε, έκατσα να τη δω, μια μαλακία ήταν. Κι ο Αλαίν Ντελόν στα χειρότερά του. Αλλά είχα να το λέω, στον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα, ότι κέρδισα μια μικρή νίκη κόντρα στις δυνάμεις της λογοκρισίας και του σκότους. Στα κιρίζια που νομίζανε ότι αν απαγόρευαν στους πιτσιρικάδες να δούνε μπιστολίδι, θα τελείωνε και η σαπίλα στην κοινωνία μας. Και τα χρηστά ήθη δεν θα διεφθείροντο!
Από τότε πέρασαν σχεδόν σαράντα χρόνια, άλλαξε ο κόσμος, χαλάρωσε η φάση. Αλλά οι ρουφιάνοι δεν κοιμούνται ποτέ. Βλέπε και τις ιστορίες του γουικέντ με αφορμή την προβολή του «Τζόκερ» και την παρουσία στις αίθουσες ανήλικων θεατών. Πάμε στο ρεπορτάζ του Newpost:

«Το πρώτο συμβάν έλαβε χώρα το βράδυ του Σαββάτου στα Village στο mall Αμαρουσίου. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, αστυνομικοί μπήκαν στον κινηματογράφο και έκαναν έλεγχο, ενώ προχώρησαν και στη σύλληψη του υπευθύνου του κινηματογράφου, για τον οποίο σχηματίστηκε δικογραφία και αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν εντολής εισαγγελέα. Μαρτυρίες που δεν έχουν επαληθευτεί επίσημα αναφέρουν ότι οι αστυνομικοί φέρονται να οδήγησαν στο τμήμα ανήλικους θεατές.
Το δεύτερο περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής στον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ που βρίσκεται επί της λεωφόρου Πατησίων. Αστυνομικές δυνάμεις μετέβησαν στον κινηματογράφο, έπειτα από αίτημα του Υπουργείου Πολιτισμού για συνδρομή στην καταγραφή ανηλίκων μέσα στην αίθουσα όπου προβαλλόταν η ταινία. Αυτό επιβεβαιώνει η ελληνική αστυνομία.»

Μάλιστα, αστυνομικές δυνάμεις μπουκάρανε στα σινεμά. Για να καταγράψουν ανηλίκους που βλέπανε τον «Τζόκερ». Και παίζει να τους πήγανε και τμήμα τους πιτσιρικάδες, να τους φτιάξανε και μητρώο ποινικό «συνελήφθη διότι παρακολουθούσε ταινία άνω των 18». Να πάνε σχολείο σήμερα τα δεκαπεντάχρονα και να πετάνε απ’ τη χαρά τους. Προσκύνημα θα πέφτει από τα κομενάκια στους παρτιζάνους και στις παρτιζάνες της ελευθερίας, κεράσματα, χειροκρότημα, ζήλεια πράσινη απ’ όσους και όσες έμειναν έξω απ’ το Τμήμα. Άγαλμα θα τους στήσουνε στο προαύλιο. Και δώστου διηγήσεις:
«Ήρθε ένας τύπος με στολή και είχε ένα μπιστόλι μεγάλο σαν κανόνι!»
Αυτά συμβαίνουν όμως αν δεν κατέχεις από ίντερνετ. Αν δεν καταλαβαίνεις ότι στην εποχή του διαδικτύου, πέθανε ο καταναγκασμός και τα τίναξε τα πέταλα η απαγόρευση. Ό,τι θέλει να δει ο άλλος θα το δει και στις περισσότερες των περιπτώσεων αυτά που θα δει θα κάνουν τον «Τζόκερ» να μοιάζει με νεροπίστολο. Σήμερα το πρωί για παράδειγμα, όπως έκανα τη βόλτα μου στο ιντερνετάκι, αντίκρισα ρεπορτάζ των “Times” του Λονδίνου για την υποψία χρήσης βομβών λευκού φωσφόρου από την Τουρκία στο μέτωπο της Συρίας. Κομπλέ, με φουλ φρικιαστικό βίντεο, να μην ξέρεις αν θες να σπάσεις την οθόνη ή το κεφάλι σου. Εκεί να βλέπεις κτηνωδία, φιλαράκι…
Ας αφήσουν λοιπόν ήσυχα τα πιτσιρίκια οι ρουφιάνοι. Δεν θα τα διαφθείρει ο «Τζόκερ» ο κινηματογραφικός, την ώρα που κυκλοφορούν σημεία και τέρατα ένα βήμα απ’ το πληκτρολόγιό τους ή το τατς σκριν. Αντίθετα, λίγο μυαλό μπορεί να τους βάλει για το πώς μπορεί ένας άνθρωπος να κατακρημνισθεί στην κόλαση, αν διαλυθεί το ελάχιστο έστω δίχτυ ασφαλείας που τον δένει με την κοινωνία. Αυτά είναι κουμμουνιστικές προπαγάνδες όμως και πρέπει να τις πατάξομεν δια να πάει μπροστά η πατρίς. Η πατρίς, η θρησκεία, η οικογένεια και ο γύψος!

Υ.Γ.: Ακόμη κι ο Χρυσοχοΐδης τρόλαρε τα καρακόλια τουιτάροντας:
«Σήμερα το βράδυ θα πάω να δω με τον 15χρονο γιο μου το #Τζόκερ»… 

 newpost

Ο κυνισμός Novartis και Γεωργιάδη

TVXS-Ανάλυση

Η αλήθεια είναι σαν την υγρασία: Θα «σκάσει», έτσι κι αλλιώς. Μπορεί, λοιπόν, η ΝΔ - και ως κυβέρνηση - να προσπαθεί με κάθε τρόπο να απαξιώσει, υποβαθμίσει, ακόμη και να το εμφανίσει ως… «μη γενόμενο» καν, το σκάνδαλο Novartis, αλλά είναι σαν να προσπαθείς να αντιμετωπίσεις την πλημμύρα με σφουγγαρόπανο. Διότι, δεν πρόκειται για «κουτσομπολιό» σε καφενείο χωριού. Αλλά για «ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που γνώρισε ο κόσμος των φαρμακευτικών εταιρειών», όπως διαπιστώνει (και) το ντοκιμαντέρ του καναλιού RSI της ελβετικής τηλεόρασης, το οποίο προβλήθηκε την Πέμπτη στην εκπομπή Falo.

Οι ερευνητές δημοσιογράφοι, Μαρία Ροζέλι (Maria Roselli) και Μάρκο Ταλιαμπούε (Marco Tagliabue), που μεταξύ άλλων παρουσιάζουν βίντεο ντοκουμέντο του 2012 από τα άδυτα της Novartis Hellas και συνεντεύξεις με προστατευόμενους μάρτυρες, ξετυλίγοντας τις παράνομες πρακτικές της εταιρείας, έψαξαν σε Ελλάδα, Ελβετία και ΗΠΑ και τα όσα αποκαλύπτονται για τη δράση της Novartis, διεθνώς αλλά κυρίως στην Ελλάδα που είχε επιλεγεί ως χώρα αναφοράς για τις τιμές των φαρμάκων της παγκοσμίως, προστίθενται στη μακρά λίστα των στοιχείων που καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς περί σκευωρίας από τα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα στη χώρα μας.

«Η έρευνα του FBI στην Ελλάδα (...) έφερε στο φως μια εικόνα που προκαλεί σοκ. Η Novartis φέρεται να διέφθειρε δεκάδες χιλιάδες γιατρούς για να συνταγογραφήσουν τα προϊόντα της. Έτσι ασθενείς εντελώς υγιείς, υποβλήθηκαν σε άχρηστες θεραπείες», αναφέρεται στο τρέιλερ του ντοκιμαντέρ, επισημαίνοντας παράλληλα την αναφορά της έρευνας του FBI, σε ονόματα υπουργών και  υψηλόβαθμων στελεχών.

Ακόμη, όμως και για τους πιο δύσπιστους, το ντοκιμαντέρ πηγαίνει κατευθείαν στην «πηγή», παρουσιάζοντας μια ομολογία, τόσο ξεκάθαρη και αποστομωτική, όσο και κυνική, μέσα στην ωμότητά της: «Η Novartis δεν είναι μόνο το καλύτερο μέρος για να εργαστεί κανείς, αλλά και ο καλύτερος συνεργάτης, είτε είσαι γιατρός, ασθενής ή μέλος της Κυβέρνησης», λέει προς στελέχη της εταιρείας ο Άρνουτ Πλος Βαν Αμστελ πρόεδρος της εταιρείας την περίοδο 2011 - 2012.

Ενώ, ο Κωνσταντίνος Φρουζής, επικεφαλής της Novartis στην Ελλάδα και εκ των πρωταγωνιστών του πολύκροτου σκανδάλου, έρχεται «απλώς» να συμπληρώσει: «Είμαστε οι πρώτοι που γνωρίζουμε τι θα συμβεί στο υπουργείο Υγείας». Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αφηγήσεις των τριών μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος που συνεργάζονται με την Αμερικανική Δικαιοσύνη και το FBI για τα μέσα που χρησιμοποίησε η Novartis προκειμένου να γίνει η πρώτη σε πωλήσεις φαρμακευτική εταιρεία στην Ελλάδα.

«Project Harvard»

Όταν ξέσπασε η κρίση το 2010, διηγείται το ντοκιμαντέρ, η τρόικα απαγόρευσε την εισαγωγή νέων φαρμάκων στην ελληνική αγορά και η κυβέρνηση σταμάτησε να πληρώνει τα χρέη της προς τις φαρμακευτικές εταιρείες. Προς τη Novartis είχε χρέος 140 εκατομμύρια € ενώ 10 καινούργια φάρμακα περίμεναν έγκριση. Τότε η Novartis λάνσαρε το «Project Harvard», με αποτέλεσμα τα φάρμακα να εγκριθούν μέσα και σε λίγους μήνες ενώ πληρώθηκε και το χρέος προς την εταιρεία. «Ένα κομμάτι των χρημάτων της δωροδοκίας ερχόταν κατευθείαν από την Βασιλεία (την έδρα της εταιρείας στην Ελβετία)» λέει ένας μάρτυρας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το υπόλοιπο ποσό αντλήθηκε από άλλες παράνομες πρακτικές μέσα στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με έναν από τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος, η εταιρεία επιστράτευσε για το «Project Harvard» τον Νίκο Μανιαδάκη, οποίος είχε διατελέσει σύμβουλος όλων των υπουργών Υγείας της εποχής και διαπραγματευόταν με την τρόικα, για λογαριασμό του υπουργείου Υγείας. Στην πραγματικότητα, λέει ο μάρτυρας, η ελληνική κυβέρνηση δεν έπαιρνε μέρος στην διαπραγμάτευση για τη φαρμακευτική πολιτική της χώρας. «Οι διαπραγματεύσεις γίνονταν μεταξύ της τρόικα και της Novartis!» Σε ένα επεισόδιο του ντοκιμαντέρ, οι ερευνητές συναντούν σε ένα αεροδρόμιο τον κ. Μανιαδάκη, που δηλώνει μεταξύ των άλλων ότι αν κάποιος τον κατηγορήσει «θα τον σκοτώσω».

«Δίνουν χρήματα, αλλά σώζουν ζωές»...

Το ενδιαφέρον είναι, πως το αφήγημα περί «σκευωρίας» καταρρίπτεται και μέσα από τον εν Ελλάδι βασικό «αφηγητή» του. Έτσι, ο Αδ. Γεωργιάδης εμφανίζεται να λέει στην κάμερα στους ερευνητές δημοσιογράφους: «Αυτοί οι πληροφοριοδότες είναι ψεύτες. Όταν επιστρέψουμε στην κυβέρνηση θα τους αφαιρέσουμε την προστασία και θα μάθουμε τελικά ποιος τους είπε να πουν όλα αυτά τα ψέματα. Πρόκειται απλώς για πολιτική σκευωρία».

Ο δημοσιογράφος συνεχίζει, αναφερόμενος στην επίμαχη επιστολή του Φρουζή. «Σε μια σειρά από μέιλ σας δίνει οδηγίες, σας λέει τι να κάνετε. Και αυτά τα μέιλ προέρχονται από τη Novartis, από τον κ. Φρουζή». Και ο Άδ. Γεωργιάδης απαντά: «Ξέρω το μέιλ για το οποίο μιλάτε. Αν το διαβάσετε θα δείτε ότι εμείς κάναμε το αντίθετο από αυτό που ζητούσε ο Φρουζής». Ο δημοσιογράφος επιμένει: «Οι πληροφοριοδότες λένε ότι εσείς βάλατε στην ελληνική αγορά δέκα φάρμακα ακριβά».

Κι εδώ έρχεται η «αποστομωτική» απάντηση του Άδ. Γεωργιάδη: «Δεν ήταν λοιπόν μια απόφαση δωροδοκίας. Ήταν μία καλή απόφαση η οποία έσωσε ανθρώπινες ζωές. Και θα πρέπει να καταλάβετε, ότι εταιρίες όπως η Novartis, μπορεί να δίνουν χρήματα σε γιατρούς, πολιτικούς και δεν ξέρω ποιους άλλους, αλλά την ίδια στιγμή σώζουν ζωές».

Η προσπάθεια του Α. Γεωργιάδη να «διασκεδάσει» τις εντυπώσεις από την παραπάνω δήλωση δίνοντας στη δημοσιότητα ολόκληρη τη δήλωσή του, είναι μάλλον «παράξενη». Όπως γράφει η «ακριβής απομαγνητοφώνηση των όσων πράγματι είπα εγώ στην Ελβετική τηλεόραση, από τα οποία κάποιοι αποφάσισαν να απομονώσουν μία φράση για να δημιουργήσουν εντυπώσεις». Στο απόσπασμα όμως που παραθέτει υπάρχει αυτούσια ακριβώς η ίδια επίμαχη φράση!

Πήγές του ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας τις δηλώσεις Γεωργιάδη, σημείωσαν με νόημα: «Μήπως είναι "σκευωρία" και η δημόσια παραδοχή Γεωργιάδη ότι η Novartis χρηματίζει πολιτικούς; Νομίζαμε ότι ο κ. Γεωργιάδης τα είχε πει όλα όταν δήλωσε πως έχασε πάσα ιδέα για το FBI επειδή έχει στοιχεία για το σκάνδαλο Novartis. Ο λαλίστατος υπουργός της Ν.Δ. όμως είχε και αλλά να δώσει. Αποφάσισε να λύσει οριστικά τον γρίφο γύρω από το σκάνδαλο Novartis». «Μετά από αυτές τις πρωτοφανείς αποκαλύψεις του κ. Γεωργιάδη, περιμένουμε με ενδιαφέρον από τον ίδιο να πει ποιοί πολιτικοί χρηματίστηκαν αλλά και την επόμενη τοποθέτηση της Ν.Δ. περί σκευωρίας στην υπόθεση Novartis». 

«Στρίβειν» διά των «πιέσεων»…

Παρά τις on camera απειλές, τελικά, ο Νίκος Μανιαδάκης, από «προστατευόμενος μάρτυρας» μετατράπηκε σε κατηγορούμενο στο σκάνδαλο Novartis και πέρασε πριν λίγες μέρες την πόρτα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου για να καταθέσει στο πλαίσιο της παράλληλης έρευνας που διεξάγεται σχετικά με τους ισχυρισμούς και τις μηνύσεις εμπλεκόμενων, κυρίως του Αντώνη Σαμαρά, περί «σκευωρίας».

Ο Νίκος Μανιαδάκης, καθηγητής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας και επί χρόνια άτυπος σύμβουλος υπουργών Υγείας, τον Ιανουάριο του 2018, περνούσε οικειοθελώς το κατώφλι των Εισαγγελέων Διαφθοράς και υπό καθεστώς προστατευόμενου μάρτυρα έδινε την πρώτη κατάθεσή του για την υπόθεση της Novartis. Οι καταθέσεις του, ως μάρτυρας «Ιωάννης Αναστασίου», ήταν άκρως αποκαλυπτικές για εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα, μιλώντας για μίζες που δίνονταν σε αυτούς από τη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και για το υψηλό κόστος της φαρμακευτικής δαπάνης. Οι εμπλεκόμενοι, μεταξύ αυτών και ο Άδωνις Γεωργιάδης, του οποίου υπήρξε στενός συνεργάτης, μιλούσαν τότε για «αναξιόπιστους ψευδομάρτυρες κουκουλοφόρους».

Κατά τη διάρκεια των ερευνών για τον Νίκο Μανιαδάκη, που μέχρι τότε βρισκόταν υπό καθεστώς ασυλίας, προέκυψαν στοιχεία πως δεν ήταν απλώς γνώστης του διεφθαρμένου συστήματος που κατήγγειλε, αλλά εμπλεκόταν και ο ίδιος. Δεν είναι μόνο οι δύο άλλοι προστατευόμενοι μάρτυρες που τον «έδειξαν» ως μεσολαβητή για τις μίζες, αλλά υπήρξαν και άλλα στοιχεία που δείχνουν πως παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς του εμπλεκόταν στη διαδικασία καθορισμού της τιμής, ενώ κατονομάζεται και στα έγγραφα του FBI, από όπου ξεκίνησε και η έρευνα. Αυτός εξάλλου ήταν και ο λόγος που αμερικανικές αρχές απέρριψαν το αίτημά του για να τον εντάξουν σε καθεστώς προστατευόμενου μάρτυρα. Με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν οι εισαγγελικές αρχές άσκησαν δίωξη σε βάρος του για διακίνηση παράνομου ποσού περίπου 120.000 ευρώ και προχώρησαν στη σύλληψή του, ενώ ετοιμαζόταν να διαφύγει στο εξωτερικό.

Από τη στιγμή που οι αρχές στράφηκαν σε βάρος του, ο Νίκος Μανιαδάκης ισχυρίστηκε πως πρόκειται για πράξη «αντεκδίκησης» των εισαγγελικών λειτουργών γιατί δεν ενέδωσε στις πιέσεις τους να «κατονομάσει πολιτικά πρόσωπα» και συγκεκριμένα τον Αντώνη Σαμαρά, τον Άδωνι Γεωγιάδη και τον Γιάννη Στουρνάρα. Ως Γιάννης Αναστασίου είχε εξεταστεί τέσσερις φορές με πρώτη φορά στις 3 Ιανουαρίου του 2018. Οι τέσσερις καταθέσεις ενώπιον της Εισαγγελίας περιλαμβάνουν τεχνικά στοιχεία που αποκαλύπτουν τα εσωτερικά της εταιρείας σε σχέση με πολιτικά γραφεία αλλά και πολιτικά πρόσωπα.

Όπως αναφέρει το Documento, στην κατάθεσή του την 1 Φεβρουαρίου 2018, είχε πει σχετικἀ με τον πρώην υπουργό Υγείας, Άδωνη Γεωργιάδη:

• Ερώτηση: Στην από 29-1-2018 κατάθεσή σας, μας αναφέρατε ότι η Βασιλική Κατραβά ήταν η εξ’ απορρήτων ιδιαιτέρα γραμματέας του υπουργού, Άδωνη Γεωργιάδη και από πολλά έτη συνεργάτης του. Τι εννοείτε ως “εξ’ απορρήτων γραμματέας” Θα μπορούσε να γνωρίζει ακόμη και τις παράνομες πράξεις του υπουργού;
• Απάντηση: Είναι ευρύτερα γνωστό ότι η κα Κατραβά έχει μακρόχρονη φιλική και επαγγελματική σχέση με τον κ. Γεωργιάδη. Στα πλαίσια της επαγγελματικής αυτής σχέσης, έχει ακουστεί ότι δεν συνεργαζόταν μόνο στο υπουργείο Υγείας, αλλά και στο πολιτικό του γραφείο και στις ιδιωτικές επιχειρήσεις του κ. Γεωργιάδη και επομένως δεδομένων των ανωτέρω, η απάντηση είναι καταφατική, δηλαδή πιστεύω ότι θα μπορούσε να γνωρίζει τυχόν παράνομες πράξεις του κ. Γεωργιάδη.

Επιπλέον μιλώντας και για την υπουργία Γεωργιάδη είχε πει: «Επί υπουργίας Άδωνη Γεωργιάδη (Ιούνιο 2013 έως Ιούνιο 2014) σημαντικό ρόλο έχουν διαδραματίσει τα κάτωθι πρόσωπα: Σκουρουλιάκου Μαρία και Λιντζέρης Δημήτρης από πλευράς ΕΟΦ και Καραθάνος Χαράλαμπος, πρώην υποψήφιος ευρωβουλευτής και πολιτευτής του ΛΑΟΣ, Αυγερινός Αντώνης οι οποίοι ήταν μέλη της Επιτροπής Τίμων, ο δε Καραθάνος αναπληρωτής πρόεδρός της. Και σε αυτή την περίπτωση γνωρίζω ότι τα άτομα αυτά διαμόρφωναν τις τιμές, επ’ ωφελεία της Νοβάρτις και θεωρώ λογικά αδύνατο να γίνονταν αυτά εν αγνοία του υπουργού που είχε και την ευθύνη εγκρίσεως των τιμών σύμφωνα με τον νόμο».

Ο Νίκος Μανιαδάκης είχε καταθέσει για «αδιαφάνεια και γκρίζες ζώνες» και για την περίοδο υπουργίας του Ανδρέα Λοβέρδου: 

• Ερώτηση: Παρακαλούμε να μας προσδιορίσετε συγκεκριμένες πράξεις διαφθοράς από συγκεκριμένα πρόσωπα όπως αυτές προκύπτουν από την εικόνα της διαμόρφωσης των τιμών των φαρμάκων;
• Απάντηση: Θεωρώ ότι κατά περιόδους τα τελευταία χρόνια ανάλογα με την πολιτική ηγεσία υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι είχαν πιο ενεργή συμμετοχή στην προετοιμασία και στη διαμόρφωση των δελτίων τιμών και ως εκ τούτου είχαν τη δυνατότητα με τις ενέργειές τους να οδηγήσουν σε υπερτιμολογήσεις συγκεκριμένων φαρμάκων ευνοώντας τη Novartis. Συγκεκριμένα το 2011 και επί υπουργίας Λοβέρδου τα άτομα αυτά περιλαμβάνουν την πρόεδρο της Επιτροπής Τιμών Ζωή Δέδε, τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Φαρμάκου του υπουργείου υγείας, Καραπάνο Νικόλαο και τον Νικόλαο Μανία, άτομα τα οποία από κοινού προετοίμαζαν και είχαν άμεση εμπλοκή στη διαμόρφωση του δελτίου τιμών. […] Την περίοδο εκείνη υπήρξε μεγάλη αδιαφάνεια και γκρίζες ζώνες σε σχέση με τις πηγές των στοιχείων και τη μεθοδολογία επεξεργασίας τους. Όπως προκύπτει εκείνη την περίοδο υπάρχουν στα δημοσιευμένα δελτία τιμών πολλές υπερτιμολογήσεις φαρμάκων όπως έχω ήδη καταθέσει. Καθόσον τα ως άνω πρόσωπα συγκαταλέγονται στους στενούς συνεργάτες του υπουργού θεωρώ ότι ήταν λογικά αδύνατον ο υπουργός να μην γνωρίζει τα παραπάνω, δεδομένου ότι αυτός είχε και την ευθύνη της εγκρίσεως των τιμών με την υπογραφή του

Ο Νίκος Μανιαδάκης είχε καταθέσει και κατά του πρώην αναπληρωτή υπουργού Υγείας Μάριου Σαλμά (σημ: η υπόθεσή του έχει αρχειοθετηθεί), για τον οποίο μεταξύ άλλων είχε πει ότι «ήταν διάχυτη η φήμη στον χώρο των φαρμακευτικών εταιρειών ότι στον συγκεκριμένο χώρο και στα πλαίσια των ανωτέρω συναντήσεων (σ.σ. με εκπροσώπους φαρμακευτικών εταιρειών) ο Μάριος Σαλμάς λάμβανε παρανόμως χρήματα ως δώρα προκειμένου να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιρειών», υποστηρίζει ο μάρτυρας. Κι ακόμη ότι: «Σε μία περίπτωση αμέσως μετά από συνάντηση με εκπροσώπους φαρμακευτικής επιχείρησης, την οποία δεν μπορώ να προσδιορίσω, είδα ότι στην εσωτερική τσέπη του σακακιού του σακακιού του υπήρχε μεγάλη δεσμίδα χαρτονομισμάτων των 50 ευρώ».

Τώρα μιλά για χειραγώγηση της έρευνας από την ηγεσία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου αλλά δεν κάνει ονομαστική αναφορά σχετικά με την τότε ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης ή άλλα πολιτικά πρόσωπα από τα οποία να δέχθηκε πιέσεις ή οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Αντίθετα, επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι δέχτηκε πιέσεις για να ενοχοποιήσει πολιτικά πρόσωπα στην υπόθεση της Novartis από την πλευρά των εισαγγελικών λειτουργών. Παράλληλα, έβαλε κατά των προστατευόμενων μαρτύρων οι οποίοι - κατά την άποψη του- δεν θα έπρεπε να είναι προστατευόμενοι, καθώς έχουν οικονομικά κίνητρα αφού θα λάβουν ποσοστό από τα οικονομικά πρόστιμα και οσα έχουν καταθέσει είναι «ανακριβή και αναξιόπιστα. Μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσης του απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων εάν υπάρχει σκάνδαλο Novartis ο κ. Μανιαδάκης απάντησε ότι «υπάρχει σκάνδαλο στο φάρμακο, με παράτυπες πρακτικές» για τις οποίες υπήρξαν ενδείξεις που δεν διερευνήθηκαν από τη δικαιοσύνη.

tvxs