Καταπίνουμε την προσβόλα, κάνουμε γαργάρες και προχωράμε…

 

Aπειλές από την αμερικάνικη πρεσβεία; Αναβίωση της εποχής Πιουριφόι; Δε βαριέσαι καημένε, δώδεκα και ούτε ένα τηλεφώνημα.

του Νίκου Παπαδογιάννη

Πιάνω το νήμα από την αρχή και ως απλός πολίτης διατυπώνω την εξής άποψη. Μία Ελλάδα που σέβεται τον εαυτό της, τη στρατηγική αξία της και την κληρονομιά που παρέδωσε σε αυτόν τον μάταιο κόσμο θα είχε διαμαρτυρηθεί διαπρυσίως στο άκουσμα της φράσης: «Η Κίμπερλι Γκιλφόιλ νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στη χώρα σας».

Θα είχε, με κάποιον τρόπο, δείξει τη δυσαρέσκειά της. Η Αθήνα σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα για έναν επίδοξο πρεσβευτή, σίγουρα όμως δεν είναι προορισμός αναψυχής από αυτούς που υπάρχουν άφθονοι στο διπλωματικό σώμα.

Βεβαίως, δεν έχουμε κάποιου είδους προνόμιο στη γελοιοποίηση. Και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ζωτικής σημασίας, π.χ. στο Παρίσι και στη Ρώμη, ο φοβερός Τραμπ έστειλε απίθανα πρόσωπα, τα οποία έχουν μοναδικό προσόν το γαμπριλίκι ή το κολλητιλίκι τους με την όχι ακριβώς αγία οικογένεια.

Αναμφισβήτητα υπάρχουν και χειρότερα, όπως η επιλογή ενός αγράμματου (αλλά M.A.G.A.) πρώην ποδοσφαιριστή για τη θέση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στις Μπαχάμες. Ας δεχθούμε, όμως, ότι η εξωτερική πολιτική στις Μπαχάμες ασκείται με μαγιό και σαγιονάρες. Άλλο Αιγαίο και στενά του Ορμούζ, άλλο Τρίγωνο των Βερμούδων, Κούρο Σίβο και Θάλασσα των Σαργασσών.

Στις περισσότερες χώρες, οι πρεσβευτές, και ειδικά αυτοί που παραλαμβάνουν πόστα νευραλγικής σημασίας, αναδεικνύονται και επιλέγονται μέσα από το διπλωματικό σώμα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πάλι, στέλνουν παραδοσιακά στις πρεσβείες φαιδρά πρόσωπα, φίλους φίλων, γκόμενες γκόμενων και πάνω απ’ όλα κυρίως χρηματοδότες των προέδρων, για να επιβραβεύσουν τη γενναιοδωρία τους.

Πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Άγκυρα είναι ένα φιλαράκι του Επστάιν, ο 79χρονος δισεκατομμυριούχος Τομ Μπάρακ, που κατηγορήθηκε στο παρελθόν για κατασκοπεία στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και για παρακώλυση δικαιοσύνης στις ΗΠΑ.

Στο Παρίσι υπηρετεί ο Τσαρλς Κούσνερ, πατέρας του γαμπρού του Τραμπ και ένοχος για σειρά κακουργημάτων, ο οποίος κυκλοφορεί ελεύθερος μετά από 14 μήνες κάθειρξης επειδή του έδωσε χάρη αυτός που φαντάζεστε. Στη Ρώμη ο ζάπλουτος μεγαλοεπιχειρηματίας Τίλμαν Φερτίτα, ιδιοκτήτης των Χιούστον Ρόκετς από το ΝΒΑ. Και πάει κλαίγοντας.

Όσο για την ταλαίπωρη Ελλάδα, όπου μέχρι πρόσφατα θήτευαν αποκλειστικά έμπειροι διπλωμάτες για τους προφανείς λόγους, η επιλογή Γκιλφόιλ αναρριχήθηκε στο νούμερο 3 της λίστας της γελοιότητας όπως τη δημοσίευσε τον Δεκέμβριο του 2024 ο Guardian.

Εκείνος ο Τσούνης μοιάζει πυρηνικός επιστήμονας της ΝΑΣΑ μπροστά της. Μοναχά ο μπαλαδόρος της Καραϊβικής και ο κατάδικος των Παρισίων κρίθηκαν από τη βρετανική  εφημερίδα πιο εξωφρενικές επιλογές.

Η επεξήγηση, αν και οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ και την Ουάσινγκτον δεν την πολυχρειάζονταν: «Μέχρι πρόσφατα αγαπητικιά του μεγαλύτερου σε ηλικία γιου του Τραμπ, του Ντόναλντ τζούνιορ, η Κίμπερλι Γκιλφόιλ είναι περισσότερο γνωστή για το ταραχώδες προφίλ της στα social media, παρά για τις διπλωματικές της ικανότητες».

H Eλλαδάρα κατάπιε την προσβόλα, αγκάλιασε ολόψυχα το παγκόσμιο καρκατσουλιό και παρέδωσε πρόθυμα τα διπλωματικά μυστικά της σε μία κυρία που δυσκολεύεται να ξεχωρίσει το δεξί της από το ακροδεξί της και που δεν έχει την παραμικρή σχέση με την πολιτική ή τα κοινά, με εξαίρεση τη βραχύβια θητεία της ως εισαγγελέας στις αρχές του αιώνα.

Τα σαλόνια αγάπησαν την Γκιλφόιλ επειδή είναι ωραία και κομψευόμενη, λες και μιλάμε για κάποιο ντεφιλέ μόδας ή φάλτσα για συναυλία αυτού του Αργυρού.

«Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και τζαμπατζήδες. Χρειάζονται εκπαίδευση και τιμωρία, σαν το σκυλί που κατουράει το χαλί», είχε δηλώσει η Γκιλφόιλ το 2015, τον ίδιο καιρό που η χώρα μας στέναζε κάτω από τα αμερικανόπνευστα Μνημόνια.

Ε, αυτή τη γυναίκα ο Τραμπ την επέλεξε για πρέσβειρα στη γενέτειρα των τεμπελχανάδων. Ο Μητσοτάκης και ο συν αυτώ συρφετός την υποδέχθηκαν με βάγια και η χαριτόβρυτη Κιμ έγινε παράγοντας της πολιτικής ζωής του τόπου.

Εσείς θα πείτε ότι η πλειοψηφία των νεοελλήνων ψηφοφόρων γουστάρει Τραμπ σε ποσοστό σαράντα τακατό και θα έχετε τα δίκια σας. Και την δίδα Γκιλφόιλ συνεπώς γουστάρει.

Ειδικά οι ξελιγωμένοι, που δεν είναι δα λίγοι εκεί έξω, έχουν γαλουχηθεί να ακολουθούν κατά πόδας τον ποδόγυρο. Βλέπουν την πρέσβειρα και αισθάνονται κολακευμένοι που ολόκληρος πλανητάρχης μας έστειλε αρμοδίως τέτοια γυναικάρα.

Αλλά η στάση υποτέλειας πληρώνεται σε σκληρό νόμισμα, συνήθως δολάριο Αμερικής. Εφ’ όσον επιτρέπεις στον «κατακτητή» να αποθρασυνθεί και να θεωρήσει –δικαίως- τη χώρα σου τσιφλίκι του, κάποια στιγμή θα σου έρθει κατακέφαλα η λυπητερή.

Κάποτε οι ΗΠΑ μας χάρισαν για τον κόπο μας μία ωραιότατη χούντα που κράτησε επτά χρόνια και έριξε τη χώρα δεκαετίες πίσω, αλλά τώρα το παιχνίδι παίζεται με όρους διαφορετικούς. Τα πραξικοπήματα διεξάγονται σιωπηρά και δίχως ερπύστριες.

Η Wall Street Journal, που δεν είναι πατσαβούρα σαν τις πετσωμένες δικές μας φυλλάδες αλλά κανονική εφημερίδα,  αποκάλυψε έναν διάλογο που σε ευνομούμενες χώρες θα έβγαζε κόσμο στους δρόμους, με προορισμό το τεθωρακισμένο κτίριο της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας.

Στο δημοσίευμα με τίτλο «Ο μυστηριώδης άνδρας, η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και το αμερικανικό LNG», η αμερικανική εφημερίδα γράφει ότι η πρέσβειρα των ΗΠΑ απείλησε το ίδιο το πολίτευμα της Ελλάδας, σε συνομιλία της με τον υπουργό Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, μπροστά σε τρίτους τον περασμένο Μάρτιο.

«Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο σε οποιαδήποτε χώρα θέλουμε, ακόμα και εδώ», φέρεται ειπούσα, με έναν Έλληνα λομπίστα (τον «μυστηριώδη άνδρα» του τίτλου) στο πλευρό της. Ποιο είναι αυτό το «ίδιο»;

Η ναρκοθέτηση μίας εκλεγμένης κυβέρνησης. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το οποίο η πρέσβειρα διαψεύδει μέσω του δικηγόρου της, οι ΗΠΑ βρίσκονται πίσω από την πτώση της κυβέρνησης Μπολοζάν στη Ρουμανία. Στην ευρύτερη σφαίρα επιρροής της Κιμ, δηλαδή.

Ο Ίλιε Μπολοζάν είχε προβάλει σθεναρή αντίσταση στα αμερικανικά ενεργειακά σχέδια στην περιοχή, εκφράζοντας έντονες αντιρρήσεις στον λεγόμενο «Κάθετο Διάδρομο Φυσικού Αερίου» (Vertical Gas Corridor).

Στη φτωχή Ρουμανία ασκήθηκε πίεση να αγοράσει το αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) σε πολύ υψηλές τιμές. O Mπολοζάν αρνήθηκε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση μετά τη μεθοδευμένη διάλυση του κυβερνητικού συνασπισμού. Από τον περασμένο Μάιο υπηρετεί ως «υπηρεσιακός» πρωθυπουργός μέχρι να ορκιστεί ο διάδοχός του.

Στο ίδιο δημοσίευμα καταγράφεται η οξεία απάντηση του υπουργού Παπασταύρου («οι ΗΠΑ δεν μπορούν να ρίξουν μία κυβέρνηση εκλεγμένη από τον ελληνικό λαό»), αλλά το Μέγαρο Μαξίμου κάνει το κορόιδο τώρα που το θέμα βγήκε στη δημοσιότητα.

«Δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα απειλής της ελληνικής Κυβέρνησης. Και για να είμαστε και σοβαροί, ούτε κάτι τέτοιο θα γινόταν και ποτέ ανεκτό», δήλωσε όταν στριμώχτηκε ο εκπρόσωπος Μαρινάκης, προτού ψάλει διθυράμβους για την ενεργειακή συμμαχία μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ.

Για να είμαστε σοβαροί, λοιπόν, τι θα κάναμε αν μας απειλούσε με βρυχηθμούς ο Μεγάλος Αδελφός; Θα απελαύναμε την αμετροεπή πρέσβειρα και θα κλείναμε την αμερικανική πρεσβεία; Θα καίγαμε τους δίσκους της Τέιλορ Σουίφτ; Θα διώχναμε τον Κέντρικ Ναν από τον Παναθηναϊκό; Και αν θυμώσει ο Τραμπ και μας κάνει κι εμάς 51η Πολιτεία, σαν τον Καναδά και τη Γροιλανδία; Όχι ότι δεν είμαστε ήδη, βέβαια…

Αν δεν ακούσατε κάτι για όλα αυτά τα θαυμαστά, είναι επειδή τα κανάλια παραείναι απασχολημένα με τον Μαζωνάκη και τη Βίσση για να ασχοληθούν με βλακείες. Θρασύτατες απειλές από την πρέσβη των ΗΠΑ και συνομιλήτρια του Τραμπ  προς Έλληνα υπουργό για πραξικόπημα; Έλα μωρέ τώρα, δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα.

Ας φωνάζουν τα κόμματα ο Ανδρουλάκης και ο Τσίπρας και ο γραφικός Κουτσούμπας, σε λίγο θα ξεχαστεί και αυτό. Στην αποικία του Πιουριφόι ζούμε άλλωστε, όχι σε καμιά δημοκρατία.

 

κουτί Πανδώρας