Ψωμί κι ελιά και Κυριάκο βασιλιά

Ελιές, γάμος, έρωτας, ραδίκια… Η ουσία είναι ότι η αμοιβή της υπερωρίας πάει για βρούβες

του Θανάση Καρτερού

Η άνοιξη μπαίνει, τα πουλάκια κελαηδούν, τα αγριολούλουδα οργιάζουν, οι μέλισσες βουίζουν, οι βρούβες πρασινίζουν και ο Δημήτρης ο υπάλληλος χαμογελάει στ’ αφεντικό του: «Κύριε Παναγιώτη, θα δουλέψω δέκα ώρες τη μέρα για τρεις μήνες, για να πάρω δέκα μέρες πληρωμένη άδεια το καλοκαίρι να παντρευτώ τη Μαριώ στο χωριό». Ο κύριος Παναγιώτης, το αφεντικό, χαμογελάει στον Δημήτρη τον υπάλληλο: «Με την ευχή μου, παιδί μου. Αν και έχουμε δουλειές το καλοκαίρι, προηγείται ο εργαζόμενος. Αυτό επιτάσσει ο νέος νόμος του Χατζηδάκη κι εμείς θα τον σεβαστούμε» (χειροκροτήματα).

Αυτά συμβαίνουν στη βουκολική οπερέτα που συνέγραψαν ο Μητσοτάκης, ο ΣΕΒ, και ο Χατζηδάκης.  Έρως, γάμος Δημητράκη, με τον Νόμο Χατζηδάκη. Κι αν ετοιμάζεστε να διαμαρτυρηθείτε φωνάζοντας τι παραμύθια είν’ αυτά, τότε δεν ακούσατε τον αισθαντικό Χατζηδάκη στον ΣΚΑΪ. Κάτι τέτοια μελωμένα και λυρικά είπε για τον νόμο του. Μόνο που, επειδή η ΑΥΓΗ είναι εφημερίδα του έρωτα, εκεί που αυτός έβαλε τον εργαζόμενο να δουλεύει απλήρωτες υπερωρίες για να πάρει άδεια για ελιές, εμείς βάλαμε άδεια για γάμο. Διότι ο έρωτας υπερτερεί οπωσδήποτε της ελιάς.

Ελιές, γάμος, έρωτας, ραδίκια… Η ουσία είναι ότι η αμοιβή της υπερωρίας πάει για βρούβες. Διότι στην κοινωνία κάπως αλλιώς γίνονται τα πράγματα ανάμεσα στην εργοδοσία και την εργασία. Η απλήρωτη υπερωρία, που η εργοδοσία επιβάλλει όταν χρειάζεται μεγαλύτερη παραγωγή, δεν αναπληρώνεται με τις λιγότερες ώρες δουλειάς όταν η εργοδοσία βολεύεται. Διότι έτσι κάνουν φτερά οι υπερωρίες για τον εργαζόμενο. Τα παίρνει ο άνεμος του Μητσοτάκη κάτι λίγα που έπαιρνε ο Δημήτρης - όταν τα έπαιρνε. Και ούτε Μαριώ, ούτε χωριό παίζει γι’ αυτόν.  Άντε, ψωμί κι ελιά και Κυριάκο βασιλιά.

Εδώ, όπως καταλάβατε, έχουμε να κάνουμε με καθαρή κλοπή. Είναι που είναι της πείνας τις εργατικές αμοιβές τις σπρώχνουν με νόμο παρακάτω. Κι αυτό οι κλέφτες το αποκαλούν ευελιξία της εργασίας! Καταργούν το οκτάωρο, υποχρεώνουν τον εργαζόμενο να δουλεύει υπερωριακά δωρεάν, νομιμοποιούν την αυθαιρεσία τής αγοράς εργασίας που οι ίδιοι δημιούργησαν και ευνοούν. Κι από πάνω σερβίρουν ελιές Χατζηδάκη.  Έτσι που να μην ξέρεις αν είναι χειρότερα όσα κάνουν ή όσα λένε για όσα κάνουν...

 Αυγή

Πώς κυβερνούν τη χώρα;

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Αναφέρουμε δύο μέτρα που θα μπορούσε να υιοθετήσει η κυβέρνηση μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας ώστε να αντιμετωπίσει έγκαιρα το αναμενόμενο δεύτερο κύμα χωρίς να καταδικάσει τη χώρα σε πλήρη ακινησία. Ή για να αντιμετωπίσει και το πιθανολογούμενο κύμα του ερχόμενου φθινοπώρου. 

Οι παλαιότεροι πηγαίναμε στο σχολείο τις μισές μέρες της εβδομάδας πρωί και τις άλλες μισές απόγευμα. Δηλαδή σε κάθε σχολικό κτίριο λειτουργούσαν δύο σχολεία, ελλείψει κτιριακών υποδομών τότε. Με άλλα λόγια, υπάρχει σήμερα η υλικοτεχνική υποδομή ώστε να διπλασιαστούν οι τάξεις των μαθητών κάθε βαθμίδας και να λειτουργήσουν με τους μισούς μαθητές. 

Και το διδακτικό προσωπικό; Οι χιλιάδες των καθηγητών φροντιστηρίων που θα αναζητούσαν εργασία εν μέσω πανδημίας αλλά και των άνεργων καθηγητών και δασκάλων που περιμένουν θα στελέχωναν την εκπαίδευση. Οσον αφορά τη λειτουργία του δημόσιου τομέα αλλά και των τραπεζών, που αποτελούσε εμπαιγμό για τις ανάγκες της κοινωνίας και την οικονομία, διότι λειτουργούσαν με ελάχιστο προσωπικό έτσι ώστε αφενός να ταλαιπωρείται ο πολίτης και αφετέρου να συνωστίζεται στις τράπεζες, είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει καθημερινά σε δύο βάρδιες με ραντεβού. Ετσι ώστε ο κόσμος να κατανέμεται χρονικά στα μέσα μεταφοράς αλλά και στην αγορά στη διάρκεια ολόκληρης της ημέρας και να αποφεύγεται ο συνωστισμός.

Ο πρώην πρόεδρος της Γερμανίας, ο Ρίχαρντ φον Βαιτσέκερ, σε συνέντευξή του είχε πει: «Σ' εμάς ο επαγγελματίας πολιτικός δεν είναι ούτε ένας ειδικός ούτε ένας ερασιτέχνης, αλλά ένας άνθρωπος με γενική γνώση και με ειδίκευση στο πώς αντιπαλεύει κανείς τον πολιτικό αντίπαλο». Επομένως σε ειδικά θέματα είναι απαραίτητη η εισήγηση των ειδικών. Ομως η απόφαση που λαμβάνεται είναι πολιτική. Τη λαμβάνει ο πολιτικός αφού συνεκτιμήσει τις επιπτώσεις της εισήγησης σε όλους τους τομείς. Οι λοιμωξιολόγοι εισηγούνται για τα μέτρα στη διάρκεια της πανδημίας και η κυβέρνηση αποφασίζει. Και είναι λογικό να είναι επιφυλακτικοί στην εισήγησή τους, πιθανότατα υπερβολικοί, ώστε να μην τους αποδοθούν ευθύνες για τις επιπτώσεις της πανδημίας σε τομείς που αγνοούν τις ιδιαιτερότητες της λειτουργίας τους. Ο ιατρός απαντά ως ειδικός στον τομέα του μόνο, δεν μπορεί να συνεκτιμήσει τις θετικές και τις αρνητικές επιπτώσεις μιας απόφασης σε ολόκληρο το φάσμα της κοινωνίας. Η ένσταση εν προκειμένω εστιάζεται στο γεγονός ότι στη χώρα μας η κυβέρνηση υιοθετεί τις εισηγήσεις ως πολιτικές αποφάσεις. Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο πρωθυπουργός απεκδύθηκε ουσιαστικά των ευθυνών του, επιρρίπτοντας την ευθύνη των κυβερνητικών αποφάσεων στην επιτροπή.

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, σε συνομιλία του με την Anne-Brigitte Kern που δημοσιεύτηκε στο Transversales Sciences/Culture τον Φεβρουάριο του 1991, δίνει και άλλες διαστάσεις στις αποφάσεις των ειδημόνων. Αναφέρεται στην τεχνικιστική αυταπάτη, την «αυταπάτη της ειδημοσύνης», όπως τη χαρακτηρίζει, υποστηρίζοντας ότι «είναι αναρίθμητες οι παράλογες αποφάσεις που πάρθηκαν από τους ειδήμονες ή πάρθηκαν με βάση τις γνώμες τους… Τώρα έχουμε ή θα έχουμε σε λίγο ειδήμονες ικανούς να τροποποιήσουν το ανθρώπινο γονιδίωμα, έγραφε τότε. Μήπως θα πρέπει να τους αφήσουμε να αποφασίσουν; Οι γνώμες των ειδημόνων πάντα διχάζονται, δεν είναι αυτοί που αποφασίζουν. Οταν οι διευθύνοντες θέλουν μια “πραγματογνωμοσύνη” που να πηγαίνει προς μια ορισμένη κατεύθυνση, βρίσκουν πάντα ειδήμονες για να συντάξουν μια κατάλληλη έκθεση». 

Στην προκειμένη περίπτωση της πανδημίας, στη χώρα μας υπάρχουν επιστήμονες με πορεία που τους καταξιώνει, που σέβονται απόλυτα τις επιπτώσεις του κορονοϊού και τους κινδύνους στη ζωή μας, αλλά είχαν διαφορετικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η άποψή τους ακούγεται μόνον από περιφερειακά κανάλια. Ενώ ο εγκλεισμός απέτυχε στη χώρα μας να αναχαιτίσει την πανδημία, αυτή η διαπίστωση δεν οδήγησε σε αναθεώρηση της φιλοσοφίας αντιμετώπισής της. Ούτε βέβαια στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είδαμε εγκλεισμό επί 5-6 μήνες μηδενίζοντας την κοινωνική και την οικονομική ζωή των χωρών.

Ομως ενώ η χώρα έχει περιέλθει σε κατάσταση πλήρους ακινησίας, η κυβέρνηση αντίθετα έχει ανεβάσει τους ρυθμούς και νομοθετεί ακατάπαυστα για μείζονα θέματα, όπως αυτό της παιδείας, των ΕΛΤΑ, εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, και όχι μόνο. Με τον εγκλεισμό που επιβάλλει για την αντιμετώπιση της πανδημίας νομοθετεί χωρίς ουσιαστικές αντιδράσεις. Μάλιστα όσες φορές υπήρξαν περιορισμένες αντιδράσεις, εγκαλούσε τους διαδηλωτές και την αντιπολίτευση για την εξάπλωση της πανδημίας. Με άλλα λόγια, η πανδημία αναδεικνύεται σε ευκαιρία επιβολής της κυβερνητικής πολιτικής, με έξαρση των μέτρων καταστολής όταν αυτή αμφισβητείται, ενώ σε άλλες συνθήκες οι αντιδράσεις θα συγκλόνιζαν τη χώρα.

efsyn

Τι τους φταίει το ΚΕΘΕΑ;

Μέσα στη δίνη μιας πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης, με βαθιά κοινωνική οδύνη για τον αδιανόητο αριθμό νεκρών καθημερινά και την εφιαλτική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, η κυβέρνηση ασχολείται με τη διάλυση του ΚΕΘΕΑ.

Είναι να απορεί κανείς με το πάθος τους να ξεριζώσουν ό,τι μπορούν από το κοινωνικό κράτος, όσο τους επιτρέπει η συγκυρία, και να παρέμβουν καταστροφικά σε όποιες δημόσιες δομές πρόνοιας αναπτύσσονται προς όφελος των πιο ευάλωτων.

Το σήμα κινδύνου που εκπέμπουν οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Αφού αντικατέστησαν την εκλεγμένη διοίκηση με κομματικά διορισμένη, απεργάζονται τη συρρίκνωση του θεραπευτικού έργου και τη μετατροπή του θεσμού σε γραφειοκρατικό κέλυφος ελεγχόμενο από το σύστημα εξουσίας.

Αλλάζουν, δηλαδή, την ίδια την υπόστασή του και τη φιλοσοφία του που είχε στο κέντρο της το αυτοδιοίκητο και την ανεξαρτησία από κυβερνήσεις και συμφέροντα.

Η απεξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες είναι μια πολύ δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία που απαιτεί γενναία ατομική προσπάθεια, υποστήριξη από ειδικούς και οργανωμένο, εμπνευσμένο πλαίσιο.

Ειδικά για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν και οικονομικά προβλήματα, η υπέρβαση του εθισμού είναι ακόμη πιο επίπονη γιατί δεν υπάρχει ευνοϊκό περιβάλλον για την επόμενη μέρα, μετά την έξοδο από την κοινότητα.

Άλλοι τα καταφέρνουν, άλλοι βγαίνουν από την κόλαση και αργότερα επιστρέφουν, κάποιοι δυσκολεύονται αφόρητα στην επανένταξη, ορισμένοι προσφέρουν την εμπειρία τους σε νέους θεραπευόμενους. Και οι θεραπευτές δοκιμάζονται σκληρά.

Η συνεχής πάλη με στερητικά σύνδρομα, υποτροπές, υπαρξιακά και κοινωνικά αδιέξοδα είναι μια επώδυνη αναμέτρηση με ασύμμετρες απειλές. Κάποιες στιγμές απογοητεύονται, εξουθενώνονται, καταρρέουν, επιμένουν και ανακαλύπτουν δυνάμεις που δεν ήξεραν πως έχουν για να συνεχίσουν.

Το ΚΕΘΕΑ έχει σώσει ζωές, έχει προσφέρει διέξοδο σε ταλαιπωρημένες οικογένειες, έχει διακριθεί για καλές πρακτικές διεθνώς, έχει λειτουργήσει σαν εστία πολιτισμού και σαν παράδειγμα ανθρωπιστικής προσέγγισης σύνθετων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων.

Δεν έχουν δικαίωμα να το καταστρέψουν ούτε ηθική νομιμοποίηση να αποφασίζουν και να διατάσσουν χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων του ΚΕΘΕΑ που είναι η ψυχή του.

Αν νομίζουν ότι δεν ενδιαφέρονται οι ψηφοφόροι τους γιατί δεν θα βρεθούν ποτέ στην ανάγκη του, κάνουν λάθος. Ενα ακόμη.

tvxs

Κωδικός «Πάσχα στο χωριό» με άσκηση υψηλού ρίσκου

της Μαρίνας Αλεξανδρή

Το πολιτικό manual του Μαξίμου λέει «Πάσχα στο χωριό», επαναλειτουργία Δημοτικών και Γυμνασίων στις 10 Μαίου ταυτόχρονα με την εστίαση, και επίσημο άνοιγμα της τουριστικής σεζόν στις 14 Μαίου. Λέει επίσης ανοιχτές εκκλησίες την Μεγάλη Εβδομάδα με – άγνωστο ποια ακόμη – μέτρα προστασίας και σταδιακή πλήρη απελευθέρωση όλων των οικονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων έως τις αρχές Ιουνίου.

Ο σχεδιασμός αυτός της κυβέρνησης βασίζεται σε δύο αναγκαιότητες και μια… ευχή: Η πρώτη αναγκαιότητα είναι αμιγώς πολιτική και εκπορεύεται από το μπαράζ πλέον των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι τα περιθώρια αντοχής και ανοχής του εκλογικού σώματος έχουν εξαντληθεί, και η δεύτερη είναι οικονομική και έχει να κάνει με την δεδηλωμένη διαπίστωση Σταϊκούρα – Σκυλακάκη ότι εάν δεν κινηθεί άμεσα η αγορά και δεν αποδώσει ο τουρισμός τουλάχιστον το 50% των εσόδων του 2019, τότε ο προϋπολογισμός οδεύει σε πλήρη εκτροχιασμό.

Η ευχή που κάνουν άπαντες στο Μαξίμου είναι να επαληθευτούν οι προβλέψεις της «αισιόδοξης» πτέρυγας των επιδημιολόγων που προεξοφλούν σημαντική, έως και θεαματική, βελτίωση της επιδημιολογικής κατάστασης εντός του Μαίου και που, επίσης, συντάσσονται με το νέο δόγμα της κυβέρνησης περί δημόσιας υγείας – το δόγμα που λέει ότι πλέον δεν πρέπει να μετράμε την ένταση της πανδημίας με αριθμούς κρουσμάτων, αλλά μόνον με αριθμούς εισαγωγών/εξιτηρίων στα νοσοκομεία και διασωληνωμένων ασθενών.

Επί του παρόντος ούτε αυτοί οι δύο αριθμοί είναι υποστηρικτικοί των κυβερνητικών σχεδίων αλλά η αισιοδοξία παραμένει. Όπως παραμένει σε ισχύ και το πλάνο του Μαξίμου για περαιτέρω «άνοιγμα» το οποίο επιβεβαίωσε, στο γενικό του πλαίσιο, χθες στον ΣΚΑΙ και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργό Ακης Σκέρτσος.

Ο Ακης Σκέρτσος είπε πως, παρ’ ότι ακόμη είναι νωρίς, είναι ανοιχτό να επιτραπούν οι διαπεριφερειακές μετακινήσεις το Πάσχα, προανήγγειλε – χωρίς να δώσει λεπτομέρειες – επέκταση του μέτρου των self tests εκτός των σχολείων και σε  λιανεμπόριο, εστίαση, μεταφορές και σε κάποιες λειτουργίες του Δημοσίου, και είπε ότι «υπάρχουν ενθαρρυντικά στοιχειά εδώ και μερικές μέρες, για αποκλιμάκωση του επιδημιολογικού φορτίου στην κοινότητα και σταδιακή αποκλιμάκωση στις εισαγωγές στα νοσοκομεία.

Ως εκ τούτων επαναβεβαίωσε ότι από τα μέσα Μαΐου, με «σύμμαχους» τους εμβολιασμούς και τον καλό καιρό, θα πάμε σε οργανωμένο και οριστικό άνοιγμα δραστηριοτήτων.

Η βεβαιότητα αυτή του υφυπουργού, και συνολικά της κυβέρνησης, ενέχει σημαντικά ρίσκα τα οποία τονίζονται από την έτερη πτέρυγα, εκείνη των «μη αισιόδοξων» επιδημιολόγων της επιτροπής Τσιόδρα. Το πρώτο που επισημαίνει αυτή η πλευρά είναι πως, δυστυχώς, παραμένουν σε πλήρη ισχύ όλα τα δεδομένα που οδήγησαν στην προειδοποίηση του ίδιου του Σωτήρη Τσιόδρα ότι είτε, μέσα στο Πάσχα είτε λίγο μετά, ο αριθμός των διασωληνωμένων ασθενών ενδέχεται να φθάσει στους 1.000 με 1.200. Αυτό  αυτομάτως σημαίνει ότι η ήδη πολεμική κατάσταση στα νοσοκομεία μπορεί τις ημέρες του Πάσχα να εξελιχθεί σε εφιάλτη.

Το δεύτερο απαισιόδοξο στοιχείο που προσθέτουν οι ίδιες πηγές είναι ότι όλες οι τελευταίες έρευνες στην Ευρώπη δείχνουν μεγάλη μεταδοτικότητα των μεταλλάξεων του ιού από τους εφήβους. Τούτο εμπερικλείει τον κίνδυνο η επαναλειτουργία, από σήμερα, των Λυκείων να παράξει νέο κύμα διασποράς της πανδημίας που θα φανεί μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες. Σε συνδυασμό, δε, με μια αυξημένη διαπεριφερειακή κινητικότητα το Πάσχα και με τις πρώτες αφίξεις τουριστών, ο σχετικός κίνδυνος πολλαπλασιάζεται.

Με αυτές τις επισημάνσεις, είναι προφανές πως σαφής εικόνα για το πώς εξελίσσεται και που οδεύει – σε αποκλιμάκωση ή κλιμάκωση – το τρίτο κύμα της πανδημίας δεν πρόκειται να υπάρχει πριν από τις 20 με 25 Απριλίου. Αυτός είναι και ένας λόγος που η κυβέρνηση, παρά τις ασκήσεις και ενέσεις αισιοδοξίας, επιφυλάσσεται για να ανακοινώσει περίπου εκείνο το διάστημα τις τελικές της αποφάσεις για τα επόμενα βήματα. Κι εδώ τίθενται και δύο παράλληλες αιρεσιμότητες που, τουλάχιστον αυτή την ώρα, στο Μαξίμου προτιμούν να μην τις σκέφτονται – η πιθανή αποτύπωση μιας πραγματικής επιδημιολογικής εικόνας πολύ πιο βαριάς από αυτή που βλέπουμε τώρα εάν όντως υπάρξει μαζική χρήση των self tests και νέες ενδεχόμενες καθυστερήσεις στο πρόγραμμα εμβολιασμών που ουδείς μπορεί να αποκλείσει με δεδομένη την συνεχιζόμενη ανεπάρκεια της Ευρώπης.

tvxs

Της λιτότητας το τέρας

Είναι που λέτε κάτι περίεργα πλάσματα, που ζουν στα έγκατα της γης και εμφανίζονται κάθε φορά που η κρίση μυρίζει ευκαιρία. Δεν είναι ούτε ψηλά, ούτε κοντά. Δεν έχουν πολλές τρίχες. Μιλούν μια περίεργη γλώσσα. Στην πραγματικότητα είναι άναρθρες κραυγές στη σειρά, χωρίς να βγαίνει νόημα. Αν όμως κάποιος ακούσει με πολλή προσοχή τις κραυγές τους, θα καταλάβει ότι σαν να έρχεται από τα έγκατα της γης, ακούγεται ένα μακρόσυρτο: «περισσότερη λιτότητα. Μέτρα και άλλα μέτρα. Κόψτε μισθούς, κόψτε συντάξεις, κόψτε τα λεφτά που δίνετε για το κοινωνικό κράτος».

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΛΩΣΣΑΣ

Τα πλάσματα αυτά βγαίνουν κυρίως στο σκοτάδι για να μην τους βλέπει ο κόσμος. Όχι δεν είναι αποκρουστικά στην όψη. Η ψυχή τους όμως… Η ψυχή τους ζέχνει! Θα μου πεις, πώς γίνεται να ζέχνει μια ψυχή; Κι όμως αυτές οι ψυχές ζέχνουν. Είναι λοιπόν, άσχημα πολύ από μέσα τους και αυτή την ασχήμια προσπαθούν να την κρύβουν με κάτι ωραία κοστούμια και μονόχρωμες αυστηρές γραβάτες. 
Όχι, δεν φοβούνται το φως. Δεν τους τρομάζει. Οι άνθρωποι τους τρομάζουν και γι αυτό τους κυνηγούν. Όχι όλους. Κυνηγούν αυτούς που παλεύουν να τα βγάλουν πέρα με το μεροκάματο. Έχουν κάτι σαν αλλεργια σε αυτούς και μόλις τους βλέπουν, θέλουν να τους εξαφανίσουν. Επειδή όμως δεν μπορούν να τους σκοτώσουν, έχουν αποφασίσει να τους οδηγήσουν στον αφανισμό μέσω της λιτότητας. 

Όπου βρεθούν και όπου σταθούν διατυμπανίζουν ότι για να σωθεί το σύστημα θα πρέπει να εξαθλιωθούν όσοι δεν έχουν λεφτά. Δεν το λένε βέβαια ακριβώς έτσι. Λένε ότι «τα νούμερα πρέπει να βγαίνουν».
Λένε ότι «υπάρχει ανάγκη νέων περικοπών στις συντάξεις».
Επαναλαμβάνουν ότι «οι μισθοί είναι πολύ υψηλοί και οι ώρες που εργάζεται ο κόσμος πολύ λίγες». Τέτοια λένε.

Για κάθε πρόβλημα προτείνουν την ίδια λύση. «Λιτότητα».
Για αυτούς, σημασία δεν έχει το πρόβλημα. Για αυτούς σημασία έχει μόνο η λύση. Η εμμονικά ίδια λύση. Κανείς δεν ξέρει αν αυτά τα πλάσματα είναι πολλά ή λίγα. Κάποιος έχει πει ότι έχουν όλα την ίδια μούρη, αλλά εγώ δεν τους πιστεύω. Κάποιος λέει ότι τα έχει δει, αλλά εγώ δεν τα είδα. Κάποιος λέει ότι τα έχει ακούσει, αλλά εγώ δεν τα άκουσα.

Ας τα αφήσουμε όμως αυτά. Άλλωστε είναι μάλλον παραμύθια. Ελάτε να σας πω για τον Πολ Τόμσεν, ξέρετε αυτόν που έφτιαξε το ελληνικό Μνημόνιο. Θυμάστε, ο ένας από τους τρεις της περίφημης Τρόικας.
Εκείνος που πίεζε με χρεοκοπία την Ελλάδα, προκειμένου να προωθήσει τις απαιτήσεις του ΔΝΤ. Εκείνος που σχεδίασε ένα αποδεδειγμενα λάθος πρόγραμμα και παρόλα αυτά επέμενε για την πιστή εφαρμογή του. 
Συνταξιούχος τώρα πια, μίλησε σε ένα συνέδριο και δήλωσε «μάλλον απαισιόδοξος για την ικανότητα της Ελλάδας να ευδοκιμήσει στην ευρωζώνη», ενώ υπέδειξε την ανάγκη «νέων περικοπών στις συντάξεις» και προέβλεψε «περισσότερη λιτότητα στο μέλλον». 

Αυτά είπε αυτός και κάποιοι είπαν ότι τα λόγια του ακούστηκαν σαν να βγαίνουν από τα έγκατα της γης, αλλά εγώ δεν τους πιστεύω. 

2020MAG

Κάτι τρέχει με τους εμβολιασμούς

Εδώ και καιρό έχουμε επισημάνει ότι η αδιαφάνεια γύρω από τους εμβολιασμούς αφήνει περιθώρια πελατειακής διαχείρισης και δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα για την προστασία του ευάλωτου πληθυσμού από την πανδημία.

Η κυβέρνηση αναγκάζεται πλέον να παραδεχθεί επίσημα ότι τα ποσοστά εμβολιασμού ανά ηλικία δεν είναι ικανοποιητικά:

• Στις ηλικίες 65-69 έχει προσέλθει για εμβόλιο (ή έχει κλείσει ραντεβού) το 50%.
• Στις ηλικίες 70-74 το ίδιο ποσοστό ανεβαίνει στο 57%.
• Στις ηλικίες 75-79 καταγράφεται το ανώτερο ποσοστό, δηλαδή 75%.
• Στις ηλικίες 80-84 το ποσοστό ανέρχεται στο 63%.
• Στους 85 και άνω φτάνει το 62%.

Το επόμενο αναγκαίο βήμα είναι να ενημερώσουν αναλυτικά για τον αριθμό των εμβολιασμών που έχουν γίνει σε άλλες πληθυσμιακές κατηγορίες, μέσα από το πρόσχημα των αδιάθετων δόσεων.

-Πόσοι ένστολοι, πόσοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, πόσοι μεγαλοπαράγοντες.

Αυτή την περίοδο εμβολιάζονται και ευπαθείς ομάδες βάσει υποκείμενου νοσήματος και τα παράπονα είναι πολλά. Εχουν επικοινωνήσει μαζί μας άνθρωποι με σοβαρές χρόνιες παθήσεις που με βάση το ΑΜΚΑ τους δεν υπάρχουν στο σύστημα και βρίσκονται σε αγωνιώδεις συζητήσεις με τους γιατρούς τους αναζητώντας λύση.

Αλλοι που βρίσκονται σε θεραπείες ανοσοκαταστολής, επειδή δεν ενημερώθηκαν εγκαίρως για να προετοιμαστούν, δεν μπορούν να εμβολιαστούν. Το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμία δυνατότητα εξατομικευμένης προσέγγισης για όσους υποφέρουν από σοβαρές ασθένειες, έχει δημιουργήσει δυσάρεστες καταστάσεις.

Ακόμη πιο δυσάρεστο είναι ότι δεν έχει προβλεφθεί βοήθεια για τη μετακίνηση σε εμβολιαστικό κέντρο ανθρώπων που δεν μπορούν μόνοι τους να πάνε. Και προφανώς  σ αυτή την κατηγορία εντάσσονται και αρκετοί ηλικιωμένοι από αυτούς που δεν εμβολιάστηκαν ενώ είχαν τη δυνατότητα. Ούτε καν για το ποσοστό των υγειονομικών που δεν έχουν εμβολιαστεί δεν υπάρχει σαφής εικόνα. Πόσο μάλλον για τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό.

Υποτίθεται ότι υπήρχαν γενναία κονδύλια για καμπάνια υπέρ του εμβολιασμού. Τι έγιναν;

Οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με ηλικιωμένους on camera δεν αποτελούν απάντηση στο πρόβλημα, παρά μόνο πρόσφορο υλικό για το «Ράδιο Αρβύλα». 

TVXS

Κυβέρνηση «Μίκυ Μάους»

του Γιάννη Μυλόπουλου

Θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν για κλάματα. Οι πλατφόρμες διασταύρωσης του ΑΜΚΑ των δικαιούχων των self test που εστάλησαν στους φαρμακοποιούς, τα οποία δεν ήταν κανονικά ατομικά self test για κοινή χρήση, όπως είχαν υποσχεθεί, αλλά πακέτα rapid test για υγειονομική χρήση σε συσκευασίες των 25, μας θύμισαν την υπόθεση της τηλε-εκπαίδευσης τύπου «σκόιλ ελικικού». Και έβγαλαν άφθονο γέλιο.

«Ο Χρήστος ΑΜΚΑ διαθέτει παραλέει στον προβλεπόμενο ενός αυτοδιαγνωστικού τεστ που απαιτείται από απόκλιντρο από τη διάθεση των προσωπικών. Χρόνο να παραλάει το αυτό-τεστ στην 1η χρήση της επόμενης χρόδας».

Μην ψάχνετε τι είναι το απόκλιντρο, ποιος είναι αυτός που παραλάει και ποια είναι η επόμενη χρόδα. Δεν θα βγάλετε άκρη. Αυτά τα αλαμπουρνέζικα ανήκουν στη σφαίρα του μέτζη του νεούκτη ο οποίος λοιμώχθηκε πέρσι στα σεμινάρια από τα οποία κάποιοι, οι φήμες μιλούν για κομματικούς φίλους, κέρδισαν εκατομμύρια σε βάρος του δημοσίου.

Αντίστοιχα και φέτος, κάποιοι χωρίς προηγούμενη εμπειρία, με μια εταιρεία πρωτοεμφανισθείσα προς 7 μόλις μηνών, με υπόγειες διασυνδέσεις με πρωταγωνιστές της showbiz που απασχολούν την επικαιρότητα, όπως προκύπτει από το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, κερδίζουν εκατομμύρια για τη σοβαρή, προσεγμένη και… άριστα διεκπεραιωμένη επιχείρηση διανομής self test στα φαρμακεία.
Δεν υπήρξε κάτι στο οποίο ενεπλάκη η κυβέρνηση, μικρό ή μεγάλο, που να το έφερε σε πέρας με επιτυχία.

Από τα σεμινάρια σκόιλ ελικικού πέρσι τέτοια εποχή, ένα σκάνδαλο που παραμένει χωρίς διερεύνηση ακόμη και σήμερα, μέχρι το άνοιγα του τουρισμού το καλοκαίρι από τα ειδυλλιακά δειλινά της Σαντορίνης, που κόστισε στη χώρα χιλιάδες θανάτους κατά το δεύτερο κύμα της πανδημίας το οποίο και προκάλεσε, οδηγώντας συγχρόνως σε καθίζηση και τον τουρισμό. Και από τις μάσκες king size που μοίρασαν στα σχολεία το φθινόπωρο, τότε που ο Μαγιορκίνης επέμενε ότι ιός δεν κολλούσε σε αίθουσες που συνωστίζονταν 25 μαθητές ο ένας πάνω στον άλλον, αλλά μόνο σε εκείνες κάτω των 15 μαθητών και τότε που ο Καραμανλής υποστήριζε ότι ο ιός δεν κολλάει στο μετρό και στα λεωφορεία, μέχρι τα πεταμένα εκατομμύρια στις ΜΕΘ οι οποίες, αν αυξάνονταν κι άλλο, θα αύξαναν και τους θανάτους, (σήμερα οι θάνατοι αυξάνονται επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν ΜΕΘ να φροντίσουν τους πάσχοντες που διασωληνώνονται σε κοινές κλίνες), δεν υπήρξε κυβέρνηση, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, που να συνδέθηκε με πιο μεγάλες αποτυχίες από τη σημερινή.

Από τα μεγαλύτερα, που είναι η διαχείριση της υγειονομικής κρίσης που απέτυχε παταγωδώς, όπως η σημερινή απώλεια του ελέγχου με τα χιλιάδες κρούσματα και τους θανάτους που ξεπέρασαν τους 8.500 προδίδει, μέχρι τα μικρότερα που είναι οι παλινωδίες στη λήψη μέτρων που πρώτα πολυδιαφημίζονται και ύστερα από λίγες ώρες ανακαλούνται. Και μέχρι τη σημερινή διανομή self test για όλους, που εντωμεταξύ έγιναν rapid μόνο για εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Και δεν φτάνουν όλα αυτά, ανοίγεις την τηλεόραση και πέφτεις πάνω σε πρωινό τηλεπαρουσιαστή ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, υποστηρίζει ότι για όλα αυτά φταίει ο… ΣΥΡΙΖΑ, που δεν κάνει καλή αντιπολίτευση.

Πρώτη φορά στην ιστορία ακόμη και η αντιπολίτευση, που στην κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν έχει καμία διοικητική αρμοδιότητα, θεωρείται πιο υπεύθυνη από την κυβέρνηση που παίρνει τις αποφάσεις…

Θα μπορούσε να ήταν ευφάνταστη κωμωδία. Όπως θα μπορούσε να είναι ιστορία με καρτούν, που οι ήρωες πέφτουν από τη μια γκάφα στην άλλη για να σκορπίσουν το γέλιο στους θεατές.

Όμως η υπόθεση εξελίσσεται σε τραγωδία που μαζί της παρασέρνει μια ολόκληρη χώρα. Γιατί αν είσαι ένας από τους συγγενείς και φίλους των 8.500 νεκρών της αποτυχημένης διαχείρισης της πανδημίας, ή ένας από τους οικείους των πασχόντων που δεν βρίσκουν κρεβάτι σε ΜΕΘ και παραμένουν διασωληνωμένοι σε κοινές κλίνες, μόνο γέλιο δεν θα σου έρχονταν για τα κατορθώματα των υπευθύνων. Οι οποίοι φροντίζουν έντεχνα να αποποιηθούν τις ευθύνες, κρυπτόμενοι πίσω από την βολική θεωρία της ατομικής ευθύνης.

Και οι γκάφες των πρωταγωνιστών της κωμωδίας, με τα σκόιλ ελικικού και τα απόκλιντρα, μόνο γκάφες δεν είναι. Γιατί πάντα πίσω από αυτές, κατά σατανική σύμπτωση, κάποιοι ημέτεροι κερδίζουν εκατομμύρια, γελώντας εκείνοι σε βάρος μας.
Λένε ότι «γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος».

Πολύ φοβάμαι όμως ότι αν συνεχίσουμε έτσι, σε αυτό το τέλος που όλοι περιμένουμε να έρθει, δεν θα έχουμε μείνει και πολλοί για να γελάσουμε…

TVXS

Μια «βόλτα» (χωρίς κωδικό 6) στη χώρα που κυβερνούν οι «άριστοι»

Μια κυβέρνηση που υποστηρίζει πως τα έχει κάνει όλα άριστα. Αν εξαιρέσει κανείς ορισμένα

του Γεράσιμου Χολέβα

Πανδημία. Λοκ ντάουν. Νοσοκομεία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Δεκάδες νεκροί καθημερινά από κορωνοϊο. Διασωληνωμένοι εντός κι εκτός ΜΕΘ.

Μια κυβέρνηση που υποστηρίζει πως τα έχει κάνει όλα άριστα. Αν εξαιρέσει κανείς ορισμένα: Εκδικητικές απολύσεις γιατρών, μπάχαλο με τα συναρμολογούμενα self tests, κοροϊδία στους καταστηματάρχες με «πάγωμα» στο άνοιγμα τελευταία στιγμή. Αυτά μόνο τις τελευταίες μέρες. 

Αν πάμε πιο πίσω; Εμβόλια εκτός σειράς για τους εκλεκτούς με ποστάρισμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκατομμύρια κι εκατομμύρια ευρώ σε καναλάρχες, κλινικάρχες και διοδιούχους. Κατά τα άλλα είμαστε σε πόλεμο. Όσοι κέρδιζαν, πάλι κερδίζουν και εν μέσω πανδημίας.

Ζωή με ανεπαρκή επιδόματα. Συνωστισμός στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς γιατί ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να «γεννήσει» λεωφορεία. Επιθέσεις στους υγειονομικούς που ζητάνε τα αυτονόητα (μόνιμες προσλήψεις, ενίσχυση του δημοσίου συστήματος υγείας).

Κι αν τους πεις για επίταξη (κανονική, χωρίς δωράκια) του ιδιωτικού τομέα στην Υγεία, σου απαντάνε ότι δεν γίνεται διότι, σε τελική ανάλυση, έχουμε «ελεύθερη αγορά». Ακόμα και στην αρρώστια. Ακόμα και στο θάνατο.

Κι αν διαδηλώσεις; Ε, τότε κάνεις διασπορά του κορωνοϊού, άρα φταις εσύ. Για την ακρίβεια, φταις – δεν φταις, μπορεί να βρεθεί μπροστά σου ένας μπάτσος ψευτόμαγκας που θα σου πουλήσει εξουσία, γιατί έτσι του έχουν πει να κάνει. Κι αν βρεθείς σε καμία πλατεία με τον αριθμό 6, ενδεχομένως να καταλήξεις δαρμένος γιατί έτσι γουστάρουν οι «σερίφηδες» του «μεγαλοσερίφη». Το όνομα σου και τα πολιτικά σου φρονήματα ίσως μοιραστούν δημοσίως, χωρίς να έχει καμία επίπτωση ο χαφιεδάκος που τα έβγαλε.

Αστυνομική βία; Έλα τώρα! Βλέπεις φαντάσματα! Δες λίγο ΣΚΑΪ και μην μιλάς. Θα είναι όλα πιο όμορφα: Η αστυνομία κάνει τη δουλειά της κι ευτυχώς που έχουμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και δεν πεθαίνουμε στο δρόμο. Μα; Δεν έχει μα, σου απαντάνε με ύφος παντογνώστη οι ανεπίσημοι εκπρόσωποι της κυβερνήσεως που φιλοξενούν καθημερινά τον υπουργό Αναπτύξεως, που συνηθίζει να μας μαλώνει δημοσίως, όταν δεν βρίσκεται ακροδεξιά υστερία. Πάντως, να μην έχεις παράπονο. Για τα «διαλείμματα» έχεις τον κύριο Σκέρτσο ο οποίος σε κάνει να αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε ημερίδα του ΣΕΒ.

Είναι κι άλλα. Εκεί στο υπουργείο Πολιτισμού βρίσκεται η «εξαπατημένη», όπως η ίδια έχει δηλώσει, από τον Λιγνάδη, που ήθελε να βάλει το όνομα της στην Ακρόπολη, αλλά τελικά μας είπε ότι δεν καταλάβαμε σωστά. Παρ’ όλα αυτά ο «χορηγός» (το ίδρυμα Ωνάση, στην προκειμένη περίπτωση) θα είναι εκεί, στην Ακρόπολη, για να μας θυμίζει ποιοι κάνουν κουμάντο. Το τσιμέντο; Το τσιμέντο, τσιμέντο. Για καλό έγινε. Εσύ δεν καταλαβαίνεις.

Και ο κατάλογος δεν τελειώνει. Η «βόλτα» (χωρίς κωδικό 6) στη χώρα που κυβερνούν οι «άριστοι» έχει και Φουρθιώτη. Ψάξε να βρεις ποιος είναι ο Φουρθιώτης (δεν είναι φανταστικό πρόσωπο) ο οποίος είχε αστυνομική φρουρά. Να ξέρεις ότι ο Φουρθιώτης έχει σχεδόν πάντα δουλειά. Ίσως να ξέρει να «δομεί βιογραφικά» (όπως λέει και Κυρανάκης) γι’ αυτό είναι τόσο «άξιος». Ίσως και «άριστος». 

Imerodromos

Με τυροκομικά προιόντα, η 7η ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ παραλαβή παραγγελιών, από τους "ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ" της Κέρκυρας

 

7η ΚΑΤ'ΟΙΚΟΝ Παραλαβή Παραγγελιών ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ- Κέρκυρα  Σάββατο 24/04/2021

 

 Τυροκομικά -  ΚΑΤ'ΟΙΚΟΝ ΠΑΡΑΛΑΒΗ – Κέρκυρα 24/04/2021

Αγαπητοί  φίλοι, η Ομάδα Παράκαμψης Μεσαζόντων του Εναλλακτικού Εργαστηρίου Κέρκυρας 

ανακοινώνει την 7η παραλαβή προϊόντων "Χωρίς Μεσάζοντες" 

 

Τυροκομικά - Χωρίς Μεσάζοντες ΚΑΤΌΙΚΟΝ Παραλαβή

 

Προγραμματισμένη ημερομηνία ΚΑΤ'ΟΙΚΟΝ παραλαβής : Σάββατο 24 Απριλίου 2021 , 

κατόπιν συνεννόησης  σας απ' ευθείας με τον παραγωγό  με τη συμπλήρωση 

της διεύθυνσης και τηλεφώνου επικοινωνίας στα πεδία που θα βρείτε στη φόρμα.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ο παραγωγός έχει θέσει ως ελάχιστη συνολική παραγγελία τα 500 κιλά , 

προκειμένου να υλοποιηθεί η παραλαβή

 

 

7η Κατ'οίκον Παραλαβή  Παραγγελιών Χωρίς Μεσάζοντες

1. Τυροκομικά Προϊόντα από το τυροκομείο ¨ΑΛΗΘΙΝΟ ΤΗΣ ΦΑΝΗΣ" από τα Καλύβια Ολύμπου ,Ελασσόνα

(Φέτα ΠΟΠ σε συσκευασίες των 15kg, 7,5kg , 4 kg , 2 kg και 1kg , Ξινοτύρι , Βούτυρο)

 

Περισσότερες λεπτομέρειες για προέλευση και τιμές των προϊόντων 

θα βρείτε μέσα στη Φόρμα Παραγγελίας  παρακάτω 

Παραγγελίες για Τυροκομικά Πατήστε ΕΔΩ

 

 

Η Φόρμα Παραγγελίας είναι αναρτημένη  στην ιστοσελίδα του Εναλλακτικού Πολιτιστικού,Εργαστηρίου Κέρκυρας 

  http://enallaktikopolitistikoergastiri.org/

και στο facebook στην επιλογή Ομάδα Παράκαμψης Μεσαζόντων και θα παραμείνουν διαθέσιμες 

για παραγγελίες  μέχρι το βράδυ της Τρίτης 20 Απριλίου.

 Ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στις δράσεις  μας.

 

Ομάδα Παράκαμψης Μεσαζόντων

Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι Κέρκυρας

e-mail: xorismesazontescorfu@gmail.com

Το τελευταίο μίλι και οι επόμενες δύο κρίσιμες εβδομάδες

Αυτό το μίλι δεν λέει να τελειώσει όσο εσείς αυτάρεσκα μας μοστράρετε πίνακες με νούμερα και ποσοστά που κανείς δεν καταλαβαίνει

του Πέτρου Κατσάκου

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά κουράσατε. Και χειρότερο από την κούραση είναι ότι κανείς πια δεν σας παίρνει στα σοβαρά. Κι ακόμα χειρότερα, κανείς πια δεν σας εμπιστεύεται. Κι εσείς, αντί να σκύψετε το κεφάλι και να μιλήσετε επιτέλους με ειλικρίνεια αναγνωρίζοντας τα λάθη και τις παραλείψεις, επιμένετε να δείχνετε κάτι που ούτε εσείς δεν βλέπετε στο βάθος του ορίζοντα, επιμένοντας παράλληλα να μετακυλύετε τις ευθύνες στους πολίτες. Σε πολίτες κουρασμένους, απελπισμένους, απογοητευμένους και δύσπιστους.

Γιατί αυτό το τελευταίο μίλι που προ καιρού με τόση ευκολία και τόση αυτοπεποίθηση υποσχεθήκατε αποδείχθηκε μαρτυρικό και δίχως τελειωμό, που στην πορεία του ζωές χάνονται σε τσακισμένα νοσοκομεία, εντός και εκτός ΜΕΘ και φυσικά μακριά από τα φώτα της ελεγχόμενης δημοσιότητας. Αυτό το μίλι δεν λέει να τελειώσει όσο εσείς αυτάρεσκα μας μοστράρετε πίνακες με νούμερα και ποσοστά που κανείς δεν καταλαβαίνει και κανείς δεν έχει διάθεση να καταλάβει γιατί, την ώρα που η κοινωνία μετράει ανθρώπινες ζωές, εσείς μιλάτε για στατιστικές.

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά κουράσατε. Και εμείς κουραστήκαμε να μετράμε κρίσιμες εβδομάδες, χαμένους μήνες και αποτυχημένα lockdown περιμένοντας να κάνετε κάτι για να ενισχύσετε τα νοσοκομεία και το ΕΣΥ, να πάρετε μέτρα για τον περιορισμό της διασποράς τού ιού στους χώρους εργασίας, να μειώσετε τον συνωστισμό στα ΜΜΜ και να ανοίξετε επιτέλους ασφαλή σχολεία. Κουράσατε και απογοητεύσατε ακόμα και τους πιο πιστούς σας φίλους. Κουράσατε και χάσατε την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που δεν καταλαβαίνει πια με πόσα κρούσματα κλείνετε την αγορά και με πόσα την ανοίγετε. Μας κουράσατε γιατί κουραστήκαμε να φταίμε για όλα εμείς κι εσείς να μας κουνάτε το δάχτυλο από την Πάρνηθα και την Ικαρία.

avgi

Παράλογη Οικονομική Διαχείριση: Υγεία

Ο τριπλασιασμός των ΜΕΘ έχει μικρότερο κόστος από 20 μέρες καραντίνα. 

του Βαγγέλη Ρουσέλου

Έχοντας κλείσει πάνω από ένα χρόνο από το πρώτο θύμα Covid-19 στην χώρα και με τον ιό να είναι το κύριο θέμα συζήτησης, με συνεχή θέματα για την υγεία σε κάθε δελτίο ειδήσεων, σε κάθε εφημερίδα, σε κάθε site. 

Εμβολιασμοί, αριθμοί κρουσμάτων, πληρότητα σε ΜΕΘ, όμως όλο και πιο συχνά με το πρόβλημα του κορονοϊού συζητείται και το οικονομικό πρόβλημα που αφήνει στην χώρα η πολύμηνη καραντίνα. Με προβλέψεις για μια νέα ύφεση η Ελλάδα μπαίνει σε μια βαθιά οικονομική κρίση, η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα είναι και πολιτική. Άλλωστε πότε μια οικονομική κρίση δεν έφερε και μια πολιτική. 
 

Η οικονομία εξαρτάται από την καραντίνα. Όσο τα μέτρα κατά της πανδημίας βρίσκονται σε ισχύ τόσο περισσότερο επιβαρύνεται η οικονομία. Μια υγιής οικονομία μπορεί πιο άμεσα να αντιμετωπίσει υγειονομικά προβλήματα, έχοντας τα μέσα να καλύψει το κόστος του υγειονομικού προσωπικού και του ιατρικού εξοπλισμού. Μέσω στενευμένων επενδύσεων στο σύστημα Υγείας κυρίως σε τομείς που επιβαρύνονται από τον συγκεκριμένο ιό θα μπορούσε να μειωθεί η επιβάρυνση στα νοσοκομεία. Οι επενδύσεις αυτές δεν έχουν γίνει ακόμα αλλά έχουμε τα χρήματα να τις κάνουμε; 

 

Δεδομένο 1ο  :  Μηνιαίο κόστος καραντίνας 3 δις ανά μηνά  

Σύμφωνα με τον πρώην κυβερνητικό εκπρόσωπο η καραντίνα κοστίζει στην οικονομία 3 δις τον μήνα.  

 

Δεδομένο 2ο  :  Κόστος κατασκευής ΜΕΘ 160.000 € 

Τον Απρίλιο του 2020 δώρισε η Βουλή 8 εκατομμύρια ευρώ στο <<Σωτηρία>> και δημιουργήθηκαν 50 κλίνες ΜΕΘ. Άρα 160.000 ευρώ κοστίζει η κάθε κλίνη ΜΕΘ. Το Ίδρυμα <<Θώραξ>> αναφέρει ως κόστος ανά κλίνη τα 50.000 έως 150.000 ευρώ, αλλά ας χρησιμοποιήσουμε το μεγαλύτερο ποσό. 

 

Δεδομένο 3ο  :  Κόστος λειτουργίας ΜΕΘ 1.600 € ανά ημέρα 

Η ημερήσια αποζημίωση σε Euromedica και Γενική Κλινική Σοφιανός στη Θεσσαλονίκη είναι 1.600 € κάθε εικοσιτετράωρο λειτουργίας για κάθε κλίνη ΜΕΘ. Το ποσό αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από τις έρευνες που έχουν γίνει. Το Πανεπιστήμιο  Ιωάννινων αναφέρει ότι το μέσο συνολικό κόστος  ανά ημέρα νοσηλείας είναι 883,2 Ευρώ (συμπεριλαμβανομένη η μισθοδοσία γιατρών και νοσηλευτών) τον Οκτώβριο του 2016. Σε διδακτορική διατριβή η Δήμητρα Καραμπάτσου το 2011 στο << Οι Άγιοι Ανάργυροι>> βρήκε κόστος ανά ημέρα 573,18 Ευρώ. Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης τη περίοδο 2014-2017 έρευνα στης ΜΕΘ έδειξε μέσο όρο 464,84 την ημέρα. Αλλά πάλι θα χρησιμοποιήσουμε το μεγαλύτερο ποσό, το κόστος λειτουργίας 1.600 € ανά ημέρα νοσηλείας, το μεγαλύτερο ποσό κατά πολύ. 

Σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας στις 07/12/2020 είχαμε 1.305 κλίνες ΜΕΘ σε όλη την Ελλάδα. Σίγουρα η καλύτερη λύση είναι να της πολλαπλασιάσουμε, αλλά πόσο θα στοιχίσει αυτό ; Και έχουμε τα χρήματα ; Ας τις τριπλασιάσουμε λοιπόν και από το τραγικό ποσοστό πληρότητας που πλησιάζει το 100% πέσει το ποσοστό ακόμα και σε προ Covid εποχή. Θα τις τριπλασιάσουμε και από 1305 κλίνες θα τις κάνουμε 3915 δηλαδή θα φτιάξουμε 2610 νέες ΜΕΘ.  

Το κόστος κατασκευής θα είναι 2610 Χ 160.000 = 417.600.000   

Αλλά χρειαζόμαστε και τα χρήματα να τις λειτουργήσουμε. Σύμφωνα με το κράτος για να λειτουργήσουν 2.610 ΜΕΘ όπως αναφέραμε και παραπάνω θα χρειαστούν 1.600 Ευρώ την ημέρα  

Το κόστος λειτουργίας των νέων ΜΕΘ για κάθε μέρα για ένα χρόνο είναι 

2.610 Χ 1.600 Χ 365 = 1.524.240.000 

Άρα το κόστος κατασκευής και λειτουργίας για ένα χρόνο κάθε μέρα των 2.610 νέων ΜΕΘ θα είναι  

417.600.000 + 1.524.240.000 = 1.941.840.000 

 

Το κόστος κατασκευής και λειτουργίας για ένα χρόνο είναι 1,9 δις Ευρώ και φυσικά το αποτέλεσμα είναι τριπλάσιες ΜΕΘ, ενώ τα περιοριστικά μέτρα της κυβέρνησης κοστίζουν 3 δις Ευρώ ανά μήνα και είμαστε ήδη στον τέταρτο μήνα. Ο τριπλασιασμός των ΜΕΘ έχει μικρότερο κόστος από 20 μέρες καραντίνα. 

Αποφασίσαμε λοιπόν στην Ελλάδα ότι η σωστή αντιμετώπιση είναι να κλειστούμε μέσα αλλά το αποτέλεσμα είναι να ασφυκτιούν τα νοσοκομεία. Αποφασίσαμε να μην αντιμετωπίσουμε επιθετικά τον ιό, με την ενίσχυση της Υγείας. Η απόφαση είναι παράλογη. Αυτό είναι λοιπόν μια παράλογη οικονομική πολιτική, στη χώρα που ο παραλογισμός κυριαρχεί της λογικής. 

koutipandoras

Η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι.

Είναι φορές που κάποιο ασήμαντο για τους πολλούς γεγονός γίνεται για έναν άνθρωπο τόσο σημαντικό, που τον επηρεάζει καθοριστικά στις αποφάσεις του.

του Θέμη Αχτσιόγλου

Σαν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι, σαν το φιτίλι που πυροδοτεί τα εκρηκτικά. 

Αυτό συνέβη και με τον φίλο Α.Μ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Ο Α.Μ., συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος, είναι ένας μετριοπαθής άνθρωπος. Δημοκράτης, φιλελεύθερος, παραδοσιακός του Κέντρου. Στις τελευταίες εκλογές ψήφισε Νέα Δημοκρατία. Αξιοκρατία, αριστεία κ.λπ.. 

Κάποια πράγματα βέβαια από την αρχή δεν του πολυάρεσαν, αλλά πίστευε πως πρέπει να δοθεί περίοδος χάριτος στην κυβέρνηση. Άλλα τα αντιμετώπιζε με συγκατάβαση και άλλα τα δικαιολογούσε.

Ενοχλήθηκε π.χ. που είδε σε υπουργικές καρέκλες τους ακροδεξιούς Γεωργιάδη και Βορίδη, πίστευε όμως ότι ο κεντροδεξιός, κατά την άποψή του, πρωθυπουργός θα επέβαλλε και θα εφάρμοζε μια μετριοπαθή κυβερνητική πολιτική.

Η αλλαγή πλεύσης για το «Μακεδονικό» τον ίδιο προσωπικά τον ικανοποίησε. Βέβαια από το «ο Τσίπρας πούλησε τη Μακεδονία» μέχρι το «σεβόμαστε και τιμούμε τη συμφωνία των Πρεσπών» υπάρχει μεγάλη απόσταση. Θα το έλεγε κανείς και «κωλοτούμπα». «Αφού όμως είναι για το καλό της χώρας, δεν έχει νόημα να θυμόμαστε τις αντιπολιτευτικές κορώνες», σκέφτηκε.

Τα «Σκόιλ Ελικικού» και τα «Μέτζη του νεόκτη» ήταν μια αστοχία και ευτυχώς τα πήραν γρήγορα πίσω. Έστω κι αν αυτό έγινε μόνο μετά την κατακραυγή που ξεσήκωσαν. Άλλωστε ο Βρούτσης δεν ήταν πια στην κυβέρνηση. 

Στις διαμαρτυρίες των συνδικάτων για την κατάργηση της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή του δικαιώματος μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία των εργαζομένων ή του βάσιμου λόγου απόλυσης δεν έδωσε και πολλή σημασία. Τα θέματα αυτά, ως πρώην δημόσιος υπάλληλος, δεν τα γνώριζε.

Τηλεόραση είχε πάψει προ πολλού να βλέπει. Έτσι δεν αντιλαμβανόταν τις διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης, που κατηγορούσε τα κανάλια για απροκάλυπτη κυβερνητική προπαγάνδα.

Αυτός ενημερωνόταν πάντα από την εφημερίδα του. Παραδοσιακός αναγνώστης των «Νέων». Βέβαια του έκανε εντύπωση που από κάποια στιγμή και μετά έπαψε να βλέπει τη στήλη της Έλενας Ακρίτα, αλλά δεν το έψαξε παραπάνω.

Τη βόλτα του πρωθυπουργού με το ποδήλατο στην Πάρνηθα εν μέσω αυστηρού lockdown τη συγχώρεσε. «Ε, άνθρωπος είναι κι αυτός, με πολλές σκοτούρες μάλιστα. Έχει ανάγκη κάπου-κάπου να ξεσκάει», αναλογίστηκε. Για το γλέντι στην Ικαρία όμως δεν βρήκε δικαιολογία.

Ο νόμος του Χρυσοχοΐδη για τον περιορισμό των διαδηλώσεων δεν τον ένοιαξε και πολύ. Ούτως ή άλλως αυτός ήταν πια ηλικιωμένος, αλλά και νέος όταν ήταν δεν πήγαινε σε συγκεντρώσεις και πορείες. Να, μια φορά όταν επέστρεψε από τη Γαλλία ο Καραμανλής μετά την πτώση της χούντας, μια φορά σε προεκλογική συγκέντρωση του Αντρέα το ’81… δεν θυμόταν άλλες. Αν ζούσε στην Αθήνα, ίσως να πήγαινε, σκέφτηκε, στο Εφετείο, για να πανηγυρίσει την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Για να πούμε την αλήθεια όμως δεν του άρεσε που το νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση το παρουσίασαν μαζί η υπουργός Παιδείας και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη (Δημόσιας Τάξης εξακολουθούσε να τον λέει αυτός). Τι δουλειά είχε ο Χρυσοχοΐδης στα Πανεπιστήμια;

Πικράθηκε, όταν είδε σε φωτογραφίες το τσιμέντωμα της Ακρόπολης και όταν έμαθε την απόφαση της Μενδώνη να αποσπαστούν από τον χώρο που βρέθηκαν οι αρχαιότητες της Βενιζέλου, ένας ολόκληρος δρόμος της βυζαντινής Θεσσαλονίκης. Δεν τον έπεισαν τα επιχειρήματα της τάχα εξυπηρέτησης των ατόμων με αναπηρία στην πρώτη περίπτωση και της ανάγκης κατασκευής του μετρό στη δεύτερη. Εργολαβικά συμφέροντα του μύριζαν.

Εξοργιζόταν μ’ αυτή τη Γενική Γραμματέα  Αντεγκληματικής Πολιτικής, τη Νικολάου, που έκανε συνεχώς απευθείας αναθέσεις ακόμη και σε άσχετες επιχειρήσεις για την προμήθεια γαντιών, μασκών, αντισηπτικών και απολυμαντικών για τις φυλακές. Δεν γνώριζε αν υπάρχει ή όχι σπατάλη, αλλά αυτή η αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος τον έβγαζε από τα ρούχα του.

Και δεν μπορούσε να κατανοήσει με τίποτε την άρνηση της κυβέρνησης να ενισχύσει ουσιαστικά το εθνικό σύστημα υγείας, να κάνει προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών στα δημόσια νοσοκομεία, να επιτάξει τις ιδιωτικές κλινικές. Τις δηλώσεις του Πέτσα που χαρακτήρισε την επίταξη των ιδιωτικών ΜΕΘ «πεταμένα λεφτά» και του Γεραπετρίτη που είπε ότι δεν χρειαζόμαστε άλλες κλίνες ΜΕΘ, τις θεωρούσε αδιανόητες με τόσα κρούσματα και τόσους θανάτους καθημερινά.

Αυτά κι άλλα πολλά ήταν που έβαζαν τελευταία σε σκέψεις τον Α.Μ..

Μέχρι που ήρθε ένα ασήμαντο για τους πολλούς -και πάντως όχι τέτοιας βαρύτητας, όπως άλλα,- γεγονός. Η δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη: «Εμένα δεν θα με κρατήσει τίποτα από το να πάω στην Κρήτη το Πάσχα».

Την πήρε σαν προσωπική προσβολή, την ένιωσε σαν μούντζα στα μούτρα του. Όχι μόνο επειδή ο ίδιος τηρούσε σχολαστικά τα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας κι επειδή για μήνες είχε στερηθεί τον πρωινό καφέ και το σαββατιάτικο τσίπουρο με τους φίλους του. Αλλά επειδή διαπίστωσε για μια ακόμη φορά την αλαζονεία της εξουσίας, την πλήρη περιφρόνησή της προς τον απλό πολίτη. Είναι σαν να έλεγε σ’ αυτόν τον ίδιο προσωπικά η Ντόρα: «Εγώ θα πάω στην Κρήτη, ό,τι και να γίνει. Όποια μέτρα κι αν υπάρχουν τότε. Ό,τι κι αν ισχύει για τους άλλους. Θα πάω, όχι επειδή είμαι βουλευτής Χανίων και μπορώ να επικαλεσθώ το ότι επισκέπτομαι την εκλογική μου περιφέρεια. Αλλά επειδή είμαι η Μπακογιάννη, η κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η αδερφή του Κυριάκου».

Προσπάθησε μετά να ανασκευάσει. Μ’ εκείνο το μόνιμο, πετρωμένο χαμόγελο στα χείλη, πιο πολύ μορφασμός παρά χαμόγελο. «Δεν εννοούσα αυτό που καταλάβατε…». Γι’ αυτόν όμως είχε σημασία εκείνη η πρώτη, αυθόρμητη δήλωση, που αποκάλυπτε τις αληθινές της σκέψεις και φανερώνει δείχνει μια πολύ συγκεκριμένη αντίληψη για τα πράγματα.

Την ίδια αντίληψη που φανερώνουν και οι απευθείας αναθέσεις της Νικολάου, ο μορφασμός της Μενδώνη για τον Ξαρχάκο, η έπαρση της Πελώνη, τα «δεν θα ανεχθώ» του Μητσοτάκη στη Βουλή, η παράκαμψη της σειράς των εμβολιασμών από κομματικά στελέχη, οι συνεχείς υπεκφυγές του Πέτσα να δοθεί στη δημοσιότητα η λίστα των ΜΜΕ που ενισχύθηκαν με αδιαφανή κριτήρια, η επί μήνες άρνηση της Κεραμέως να δώσει στην αντιπολίτευση τη σύμβαση με τη Cisco («ελάτε στο γραφείο μου να τη δείτε», προκαλούσε). Η αντίληψη που λέει και δεν το κρύβει: «Εμείς είμαστε οι νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας και δεν δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν».

Αυτό το τελευταίο με την Μπακογιάννη ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. «Ε, λοιπόν, εγώ αυτούς δεν τους ξαναψηφίζω», αποφάσισε ο Α.Μ.. «Κι αφού δεν μας λογαριάζουν, δεν θέλω να έχω καμιά σχέση μαζί τους. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας».

LEFT