Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015

Λόγος περί δημοκρατίας



Στην κάλπη (θα το ξέρει αυτό και ο κ. Ντάισελμπλουμ και ο κ. Σόιμπλε και ο κ. Γιουνκέρ) δεν ρίχνουμε ένα ψυχρό χαρτάκι. Καταθέτουμε (προπάντων όσοι δεν έχουν άλλον τρόπο από αυτόν να πουν τη γνώμη τους και να επηρεάσουν) και κάτι από την ψυχή μας· από τους φόβους και τις αξιώσεις μας.
του Παντελή Μπουκάλα
Αν ο κ. Γερούν Ντάισελμπλουμ πρόσθεσε ένα πανεπιστημιακό πτυχίο στο βιογραφικό του χωρίς να το έχει αποκτήσει ποτέ, το ξέρουν πολύ καλύτερα από μας οι συμπατριώτες του, ίσως και οι αρμόδιοι των Βρυξελλών που εξετίμησαν τα προσόντα του. Δεν θα ήταν άλλωστε ο μοναδικός Ευρωπαίος αξιωματούχος που φούσκωσε το ιστορικό του ψευδολογώντας, επιδόθηκε σε λογοκλοπή ή ό,τι άλλο από εκείνα τα αλγεινά που συνηθίζεται να αποδίδονται αποκλειστικά στους παμπόνηρους Ελληνες.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι ο Ολλανδός επικεφαλής του Eurogroup δεν έχει τιμηθεί (τουλάχιστον μέχρι στιγμής) με το Νομπέλ Οικονομίας. Δεν αντιλέγω ότι ένα βραβείο δεν πιστοποιεί οπωσδήποτε βαθιά σοφία. Και ξέρω, όπως όλοι μας, ότι ο λόγος του κ. Σόιμπλε, για παράδειγμα, έχει ισχύ που δεν θα την ονειρευτούν ποτέ από κοινού ούτε πενήντα νομπελίστες. Αλλά και του κ. Ντάισελμπλουμ ο λόγος μετράει στην αγορά περισσότερο απ’ ό,τι ενός νομπελίστα· όχι χάρη στην αυταξία του αλλά εξαιτίας του θεσμικού του κύρους.
Μολαταύτα, και οι νομπελίστες έχουν ψυχή. Και φωνή. Και επειδή μάλλον δεν έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι ξαφνικά αποφάσισαν να ανανεώσουν τον φιλελληνισμό περασμένων εποχών, κάτι άλλο πρέπει να τους κινεί όταν διατυπώνουν απόψεις που δίνουν δίκιο στις ελληνικές απαιτήσεις και μέμφονται τις Βρυξέλλες ή τη Γερμανία. Ο κ. Τζόζεφ Στίγκλιτζ λ.χ., που δεν φαίνεται να παρακολουθεί επιμελώς τις συνεντεύξεις του κ. Πάγκαλου, δηλώνει πως «θα ήταν ανήθικη η άρνηση της Ευρώπης για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους». Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ν’ ακούς χαρακτηρισμούς συναρτημένους με την ηθική από το στόμα ανθρώπων που υποτίθεται ότι δουλεύουν μόνο με αριθμούς, αδιάφοροι για το τίμιο και το ανήθικο. Αλλά επίσης μεγάλο ενδιαφέρον έχει η εξής άποψη του κ. Στίγκλιτζ: «Αν η Ευρώπη πει “όχι” στην απαίτηση των Ελλήνων ψηφοφόρων για αλλαγή πορείας, θα στείλει το μήνυμα πως η δημοκρατία δεν έχει κανένα βάρος όσον αφορά την οικονομική πολιτική».
Η δημοκρατία λοιπόν. Οπως εκφράστηκε πανηγυρικά δέκα ημέρες πριν. Κι ωστόσο, για ορισμένους από τους «Κατεπάνω» της Ευρώπης η λαϊκή ετυμηγορία δεν φαίνεται να μετράει πολύ περισσότερο από ένα πρόχειρο γκάλοπ. Ιδιαίτερα οι διορισμένοι τεχνοκράτες δεν το κρύβουν ότι θα προτιμούσαν να κυβερνούν επίσης τεχνοκράτες και στις «υποδεέστερες» χώρες. Ωστε «να έχουμε κλίμα σταθερότητας» και όχι εκπλήξεις και ανατροπές, που, όσο να ’ναι, χαλάνε την τάξη και τον ρυθμό.
Στην κάλπη (θα το ξέρει αυτό και ο κ. Ντάισελμπλουμ και ο κ. Σόιμπλε και ο κ. Γιουνκέρ) δεν ρίχνουμε ένα ψυχρό χαρτάκι. Καταθέτουμε (προπάντων όσοι δεν έχουν άλλον τρόπο από αυτόν να πουν τη γνώμη τους και να επηρεάσουν) και κάτι από την ψυχή μας· από τους φόβους και τις αξιώσεις μας. Το συνυπολογίζουν άραγε αυτό όσοι αδιαφορούν για την ψήφο μας, λένε όμως με ύφος δραματικό ότι τους πληγώνει η διόγκωση του σκεπτικισμού και της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη;

καθημερινή

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015

Μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τους εκβιασμούς στην κυβέρνηση από τους Γερμανούς



Χιλιάδες πολίτες συμμετείχαν απόψε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα για τους εκβιασμούς που ασκούνται στη νέα ελληνική κυβέρνηση από το γερμανικό κατεστημένο και τους υπηρέτες του.

Η συγκέντρωση με κεντρικό σύνθημα: «Δεν εκβιαζόμαστε, Δεν υποκύπτουμε, Δεν φοβόμαστε, Δεν κάνουμε πίσω, Νικάμε»
ήταν εντυπωσιακή σε όγκο, καθώς ο κόσμος γέμισε την οδό Αμαλίας και τον χώρο μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη. Επίσης, ήταν η πρώτη συγκέντρωση από την μεταπολίτευση χωρίς ΜΑΤ!
Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε με σημερινό αυθόρμητο κάλεσμα ατόμων και ομάδων μέσα από τα social media, ζητώντας από τον ελληνικό λαό να συμμετάσχει και να δείξει την αντίδρασή του στις ασφυκτικές πιέσεις που δέχεται η χώρα μας:
«Το βράδυ της Τετάρτης 4/2 ο αρχιτραπεζίτης Ντράγκι επέλεξε να παίξει το παιχνίδι της Μέρκελ ξανά και να εκβιάσει τον ελληνικό λαό και τη νέα ελληνική κυβέρνηση.
Δεν πρόκειται να υποκύψουμε ξανά στον εκβιασμό.
Ούτε εμείς που τα τελευταία πέντε χρόνια ζούμε υπό το ζυγό των μνημονίων, ούτε η κυβέρνηση Τσίπρα που ανέλαβε πριν λίγες μέρες και τιμά την εντολή που της έδωσε ο ελληνικός λαός.
Δεν μας φοβίζει κανένας. Η Δημοκρατία μίλησε και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μην την ακούσει.
Κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα και τις άλλες πλατείες της χώρας την Πέμπτη 5/2 στις 18.00 και όσες άλλες μέρες χρειαστεί, για να στείλουμε το μήνυμα σε όσους νομίζουν ότι μας έχουν στο χέρι, ότι κάτι δεν έχουν καταλάβει καλά.
Η εποχή του γονατισμένης Ελλάδας και των υπάκουων κυβερνήσεων, τελείωσε.
Στηρίζουμε την αμετακίνητη στάση της κυβέρνησης μας.
Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους λαούς της Ευρώπης που περιμένουν από την Ελλάδα να στείλει το μήνυμα της αξιοπρέπειας και του τερματισμού της λιτότητας!»

Ανάλογες συγκεντρώσεις έγιναν απόψε και σε άλλες πόλεις

http://www.hitandrun.gr/

Ο κίνδυνος “να χαθούν στη μετάφραση” οι κυβερνώντες στο άνοιγμα της ΕΡΤ



Η αντίστροφη μέτρηση μέχρι τις προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, έχει ξεκινήσει. Η ελπίδα είναι πως θα φτάσουμε στο σημείο της εξαγγελίας περί επαναλειτουργίας και επανασύστασης της ΕΡΤ.
Μέχρι τότε υπάρχει αγωνία, αλλά και εκνευρισμός. Με όλα τα μέτωπα ανοιχτά στην Ευρώπη, οι αποφάσεις  πρέπει να είναι στέρεες ,  να δημιουργούν προϋποθέσεις ανάπτυξης και να καλύπτουν  τις ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί. Της επαναφοράς των απολυμένων της ΕΡΤ και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας στον τομέα των Μέσων Ενημέρωσης. Η νέα ΕΡΤ, πρέπει να είναι ο πυλώνας ανάπτυξης.
Τις τελευταίες ώρες δίνεται η εντύπωση , από την πορεία των επιμέρους συζητήσεων που γίνονται για τη νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση,  πως το μεγαλύτερο βάρος πέφτει στα πρόσωπα βρίσκονται μέσα στη ΝΕΡΙΤ και όχι για εκείνους που αγωνίζονται εδώ και 20 μήνες για την επιστροφή της ΕΡΤ. Ακούγονται διάφορες ιδέες που είναι πραγματικά στο κενό και πάλι υπάρχει ο φόβος “να χαθούν όλοι μαζί στη μετάφραση”!
Το πρώτο ζητούμενο  είναι η συγκρότηση μιας ομάδας “ειδικών” με τεχνογνωσία στη διοίκηση της ΕΡΤ που θα έχουν το δύσκολο έργο της άμεσης επαναλειτουργίας του φορέα, αλλά και τη δημιουργίας των προϋποθέσεων, ώστε σε μέγιστο διάστημα 6 μηνών, ένας νέος νόμος να την επαναπροσδιορίζει. Η ομάδα αυτή θα αναλάβει να εξομαλύνει τις σχέσεις εντός της εταιρείας,  αναγνωρίζοντας τον αγώνα των απολύμενων και το δικαίωμα των υπολοίπων της παραμονής στην εργασία. Πριν γίνει η σφαγή στην ΕΡΤ, υπήρξαν πρόσωπα που κατάφεραν να επαναφέρουν σε ουσιαστική λειτουργία στην εταιρεία, να κάνουν περικοπές στη σπατάλη, να παρουσιάσουν κερδοφορία και να φτάσουν στο σημείο η ΝΕΤ να είναι τη νύχτα των εκλογών του Μαϊου του 2012, το πρώτο κανάλι σε τηλεθέαση.  Η προσωρινή διοίκηση θα είναι εκείνη που θα φέρει το βάρος του μετασχηματισμού της ΕΡΤ.
Όσο χάνεται χρόνος, δημιουργούνται προσδοκίες σε όσους συνέβαλαν στο μαύρο. Όσο η ΕΡΤ δεν εκπέμπει,  η Ελλάδα δεν έχει φωνή εντός και εκτός χώρας.
Υπάρχουν άνθρωποι της ΕΡΤ που μέσα σε 20 λεπτά μπορούν να ξαναδώσουν το ραδιοτηλεοπτικό σήμα πίσω στους Έλληνες πολίτες.
Αυτό που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε είναι πως υπήρξε παλλαϊκή υποστήριξη στο Ραδιομέγαρο ενάντια στο μαύρο. Πως υπήρξαν άνθρωποι που έδωσαν και την ψυχή τους και τη ζωή τους για την ΕΡΤ. Να μην πάει η θυσία χαμένη.
Η ΕΡΤ να ανοίξει και να είναι μια μέρα γιορτής!

typologies

Ο «πόλεμος» των έξι ημερών: Γιατί έβγαλαν τα μπαζούκας Ντράγκι και Μέρκελ



Με ένα τελεσίγραφο 6 ημερών και με μεθόδους τραπεζικής... τζιχάντ, ο Μάριο Ντράγκι όπλισε χθες τη νύχτα το μπαζούκας στη μάχη της Ευρώπης: Εκοψε αιφνιδιαστικά τη μία από τις δύο στρόφιγγες χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών κι έβαλε, στην πράξη, το πιστόλι στον κρόταφο της κυβέρνησης Τσίπρα για να αποδεχθεί μέσα σε έξι 24ωρα την υπογραφή νέου Μνημονίου.
Η απόφαση ορίζει ότι από τις 11 Φεβρουαρίου – και όχι από τις 28 του μήνα, όπως θα επέτρεπε το καταστατικό της – η ΕΚΤ σταματά να αποδέχεται ως εγγυήσεις τα κρατικά ομόλογα που κατέχουν οι ελληνικές τράπεζες εάν η Αθήνα δεν τελεί σε μνημονιακό πρόγραμμα.
Η κίνηση Ντράγκι αποτελεί ακραία, και πρωτοφανή, πολιτική παρέμβαση, καθώς η ΕΚΤ θέτει ευθέως ως όρο για την χρηματοδότηση των τραπεζών την ύπαρξη προγράμματος λιτότητας με νέα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Προκειμένου, δε, να ελέγχει πλήρως το παιχνίδι κρατά ανοιχτή, για άλλες 15 ημέρες την τελευταία πηγή χρηματοδότησης των τραπεζών μέσω του έκτακτου μηχανισμού  ELA, η οποία ωστόσο δεν είναι ανεξάντλητη και έχει υψηλότερο κόστος.
Δεν θεωρείται, άλλωστε, καθόλου τυχαίο ότι η απόφαση της ΕΚΤ ήρθε μόλις λίγες ώρες μετά το ηχηρό «όχι» του Βερολίνου σε όλες τις ελληνικές προτάσεις διαπραγμάτευσης και την, ουσιαστική, επαναφορά στο τραπέζι του περίφημου «e-mail Χαρδούβελη» με απαιτήσεις για καταιγιστικά νέα μέτρα λιτότητας.
Εν ολίγοις, ενώπιον της πρόσκλησης Τσίπρα για «συμμαχία της λογικής», ο Μάριο Ντράγκι συντάχθηκε στον «άξονα του φόβου» της Ανγκελα Μέρκελ. Και είναι προφανές ότι η πραγματική διαπραγμάτευση μόλις τώρα αρχίζει.
Το ολονύχτιο θρίλερ
Το νυχτερινό «χτύπημα» Ντράγκι είχε καίριο timing καθώς ήρθε λίγες ώρες μετά τη συνάντηση του ιταλού κεντρικού τραπεζίτη με τον Γιάννη Βαρουφάκη στη Φραγκφούρτη και στο «παρά πέντε» της συνάντησης του υπουργού Οικονομικών με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Βερολίνο.
Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές, ο ίδιος ο κ. Ντράγκι τηλεφώνησε στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον ενημέρωσε για την απόφαση, επισημαίνοντας ότι δεν θα επηρεαστεί η ρευστότητα των τραπεζών καθώς θα παραμείνει ανοιχτή η χρηματοδότηση από τον ELA.
Ο κ. Τσίπρας φέρεται να του επεσήμανε ότι τον δεσμεύει απόλυτα η πρόσφατη λαϊκή εντολή και στη βάση αυτής θα συνεχίσει να αναζητεί κοινή συμφωνία με τους εταίρους.
Ακολούθησε μια, ιδιαίτερα ψύχραιμη, ανακοίνωση - απάντηση του υπουργού Οικονομικών, με την οποία ο Γιάννης Βαρουφάκης επέστρεψε τη… μπάλα στο γήπεδο του Eurogroup και των πολιτικών αποφάσεων: «Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)», σημείωσε, « λαμβάνοντας και ανακοινώνοντας τούτη την απόφαση, ασκεί πίεση στο Eurogroup να προχωρήσει γοργά στην σύναψη νέας αμοιβαίως επωφελούς συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της.»
Στην ίδια ανακοίνωση τονίζεται ότι δεν θα υπάρξουν αρνητικές εξελίξεις στον χρηματοπιστωτικό τομέα της χώρας, καθώς «το ελληνικό τραπεζικό σύστημα παραμένει επαρκώς κεφαλαιοποιημένο και πλήρως προστατευμένο μέσω της πρόσβασής του στον ELA».
Και από πηγές, άλλωστε, της Τράπεζας της Ελλάδος έγινε γνωστό ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα ρευστότητας για τις τράπεζες, καθώς οι όποιες “απώλειες” ρευστότητας από την μη αναγνώριση των εγγυήσεων του ελληνικού δημοσίου θα καλυφθούν με αντίστοιχα κεφάλαια από τον  ELA. Σε πρώτη ανάγνωση, δε, εκτιμάται, ότι η ανάγκη χρήσης κεφαλαίων του ELA θα κινηθεί περί τα 40 δις ευρώ.
Όλα τούτα, βεβαίως, υπό την προϋπόθεση ότι το κλίμα ψυχραιμίας θα διατηρηθεί και δεν θα υπάρξουν υψηλές εκροές από τις τράπεζες τις επόμενες ημέρες.
Τι θα γίνει έως τις 11 Φεβρουαρίου
Όπως επεσήμαναν, άλλωστε, και οι αναλυτές του Bloomberg αργά χθες τη νύχτα, η κίνηση της ΕΚΤ, ελάχιστες ουσιαστικές επιπτώσεις θα έχει στις τράπεζες και η στόχευσή της είναι καθαρά πολιτική.
«Η ΕΚΤ – συγνώμη, εσάς ποιος σας εξέλεξε; – προσπαθεί να τσακίσει την εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση, επειδή φοβάται το παράδειγμά της. Είναι επίθεση στη δημοκρατία», ήταν το πολύ πιο επιθετικό tweet του γνωστού αρθρογράφου του Guardian Οουεν Τζόουνς, ενώ κατά την αμερικανική Citigroup ο Μάριο Ντράγκι «διακινδυνεύει την ίδια την αξιοπιστία της ΕΚΤ».
«Είναι τα πυρά της εμπροσθοφυλακής των τεχνοκρατών, πριν μπουν στο γήπεδο οι πολιτικοί», ήταν, από την άλλη πλευρά, το πιο ρεαλιστικό σχόλιο έμπειρου πολιτικού παράγοντα με θητεία στο οικονομικό επιτελείο.
Το… γήπεδο, ωστόσο, διαγράφεται άκρως ανηφορικό και γεμάτο νάρκες έως τις 11 Φεβρουαρίου: Το μπαζούκας του Ντράγκι και το τελεσίγραφο Μέρκελ να «μην υπάρξουν μονομερείς ενέργειες» θα επικρέμεται πάνω από την Ολομέλεια της Βουλής στις προγραμματικές δηλώσεις του Σαββατοκύριακου – γεγονός, πάντως, που σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες δεν πρόκειται να αλλάξει τον σχεδιασμό του κυβερνητικού προγράμματος που σκοπεύει να παρουσιάσει ο Αλέξης Τσίπρας.
Κομβικής σημασίας ημερομηνία θεωρείται η Δευτέρα, 9η Φεβρουαρίου, ημέρα κατά την οποία θα παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση και παράλληλα θα γίνει η κρίσιμη συνάντηση του αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα με την Ανγκελα Μέρκελ.
Κι από εκεί και πέρα θα απομένουν μόλις δύο 24ωρα έως το έκτακτο Eurogroup της 11ης Φεβρουαρίου και της εκπνοής του «τελεσιγράφου» Ντράγκι. Στο τραπέζι αυτού του Eurogroup, μία ημέρα πριν από τη σύνοδο κορυφής, φαίνεται πώς θα κριθεί η έκβαση της αναμέτρησης: Είτε δια του «έντιμου συμβιβασμού», είτε δια της μετωπικής σύγκρουσης, με όσα αυτή μπορεί να συνεπάγεται…

tvxs

«ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΑ» ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΓΕΡΜΑΝΟΙ



Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Εξαιρετικά βαρυσήμαντο το άρθρο χιλιάδων λέξεων που δημοσιεύθηκε στη σκληρή δεξιά γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ». Από τον υπότιτλο συνειδητοποιεί αμέσως κανείς τη σοβαρότητά του: «Ο θρίαμβος του Αλέξη Τσίπρα στην Ελλάδα αλλάζει την ΕΕ»! 
Εντυπωσιακή ομολογία για γερμανικό μέσο ενημέρωσης - και μάλιστα δεξιό. «Ένα φάντασμα πλανιέται στην Ευρώπη. Το φάντασμα ονομάζεται Αλέξης Τσίπρας» γράφει στην αρχή του άρθρου της η «Βελτ», αντιγράφοντας στην αρχή του Κομμουνιστικού Μανιφέστου του Καρλ Μαρξ. «Ο επαναστάτης από την Αθήνα δεν είναι όμως κάποιος μοναχικός πολεμιστής, όσο και αν οι προπαγανδιστές στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο τον περιγράφουν προς στιγμήν ως οδηγό που κινείται σε λάθος λωρίδα. Η πορεία του Τσίπρα κατά της Μέρκελ απολαύει ανοιχτών και μυστικών συμπαθειών σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη.
Έτσι, η καγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών της πρέπει να φοβούνταν ότι η αλλαγή κυβέρνησης στην Αθήνα, με τη βοήθεια και άλλων κυβερνήσεων, θα μπορούσε να εισαγάγει μια γενική αλλαγή πορείας στην Ευρώπη» γράφουν οι τρεις συγγραφείς του άρθρου και προειδοποιούν: «Είναι πιθανόν στο τέλος του χρόνου όμως ο Τσίπρας να μην είναι ο μοναδικός πολιτικός εκτός συστήματος που βρίσκεται ξαφνικά στο κέντρο της εξουσίας. Αναφέρονται προπάντων στους «Ποδέμος», τους Ισπανούς αγανακτισμένους.
«Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ δίνει ώθηση στο Ποδέμος» γράφει η «Βελτ» και εξηγεί τι είναι αυτό που ενώνει τα δύο κόμματα της Ελλάδας και της Ισπανίας: «Μια διάχυτη οργή εναντίον της Μέρκελ, το προσβλητικό θεμελιώδες αίσθημα κατωτερότητας λόγω της γερμανικής ηγεμονίας. ''Θέλουν να ταπεινώσουν τη χώρα μας με αυτήν την απάτη, την οποία ονομάζουν πολιτική λιτότητας» βροντοφώναζε ο Ισπανός Πάβλο Ιγκλέσιας και υποσχέθηκε ότι «Εμείς θα ξαναδώσουμε στην Ισπανία την αξιοπρέπεια της!«».
Η συστημική δεξιά γερμανική εφημερίδα ομολογεί ότι ο χαρακτηρισμός της Γερμανίας ως «Τέταρτο Ράιχ» είναι πλέον πολύ διαδεδομένος σε όλη την Ευρωζώνη. «Ανήκει στο σταθερό ρεπερτόριο ρητορικών επιθέσεων στη Λισαβόνα, στο Παρίσι, στη Ρώμη και την Αθήνα εδώ και καιρό και εκπέμπεται σε εκπομπές συζητήσεων τις ώρες με τη μεγαλύτερη ακροαματικότητα ακόμη και από υπουργούς κυβερνήσεων» υπογραμμίζει η «Βελτ» και προσθέτει: «Η Ανγκελα Μέρκελ εδώ και πολύ καιρό έχει γίνει η πιο αγαπημένη εχθρική εικόνα των Ευρωπαίων δεξιών και αριστερών λαϊκιστών».
Η Γερμανία έχει γίνει μπαμπούλας στην Ευρώπη'' παραδέχεται υψηλά ιστάμενος εκπρόσωπος της (γερμανικής) κυβέρνησης συνασπισμού... Δεξιά, Αριστερά - το ίδιο. Όταν πρόκειται να στραφούν κατά της Μέρκελ, εξαφανίζονται τα σύνορα μεταξύ τους στην Ευρώπη και φαίνεται ότι επιτρέπονται όλες οι συμμαχίες και οι μέθοδοι» ισχυρίζεται η σκληρή δεξιά γερμανική εφημερίδα, εμφανώς απογοητευμένη από τη διαπίστωση αυτού του γεγονότος.
Στο πλαίσιο αυτού του καθολικού πλέον στην Ευρώπη που αγκαλιάζει πλέον τόσο την Αριστερά όσο και τη Δεξιά, όχι όμως και τους σοσιαλδημοκράτες κεντροαριστερούς που παραμένουν οι τελευταίοι πιστοί στην πολιτική του Βερολίνου, η «Βελτ» εντάσσει και τον σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, γράφοντας σχετικά: «Ως εταίρο κυβέρνησης συνασπισμού διάλεξε ο Τσίπρας ακριβώς το δεξιό μικρό κόμμα των ΑΝΕΛ. Σκληροτράχηλοι επαγγελματίες της πολιτικής κοιτούσαν το Υπουργικό Συμβούλιο των λαϊκιστών μην πιστεύοντας στα μάτια τους»!
Η «Βελτ» αποκαλύπτει ότι όλοι οι δεξιοί και γερμανόδουλοι πρωθυπουργοί της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, οι οποίοι όλοι τους θεωρούνται ήδη «ξοφλημένοι» στις εκλογές που θα γίνουν φέτος ή του χρόνου ως το καλοκαίρι, διαμηνύουν με κάθε μέσον στη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ να παραμείνει σκληρή εναντίον της Ελλάδας. «Αν η καγκελάριος αποδειχθεί τώρα αδύναμη, τελικά το μοντέλο Τσίπρα θα αποδειχθεί επιτυχημένο και θα αποτελέσει οδηγό χρήσης για τους λαϊκιστές σε όλη την Ευρώπη» λένε οι «Σαμαράδες» του ευρωπαϊκού Νότου. Πολύ σοβαρότερα προβλήματα απασχολούν όμως τη γερμανική κυβέρνηση.
«Το μέτωπο της λιτότητας έχει γίνει κομμάτια εδώ και πολύ καιρό» παραδέχεται η «Βελτ». «Τα προβλήματα της Ευρώπης δεν εδράζονται στην Αθήνα, αλλά στο Παρίσι και στη Ρώμη» λένε στη (γερμανική) κυβέρνηση συνασπισμού. Υπερβολή; Δυστυχώς όχι» γράφει η εφημερίδα και τονίζει: «Τα σήματα από τη Γαλλία μέχρι τώρα είναι πολύ αμφιλεγόμενα... Ο Φρανσουά Ολάντ βρίσκεται ενώπιον ενός διλήμματος τώρα. Αν υποστήριζε την πορεία του Τσίπρα, αυτό σίγουρα θα άρεσε όχι μόνο στην αριστερή πτέρυγα του κόμματός του», υπονοώντας ότι θα άρεσε και σε τμήμα της γαλλικής επιχειρηματικής ελίτ. Φυσικά, με δεδομένο ότι ο Ολάντ είναι όργανο του Βερολίνου, κανείς δεν ποντάρει πάνω του!

* Δημοσιεύθηκε στο ''ΕΘΝΟΣ'' την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015

Βάστα, Σόιμπλε!



Αυτοί που κραυγάζουν «Βάστα, Σόιμπλε!» συγκρούονται με τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού κι όμως επιμένουν, διότι ξέρουν ότι αν δεν βαστήξει ο Σόιμπλε, θα βρεθούν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.
του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Δεν είμαι καλά, γιατρέ μου. Εγώ που, όταν έβλεπα χρηματιστήρια και ομόλογα, ξεστόμιζα λόγια που, αν αποτυπωθούν στο χαρτί, ο διορθωτής θα βγάλει τα μάτια του σαν τον Οιδίποδα, στήνομαι πια μπροστά στην οθόνη περιμένοντας να πάει 11 για να αρχίσει η συνεδρίαση του ΧΑΑ. Βλέπω τον γενικό δείκτη να ανεβαίνει κατά 9% και ευφραίνομαι, κοιτώ τις τράπεζες να κερδίζουν 18% και αγαλλιώ, ατενίζω το δεκαετές να βουτά κάτω από το 10% και είναι σαν να βουτώ κι εγώ στα νερά της Γαλάζιας Λίμνης μαζί με την Μπρουκ Σιλντς. Μ' αρέσουν μέχρι κι αυτά τα περπέτουα που εξήγγειλε ο Βαρουφάκης, τα οποία ακούγονται σαν σκυλάκια του καναπέ, έχουν όμως δοντάκια κοφτερά και μοβόρικα. Δεν ξέρω πώς το αντιλαμβάνεστε εσείς, εγώ το αντιλαμβάνομαι ως επέκταση του χρέους εις το διηνεκές, τουτέστιν, ζήσε Σόιμπλε να φας τριφύλλι, να ζήσουμε να τον θυμόμαστε και άλλα που δεν μου ακούγονται κακά.
Το ομολογώ, γιατρέ μου. Χαίρομαι με τους αριθμούς, επειδή οι αριθμοί στεναχωρούν τους άλλους. Στενοχωρούν εκείνους που είχαν επενδύσει στην καταστροφή των πρώτων ημερών, που περίμεναν την καταστροφή που θα συνετίσει τον αποπροσανατολισμένο λαό. Τους ακούω, γιατρέ, οι φωνές τους αντηχούν στ' αυτιά μου σαν ηχητικοί εφιάλτες από το παρελθόν. Τους ακούω να φωνάζουν «Βάστα, Ρόμελ!», σαν τους μαυραγορίτες της Κατοχής, που παρακαλούσαν να αντέξει ο Γερμανός στρατηγός Έρβιν Ρόμελ στη μάχη της Αφρικής, ώστε να προλάβουν να ξεπουλήσουν την πραμάτεια τους.
Δεν είναι μαυραγορίτες οι δικοί μας, ούτε φωνάζουν «Βάστα, Ρόμελ!» -πού να τους ακούσει, άλλωστε, ο φουκαριάρης ο Ρόμελ από το έβδομο υπόγειο της Κολάσεως. «Βάστα, Μέρκελ!» φωνάζουν οι δικοί μας, «Βάστα, Σόιμπλε!», βαστάτε οι δεξιοί Γερμανοί, διότι αν δεν βαστήξετε εσείς, τίποτε, τίποτα πια δεν μας σώζει. Το καταρρέον καθεστώς της Ελλάδας έχει εναποθέσει της ελπίδες του στην άτεγκτη στάση των Γερμανών, περιμένουν το μεγάλο «όχι» που θα βάλει φρένο στις ελπίδες όσων επιμένουν να ελπίζουν.
Το πρόβλημά τους, βέβαια, είναι ότι εκείνοι που ελπίζουν είναι πάρα πολλοί, πολύ περισσότεροι από εκείνους που ψήφισαν τα δύο κόμματα της διακυβέρνησης. Αυτοί που κραυγάζουν «Βάστα, Σόιμπλε!» συγκρούονται με τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού κι όμως επιμένουν, διότι ξέρουν ότι αν δεν βαστήξει ο Σόιμπλε, θα βρεθούν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας. Αν υπάρξει οποιαδήποτε συμφωνία που θα είναι επωφελής για τον λαό και τη χώρα, οι παράκλητοι του Σόιμπλε θα ξεγυμνωθούν εντελώς, θα αποκαλυφθεί ότι το έγκλημα της τελευταίας πενταετίας έχει τη δική τους υπογραφή, φαρδιά - πλατιά.
Θα συνεχίσουν να φωνάζουν «Βάστα, Σόιμπλε» οι καταρρέοντες. Θα συνεχίσουν να ελπίζουν στο γερμανικό τσαγανό, στη γερμανική υπερηφάνεια, τη γερμανική ιδεολογία και σε άλλες ανοησίες που γράφουν στα κείμενά τους. Ο εξευτελισμός τους θα φτάσει μέχρι το τέλος και θα γίνει τέλειος.

avgi

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015

Θυμάσαι που νόμιζες ότι είναι ζεστά στην κόλαση?


joel

του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

Εγώ, ο Έλληνας πολίτης, απαιτώ να πάνε στην Χάγη, 
Και εξηγούμαι. 
Ποιος σας είπε ότι με ενδιαφέρει να διαγραφεί το χρέος, εσείς επιληπτικές ύαινες της μεταπολιτευτικής Ναζιστικής μαφίας? 
Ούτε σεντ δεν θα μείνει απλήρωτο – ούτε σε οικονομικό, ούτε σε ηθικό, ούτε σε ανθρωπιστικό επίπεδο. Μόνο που το χρέος είναι δικό σας και όχι του λαού που καταστρέψατε. 
Μέσα στην αλαζονεία σας ξεχνάτε ότι δεν είστε ένα αφηρημένο μόρφωμα, αλλά μια συμμορία που απαρτίζεται από συγκεκριμένους ανθρώπους με όνομα και διεύθυνση.
Υπάρχουν αποδείξεις μέχρι και για το τελευταίο, πιο ξεχασμένο έγκλημα, που διέπραξε ο καθένας από εσάς. Και όλα αυτά τα εγκλήματα είναι κατά της ανθρωπότητας επειδή εφαρμόσθηκαν στο σώμα του λαού συνολικά, μέσω της διάλυσης της δικαιοσύνης και της βίαιης εφαρμογής απάνθρωπων νόμων και εξαθλίωσης της κοινωνίας για λογαριασμό μιας χούφτας απάνθρωπων τεράτων. 
Όπως ήταν συστημική η εκστρατεία και η γενοκτονία που επιχειρήσατε εις βάρος του Ελληνικού λαού, ακόμα πιο μεθοδευμένη και συστηματική θα είναι η εξολόθρευση σας. 
Αυτά που φανταστήκατε για αιματοχυσίες και απλήρωτους λογαριασμούς ξεχάστε τα. 
Το χρέος θα πληρωθεί, το αίμα θα ξεπλυθεί. Το χρέος έχει όνομα, και είναι το δικό σας. Το αίμα επίσης έχει όνομα, αλλά είναι δικό μας. Και το χύσαμε ήδη. Δεν θα πάρετε ούτε σταγόνα πια. 
Αυτά τα περί διαπραγμάτευσης με τους χαφιέδες, βιαστές και φονιάδες που μας κατσικώσατε για να μας ελέγχετε, ξεχάστε τα, πάλιωσαν και τέλειωσαν. Εγκληματίες και εντολοδόχοι γενοκτόνων είναι και αυτοί και θα πληρώσουν στο ακέραιο. 
Αυτά τα περί μεταφοράς της ευθύνης στο θύμα, ξεχάστε τα. 
Τις ψυχολογικές σας εκτιμήσεις για την διανοητική και ψυχική κατάσταση του ενός και του άλλου, ξεχάστε τις και αυτές. Δεν σας ζητήθηκε ιατρική βοήθεια, σας εξαγγέλλεται καταγγελία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. 
Μην μπερδεύεστε. 
Υπάρχουν αποδείξεις και θα πάτε στο δικαστήριο, δεν ψάχνουμε ούτε ψυχαναλυτή, ούτε αποδιοπομπαίο τράγο. Ξέρουμε ποιοι οι ένοχοι, έχουμε αποδείξεις, και βγαίνουν όλο και περισσότερες στην επιφάνεια, και αυτό θα συνεχιστεί μέχρι την καταδίκη σας από διεθνή δικαστήρια. 
Αυτά τα περί εμφυλίου που σας βολεύουν για να πουλήσετε ακόμα περισσότερο θάνατο, ξεχάστε τα. 
Αρκετά πια με την διαφήμιση της κόλασης. μην το καθυστερείτε άλλο. 
Όχι ότι η κόλαση δεν υπάρχει.
Αντίθετα, είναι πιο ζωντανή απο ποτέ, είναι ανοιχτή, και σας περιμένει, και είναι ακριβώς κάτω από την μύτη σας, αλλά που να την δείτε, ανόητοι που είστε. 
Δεν είναι όμως η κόλαση που φανταστήκατε με τα εγκληματικά μυαλά σας.
Δεν είναι τα κελιά, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα φονικά στους δρόμους. Αυτά είναι τα εγκλήματα σας. 
Η κόλαση που σας περιμένει είναι η οθόνη μου, και η κάθε οθόνη που θα αναμεταδίδει τις αποδείξεις για το τι κάνατε, με ποια κίνητρα, που και πότε. 
Η κόλαση που σας περιμένει είναι ένα απέραντο τοπίο από υπολογιστές που περιέχουν τις αποδείξεις, μέχρι ιλιγγιώδους λεπτομέρειας, για τα εγκλήματα της ανθρωπότητας που έχετε διαπράξει. 
Θυμάσαι που νόμιζες ότι είναι ζεστά στην κόλαση?Ψέμματα σου είχα πει βρε κουτό. Δεν είναι ούτε καν χλιαρά. Είναι αφόρητα βαρετά, και ψυχρά, και αιωνιότητα. 
Την αιωνιότητα την συναντάει ο άνθρωπος μόνο με τον θάνατο του. 
Η κόλαση όπου θα υποφέρετε δεν έχει φωτιές, δεν έχει βασανιστήρια, στρατόκαυλους και συμμορίτες με σουγιάδες. 
Έχει μόνο στροβοσκοπικούς σπινθηρισμούς από οθόνες που πάλλονται και αναμεταδίδουν πληροφορίες, πληροφορίες που θα σας κρατάνε δέσμιους των εγκλημάτων που διαπράξατε και για τα οποία θα απολογηθείτε, θα κριθείτε, βάσει δεδομένης νομοθεσίας, και θα αντιμετωπίσετε ποινές που συμπεριλαμβάνουν μέχρι και την αγχόνη, όπως θυμούνται σίγουρα οι οπαδοί του δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη Σαντάμ. 
Για τους δειλούς από εσάς, εκείνους που φοβούνται την δικαιοσύνη, ο μόνος τρόπος για να την γλιτώσουν υπάρχει είναι η τελική λύση, αυτή που πρότεινε ο Χίτλερ για τον εαυτό του, η αυτοκτονία, όχι η τελική λύση που σκαρώσατε για να βγάλετε λεφτά από τους ανυπεράσπιστους. 
Όσο δεν ομολογείτε, όσο καθυστερείτε και αντιμιλάτε, τόσο θυμώνει το αναπόφευκτο και σας κοντοζυγώνει ο κλοιός της δίκαιης τιμωρίας. 
Ραντεβού στην κόλαση. Ο δρόμος αρχίζει από το λογιστήριο. Και περνάει από στενά τόσο άγνωστα σε εσάς, αλλά τόσο γνώριμα σε μας. 
Τα στενά των ανθρώπων με τα παράθυρα-οθόνες. 
Η κοινωνία του θεάματος ξαφνικά έχει πρωταγωνιστές εσάς, και εμείς σκηνοθετούμε. 
Αυτά έχει η ζωή – η ζωή που διαλέξατε εσείς, η ξεφτιλισμένη, αυτή που αφήνει πίσω της μόνο παράδειγμα προς αποφυγήν. 
Η δική μας ζωή είναι αλλιώς, και πολύ μεγάλο λάθος κάνατε που παίξατε μαζί της. 
Μηδενική ανοχή σε εσάς, εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας. 
Μετά τιμής, και αποφασισμένη, 
Η τιμωρία σας, 
εδώ, αραχτά, στην άγρια ομορφιά της διαδικτυακής δικαιοσύνης

Νόστιμον ήμαρ 

Έρχεται νέο πλαίσιο για τα «κόκκινα» δάνεια - Ακόμα και διαγραφή οφειλών για όσους είναι κάτω από το όριο της φτώχειας


κόκκινα δάνεια

Νέο πλαίσιο που θα ρυθμίζει συνολικά το θέμα των κόκκινων δανείων για υπερχρεωμένους καταναλωτές και επιχειρήσεις ετοιμάζει η κυβέρνηση, ενώ τις αμέσως επόμενες μέρες θα προχωρήσει στη νομοθέτηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς για τουλάχιστον τρεις μήνες προκειμένου να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος να ετοιμαστεί το συνολικό πλαίσιο.
Η παράταση με νόμο στην προστασία της πρώτης κατοικίας χαρακτηρίζεται από τον υπουργό Οικονομίας Γιώργο Σταθάκη ως πρώτη προτεραιότητα για τη νέα κυβέρνηση και αναμένεται να δοθεί η παράταση μόλις ξεκινήσουν οι εργασίες της νέας Βουλής.
Εξάλλου, ο κ. Σταθάκης διεμήνυσε την Τρίτη ότι «η κυβέρνηση προτίθεται άμεσα να νομοθετήσει την παράταση της προθεσμίας του νόμου αναφορικά με την προστασία της πρώτης κατοικίας. Αποτελεί πρώτη προτεραιότητα η δημιουργία ενός συνολικού πλαισίου διαχείρισης των "κόκκινων" στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων».
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η συνολική ρύθμιση για τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια που θα έρθει σε λίγους μήνες αναμένεται να προβλέπει ακόμη και διαγραφή οφειλών για όσους είναι κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ στα σχέδια της κυβέρνησης φέρεται ότι είναι να αναλάβει τις εν λόγω οφειλές νέος φορέας του Δημοσίου, με στόχο την ελάφρυνση των πολύ φτωχών νοικοκυριών.
Πάντως, ως προς το τελευταίο, τραπεζικοί κύκλοι σχολίασαν σε συνομιλίες τους με δημοσιογράφους ότι αυτή η ρύθμιση θα χρειαστεί σημαντικά ίδια κεφάλαια κι αυτό ενδέχεται να επηρεάσει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών. Ωστόσο, τα ίδια στελέχη σχολίασαν ότι οι τράπεζες θα τοποθετηθούν διεξοδικά επί της ρύθμισης όταν αυτή παρουσιαστεί στο σύνολό της.

koutipandoras

Να επιβληθούν αμέσως και χωρίς διαβούλευση τα 751 ευρώ



του Ηλία Ιωακείμογλου
Αυτή τη στιγμή ο λόγος κερδών/μισθών στην Ελλάδα είναι μακρόθεν ο υψηλότερος μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα περιθώρια, λοιπόν, των επιχειρήσεων να αντέξουν τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού είναι πολύ μεγάλα. Ας μάθουν οι επιχειρήσεις να λειτουργούν με το μέσο κέρδος που επικρατεί στις άλλες αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και ας μην αγοράσουν τρίτο σκάφος οι ιδιοκτήτες τους.

Ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης ανέφερε το Σάββατο στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι πρώτα θα αποκατασταθούν μια σειρά θεσμών της αγοράς εργασίας που υποβαθμίστηκαν ή καταργήθηκαν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, και στη συνέχεια θα κληθούν οι κοινωνικοί εταίροι να εξετάσουν από κοινού με το υπουργείο Εργασίας με ποιο τρόπο θα εφαρμοστεί η αύξηση του κατώτατου μισθού. Ανέφερε, επίσης, ο υπουργός ότι η άνοδος του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ θα συνδυαστεί με δυνατότητα ρυθμίσεων των οφειλών των επιχειρήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες.
Η διευθέτηση αυτή είναι προφανώς βασισμένη στην ιδέα ότι οι εργοδότες χρειάζονται προστασία έναντι ζημιών που θα υποστούν, υποτίθεται, εξαιτίας της αύξησης του κατώτατου μισθού. Για ποιο λόγο άραγε να παρασχεθεί στους εργοδότες η δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών τους προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες; Όπως είχε διευκρινιστεί προεκλογικά, αυτά τα ωφελήματα θα δοθούν στις επιχειρήσεις ως αντιστάθμισμα των δυσκολιών που θα αντιμετωπίσουν εξαιτίας της αύξησης του κατώτατου μισθού. Για ποιο λόγο άραγε θα κληθούν οι εργοδότες σε διαβούλευση με τα εργατικά συνδικάτα και το υπουργείο Εργασίας για να εξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο θα υλοποιηθεί η αύξηση του ελάχιστου μισθού; Προφανώς επειδή πιστεύει το υπουργείο ότι θα πληγούν οι επιχειρήσεις από την αύξηση του κατώτατου μισθού και πρέπει να προσέξουμε να μην προκαλέσουμε ζημιά που θα οδηγήσει σε αύξηση της ανεργίας.
Φαίνεται, λοιπόν, ότι κατά την αντίληψη του υπουργείου Εργασίας, οι εργοδότες θα χρειαστούν προστασία έναντι των ζημιών που θα υποστούν, υποτίθεται, από την αύξηση του ελάχιστου μισθού. Αυτή όμως η αντίληψη είναι λανθασμένη.
Γιατί δεν χρειάζονται προστασία οι εργοδότες
Αποτελεί κοινή πεποίθηση των εργοδοτών, των καθεστωτικών οικονομολόγων, των αστικών πολιτικών δυνάμεων, των δημοσιογράφων κ.λπ. ότι κάθε αύξηση των μισθών είναι επιζήμια για την οικονομία, ότι οδηγεί σε μείωση της παραγωγής, σε επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας και σε αύξηση της ανεργίας.
Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός, είναι εσφαλμένος. Ας δούμε γιατί:
Η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ θα προκαλέσει αύξηση της ζήτησης. Η παραγωγή, προκειμένου να ικανοποιήσει αυτήν την επιπλέον ζήτηση, θα ξεκινήσει να αυξάνεται από ένα χαμηλό σημείο και αυτό θα προκαλέσει παράλληλη αύξηση της απασχόλησης, μείωση της ανεργίας, εκ νέου αύξηση των μισθών (αφού όσο μικρότερη είναι η ανεργία τόσο βελτιώνεται η διαπραγματευτική θέση των μισθωτών στον επιχειρηματικό τομέα της οικονομίας), νέα αύξηση της ζήτησης  και ούτω καθεξής. Αυτά θα συγκροτήσουν έναν "ενάρετο" κύκλο μισθών - ζήτησης - παραγωγής - απασχόλησης - μισθών.Το ερώτημα τώρα είναι εάν οι επιχειρήσεις θα βρεθούν σε δύσκολη θέση επειδή θα αυξάνεται το κόστος εργασίας.
Οι επιχειρήσεις, λοιπόν, δεν θα βρεθούν σε δύσκολη θέση  για τους τρεις παρακάτω λόγους:
Πρώτον, διότι μαζί με τα άλλα μεγέθη (ζήτηση, παραγωγή, απασχόληση, μισθοί), θα αυξηθεί και η παραγωγικότητα της εργασίας, η οποία συνηθίζει να προοδεύει μαζί με τον όγκο της παραγωγής: όσο αυξάνεται η κλίμακα της παραγωγής τόσο αυξάνεται και η παραγωγικότητα (έως ότου εξαντληθεί το αχρησιμοποίητο παραγωγικό δυναμικό). Έτσι, η άνοδος του κόστους εργασίας που θα προκύψει από την αύξηση του κατώτατου μισθού, θα αντισταθμιστεί πλήρως ή έστω εν μέρει από τις αυξήσεις της παραγωγικότητας της εργασίας. Εάν π.χ. η αύξηση του ελάχιστου μισθού προκαλέσει σε μια επιχείρηση αύξηση του μέσου κόστους εργασίας κατά 2% και υπάρξει αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 2%, η επιβάρυνση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος θα είναι μηδενική. Έως ότου φτάσει η παραγωγή στο σημείο της πλήρους εξάντλησης του αχρησιμοποίητου παραγωγικού δυναμικού (κάτι που θα απαιτήσει τέσσερα ή πέντε χρόνια) οι αυξήσεις της παραγωγικότητας θα αντισταθμίζουν πλήρως ή σε μεγάλο μέρος τις αυξήσεις των μισθών.
Δεύτερον, η υποχώρηση των μισθών κατά τα έτη 2010-2014 οδήγησε την απόσταση μεταξύ τιμών και κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος σε δυσθεώρητα ύψη, διότι οι μεν μισθοί καταβαραθρώθηκαν οι δε τιμές ελάχιστα μειώθηκαν. Σε καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης δεν καταγράφηκε μια τόσο μεγάλη απόκλιση μεταξύ τιμών και κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Ως αποτέλεσμα, αυτή τη στιγμή ο λόγος κερδών/μισθών στην Ελλάδα είναι μακρόθεν ο υψηλότερος μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα περιθώρια, λοιπόν, των επιχειρήσεων να αντέξουν τις αυξήσεις του κατώτατου μισθού είναι πολύ μεγάλα. Ας μάθουν οι επιχειρήσεις να λειτουργούν με το μέσο κέρδος που επικρατεί στις άλλες αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης και ας μην αγοράσουν τρίτο σκάφος οι ιδιοκτήτες τους.
Τρίτον, η αύξηση του ελάχιστου μισθού δεν θα περάσει στις τιμές, ούτε θα μειώσει την ανταγωνιστικότητα, διότι ξεκινώντας από ένα σημείο βαθιάς ύφεσης, όπου υπάρχει άφθονο αχρησιμοποίητο παραγωγικό δυναμικό, συμφέρει τις επιχειρήσεις να αυξήσουν τον όγκο παραγωγής για να αυξήσουν τα έσοδα χάρη στις υψηλότερες πωλήσεις, παρά να αυξήσουν τις τιμές που θα μείωναν τις παραγγελίες (οι οποίες θα πήγαιναν στους ανταγωνιστές).
Προστασία χρειάζονται οι εργαζόμενοι
Εάν κάποιος χρειάζεται προστασία, αυτός δεν είναι η εργοδοσία αλλά οι εργαζόμενοι. Διότι, εάν εμείς αδρανήσουμε, η αύξηση των μισθών μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη περισσότερη μαύρη και αδήλωτη εργασία ή σε εικονικές μισθολογικές καταστάσεις. Για αυτόν το λόγο, η επανίδρυση της Επιθεώρησης Εργασίας πρέπει να είναι ένα από τα πρώτα, άμεσα καθήκοντα μιας αριστερής κυβέρνησης, ακόμα και μιας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας.
Εάν κάποιου τα χρέη πρέπει να ρυθμιστούν, αυτά δεν είναι των εργοδοτών αλλά των εργαζομένων. Διότι, εάν η κυβέρνηση αδρανήσει, ένα μέρος από την αύξηση του κατώτατου μισθού θα μπορούσε να κατευθυνθεί στην αποπληρωμή χρεών προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες, έτσι ώστε η ενίσχυση της ζήτησης, της παραγωγής και της απασχόλησης θα είναι μικρότερη και η ανάκαμψη ασθενέστερη. Αντιθέτως, η ρύθμιση των χρεών των επιχειρήσεων θα μεταφέρει πόρους από τους φορολογούμενους μισθωτούς προς τα κέρδη αφαιρώντας έτσι ζήτηση από την οικονομία και επιβραδύνοντας το ΑΕΠ.
Επειδή, λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα, δεν χρειάζεται να υπάρξει διαβούλευση με τις επιχειρήσεις για να εξεταστεί με ποιο τρόπο θα προστατευθούν από την αύξηση του κατώτατου μισθού. Ούτε χρειάζεται να περιμένουμε να αποκατασταθούν οι θεσμοί της αγοράς εργασίας που υποβαθμίστηκαν ή καταργήθηκαν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Χρειάζεται η νομοθετική ρύθμιση για τα 751 ευρώ να πραγματοποιηθεί άμεσα, και μια Επιθεώρηση Εργασίας στελεχωμένη με αδιάφθορα στελέχη μεγάλου ηθικού σθένους.

 http://rproject.gr

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΣ: ΕΤΣΙ «ΛΑΔΩΝΑΜΕ» ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ


Χριστοφοράκος: Έτσι «λαδώναμε» τα πολιτικά κόμματα

Το Newsbomb.gr αποκαλύπτει το σύνολο της απολογίας του Μιχάλη Χριστοφοράκου, προς την εισαγγελία Μονάχου, που δόθηκε το 2009, για το «λάδωμα» των ελληνικών κομμάτων από τη Siemens.
Μια αποκάλυψη που έρχεται να ταράξει τα… ήσυχα νερά στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας και να διαλύσει το σαθρό έδαφος, στο οποίο έχουν στηριχθεί εκείνοι που οδήγησαν τη χώρα στα χέρια των ξένων τοκογλύφων, πουλώντας τα πάντα στους δανειστές.
Ο φυγόδικος και προστατευόμενος της Μέρκελ και των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, Χριστοφοράκος, που έπρεπε να είχε εκδοθεί εδώ και χρόνια στις ελληνικές αρχές και να δικαστεί επί ελληνικού εδάφους, αναλύει βήμα – βήμα, όλο το σχέδιο χρηματισμού των ελληνικών κομμάτων από τη Siemens, προκειμένου να αποκτήσει η γερμανική εταιρία, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «μια καλύτερη τοποθέτηση στην Ελλάδα, για να δικτυωθεί/ολοκληρωθεί όπως οι άλλες επιτυχημένες εταιρείες και ειδικότερα οι ελληνικές εταιρείας, με ιδιαίτερη έμφαση στα έργα υποδομής και στο δημόσιο τομέα».
Σε μια προκλητικά κυνική εξομολόγηση προς τον εισαγγελέα Μονάχου, ο Χριστοφοράκος τονίζει ότι… συστήθηκε στη Siemens να ακολουθήσει το παράδειγμα πολλών τέτοιων επιχειρήσεων και να δίνονται τακτικά χορηγίες σε πολιτικά κόμματα για την καλλιέργεια του πολιτικού τοπίου. Και προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας ότι από την αγορά προέκυπτε πως τα ελληνικά κόμματα συνήθιζαν να ζητούν τα ίδια της χορηγίες.
Ο Χριστοφοράκος με απίστευτα… φυσικό τρόπο αποδέχτηκε την ανάμιξή του στο σχέδιο αυτό για τη χρηματοδότηση των ελληνικών κομμάτων, ενώ τονίζει ότι στην Ελλάδα συνηθιζόταν οι «χορηγοί» των κομμάτων να μην εμφανίζονται δημόσια. «Τα χρήματα θα δίνονταν βέβαια μυστικά, ότι όμως θα δίνονταν από «μαύρα ταμεία» αυτό δεν το είχα σκεφτεί ποτέ» ομολογεί και στη συνέχεια αναλύει το… πλάνο των πληρωμών: «Για να μπορούμε να υπολογίσουμε το ύψος των χορηγιών/πληρωμών και να έχουμε συγχρόνως κάποια βάση υπολογισμού, επελέγη από τον κ. Bersnau για σκοπούς υπολογισμού των χορηγιών ως υπόδειγμα, μια τρέχουσα σύμβαση από κάποιο τρέχον έργο. Ως ύψος λήφθηκε υπόψη το 2% του τζίρου της σύμβασης αυτής, προκειμένου να καθοριστεί το ύψος των χορηγιών και των πληρωμών αυτών. Τα τελευταία χρόνια αυτό αντιστοιχούσε στο 0,4% περίπου του ετήσιου συνολικού τζίρου του υποκαταστήματος της Siemens στην Ελλάδα ή στο 0,25% περίπου του ετήσιου συνολικού τζίρου του ομίλου Siemens στην Ελλάδα».
Συνεχίζοντας την απολογία του ο Χριστοφοράκος αποκάλυψε πως κανένας υπάλληλος της Siemens στην Ελλάδα, ούτε και από τα ανώτατα κλιμάκια, γνώρισε το σχέδιο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων: «Τα χρήματα πήγαιναν αυτόματα στους εκάστοτε ίδιους παραλήπτες και για τον ίδιο σκοπό. Οι πληρωμές γίνονταν μέσω κάποιου λογαριασμού στο Μόναχο και συγκεκριμένα μέσω της εταιρείας PLACID BLUE CORPORATION και αργότερα μέσω της FAIRWAYS Ltd στο πλαίσιο του ίδιου σχεδίου της μητρικής εταιρείας. Ολα ήταν απόρροια της τότε απόφασης αυτής της μητρικής εταιρείας στο Μόναχο».
Διαβάστε αναλυτικά όλο το περιεχόμενο της απολογίας του Μιχάλη Χριστοφοράκου, ο οποίος χαίρει άκρας… προστασίας από τις γερμανικές αρχές, κυκλοφορώντας ελεύθερος και «ασυλίας» για λόγους που εύκολα γίνονται κατανοητοί, από τις ελληνικές κυβερνήσεις που έχουν λόγους, όπως αποδεικνύεται από το περιεχόμενο όσων αναφέρει, να μην «καίγονται» για την έκδοσή του στην Ελλάδα, ώστε να λογοδοτήσει για την «αμαρτωλή» υπόθεση της Siemens.
Ο Χριστοφοράκος έχει καταθέσει πως από τα χρήματα που διακινήθηκαν από λογαριασμό που διαχειριζόταν ο κ. Καλδής στο Μονακό, δεν κράτησε ούτε ένα σεντ για τον εαυτό του: «Ολα τα χρήματα, τα οποία διακινήθηκαν μέσω του καναλιού αυτού, τοποθετήθηκαν στην Ελλάδα για τα συμφέροντα της Siemens, όπως μου είχε αναθέσει η μητρική εταιρεία. Ο κ. Καλδής έφερνε πάντοτε μετρητά σε μένα στην Ελλάδα, μερικές φορές παραλάμβανα ο ίδιος τα χρήματα από τον κ. Καλδή στην Αθήνα και τα έδινα σχετικά γρήγορα παραπέρα και συγκεκριμένα στα πρόσωπα που ήταν εντεταλμένα από τη Νέα Δημοκρατία (Ν.Δ.) και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ)»
Και το… εντελώς τρελό της υπόθεσης που… ξέχασε, αλλά αργότερα θυμήθηκε να καταθέσει ο Χριστοφοράκος ήταν πως η συμφωνία με τη μητρική εταιρεία δεν ήταν στον αέρα: «υπήρχε και αντισυμβαλλόμενος και συγκεκριμένα τα ίδια τα κόμματα. Για τα οποία σε τελευταία ανάλυση προορίζονταν άλλωστε τα χρήματα. Στην Ελλάδα έτσι γίνεται, δέχεσαι συχνά τηλεφωνήματα από το κόμμα και σε παρακαλούν να τους δώσεις οικονομική ενίσχυση»…
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο Χριστοφοράκος στον Θεόδωρο Τσουκάτο, λέγοντας ότι έλαβε ένα εκατομμύριο γερμανικά μάρκα απευθείας από τη μητρική εταιρεία στο Μόναχο και όχι από τον ίδιο.

Δείτε στο gallery τις επίμαχες σελίδες της απολογίας του Μιχάλη Χριστοφοράκου

http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/528349/xristoforakos#ixzz3KkqjO400

Περιμένοντας τον στρατηγό Σκόμπι



του Στέλιου Κούλογλου
Υπάρχουν πολλές αναλογίες. Όπως και τότε έτσι και τώρα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αισθάνεται χαρά, ανακούφιση και εθνική υπερηφάνεια. Μόνο μια μικρή μειοψηφία φοβάται, βασικά μήπως χάσει όσα μπόρεσε να κερδίσει στην διάρκεια της καταστροφής. Είναι αυτοί που συμβιβάστηκαν ή παραδόθηκαν χωρίς να δώσουν την παραμικρή μάχη. Και ακριβώς για αυτό το λόγο η αριστερά βρέθηκε, τότε και τώρα, να έχει μαζί της την μεγάλη πλειοψηφία, να υποστηρίζεται από ανθρώπους που δεν είχαν διανοηθεί ούτε να την ψηφίσουν.
Μήπως είναι παρατραβηγμένη η σύγκριση με το 1944; Σκεφτείτε το αποτέλεσμα, αν από την παρακάτω ανάρτηση στελέχους της ΝΔ αντικαταστήσουμε την λέξη τοκογλύφοι με την λέξη μαυραγορίτες:


 «Βάστα Ρόμελ» εύχονταν τότε οι μαυραγορίτες στον Γερμανό στρατηγό, ώστε να προλάβουν να αγοράσουν σπίτια ή κορίτσια για ένα μπουκάλι λάδι. «Γερά Γερούν» απευθυνόταν μέσω facebook στον Ντάισελμπλουμ  το υψηλόβαθμο στέλεχος του Ποταμιού, το οποίο διαμαρτύρεται κιόλας γιατί δεν μπήκε στην κυβέρνηση: φανταστείτε τον Βαρουφάκη να συγκρούεται με τον εκπρόσωπο των δανειστών και στελέχη του κυβερνητικού εταίρου να υποστηρίζουν τον Ολλανδό υποστηρικτή της τρόικας. Αν δεν είχε διαλυθεί σε λιγότερο από μια εβδομάδα, η κυβέρνηση θα είχε γίνει περίγελος.
Υπάρχουν κι άλλες αναλογίες. Οι συνεργάτες των Γερμανών τότε, οι νεοναζί σήμερα, που καραδοκούν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία, αν ο ξένος παράγοντας αποφασίσει να επέμβει. Για να μην μιλήσει κανείς για τους τροτσκιστές, που έβαζαν τότε στο ίδιο τσουβάλι τον ΕΑΜ- ΕΛΑΣ -και το τότε ΚΚΕ- με τους εχθρούς του.
Αυτό που βασικά διαφέρει είναι το είδος των όπλων. Τότε ήταν τα βρετανικά στρατεύματα και αεροπλάνα του στρατηγού Σκόμπι, τώρα είναι αυτά με τα οποία φοβέριζε  πρόσφατο άρθρο της  γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt: «Εν τέλει οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο έχουν καλύτερα "χαρτιά': Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει μία μαζική απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζές της, ούτε μπορεί ο Τσίπρας να δανειστεί χρήματα από τις κεφαλαιαγορές για τις ακριβές προεκλογικές του υποσχέσεις».
«Με τις δηλώσεις τους οι υπουργοί (του ΣΥΡΙΖΑ) γκρέμισαν την Αγορά»,επαναλάμβανε σαν ηχώ ο Αδωνις Γεωργιάδης, που είχε προαναγγείλει την αποχώρηση του ίδιου και των καταθέσεων του από την Ελλάδα αν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ.  Δεν έφυγε προφανώς γιατί, ακριβώς εβδομήντα χρόνια μετά, και αυτός και ο Σαμαράς και οι εκπρόσωποι μιας αστικής τάξης που ποτέ δεν μπόρεσε να αποκτήσει εθνική συνείδηση, ελπίζουν ότι ο σύγχρονος στρατηγός Σκόμπι θα έρθει και θα τους σώσει.

tvxs

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Ξεκινούν κατά προτεραιότητα φορολογικοί έλεγχοι σε καταθέτες του εξωτερικού



Κατά προτεραιότητα ελέγχους σε φυσικά και νομικά πρόσωπα που μεταφέρουν στο εξωτερικό μεγάλα ποσά καταθέσεων θα ξεκινήσουν το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος και η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων μετά από εντολή της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών.
Η αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη έχει ήδη ζητήσει από το ΣΔΟΕ τη διενέργεια ελέγχων «πόθεν έσχες» σε υποθέσεις φορολογουμένων με πολύ μεγάλα ποσά καταθέσεων τα οποία δεν δικαιολογούνται από τα εισοδήματα που έχουν συμπεριλάβει στις φορολογικές τους δηλώσεις.
Προς το σκοπό αυτό το ΣΔΟΕ ξεκίνησε την προεργασία για τη δημιουργία λίστας φορολογούμενων με εμβάσματα στο εξωτερικό αντίστοιχης με εκείνη που είχε δημιουργηθεί με στοιχεία 54.000 Ελλήνων φορολογουμένων που μετέφεραν σε τράπεζες του εξωτερικού ανάμεσα στο 2009 και το 2011 καταθέσεις άνω των 22 δισ. ευρώ.
Στόχος του ΣΔΟΕ είναι να ελεγχθούν κατά προτεραιότητα πολίτες και επιχειρήσεις που έβγαλαν το τελευταίο δίμηνο με εμβάσματα πάνω από 1 εκατ. ευρώ στο εξωτερικό (έκαστος). Σημειώνεται πως από τις 9 Δεκεμβρίου 2014 έως και τις 23 Ιανουαρίου 2015 οι εκροές καταθέσεων ιδιωτών αγγίζουν τα 15 δισ. ευρώ.
Τα στοιχεία εμβασμάτων περιέρχονται στην κατοχή της ΓΓΔΕ και του ΣΔΟΕ από τις τράπεζες και περιλαμβάνουν τα ονόματα των καταθετών, τον ΑΦΜ, τους δικαιούχους λογαριασμών, την ημερομηνία κάθε συναλλαγής και τη χώρα προορισμού.
Εξάλλου, σύμφωνα με πληροφορίες η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων ολοκληρώνει την παρούσα περίοδο έλεγχους σε δημοσίους υπαλλήλους που αποχώρησαν από την υπηρεσία τους, εν μέσω της διερεύνησής τους για υψηλά τραπεζικά εμβάσματα στο εξωτερικό.
Σημειώνεται πως από τον έλεγχο της περιουσιακής κατάστασης δημοσίων υπαλλήλων που έστειλαν χρηματικά εμβάσματα άνω των 100.000 ευρώ σε τράπεζες του εξωτερικού τα τελευταία χρόνια, προέκυψε πως συνολικά 5.260 υπάλληλοι του Δημοσίου έστειλαν μέσω εμβασμάτων σε τραπεζικά ιδρύματα της αλλοδαπής αθροιστικά το ποσό του 1,45 δισ. ευρώ.
Από αυτούς οι 4.845 υπάλληλοι που παραμένουν στο Δημόσιο ελέγχονται από το Σώμα Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, ενώ οι υπόλοιποι 415 που έχουν αποχωρήσει από το Δημόσιο ελέγχονται από την ΓΓΔΕ και συντόμως αναμένονται ανακοινώσεις για τα ευρήματα των ελέγχων.

in.gr

Η λιτότητα αύξησε κατά 1/3 τις αυτοκτονίες



Τα ενισχυμένα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν τον Ιούνιο του 2011 στην Ελλάδα ως απάντηση στην κρίση του δημόσιου χρέους, μεταφράσθηκαν σε μια άνοδο κατά ένα τρίτο των αυτοκτονιών στη χώρα, σύμφωνα με μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα.
Μια ομάδα Ελλήνων και αμερικανών ερευνητών μελέτησε τα μηνιαία στατιστικά στοιχεία για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα από το 1983 ως το 2012 σε συσχετισμό με τα γεγονότα που συνδέονται με τα προγράμματα λιτότητας από το 2008, ή αντίθετα που αντανακλούν την ευημερία των προηγούμενων ετών (για παράδειγμα την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη το 2002 ή τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004).
«Η ανάλυσή μας δείχνει μια σημαντική άνοδο των αυτοκτονιών στην Ελλάδα έπειτα από γεγονότα που συνδέονται με τη λιτότητα», διαπιστώνεται στη μελέτη αυτή που δημοσιεύεται στη βρετανική ιατρική επιθεώρηση BMJ Open.
Η ανακοίνωση τον Ιούνιο 2011 από την ελληνική κυβέρνηση ενός δεύτερου πακέτου μέτρων λιτότητας που περιλάμβανε μειώσεις των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων και μείωση των δαπανών για την κοινωνική προστασία, μοιάζει να είχε την ισχυρότερη επίδραση στην καμπύλη των αυτοκτονιών.
Ο αριθμός των αυτοκτονιών (ανδρών και γυναικών) αυξήθηκε κατά μέσο όρο 35,7% "στους μήνες που ακολούθησαν αυτή την ημερομηνία, σε σχέση με τον μέσο όρο των προηγούμενων μηνών", σύμφωνα με τον κύριο συντάκτη της μελέτης, τον καθηγητή Τσαρλς Μπράνας.
Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης την άνοδο του αριθμού των αυτοκτονιών μεταξύ των ανδρών μετά την έναρξη της ελληνικής ύφεσης τον Οκτώβριο του 2008 (+13,1%), καθώς και τον Απρίλιο του 2012 (+29,7%), μετά την αυτοκτονία ενός συνταξιούχου απελπισμένου από τη λιτότητα σε μια πλατεία της Αθήνας. Η αυτοκτονία αυτή είχε συγκλονίσει τη χώρα.
Τον Μάιο και τον Ιούλιο του 2012 ο μηνιαίος αριθμός των αυτοκτονιών έφθασε στο υψηλότερο σημείο που είχε παρατηρηθεί ποτέ τα 30 τελευταία χρόνια, με 62 και 64 αυτοκτονίες αντιστοίχως γι' αυτούς τους δύο μήνες.
Αντίθετα τα χαμηλότερα επίπεδα στους ετήσιους απολογισμούς των αυτοκτονιών ανάγονται στις πιο ευνοϊκές οικονομικά περιόδους: Φεβρουάριος 1983 και Νοέμβριος 1999 (14 αυτοκτονίες).
Καθηγητής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, ο Τσαρλς Μπράνας εκτιμά ότι δεν είναι μόνον οι οικονομικές πολιτικές που επηρεάζουν την καμπύλη των αυτοκτονιών, αλλά επίσης "τα δημόσια μηνύματα" που συνοδεύουν αυτές τις πολιτικές.
Αυτοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις καθώς και τα μέσα ενημέρωσης οφείλουν να έχουν συνείδηση "του εν δυνάμει αρνητικού αντίκτυπου που έχουν στη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα στις αυτοκτονίες", αυτά τα μέτρα λιτότητας, υπογραμμίζει ο καθηγητής μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο εν λόγω ειδικός προτείνει να παρουσιάζονται οι πολιτικές λιτότητας στο κοινό με τρόπο "λιγότερο δραματικό" και επίσης να επιλέγονται οι "λιγότερο δραστικές" πολιτικές όταν έχουν την ίδια οικονομική αποτελεσματικότητα

 http://left.gr

Πρωταγωνιστές να γίνουν τα κινήματα!



Έφτασε η ώρα να κατέβουμε στους δρόμους και να απαιτήσουμε την άμεση υλοποίηση των προεκλογικών εξαγγελιών της κυβέρνησης, με έμφαση στην ευρεία συμμετοχή μας στη διεύθυνση των υποθέσεων που αφορούν τον τόπο μας.

Του Ηλία Τσολακίδη
Ας μη γελιόμαστε! Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δεν πρόκειται να υλοποιήσει όλες τις προγραμματικές της δεσμεύσεις. Ή, για να το θέσουμε καλύτερα, δεν πρόκειται να υλοποιήσει όλες τις προγραμματικές της δεσμεύσεις από μόνη της. Αν εμείς δεν κινητοποιηθούμε, αν εμείς δεν οργανωθούμε κι αν εμείς δε διεκδικήσουμε, πολλές από τις προεκλογικές της εξαγγελίες θα παραμείνουν στα χαρτιά και θα περάσουν στην ιστορία ως «Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης».
Είναι δύσκολο να το πιστέψουμε, γιατί μας είχαν μάθει αλλιώς! Και όμως, οι μοναδικοί πρωταγωνιστές της σημερινής διακυβέρνησης είμαστε εμείς, οι απλοί πολίτες. Αν συνεχίσουμε να παραμένουμε μόνο απλοί παρατηρητές των εξελίξεων, όπως στο παρελθόν, ποτέ δεν πρόκειται να βγει η χώρα από το τέλμα, να μπει ένα φρένο στην συνεχιζόμενη φτωχοποίηση και να σταματήσει η επέλαση της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.
Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας με χθεσινή της επιστολή κάλεσε τους βουλευτές της νέας κυβέρνησης να θωρακίσουν νομικά και να προστατέψουν το κίνημα «Χωρίς Μεσάζοντες», ενώ σύντομα θα ανακοινώσει την οργάνωση εκδήλωσης με θέμα τα διόδια και την κατάργηση του νόμου Βορίδη. Θα ακολουθήσουν και άλλες εκδηλώσεις, για την υγεία και το Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης που υπολειτουργεί, για τη νομική προστασία του Ολύμπου και την επέκταση των ορίων του Εθνικού Δρυμού, για το πεδίο βολής στο Λιτόχωρο, για τις ανεμογεννήτριες στα Πιέρια Όρη, για τις Σκουριές, για την τοπική αυτοδιοίκηση και για πολλά άλλα θέματα που ταλαιπωρούν την τοπική κοινωνία, για τα οποία δώσαμε αγώνες στο πρόσφατο παρελθόν.
Τώρα έφτασε η ώρα να κατέβουμε όλοι στους δρόμους και να απαιτήσουμε την άμεση υλοποίηση των προεκλογικών εξαγγελιών της κυβέρνησης, δίνοντας έμφαση στην ευρεία συμμετοχή μας στη διεύθυνση και διαχείριση των πολιτικών υποθέσεων που αφορούν τον τόπο μας.
Πρέπει να βιαστούμε! Έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο, και δυστυχώς δεν διδαχτήκαμε από τα λάθη του παρελθόντος. Πολλοί συνεχίζουν να πιστεύουν πως η συμμετοχή μας στην πολιτική ζωή του τόπου -και μοναδική μας υποχρέωση- είναι η ψήφος και η συμμετοχή στις εκλογές. Η αντίληψη αυτή έχει οδηγήσει μοιραία στην ανιαρή ανάδειξη αντιπροσώπων, στους οποίους αναθέτουμε ανά τετραετία να αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα. Εγκαταλείπουμε έτσι τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια επαγγελματική ολιγαρχία.
Η δεδηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα να συνδράμει στη  μαζικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων και να ενσωματώσει στοιχεία από τη  στρατηγική τους, αλλά και η επιθυμία της να εμπλουτίσει τις επεξεργασίες της από τη δράση τους αποτελεί μοναδική ευκαιρία ώστε με την ενεργό συμμετοχή των πολιτών να διευρυνθεί το πλήθος των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν πρόσβαση στις πολιτικές διεργασίες λήψης αποφάσεων.
Όλ’ αυτά δεν πρέπει να παραμείνουν ευχή και μακρινό όραμα μιας λαϊκής συνέλευσης στην πλατεία. Είναι η στοιχειώδης  υποχρέωση όλων μας απέναντι σε ένα λαό που έφτυσε αίμα για να πετύχει πρωτογενή πλεονάσματα χωρίς αντίκρισμα. Ενός λαού του οποίου καταπατήθηκε η ατομική και η εθνική αξιοπρέπεια προκειμένου να διασωθούν οι τράπεζες και τα ξένα funds, που τζόγαραν στην πλάτη της εθνικής μας χρεοκοπίας.
Ας ξεχυθούμε στους δρόμους, εκεί που από τις 25 του Γενάρη πνέει ο άνεμος της αντίστασης και της ελπίδας. Της δικής μας ελπίδας.

thepressproject

Βραβεύτηκε το κερκυραϊκό ελαιόλαδο, σε διεθνή έκθεση τροφίμων-ποτών


ex4

-  Εξαιρετικά επιτυχημένη ήταν η παρουσία της ΠΙΝ, η οποία ήταν και τιμώμενη περιφέρεια, στη 2η Διεθνή έκθεση τροφίμων και ποτών ΕΞΠΟΤΡΟΦ που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα από 30/1 έως 2/2.
 - Συμμετείχαν 30 εκθέτες από τα νησιά του Ιονίου, τα εγκαίνια έκανε ο  Θ. Γαλιατσάτος.

Ο κος Γαλιατσάτος στην εναρκτήρια ομιλία του υπογράμμισε ότι “είναι ίσως μια χρονική στιγμή που δεν θα βρούμε κανέναν σε αυτό τον τόπο που δεν πιστεύει ότι χρειάζεται μία βαθιά παραγωγική ανασυγκρότηση η οικονομία της χώρας μας και την ίδια στιγμή να μην σκέφτεται ότι η παραγωγική αυτή ανασυγκρότηση δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη μεγάλη συμμετοχή του πρωτογενούς τομέα, των προϊόντων της ελληνικής γης. Τι χρειάζονται οι παραγωγοί μας; Χρειάζονται τη δική μας στήριξη . Τη στήριξη της πολιτείας και της αυτοδιοίκησης , την πληροφόρηση, την οικονομική βοήθεια, την προώθηση των προϊόντων. Είμαστε αποφασισμένοι με κάθε τρόπο να στηρίξουμε κάθε νέα προσπάθεια».
Συναντήσεις και συσκέψεις για την προώθηση των τοπικών προϊόντων
Ο περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων στο πλαίσιο των επαφών που είχε κατά τη διάρκεια της έκθεσης συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Ελληνορωσικού Επιμελητηρίου X. Δήμα, με τον οποίο συζήτησαν το ενδεχόμενο ανάπτυξης εμπορικών σχέσεων της ΠΙΝ με τη Ρωσία ενώ επισκέφθηκε και συνομίλησε με τους Επτανήσιους παραγωγούς οι οποίοι εξήραν την πρωτοβουλία της περιφέρειας για την συμμετοχή της στη συγκεκριμένη έκθεση.
Παράλληλα επισκέφθηκε το περίπτερο της Π.Ι.Ν. και αντιπροσωπεία Ρώσων επιχειρηματιών με σκοπό την γνωριμία με τους παραγωγούς. Ακολούθησε συνάντηση με τον αντιπεριφερειάρχη πρωτογενούς τομέα Γ. Φοντάνα και υπηρεσιακούς παράγοντες όπου συζητήθηκε το ενδεχόμενο εξαγωγής τοπικών προϊόντων στη Ρωσία.
Επίσης η Ρωσική αντιπροσωπεία είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει τοπικές σπεσιαλιτέ στο περίπτερο « Μαγειρεύουμε Ελλάδα» στο οποίο συμμετείχε η Λέσχη Αρχιμαγείρων Κέρκυρας.
Ο περιφερειάρχης συναντήθηκε και με το γνωστό βραβευμένο chef Λευτέρη Λαζάρου με τον οποίο συζήτησε για την προβολή των τοπικών προϊόντων μέσα από τη γαστρονομία της ΠΙΝ.
Βράβευση για το Κερκυραϊκό ελαιόλαδο
Σημαντική ήταν η βράβευση της Κερκυραϊκής εταιρείας Olive Fabrica των Σπ. και Γ. Δαφνή που το λάδι τους με την ονομασία The Governor πήρε το πρώτο βραβείο παραδοσιακού τρόπου παρασκευής.
Προγραμματισμός δράσης και συμμετοχή και σε άλλες εκθέσεις
Οι εκθέτες-παραγωγοί είχαν τη δυνατότητα να συναντήσουν εμπορικούς εκπροσώπους, εισαγωγείς-εξαγωγείς και να παρουσιάσουν τα προϊόντα τους ενώ το περίπτερο της περιφέρειας Ιονίων Νήσων αποτέλεσε πόλο έλξης για πολλούς επιχειρηματίες . Επίσης το απόγευμα της Κυριακής οι εκθέτες των Επτανησίων συμμετείχαν σε συνάντηση με τον αντιπεριφερειάρχη Γ. Φοντάνα με θέμα τον απολογισμό της συμμετοχής στην ΕΞΠΟΤΡΟΦ και τον προγραμματισμό των επόμενων δράσεων.
Μάλιστα όπως τονίστηκε, η ΠΙΝ αναμένεται να συμμετέχει και στις επόμενες μεγάλες εκθέσεις τροφίμων και ποτών που θα πραγματοποιηθούν στη Θεσσαλονίκη.
Τέλος οι εκθέτες θα έχουν τη δυνατότητα να καταγράψουν τις απόψεις τους και τις παρατηρήσεις τους, σχετικά με τη συμμετοχή τους, σε ειδικό ερωτηματολόγιο της Περιφέρειας που θα έχει στόχο την καλύτερη διοργάνωση των επόμενων εκθέσεων.
Μεγάλο το ενδιαφέρον για το περίπτερο της ΠΙΝ
Το περίπτερο της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων στην ΕΞΠΟΤΡΟΦ επισκέφθηκαν ο υφυπουργός Αθλητισμού και βουλευτής Ζακύνθου Σ. Κοντονής, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας Στ. Σαμοίλης, ο πρώην πρέσβης της Ελλάδας στην Κίνα, ο εμπορικός ακόλουθος του Χονγκ Κονγκ, αντιπροσωπεία της πολωνικής πρεσβείας στην Ελλάδα, η οποία έδειξε και μεγάλο ενδιαφέρον για τα προϊόντα της Επτανήσου, η πρώην υφυπουργός πολιτισμού Α. Γκερέκου, η αντιπεριφερειάρχης Αττικής αρμόδια για την κοινωνική πολιτική Κατερίνα Θανοπούλου και πλήθος κόσμου.
Εκτός από τον περιφερειάρχη Θ. Γαλιατσάτο στην έκθεση παρευρέθηκαν ο αντιπεριφεριεάρχης πρωτογενούς τομέα Γ. Φοντάνας, τουριστικής πολιτικής Σπ. Γαλιατσάτος, ο αντιπεριφερειάρχης Λευκάδας Θ. Χαλικιάς, ο αντιπεριφερειάρχης Κεφαλονιάς Π. Δρακουλόγκονας, ο εκτελεστικός γραμ. της ΠΙΝ Π. Ζησιμάτος, περιφερειακοί σύμβουλοι και υπηρεσιακοί παράγοντες.

corfupress

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

Ξεσαβούρωμα, τώρα!


Ένα παραμύθι εμπνευσμένο από την κρίση

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πολυκατοικία.
Χτίστηκε από μια φυλή ένδοξη και πολύπαθη, με κόπους  αγώνες και αίμα. Χτίστηκε ψηλή και αγέρωχη. Ομορφη και λαμπερή. Ολοι την ζήλευαν. Τα πρώτα χρόνια οι ένοικοι ήταν ευτυχισμένοι. Δεν είχαν ιδιαίτερα πλούτη, αλλά είχαν αξιοπρέπεια και ζούσαν άνετα. Τόσο - όσο. Τα παιδιά ακούγονταν να παίζουν χαρούμενα, το σχολείο «έβγαζε» μορφωμένους ανθρώπους, οι μεγάλοι εργάζονταν τίμια και ζούσαν τις οικογένειές τους. Τα δωμάτια των πιο ψηλών ορόφων ήταν διαμπερή και ευάερα, πιο σκοτεινά και πληκτικά τα χαμηλότερα διαμερίσματα. Όμως όλοι οι όροφοι γέμιζαν από μουσικές τις Κυριακές, στις οικογενειακές συγκεντρώσεις. Ολοι ανεξαιρέτως οι συγκάτοικοι αγαπούσαν και φρόντιζαν τα σπίτια τους και ολόκληρη την πολυκατοικία.
Βέβαια, οι πιο ευκατάστατοι ήταν οι διαχειριστές, οι οποίοι συμπτωματικά ζούσαν στα ρετιρέ, τα πιο αβανταδόρικα διαμερίσματα. Τα πρώτα χρόνια οι διαχειριστές ήταν καταδεκτικοί, έλεγαν καλημέρα σε όλους, ακόμα και στο θυρωρό. Όμως σιγά-σιγά τα πράγματα άλλαξαν. Οι διαχειριστές δεν ενδιαφέρονταν ούτε για το κτήριο ούτε για τους συνένοικους. Παραμελούσαν τις υποχρεώσεις τους και ασχολούνταν μόνο με την καλοπέρασή τους. Λούσα, ταξίδια, υψηλές γνωριμίες και υπέρογκες τραπεζικές καταθέσεις! Υπερκατανάλωση και δεκάδες σακούλες σκουπιδιών κάθε μέρα. Επειδή όμως ήταν πολύ απασχολημένοι να διασκεδάζουν, τα σκουπίδια τα πετούσαν από τα μπαλκόνια των ρετιρέ στα γύρω πεζοδρόμια. Και φυσικά, πού χρόνος για καθαριότητα και νοικοκυριό! Η πολυκατοικία άρχισε να βρωμίζει. Τα μπάζα, τα απορρίμματα και τα λύματα από τους πάνω ορόφους συσσωρεύονταν γύρω από την πολυκατοικία. Οι ένοικοι των υπογείων ασφυκτιούσαν. Οι πόρτες τους δεν άνοιγαν, και τα παράθυρα έμεναν κλειστά για να μην μπαίνει η μπόχα. Κανείς δεν έβγαινε από το διαμέρισμά του, τα παιδιά δεν πήγαιναν σχολείο, αλλά ούτε και διάβαζαν. Χάζευαν στο διαδίκτυο άλλες πολυκατοικίες σε άλλα μέρη πιο όμορφα.
Τα σκουπίδια ανέβαιναν ολοένα και πιο ψηλά. Εφτασαν στα μεσαία πατώματα και προχωρούσαν. Οι ένοικοι ανησύχησαν. «Μα πού θα πάει αυτό;», έλεγαν. «Κάτι πρέπει να γίνει». Μόνο τα ρετιρέ δεν είχαν πάρει χαμπάρι τίποτα. Απολάμβαναν τον ήλιο και τον καθαρό αέρα ανενόχλητοι, σαν να βρίσκονταν σε άλλο πλανήτη. Οι ένοικοι των υπογείων αφέθηκαν στη μοίρα τους. Φτωχοί και δύσμοιροι οι περισσότεροι, άλλοι άρρωστοι και εγκαταλελειμμένοι, δεν είχαν κουράγιο να αντιδράσουν. Κάποιοι έπεσαν σε βαριά κατάθλιψη. Αλλοι δεν άντεξαν τον εξευτελισμό, το έσκασαν απ` το σπίτι τους  και χάθηκαν μες στα σκουπίδια. Καθώς η χαβούζα βάθαινε και η αποφορά γινόταν όλο και πιο έντονη, οι ένοικοι σάμπως να ξύπνησαν από το λήθαργο της δυσοσμίας. Στην αρχή ακούστηκε ένας ήχος σαν ψίθυρος, μετά δυνάμωσε κι αρθρώθηκαν καθαρές κουβέντες. Ηταν Φωνές από τα μεσαία πατώματα. Μιλούσαν την ίδια στρωτή κατανοητή γλώσσα με τους υπόλοιπους. Ελεγαν απλά πράγματα. Για νοικοκυριό, για συμμάζεμα, για κάθαρση. Μιλούσαν για την ελπίδα. Οι ένοικοι, ο ένας μετά τον άλλο άρχισαν να αφυπνίζονται, να σχεδιάζουν το επόμενο βήμα. «Ρε συ, σαν καλά να τα λένε οι Φωνές. Λες να υπάρχει ακόμα Ελπίδα;» ρωτούσε ο ένας τον άλλο.
Οι διαχειριστές που κατοικούσαν στα ρετιρέ δεν έδωσαν σημασία. Εφησυχασμένοι στην ευδαιμονία τους, γιατί να ασχοληθούν; Οι Φωνές ακούγονταν τώρα πιο αποφασιστικά. « Δεν υπάρχει πάτος στο βαρέλι. Δεν υπάρχει βαρέλι. Μας έχουν πνίξει τα σκ…. . Ωρα να ξεσαβουρώσουμε!» Τότε κάποιος πρότεινε να ψηφίσουν. Θέλουν να ξαναδώσουν στην πολυκατοικία τους την αίγλη που της αξίζει; Μια μεγάλη μερίδα των ενοίκων ψήφισαν ναι. Ξαφνικά ένας τρομακτικός βόμβος ακούστηκε από τα βάθη της γης. Ο σεισμός κούνησε την πολυκατοικία συθέμελα. Τα ρετιρέ τρεμούλιασαν και πανικόβλητοι οι διαχειριστές πήδηξαν από τα μπαλκόνια τους και βούλιαξαν μέσα στο σκουπιδομάνι που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει. Οι ρωγμές που είχαν σχηματιστεί  από το σεισμό  τούς  ρούφηξαν λαίμαργα. Οι νοικοκυραίοι σήκωσαν τα μανίκια, φόρεσαν μάσκες για να μην μολυνθούν, πήραν τα φτυάρια και τις αξίνες και άρχισαν να ξεσαβουρώνουν. Οι ένοικοι που δεν είχαν ψηφίσει Ναι στην Ελπίδα τούς κοίταζαν κατάπληκτοι. Ενας-ένας έμπαιναν και εκείνοι στις ομάδες καθαρισμού, μέχρι που τα συνεργεία έγιναν τόσο ισχυρά που πια δεν ήταν δύσκολο να καθαρίσουν.
Τα απορρίμματα μαζεύτηκαν, οι πόρτες άνοιξαν, τα παράθυρα χαμογέλασαν στον ήλιο. Τα παιδιά ξαναπήγαν στο σχολείο, οι άρρωστοι έπαιρναν τα φάρμακά τους κανονικά και οι παππούδες ξαναέδιναν χαρτζιλίκι στα εγγόνια από τη σύνταξη. Οι κουζίνες μοσχοβόλησαν από μπισκότα κανέλας και οι μπαμπάδες πήγαιναν στο γήπεδο με τα παιδιά τις Κυριακές. Οι κοπέλες φλέρταραν με τους νεαρούς στα παρκάκια, και οι γάτες λιάζονταν νωχελικά στα περβάζια της πολυκατοικίας. Δεν είχαν πλούτη, αλλά είχαν αξιοπρέπεια. Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς – ελπίζω να καταφέρουμε να ζήσουμε – καλύτερα.
Λία Κουρή-εκπαιδευτικός

 http://www.alfavita.gr

Πρώτο θέμα στο Spiegel οι πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο από την Ελλάδα



«Ελληνικές απαιτήσεις για επανορθώσεις: η ληστεία τράπεζας από τους Ναζί» είναι ο τίτλος άρθρου που δημοσιεύεται στην ηλεκτρονική σελίδα του περιοδικού «Der Spiegel» και αναφέρεται σε «σκέψεις που υπάρχουν στην Αθήνα να απαιτήσει γερμανικά χρέη από το 1942».
Στο άρθρο τονίζεται ότι «όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού στην Ευρώπη οικονομικοί εμπειρογνώμονες των Ναζί λεηλάτησαν χώρες υπό κατοχή με ανέντιμες μεθόδους».
Το δημοσίευμα κάνει λόγο για δάνειο ύψους 476 εκατομμυρίων κατοχικών μάρκων, που χορήγησε η Τράπεζα της Ελλάδος το 1942 στο γερμανικό Ράιχ, το οποίο η Γερμανία ποτέ δεν αποπλήρωσε. «Ξανά και ξανά και ιδιαίτερα από τότε που στην Ελλάδα ανέλαβε η νέα κυβέρνηση κυκλοφορεί στην Αθήνα η ιδέα: δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε αυτά τα χρήματα, να μπαλώσουμε έτσι την τρύπα στον ελληνικό προϋπολογισμό και ταυτόχρονα να "την φέρουμε" στους αντιπαθητικούς Γερμανούς;» αναφέρει ο συντάκτης και προσθέτει ότι η επιστημονική υπηρεσία της γερμανικής Βουλής υπολόγισε το 2012 την αξία του δανείου με τους τόκους στα 8,25 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ γνωμοδότηση της ελληνικής κυβέρνησης το υπολογίζει σε 11 δισεκατομμύρια.
«Αυτό το ποσό θα αρκούσε προκειμένου να δώσει στον Τσίπρα τουλάχιστον ένα διάλειμμα ανάσας» τονίζει το Spiegel, αλλά διευκρινίζει ότι η γερμανική κυβερνηση δηλώνει ότι όλες οι απαιτήσεις της Ελλάδας για πολεμικές αποζημιώσεις έχουν είτε πληρωθεί είτε εκπνεύσει, το αργότερο με τη «Συμφωνία 2+4» του 1990. Η νομική κατάσταση ωστόσο, επισημαίνεται στο δημοσίευμα, δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά «ενάντια της βούλησης της γερμανικής κυβέρνησης ο Τσίπρας δεν θα πάρει, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, αυτά τα χρήματα» και «την τρύπα στον προϋπολογισμό του πρέπει να την μπαλώσει διαφορετικά».
Στο δημοσίευμα περιλαμβάνεται ακόμη ιστορική αναδρομή στις μεθόδους οικονομικής εκμετάλλευσης των υπό κατοχή χωρών από τους ναζί και επαναλαμβάνεται η δήλωση του Γερμανού ιστορικού ΄Αλμπρεχτ Ριτσλ ότι «η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης χρεών του 20ού αιώνα».

Πηγή: AΠΕ-ΜΠΕ


Γυρίζω το ρολόι του χρόνου 7 μέρες πίσω


0.
Σημείο εκκίνησης η 25η Ιανουαρίου ενεστώτος έτους

ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΨΑΡΟΜΗΛΙΓΚΟΥ
Επίσημα αποτελέσματα: Ν.Δ. 36,3%, έδρες 149 – ΠΑΣΟΚ 4,7%, έδρες 13 – Ποτάμι 6%, έδρες 17.  -   Κυβέρνηση Μνημονιακής πλειοψηφίας με 179 έδρες.
Αποβιβάζεται στο αεροδρόμιο η αρμάδα του Τόμσεν. Ο Κυριάκος στρώνει το κόκκινο χαλί και ο Άδωνις παιανίζει συγκινημένος το «Έχω μια αδελφή».
Η τρόικα πιάνει αμέσως δουλειά. Εμφανίζεται με μια νέα παράλογη απαίτηση: Να μπει ο χαμηλός ΦΠΑ στο τζατζίκι και ο υψηλός στην πίτα. Στον γύρο θα μπει ο ενδιάμεσος ΦΠΑ.
Αλλόφρον το ελληνικό πολιτικό σύστημα τρέχει πίσω από τους υπαλληλίσκους της Τρόικας να καταλάβει τι ακριβώς ζητούν. Πηχυαίοι τίτλοι στις εναπομείνασες εφημερίδες και έκτακτα δελτία πανικού στα κανάλια του μνημονιακού καθεστώτος.
Αποσβολωμένοι οι Έλληνες παρακολουθούν ποιος μισθός θα κοπεί περισσότερο και ποιος λιγότερο. Ποια σύνταξη θα εξατμιστεί πρώτη. Η κύρια ή η επικουρική; Πού θα χαθούν περισσότερες θέσεις εργασίας. Στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα; Οι άνθρωποι κοιτάζονται με αμοιβαία καχυποψία.
Η αγορά έχει παγώσει. Οι Έλληνες σφίγγουν τα τελευταία τους ευρώ. Ουδείς αγοράζει και ουδείς επενδύει. Ο Βρούτσης ψάχνει την «Εργάνη» αλλά το ισοζύγιο προσλήψεων – απολύσεων είναι καταστροφικό. Αντιθέτως η Βούλτεψη, διαπιστώνει ανακουφισμένη πως υπάρχει επαρκές χαρτί τουαλέτας στα σουπερ μάρκετ.
Δίνουμε τη ΔΕΗ και ό,τι άλλο προβλέπει το «μέιλ Χαρδούβελη». Παίρνουμε τη «δόση μας». Δεχτήκαμε να γίνουμε «Ινδιάνοι στη χώρα μας». Αβορίγινες στο κέντρο της Ευρώπης, αλλά – εν πάση περιπτώσει – δεν χρεοκοπήσαμε. Τουλάχιστον αυτοί «που τα είχαν».
Τι θα γινόταν αν …έχανε η Ν.Δ.
Ένας ευφάνταστος φίλος, μού αναπτύσσει ένα εναλλακτικό σενάριο: Πες πως γινόταν μια κυβέρνηση του αντιμνημονιακού μπλοκ. Τη Δευτέρα δεν θα ερχόταν η Τρόικα! Ίσως να ερχόταν στην Αθήνα ακόμη και ο Μάρτιν Σουλτς με διερευνητικές προθέσεις.
Δεν αποκλείεται να ερχόταν και ο Ντάισελμπλουμ. Και να άκουγε τον υπουργό Οικονομικών (τον Βαρουφάκη, λένε πως θα έβαζαν) να λέει στον Ολλανδό πως «η Τρόικα τελείωσε – Θα μιλήσουμε εφεξής με πολιτική διαπραγμάτευση». Και ξέρεις, ίσως, και ο Μοσχοβισί θα δεχόταν αποπομπή της Τρόικας. Οι απολυμένοι θα γύριζαν στις δουλειές τους. Θα καταργείτο η «Τράπεζα Θεμάτων» και η επιστράτευση των απεργών.
Α, και το πιο σημαντικό: Θα υπήρχε όσο χαρτί υγείας θα χρειαζόταν η Βούλτεψη.

imerodromos

Η στρατηγική σύγχυση της ΝΔ



TVXS- Aνάλυση

Το ότι η ΝΔ και ο Α. Σαμαράς προσωπικά ελπίζουν στην «αριστερή παρένθεση», η οποία προϋποθέτει μια εθνική αποτυχία, δεν είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κανείς. Αρκεί να παρακολουθεί το twitter ενός «γαλάζιου», του καραμανλικού Ευ. Αντώναρου, ο οποίος προειδοποιεί την ηγεσία του κόμματός του και τους υποστηρικτές της: «Πάνω απ' όλα είναι η πατρίδα και μετά η παράταξη... όσοι ελπίζουν στην καταστροφή δεν έχουν καμία ελπίδα επανόδου, ας το καταλάβουν».
Τι να πρωτοκαταλάβουν όμως; Στις κυριακάτικες εφημερίδες ήταν πολλά τα ρεπορτάζ που αναδείκνυαν το ρόλο του Κ. Καραμανλή στον οποίο προσβλέπουν πλήθος βουλευτών και στελεχών προκειμένου να επανενώσει την παράταξή τους και να την βάλει στον ίσιο δρόμο που θα επιτρέψει την προσέλκυση δυνάμεων από το κέντρο. Εξάλλου, η άρνηση του πρώην πρωυθυπουργού να αποδεχτεί πρόταση για την προεδρία της δημοκρατίας (πληροφορίες που κυκλοφόρησε ευρύτατα χωρίς να διαψευστεί) δείχνει, κατά συγκλίνουσες εκτιμήσεις, ότι, δυνητικά, βλέπει τον εαυτό του σε κάποιον άλλο ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Είναι δημοφιλέστατος στο εσωτερικό της ΝΔ, έχει γερά ερείσματα στον κομματικό μηχανισμό, κατάφερε να μη φθαρεί στα χρόνια του μνημονίου, έχει συναινετικό προφίλ και άλλης ποιότητας επικοινωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ και τουςΑΝΕΛ σε σχέση με τον Α. Σαμαρά - με άλλα λόγια, έχει όλο το "πακέτο" για να πρωταγωνιστήσει στη νέα εποχή.
Η ηγεσία της ΝΔ και το επιτελείο της προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο ελπίζοντας στη σκληρή στάση των πιστωτών έναντι της κυβέρνησης και της χώρας. Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να επεξεργάζονται άλλο σενάριο, πέρα από το κακό και το χειρότερο. Το θέμα είναι ότι ακόμη δεν έχουν καταλήξει αν θα πρέπει να καταγγέλλουν την κυβέρνηση για επικίνδυνη σύγκρουση με τους δανειστές ή για την περίφημη τούμπα. Ετσι, συμβαίνει το παράδοξο να την καταγγέλλουν και για τα δύο ταυτόχρονα.
Για παράδειγμα, μετά τη συνάντηση Βαρουφάκη-Ντάισελμπλουμ και τις δηλώσεις που ακολούθησαν, ο εκπρόσωπος της ΝΔ Κ. Καραγκούνης σχολίασε ότι «η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου δεν ξέρει που βρίσκεται, δεν ξέρει τι διαχειρίζεται, δεν καταλαβαίνει τι πάει να κάνει». «Ο Θεός να βάλει το χέρι του» αναφώνησε ο Νίκος Δένδιας, ενώ ο Αδωνις Γεωργιάδης το τράβηξε ακόμη παραπέρα. «Μετά την καταστροφή θα βρούμε και θα ζητήσουμε ευθύνες απ’ όσους έχοντας δημόσιο βήμα τρέλαναν τους Έλληνες και τους οδήγησαν στην αυτοκτονία», διεμήνυσε.
Την επόμενη μέρα, μετά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού στο Bloomberg, ο εκπρόσωπος της ΝΔ Κ. Καραγκούνης ισχυρίστηκε ότι ο Α. Τσίπρας ανακοίνωσε νέο Μνημόνιο! Σύμφωνα με τη δήλωσή του, ο πρωθυπουργός «προκειμένου να καθησυχάσει τις Αγορές, τις οποίες όμως δεν αναγνωρίζει, βάζει στο συρτάρι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και ανακοινώνει νέο Μνημόνιο, που ο ίδιος το βαφτίζει Μεσοπρόθεσμο».
Κάπως έτσι, η πρώτη απόπειρα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αποδομήσει την αρχή της διαπραγμάτευσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους πιστωτές έδειξε ότι δεν έχουν καταλήξει ακόμη στο βασικό προπαγανδιστικό τους επιχείρημα: Αν, δηλαδή, θα καταγγέλλουν μνημονιακή στροφή ή επικίνδυνο αντιμερκελισμό.  Τα πρώτα σημάδια δείχνουν ότι θα αναπτύσσουν και τις δύο θεωρίες, παρόλο που δεν γίνεται να ισχύουν ταυτόχρονα.
Η αδεξιότητα της δεξιάς αφήνει χώρο στο Ποτάμι να διεκδικήσει ρόλο δυναμικής αλλά υπεύθυνης αντιπολίτευσης. Η αναγκαστική παραίτηση του τομεάρχη Υγείας Λ. Λιαρόπουλου για τις ιαχές του στο Facebook «Γερούν γερά! σπάστου τον τσαμπουκά» μετά τη συνάντηση Βαρουφάκη-Ντάισελμπλουμ ήταν ένα σαφές προμήνυμα ότι το Ποτάμι δεν βλέπει με οπαδικό τρόπο το ρόλο του ως αντιπολίτευση.  Και αυτό δεν αποκλείεται να φέρει σε δύσκολη τη θέση της ΝΔ που μπορεί άνετα να χάνει δυνάμεις προς ένα κόμμα το οποίο αυτοπροσδιορίζεται πολιτικά ως «κέντρο», απευθύνεται δηλαδή εν μέρει στην ίδια κοινωνική βάση με τη ΝΔ.

Υπουργέ μου,μόνο προσοχή μην πέσετε από τα τηλεπαράθυρα




Του Κώστα Βαξεβάνη
Η κυβέρνηση Τσίπρα, οφείλει να μην είναι μόνο μια νέα κυβέρνηση αλλά μια άλλη κυβέρνηση. Αυτό το “άλλη” περιλαμβάνει άλλη πολιτική, άλλη ηθική, άλλη αντίληψη,άλλη κουλτούρα και όσα “άλλη” έχει ανάγκη αυτή η ταλαιπωρημένη κοινωνία. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος αυτό το “άλλη” να φύγει από τα μέτρα της κοινωνίας και να αρχίσει να μετριέται με μέτρο αναγκαίας προσωπικής ικανοποίησης.
Οι υπουργοί της νέας και άλλης κυβέρνησης,οφείλουν να είναι άλλοι. Ούτε Αδώνηδες,ούτε καν Αδώνηδες σε καλύτερη έκδοση. Οφείλουν,για να είμαι ξεκάθαρος,να είναι υπουργοί που παράγουν πολιτική και έργο και όχι πρωταγωνιστές φτηνού κόστους παραγωγής στα κανάλια της διαπλοκής. Τον Σύριζα δεν τον έβγαλαν τα κανάλια,τον ανέδειξε η κοινωνία. Θα είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα, αυτό το απλό συμπέρασμα να στρεβλωθεί, να  φουσκώσει, να παραποιηθεί, να κακοποιηθεί για να να χωρέσει προσωπικές φιλοδοξίες και χυδαίους ναρκισσισμούς.
Ελάχιστοι από τους υπουργούς που ανέλαβαν εξουσία ως σήμερα στην Ελλάδα, ξεκίνησαν με σκοπό να υπηρετήσουν τη διαπλοκή. Αντιθέτως πίστευαν πως αυτοί θα διαφέρουν. Σταδιακά όμως κολακεύτηκαν από τη διαπλοκή, ένοιωσαν τη φροντίδα και το νοιάξιμό της και τελικά θωπεύτηκαν. Για να το πω διαφορετικά, δεν αρκεί να πιστεύεις πως είσαι άλλος ή να είσαι άλλος για να μην γίνεις κάποιος άλλος. Πρέπει να προσπαθήσεις κιόλας.
Ένα από τα μεγάλα λάθη των υπουργών της νέας κυβέρνησης θα είναι να παρασυρθούν από τα κανάλια και να αρχίσουν να εναλλάσονται στα τηλεοπτικά στούντιο με ξασμένες πρωινατζούδες και τηλεμάγειρες. Να μην μπορέσουν να αντισταθούν στην ανθρώπινη ίσως αντίδραση που δημιουργεί η επικοινωνιακή αποξένωση χρόνων και να πουν υποσυνείδητα “τώρα θα δείτε πόσο καλοί είμαστε”. Καλά θα κάνουν αν πιστεύουν πως είναι καλοί να το δείξουν στην κοινωνία και όχι στα τηλεπαράθυρα από τα οποία πολύ εύκολα μπορούν να πέσουν. Ας βγουν από τα υπουργεία, ας περπατήσουν στους δρόμους, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, προς θεού χωρίς κάμερες και ας αποκαταστήσουν τη σχέση που πρέπει να έχει η πολιτική και ο πολιτικός με τον κόσμο. Δεν χρειάζεται να αντικαταστήσουν τη σκόνη του πεζοδρομίου με την πούδρα στο στούντιο για να είναι ή να νιώσουν υπουργοί.
Η αποχή από τα τηλεπαράθυρα, θα προσφέρει και στους ίδιους και στην κοινωνία αλλά και στη δημοσιογραφία μεγάλο έργο. Θα καταργηθούν τα δήθεν ενημερωτικά σώοου της τηλεόρασης, όπου διεφθαρμένοι και εκμαυλισμένοι δημοσιογράφοι, κάνουν τον τροχονόμο άθλιων πολιτικών που τσακώνονται για να προσφέρουν νούμερα, αφού έχουν γίνει νούμερα οι ίδιοι. Ίσως με τον τρόπο αυτό ανακαλύψει και η δημοσιογραφία στην Ελλάδα τι σημαίνει συνέντευξη, πολιτικό ρεπορτάζ και ηθική στη δημοσιογραφία.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου υπουργοί  και βουλευτές γεμίζουν τηλεοπτικές ώρες χωρίς να έχουν να ανακοινώσουν κάτι. Δεν γράφουν άρθρα σε εφημερίδες, δεν εκφράζουν πολιτικές απόψεις, απλώς εκμαυλίζονται έχοντας εκτεθεί σε ένα τηλεοπτικό σύστημα που διαχειρίζεται την πολιτική όπως ακριβώς και την αστρολογία.
Τις πρώτες ώρες της νέας κυβέρνησης, τα τηλεοπτικά στούντιο γέμισαν με υπουργούς οι οποίοι ήδη έχουν υποκύψει στην αγένεια του ενικού αριθμού στην οποία προτρέπει ο παρουσιαστής που μέχρι χθες τους παρουσίαζε ως τέρατα. Ήδη νοιώθουν την οικειότητα που ξέρει καλά να να διαμορφώνει η διαπλοκή  αντικαθιστώντας ταυτόχρονα τη σημαντικότητα με την αναγνωρισιμότητα. Φαντάζομαι πως είναι η αντίδραση των πρώτων ημερών. Αν συνεχίσουν όμως έτσι, θα είναι σε έναν παρατεταμένο αγώνα να αρέσουν όχι στην κοινωνία αλλά στους εκδότες. Όχι σε αυτόν που τους παρακολουθεί αλλά στο δημοσιογράφο που τους καλεί. Θα μπουν στην προκρούστια κλίνη των ίδιων των ιδεών τους για τις οποίες πολλοί μάτωσαν.
Οι νέοι υπουργοί της νέας κυβέρνησης ,της νέας κατατάστασης, οφείλουν ανάμεσα στα άλλα να αποκαταστήσουν τη σχέση πολιτικής με τη δημοσιογραφία. Να ενημερώνουν τους δημοσιογράφους με συνεντεύξεις Τύπου στις οποίες θα ανακοινώνουν τι έκαναν ή τι θέλουν να κάνουν και να απαιτούν ερωτήσεις ελέγχου από τους δημοσιογράφους. Έτσι προάγεται η πολιτική. Έτσι και η δημοσιογραφία.Να εγκαταλείψουν τα στούντιο τα οποία πολύ εύκολα δίνουν της ψευδαίσθηση του θερμοκηπίου προσωπικής τους ανάπτυξης και να εκτεθούν στην πραγματική δημοσιογραφία ακόμη και αν έχει θύελλες και βροχές.
Είναι σημαντικό η δημοσιογραφία να ανασάνει σε αυτό τον τόπο μέσα από την άπλετη πληροφόρηση και τη διαφάνεια. Όποιος θεωρεί πως μπορεί να αντικαταστήσει αυτή την ανάγκη με την ικανοποίησή του από τον Αυτιά ή τους χαριεντισμούς με την Τρέμη, δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει τηλεπαράθυρο.Και κυρίως πώς πέφτεις από αυτό μέσα στα σκατά της διαπλοκής.

koutipandoras

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

Ο «πρωτότυπος» κύριος Τσίπρας τα ξένα αφεντικά και οι γερμανοτσολιάδες


ΤΣΙΠΡΑΣ Ντάισελμπλουμ 2

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ 
«Οι προκάτοχοί μου επέλεξαν άλλα να λένε προεκλογικά και άλλα να κάνουν μετεκλογικά. Έχασαν τη στήριξη του λαού και έπεσαν. Σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω και να μείνω συνεπής στις δεσμεύσεις μου». Αυτά- σύμφωνα με το ρεπορτάζ–  είπε σε γενικές γραμμές  ο πρωθυπουργός της χώρας στους δύο πρώτους ξένους συνομιλητές του οι οποίοι έσπευσαν στην Αθήνα σαν «μπράβοι» των δανειστών για να δελεάσουν (με νέα δανεικά) και να απειλήσουν…

Αυτή η «πρωτοτυπία» του Αλέξη Τσίπρα προκάλεσε αναστάτωση τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας.
- Οι δανειστές κατά κύριο λόγο οι Γερμανοί, συνειδητοποιούν ότι οι ισχυροί δεσμοί που είχε σφυρηλατήσει με το ελληνικό πολιτικό προσωπικό η Siemens η ThyssenKrupp οι Χριστοφοράκοι  (και δε συμμαζεύεται) δεν δουλεύουν με τη νέα κυβέρνηση. Με απλά λόγια οι γερμανικές δυνατότητες για προσωπικούς εκβιασμούς  σε στελέχη της νέας ελληνικής κυβέρνησης είναι προς το παρόν περιορισμένοι…
- Στο εσωτερικό της χώρας  οι σύγχρονοι γερμανοτσολιάδες (αμφιβάλλει κανείς για την ύπαρξή τους;) αποσταθεροποιήθηκαν ακούγοντας τον Τσίπρα, τον Βαρουφάκη, τον Νίκο Κοτζιά να μιλάνε στους ξένους  συνομιλητές τους  χωρίς να τους αντιμετωπίζουν σαν αφεντικά. Οι γερμανοτσολιάδες αντιλαμβάνονται ότι έχουν σοβαρούς λόγους να  ανησυχούν για το μεροκάματό τους και γι αυτό ξεκίνησαν να κάνουν αυτό που γνωρίζουν: να παραπληροφορούν και να σκορπίζουν φόβο

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν κέρδισε τις εκλογές γιατί υποσχέθηκε σοσιαλισμό, κομμουνισμό, έξω από το ΝΑΤΟ την ΕΕ και την ευρωζώνη. Κέρδισε τις εκλογές γιατί υποσχέθηκε να διεκδικήσει εντός του ευρω-ατλαντικού πλαισίου στο οποίο είναι ενταγμένη η χώρα το αυτονόητο: Να πάψει η Ελλάδα να είναι αποικία χρέους…Αν ένας τέτοιος στόχος είναι εφικτός χωρίς τη διάρρηξη των δεσμών της χώρας με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι μια άλλη ιστορία και αντικείμενο ανοιχτής πολιτικής διαμάχης και αντιπαράθεσης. Σε τελική ανάλυση αν η ελληνική κοινωνία επιθυμούμε τη ρήξη και την εκ βάθρων ανατροπή στις γεωπολιτικές και οικονομικές επιλογές της χώρας θα επέλεγε άλλη πολιτική δύναμη και όχι τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεδομένων τούτων, αυτό που τίθεται υπό κρίση είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα υποστηρίξει με συνέπεια την προσπάθεια που έχει αναλάβει να αναδείξει μια εναλλακτική πρόταση διαχείρισης «εντός του συστήματος». Κάτι τέτοιο, ανάμεσα σε άλλα προϋποθέτει:
- επαναδιαπραγμάτευση του χρέους
- προώθηση σχεδίου ανασυγκρότησης της οικονομίας με προσανατολισμό την ανάπτυξη και όχι απλώς και μόνο την εξυπηρέτηση ενός χρέους που δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να εξυπηρετηθεί
- δίκαιη κατανομή φορολογικών βαρών έτσι ώστε οι «βαρόνοι» και «νταβατζήδες» να πάψουν να φορο-αποφεύγουν διασυνδεδεμένοι με το κράτος και το πολιτικό σύστημα…
 Αυτά τα τρία «απλά» αυτονόητα — και ενοχλητικά για ξένα  «αφεντικά» και εγχώριους γερμανοτσολιάδες–  υποσχέθηκε ο Αλέξης Τσίπρας. Η Ιστορία θα δείξει  σε ποιο βαθμό και μέχρι πότε θα επιμείνει στην «πρωτοτυπία» να είναι συνεπής…

IMERODROMOS

Ρε, λες οι "άθεοι αναρχοάπλυτοι χωρίς γραβάτες, με τα ανοιχτά πουκάμισα και το Γιάννης με ένα ν" να σώσουν τη χώρα;...


Κυβέρνηση

"Γιατί η κυβέρνηση έδωσε πολιτικό όρκο και δεν συμφώνησε εκ των υστέρων, μολονότι έπρεπε να είχε ερωτηθεί νωρίτερα, σε επιπλέον κυρώσεις σε βάρος τής Ρωσίας; Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας δεν φορά γραβάτα τουλάχιστον όταν συναντά ευρωπαίους αξιωματούχους; Γιατί ο Βαρουφάκης γράφει το Γιάννης με ένα ν κι εμφανίζεται με πουκάμισο έξω από το παντελόνι; Γιατί ο πρωθυπουργός διαπραγματεύεται ένα διαφορετικό οικονομικό μοντέλο σωτηρίας για την πατρίδα μας από το μνημόνιο, το οποίο αν δεν μας το είχαν επιβάλει θα έπρεπε να το εφεύρουμε"; 
Εχει περάσει σχεδόν μία εβδομάδα από τη μεταπολίτευση και τα ερωτήματα που θέτει η αντιπολίτευση θα μπορούσαν άνετα να είχαν τεθεί από τη γνωστή γραφική θεούσα Ελ. Λουκά κι από οποιονδήποτε εθελόδουλο που έχει μάθει να περπατά σκυφτός, να φορά "Πάμπερς" και να λέει "ναι σε όλα". Οι άνθρωποι, μάλιστα, που συγκυβέρνησαν με το ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρης κι έκαναν υπουργούς τους Μ. Βορίδη και Αδ. Γεωργιάδη έχουν το θράσος να μιλούν για "τερατογένεση" επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνά με τους ΑΝΕΛΛ. Το ισχυρίζονται, μάλιστα, κι από το ΚΚΕ μολονότι ο Αλέξης Τσίπρας μόνο καντάδα δεν έκανε έξω από το "Σπίτι του Λαού" για να πείσει τη σταλινική ηγεσία τής κομμουνιστικής Αριστεράς να συμμετάσχει σε μια αριστερή κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας...
Δεν είναι η ευτυχέστερη εξέλιξη το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υποχρεωμένος να συγκυβερνήσει με ένα κόμμα τού οποίου οι οπαδοί πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν, το οποίο σε ορισμένα ζητήματα κινείται στα όρια της ακροδεξιάς και το οποίο δεν έχει καθαρό πρόγραμμα για μια σειρά κομβικών ζητημάτων όπως η παιδεία και η υγεία. Δεν είναι, όμως, προτιμότερο για τη ριζοσπαστική Αριστερά να συνεργαστεί με ένα αντιμνημονιακό κόμμα από το να σχημάτιζε κυβέρνηση με παρατάξεις που ψήφισαν και υλοποίησαν τα μνημόνια ή οι οποίες δημιουργήθηκαν ακριβώς για να μην κυβερνήσει ποτέ η ίδια; Τί θέλατε δηλαδή; Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-Ποταμιού, η οποία θα ξέπλενε τις αμαρτίες ενός νεκρού πολιτικού συστήματος και θα τραβούσε μαζί της στη λάσπη και την Αριστερά; Μακάρι, εξάλλου, η ηγεσία τού ΚΚΕ να ήταν λίγο πιο ανοιχτόμυαλη και να συμφωνούσε τη συμμετοχή της σε μια αριστερή κυβέρνηση, κρατώντας την αυτονομία της και φροντίζοντας να αποτελεί το αριστερό "αναγκαίο καλό". Οχι, όμως, μόνο δεν το έπραξε αλλά αντιθέτως έκανε ό,τι μπορούσε για να πολεμήσει την προοπτική μιας άλλης διακυβέρνησης. Κι αν ακόμα αύριο μεθαύριο ο ΣΥΡΙΖΑ αποτύχει δεν θα έχει κανένα δικαίωμα να επιχαίρει κι αυτό γιατί απλούστατα δεν θα έχει κάνει και τίποτα για να αποτρέψει την αποτυχία...
Η "αντιπολίτευση της γραβάτας" είναι χαρακτηριστική ανθρώπων που δεν εμβαθύνουν πέρα από την επιφάνεια. Φαντάζομαι, εξάλλου, πως δεν υπάρχει ανάγκη να σας διεκτραγωδήσω τα...κατορθώματα όλων των γραβατωμένων που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο. Ο Αλέξης Τσίπρας και το υπουργικό του συμβούλιο δεν θα κριθούν από το πόσες φορές θα πάνε στην εκκλησία, από τα παπιγιόν που θα φορέσουν ή από το κούρεμα που θα επιλέξουν. Στο τέλος τής θητείας τους οφείλουν να έχουν παραδώσει μια πατρίδα με περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη κι εθνική ανεξαρτησία. Ηδη η απόφαση του Συμβουλίου των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. το οποίο δεν ενέκρινε επιπλέον κυρώσεις σε βάρος τής Μόσχας αποτελεί ένα καλό πρώτο δείγμα μιας κυβέρνησης που δεν θα δέχεται να της συμπεριφέρονται σαν να μην ήταν ισότιμος εταίρος. Τί σημασία, άλλωστε, έχει να λέμε πως είμαστε ευρωπαίοι αν είμαστε χρήσιμοι μόνο για να ξεπλένουμε τις ακαθαρσίες τους; Χορτάσαμε εθνικιστικό ευρωλιγουρισμό, ας δοκιμάσουμε τώρα και λίγη αξιοπρέπεια...

«vromostomos»