Καραντίνα θα λένε και θα κλαίνε: Η βαριά οικονομική και πολιτική ατζέντα της επόμενης ημέρας

Και μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων, τι; Τα ανοιχτά θέματα, οι εκκρεμότητες, τα προβλήματα, μικρά και μεγάλα, μπορεί και αυτά να μπήκαν σε καραντίνα όμως και πολλά είναι και πιεστικά. Και αφορούν όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.

του Αντρέα Παναγόπουλου

Μία ματιά στην “ατζέντα” της επόμενης μέρας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές:

• Η άρση προστασίας της πρώτης κατοικίας είναι το πρώτο, πιο άμεσο θέμα καθώς από την 1η Μαΐου χιλιάδες άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να ψάχνουν για κούτες να αμπαλάρουν το νοικοκυριό τους και ταυτόχρονα να αναζητούν στέγη για την οικογένειά τους. Ακόμη κι αν υπάρξει μία μικρή παράταση αυτή απλώς θα σπρώξει το “τενεκεδάκι” λίγο μακρύτερα…
• Η ανεργία -ακαταμέτρητη ακόμη- θα χτυπήσει, αν δεν το έχει κάνει ήδη, την πόρτα χιλιάδων ανθρώπων, με πρώτους αυτούς που δουλεύουν στον τουριστικό τομέα αλλά και σε δεκάδες άλλους κλάδους των επιχειρήσεων που έχουν πληγεί από την επιδημία. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ποσοστό άνω του 22%, κάτι που πέρα από τα προβλήματα που θα επιφέρει σε χιλιάδες σπιτικά, θα σημάνει και μία τεράστια μείωση εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία.
• Τα λουκέτα -ακαταμέτρητα ακόμη και αυτά- που ήδη χτυπούν τον τουριστικό κλάδο συμπαρασύροντας έναν ευρύτατο κύκλο προμηθευτών προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δέχτηκαν τη χαριστική βολή, όντας ήδη ευάλωτες λόγω της προηγούμενης οικονομικής κρίσης.
• Η δραματική πτώση των δημόσιων εσόδων λόγω αντικειμενικής αδυναμίας των πολιτών να καταβάλουν φόρους και εισφορές με πλήρη ανατροπή του προϋπολογισμού του 2020 αλλά και σημαντική επίδραση σε εκείνον που θα σχεδιαστεί για το 2021…
• Το προσφυγικό με τα ήδη συσσωρευμένα προβλήματα τόσο στη νησιωτική Ελλάδα όσο και στην ενδοχώρα αλλά και με αυτά που θα προστεθούν καθώς ο Ερντογάν φαίνεται να έχει αναστείλει αλλά όχι και ματαιώσει τα σχέδιά του για την προώθηση χιλιάδων προσφύγων προς τη Δύση…
• Οπως δεν έχει βέβαια αναστείλει και τους σχεδιασμούς του για την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο όπου η πανδημία δεν σταμάτησε τις δεκάδες, καθημερινές προκλήσεις όλο αυτό το διάστημα που Ελλάδα και Τουρκία «έμενε σπίτι».

Ομως υπάρχει και μία σειρά άλλα ζητήματα ήδη πριν την εμφάνιση του κοροναϊού και το ξέσπασμα της επιδημίας. Ανάμεσά τους:

• Η συνολική ρύθμιση των κόκκινων δανείων και των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων
• Οι νέες αντικειμενικές αξίες και η προσαρμογή του ΕΦΚΑ
• Το ζήτημα των αναδρομικών των συνταξιούχων μετά και την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ
• Το ζήτημα των νέων εξοπλισμών αλλά ανανέωσης/αναβάθμισης του υπάρχοντος στις Ενοπλες Δυνάμεις
• Το θέμα των επενδύσεων που από fast-track έχουν γίνει slow-motion (βλέπε Ελληνικό) με δεδομένο το δυσμενές διεθνές περιβάλλον 
• Η αναδιάρθρωση και ενίσχυση του ΕΣΥ! Ναι, αυτό που άντεξε αλλά δεν ενισχύθηκε ουσιαστικά έτσι ώστε να αντέξει μία επόμενη υγειονομική κρίση
• Οι αλλαγές στο σύστημα και στην ταχύτητα απονομής της δικαιοσύνης που μάλιστα μετά την καραντίνα θα επιβαρυνθεί με χιλιάδες εκκρεμείς υποθέσεις.
• Οι αλλαγές στην Παιδεία με το σχετικό νομοσχέδιο να κατατίθεται εν μέσω πανδημίας αλλά και αντιδράσεων από το σύνολο σχεδόν της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Και πλάι σε αυτά, μια σειρά από επιμέρους πολιτικά και κοινοβουλευτικά ζητήματα αλλά και θέματα δικαιοσύνης, όπως η συνέχιση της διερεύνησης του σκανδάλου της Novartis και η ολοκλήρωση των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, αλλά και η συνολική επιστροφή της Βουλής στην κανονικότητα.

 Ο «τραχανάς είναι απλωμένος», όπως έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης, και αυτό αφορά τόσο την κυβέρνηση που έχει να αντιμετωπίσει με πιεστικό τρόπο και με επελαύνουσα μία ύφεση που θα κινηθεί από 4% (εκτίμηση Γ. Στουρνάρα) μέχρι και 12% (εκτίμηση ΔΝΤ) και την ανεργία να πηγαίνει αρκετά πάνω από το 20%, αλλά και την αντιπολίτευση.

Η μεν κυβέρνηση και η ΝΔ θα πρέπει, ανάμεσα στα άλλα, να απαντήσουν στο κρίσιμο θέμα του «για άλλα μας ψήφισαν και άλλα πρέπει να κάνουμε», δίλημμα που μοιάζει πολύ με εκείνο του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, το καλοκαίρι του 2015 όταν προσέφυγε στις κάλπες για να το επιλύσει. Διότι, όντως, κάπως αλλιώς τα είχε φανταστεί και προγραμματίσει τα πράγματα η Νέα Δημοκρατία πέρσι τέτοια εποχή για την “μετά τα μνημόνια” εποχή και αλλιώς της προκύψανε. Και το χειρότερο είναι ότι τα κακά μαντάτα για την οικονομία είχαν ξεκινήσει ήδη πριν την πανδημία.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ έχει τα δικά του προβλήματα με πρώτο αυτό της άμεσης επανεκκίνησης με σταδιακή έξοδο από την συναινετική στάση που ορθώς υιοθέτησε ως προς την αντιμετώπιση της επιδημίας και των μέτρων που επιβλήθηκαν. Η “λευκή επιταγή” για τον Τσιόδρα και εν μέρει για τον Κικίλια ως υπουργού Υγείας, δεν μπορεί να μετατραπεί σε “ψήφο ανοχής” για το επόμενο χρονικό διάστημα όταν μάλιστα ακόμη και η Φώφη Γεννηματά υψώνει τους αντιπολιτευτικούς τόνους κατά τι ψηλότερα από το Γραφείο Τύπου της Κουμουνδούρου και συχνα με καλύτερο timing.

Ταυτόχρονα ο Αλέξης Τσίπρας έχει να αντιμετωπίσει το τι μέλλει γενέσθαι εντός του κόμματος μετά την αναβολή του συνεδρίου του Απριλίου και το αν η εκεχειρία μεταξύ των τάσεων διατηρηθεί, με την ταυτόχρονη ενίσχυση του εγχειρήματος της Προοδευτικής Συμμαχίας ή αν θα υπάρξει ένας νέος κύκλος εσωστρέφειας όπως αυτός που βίωσε από τον περασμένο Ιούλιο μέχρι τις αρχές του 2010. Τέλος θα πρέπει να βρει άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις απέναντι στον επικοινωνιακό αποκλεισμό που του έχει επιβληθεί καθιστώντας τον αόρατο για την κοινωνία.

Η ελληνική κοινωνία έχοντας βγει από μία πολύ δύσκολη, δεκαετία περίοδο μνημονίων και λιτότητας και έχοντας μπροστά της το φάσμα μιας ακόμη πιο δύσκολης περιόδου, σύντομα θα ζητήσει πειστικές απαντήσεις και προτάσεις τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση. Πριν μπει ο σκληρός χειμώνας που πέρα από τα μεγάλα έξοδα είναι πολύ πιθανό να φέρει ένα δεύτερο κύμα πανδημίας, εάν δεν βρεθεί σύντομα φάρμακο και εμβόλιο…

Η προσφυγή στις κάλπες που εσχάτως συζητιέται πολύ, μπορεί να είναι μία λύση. Κρύβει όμως και έναν μεγάλο κίνδυνο: να αποτελούν λύση ΜΟΝΟ για την (προσωρινή) επιβίωση του σημερινού πολιτικού σκηνικού αλλά όχι της ίδιας της κοινωνίας η οποία αργά ή γρήγορα θα μετατραπεί σε καζάνι που βράζει σε μία Ευρώπη στα πρόθυρα της διάλυσης. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που θα συζητήσουμε σε επόμενο σημείωμα…

Ούτως ή άλλως η επόμενη μέρα της καραντίνας είναι «γκαστρωμένη» και είναι βέβαιο ότι σε λίγα πράγματα θα θυμίζει την προηγούμενη μέρα, πριν μείνουμε σπίτι…

libre.gr

Καθυστερημένη αυτοκριτική

του Τάσου Παππά

Τον θυμάστε τον κ. Σόιμπλε; Ξεχνιέται αυτός ο τύπος; Με τίποτε. Προσφάτως έκανε μια δήλωση που προκάλεσε αίσθηση. Οχι, δεν αναφέρθηκε στους τεμπέληδες Ελληνες με τη ροπή προς την τρυφηλότητα, τους οποίους λυπόταν γιατί τον Γενάρη του 2015 ψήφισαν εκείνους τους ακατονόμαστους κατσαπλιάδες. Τώρα βρίσκεται σε φάση αυτοκριτικής. Ναι, καλά διαβάσατε, σε φάση αυτοκριτικής.

Είπε λοιπόν ο πρόεδρος του γερμανικού κοινοβουλίου ότι «το μότο ήταν απορρύθμιση, απορρύθμιση, απορρύθμιση των αγορών μέχρι που όλα τινάχτηκαν στον αέρα». Καλώς τον κι ας άργησε πολύ. Καλοδεχούμενη η ομολογία ότι η πολιτική που κυριάρχησε τα προηγούμενα χρόνια ήταν καταστροφική, μόνο που σε ορισμένες χώρες άφησε ερείπια στο πέρασμά της. Οταν διάφοροι πολιτικοί και οικονομολόγοι προειδοποιούσαν για τις συνέπειες, ο κ. Σόιμπλε και οι φωστήρες με τα πλουμιστά διδακτορικά που τον πλαισίωναν και εξωράιζαν τις επιλογές του συστήματος, τους χαρακτήριζαν τυχοδιώκτες, λαϊκιστές και αριστεριστές.

Επίσης πρέπει να μας πει ο κ. Σόιμπλε ποιος θα πληρώσει για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν την περίοδο της κρίσης. Για την ώρα ούτε κουβέντα. Αλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Να αγαπηθούμε δεν λέω, ωστόσο να ξέρουμε τι και ποιους πρέπει να αγαπήσουμε. Ο Ελληνας πρωθυπουργός στη συνάντηση που είχε με τον Ολλανδό ομόλογο του Μαρκ Ρούτε είπε ότι δεν ξεχνάμε πως η Ευρώπη μάς βοήθησε. Να την αγαπήσουμε λοιπόν την Ευρώπη που μας βοήθησε. Αφιλοκερδώς μας στάθηκε; Ωραίο καλαμπούρι. Κάποιος από τους στενούς συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη -ένας, βρε αδερφέ, απ' αυτούς που δεν είναι της λογικής πετάει ο γάιδαρος- ας τον ενημερώσει ότι:

-Σύμφωνα με τον πρώην επικεφαλής του Eurogoup, Γερούν Ντάισεμπλουμ (το κολλητάρι του κ. Σόιμπλε), η πρώτη μέριμνα των Βρυξελλών με το ξέσπασμα της κρίσης δεν ήταν να σώσουν την Ελλάδα, αλλά τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που ήταν πολύ εκτεθειμένες στα ελληνικά ομόλογα. Δεν την λες και ανιδιοτελή αυτή τη στάση!

-Την είσοδο του ΔΝΤ στην Ελλάδα την επέβαλαν οι Ευρωπαίοι -για την ακρίβεια η Γερμανία- και από τις κακές προβλέψεις του Ταμείου για τα δημοσιονομικά μεγέθη καθώς και την εφαρμογή λανθασμένου πολλαπλασιαστή η οικονομία της χώρας επλήγη βάναυσα σε πολλά επίπεδα (κατάρρευση του ΑΕΠ, εκτίναξη της ανεργίας, διάλυση της μεσαίας τάξης). Είναι απορίας άξιον πώς έπεσαν τόσο πολύ έξω οι ειδικοί. Πλήρωσαν κάποιο τίμημα για τις γκάφες (;) τους; Τους αφαλόκοψαν; Σιγά τα αίματα. Αυξήθηκαν οι μισθοί τους, κέρδισαν μπόνους και οι πιο προσοντούχοι πέρασαν στον ιδιωτικό τομέα, για να συνεχίσουν από κει το θεάρεστο έργο τους. Κι αν παραστεί ανάγκη, θα επιστρέψουν σε περίοπτα πόστα (άλλωστε οι περιστρεφόμενες πόρτες γι' αυτό υπάρχουν). Οσο για αποζημίωση στην ταλαίπωρη χώρα προκειμένου να κλείσει κάποιες τρύπες που προκάλεσαν οι ευφυείς επιλογές τους; Αυτό δα έλειπε. Την επόμενη φορά που θα τους χρειαστούμε και θα τους καλέσουμε να μας ξανασώσουν, ας είμαστε πιο προσεκτικοί. Να ρωτήσει ο κ. Μητσοτάκης τον ομόσταβλό του στην Αργεντινή (Μάκρι).

-Ο απερχόμενος πρόεδρος της Κομισιόν, Ζ.-Κ. Γιούνκερ είπε ότι «τσαλακώσαμε την αξιοπρέπεια των Ελλήνων ιδιαίτερα μετά το 2015». Οταν όμως του το επισήμαιναν διανοούμενοι και πολιτικοί από όλο το ιδεολογικό φάσμα, αυτός και οι άλλοι οπαδοί της σκληρής λιτότητας και των μηδενικών ελλειμμάτων μάς έλεγαν ότι τα εκλογικά αποτελέσματα δεν ανατρέπουν τις συμφωνίες, απειλούσαν την Ελλάδα με οικονομικό Αρμαγεδδώνα και πέρασαν με πραξικόπημα (όρος που χρησιμοποίησε ο Γιούργκεν Χάμπερμας) τις αποφάσεις του ιερατείου των Βρυξελλών, δηλαδή του Βερολίνου.

Ερώτημα: Αυτήν την Ευρώπη πρέπει να την αγαπήσουμε;

Ανάγωγα

Σωτήριον... έτος 1962. Κυβέρνηση της ΕΡΕ (είχαν προηγηθεί οι εκλογές βίας και νοθείας του 1961) και συναντιούνται ο Κωνσταντίνος Τσάτσος με τον πρόεδρο της ΕΔΑ Ηλία Ηλιού. Ο Τσάτσος, αναφερόμενος στα θέματα του φοιτητικού κινήματος, είπε στον Ηλιού: «έχετε ιδεολογική υπεροπλία στα πανεπιστήμια και δεν έχουμε άλλο τρόπο να σας αντιμετωπίσουμε από το να σας ταράξουμε στο ξύλο». Ο Ηλιού τού απάντησε ότι «και εμείς θα σας ταράξουμε στη νομιμότητα». Η σημερινή κυβέρνηση της Δεξιάς ακόμη δεν μας έχει ταράξει στο ξύλο, όπως όμως φαίνεται από ορισμένα δείγματα γραφής της «έχει ταράξει τη νομιμότητα».

efsyn.gr

Το colpo grosso Μητσοτάκη - Βέμπερ για «ξήλωμα» των μέτρων Τσίπρα

του Μάκη Κοψίδη
«Ο εκτροχιασμός της οικονομίας που προκάλεσαν τα μεταμνημονιακά μέτρα του Τσίπρα με αναγκάζει  να εφαρμόσω  τη μείωση του αφορολόγητου». 
Αυτό ετοιμάζεται  να προβάλλει –αν υποθέσουμε ότι κάνει κυβέρνηση- ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να εφαρμόσει την μείωση του αφορολόγητου και να ξηλώσει τα θετικά μέτρα της κυβέρνησης.    Βεβαίως δεν είναι μόνος του. Βρίσκει και έναν σύμμαχο στο σχέδιό του που είναι η  πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν και οι «διαρροές» που ακολούθησαν από τις Βρυξέλλες  ότι τα μέτρα της κυβέρνησης θέτουν σε  κίνδυνο τους δημοσιονομικούς στόχους και το πρωτογενές πλεόνασμα . Πρόκειται για μία έκθεση που αφορά τους ακραίους κύκλους των δανειστών αν αναλογιστούμε ότι αυτή την περίοδο το «παιχνίδι» στις Βρυξέλλες το κάνουν  δύο γερμανοί ,  ο επικεφαλής του ESM  Ρέντλινγκ  μαζί με τον Μάνδρεντ Βέμπερ που διεκδικεί την ηγεσία της Κομισιόν.  Οι δηλώσεις Βέμπερ κατά των μέτρων της κυβέρνησης είναι γνωστές , όπως γνωστές είναι και οι σχετικά πρόσφατες δηλώσεις του Ρέντλινγκ αλλά και  του Ντομπρόφσκι ότι τα πρόσφατα μέτρα είναι σε λάθος κατεύθυνση.
Γνωστοί για τις θατσερικές τους απόψεις τόσο οι δύο προαναφερόμενοι γερμανοί όσο και  το στήριγμά τους στην  Ελλάδα , ο Κυρ. Μητσοτάκης,  δίνουν έμφαση στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων ( κατάργηση οκτάωρου, επταήμερη εργασία κτλ.) , στην μείωση των κοινωνικών δαπανών , την μείωση του κράτους πίσω από τον μανδύα της μείωσης της φορολογίας.   Μεγάλο εμπόδιο στην προώθηση των παραπάνω αποτελεί το πακέτο Τσίπρα  που κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση  και τα μέτρα που περιλαμβάνει όπως  η 13 σύνταξη, το αφορολόγητο , οι 120 δόσεις  που κατά τον τομεάρχη Εργασίας της ΝΔ,  χαλάνε την ….κουλτούρα πληρωμών και υπονομεύουν την οικονομία.  Προκειμένου να προωθήσουν τις αντιλαικές ρυθμίσεις που σκέπτονται,  πρέπει να κατεδαφίσουν το μεταμνημονιακό πακέτο με τα θετικά μέτρα.  Οχημα θα είναι το γνωστό . «Η ανάγκη για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».
Με άλλα λόγια πίσω από την άρνηση της ΝΔ να ψηφίσει την κυβερνητική πρόταση για την μη μείωση του αφορολόγητου βρίσκεται η παραπάνω στρατηγική της. Το επιχείρημα ότι είχε καταθέσει εκείνη πρόταση για το αφορολόγητο, είναι υποκριτικό.  Η κυβέρνηση κάνει ότι έκανε και με τις συντάξεις.  Και για το αφορολόγητο και για τις συντάξεις πρόθεση κυβερνητική ήταν να έρθει σε συμφωνία με τους θεσμούς. Αυτό έγινε με τις συντάξεις αυτό θα έκανε και με το αφορολόγητο αν δεν είχαμε εκλογές.  Δεν υπήρχε κανένας λόγος να γίνει μονομερώς για αυτό λοιπόν απέρριψε την σχετική τροπολογία της ΝΔ και άλλων κομμάτων λίγο πριν τις ευρωεκλογές.  Αλλά και ο ισχυρισμός ότι η κυβέρνηση να άφηνε το θέμα στην επόμενη κυβέρνηση είναι ανυπόστατος, με δεδομένη την «ανατριχίλα» της ηγεσίας της ΝΔ για παρόμοια μέτρα και την προετοιμασία που κάνει με τους γερμανούς συμμάχους της για ανατροπή αυτών των μέτρων.  Η δέσμευση του Κυρ. Μητσοτάκη ότι θα τηρήσει την μη μείωση του αφορολόγητου είναι μόνο στα χαρτιά.  Προεκλογικά ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν στρογγυλεύει το πρόγραμμα του  ,αλλά προσπαθεί να το κρύψει κάνοντας τα πάντα για να έρθει στην κυβερνητική εξουσία.
left

Σχέδιο για «ξήλωμα» των θετικών μέτρων Τσίπρα;

"Καλούμε τη ΝΔ να έρθει στη Βουλή και να ψηφίσει τη μη μείωση του αφορολόγητου γιατί αν δεν έρθει φαίνεται ότι επιμένει - κρυφά - στις δίδυμες περικοπές, δηλαδή τις περικοπές σε συντάξεις και αφορολόγητο": Πίσω από αυτό το μήνυμα του Νίκου Παππά, και πίσω από, επιλεκτικές, διαρροές εκ Βρυξελλών που ακολούθησαν την έκθεση της Κομισιόν δεν είναι λίγοι εκείνοι στην κυβέρνηση που βλέπουν να δρομολογείται ένα νέο, υπόγειο και συντονισμένο, σχέδιο – ένα σχέδιο που στοχεύει στο «ξήλωμα» των θετικών μεταμνημονιακών μέτρων και την επιστροφή σε οικονομική συνταγή ΔΝΤ.

Σ’ αυτό το σχέδιο οι ίδιοι κυβερνητικοί κύκλοι διαπιστώνουν έναν «αξιοσημείωτο» συντονισμό ανάμεσα στον παραδοσιακά σκληρό – και μετά τις ευρωεκλογές ενισχυμένο – άξονα των θεσμών και την Νέα Δημοκρατία. Ως προς το ευρωπαϊκό σκέλος, η σκληρή γραμμή εκπροσωπείται πλέον από το γερμανικό «δίδυμο» Ρέγκλινγκ και Βέμπερ, τον επικεφαλής του ESM και τον επικεφαλής του ΕΛΚ που διεκδικεί την ηγεσία την Κομισιόν, που δεν κρύβει την ροπή του προς το θατσερικό οικονομικό μοντέλο. Είναι ένα μοντέλο που, έως τώρα, καμουφλάρεται με την μάσκα των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» και εστιάζει στην εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών κυρίως στα πεδία των εργασιακών, των περικοπών των κοινωνικών δαπανών, και του μικρότερου κράτους.

Πιο κοντά σ’ αυτό το μοντέλο φέρεται να βρίσκεται και ο νυν αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόφσκις, ο οποίος σήμερα έστειλε και τα πιο αιχμηρά μηνύματα ερμηνεύοντας την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Ντομπρόφσκις ήταν εκείνος που διαμήνυσε πως το θετικό πακέτο μέτρων έχει κόστος και δεν προχωρά προς τη σωστή κατεύθυνση, για να προειδοποιήσει: «Είναι σημαντικό να μη διαταραχθεί η πρόοδος των τελευταίων χρόνων και η έξοδος της χώρας στις αγορές. Υπάρχει πολύ μικρό περιθώριο για λάθη».

Σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν τα θετικά μέτρα μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τους δημοσιονομικούς στόχους, ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται – σε πρώτο χρόνο – τουλάχιστον πως θα κλείσει στο 2,5% του ΑΕΠ έναντι 3,5% που είναι ο στόχος και 4,1% που υπολογίζει το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών. Συνολικά, η Κομισιόν θεωρεί ότι το κόστος των θετικών μέτρων ξεπερνά το 1% του ΑΕΠ (1,9 δις), μια πρόβλεψη την οποία επιμένει να απορρίπτει το οικονομικό επιτελείο στην Αθήνα το οποίο προσδιρίζει το κόστος στο 0,6% του ΑΕΠ.


Δεν είναι τυχαίο πως στην σημερινή ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών επισημαίνεται πως και σε άλλες περιπτώσεις οι προβλέψεις των Βρυξελλών δεν επαληθεύθηκαν. Κυρίως, όμως, κυβερνητικά στελέχη θεωρούν πως δεν είναι καθόλου τυχαίες οι διαρροές από ευρωπαϊκές πηγές που ακολούθησαν την δημοσιοποίηση της έκθεσης. Σύμφωνα με αυτές, στις εκτιμήσεις της Κομισιόν έχει συμπεριληφθεί και το σενάριο μη μείωσης του αφορολόγητου, αλλά μετά την εφαρμογή και των θετικών μέτρων του Μαίου – 13η σύνταξη κλπ- αυτό το σενάριο κρίνεται «επισφαλές». Και, κατά τις ίδιες πηγές, ενδέχεται να χρειαστούν «ισοδύναμα για να αντισταθμιστεί το δημοσιονομικό κόστος».

Η ενδελεχής συζήτηση επί του θέματος, όπως λένε οι ίδιοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι, παραπέμπεται στο Eurogroup, όμως κυβερνητικοί παράγοντες στην Αθήνα σημειώνουν με νόημα δύο στοιχεία: Το πρώτο είναι πως το μήνυμα περί «ισοδύναμων» παραπέμπει σε πιθανή επανεξέταση και τελική εφαρμογή του μειωμένου αφορολόγητου. Και, όπως προσθέτουν, πρόκειται για μια προοπτική που «μπορεί να διευκολύνει το κρυφό πρόγραμμα της ΝΔ», καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης – εάν αναλάβει την διακυβέρνηση - θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι επαναφέρει την μείωση του αφορολόγητου επειδή τον ανάγκασε να το πράξει ο «δημοσιονομικός εκτροχιασμός» του ΣΥΡΙΖΑ.

Το δεύτερο στοιχείο είναι πως οι μεγαλύτερες αντιρρήσεις των θεσμών δεν αφορούν ούτε την 13η σύνταξη, ούτε το αφορολόγητο, αλλά την ρύθμιση για τις 120 δόσεις. Το υπουργείο Οικονομικών εκτιμά ότι οι ρυθμίσεις θα αποφέρουν πρόσθετα έσοδα 0,2% του ΑΕΠ φέτος και 0,3% του ΑΕΠ το 2020. Η  Κομισιόν, από την πλευρά της βλέπει το ακριβώς αντίθετο – δημοσιονομική «τρύπα» έως και 1,2 δις ευρώ ακριβώς από τις ρυθμίσεις οφειλών και επαναβεβαιώνει την αντίθεση των θεσμών στις ρυθμίσεις χρεών τις οποίες θεωρεί βλαπτικές για την «κουλτούρα πληρωμών». Κι εδώ βεβαίως, στην κυβέρνηση, διαπιστώνουν την απόλυτη σύμπτωση και με τις πρόσφατες τοποθετήσεις του τομεάρχη Εργασίας της ΝΔ Γιάννη Βρούτση, ο οποίος είπε πως τέτοιου τύπου ρυθμίσεις υπονομεύουν την οικονομία, αλλάζουν την κουλτούρα των πληρωμών και γίνονται τροχοπέδη για τις συνεπείς επιχειρήσεις και τους συνεπείς πολίτες…
tvxs

Η κυνική ομολογία του ΔΝΤ και οι αμετανόητοι

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κάνει την αυτοκριτική του για τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης  όσο και για τις εσφαλμένες εκτιμήσεις του. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια και η καταστροφή μιας χώρας για να προχωρήσει σε μια κυνική ομολογία για το εγκληματικό πρόγραμμα που το παρουσίαζαν ως "ευαγγέλιο", αδειάζοντας την πολιτική τάξη που χειρίστηκε τη χρεοκοπία και επέμενε πως η συνταγή του σοκ ήταν η ενδεδειγμένη λύση.  

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ , αξιολογώντας το πρόγραμμα της Ελλάδας, παραδέχεται ότι  είχε σημαντικές αστοχίες και παραλείψεις, υπερβολική δημοσιονομική προσαρμογή και υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις για την επιτυχία των μέτρων λιτότητας. Το Ταμείο παραδέχεται, κοινώς, ότι φτωχοποίησε μια ολόκληρη χώρα για να διασώσει τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που ήταν εκτεθειμένες στο ελληνικό χρέος ενώ προκάλεσε δραματική απώλεια 25% του εθνικού πλούτου που θα αποτελεί για πολλά ακόμη χρόνια τροχοπέδη κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας.

Όσοι επεσήμαναν από την αρχή της κρίσης τα αυτονόητα που σήμερα παραδέχεται το ΔΝΤ, κατηγορήθηκαν ως "λαϊκιστές", απαξιώθηκαν και στοχοποιήθηκαν, πάντα με τις πρόθυμες υπηρεσίες του μιντιακού συστήματος. Το Ταμείο παραδέχεται επίσης πως το PSI ήταν ένας αποτυχημένος μηχανισμός κουρέματος χρέους, μόνο που από το 2011 και μέχρι σήμερα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, με προεξάρχοντα το Ευ. Βενιζέλο, επιμένουν να παρουσιάζουν ως «επίτευγμα» το μέτρο που διέλυσε τα ασφαλιστικά ταμεία και την κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα.

Όμως ακόμη και σήμερα, με όσα έχουν συμβεί, υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα που επιμένουν να θεωρούν σωστά τα μνημόνια και λάθος τις πολιτικές ελάφρυνσης που εφαρμόζει σήμερα η κυβέρνηση.  Αυτοί που υπερθεμάτισαν στις πολιτικές της σκληρής λιτότητας, τις οποίες σήμερα το ίδιο το ΔΝΤ αναθεωρεί ως τραγικά λανθασμένες, συνεχίζουν να ενδύονται το ρόλο του τιμητή, ενώ η ΝΔ, αμετανόητη, επαγγέλλεται ένα πρόγραμμα που παραπέμπει στα μέτρα του ΔΝΤ και στηρίζει τον Μάνφρεντ Βέμπερ, θερμό υποστηρικτή αυτών των πολιτικών, για την ηγεσία της ΕΕ. 

Η διαχείριση της κρίσης ήταν καταστροφική γιατί το πολιτικό προσωπικό που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία, επέμενε να τη βγάλει από αυτή χωρίς να έχει αλλάξει στο παραμικρό νοοτροπία και "φόρτωνε" στον ελληνικό λαό τη μεγαλύτερη ευθύνη. Άλλωστε, όταν ξέσπασαν τα μνημόνια, ήταν αυτό το πολιτικό προσωπικό - συνεπικουρούμενο από κάθε λογής υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού -  που υποστήριξε ανοιχτά ή συγκαλυμμένα ότι η χώρα «χρειαζόταν έναν Τόμσεν για να στρώσει». Τελικά αποδείχτηκε ότι χρειαζόταν απλώς μια σοβαρή διακυβέρνηση για να βγει από τα μνημόνια. 

tvxs

ΔΝΤ: Τα κάναμε όλα λάθος στην Ελλάδα - Tη θυσιάσαμε για χάρη των τραπεζών

Με μια «αξιολόγηση» της απόδοσης των δικών του προγραμμάτων, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου επιχειρεί να αναμορφώσει τη διαδικασία σχεδιασμού προγραμμάτων με απώτερο στόχο την αποφυγή της επανάληψης των λαθών που έγιναν σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, στο πλαίσιο αυτής τηςαποτίμησης της πορείας των προγραμμάτων που υλοποιήθηκαν από το 2008 έως το 2017, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου διαπιστώνει σε αρκετές περιπτώσεις σημαντικές αστοχίες και παραλείψεις. Μάλιστα στη σχετική έκθεση υπάρχουν επανειλημμένες αναφορές στην Ελλάδα, οι οποίες αναδεικνύουν:

• Τον εσφαλμένο τρόπο προσέγγισης σε αρχικό στάδιο του προβλήματος της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους
• Την δυσανάλογη έμφαση που δόθηκε στη δημοσιονομική προσαρμογ
• Τις υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις για τα μακροοικονομικά μεγέθη

Βιωσιμότητα Ελληνικού Χρέους

Αξίζει να σημειωθεί πως το ΔΝΤ αναδεικνύει για πρώτη φορά με σαφήνεια το γεγονός ότι η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέουςλειτούργησε κυριολεκτικά σαν σανίδα σωτηρίας για τις τράπεζες της ευρωζώνης, καθώς την κρίσιμη διετία 2011-2012 η χώρα μας αποπλήρωσε ομόλογα αξίας 50 δισ. ευρώ, τα οποία βρισκόταν ως επί το πλείστον στη δικαιοδοσία ευρωπαϊκών τραπεζών.

Στην έκθεση μάλιστα επισημαίνεται ότι η καθυστέρηση της αναδιάρθρωσης υπονόμευσε τόσο τις προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας όσο και την ίδια την αποτελεσματικότητα του «κουρέματος» του χρέους (PSI) που έγινε το 2012. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει το ΔΝΤ, η συγκεκριμένη εξέλιξη οφειλόταν στους φόβους για μια συνολική διάχυση της κρίσης στην Ευρωζώνη, κάτι που όμως τελικά δεν αποφεύχθηκε.

Αναφορικά με το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, το Ταμείο υπενθυμίζει ότι είχε εγκρίνει για τη χώρα μας το 2010 ένα δάνειο-μαμούθ ύψους 30 δισ. ευρώ. Οι συγκεκριμένοι πόροι είχαν γίνει διαθέσιμοι, παρόλο που το ΔΝΤ δεν μπορούσε σε εκείνη τη χρονική συγκυρία να πιστοποιήσει τη βιωσιμότητα του χρέους. Για τον λόγο αυτό είχε χρειαστεί να υπάρξει μια αλλαγή στο πλαίσιο των σχετικών κανόνων μέσω της προσθήκης της «συστημικής εξαίρεσης», η οποία επέτρεψε στο Ταμείο να παρακάμψει τον σκόπελο της βιωσιμότητας μέσω της επίκλησης του κινδύνου για μια γενικότερη εξάπλωση της κρίσης. Αυτή η εξαίρεση που άνοιξε την πόρτα για τη συμμετοχή του Ταμείου προσέφερε ουσιαστικά την πολυτέλεια του χρόνου που οδήγησε στην καθυστέρηση της αναγκαίας αναδιάρθρωσης.

Υπεραισιόδοξες Προβλέψεις

Με μια παραδοχή για «υπερβολικά αισιόδοξες προβλέψεις», το ΔΝΤ αναγνωρίζει ότι οι συγκεκριμένες εκτιμήσεις οδήγησαν στο να υποτιμηθεί ο αντίκτυπος που θα έχει η δημοσιονομική προσαρμογή στην ανάπτυξη και την πορεία του χρέους. Αν ωστόσο οι προβλέψεις του Ταμείου εδράζονταν σε μια πιο ρεαλιστική βάση, το ΔΝΤ θα είχε θέσει την άμεση αναδιάρθρωση του χρέους ως βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα.

Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια

Παρά το γεγονός ότι η χρηματοπιστωτική σταθερότητα βρισκόταν στο επίκεντρο των προγραμμάτων του ΔΝΤ, η έκθεση του Ταμείου σημειώνει ότι στο μέσο όρο το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων αυξήθηκε κατά 10,5% σε μια σειρά από χώρες όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Όπως τονίζεται, το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων άρχισε να μειώνεται στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία μόνο μετά το πέρας των προγραμμάτων, ενώ το συγκεκριμένο θέμα παραμένει ακόμα μια ανοιχτή πρόκληση για την Ελλάδα και την Κύπρο. Από το παράδειγμα αυτών των χωρών, το ΔΝΤ αντλεί το δίδαγμα ότι η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά τη διάρκεια της υλοποίησης των προγραμμάτων εμπεριέχει μια σειρά από προκλήσεις.

tvxs

Οι εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι

Γράφει ο Τάσος Παππάς

Λες να ησυχάσεις και δεν σ' αφήνουν. Σε βγάζουν από τα ρούχα σου, σε φτάνουν στο σημείο να πεις βαριές κουβέντες και να ξεχάσεις την αγωγή που έχεις πάρει από το σπίτι σου. Δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, δεν είναι τρεις. Σχοινί-κορδόνι πάει το κοροϊδιλίκι. 
Σήμερα ήταν σειρά του απερχόμενου αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Βίτορ Κονστάντσιο:..
«Κανένας θεσμός ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε η ΕΚΤ ούτε το ΔΝΤ θεώρησαν ποτέ πιθανό και φυσικά δεν προγραμμάτισαν μια πτώση 25% του ΑΕΠ της Ελλάδας. Το πρώτο και το δεύτερο πρόγραμμα της Ελλάδας σχεδιάσθηκαν με μια πολύ πιο αισιόδοξη άποψη σχετικά με το κόστος της προσαρμογής. Επομένως το πρόγραμμα προσαρμογής ήταν πράγματι πολύ σκληρό». 
Τι μας λέει ο σεβαστός κύριος; Ότι το πρόγραμμα ήταν πολύ σκληρό. Το νιώσαμε στο πετσί μας. Ότι δεν το προγραμμάτισαν. Πάλι καλά, αν και πολύ αμφιβάλλω ότι έδρασαν χωρίς σκοπιμότητα, χωρίς σχέδιο. 
Εν πάση περιπτώσει ας δεχθούμε πως είναι ειλικρινής. Σε ποιο συμπέρασμα μας οδηγεί ο λουστραρισμένος κυνισμός του; Ήταν σκιτζήδες. Να θυμηθούμε αυτούς που προηγήθηκαν; Ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Δ.Ν.Τ Μπλανσάρ είχε ομολογήσει ότι χρησιμοποίησαν λάθος πολλαπλασιαστή. Καμία συνέπεια. Ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup, ο πολύς Γερούν Ντάισελμπλουμ με το πλαστό μεταπτυχιακό, είχε παραδεχτεί ότι βασικό μέλημα των θεσμών όταν ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα ήταν να σωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες και όχι φυσικά η ελληνική οικονομία. Η ζωή συνεχίστηκε κανονικά και ο κ. Ντάισελμπλουμ έπιασε νέα δουλειά με παχυλό μισθό. 
Πριν από λίγους μήνες ο κύριος Τόμσεν είχε πει «φτάνει πια με τη μείωση των δημοσίων δαπανών στην Ελλάδα». Το Δ.Ν.Τ όμως ήταν αυτό που απαίτησε και πέτυχε να ενταχθούν στη συμφωνία η μείωση των συντάξεων και η μείωση του αφορολόγητου με το σκεπτικό ότι ο ΕΦΚΑ θα είναι ελλειμματικός για πολλά έτη (νέα κραυγαλέα αστοχία, όπως φαίνεται από τα στοιχεία). Προσθέστε και τα λόγια παρηγοριάς για τις πληγές στο σώμα της Ελλάδας του Γιούνκερ, του Μοσκοβισί, του Ρέγκλινγκ, του Ντράγκι και θα έχετε την πλήρη εικόνα του βασιλείου της υποκρισίας. 
Όλοι αυτοί οι τύποι αποφάσισαν πίσω από κλειστές πόρτες χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση και εκβίασαν τις ελληνικές κυβερνήσεις να εφαρμόσουν τις εγκληματικές πολιτικές τους. 
Ουδείς τους ενόχλησε ουδείς τους ζήτησε τα ρέστα. Κυκλοφορούν ελεύθεροι και μας πετάνε στα μούτρα τη συμπόνια τους για τις ζημιές που αυτοί προκάλεσαν.

efsyn

Τι προβλέπει η απόφαση του Eurogroup για πλεονάσματα, χρέος και ανάπτυξη

Ικανοποίηση εκφράζεται στην ανακοίνωση του Eurogroup για τις αποφάσεις σχετικά με το ελληνικό πρόγραμμα. Στη σχετική δήλωση γίνεται αναφορά για χορήγηση ευρωπαϊκών κονδυλίων για την τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και ταυτόχρονα διευκρινίζεται το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.

Ειδικότερα, το Eurogroup χαιρετίζει:

• την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών σχετικά με τη δέσμη διαρθρωτικών μέτρων που στοχεύει στην ενίσχυση της ανάπτυξης και στην αντιμετώπιση των διαρθρωτικών ανισορροπιών στα δημόσια οικονομικά και ανοίγει το δρόμο για την επιτυχή ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος του ESM.
• την έγκριση από το ελληνικό κοινοβούλιο των συμφωνημένων προαπαιτούμενων δράσεων για τη δεύτερη αξιολόγηση, και συγκεκριμένα της φιλόδοξης δημοσιονομικής δέσμης για την περίοδο μετά το πρόγραμμα, η οποία αποτελείται από μια μεταρρύθμιση της φορολογίας εισοδήματος που διευρύνει τη φορολογική βάση και τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, συνολικού ύψους 2% του ΑΕΠ
• το πακέτο αντισταθμιστικών μέτρων για την ενίσχυση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και τη βελτίωση του ελληνικού δικτύου κοινωνικής προστασίας που θα εφαρμοστεί με την προϋπόθεση ότι θα επιτευχθούν οι συμφωνηθέντες μεσοπρόθεσμοι στόχοι

Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή δράσεων για την τόνωση της ανάπτυξης στην Ελλάδα, το Eurogroup συγχαίρει στην ανακοίνωσή του την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την κινητοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την τόνωση των επενδύσεων και την υποστήριξη της απασχόλησης και της ανάπτυξης από τον Ιούλιο του 2015, κάνοντας λόγο για συνολικό ποσό σχεδόν 11 δισεκ. ευρώ.

Επίσης, καλεί τις ελληνικές αρχές να συνεργαστούν στενά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να διασφαλίσουν ότι θα απορροφηθούν πλήρως τα επιπλέον 970 εκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2017-2020, με τη βοήθεια των εμπειρογνωμόνων από τις ευρωπαϊκές χώρες που θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν το σχεδιασμό και την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων μέσω τεχνικής βοήθειας.

Επιπλέον, τονίζεται πως θα πρέπει να διερευνηθούν και άλλες δυνατότητες κινητοποίησης πρόσθετων κονδυλίων από τις εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες και άλλους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς (όπως η ΕΤΕπ και η ΕΤΑΑ). Υπογραμμίζεται επίσης πως η Ευρωομάδα υποστηρίζει τις προσπάθειες των ελληνικών αρχών να συνεργαστούν με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα για τη δημιουργία Εθνικής Τράπεζας Ανάπτυξης.

Για χρέος και πλεονάσματα

Σε ό,τι αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους η ανακοίνωση περιλαμβάνει τα παρακάτω βασικά σημεία:

• Πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και εν συνεχεία μια δημοσιονομική πορεία που θα είναι «σύμφωνη με το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο και η οποία θα επιτευχθεί σύμφωνα με την ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με πρωτογενές πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ ή λίγο μεγαλύτερο κατά την περίοδο από το 2023 έως το 2060».
• Η ετήσια εξυπηρέτηση του χρέους θα πρέπει να είναι κάτω του 15% του ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα και κάτω από το 20% του ΑΕΠ στη συνέχεια, έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι το χρέος μειώνεται σταθερά
• Μια μεσοπρόθεσμη δέσμη μέτρων για το χρέος θα εφαρμοστεί στο τέλος του προγράμματος και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων σύμφωνα με τη δήλωση της Eurogroup της 25ης Μαΐου 2016.
• Στη βάση της τελικής έκθεσης βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, θα μπορούσε να εφαρμοστεί μια επέκταση των ωριμάνσεων των δανείων και μιας περαιτέρω περιόδου χάριτος από 0 έως 15 έτη.
• Ως μέρος των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους θα συμφωνηθεί ένας μηχανισμός που θα επαναϋπολογίζει τις ανάγκες αναδιάρθρωσης του χρέους με βάση τις διαφορές μεταξύ της πραγματικής απόδοσης της ελληνικής οικονομίας και των εκτιμήσεων στο πλαίσιο των αναλύσεων βιωσιμότητας του χρέους
• Μακροπρόθεσμα, σε περίπτωση απροσδόκητα δυσμενέστερου σεναρίου θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί ένας μηχανισμός έκτακτης ανάγκης για το χρέος, όπως αναφέρεται στη συμφωνία και του Μαΐου 2016

Για το ΔΝΤ

Σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή του ΔΝΤ η ανακοίνωση υπογραμμίζει ότι η διοίκηση του ΔΝΤ σύντομα θα συστήσει στο ΔΣ του την κατ' αρχήν έγκριση του αιτήματος της Ελλάδας για 14μηνο πρόγραμμα, ενώ εκφράζει την ικανοποίησή του ΔΝΤ για την «περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για το χρέος» την οποία χαρακτηρίζει «σημαντικό βήμα προς τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους».

Για τη δόση

Αναφορικά με το ύψος της δόσης, η ανακοίνωση του Eurogroup επισημαίνει ότι θα είναι ύψους 8,5 δισ. ευρώ για την κάλυψη των τρεχουσών χρηματοδοτικών αναγκών, την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών και ενδεχομένως για τη αρχή της δημιουργία ενός κεφαλαιακού αποθέματος.

Τέλος, η ανακοίνωση σημειώνει πως «ενόψει του τερματισμού του τρέχοντος προγράμματος τον Αύγουστο του 2018, το Eurogroup δεσμεύεται να παράσχει στήριξη στην Ελλάδα για την επιστροφή στις αγορές» επισημαίνοντας ότι οι «μελλοντικές εκταμιεύσεις θα πρέπει να καλύπτουν όχι μόνο την ανάγκη αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών αλλά και τη δημιουργία περαιτέρω αποθεμάτων για την υποστήριξη της εμπιστοσύνης των επενδυτών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης στις αγορές».

tvxs

Δεν περνάς κυρά-Μαρία

"Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να προειδοποιήσει ότι φτάσαμε στο αμήν; Ότι δεν θα κάνουμε πίσω από το στοιχειώδες; Και άρα δεν απειλείται μόνο η υπερχρεωμένη παράγκα μας, αλλά και το ευρωπαϊκό τους ανάκτορο;"

του Θανάση Καρτερού

Επτά χρόνια ζόφος, και ζητείται ελπίς. Μέτρα και μέτρα, κι άλλα μέτρα, επιβάλλονται, ως τα διόδια, υποτίθεται, για να φτάσουμε στο τέλος του τούνελ. Και μόλις τα μέτρα ληφθούν, και εκατομμύρια άνθρωποι στραγγιστούν, φυλακιστούν, ξεσκιστούν, ο ταχυδακτυλουργικός κυνισμός δανειστών και νταβατζήδων μάς γυρίζει στην αφετηρία. Αυτά που δεσμεύτηκαν να δώσουν, με αντίτιμο τα μέτρα, απλούστατα δεν τα δίνουν. Με χίλιες δικαιολογίες -φταίει η κυβέρνηση που δεν επιβάλλει φόρους στους εφοπλιστές, είναι το ωραιότερο από τα τελευταία που ξεφούρνισε ο Σόιμπλε.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, ως φάρσα από τη μεριά τους, αλλά ως τραγωδία για μας, και τώρα με την κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup. Μήνες και μήνες το πάλευαν οι δικοί μας, για να εξανθρωπίσουν το απάνθρωπο -τις απαιτήσεις για σκληρά μέτρα, εν ονόματι της ρύθμισης του χρέους. Εν πάση περιπτώσει, η Βουλή ψήφισε όσα ψήφισε, που καλά δεν τα λες, αλλά είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη να βγούμε από την επιτροπεία, ώστε μπορείς να κάνεις τα ξινά γλυκά. Κι έρχονται πάλι οι ίδιοι εκπρόσωποι του μαύρου να παίξουν το ίδιο παιγνίδι. Δεν περνάς κυρά Μαρία...

Ήρθε η ώρα των αποφάσεων, αποφάνθηκε η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, επαναλαμβάνοντας ότι δεν πρόκειται να ισχύσουν τα μέτρα, που επιβλήθηκαν από τους «άλλους», αν οι «άλλοι» δεν τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Ωραία. Μήπως θα μπορούσε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ να πάει ένα βήμα παραπέρα; Να προειδοποιήσει ότι η Ευρώπη οδηγείται σε μείζονα κρίση με την υπαναχώρηση από τα συμφωνημένα; Ότι φτάσαμε στο αμήν; Ότι δεν θα κάνουμε πίσω από το στοιχειώδες; Και άρα δεν απειλείται μόνο η υπερχρεωμένη παράγκα μας, αλλά και το ευρωπαϊκό τους ανάκτορο;

Εντάξει, συμφωνώ ότι έξω από τον χορό κ.λπ. Αλλά, αφού αποκλείουμε τα κολλημένα με σάλιο Λαγκάρντ ευχολόγια, θα ήταν κακό να κάνουμε σαφές πόσο αποφασισμένη είναι η κυρα-Μαρία; Δεν γίνεται λόγος εδώ για τον λόγο της κυβέρνησης. Αλλά του κόμματος. Αν η ανακοίνωση έλεγε, δηλαδή, ότι ζητά από την κυβέρνηση να μην κάνει πίσω, και για ό,τι ήθελε, την ευθύνη θα έχουν όσοι τσαλαπατούν τις δεσμεύσεις τους, θα ήταν λέτε τυχοδιωκτισμός; Δεν ξέρω. Φοβάμαι πάντως ότι, εδώ που είμαστε, η ώρα των αποφάσεων δεν ήρθε μόνο για τους «άλλους»...

AVGI

Η καλύτερη προπαγάνδα είναι η αλήθεια

«Υπάρχει περιθώριο επαναδιαπραγμάτευσης; Σε μια Ευρώπη με απρόβλεπτο μέλλον προφανώς και θα είναι ανοιχτή η διαπραγμάτευση. Ενδεχομένως μετά τις γερμανικές εκλογές ή όταν τελειώσει το τρέχον πρόγραμμα και η χώρα έχει τις προϋποθέσεις και τις δυνατότητες να βγει στις αγορές. Σε κάθε περίπτωση όσα μέτρα κι αν ψηφιστούν τώρα (θετικά και αρνητικά) η εφαρμογή τους θα εξαρτηθεί από την οικονομική και πολιτική κατάσταση στη χώρα, την οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη»

της Μαρίας Μπαλάφα

Γιατί οι δανειστές επέμεναν σε μέτρα για την περίοδο μετά τη λήξη του μνημονίου και μάλιστα ενώ γνωρίζουν ότι η ελληνική οικονομία ανακάμπτει και μάλιστα μια εποχή που κανείς στην Ευρώπη δεν ξέρει τι του ξημερώνει; Προφανώς γιατί το ΔΝΤ έβαζε όρους για τη συμμετοχή του και προφανώς γιατί η Μέρκελ θέλει το ΔΝΤ για να μπορέσει να κάνει εκλογές.

Ποια προβλήματα προκαλεί η συγκεκριμένη συμφωνία στην ελληνική κυβέρνηση και γιατί ήταν ένας ακόμα εκβιασμός; Γιατί την εκθέτει στον κίνδυνο της πολιτικής και κοινωνικής απονομιμοποίησης από τα στρώματα που εκπροσωπεί.

Είχε η κυβέρνηση εναλλακτική; Όσο το πρόγραμμα είναι σε ισχύ και υπάρχει η απειλή της ασφυξίας όλοι γνωρίζουν ότι δεν είχε. Συμφώνησε υπό δύο συγκεκριμένες προϋποθέσεις, την εφαρμογή και των αντίμετρων και κυρίως την εφαρμογή μέτρων για τη διευθέτηση του χρέους πριν την έναρξη αυτής της συμφωνίας. Χρόνος έναρξης - όπως όλοι γνωρίζουν -  είναι το 2019.

Τι κέρδισε; Πολιτικό χρόνο διακυβέρνησης σε καθεστώς σταθερότητας.

Πώς θα τον αξιοποιήσει; Αυτό αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της κυβέρνησης. Επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου λοιπόν πάνω σ' ένα τρίπτυχο: με τους πληττόμενους από την κρίση και τη νεολαία, κόντρα στις ελίτ, με ριζοσπαστικό αριστερό αποτύπωμα.

Από ποιον κινδυνεύει; Από τον κακό της εαυτό. Με συλλογικό τρόπο: σχεδιασμός και παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου, παρεμβάσεις και διορθώσεις όπου χρειάζεται, αντιμετώπιση φαινομένων που προκαλούν πυρηνική φθορά. Αυτά τα θέματα πρέπει ν' απασχολούν την κυβέρνηση για να μπορεί ν' αντιμετωπίζει την κοινωνία κάθε μέρα πριν το 2019.

Υπάρχει περιθώριο επαναδιαπραγμάτευσης; Σε μια Ευρώπη με απρόβλεπτο μέλλον προφανώς και θα είναι ανοιχτή η διαπραγμάτευση. Ενδεχομένως μετά τις γερμανικές εκλογές ή όταν τελειώσει το τρέχον πρόγραμμα και η χώρα έχει τις προϋποθέσεις και τις δυνατότητες να βγει στις αγορές. Σε κάθε περίπτωση όσα μέτρα κι αν ψηφιστούν τώρα (θετικά και αρνητικά) η εφαρμογή τους θα εξαρτηθεί από την οικονομική και πολιτική κατάσταση στη χώρα, την οικονομική και πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη.

Τι προέχει; Να βγει η χώρα από την επιτροπεία και να τελειώσει το τρέχον πρόγραμμα το καλοκαίρι του 2018 χωρίς διαρκείς αναταράξεις.

Η ΝΔ είναι σε στρατηγικό αδιέξοδο, πολύ αργά για τον Μητσοτάκη ν' αναζητά θετικό αφήγημα. Επένδυσε πολύ στη ρεβανσιστική αντίληψη των εσωκομματικών υποστηρικτών του (στον Σαμαρά και τους υποτακτικούς του) για την πτώση της κυβέρνησης. Τέλος αυτό που γνωρίζουν τόσο οι δανειστές όσο και το εσωτερικό μέτωπο, είναι ότι οι πολιτικές πρωτοβουλίες παραμένουν στα χέρια της κυβέρνησης και σε κανέναν άλλο. Επί της ουσίας αυτή η συμφωνία θα κριθεί σε εκλογικά προγράμματα. Και μέχρι τότε η κυβέρνηση έχει πολλή δουλειά.

LEFT

Το «παράθυρο ευκαιρίας» του deal με τους δανειστές

Το ευρώ άνοιξε με άνοδο 0,5%, η στερλίνα - σε πείσμα του Brexit - ακολούθησε, το χρηματιστήριο πήρε ανάσα πάνω από τις 720 μονάδες και ειδικά οι τραπεζικές μετοχές επέδειξαν κέρδη άνω του 4% και τα spreads των 10ετών ελληνικών ομολόγων έκαναν βουτιά πάνω από 5% κι έπεσαν στο 6,07% και στο χαμηλότερο επίπεδό τους από τον Σεπτέμβριο του 2014.

Εν ολίγοις, οι αγορές είναι μάλλον ευτυχείς με τη συμφωνία που έκλεισε τα ξημερώματα στο Hilton ανάμεσα στους δανειστές και την ελληνική κυβέρνηση, έστω κι εάν ακόμη δεν προεξοφλούνται ανάλογα... συναισθήματα και για την, υπό βαριά μνημονιακή κόπωση, ελληνική κοινωνία.

Διαβάστε αναλυτικά

• «Λευκός καπνός» - Τι προβλέπει η συμφωνία
• Το νέο σχέδιο της κυβέρνησης και των δανειστών για τις αξίες ακινήτων και ΕΝΦΙΑ
• Τι προβλέπει η συμφωνία για ΔΕΗ - Ενέργεια
• Η συμφωνία έκλεισε… τώρα το χρέος
• Τι συμφωνήθηκε για την μείωση της τιμής των φαρμάκων
• Καταστήματα: Ανοιχτά 30 Κυριακές το χρόνο και σε Αθήνα - Πειραιά
• Σε ξεχωριστό άρθρο τα αντίμετρα
• Ποιες φορολογικές ελαφρύνσεις θα συμπεριληφθούν στα αντίμετρα
• Τζανακόπουλος: Ισορροπημένη και βιώσιμη η συμφωνία - Μετά τις 16 Μαΐου η ψήφιση [ΒΙΝΤΕΟ]

Τα μέτρα και τα αντίμετρα της συμφωνίας

Η συμφωνία, στο πλαίσιο τουλάχιστον που μέχρι γίνει μέχρι στιγμής γνωστό, περιλαμβάνει ένα ακόμη δύσκολο πακέτο λιτότητας για μετά το 2019: Προβλέπει περικοπές έως και 18% στις συντάξεις από την 1η Ιανουαρίου του 2019, μείωση του αφορολόγητου ορίου στα 5.700 έως 6.600 ευρώ από 1η Ιανουαρίου του 2020 (άρα φορολογική μέση φορολογική επιβάρυνση 650 ευρώ ετησίως για μισθωτούς και συνταξιούχους) και «ποντάρει» στα θετικά αντίμετρα για να επέλθει το μηδενικό δημοσιονομικό ισοζύγιο για το οποίο έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση.

Από αυτά τα αντίμετρα μέχρι τώρα έχουν «κλειδώσει» παρεμβάσεις κυρίως προνιακού χαρακτήρα (μείωση συμμετοχής στα φάρμακα, δωρεάν γεύματα στα σχολεία κ.λ.π.), ενώ σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές θα έρθουν προς ψήφιση στη Βουλή και τα ευρύτερης επίδρασης φορολογικά αντισταθμίσματα - ήτοι, η μείωση των φορολογικών συντελεστών και του ΕΝΦΙΑ που θα εφαρμοστούν από το 2020 και, πάντοτε, υπό την προϋπόθεση ότι θα έχουν επιτευχθεί οι δημοσιονομικοί στόχοι.

Τα εργασιακά και η ΔΕΗ

Στα θετικά στοιχεία της συμφωνίας καταγράφονται επίσης η πρόβλεψη για επαναφορά των κλαδικών συμβάσεων μετά τον Σεπτέμβριο του 2018 και την λήξη του Μνημονίου, το γεγονός ότι δεν θα νομοθετηθεί πώληση μονάδων της ΔΕΗ, καθώς επίσης και η συμφωνία δανειστών και υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για τις προσλήψεις των συμβασιούχων του Δημοσίου.

Με αυτά τα δεδομένα και με τις αρκετές γκρίζες ζώνες που έχουν απομείνει ακόμη προς διευκρίνηση τις επόμενες εβδομάδες και έως το Eurogroup της 22ας Μαίου που θα κλείσει και επισήμως η αξιολόγηση, είναι νωρίς για να γίνει το πλήρες οικονομικό και πολιτικό «ταμείο».

Το θετικό μήνυμα, ωστόσο, που εκπέμπεται τόσο από κυβερνητικές πηγές, όσο και από την ευρωπαϊκή ηγεσία (Μοσκοβισί και Ντάισελμπλουμ) είναι πως στο μεγάλο κάδρο του ελληνικού ζητήματος ανοίγει για πρώτη φορά το «παράθυρο ευκαιρίας»: Πρόκειται για την «ευκαιρία της οικονομικής και κοινωνικής ανάταξης», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος, μέσα από μια καθαρή από μέτρα διετία και, υπό την προϋπόθεση ότι θα ανοίξει παράλληλα και ο δρόμος προς την ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και την έξοδο στις αγορές.

Η πρώτη δέσμευση των δανειστών για το χρέος

Αυτή την κατεύθυνση και αυτό το μήνυμα ήρθε να ενισχύσει και η ανακοίνωση των δανειστών για την συμφωνία - μια ανακοίνωση, με την οποία για πρώτη φορά καταθέτουν δημόσια δέσμευση έναρξης της συζήτησης για το χρέος σε άμεσο χρόνο, ενώ σε ανάλογο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ.

«Οι ομάδες της Κομισιόν, του ESM, της EKT και του ΔΝΤ έφτασαν σε προκαταρκτική συμφωνία με τις ελληνικές αρχές για ένα πακέτο πολιτικής που θα στηρίξει την ανάκαμψη στην Ελλάδα και που θα είναι η βάση για την ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης του προγράμματος του ESM», αναφέρεται στην κοινή ανακοίνωση των θεσμών και προστίθεται:

«Οι ελληνικές αρχές έχουν επιβεβαιώσει την πρόθεσή τους γρήγορα να εφαρμόσουν αυτό το πρόγραμμα πολιτικής. Αυτή η προκαταρκτική συμφωνία θα συμπληρωθεί τώρα από περαιτέρω συζητήσεις τις επόμενες εβδομάδες, σε μια αξιόπιστη στρατηγική που θα εξασφαλίζει ότι το χρέος της Ελλάδας είναι βιώσιμο».

Το μήνυμα Ντάισελμπλουμ

Η φράση «αξιόπιστη στρατηγική» είναι το κλειδί που χρησιμοποίησε και ο επικεφαλής του Eurogroup  Γερούν Ντάισελμπλουμ για να δείξει σε ποια κατεύθυνση αναζητείται η λύση για το χρέος μεταξύ Βερολίνου και ΔΝΤ μετά την πλήρη εκκαθάριση των εκκρεμοτήτων από την ελληνική πλευρά:

«Τις επόμενες εβδομάδες», έγραψε και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ στο twitter, «θα υπάρξουν ,συζητήσεις για μια αξιόπιστη στρατηγική για να διασφαλιστεί ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο».

Κυβερνητικοί παράγοντες στην Αθήνα δείχνουν αυτή τη διπλή δέσμευση ως το πλέον απτό μέχρι στιγμής βήμα ώστε να επέλθει, μέσα στον επόμενο μήνα και το αργότερο τις πρώτες εβδομάδες του Ιουνίου, ο συμβιβασμός Σόιμπλε - Λαγκάρντ σε ό,τι αφορά τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους.

«Πρόθυμο για υπαναχωρήσεις» το Βερολίνο

Οπως σημειώνει, δε, και η γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag «υπάρχει ήδη εντός της γερμανικής κυβέρνησης προθυμία για υποχωρήσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η δέσμευση του ΔΝΤ... Σαφές είναι ότι δεν πρόκειται να υπάρξει άφεση χρέους (σ.σ. κούρεμα), αλλά στην καλύτερη περίπτωση ελαφρύνσεις στους τόκους και στη αποπληρωμή (σ.σ. επιμήκυνση χρόνου εξόφλησης) των δανείων».

Εκείνο όμως - και το μείζον - που μένει τώρα να φανεί είναι εάν αυτή «η προθυμία υπαναχωρήσεων» της πλευράς Σόιμπλε θα είναι αρκετή για να ανοίξει και τις πόρτες της ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και της δοκιμαστικής εξόδου της Ελλάδας στις αγορές...

TVXS