Τι τους φταίει το ΚΕΘΕΑ;

Μέσα στη δίνη μιας πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης, με βαθιά κοινωνική οδύνη για τον αδιανόητο αριθμό νεκρών καθημερινά και την εφιαλτική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, η κυβέρνηση ασχολείται με τη διάλυση του ΚΕΘΕΑ.

Είναι να απορεί κανείς με το πάθος τους να ξεριζώσουν ό,τι μπορούν από το κοινωνικό κράτος, όσο τους επιτρέπει η συγκυρία, και να παρέμβουν καταστροφικά σε όποιες δημόσιες δομές πρόνοιας αναπτύσσονται προς όφελος των πιο ευάλωτων.

Το σήμα κινδύνου που εκπέμπουν οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Αφού αντικατέστησαν την εκλεγμένη διοίκηση με κομματικά διορισμένη, απεργάζονται τη συρρίκνωση του θεραπευτικού έργου και τη μετατροπή του θεσμού σε γραφειοκρατικό κέλυφος ελεγχόμενο από το σύστημα εξουσίας.

Αλλάζουν, δηλαδή, την ίδια την υπόστασή του και τη φιλοσοφία του που είχε στο κέντρο της το αυτοδιοίκητο και την ανεξαρτησία από κυβερνήσεις και συμφέροντα.

Η απεξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες είναι μια πολύ δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία που απαιτεί γενναία ατομική προσπάθεια, υποστήριξη από ειδικούς και οργανωμένο, εμπνευσμένο πλαίσιο.

Ειδικά για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν και οικονομικά προβλήματα, η υπέρβαση του εθισμού είναι ακόμη πιο επίπονη γιατί δεν υπάρχει ευνοϊκό περιβάλλον για την επόμενη μέρα, μετά την έξοδο από την κοινότητα.

Άλλοι τα καταφέρνουν, άλλοι βγαίνουν από την κόλαση και αργότερα επιστρέφουν, κάποιοι δυσκολεύονται αφόρητα στην επανένταξη, ορισμένοι προσφέρουν την εμπειρία τους σε νέους θεραπευόμενους. Και οι θεραπευτές δοκιμάζονται σκληρά.

Η συνεχής πάλη με στερητικά σύνδρομα, υποτροπές, υπαρξιακά και κοινωνικά αδιέξοδα είναι μια επώδυνη αναμέτρηση με ασύμμετρες απειλές. Κάποιες στιγμές απογοητεύονται, εξουθενώνονται, καταρρέουν, επιμένουν και ανακαλύπτουν δυνάμεις που δεν ήξεραν πως έχουν για να συνεχίσουν.

Το ΚΕΘΕΑ έχει σώσει ζωές, έχει προσφέρει διέξοδο σε ταλαιπωρημένες οικογένειες, έχει διακριθεί για καλές πρακτικές διεθνώς, έχει λειτουργήσει σαν εστία πολιτισμού και σαν παράδειγμα ανθρωπιστικής προσέγγισης σύνθετων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.

Δεν έχουν δικαίωμα να το καταστρέψουν ούτε ηθική νομιμοποίηση να αποφασίζουν και να διατάσσουν χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων του ΚΕΘΕΑ που είναι η ψυχή του.

Αν νομίζουν ότι δεν ενδιαφέρονται οι ψηφοφόροι τους γιατί δεν θα βρεθούν ποτέ στην ανάγκη του, κάνουν λάθος. Ενα ακόμη.

tvxs

Από την Τατιάνα στο ΚΕΘΕΑ

Γράφει ο Κωστής Παπαϊωάννου*

Τηλεπερσόνα lifestyle με στασίδι στης Τατιάνας. Κυνηγός φωτομοντέλων και θαμώνας της σόου μπιζ. Γιατρός που υπηρετεί την τηλεψυχιατρική παραεπιστήμη με live διαγνώσεις για πολιτικά πρόσωπα. Υπερασπιστής του «αδικοχαμένου ήρωα Κατσίφα», του βίαιου εθνικιστή με το καλάσνικοφ. Διαπρύσιος πολέμιος της..
εγκατάστασης προσφύγων στην περιοχή του. Και βέβαια, μέλος του μητρώου στελεχών του κυβερνώντος κόμματος. Ένας μικρός Τραμπ από την Καλαμπάκα τοποθετήθηκε Πρόεδρος στο ΚΕΘΕΑ.
Συμπέρασμα πρώτο: το ΔΣ ενός θεσμού απεξάρτησηςμε αμειβόμενο (για πρώτη φορά) Πρόεδρο τον κ. Λιάπη είναι de facto ένα απαξιωμένο ΔΣ. Με το καλημέρα της πρώτης συνεδρίασης. Απλούστατα γιατί ο νέος Πρόεδρος αντιτίθεται με κάθε πόζα, ανάσα και λέξη του σε όσες αξίες εκπροσωπεί το ΚΕΘΕΑ. Είναι ξένο σώμα.
Το ΚΕΘΕΑ παράλληλα δέχεται πόλεμο συκοφαντίας. Πρωθυπουργικοί σύμβουλοι γράφουν εξυπνάδες στα socialmedia για υποκατάστατα (συγχέοντας «εκ παραδρομής» στεγνά προγράμματα με μεθαδόνες). «Φιλελεύθερες περσόνες» ασκούνται στη δολοφονία χαρακτήρα του θεσμού: οι θεραπευόμενοι βασανίζονταν, λέει. Η προσωπικότητά τους εξευτελιζόταν, λέει. Σε λίγο θα μάθουμε πως το ΚΕΘΕΑ ήταν στρατόπεδο εργασίας. Φυσικά. Γιατί στο παραμύθι χρειάζεται κακός λύκος. Αφού δεν έχουν να πουν για μαύρες τρύπες και κακοδιαχείριση πρέπει να βρεθεί άλλος κακός λύκος. Όμως είναι γνωστή κι η κοκκινοσκουφίτσα στο παραμύθι τους: ο δημόσιος χαρακτήρας της απεξάρτησης. Αυτό απειλείται: το ΚΕΘΕΑ ως κοινότητα απεξάρτησης για όλους όσοι τη χρειάζονται.
Συμπέρασμα δεύτερο: το πρόσωπο του τέρατος μπορεί να μοιάζει απλώς μια άσχετη και αστήρικτη επιλογή. Τι γυρεύει ο κύριος Λιάπης στο πεδίο των εξαρτήσεων; Μπορεί όμως και να μην είναι. Μπορεί να είναι κατάλληλη ακριβώς ως άσχετη. Γιατί ποιος σχετικός με τις δομές απεξάρτησης θα αναλάμβανε τη δουλειά του νέου Προέδρου του «νέου ΚΕΘΕΑ»;
Ο υφυπουργός Υγείας δήλωσε πως η κατάργηση του αυτοδιοίκητου στο ΚΕΘΕΑ έγινε για να σταματήσει η ιδεολογική ηγεμονία στον τομέα των εξαρτήσεων. Τόσο απλά. Ο υφυπουργός κοίταξε τα μέλη των θεραπευτικών κοινοτήτων και τους είπε: «Η νέα σας κανονικότητα θα έρθει μέρα μεσημέρι, θα φωτογραφίζεται με φωτομοντέλα και θα φοράει μπλέιζερ με χρυσά κουμπιά». Αν αυτό συνδυαστεί με τις συνεχείς αναφορές του υπουργού στον καίριο ρόλο των ιδιωτών και τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όλα ταιριάζουνε γλυκά. Τι δεν είναι σαφές;
Συμπέρασμα τρίτο. Όταν ο σκοπός είναι τόσο ισχυρός και τα λεφτά πολλά, τα πρόσωπα θα βρεθούν. Τα φανερά και τα κρυφά. Σιγά μην έμενε το ΚΕΘΕΑ, μαγαζί γωνία, να χαλάει την πελατειακή δουλειά με κάτι ανάξιες παλαιολιθικές εμμονές, με κάτι έννοιες κενές, συμμετοχή, συνευθύνη, αλληλεγγύη κι άλλα τέτοια.

* Εκπαιδευτικός - τ. Γενικός Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 

 huffingtonpost.gr

Οι «Μαδούροι» της ΝΔ

Όσο και αν ψάξει κανείς ένα σοβαρό λόγο  για την καταστροφική παρέμβαση της ΝΔ στο ΚΕΘΕΑ, δεν θα βρει. Γιατί πολύ απλά δεν υπακούει σε καμία πολιτική, ιδεολογική, επιστημονική έστω διαχειριστική λογική. Παρά μόνο στη σκληρή και κυνική προσπάθεια της νέας κυβέρνησης να θέσει τα πάντα υπό στενό κομματικό έλεγχο.

Με υπερβολική σπουδή και αντιδημοκρατική λογική, όπως μαρτυρά η εσπευσμένη υπογραφή Πράξης Νομοθετική Περιεχομένου με διαδικασία κατεπείγοντος, η κυβέρνηση καταργεί το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ, που επί 37 χρόνια συμβάλλει στην καταπολέμηση και θεραπεία των εξαρτήσεων.

Με την  χυδαία παρέμβαση της κυβέρνησης και του Υπουργού Υγείας, οι -κατά τα άλλα- εχθροί του « κρατισμού »… κρατικοποιούν μια ανεξάρτητη δομή, προκειμένου να την κάνουν παράρτημα των κομματικών και πελατειακών τους δικτύων. Να μπορούν να διορίζουν, να παρεμβαίνουν στη σειρά προτεραιότητας, να χρηματοδοτούν ακριβούς συμβούλους, να στήσουν ένα νέο ΚΕΕΛΠΝΟ με νέα σκάνδαλα, καθώς αυτό είναι το μόνο αξιόπιστο πολιτικό αποτύπωμα της ΝΔ.

Δεν ασχολείται κανείς με την αποστολή και τους ωφελούμενους, γιατί αφορά στα παιδιά των λαϊκών τάξεων και όχι των ελίτ που έχουν πρόσβαση σε πανάκριβες ιδιωτικές δομές. Δεν ασχολείται κανείς με την επιστημονική και ανθρώπινη παρέμβαση στους παράγοντες που δημιουργούν το πρόβλημα των εξαρτήσεων και τις πολιτικές για την αντιμετώπισή τους. Η βίαιη κατάργηση του αυτοδιοίκητου του ΚΕΘΕΑ, υπακούει σε μια αθεράπευτα νοσηρή και παρωχημένη παλαιοκομματική αντίληψη, που συγκρούεται με τη σύγχρονη και αποτελεσματική λειτουργία του

Από εδώ και στο εξής τα μέλη του ΔΣ του ΚΕΘΕΑ θα αμείβονται. Αποτυχημένοι βουλευτές, απόστρατοι και γαλάζια παιδιά επιτέλους θα ορμήξουν στο μόνο που τους ενώνει: την εξουσία και τα φράγκα που την συνοδεύουν.

tvxs

Το ΚΕΘΕΑ και το αυτοδιοίκητο

του Νίκου Κωνσταντάρα

Η αιφνίδια απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει το αυτοδιοίκητο του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) απειλεί έναν οργανισμό που εδώ και σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αποτελεί λαμπρή εξαίρεση σε ένα θλιβερό τοπίο σπατάλης και χρεών. Το ΚΕΘΕΑ δεν κέρδισε απλώς την κοινωνική αποδοχή για την αποτελεσματική του δράση στην πρόληψη, στη θεραπεία, στην επαγγελματική κατάρτιση και την κοινωνική ένταξη εξαρτημένων ατόμων, αλλά ξεχωρίζει για τη χρηστή διαχείριση και διοίκηση του. Παρέχει συμβουλές, θεραπεία και υποστήριξη σε πάνω από 14.800 ανθρώπους ετησίως, ενώ 21.000 συμμετέχουν σε προγράμματα πρόληψης σε σχολεία Την ίδια ώρα, εκτελεί άψογα τον προϋπολογισμό του, σεβόμενος τα χρήματα των φορολογούμενων, δωρητών και προγραμμάτων της Ε.Ε. Η απόφαση της κυβέρνησης, όμως, αποτελεί και πολιτικό κίνδυνο για την ίδια: επιχειρώντας να «τακτοποιήσει» μια εκκρεμότητα, να επιβάλει τον κεντρικό έλεγχο, διακινδυνεύει να χρεωθεί την αποδιοργάνωση ενός μοναδικού οργανισμού (και τις συνέπειες), σε ένα κοινωνικό πεδίο που από τη φύση του είναι ευαίσθητο, απαιτητικό και εκρηκτικό.

Το ΚΕΘΕΑ είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας. Σύμφωνα με τον Νόμο 4139/2013 και το Προεδρικό Διάταγμα 148/2007, το ΚΕΘΕΑ διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και τα μέλη εκλέγονται για διετή θητεία από τη Γενική Συνέλευση. Περίπου 800 άτομα έχουν δικαίωμα ψήφου – εργαζόμενοι, συμμετέχοντες στα προγράμματα και εκπρόσωποι συλλόγων γονέων. Πέρυσι το ΚΕΘΕΑ παρείχε 4.867 θέσεις θεραπείας για εξάρτηση από παράνομες ουσίες, αλκοόλ και τυχερά παιχνίδια, ενώ πρόσφερε προγράμματα υποστήριξης σε 5.784 συγγενείς και φίλους εξαρτημένων. Οι 455 εργαζόμενοι, 155 εθελοντές και 13 Σύλλογοι Οικογενειών ασχολούνται σε περισσότερες από 100 μονάδες σε 29 πόλεις και σε 19 σωφρονιστικά καταστήματα. Ο πρόεδρος, αντιπρόεδρος και μέλη του Δ.Σ. προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς. Το Δ.Σ. επιλέγει και αξιολογεί τον διευθυντή του οργανισμού.

Τα οικονομικά στοιχεία του ΚΕΘΕΑ αποδεικνύουν τη χρηστή διοίκηση και διαχείριση του οργανισμού. Πέρυσι, η κρατική επιχορήγηση ανήλθε στο ποσό των 16.625.000 ευρώ. Τα συνολικά έσοδα (μαζί με δωρεές και ΕΣΠΑ) ήταν 18.4 εκ. ευρώ, οι δαπάνες 15.2 εκ. ευρώ. Το ΚΕΘΕΑ ελέγχεται σε ετήσια βάση από εταιρεία ορκωτών ελεγκτών και αναρτά στο διαδίκτυο τα κλινικά και διοικητικό-οικονομικά του στοιχεία. Η καλή του επίδοση επιβεβαιώθηκε από πρόσφατο έλεγχο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Η πραγματικότητα δεν δικαιολογεί «την εξαιρετικά επείγουσα ανάγκη για τη θέσπιση κανόνων» που επικαλείται η κυβέρνηση στην προχθεσινή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Πιο σημαντικό, όμως, είναι το όφελος για την κοινωνία: πέντε χρόνια μετά τη θεραπεία, απ’ όσους την ολοκληρώνουν, επτά στους 10 δεν κάνουν χρήση ουσιών και δεν έχουν εμπλοκή με τον νόμο.

Το ΚΕΘΕΑ έχει πετύχει κάτι σπάνιο αν όχι μοναδικό. Ενώ εκλέγει τη διοίκησή του, αυτή διοικεί με σοβαρότητα και επιτυχία. Αντί για σπατάλη και χρέη, υπάρχει διαφάνεια και λογοδοσία. Η διοικητική υπευθυνότητα, η συνέχεια και συνέπεια, η σωστή διαχείριση πόρων και ανθρώπων, είναι κρίσιμα στοιχεία ενός οργανισμού που ζητεί από τους εξαρτημένους αυτοπειθαρχία, σοβαρότητα και προσήλωση στον στόχο της επανένταξης στην κοινωνία. Αυτό φαίνεται στα αποτελέσματα.

Στα έξι χρόνια που είχα την τύχη και την τιμή να είμαι μέλος του Δ.Σ., γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους από διαφορετικά επαγγέλματα και πολιτικούς χώρους, που ένωσαν τις δυνάμεις τους για το καλό του ΚΕΘΕΑ, για τη στήριξη των εργαζομένων και των θεραπευόμενων. Χωρίς αμοιβή, χωρίς δημοσιότητα, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις. Ενώ η κρίση έχει μειώσει και τον αριθμό τους και τις αμοιβές, οι εργαζόμενοι ανταποκρίνονται με αφοσίωση και αγάπη στις ολοένα μεγαλύτερες απαιτήσεις της δύσκολης εποχής,.

Το αυτοδιοίκητο δεν άρεσε σε πολιτικούς που ήθελαν να διορίζουν τις διοικήσεις, να τις πληρώνουν, να τις ελέγχουν και να τις αλλάζουν κατά το δοκούν, αλλά το ΚΕΘΕΑ πέτυχε. Αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, όχι μοντέλο προς κατάργηση. Ας σκεφτεί η κυβέρνηση αν πράγματι πιστεύει ότι μπορεί να το βελτιώσει ή αν θα χρεωθεί μια αχρείαστη σύγκρουση με εργαζόμενους, θεραπευόμενους, τις οικογένειες τους και μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

καθημερινή

Το «μαύρο» στο ΚΕΘΕΑ: κάν' το σαν την ΕΡΤ

του Κώστα Κάππα

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος: ΦΕΚ Τ. Α’ 145/30.09.2019, σελ. 3477.

Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, εν μια νυκτί, η κυβέρνηση καταργεί τον αυτοδιοίκητο χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ, διορίζοντας και τα επτά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του. Σαν το “μαύρο” στην ΕΡΤ. Βράδυ, απότομα και αθόρυβα. Το μόνο που ακούγεται είναι οι αναστεναγμοί ανακούφισης από τον αστικό τύπο για το “βαρίδι” που πετάχτηκε. 37 χρόνια υποδειγματικής εθελοντικής λειτουργίας του Οργανισμού και δημοκρατικής επιλογής των οργάνων διοίκησής του απαξιώνονται, με άμεσα και μελλοντικά θύματα τα ίδια τα παιδιά μας.

Το κτίσιμο μιας κοινωνίας–ζόμπι, υπάκουης στο Σύστημα και ευτυχισμένης στην δυστυχία της, γίνεται τούβλο–τούβλο εδώ και χρόνια. Αποσύνδεση σπουδών από δουλειά, σταθερός εφεδρικός στρατός ανέργων, ανώνυμο week-end sex, φαντασιακός κόσμος Facebook, μοναδικός σύντροφος το κινητό και πάνω απ’ όλα απενεχοποιημένο αλκοόλ, υπνωτικά, χασίσι και πρέζα.

Φρόντισαν πρόσφατα όλοι οι πρόθυμοι αστοί πολιτικοί (σε πλήρη αντίθεση με τους γνώστες επιστήμονες του χώρου), να μας πείσουν για το “δικαίωμα των προσωπικών επιλογών του ατόμου” (έτσι βάφτισαν την αυτοκαταστροφή) και την “ασημαντότητα του προβλήματος”. «Ας πάρουν χάπια μεθαδόνης όσοι θέλουν να απεξαρτηθούν. Όσοι δε από τους υπόλοιπους παρεκτραπούν και ενοχλήσουν τους χρηστούς πολίτες, αφού το Κράτος τους παρέχει (ή ανέχεται) ναρκωτικό, κατάλληλους χώρους να τρυπηθούν και καθαρές ενέσεις, έ τότε, δεν υπάρχει δικαιολογία, θα τιμωρηθούν!”.

Και το ΚΕΘΕΑ; “Το ΚΕΘΕΑ κοστίζει. Ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, γιατροί, άλλο προσωπικό, κτίριο, μακρόχρονη θεραπεία, κ.ά. Δεν μας ενδιαφέρει εάν αυτά τα παιδιά μπορούν να επανέλθουν στην  κοινωνία η οποία τους ξέβρασε. Δεν μας ενδιαφέρουν οι λόγοι που κατέληξαν στη δόση. Δεν μας ενδιαφέρει ακόμα–ακόμα και εάν είναι τα ίδια μας τα παιδιά, εμάς των αστών. Το διακύβευμα να φτιαχτεί μια γενιά υποτονική, υπάκουη και χειρίσιμη για να προστατευτούν τα γενικότερα συμφέροντά μας είναι απείρως σπουδαιότερο από τα αναλώσιμα τέκνα κάποιων από εμάς”.

“Ας γίνουν ζόμπι τα πάντα. Ας γίνει ζόμπι η υγεία μας, το νερό που πίνουμε, ο αέρας που αναπνέουμε, η θάλασσα και ο ουρανός. Ας γίνει ζόμπι το όνειρο, ο έρωτας, η δουλειά μας, η Δικαιοσύνη και ο Νόμος. Ας γίνει ζόμπι το Παιδί, ειδικά στην περίπτωση που είναι ανήσυχο, ευάλωτο αλλά με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων αυτών, κάντε ζόμπι και τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε ναρκέμπορους και πλύστρες εγκεφάλων με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, κάντε ζόμπι στο φινάλε και την πουτάνα τη μάνα που σας γέννησε." (παραφράζοντας τον José Saramago).

Artinews

Χριστούγεννα με τα... «πρεζάκια»

Περισσότερη ουσία και πολιτικές αποδείξεις και λιγότερα επικοινωνιακά τρικ και υποκρισία, είναι αυτό που χρειάζονται τα κοινωνικά προβλήματα όπως αυτό των ναρκωτικών και των ομάδων του πληθυσμού που υπόκεινται σε διάφορες μορφές αποκλεισμού.

Αφορμή της συζήτησης η επίσκεψη του αρχηγού της ΝΔ σε καφενείο στην πλατεία Βάθη και η συνάντηση με πρώην τοξικομανείς. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε μια εμφάνιση, ακολουθούμενος από φωτογράφους και οπερατέρ, σε μια καλοδουλεμένη τηλεοπτική παραγωγή και ελεγχόμενη προβολή.  Όμως στην ουσία ποια είναι η στάση που κρατά το κόμμα του μέχρι σήμερα για το ζήτημα των ναρκωτικών και πως αντιμετωπίζει τους χρήστες;

Λίγα μέτρα, παραπέρα, στην Ομόνοια, δολοφονήθηκε βάναυσα ο Ζακ Κωστόπουλος, όμως τότε για στελέχη της ΝΔ ήταν απλώς ένα «πρεζάκι» που έπεσε σε «νοικοκυραίους», οι οποίοι προστάτευαν την ιδιοκτησία τους. Επίσημα μάλιστα το κόμμα του απέφευγε επιμελώς και επί μέρες να πάρει θέση, φοβούμενο να συγκρουστεί με τις αντιλήψεις της συντηρητικής εκλογικής του βάσης και των ακραίων στελεχών που έχουν βρει καταφύγιο τα τελευταία χρόνια. Ούτε λόγος φυσικά για την αστυνομική αυθαιρεσία από το κόμμα του «νόμου και της τάξης»


Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να αναζητά τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος των ναρκωτικών αλλά το νομοθετικό αποτύπωμα του κόμματός του είναι μηδενικό και οι αντιλήψεις προσκολλημένες σε παρωχημένα στερεότυπα. Οι τοξικοεξαρτημένοι και οι περιθωριοποιημένες ομάδες δαιμονοποιούνται και στοχοποιούνται στην καθημερινότητα όταν τους μεταχειρίζονται εργαλειακά για την «ανομία» και τα «στέκια των ναρκομανών». Και τους ομοφυλόφιλους είχε συναντήσει ο αρχηγός της ΝΔ σε μια απόπειρα να φτιάξει «φιλελεύθερο» προφίλ, όταν όμως ήρθε στη Βουλή το νομοσχέδιο για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια, το κόμμα του έστριψε προς τα ακροδεξιά, όπως έχει κάνει και σε άλλα σχετικά ζητήματα.

Οι σκηνοθετημένες εμφανίσεις μπορεί να εξυπηρετούν το επικοινωνιακό προφίλ του αρχηγού της ΝΔ. Αυτό που χρειάζεται όμως ο τοξικοεξαρτημένος και όσοι βρίσκονται σε αδύναμη θέση δεν είναι τα ωραία πλάνα και η υποκρισία, αλλά μια ουσιαστική πολιτική δράση και στάση, από κυβέρνηση και αντιπολίτευση.
tvxs

H «σκοτεινή πλευρά» των κοσμηματοπωλείων της Ομόνοιας

Μια από τις πτυχές που ανέδειξε ο τραγικός θάνατος του Ζακ Κωστόπουλου στο κέντρο της Αθήνας έχει να κάνει με τον ρόλο των κοσμηματοπωλείων  στην ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας, καθώς πληθαίνουν οι καταγγελίες ότι κάνουν παράνομες αγορές κοσμημάτων αγνώστου προέλευσης.

Σύμφωνα μάλιστα με ρεπορτάζ του stokokkino.gr υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές από τρεις διαφορετικές πηγές που συγκλίνουν ότι το κατάστημα της οδού Γλάδστωνος, πέρα από τη συνηθισμένη εμπορική δραστηριότητα, επεκτείνει το εύρος εργασιών στο συγκεκριμένο τομέα.

Πιο συγκεκριμένα, όπως σημειώνει κοσμηματοπώλης: «Είναι κοινό μυστικό στον χώρο μας ότι όλα τα κοσμηματοπωλεία γύρω από την Ομόνοια, που δεν είναι περισσότερα από 7-8 μαγαζιά, στην πραγματικότητα δεν κάνουν αυτή τη δουλειά, αλλά λειτουργούν ως κλεπταποδοχικά».

Παράλληλα, προσθέτει:«Δεν έχει μέσα φροντισμένες προθήκες, ακριβό εμπόρευμα, το μαγαζί δε στηρίζεται στην πώληση κοσμημάτων. Δεν είναι κοσμηματοπωλείο, άλλη δουλειά κάνει...», λέει, επιμένοντας: «Είναι γνωστό στους κύκλους των κοσμηματοπωλών ότι τα μαγαζιά γύρω από την Ομόνοια είναι στέκια για την πώληση κλεμμένων χρυσαφικών». «Δεν είμαστε άλλωστε κανένας πολύ μεγάλος χώρος. Γνωριζόμαστε».

Κατά το ίδιο ρεπορτάζ, άνθρωπος που έχει εργαστεί σε κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια, επιβεβαιώνει ποια είναι η κατάσταση που επικρατεί σ' αυτά τα μαγαζιά. «Όλοι ξέρουμε ότι απ' όταν ξεκίνησε η κρίση υπάρχει έκρηξη στην αγοραπωλησία χρυσού. Άνθρωποι που έχουν ανάγκη για ρευστό, μπαίνουν πχ σ' ένα κοσμηματοπωλείο και "σκοτώνουν" τη βέρα τους. Η συντριπτική πλειοψηφία των κοσμηματοπωλείων θα το κάνουν αυτό, ακόμα και τα καλά. Σ' αυτά όμως δε θα μπορέσει ποτέ να μπει και να πουλήσει πχ ένας εξαρτημένος ή ένας άνθρωπος εμφανώς εξαθλιωμένος. Αυτοί οι άνθρωποι θα πάνε στα κοσμηματοπωλεία στην Ομόνοια, αυτά θα τους ανοίξουν την πόρτα τους. Και σ' αυτά τα κοσμηματοπωλεία θα πάει όποιος θέλει να πουλήσει κάποιο κλοπιμαίο».

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ίδιου ανθρώπου «μπορεί κανείς να αποκομίσει πλήρη εικόνα για το τι συμβαίνει. Τοξικοεξαρτημένοι φέρνουν χρυσαφικά και οι «κοσμηματοπώλες» τους τα αγοράζουν για λίγα ευρώ. Γιατί είναι άλλη η τιμή που θα πάρει ένας "ευυπόληπτος" πολίτης, και άλλη ένα "πρεζάκι". Οι εξαθλιωμένοι είναι ευκαιρία για τον "κοσμηματοπώλη" για μεγαλύτερο κέρδος», σημειώνει και προσθέτει. Είναι πολύ συνηθισμένες οι φασαρίες και οι καυγάδες ανάμεσα σε "κοσμηματοπώλες" και "πελάτες", πάνω στη διαπραγμάτευση της τιμής».

Επιπλέον, όπως αναφέρει στους ρεπόρτερ του stokokkino.gr έτερος κοσμηματοπώλης είναι σαφές ότι στο κοσμηματοπωλείο που έγινε παγίδα θανάτου για τον 33χρονο Ζακ, δεν ακολουθούνται οι συνήθεις πρακτικές της δουλειάς, με πρώτη και κύρια τα στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας.«Ακόμα και το μικρότερο κοσμηματοπωλείο, έχει άθραυστα τζάμια. Δεν υπάρχει κοσμηματοπωλείο χωρίς άθραυστα τζάμια και χωρίς διπλή πόρτα ασφαλείας που να είναι αδύνατο να ανοίξει ή να σπάσει, όσο και αν προσπαθείς» επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Τέλος, στην επισήμανση των ρεπόρτερ του site ότι σύμφωνα με αναφορά σε δημοσίευμα η πόρτα του κοσμηματοπωλείου είχε προσωρινά τεχνικό πρόβλημα, απαντά κατηγορηματικά: «Σε αυτή την περίπτωση, κάθε άνθρωπος της δουλειάς θα έκλεινε το μαγαζί. Και πάντως δεν θα πεταγόταν για εφημερίδα, όπως υποστηρίζει ότι έκανε αυτός ο καταστηματάρχης. Σε οποιοδήποτε κοσμηματοπωλείο, με μία απλή κίνηση του χεριού, μπορεί να αποσπαθεί ένα μικρό αντικείμενο αξίας εκατοντάδων ευρώ. Κανένας κοσμηματοπώλης δεν αφήνει "για λίγο" το μαγαζί του».

tvxs

Στη χώρα που συλλαμβάνoυν χυλοπίτες...

Η φωτογραφία του Λιμεναρχείου Χανίων που απεικονίζει αλεύρι, χυλοπίτες και σαπούνια ως ευρήματα σε σύλληψη ναρκωτικών και το δελτίο τύπου που τη συνοδεύει​,​ μαρτυρούν τη γελοία και την τραγική πτυχή της χώρας όπου οι  αρχές αρνούνται να εφαρμόσουν τους νόμους για την κλωστική κάνναβη. 

Στα Χανιά συνελήφθη ο Σεραφείμ Κανδύλας, νόμιμος καλλιεργητής και μεταποιητής κλωστικής κάνναβης και οδηγήθηκε στην Εισαγγελία όπου του ασκήθηκε δίωξη για "κατοχή ναρκωτικών ουσιών"!

Οι πάντες γνωρίζουν ότι η κλωστική κάνναβη και τα προϊόντα της είναι νόμιμα εδώ και χρόνια αλλά και ότι δεν υπάρχει καμία ψυχοτρόπος δράση. Οι πάντες εκτός από τις διωκτικές αρχές...

Ο διωκόμενος είναι γνωστός για τη δράση του γύρω από την ορθολογική αξιοποίηση της κάνναβης, έχει εκπροσωπήσει τον κλάδο στη Βουλή και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη στάση των αρχών, που προφανώς οφείλεται σε μεταξικές εμμονές.

Όταν αρνούνται να εφαρμόσουν το νόμο και διαπομπεύουν επιχειρηματίες ως κοινούς εγκληματίες, έχει και η κυβέρνηση τη δική της ευθύνη. Πρέπει να θορυβηθεί για όσους αγνοούν επιδεικτικά τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία.  

Η κάνναβη είναι μια τεράστια αναπτυξιακή διέξοδος για τη χώρα και κεντρική επιλογή της κυβέρνησης με κρίσιμο αποτύπωμα στον πρωτογενή τομέα και τη μεταποίηση. Κανείς δε νομιμοποιείται να διακινδυνεύει το εγχείρημα, ούτε να διασύρει αθώους πολίτες. 

tvxs

Το κορίτσι με τις κόκες

Συνελήφθη ένα κορίτσι δεκαεννέα ετών στην άλλη άκρη της γης για κατοχή και διακίνηση κοκαΐνης. Το θέμα δεν θα μας απασχολούσε τόσο αν κάποιοι δεν εστιάζαμε στα χρόνια της. Αν δεν επρόκειτο για ένα παιδί, αλλά για κάποιον τριαντάρη και βάλε που θα πιανόταν στα πράσα να κουβαλάει στο σακίδιό του δύο κιλά λευκής σκόνης. Η Ειρήνη όμως, είναι δεκαεννέα.

Γράφει ο Μάριος Αραβαντινός

Σημαίνει αυτό ότι δεν πρέπει να τιμωρηθεί; Όχι φυσικά. Ο νόμος είναι νόμος και πρέπει να τηρείται. Έχει σημασία όμως να έχει μια δίκαιη δίκη, να επιδειχθεί επιείκεια και οπωσδήποτε να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία. Να προλάβει να μάθει και να ζήσει φρέσκια και καθαρή μακριά απ' τα μπουντρούμια του Χονγκ Κονγκ. Να σωφρονιστεί χωρίς η ζωή της να καταδικαστεί.

Αυτό επιδιώκει από χθες η οικογένειά της ζητώντας απ' όποιον επιθυμεί, απ' όποιον ευαισθητοποιείται να καταθέσει κάτι από το υστέρημά του ώστε να καλυφθούν τα υπέρογκα νομικά έξοδα. Είναι αυτός λόγος οι δυο ταλαιπωρημένοι γονείς και το κορίτσι τους να γίνονται βορά στα δόντια του εξαγριωμένου πλήθους; Να καθυβρίζονται και να λοιδωρούνται επειδή προσπαθούν να προλάβουν κάτι από το κακό; Κι όμως! Ο κόσμος κραυγάζει ήδη «θράσος!» και «ντροπή!». Ηχούν στ' αυτιά μου οι σειρήνες της οργής των κατ' άλλα ευυπόληπτων πολιτών για τους γονείς της Ειρήνης. «Μας πώς τολμούν να ζητούν χρήματα για το βαποράκι τους» διάβασα κάπου. «Να σαπίσει στη φυλακή» πήρε το μάτι μου αλλού. «Ισόβια στο Χονγκ Κονγκ» έγραψε κάποιος τρίτος.

Μα για σταθείτε! Ποιος υποχρέωσε ποιον να πληρώσει για το κορίτσι; Ποιος έβαλε το χέρι στην τσέπη μας; Μήπως κάποιος μας έκλεψε και δεν το πήραμε είδηση; Δυο γονείς προσπαθούν να σώσουν το παιδί τους. Ένα κορίτσι που ακόμη δεν έκλεισε τη δεύτερη δεκαετία της ζωής του. Που πριν από δυο χρόνια πήγαινε σχολείο, ερωτευόταν και τραγουδούσε με τους φίλους του και το μεγαλύτερο του έγκλημα μπορεί να ήταν μια κοπάνα ή ένα τσιγάρο στο προαύλιο. Αυτό το παιδί ζητάμε να σαπίσει σε μια φυλακή μακριά από τους δικούς του ανθρώπους; Σ' αυτό το παιδί αρνούμαστε με τόση ευκολία το ελάχιστο; Μια δίκαιη δίκη; Και μια καταδίκη ενδεχομένως -αν κριθεί ένοχη- που θα της επιτρέψει αύριο να επιστρέψει ως ισότιμο μέλος της κοινωνίας; Να σπουδάσει, να εργαστεί και να κάνει οικογένεια;

Επιλέγει η κοινωνία μας να χάνει τα παιδιά της για να μην χάσει τον καθωσπρεπισμό της. Προτιμά να ρίχνει δεκαεννιάχρονους «εγκληματίες» στον Καιάδα απ' το να τσαλακώσει τη γραβάτα της. Ξεμπερδεύει μ' ένα φθηνό και ρηχό «ας πρόσεχε!», αντί να βουτήξει στον βούρκο για να περισώσει ό,τι μπορεί και προλαβαίνει. Τερατόμορφη έγιν' η κοινωνία μας και πριν κοιταχτεί στον καθρέφτη της, καλλωπίζεται για να μην αντικρίσει την αποκρουστική της εικόνα. Οργίζεται, κριτικάρει, απομακρύνει κάθε τι που της μοιάζει διαφορετικό και ξένο. Μιλά εκ τους ασφαλούς, καθισμένη στο ψηλό της βάθρο και βυθισμένη στη μιζέρια. Και δεν αναλογίζεται η φαιδρή πόσο εύκολα θαμπώνεται κι η ίδια από τη δόξα και τα πλούτη.

Τούτο δεν συμβαίνει και στην περίπτωση της Ειρήνης; Της «κακιάς» και ονειροπαρμένης Ειρήνης που πιάστηκε με δυο κιλά κοκαΐνη και είναι καλύτερα να περάσει τη ζωή της στις φυλακές της Κίνας γιατί «δεν πρόσεχε»; Γι' αυτό δεν οργιζόμαστε εμείς οι αποστειρωμένοι κι αμόλυντοι; Γι' αυτό δεν κατηγορούμε τους γονείς της που είμαι βέβαιος πώς έπαψαν να κοιμούνται τα βράδια; Γι' αυτό δεν θεωρούμε θράσος να ζητούν οικονομική βοήθεια για το κορίτσι τους;

Νομίζουμε πως είμαστε καλύτεροι. Φοράμε τον ατσαλάκωτο μανδύα της ηθικής και αλίμονο σ' όποιον τολμήσει να κοιτάξει τι κρύβεται μέσα του. Καταδικάσαμε την Ειρήνη πριν από τον φυσικό της δικαστή και δεν προλάβαμε να σκεφτούμε το αυτονόητο. Την υποχρέωση της Πολιτείας, δηλαδή όλων μας, να παλέψουμε ώστε ένας κατηγορούμενος -παιδί εν προκειμένω- να δικαστεί όπως του πρέπει. Νισάφι με την κριτική. Ποιοι είμαστε εμείς που θα πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας; Που θα πετροβολήσουμε τις Ειρήνες και τις οικογένειές τους; Ποιος μας όρισε δικαστές και δήμιους;  

Ίσως ακουστεί υπερβολικό, μα μέσα σε τούτη την υποκρισία, μέσα σε τούτη την απανθρωπιά και το μίσος, καθαρότερες από πολλούς άλλους είναι οι Ειρήνες αυτού του κόσμου. Που είναι επίσης θύματα, έκαναν λάθη, θα πληρώσουν και μια μέρα θα χρειαστεί ν' αντικρίσουν μια κοινωνία που προστατευμένη στη γυάλα της θα τις αντιμετωπίζει σαν τους μεγαλύτερους εγκληματίες. Που τις δίκασε και τις καταδίκασε σαν εκείνη να κατέχει το αλάθητο. Που δεν σεβάστηκε ούτε το δικαίωμά τους να υπεραπιστούν μέχρι το τέλος την αθωώτητά τους. Και την ίδια στιγμή, πίσω από τις κλειδαμπαρωμένες πόρτες της φαντασιωνόταν μια μεγάλη ζωή κι ονειρευόταν ό,τι ονειρεύτηκε και το κορίτσι με τις κόκες... 

koutipandoras

Η κάνναβη, ο Αρκάς και τα παπαγαλάκια

Η προπαγάνδα, η λασπολογία και ο αντιπολιτευτικός θόρυβος...

του Μ.Λ.

Αποπροσανατολισμό της κοινης γνώμης από τα σημαντικά νομοθετήματα που... αδειάζουν τo πορτοφόλι του Έλληνα, είδε πίσω από το νομοσχέδιο ταυτότητας αλλαγής φύλου ο Αρκάς. Ο σκιτσογράφος έσπευσε να προβλέψει ότι θα συμβεί το ίδιο και με τη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης, που θα δίνει τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις να καλλιεργούν και επεξεργάζονται φυτά κάνναβης για ιατρική χρήση...

arkas.jpg

Το νομοσχέδιο προανήγγειλε σήμερα ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, μιλώντας Στο Κόκκινο και τον Γιώργο Τραπεζιώτη.

Ο υπουργός είπε ότι «αυτό που εκκρεμεί, είναι ότι χρειάζεται μία αλλαγή στο νομοθετικό πλαίσιο, το νόμο 4139/2013, που να δίνει τη δυνατότητα -κατ' εξαίρεση των ρυθμίσεων για τα ναρκωτικά και τους πίνακες ουσιών- καλλιέργειας στη χώρα μας και επεξεργασίας φυτών κάνναβης, με στόχο τη φαρμακευτική τους αξιοποίηση» και τόνισε ότι «το πρώτο βήμα έχει γίνει. Σήμερα, για έναν ασθενή που το χρειάζεται, όπου υπάρχει ιατρική ένδειξη, να πάρει φαρμακευτική κάνναβη είναι εξασφαλισμένη. Είναι νόμιμη η κυκλοφορία αυτών των σκευασμάτων στη χώρα μας».

Πάμε προπαγάνδα!

Λίγες ώρες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τη νομική κατοχύρωση της ταυτότητας φύλου και με νωπές ακόμα τις αναχρονιστικές κορώνες, άρχισε η προπαγάνδα, η λασπολογία και ο αντιπολιτευτικός θόρυβος κατά της σχεδιαζόμενης νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης...

Ο ΣΚΑΪ πάντα πρωτοπόρος!

Υπενθυμίζεται ότι πρώτος στον χορό της προπαγάνδας είχε μπει ο ΣΚΑΪ με αφορμή ερώτηση προς τους αρμόδιους υπουργούς για την ιατρική χρήση της κάνναβης αλλά και για το αν υπάρχει η πρόθεση να αξιοποιηθεί αναπτυξιακά το φυτό, που κατέθεσαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και απαντήθηκε πλέον από τον υπουργό Υγείας. Το κανάλι Αλαφούζου βρήκε την ευκαιρία τότε να παρουσιάσει το θέμα και να... αναδείξει από τη μία την απροθυμία του ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει τις επενδύσεις και από την άλλη το... ύποπτο ενδιαφέρον για την ιατρική κάνναβη. 

Το κανάλι του Φαλήρου, αντί να ενημερώσει για το τι ακριβώς είναι η ιατρική κάνναβη και χωρίς ίχνος σεβασμού στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν σκευάσματα κάνναβης για θεραπευτικούς λόγους (και είναι πολλοί), προτίμησε να σπεκουλάρει για άλλη μια φορά, κάνοντας την άγνοια αντιπολίτευση.

Πες, πες κάτι θα μείνει στο μυαλό των τηλεθεατών, ότι οι... παραδοσιακές επενδύσεις δεν τους αρέσουν, θέλουν χασίσια, ας πούμε.

Προσφορά left.gr

Οι ακόλουθες πληροφορίες στη διάθεση των λασπολογούντων:

• Με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) των υπουργών Υγείας και Δικαιοσύνης από τον Ιούνιο του 2017 άνοιξε ο δρόμος για την εισαγωγή εγκεκριμένων φαρμακευτικών σκευασμάτων και προϊόντων κάνναβης στη χώρα μας. Τα σκευάσματα αυτά ενδείκνυνται για περιπτώσεις που έχουν αποδεδειγμένο κλινικό όφελος για μια σειρά από νόσους, όπως ο χρόνιος πόνος, ο νευροπαθητικός πόνος, η ναυτία και οι έμετοι λόγω χημειοθεραπείας, η καχεξία, η ανορεξία κ.ά.
• Πλήθος εμπειρογνωμώνων, εκπροσώπων των δημοσίων αρχών, διεθνών και ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, ακτιβιστών και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών πρόκειται να συναντηθούν στο διεθνές συνέδριο για την ιατρική κάνναβη που διοργανώνει την Τετάρτη 30 Νοεμβρίου, η Ομάδα της Ευρωαριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.
• Συνέντευξη στο Left.gr: «Η κάνναβη δεν είναι το ναρκωτικό μου, αλλά το φάρμακό μου»
• Και το καλύτερο ο αφήσαμε για το τέλος, το άρθρο του Κώστα Πουλακίδα στην «Αυγή» (27.8.2017): Επενδύσεις 2 δισ. για φαρμακευτική κάνναβη στην Ελλάδα

Αντιγράφουμε λοιπόν:

«Παρκαρισμένες» είναι δεκάδες αιτήσεις, κυρίως ξένων επενδυτών, για επιχειρήσεις που αφορούν την κάνναβη στην Ελλάδα. Το συνολικό ποσό των επενδύσεων εκτιμάται ότι είναι περίπου 2 δισ. ευρώ, ενώ χιλιάδες θα είναι και οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν. Όμως το θεσμικό πλαίσιο που διέπει ακόμη τη φαρμακευτική κάνναβη, παρά τις θετικές αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν επαρκεί για την έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Αρκετές επιχειρήσεις (είτε ξένες είτε ελληνικές), ενθαρρυμένες από τη θετικότερη στάση που έχει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν επιλέξει συγκεκριμένες περιοχές όπου έχουν αγοράσει εκτάσεις, όπως στη Νάουσα της Ημαθίας. Ενδιαφέρον υπάρχει και για άλλες περιοχές (π.χ. Ξάνθη, Εύβοια, Δωδεκάνησα). Οι επιχειρήσεις αυτές δεν ενδιαφέρονται μόνο για αγορά εκτάσεων αλλά και για παροχή εργασίας, καθώς χρειάζονται καλλιεργητές, φροντιστές, μεταποιητές κ.λπ.

Συνολικά εκτιμάται πως μπορούν να δημιουργηθούν πάνω από 2.000 θέσεις εργασίας στην ύπαιθρο από την καλλιέργεια της κάνναβης. Οι μετριοπαθείς εκτιμήσεις αναφέρουν ότι αν στην Ελλάδα ακολουθηθεί η εναλλακτική θεραπευτική αγωγή της φαρμακευτικής κάνναβης για 110.000 ασθενείς, θα δημιουργηθούν 7.000 νέες θέσεις εργασίας.

Η Ελλάδα θεωρείται από πολλές ξένες επιχειρήσεις προνομιακή χώρα κλιματολογικά και εδαφολογικά για την καλλιέργεια της κάνναβης. 

left

Πολιτικοί λαμπρής σταδιοδρομίας

“Ακου... Γυναίκα... γυναίκα ή άντρας που έχει φιλήσει τον πούτσο μου... έχει πολύ λαμπρή σταδιοδρομία..”. Η δήλωση ανήκει στον καταδικασμένο για την υπόθεση Noor 1, Αιμίλιο Κοτσώνη και έχει καταγραφεί σε νόμιμη υποκλοπή στις 27 Ιουλίου του 2012. Πρόκειται για κομπασμό και επίδειξη ανόητης δύναμης στο συνομιλητή του;

Του Κώστα Βαξεβάνη

Εννιά μέρες πριν, σε άλλη καταγραφή, γυναίκα βουλευτής της ΝΔ, παραπονιέται στον Αιμίλιο Κοτσώνη, πως η παρέα του, (αυτή που δημιουργεί λαμπρές σταδιοδρομίες) δεν την στήριξε όσο θα ήθελε. Αντιθέτως, όπως παραδέχονται η κυρία βουλευτής και ο Κοτσώνης, στήριξε το Γιακουμάτο που είναι χρόνια φίλος του, τον Αρβανιτόπουλο και τον Καλογερόπουλο. Όλοι τους γνωστές προσωπικότητες της ΝΔ.

Ας πάμε τώρα λίγο ανάποδα. Από το 2014 που έσκασε η υπόθεση του Noor 1 και πολύ περισσότερο σήμερα, πολιτικά πρόσωπα της ΝΔ, δείχνουν αδιάφορα για όσα προκλητικά έχουν συμβεί με το ναρκόπλοιο. Σκοτώθηκαν εφτά μάρτυρες κατηγορίας, είναι αμφίβολο αν στάλθηκαν αιτήματα δικαστικής συνδρομής στο εξωτερικό, καταδικάστηκαν διάφοροι συμμέτοχοι αλλά δεν υπήρξαν καταδίκες αρχηγών της σπείρας. Ούτε ο Ιπτάμενος Ολλανδός τέτοια μαγικά.

Και αφού πέρασαν τρία ολόκληρα χρόνια, η ΝΔ με πολλά στελέχη της, «λαμπρής σταδιοδρομίας» μεταξύ των οποίων φυσικά ο Αντιπρόεδρος-κάμερα σε μένα, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν το Noor 1, ως το πλοίο φάντασμα που γεννά ευθύνες, ακόμη και πολιτικές, αλλά φυσικά όχι δικές τους και σίγουρα όχι ευθύνες εντοπισμού των ναρκέμπορων. Αποσιωπούν πως μεγάλος κύκλος πολιτικών της ΝΔ, διατηρούσε σχέσεις με τον Κοτσώνη που όσο και να φαντάζουν κοινωνικές, πρέπει να ερευνηθούν παραπέρα. Υπήρξε ο Κοτσώνης που δημιουργούσε λαμπρές καριέρες, χρηματοδότης πολιτικών με ναρκοχρήμα; Αυτή η έρευνα πρέπει να ξεκινήσει τώρα και δεν υπάρχει Έλληνας πολίτης που θα δηλώσει ενοχλημένος.

Μιλάνε αντιθέτως για τον Καμμένο, για τις συνομιλίες με τον άλλο ναρκέμπορο το Γιαννουσάκη, για την επίσκεψη εισαγγελέων στις φυλακές, για μύρια όσα, αλλά δεν έχουν κανένα ερώτημα για το τι συνέβη με το Noor 1, το πλοίο από τη Περσία που πιάστηκε στην Κορινθία αλλά δεν έπαθε και κανένας τίποτα.

Και φυσικά δεν μιλάνε για το ότι ο Αιμίλιος Κοτσώνης, πήρε από το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ, διαφημίσεις για την εφημερίδα του, γιατί μην ξεχνάμε , υπήρξε και εκδότης.

Καλούνται λοιπόν οι πολιτικοί λαμπρής σταδιοδρομίας της ΝΔ, όταν εκδηλώνονται για το Noor 1, να προσέχουν γιατί μπορεί κάποιος, συνειρμικά, να τους κατατάξει στην κατηγορία για την οποία κόμπαζε ο πρωταγωνιστής του.

koutipandoras

Υποκρισία και αναλγησία

του Πάνου Τριγάζη*

Η 26η Ιουνίου τιμάται παγκοσμίως ως Ημέρα Δράσης για την πρόληψη και εξάλειψη της μάστιγας των ναρκωτικών. Ο ΟΗΕ έχει χαρακτηρίσει τη μάστιγα αυτή «μεγάλο εμπόδιο στην ανάπτυξη»,...

Η 26η Ιουνίου τιμάται παγκοσμίως ως Ημέρα Δράσης για την πρόληψη και εξάλειψη της μάστιγας των ναρκωτικών. Ο ΟΗΕ έχει χαρακτηρίσει τη μάστιγα αυτή «μεγάλο εμπόδιο στην ανάπτυξη», προσθέτοντας ότι «υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στο εμπόριο ναρκωτικών και τη βία, τη διαφθορά και την τρομοκρατία, καθώς και με την εμπορία ανθρώπων». Πρόκειται για μεγάλο διεθνές πρόβλημα, που απειλεί και την ελληνική νεολαία, το αύριο της πατρίδας μας.

Για την αντιμετώπισή τους απαιτούνται σύνθετες προσεγγίσεις και πολυδιάστατοι αγώνες, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Διότι το πρόβλημα αυτό συνδέεται με την υγεία, την κοινωνική συνοχή, τις διεθνείς ανισότητες, την ειρήνη και τη σταθερότητα ολόκληρων περιοχών, την προστασία του περιβάλλοντος.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο ΟΗΕ έχει αναπτύξει σημαντική δράση και για το πρόβλημα αυτό, μέσω του Γραφείου για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UN Office on Drugs and Crime - UNΟDC). Όσο για τους αριθμούς, ο διεθνής οργανισμός υπολογίζει σε εκατοντάδες εκατομμύρια τους ανθρώπους παγκοσμίως που έχουν κάνει χρήση ναρκωτικών έστω και μία φορά. Εξαιρετικά κερδοφόρο είναι το εμπόριο των ναρκωτικών, του οποίου ο ετήσιος τζίρος υπερβαίνει τα 400 δισεκατομμύρια δολάρια, δεύτερο πιο κερδοφόρο διεθνές εμπόριο, μετά από εκείνο των όπλων. Ταυτόχρονα, μέρος του παράνομου αυτού εμπορίου δεν εντοπίζεται. Με βεβαιότητα μπορεί να ειπωθεί ότι οι έμποροι των ναρκωτικών, μεταξύ των οποίων και επιχειρηματίες, κάνουν «χρυσές δουλειές», τελώντας εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Σημαντική διαπίστωση είναι ότι, όχι τυχαία, οι δρόμοι των ναρκωτικών έρχονται από τον φτωχό Νότο προς τον πλούσιο Βορρά. Γνωστό είναι π.χ. ότι οι δρόμοι της κοκαΐνης φτάνουν στην Ευρώπη από τις χώρες των Άνδεων μέσω της Δυτικής Αφρικής, ενώ έχει προέλευση ηρωίνη κυρίως από το πολύπαθο Αφγανιστάν. Πρώτη στην κατανάλωση κοκαΐνης, η Β. Αμερική, με την Ευρώπη να ακολουθεί από κοντά. Πρόσφατη η εξάρθρωση δικτύου εμπορίας κοκαΐνης, με την σύλληψη και 11 Ελλήνων.

Η βαρύτατα πληγωμένη από την κρίση ελληνική κοινωνία πλήττεται και από τα ναρκωτικά, στα οποία οδηγούνται νέες και νέοι για πολλούς λόγους και αιτίες, που τυγχάνουν μελέτης από τους κοινωνιολόγους. Ευρισκόμενη σε παγκόσμιο σταυροδρόμι, η Ελλάδα αποτελεί πέρασμα και για τα ναρκωτικά, όπως και άλλες χώρες των Βαλκανίων. Οφείλει, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση να αναπτύξει την περιφερειακή συνεργασία για την αντιμετώπιση του προβλήματος, με τη συμμετοχή και της Τουρκίας. Όμως, θα πρόσθετα ότι η πιο αποτελεσματική θωράκιση της κοινωνίας μας έναντι της μάστιγας των ναρκωτικών είναι η απαλλαγή της το ταχύτερο δυνατό από την οικονομική κρίση και η αναπτέρωση των ελπίδων για ένα καλύτερο μέλλον.

Δυστυχώς, η μάχη κατά της μάστιγας των ναρκωτικών εμποδίζεται από λαϊκίστικες και υποκριτικές συμπεριφορές εκ μέρους συντηρητικών κύκλων της Δεξιάς, της Ακροδεξιάς συμπεριλαμβανομένης. Χαρακτηριστικά τέτοιων συμπεριφορών, τρία πρόσφατα γεγονότα:

Δικαίως συγκλονίστηκε η κοινή γνώμη από τον θάνατο εντεκάχρονου μαθητή στη διάρκεια σχολικής γιορτής στο Μενίδι λόγω εξοστρακισμού σφαίρας. Δικαιολογημένη η ανησυχία και η μαζική κινητοποίηση των κατοίκων της συγκεκριμένης περιοχής, αλλά υποκριτική και ετεροχρονισμένη η ευαισθητοποίηση του κόμματος του «νόμου και της τάξης», όπως αυτοπροσδιορίζεται η Ν.Δ., η οποία διαρκώς αναφέρεται στο δήθεν «άβατο» των Εξαρχείων, μη ακούγοντας τις προειδοποιήσεις Τόσκα για τα προβλήματα στο Μενίδι, που έγινε «η αποθήκη ναρκωτικών της Αθήνας», σύμφωνα με τη Σοφία Βιδάλη, καθηγήτρια του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (“ΕφΣυν” 21.6.2017). Ακόμα χειρότερη, η προσπάθεια ενοχοποίησης για το πρόβλημα των ναρκωτικών και γενικότερα της εγκληματικότητας στον Δήμο Αχαρνών, μιας ολόκληρης κοινωνικής ομάδας, των συνήθων υπόπτων Ρομά, που η περιθωριοποίησή τους ευνοεί τη δημιουργία εγκληματικών κυκλωμάτων στους κόλπους της. Στο Μενίδι, όμως, δρουν σε δίκτυα εγκληματικότητας και πολλοί από τους Έλληνες Πόντιους, που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, και οι οποίοι συχνά έπεσαν θύματα ρατσισμού, ερχόμενοι στην Ελλάδα.

Κραυγαλέο δείγμα υποκρισίας της Ν.Δ. και παρατρεχάμενών της, η ανάδειξη σε μείζον πολιτικό θέμα τηλεφωνικής επικοινωνίας του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου με ισοβίτη εφοπλιστή, καταδικασμένο για την υπόθεση Noor1, ενώ επί πολύ καιρό δεν τους έχει απασχολήσει το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο πλοίο πιάστηκαν δύο τόνοι ηρωίνης.

Τρίτο γεγονός, η εκμετάλλευση του θανάτου χρήστη ναρκωτικών στον περίβολο του ΑΠΘ, που αναζωπύρωσε τη γνωστή δεξιά ρητορική ότι στα πανεπιστήμια αναπτύσσεται η εγκληματικότητα και γι’ αυτό δεν πρέπει να ισχύει το πανεπιστημιακό άσυλο. Μάλιστα, κάποιοι φοιτητές στο στυλ των «Παραιτηθείτε», έσπευσαν να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου για το πανεπιστήμιο, λόγω του προαναφερθέντος θανάτου.

Όμως, ο αγώνας κατά της μάστιγας των ναρκωτικών απαιτεί προοδευτικές και όχι συντηρητικές συμπεριφορές και πολιτικές, μακριά από ρατσισμούς έναντι των εξαρτημένων ατόμων που χρήζουν προστασίας και συμπαράστασης. Σε διεθνές επίπεδο, απαιτείται η ανάπτυξη της αλληλεγγύης και συνεργασίας, δεδομένου ότι το πρόβλημα των ναρκωτικών είναι πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο και οι αιτίες του είναι κοινωνικές και οικονομικές. Δεν θα ξεριζωθούν οι καλλιέργειες των ναρκωτικών αν η κοινή ανάπτυξη ή συνανάπτυξη δεν αντικαταστήσει το κυρίαρχο σήμερα νεοφιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης.

* Ο Πάνος Τριγάζης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: avgi

Αποθήκες ναρκωτικών και αποθήκες ανθρώπων

Η συζήτηση που άνοιξε μετά τον θάνατο του 11χρονου μαθητή στο Μενίδι έχει όλα τα χαρακτηριστικά των υποθέσεων με βάση τις οποίες αρχίζει ο ηθικός πανικός.

Γράφει η Σοφία Βιδάλη*

Σε λίγο κάθε Ρομά -εκτός από όλα τα άλλα που τους έχουμε φορτώσει- θα θεωρείται και εν δυνάμει δολοφόνος.

Η πολιτική εκμετάλλευση του γεγονότος είναι και αυτή τη φορά παρούσα.

Οταν τα φώτα της δημοσιότητας θα έχουν σβήσει -σε λίγες μέρες- η κατάσταση θα γυρίσει στη γνώριμη καθημερινότητα.

Δεν θα επαναλάβω όσα έχουν ήδη δημόσια σχολιαστεί για το πώς και το γιατί η περιοχή έγινε η αποθήκη ναρκωτικών της Αθήνας.

Ούτε για το πώς οι γιοι φτωχών και έντιμων «γανωτζήδων», πλανόδιων «καρεκλάδων» και πωλητών χαλιών σε λιγότερο από μια δεκαετία έγιναν φύλακες και έμποροι ναρκωτικών. Εχει όμως ενδιαφέρον ότι, αυτή τη φορά, οι Ρομά της περιοχής στοχοποιούνται χωρίς να υπάρχει καμία ένδειξη σε βάρος τους, ούτε για κάποιον συγκεκριμένο δράστη, αλλά μόνο από το γεγονός ότι βρίσκονταν κοντά στο γεγονός.

Η ψύχραιμη δικαστική απόφαση σε βάρος του απαλλαχθέντος από τη συγκεκριμένη κατηγορία το δείχνει αυτό.

Οι αντιδράσεις δείχνουν, όμως, ότι ο κόσμος στην περιοχή είναι σε οριακή κατάσταση, δικαίως ή αδίκως.

Εδώ και χρόνια υποστηρίζω, όπως και πολλοί άλλοι, ότι τα προβλήματα της κοινωνικής περιθωριοποίησης δεν λύνονται με την αστυνομία ούτε με τη βία. Ομως πλέον το κακό έχει γίνει.

Μαζί με τα όποια μέτρα κοινωνικής πολιτικής και κοινωνικής πρόληψης που οφείλει επιτέλους το κράτος να πάρει, ακόμα και τώρα μέσα στην κρίση, είναι ανάγκη η συγκεκριμένη δολοφονία να εξιχνιαστεί.

Και αυτό θα πάρει χρόνο στην αστυνομία ίσως, αλλά νομίζω ότι είναι η περίπτωση για την οποία όλοι θα συμφωνούσαν να χρησιμοποιηθεί η πλέον εξελιγμένη τεχνολογία, ακόμα και η φαντασία.

Η εξιχνίαση θα δώσει απαντήσεις για τον συγκεκριμένο δράστη και την πορεία του, την πορεία-διαδρομή όχι μόνο της σφαίρας, αλλά του όπλου και του τρόπου με τον οποίο έφτασε στα χέρια του δράστη.

Και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει και η κοινότητα της περιοχής και η κοινότητα των Τσιγγάνων.

Ομως εκτός από αυτό, αντί να μιλάμε για ασφάλεια και τάξη γενικά (έχει γίνει έως και γραφικό αυτό) και να καλούμε την αστυνομία να κατέβει στους δρόμους, είναι ανάγκη να υπάρξει επιτέλους μια εκπαίδευση των αστυνομικών στην ήπια απώθηση πλήθους, αλλά κυρίως να μη θεωρηθεί η δολοφονία αυτού του παιδιού «ατύχημα» σε μια κατά τα άλλα λειτουργούσα κανονικά κοινωνία.

Στην Ελλάδα έχουμε οργανωμένο έγκλημα, πέρα από τα γνωστά πρόσωπα που γίνονται ήρωες δημοσιογραφικών ρεπορτάζ και βιβλίων: είναι σχέσεις ανθρώπων και χρημάτων, δίκτυα ριψοκίνδυνων αλλά και προστατευμένων ανθρώπων και συμφερόντων που -ιδίως στο εμπόριο ναρκωτικών- χρησιμοποιούν ανθρώπινες ασπίδες για να εξασφαλίζουν το προϊόν, την ασυλία τους, τη μακροβιότητά τους, που διεξάγουν πολέμους μεταξύ τους στο πλαίσιο του παράνομου ανταγωνισμού, που μέσα στα έξοδά τους έχουν περιλάβει τις «ατυχίες» από τη σύλληψη, τα «μπαξίσια» εκεί που πρέπει, άλλους κινδύνους, διαφυγόντα κέρδη και απώλειες.

Αυτά τα δίκτυα είναι που πρέπει να μας απασχολούν, εάν υπάρχει ενδιαφέρον να μη γίνονται ομάδες ανθρώπων ανθρώπινες ασπίδες και να μην καταδικάζονται στην κοινωνική υπο-ανάπτυξη, τη φτώχεια και την πολιτισμική βαρβαρότητα.

Και δεν είναι μόνο το Μενίδι και το Ζεφύρι ή η Δυτική Αττική: εάν οι «αποθήκες» είναι εκεί, τα χρηματοκιβώτια είναι απέναντι ανεβαίνοντας το ποτάμι δεξιά - η Πολιτεία δεν μπορεί να κάνει πως δεν ξέρει.

Αυτά βέβαια προϋποθέτουν γνώση, επίγνωση, εκπαίδευση, θεσμούς και πολιτική βούληση. Διαφορετικά, ας μείνουμε στους φόβους μας. Φόβοι είναι, θα περάσουν.

Αξίζει όμως να μην ξεχάσουμε αυτό το μικρό παιδί που δεν θα πάρει τον έλεγχό του του χρόνου, αλλά ο θάνατός του να αποτελέσει την αφορμή για ουσιαστικές θεσμικές αλλαγές, ακόμα και μέσα στην κρίση.

*καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Αντεγκληματικής Πολιτικής, ΔΠΘ

πηγή:efsyn.gr