«Τον σκότωσαν; Καλά του έκαναν, ας πρόσεχε!»

 

Η αστυνομία κάνει άψογα τη δουλειά της. Το λέει ο κύριος δήμαρχος, το λέει ο κύριος Αθερίδης, το λένε και οι νοικοκυραίοι. Ποιοι είμαστε εμείς που θα διαφωνήσουμε;

του Νίκου Παπαδογιάννη

Το σημερινό δελτίο συμβάντων είναι προσκλητήριο νεκρών. Το μόνο που έχει σημασία. Σκοτώνουν τα παιδιά μας και εμείς χειροκροτάμε. Όπως χειροκροτούσαμε και όταν τα πηδούσαν, με το συμπάθειο. Όταν σκοτώσουν και εμάς, αφού πρώτα μας πηδήξουν, να ξέρετε ότι δεν θα υπάρχει κανένας για να διαμαρτυρηθεί.

Διότι, απλούστατα, έχουμε γίνει ίδιοι με το τέρας. Το τέρας είμαστε εμείς, η φυλή των «καλά του έκαναν», των «ας μη φύτρωνε εκεί που δεν τον έσπερναν», των «σίγουρα κάτι έκανε και προκάλεσε» των «ας μη φορούσε μίνι το πουτανάκι».

Των πολιτών που φαντασιώνονται ότι είναι μπάτσοι ή αυτόκλητοι τιμωροί. Των μπάτσων με πολιτικά ρούχα αντί για στολή. Δεν είναι πάντοτε μπλε το χρώμα του φακέλου των «αστυνομικών» ανθρωποκτονιών.

Συχνά παίρνει απόχρωση γκρι όπως οι τοίχοι της πολυκατοικίας. Όχι σπάνια, το αγριεμένο μάτι των πολιτών γυαλίζει περισσότερο και από τον ζήλο των αστυνομικών. Τον σχεδόν πάντοτε υπερβάλλοντα.

• Ο Βασίλης Μάγγος ξυλοκοπήθηκε άγρια από αστυνομικούς σε μία διαδήλωση επειδή ήταν ξέρω γω αναρχοάπλυτος και πέθανε ένα μήνα αργότερα, μετά από ραγδαία επιδείνωση της υγείας του (2020). Τρεις από τους έξι δράστες κρίθηκαν ένοχοι για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και βασανιστήρια, και τιμωρήθηκαν με διετή φυλάκιση. Ο Βασίλης Μάγγος ήταν μόλις 26 ετών.
• ΟΖακ Κωστόπουλος λυντσαρίστηκε μέχρι θανάτου από πολίτες επειδή ήταν τοιούτος (2018). Τον κυνήγησαν, τον εγκλώβισαν μέσα σε κοσμηματοπωλείο, τον σκότωσαν εν ψυχρώ. Οι αστυνομικοί που κατηγορήθηκαν απαλλάχτηκαν με ισχνή πλειοψηφία, ενώ οι δύο φονιάδες τιμωρήθηκαν με κάθειρξη 10 ετών χωρίς ελαφρυντικά. Ο Ζακ Κωστόπουλος, συνεργάτης του Documento, ήταν 33 χρονών.
• Ο Παύλος Φύσσας μαχαιρώθηκε από χρυσαυγίτες που τότε ήταν κράτος εν κράτει, όχι «για το ποδόσφαιρο», αλλά επειδή ήταν αριστερός και έγραφε κοφτερά αντιφασιστικά στιχάκια (2013). Ο δολοφόνος Ρουπακιάς οδηγήθηκε στη φυλακή, δεκαπέντε άλλοι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν και η Χρυσή Αυγή των 500.000 ψηφοφόρων χαρακτηρίστηκε επίσημα εγκληματική οργάνωση. Ο Παύλος Φύσσας ήταν 34 χρονών.
• Ο Χρήστος Χρονόπουλος έμεινε παράλυτος μετά από ξυλοδαρμό από αστυνομικούς επειδή παρενοχλούσε τους θαμώνες ενός καφενείου και τους φάνηκε σαλεμένος (2007). Υπέστη ανεπανόρθωτη εγκεφαλική βλάβη και πέθαε το 2023, «μία δολοφονία με καθυστέρηση 16 ετών», είπαν οι δικοί του. Δύο αθωώθηκαν, δύο κρίθηκαν ένοχοι με αναστολή στο Εφετείο. Ο Χρήστος Χρονόπουλος ήταν 49 ετών.
• Ο Σαχζάν Λουκμάν μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από δύο χρυσαυγίτες επειδή τους έκλεισε με το ποδήλατο. Συνέβη λίγους μήνες πριν τη δολοφονία του Φύσσα (2013) και αρχικά πέρασε στα ψιλά επειδή το θύμα παραήταν σκούρο και «λάθρο». Οι δύο δράστες, που πίοστευαν ότι θα έμεναν ατιμώρητοι, καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 21 ετών. Ο Σαχζάτ Λουκμάν από το Πακιστάν ήταν 27 ετών.
• Ο Αντώνης Καριώτης αφέθηκε να πνιγεί στα κύματα του λιμανιού του Πειραιά επειδή ήταν αγαθούλης (2023). Ο καλόκαρδος άνδρας θέλησε να ανεβεί στο πλοίο από τον καταπέλτη, αλλά τον έσπρωξαν στη θάλασσα γιατί τους φάνηκε μαυριδερός, συνεπώς επικίνδυνος. Ο πλοίαρχος και ο ύπαρχος κρίθηκαν ένοχοι ανθρωποκτονίας και τιμωρήθηκαν με φυλάκιση 7 και 12 ετών αντίστοιχα. Ο Αντώνης Καριώτης ήταν 36 χρονών.
• Ο Νίκος Σαμπάνης πυροβολήθηκε πισώπλατα επειδή ήταν τσιγγάνος και κλεφτρόνι. Οι αστυνομικοί που καταδίωξαν το κλεμμένο αυτοκίνητο όπου επέβαινε ο 18χρονος άντρας έριξαν 36 σφαίρες μέσα σε κατοικημένη περιοχή (2021). Επτά αστυνομικοί παραπέμφθηκαν για ανθρωποκτονία με δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Ο Νίκος Σαμπάνης ήταν 18 ετών.
• Ο Κώστας Φραγκούλης δολοφονήθηκε με αστυνομική σφαίρα στο κεφάλι επειδή ήταν και αυτός Ρομά και έφυγε από πρατήριο βενζίνης χωρίς να πληρώσει (2022). Τον κυνήγησαν τέσσερις, τον πυροβόλησαν, τον άφησαν στον τόπο. Ο ένας αστυνομικός που κρίθηκε ένοχος για το φόνο καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση με αναστολή. «Νόμιμη άμυνα», είπε το δικαστήριο. Ο Κώστας Φραγκούλης ήταν ένα αγόρι 16 ετών.
• Ο Χρήστος Μιχαλόπουλος έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού επειδή δεν σταμάτησε το αυτοκίνητό του για έλεγχο στο Λεοντάρι Βοιωτίας (2023). Είχε και αυτός την ατυχία να γεννηθεί Ρομά, όπως και οι φίλοι του που τον συνόδευαν. Ο κατηγορούμενος αρχιφύλακας δικάζεται για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Ο Χρήστος Μιχαλόπουλος ήταν 17 χρονών.
• Ο Θοδωρής Ζαβραδινός πυροβολήθηκε πισώπλατα 21 φορές επειδή ήταν λέει «Τουρκαλάς» ή ίσως «γύφτος» όπως οι τρεις προαναφερθέντες (2026). Στην πραγματικότητα έπασχε από αυτισμό και είχε 89% αναπηρία. Το έγκλημά του ήταν ότι αγνόησε με το αυτοκίνητό του σήμα για έλεγχο στο Άργος. Ο Θοδωρής Ζαβραδινός-Καραμπαμπάς ήταν 20 ετών.

Όλες ανεξαιρέτως οι παραπάνω δολοφονίες θα έπρεπε να μας βγάλουν στους δρόμους και να κάνουν τη χώρα μπουρλότο, μεταφορικά πάντοτε. Εμείς ξεσηκωθήκαμε μόνο για την κρατική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, επειδή μάλλον μας ερέθισε το νεαρό της ηλικίας του, αλλά ακόμη και τότε ακουγόταν από κάποια σκοτεινή γωνιά η φωνούλα των νοικοκυραίων: «Τι δουλειά είχε ένας 15χρονος στα Εξάρχεια;»

Ξεσηκωθήκαμε και για τον Παύλο Φύσσα, όχι γιατί μας έπιασε πόνος, αλλά επειδή η Χρυσή Αυγή άρχισε να στοχοποιεί Έλληνες ως μη όφειλε. Όσο οι ναζιστές με τα ματωμένα χέρια σκότωναν ή ξυλοφόρτωναν Πακιστανούς και Αιγύπτιους, τους επιβραβεύαμε με την ψήφο μας και τους λέγαμε και «μπράβο».

Τον Κασιδιάρη υπάρχουν ακόμη συμπολίτες μας που τον θεωρούν υπόδειγμα πατριώτη και ιδανικό ηγέτη της αδάμαστης χώρας «για να μας γλιτώσει από τα μουσλίμια». Ε, και αν πάρει η μπόρα και κανέναν Έλληνα, μικρό το κακό, αρκεί να είναι άπλυτος, αριστερός και καλλιτέχνης.

Ας μην ανοίξουμε συζήτηση και για τα προφανώς αμέτρητα περιστατικά που κλειδώθηκαν στο χρονοντούλαπο επειδή παλιά δεν υπήρχε βίντεο ή για το ατιμώρητο έγκλημα της Πύλου, με τους εκατοντάδες νεκρούς μετανάστες και πρόσφυγες ναυαγούς…

Η χώρα βαδίζει προς το μέλλον αιχμάλωτη από μία ασύδοτη αστυνομία που δεν χωράει σχεδόν ποτέ σε δικογραφία και φυσικά από μία αδίστακτη κυβέρνηση, που συνυπογράφει απερίφραστα τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, την αστυνομική βία, την κρατική τρομοκρατία.

Με τη δική μας ευλογία, επαναλαμβάνω. Τους ανθρώπους που νοσταλγούν την Ελλάδα του χωροφύλακα και αναβιώνουν το παρακράτος με τα τρίκυκλα τους ψηφίζουμε εμείς, ξανά και ξανά και ξανά. Δεν ανεβαίνουν μόνοι τους στην εξουσία.

Να, όπως αυτός ο απίθανος δήμαρχος Άργους, γαλάζιος φυσικά, εκλεγμένος και όχι διορισμένος, ένας Μαλτέζος, που έσπευσε να υπερασπιστεί τους «οικογενειάρχες» αστυνομικούς και ξιφούλκησε ενάντια στη μάνα του νεκρού.

Κακώς τον άφηνε λέει να κυκλοφορεί μόνος, γιατί γινόταν λέει επικίνδυνος για τους αθώους πολίτες! Ντράπηκε και η ντροπή μπάρμπα δήμαρχε, και συγγνώμη για τις άγνωστες λέξεις…

Όποτε αυτοί χρειαστούν δεκανίκι για να δικαιολογήσουν την ξεδιαντροπιά και την αναλγησία και την αναισθησία τους, σπάνια δηλαδή, το βρίσκουν στους ανθρώπους της, σε πάμπολλα εισαγωγικά η λέξη, «τέχνης».

Το, ντροπιαστικό για το επάγγελμα που σημαίνει φως, απόσπασμα στο οποίο αυτός ο Αθερίδης εικονίζεται να παινεύει μέχρι ναυτίας από σκηνής τον υπουργό του αίματος, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, θα εξελιχθεί σε μνημείο αθλιότητας και εξανδραποδισμού.

Και πού να δείτε τι ουρά κολάκων θα σχηματιστεί εάν –που δεν αποκλείεται καθόλου- παραδοθεί πάλλευκος από τη δικαιοσύνη στην κοινωνία ο Λιγνάδης!

Μέχρι που θα επιστρατευτεί κυβερνητικό ελικόπτερο για να τον παραλάβει από τον Κορυδαλλό για να τον φέρει στο Μαξίμου για παρασημοφόρηση…

Κουτί πανδώρας

Τα γκαζάκια και το αδιέξοδό τους…

 

του Ορέστη Μεταξά

Μια αθώα γυναίκα η Βάγια Νέστορα σκοτώθηκε. Από εμπρηστική επίθεση. Άδικος θάνατος. Αυτό μετράει.

Όπως μετρούσε και ο θάνατος από τη 17Ν του Θάνου Αξαρλιάν. Η λογική της παράπλευρης απώλειας δεν υπάρχει.

Από τη στιγμή που έκανες μια ενέργεια – που οδήγησε κάποιον άνθρωπο στον θάνατο – είναι δολοφονία. Είτε το ήθελες, είτε δεν το ήθελες. Ότι και να φαντασιώνεσαι ότι κάνεις…

Το ότι η ΝΔ ότι θα προσπαθούσε να το εκμεταλλευτεί αυτό το συμβάν ήταν αναμενόμενο. Γενικά στην πολιτική όλοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τα γεγονότα που θεωρούν ότι τους συμφέρουν.

Άρα καμία έκπληξη από τη στάση της ΝΔ. Ειδικά που η ΝΔ – επικοινωνιακά – είναι πολύ μπροστά…

Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης – γραμματέας της πολιτικής επιτροπής της ΝΔ – δεν είναι και κανένας ιδιαίτερα σοβαρός πολιτικός. Το αντίθετο μάλλον. Κατά καιρούς έχει κάνει δηλώσεις και δηλώσεις.

Οπότε και οι αρχικές δηλώσεις του που συνέδεαν την ΕΛ.Α.Σ. και τον Αλέξη Τσίπρα – με το συμβάν της Θεσσαλονίκης – ασόβαρες ήταν. Αργότερα τις μάζεψε.

Το να συνδέεις την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, με τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ) – που πολέμησε τους Γερμανούς και δεν είχε καμία συμμετοχή στον εμφύλιο – είναι εκ του πονηρού, αυθαίρετο και προβοκατόρικο.

Είναι περίπου το ίδιο – εβδομήντα χρόνια μετά – να λες ότι η ΝΔ είναι το κόμμα των Χιτών, των ταγματασφαλιτών και των δοσιλόγων.

Στην πορεία προς τις εκλογές – από την πλευρά της ΝΔ – όλα αυτά θα παίξουν. Κυρίως θα παίξει η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ με τους δανειστές, αλλά και θέματα «νόμου και τάξης». Τα γνωστά.

Όταν είσαι χωμένος μέχρι τον λαιμό στα σκάνδαλα γεγονότα όπως αυτά της Θεσσαλονίκης σου έρχονται ως μάννα εξ ουρανού.

Αντί να συζητάς για τον Αβραμόπουλο, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τον Φραπέ και τον Χασάπη συζητάς για τα γκαζάκια. Και αντί απολογείται για όλα αυτά εγκαλείς τους πολιτικούς σου αντιπάλους ότι υποθάλπουν την τρομοκρατία. Και προσωρινά αλλάζεις τη συζήτηση.

Όλα αυτά βέβαια είναι προσωρινά. Γιατί η πραγματικότητα δεν κρύβεται. Ούτε εξαφανίζεται. Και επίμονα επανέρχεται.

Όσο ευρηματική και να είναι η προπαγάνδα της ΝΔ, όσο και να λένε αμετροέπειες ο Μητσοτάκης ο Κυρανάκης και τα άλλα στελέχη της ΝΔ η πραγματικότητα δεν κρύβεται.

Οι εκλογές που έρχονται το πιθανότερο θα γίνουν το φθινόπωρο.

Αυτό μοιάζει να συμφέρει τη ΝΔ. Τότε θα τρέξουν τα πακέτα παροχών, τότε η ΕΛΑΣ δεν θα είναι ακόμα απολύτως έτοιμη.

Και τότε ο Αντώνης Σαμαράς θα εμφανιστεί με το νέο κόμμα του. Η αλήθεια είναι ότι η περίπτωση Σαμαρά είναι διαφορετική από την περίπτωση της ΕΛ.Α.Σ.

Η ΕΛΑΣ θέλει χρόνο ο Αντώνης Σαμαράς με την πιθανή εμφάνιση του νέου κόμματος του θέλει αμέσως εκλογές. Πάνω στο πικ του νέου κόμματος. Δεν θέλει χρόνο. Πριν να αρχίσει να φθείρεται – ως τις εκλογές – αν γίνουν την Άνοιξη.

Γιατί κόμματα με χαρακτηριστικά – όπως το αναμενόμενο – του Αντώνη Σαμαρά αρχίζουν να φθείρονται από την επόμενη μέρα της εξαγγελίας τους.

Όσο για το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού την «Ελπίδα για τη δημοκρατία» η Μαρία Καρυστιανού είναι το υπόδειγμα της πολιτικής αυτοχειρίας.

Η πρώτη της δήλωση για τις αμβλώσεις έκοψε πάνω από το 50% της δυναμικής της. Όταν σε κινεί η κύρια Γρατσία αυτά παθαίνεις. Βέβαια για να δέχεσαι να σε κινεί η κυρία Γρατσία και συ κάτι παρόμοιο είσαι…

Η ΝΔ είναι ακόμα κυβέρνηση. Είναι υπεύθυνη να βρει αυτούς που δολοφόνησαν τη Βάγια Νέστορα. Ας τους βρει, ας τους οδηγήσει στη δικαιοσύνη και ας πάψει να προβοκάρει.

Μια γυναίκα χάθηκε εντελώς άδικα. Στο όνομα τίνος άραγε; Ποιος είπε ότι η αδικία που επικρατεί γύρω μας ξεπλένεται με άδικους θανάτους;

Αδιέξοδη πορεία κάποιων αδιεξόδων μυαλών. Εγκληματικές εμμονές του τίποτα..

tvxs

Το λουκάνικο του Γεραπετρίτη

 

Είναι, όπως και να το κάνουμε, μια ιδιαίτερη πολιτική φυλή οι εκ του ΠΑΣΟΚ εκπορευόμενοι και με  τον Μητσοτάκη συμπορευόμενοι υπουργοί.

του Θανάση Καρτερού

Μπορεί να προκαλεί μια κάποια ιλαρότητα ο τρόπος με τον οποίο ελίσσονται σε ζητήματα τζιζ, αλλά ξέρουν να υπερασπίζονται με σοσιαλδημοκρατική ευπρέπεια τις απρέπειες του πολιτικού τους ευεργέτη, που κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου. Καμποτίνοι, αλλά ταλαντούχοι. Ταχυδακτυλουργοί γεγονότων και ιδεών, που σου κάνουν τη νύχτα μέρα με τόση χάρη, τόση αφοσίωση στη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία, ώστε να αναφωνείς τελικά με έκπληξη ανάμικτη με θαυμασμό: Βρε, τι είναι τούτοι!

Να, φέρ’ ειπείν, ο Γεραπετρίτης, μέγας διδάσκαλος της πράσινης μασονίας στη γαλάζια πατρίδα του Μητσοτάκη. Παραδέχτηκε προχτές στον ΣΚΑΪ, με μια κάποια πολιτική μεγαθυμία, ότι βεβαίως οι υποκλοπές αποτελούν τι; Προσέξτε τη φράση: Ρωγμή στην αντίληψη της ακεραιότητας που μπορεί να έχει η κοινωνία για την πολιτεία. Δεν είναι έξοχος; Η αντίληψη της ακεραιότητας – όχι και έγκλημα. Η πολιτεία – όχι η κυβέρνηση. Και ρωγμή – ενώ γίνεται της κακομοίρας με το σμπαράλιασμα του κράτους δικαίου από έναν πρωθυπουργό που δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Μια περίτεχνη φράση, που ωραιοποιεί ένα κακότεχνο κακούργημα, για να το φέρει τελικά στα μέτρα του γνωστού ενόχου, εν ολίγοις.

Εχει και παρακάτω, όμως. Αφού αναγνωρίσει τη ρωγμή, ασκεί αυστηρή κριτική σε όσους υποπίπτουν στο αμάρτημα της «επιλεκτικής εμπιστοσύνης» στη Δικαιοσύνη. Είναι επικίνδυνο για τη δημοκρατία, αποφάνθηκε, να μας αρέσουν κάποιες αποφάσεις και άλλες να μη μας αρέσουν. Κηρύσσει εδώ, δηλαδή, με το κύρος μάλιστα του έγκριτου νομικού, μια θεολογικού χαρακτήρα απόλυτη πίστη στον θεσμό και τις αποφάσεις του. Δεν γίνεται, για παράδειγμα, να χαίρεσαι με την απόφαση του δικαστή που φόρτωσε στον Ντίλιαν 126 χρόνια, τα οκτώ στον Κορυδαλλό. Και να σιχτιρίζεις τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που έβαλε στον πάγο τις υποκλοπές, αγνοώντας το σκεπτικό αυτής της απόφασης.

Δικαιοσύνη πακέτο, δηλαδή. Το παίρνεις ολόκληρο, ή καθόλου, αλλά δεν γίνεται να το ανοίξεις. Μια επανάληψη, με πιο κομψά λόγια, της γνωστής φράσης του Μπίσμαρκ: «Οι άνθρωποι δεν πρέπει να ξέρουν πώς φτιάχνονται δύο πράγματα, οι νόμοι και τα λουκάνικα». Κι έτσι μας γυρίζει αιώνες πίσω με τις πομπώδεις αυτές ανοησίες ο Γεραπετρίτης: Στην εποχή που οι πολίτες δεν είχαν δικαίωμα να κρίνουν τις αποφάσεις των αρχόντων, όποια εξουσία κι αν ασκούσαν αυτοί. Γιατί δεν είναι βέβαια δημοκρατία, σε κάτι άλλο παραπέμπει, η άποψη ότι πρέπει να χειροκροτούμε όλες τις αποφάσεις, των διορισμένων του Αρείου Πάγου ας πούμε. Διαφορετικά διαπράττουμε πράξεις επικίνδυνες για τη δημοκρατία.

Με τούτα και με κείνα βέβαια, με τις ρωγμές και τα τοιαύτα, η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στη Δικαιοσύνη έχει κατρακυλήσει, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ -όχι με την ΕΛΑΣ-, από 47% το 2023, σε 39% το 2025. Ο εστί μεθερμηνευόμενον, ότι περίπου δύο στους τρεις Ελληνες δεν θέλουν ούτε ζωγραφιστό να το βλέπουν το λουκάνικο, που συνιστά ο Γεραπετρίτης…

efsyn

Ακροεμμονικοί

 

Μετά τους ακροκεντρώους, προέκυψαν και οι ακροεμμονικοί

του Αδάμ Αδαμόπουλου*

Μετά τους ακροκεντρώους, οι οποίοι αυτές τις μέρες πανηγυρίζουν για τις συγκεντρώσεις που πραγματοποίησαν με κεντρικό σύνθημα το «Μένουμε Ευρώπη» λίγες εβδομάδες πριν από το δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015, λες και το δημοψήφισμα αφορούσε το αν μένουμε ή αν αποχωρούμε από την Ευρώπη, εντελώς απροκάλυπτα πλέον προέκυψαν και οι ακροεμμονικοί.

Οι οποίοι ως τέτοιοι αδυνατούν, ή δεν θέλουν, να αναγνωρίσουν τον ιδεοληπτικό χαρακτήρα των δικών τους αστήρικτων, αυθαίρετων και αβάσιμων εμμονών, τις οποίες παρουσιάζουν ως θέσφατα και ψέγουν όσους δεν τις αποδέχονται ως αυταπόδεικτες αλήθειες.

Πάμπολλα τα παραδείγματα, πρώτο και καλύτερο αυτό της ακρίβειας, που ταλανίζει σχεδόν τους πάντες. Επτά συναπτά έτη διακυβέρνησης της χώρας από τη δήθεν φιλελεύθερη Ν.Δ., πιστή στο δόγμα της αυτορρυθμιζόμενης ελεύθερης αγοράς προς όφελος του καταναλωτή, και να πού βρισκόμαστε: ενώπιον μιας παρατεταμένης περιόδου υψηλότατης ακρίβειας που ολοένα και ακριβαίνει, «τσακίζοντας» ακόμα και τα μεσαία οικονομικά στρώματα.

Σχετίζεται ή όχι η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ με την κατακόρυφη αύξηση των τιμών ενέργειας; Αφού η ΔΕΗ δεν λειτουργεί πλέον υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, πώς να μειωθούν οι τιμές, από την «καλοσύνη» των υπόλοιπων ιδιωτικών εταιρειών; Ή μήπως να αναμένουμε μειώσεις στις τιμές προϊόντων διατροφής, υγιεινής κ.λπ.; Οι μάσκες έπεσαν με τη νέα πλατφόρμα posokanei, που δεν λύνει το πρόβλημα της ακρίβειας, αλλά αποδεικνύει το όργιο κερδοσκοπίας των προμηθευτών που με δικές τους «εφαρμογές» παρακολούθησης τιμών, μεγιστοποιούν τα κέρδη τους κατά τρόπο ληστρικό για τον καταναλωτή.

Τα ίδια και στον τομέα της Υγείας. Η σταδιακή αποδυνάμωση του ΕΣΥ, με παράλληλη είσοδο ολοένα και περισσότερων ιδιωτικών συμφερόντων στο πεδίο αυτό, επέφερε κατακόρυφη αύξηση της προσωπικής δαπάνης για την αγορά υπηρεσιών Υγείας. Και εδώ εμφανίζεται το ίδιο πρότυπο: η απίσχνανση της παρουσίας του Δημοσίου, άρα της δυνατότητάς του να παρεμβαίνει και να ρυθμίζει το κόστος των υπηρεσιών Υγείας, λειτουργεί προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων.

Τα ίδια και χειρότερα στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είδαμε πού οδηγεί η εξόφθαλμη παραβίαση του Συντάγματος και η «αποθέωση» των ιδιωτικών πανεπιστημίων: σε ακρότητες από τον Ευρ. Στυλιανίδη περί «δικτατορίας των μετριοτήτων» στα δημόσια ΑΕΙ, μια συκοφαντία-οδοστρωτήρα για την οποία ήδη θα έπρεπε να έχει κινηθεί αυτεπάγγελτα δίωξη. Επ’ αυτού, αξίζει τον κόπο να δούμε με τι ακαδημαϊκό βιογραφικό σημείωμα ανακηρύχτηκε κοσμήτωρ σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Κύπρου ο κ. Στυλιανίδης και να θυμηθούμε φαινόμενα τύπου Μακάριου Λαζαρίδη, που μέχρι να παραιτηθεί υπό τη γενική κατακραυγή, επαίρετο για τις ιδιωτικές «πανεπιστημιακές» σπουδές του.

*(Ph.D.)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης

efsyn

Ο γενικός γραμματέας, ο κουνιάδος και η Κλεπτοκρατία

 

Tvxs Team

Έτσι συμβαίνει με τα καθεστώτα που σαπίζουν: το αστυνομικό δελτίο γεμίζει καθημερινά με συλλήψεις για σκάνδαλα.

Σήμερα τρεις κατηγορούμενοι μπήκαν φυλακή για την υπόθεση των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Πάλι σήμερα, στον ανακριτή Διαφθοράς οδηγήθηκαν οι έξι συλληφθέντες που φέρονται να εμπλέκονται στο νέο κύκλωμα διαφθοράς που αποκαλύφθηκε στον χώρο των πολεοδομιών και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Αν στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είχαμε τους διαβόητους ομοτράπεζους του πρωθυπουργού τύπου Χασάπη, στην περίπτωση του κυκλώματος της πολεοδομίας ανάμεσα στους έξι συλληφθέντες για το κύκλωμα στις πολεοδομίες βρίσκεται ο Θ.Μιν, κουνιάδος του κ. E.Μπακογιάννη. O τελευταίος παραιτήθηκε χθες από γενικός γραμματέας στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Η αδελφή του συλληφθέντα Θ. Μιν είναι δηλαδή η σύζυγος του κ. Μπακογιάννη. Στους συλληφθέντες βρίσκεται επίσης και η σύζυγος του Θ. Μιν., η οποία είναι γενική γραμματέας του δήμου Γαλατσίου.

Τα έξι συλληφθέντα άτομα κατηγορούνται με βάση τον μισό ποινικό κώδικα: συγκρότηση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, δωροληψία υπαλλήλου κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση, εμπορία επιρροής, παράβαση καθήκοντος κλπ κλπ

Mε δύο από τους 6 βαριά κατηγορούμενους μέλη της οικογένειας , ο κ. Μπακογιάννης δεν θα μπορούσε παρά να επιστρέψει «στα ακαδημαϊκά καθήκοντα», όπως έγραψε στην επιστολή της παραίτησης του.

Αναρωτιέται μάλιστα κανείς, πώς ο πρώην γραμματέας δεν είχε πάρει χαμπάρι από τις δραστηριότητες του των στενών συγγενών του, οι οποίοι κινούνται στον χώρο της Πολεοδομίας, τον οποίο ο ίδιος επέβλεπε. Δεν τέθηκε καθόλου και ποτέ, μεταξύ τυρού και αχλαδίου στις οικογενειακές συζητήσεις, το ζήτημα της εκτεταμένης διαφθοράς στον χώρο;

Αν ο κ. Μπακογιάννης δεν είχε καταλάβει τίποτα, όταν μάλιστα η σύζυγος του κουνιάδου του εμφανίζεται σαν ο εγκέφαλος της εγκληματικής οργάνωσης, πολύ καλά επιστρέφει στα ακαδημαϊκά. Ας τα πληρώσουν αυτά. Δεν κάνει ούτε για γενικός γραμματέας, ούτε για ντέντεκτιβ.

Στην πραγματικότητα, όπως και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν επρόκειτο για τίποτα μεμονωμένους διεφθαρμένους υπαλλήλους. Η εγκληματική οργάνωση ήταν μεγάλη, ιεραρχικά δομημένη και φαίνεται ότι δρούσε επίσης με τη βεβαιότητα ότι τυγχάνει πολιτικής προστασίας.

Αυτή η σκανδαλώδης υπόθεση όσο και τόσες άλλες γνωστές και άγνωστες ακόμη, εξηγεί μεταξύ των άλλων και τη συνεχιζόμενη δημοσκοπική υποστήριξη στην κυβέρνηση, παρά τα ρεκόρ ακρίβειας και πληθωρισμού, σκανδάλων και χειραγώγησης της Δικαιοσύνης:

Το σύστημα Μητσοτάκη έχει δημιουργήσει την Κλεπτοκρατία. Ενα νέο κοινωνικό στρώμα στην Ελλάδα, που τρέφεται πλουσιοπάροχα από τη γενικευμένη διαφθορά και υποστηρίζει την κυβέρνηση.

Τα καθημερινά περιστατικά σκανδάλων, συλλήψεων και προφυλακίσεων, δείχνουν ότι η έκταση της Κλεπτοκρατίας είναι τόσο μεγάλη ώστε δεν μπορεί πλέον να συγκαλυφθεί. Η σήψη προκαλεί δυσωδία.

Προς το παρόν την πληρώνουν τα μικρά και μεσαία ψάρια, αλλά δεν είναι μόνο ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Αλλά και ότι κάποια στιγμή το μαχαίρι θα φτάσει και σε αυτό.

tvxs

Η μόδα του να βρίζεις τον Τσίπρα

 

του Δημήτρη Σαρρή

Από τις παγετώνιες ιδεολογικές κορυφές του ΚΚΕ ως τους λόφους της κοιλάδας των απολιτίκ, από τα φαράγγια των υπερορθοδόξων μακεδονομάχων κι εθνικιστών μέχρι τα γραφικά μικρά σπιτάκια της πολυκομματικής και πολυκομματιασμένης Αριστεράς, από την εύφορη πεδιάδα της μαφιοκρατίας ως τις σπηλιές των περιθωριακών, από τα γήπεδα του στοιχήματος ως τα στημένα πάνελ κάθε προβλήματος, ακούγεται ο ίδιος ήχος, το ίδιο τραγούδι, οι ίδιοι ακατέργαστοι στίχοι γκρίνιας και καταδίκης.

Φταίει αυτός,

Για όλα αυτός
Αυτός και μόνο αυτός
Αυτός το έκανε
Αυτός δεν έδινε
Αυτό μας έφερε εδώ
Αυτός μας είπε ψέματα
Αυτός πούλησε
Αυτός δεν έδωσε…

Ο Τσίπρας!

Μα, τι έκπληξη!

Τα ίδια λέει και ο ΣΚΑΙ και όλα τα κανάλια, τα ίδια και οι άνθρωποι της αγοράς και οι τραπεζίτες, τα ίδια και οι δημόσιοι αναλυτές, τα ίδια στα κοινωνικά δίκτυα, τα ίδια οι ακραίοι, τα ίδιοι και οι ωραίοι, τα ίδια οι επαναστάτες, τα ίδια και οι παραστάτες.

Δεν είναι απλά ρεφραίν ή σύνθημα. Είναι μόδα. Είναι τάση. Είναι κατεύθυνση. Ο λαός της ανύπαρκτης συλλογικής μνήμης συνήθισε να βρίζει μόνο αυτόν. Είναι εύκολο. Βολεύει. Ακούγεται συνεχώς κι έχει γίνει μοδάτο και αποδεκτό. Ας μην μιλάμε για σκάνδαλα, ας μην μιλήσουμε για πανδημίες, ας μην πούμε κάτι για υποκλοπές, ούτε για επιδοτήσεις, ούτε για τραγωδίες σιδηροδρομικές, ούτε για υποχωρήσεις εθνικές… Aς μιλήσουμε… για αυτόν!

Είναι μόδα να βρίζεις τον Τσίπρα καθώς φαίνεται! Μπορεί τα επιχειρήματα να είναι ελλιπή, μπορεί τα γεγονότα να λένε άλλα, μπορεί τα μνημόνια να υπήρξαν πριν από αυτόν, μπορεί η Μακεδονία να έχει ερημώσει εδώ και χρόνια χωρίς να μας την πάρουν οι Σλάβοι, μπορεί να μην θυμόμαστε τις επιδοτήσεις των ΜΜΕ στην πανδημία, μπορεί τις τράπεζες να τις έκλεισε η Ευρώπη το ’15 για να μας εκβιάσει, μπορεί οι μειώσεις μισθών και συντάξεων να έγιναν πριν από αυτόν, μπορεί η εξωτερική μας πολιτική να παραπαίει σε κάθε επίπεδο, μπορεί να προηγήθηκαν 40 χρόνια  διαφθοράς, αλλά φαίνεται πως ξέρουμε τα πάντα και κυρίως ξέρουμε ποιος φταίει για όλα. Υπάρχει μια διάχυτη βεβαιότητα ως προς αυτό.

Είναι μόδα λοιπόν. Είναι η νέα μόδα στο μικρό φέουδο της κλεπτοκρατίας και φαίνεται πως την αποδέχονται όλοι με μια περίσσια ευκολία και άνεση! Η μηχανή της προπαγάνδας έχει βάλει τα δυνατά της και μάλιστα συμφωνεί στο ότι πρέπει όλοι -όπου και αν ανήκουν- να βρίζουν τον ίδιο. Ενδιαφέρον!

TVXS

«Αν αυτοί είναι άνθρωποι»: Μαρτυρίες – σοκ από το Flotilla

 

της Μαρίας Δημητροπούλου

Βρέθηκα στη συνέντευξη τύπου στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, όπου κατέθεσαν τις μαρτυρίες τους οι αγωνιστές του Global Sumud Flotilla, οι οποίοι επέστεψαν την Παρασκευή το βράδυ από την Κωνσταντινούπολη, όπου είχαν μεταφερθεί μετά την πειρατεία του στολίσκου από τον Ισραηλινό στρατό.

Συγκίνηση, θαυμασμός, σεβασμός και βαθιά αίσθηση αλληλεγγύης μαζί με την αναβίωση της ελπίδας ότι η πίεση των κινημάτων αλληλεγγύης ενάντια στη γενοκτονία των Παλαιστινίων θα επιβάλλουν τελικά το δίκιο του παλαιστινιακού λαού για την απελευθέρωσή του και το τέλος της εγκληματικής κρατικής πολιτικής του Ισραήλ και των δυτικών συμμάχων του.

Εκκωφαντική η απουσία των συστημικών μέσων ενημέρωσης. Σχεδόν κανένα δεν θεώρησε σημαντικές τις μαρτυρίες των συμμετεχόντων. Τι κι αν οι βασανισθέντες είναι Έλληνες πολίτες, που έπεσαν θύματα πειρατείας στα Ελληνικά, Κυπριακά και διεθνή χωρικά ύδατα.

Τι κι αν τα Ισραηλινά πειρατικά αρμενίζουν ανεμπόδιστα στη Μεσόγειο με τις ευλογίες της Ελληνικής κυβέρνησης. Τι κι αν τόσοι συμπολίτες μας υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια που θυμίζουν στρατόπεδα των Ναζί.

Ξεχνούν ή φοβούνται, τα «έγκριτα» μέσα ενημέρωσης, ότι η φωτογραφία του γυμνού κοριτσιού, που έτρεχε ουρλιάζοντας στο δρόμο με εγκαύματα από βόμβα ναπάλμ, συνέβαλε πολύ να μεταστρέψει την διεθνή κοινή γνώμη και να οδηγήσει στην ήττα των ΗΠΑ από μια μικρή, κατεστραμμένη και αδύναμη χώρα, αλλά με αλύγιστο λαό, το Βιετνάμ. Μια ανάλογη σπίθα είναι ικανή να πυροδοτήσει την αντίστροφη μέτρηση προς την δικαίωση του Παλαιστινιακού λαού και την έξοδο από την κρίση στη Μέση Ανατολή.

Ας εκθέσω όμως τις μαρτυρίες, όπως τις κατέγραψα και ας αφήσω τη δύναμή τους να μιλήσει στην καρδιά και τη λογική του καθένα μας. Μαρτυρίες, που ειπώθηκαν με βαθιά και αυθόρμητη ανθρωπιά, χωρίς έπαρση, χωρίς ηρωισμούς και με την επίγνωση ότι αυτά τα βασανιστήρια είναι μη συγκρίσιμα με αυτά των 9.500 φυλακισμένων Παλαιστινίων και των 400 φυλακισμένων ανήλικων παιδιών, που κρατούνται στις Ισραηλινές φυλακές.

Μαρτυρία πρώτη: Φυλακιστήκαμε στην πλωτή μονάδα βασανιστηρίων του Ισραηλινού στρατού. Μια μονάδα ειδικά κατασκευασμένη για εμάς και βασισμένη στην τεχνογνωσία της οικονομίας της γενοκτονίας. Ήταν τόσο οργανωμένη, που θύμιζε δημόσια υπηρεσία.

Η μια πράξη βασανιστηρίων διαδεχόταν την άλλη με προγραμματισμό και ακρίβεια χωρίς καμία διάκριση φύλου, ηλικίας, κατάσταση υγείας. Κομβικής σημασίας να γίνει ορατή αυτή η ύπαρξη και ανάπτυξη αυτής της μονάδας βασανιστηρίων, η οποία είναι υπό εξέλιξη και αποτελεί το κατάλληλο πεδίο για την εκπαίδευση των βασανιστών και συνεχίζει να πλέει στη Μεσόγειο.

Μαρτυρία δεύτερη: Η μόνη τροφή που μας έδωσαν ήταν περιορισμένη ποσότητα ψωμιού, μέρος της οποίας, παρά την εξάντλησή μας, είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε σαν χαρτί υγείας.

Το νερό, επίσης ήταν περιορισμένο. 24 μικρά μπουκάλια για 170 άτομα!! Και όλα αυτά μοιραζόντουσαν με συνοδεία βομβών κρότου λάμψης, που έπεφταν στα τυφλά.

Υπήρξαν «τιμωρίες» με πυροβολισμούς με πλαστικές σφαίρες για όσους κοίταζαν από τις χαραμάδες των containersκράτησης προς τη θάλασσα, στην προσπάθεια να καταλάβουμε που βρισκόμαστε καθώς οι συνεχείς κύκλοι μας είχαν προκαλέσει αποπροσανατολισμό.

Μαρτυρία τρίτη: Κατά την επίθεση του Ισραηλινού στρατού σε ένα από τα σκάφη, το πλήρωμα ρωτήθηκε απειλητικά ποιος ήταν ο καπετάνιος. Στην απάντηση ότι όλοι είχαν την ευθύνη του σκάφους, τοποθετώντας τείζερ υψηλής τάσης ηλεκτρισμού στο λαιμό ενός εκ των μελών συνέχισαν απειλητικά να ρωτούν.

Τότε, η καπετάνισσα του σκάφους, βλέποντας τον άνθρωπο να σφαδάζει στο κατάστρωμα και παραβλέποντας τις οδηγίες, βγήκε μπροστά και δήλωσε την ιδιότητά της. Τι ακολούθησε; Πυροβολισμός στο πόδι, όχι με πλαστική σφαίρα, αλλά με κυνηγετικό φυσίγγιο.

Ο πυροβολισμός αυτός προκάλεσε τραυματισμό σε σχήμα κύκλου 3 εκατοστών και βάθους 1 εκατοστού, όπου ο ιστός είχε συνθλιβεί πλήρως. Δεν υπήρξε ιατρική βοήθεια και όταν ένα μέλος του πληρώματος, ο οποίος είναι γιατρός, ζήτησε να ράψει το τραύμα, οι Ισραηλινοί το αρνήθηκαν.

Οι περιγραφές όλων των μαρτύρων, σχετικά με την μεθοδικότητα των Ισραηλινών, παραπέμπουν στις πρακτικές των Ναζί, όπου η βιομηχανία θανάτου και απανθρωποίησης, σχεδιασμένη από ανθρώπους σαν τον Άιχμαν, λειτουργούσε όχι υπό μια κατάσταση έξαρσης, αλλά σαν μια ψυχρή γραφειοκρατική διαδικασία ρουτίνας.

Αυτό χαρακτήρισε η Άρεντ ως «κοινοτυπία του κακού», έργο όχι «τεράτων», αλλά φαινομενικά συνηθισμένων ανθρώπων, οι οποίοι επικαλούνται ότι «ακολουθούν εντολές». Και αυτό είναι ενδεικτικό του βαθμού της ναζιστικής νοοτροπίας που έχει διαβρώσει την Ισραηλινή κυβέρνηση και τον στρατό της.

Από τις 3 περίπου ώρες που έμεινα στο χώρο αυτό των μαρτυριών, αποκόμισα την εντύπωση ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν πολλά ακόμα να μας καταθέσουν και να ρίξουν φως σε πολλές πλευρές των βασανιστηρίων και της γενοκτονίας. Όπως χαρακτηριστικά είπαν κάποιοι δεν έχουν προλάβει να «μεταβολίσουν» τα όσα έζησαν.

Παράλληλα, εξέφρασαν την πεποίθηση ότι τα τραύματά τους θα μετατραπούν σε κινητήρια δύναμη για επόμενες δράσεις και ότι, συγκριτικά με τους Παλαιστινίους, που από τα κολαστήρια των φυλακών μπορεί να βρεθούν στο κολαστήριο της Γάζας, εκείνοι βρίσκονται σε ασφαλείς συνθήκες.

Οι αγωνιστές του Global Sumud Flotila φάνηκαν αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τον αγώνα αυτό μέσα από όλα τα κινήματα αλληλεγγύης σαν απάντηση στην κλιμάκωση της βίας από τον Ισραηλινό στρατό και την υποστήριξη και συνενοχή της ΕΕ και των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Δείχνοντας το διαβατήριο του Ευρωπαίου πολίτη με μια αυτοκόλλητη ετικέτα τοποθετημένη από τους Ισραηλινούς στο πίσω μέρος, ένας από τους συμμετέχοντες είπε: «εκεί το ευρωπαϊκό διαβατήριο δεν είχε καμία αξία. Είμαστε απλά ένας αριθμός». Και πέρα από τα βασανιστήρια, ο στόχος ήταν η συντριβή «του έσω» της προσωπικότητας του καθένα από εμάς.

*Ο τίτλος του άρθρου αποτελεί παράφραση του τίτλου του βιβλίου του Πρίμο Λέβι, «Εάν αυτό είναι άνθρωπος», το οποίο αναφέρεται στην εμπειρία του συγγραφέα στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

**Όταν ολοκλήρωσα τη συγγραφή αυτού του άρθρου πληροφορήθηκα ότι ο ένας από τους νοσηλευόμενους στο Αττικό Νοσοκομείο διαγνώστηκε με 4 κατάγματα αριστερών πλευρών, ένα κάταγμα δεξιού πλευρού, ένα κάταγμα σπονδυλικής στήλης και μια ρήξη συνδέσμου.

• Η Μαρία Δημητροπούλου είναι Πολιτική Επιστήμονας, ειδικευμένη στην Σύγχρονη Ιστορία της Μέσης Ανατολής. Έχει συμμετάσχει σε ανθρωπιστικές αποστολές στη Συρία, στην Παλαιστίνη και στην Ουκρανία.

TVXS

Θα συνεχίσουμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα;

της Φωτεινής Λαμπρίδη

Ποιος αντέχει να ακούει πως παιδιά πέφτουν από ταράτσες, στην άσφαλτο, από τον ισθμό της Κορίνθου, σε γραμμές τρένων; Ποιος και ποια αντέχει να το ακούει  χωρίς να διαλύεται; Χωρίς να ψάχνει μέσα του την ενοχή; Για αυτά τα δυο κορίτσια 17 ετών που έπεσαν χέρι χέρι από την ταράτσα, είναι όλη η κοινωνία σε πένθος.

Και όποιος κι αν ήταν ο λόγος που τις οδήγησε στην πτώση, πίσω της κρύβεται η συλλογική μας αποτυχία, όλα τα όχι που δεν λέμε κι όλα τα ναι που μας κατέστησαν δέσμιους. Καλό είναι να μην ησυχάσουμε αν δεν καταλάβουμε τι ακριβώς δεν πάει καλά αν δεν φέρουμε τα πάνω κάτω για να μην ακούμε τέτοιες ειδήσεις.

Αν δεν συμφωνήσουμε πως αυτός ο σκατοπολιτισμός που βρίσκεται σε σήψη, τα ξεχαρβαλωμένα συστήματα που ονομάζουν «Παιδεία», η στέρηση κάθε οράματος από τα παιδιά, είναι η απόλυτη αιτία. Και το γεγονός πως κάνουμε πως δεν βλέπουμε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι να στρουθοκαμηλίζουμε την ώρα της οδύνης, κι αυτό αιτία είναι.

Ας συνεχίσουμε να πιέζουμε τα παιδιά από το δημοτικό για να ικανοποιήσουν τις δικές μας προσδοκίες. Ας συνεχίσουμε να δείχνουμε αστική ευγένεια σε όσους και όσες, όχι απλά δεν συζητούν βαθιές αλλαγές στο σύστημα αλλά στέλνουν με τις πολιτικές τους τα παιδιά στην κατάθλιψη και την αυτοχειρία επιδεικνύοντας πως έχουν φροντίσει να προετοιμάσουν έναν κόσμο χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς αγάπη, χωρίς ειρήνη, με προνόμια για λίγους και για τα υπόλοιπα… δυστοπία.

Δεν έχουμε λόγια πάλι κι ας μην τα βρούμε τελικά. Ας μιλήσουμε με κραυγές και με πράξεις για να μπορέσουν τα παιδιά μας να ονειρευτούν ξανά. Η ζωή είναι το φυσικό τους πεδίο, όχι ο θάνατος. Όποιος αντιστρέφει τον κανόνα, όποιοι μας κάνουν να μιλάμε ξανά και ξανά για τις ζωές που δεν έζησαν τα παιδιά κι όχι για τη ζωή που τρέχει μπροστά τους, είναι εχθρός του ανθρώπου και της ίδιας της ύπαρξης.

Και να κοιταχτούμε πάλι στον καθρέφτη και να αναρωτηθούμε γιατί δεν πρόλαβε κανείς μας να πει σε αυτά τα κορίτσια, γιατί δεν λέμε στα παιδιά: «Δεν φταίτε εσείς», «Δεν είναι ζωή με νόημα αυτή», «Ελάτε κοντά, θα παλέψουμε να αλλάξει αυτός ο κόσμος», «ελάτε να βρούμε μαζί το νόημα». Γιατί δεν υπήρξε μια κοινότητα, ένα σώμα κοινωνικό να τα αγκαλιάσει. Γιατί πρέπει να πεθαίνουν τα παιδιά για να αντιλαμβάνεται μια κοινωνία  ότι είναι όλα παιδιά μας. Γιατί καμαρώνουμε τους ηθικούς αυτουργούς των εγκλημάτων και υποτασσόμαστε στη ζωή των 3 τετραγωνικών μέτρων που προορίζουν για το καθένα από τα παιδιά μας.

Η εικόνα με τα ακουστικά των κοριτσιών στη μέση της ασφάλτου, αυτή η οδυνηρή φωτογραφία που μας στοίχειωσε από χθες, ας λειτουργήσει σαν υπενθύμιση για τους υπόλοιπους και τις υπόλοιπες. Σαν υπενθύμιση για όλα τα παιδιά μας.

TVXS