Πεθαίνοντας έξω από τη Βουλή

Τι είναι πιο σοκαριστικό; Οτι αυτοκίνητο βουλευτή παρέσυρε και σκότωσε έναν νεαρό έξω από τη Βουλή; Οτι "τραμπούκισαν" αυτόπτη μάρτυρα; Οτι δεν έχει ανακριθεί ο οδηγός; Οτι δεν μίλησε η Ντόρα Μπακογιάννη στην οποία είναι χρεωμένο το αυτοκίνητο παρά μόνο δύο 24ωρα μετά; Οτι το τραγικό γεγονός συνέβη την Παρασκευή το μεσημέρι και η είδηση εξαφανίστηκε;

Το ένα συνδέεται με το άλλο. Αν δεν υπήρχε τόση συσκότιση, δεν θα υπήρχε τόση ασυδοσία. Αν δεν υπήρχε τέτοια αίσθηση ατιμωρησίας, δεν θα υπήρχε τέτοια αγριότητα. Αν υπήρχε ισονομία, δεν θα υπήρχε περιθώριο για τόση αυθαιρεσία. 

Είναι αδιανόητο: Ενας νέος άνθρωπος έχασε τη ζωή του επειδή έτυχε να περνά με τη μοτοσικλέτα του έξω από τη Βουλή την ώρα που ο πρωθυπουργός απαντούσε σε επίκαιρη ερώτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ενας ασυνείδητος οδηγός που διέφυγε, οι συνάδελφοί του που προσπάθησαν να τον καλύψουν και η σιωπή των ΜΜΕ που φωνάζουν για τη διάδοση του κορονοϊού στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για την αστυνομική βία. 

Ευτυχώς που, για μια ακόμη φορά, υπάρχει βίντεο και η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί όση συγκάλυψη και αν επιχειρηθεί.

Στην περιοχή υπάρχουν κάμερες και οι συνθήκες του θανατηφόρου τροχαίου δεν γίνεται να κατασκευαστούν.

Δύο 24ωρα κράτησε το κουκούλωμα. Ο οδηγός μπορεί να γλίτωσε το αυτόφωρο αλλά η ασυλία του δεν θα κρατήσει για πάντα.

Η κοινωνία των πολιτών αμύνεται και προστατεύει τη δημοκρατία από τους βιαστές της.

Η Ντόρα Μπακογιάννη, με απαράδεκτη καθυστέρηση, είπε το αυτονόητο: Οτι θα γίνει έρευνα σε βάθος και θα αποδοθούν ευθύνες.

Το ερώτημα είναι γιατί δεν έγινε έρευνα από την πρώτη στιγμή όπως θα συνέβαινε στην περίπτωση που εμπλεκόταν στο δυστύχημα ένας απλός πολίτης; Και θα αποδοθούν ευθύνες για τη συγκάλυψη; Για το γεγονός ότι μπροστά σε ένα από τα καλύτερα φυλασσόμενα κτίρια της Αθήνας, με έντονη αστυνομική παρουσία, δεν πάρθηκαν καταθέσεις αλλά μόνο "τιμωρήθηκε" ο αυτόπτης μάρτυρας που θέλησε να παρέμβει;

Τα "μεμονωμένα περιστατικά" είναι πολλά. Οσο ισχυρός και να είναι ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης δεν μπορεί να τα σκεπάσει. Αθροίζονται σε μια αλυσίδα βίας και ανομίας που εκθέτει τους φρουρούς της τάξης και τους πολιτικούς τους προϊσταμένους.

Μπορεί η αποκάλυψη να καθυστερεί και να είναι δύσκολη αλλά, τελικά, έρχεται. 

Για τον 23χρονο Ιάσονα είναι αργά. Για όσους δεν θα τον ξεχάσουν, όχι.

TVSX

Το τριπλό αδιέξοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Βουλή

Η-νέα-πλήρης κάλυψη Μενδώνη, το "ένοχο μυστικό" και η...πολίτης Αγαπηδάκη

της Νικόλ Λειβαδάρη

O Κυριάκος Μητσοτάκης μετέφερε σήμερα το τρολάρισμα του διαδικτύου στην Ολομέλεια της Βουλής προσδοκώντας διέξοδο στην υπόθεση Λιγνάδη – Μενδώνη. 

Εκ του – προδιαγεγραμμένου – αποτελέσματος, προσέκρουσε σε τριπλό αδιέξοδο: Σε πολιτικό επίπεδο το μόνο που κατάφερε ήταν να δέσει άρρηκτα την δική του πορεία με εκείνη της, απούσας, υπουργού Πολιτισμού (χωρίς να καταφέρει να εξηγήσει ποτέ το γιατί), να φέρει για μια ακόμη φορά απέναντί του σε συμπαγές μέτωπο ολόκληρη την αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα, και να εμφανιστεί όμηρος μιας σκοτεινής υπόθεσης που βρίσκεται πλέον στα χέρια της Δικαιοσύνης και ουδείς γνωρίζει που θα καταλήξει.

«Υπάρχει ένοχο μυστικό;»

«Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός από την πρώτη στιγμή που ανέκυψε η υπόθεση Λιγνάδη, έδειξαν ολιγωρία και καθυστερημένη αντίδραση και αρνήθηκαν να αναλάβουν την πολιτική ευθύνης που έχουν αντικειμενικά», του επεσήμανε η Φώφη Γεννηματά, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε πως το μόνο λάθος της Λίνας Μενδώνη ήταν ο χαρακτηρισμός «επικίνδυνος άνθρωπος» για τον πρώην διευθυντή του Εθνικού. Και πρόσθεσε ότι την στηρίζει διότι είναι «καλή υπουργός».

«Χάρις σε αυτήν προχωρούν σημαντικά έργα όπως το Ελληνικό, το μετρό Θεσσαλονίκης, η Εθνική Πινακοθήκη, η Ακρόπολη έγινε προσιτή σε άτομα με ειδικές ανάγκες», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκη υιοθετώντας την γραμμή υπεράσπισης Λιγνάδη (όπως διατυπώθηκε από τον δικηγόρο του Αλέξη Κούγια). Και δίνοντας την δυνατότητα στον Αλέξη Τσίπρα να τον εγκαλέσει για «πολιτικό σκάνδαλο» και, «χοντροκομμένη, και προκλητική προσπάθεια συγκάλυψης». Όπως και να αφήσει αιωρούμενο το ερώτημα που σφράγισε την συζήτηση: «Αναρωτιέμαι λοιπόν», είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, «μαζί με όλη την κοινή γνώμη: Γιατί τη στηρίζετε με τόσο πάθος; Υπάρχει κάποιο ένοχο μυστικό που δεν ξέρουμε; Εγώ πάντως δε μπορώ να πιστέψω ότι μια υπουργός μπορεί να εκβιάζει τον πρωθυπουργό».

Τα δύο αναπάντητα ερωτήματα

Ως προς την ουσία της υπόθεσης ο πρωθυπουργός δεν θέλησε, ή δεν μπόρεσε, ούτε αυτή την φορά να δώσει επαρκείς απαντήσεις στα δύο κομβικά ερωτήματα  - ποιος και γιατί διόρισε τον Δημήτρη Λιγνάδη στην θέση του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, καταργώντας προκηρυγμένο διαγωνισμό με την επίκληση δημοσίου συμφέροντος, και γιατί η υπόθεση αφέθηκε να σέρνεται χωρίς διερεύνηση σχεδόν έναν μήνα μετά τις πρώτες καταγγελίες.

«Υπάρχουν μόνο ποινικές ευθύνες, δεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες; Δεν έγινε μπροστά στα μάτια μας μία προσπάθεια συγκάλυψης; Δεν έγινε προσπάθεια να εμφανιστεί το σκάνδαλο Λιγνάδη σαν μία ταλαιπωρία για το τίποτα; Δεν έγινε προσπάθεια να παρουσιαστούν οι κατηγορίες σαν παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας;» ρωτήθηκε από τον Αλέξη Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός απάντησε μόνον ότι «ο κ. Λιγνάδης απομακρύνθηκε 5 ώρες από τη δημοσίευση της πρώτης καταγγελίας», αδειάζοντας έτσι και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και την ίδια την υπουργό Πολιτισμού που επί δύο εβδομάδες μετά την πρώτη καταγγελία αρθρογραφούσε και μιλούσε για «φήμες» και «προσωπικούς λόγους παραίτησης» πριν δηλώσει «εξαπατημένη».

Το ναυάγιο στα άδυτα του διαδικτύου

Ως προς τις εντυπώσεις και τις διακηρύξεις του περί «ποιότητας του δημόσιου λόγου» και απειλής κατά της δημοκρατίας από τα trolls και τις χυδαιότητες του διαδικτύου, ο πρωθυπουργός εγκλωβίστηκε σε πεδίο ναρκοθετημένο από το ίδιο του το κόμμα. «Σας κοιτώ στα μάτια», είπε απευθυνόμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «και σας ρωτώ ανοιχτά πριν ο κατήφορος ολοκληρωθεί. Κατηγορείτε την κυβέρνηση ότι καλύπτει παιδεραστές και η ΝΔ διακινεί κύκλωμα ανηλίκων; Πως τολμά βουλευτής σας να διαλαλεί ότι ανήλικα ψωνίζονται από μη κυβερνητικές οργανώσεις. Ο κ. Πολάκης κάνει χυδαίες αναρτήσεις αφήνοντας υπονοούμενα. Κύριε Τσίπρα σας καλώ να απαντήσετε ως Αλέξης Τσίπρας, πατέρας δύο παιδιών στον Κυριάκο Μητσοτάκη πατέρα τριών παιδιών».

Το ερώτημά του βούλιαξε στην δευτερολογία του Αλέξη Τσίπρα και στην τοποθέτηση του γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε δύο απλές κινήσεις: Αφενός διαχώρισε εξ αρχής, και κατηγορηματικά την θέση του, από την ασυδοσία του διαδικτύου – «διαφωνώ αποφασιστικά, κάθετα, κατηγορηματικά, με πολλά από όσα η ασυδοσία του πληκτρολόγιου σας καταλογίζει» είπε. Αφετέρου, επέδειξε και κατέθεσε στα πρακτικά της Βουλής όλες τις ακρότητες που κατά καιρούς έχουν γράψει στελέχη της ΝΔ και της κυβέρνησης – από τον Αδωνι Γεωργιάδη έως την ειδική γραμματέα για τους ασυνόδευτους πρόσφυγες Ειρήνη Αγαπηδάκη – και θύμισε στον πρωθυπουργό τα δικά του πεπραγμένα: «Από το δικό σας στόμα, που τώρα αγορεύει για την ποιότητα του δημοσίου διαλόγου, δεν ξεπήδησε η μεταφορά των δημοσιευμάτων του Μακελειού μέσα στο κοινοβούλιο, και η απόπειρα ηθικού διασυρμού του νεκρού πατέρα μου- ως δήθεν συνεργάτη της χούντας;», ρώτησε.

Ο γραμματέας του ΚΚΕ αναφερόμενος στην «ποιότητα του δημόσιου νεοδημοκρατικού λόγου» θύμισε τα όσα έλεγε ο βουλευτής της ΝΔ Κωνσταντίνος Μπογδάνος για την εκδήλωση της επετείου του Πολυτεχνείου όπου είχε μιλήσει για «1500 επίδοξους δολοφόνους του ΚΚΕ». Και κάνοντας λόγο για «αθλιότητα, δεύτερη φύση», θύμισε επίσης τα όσα έγραψε ο βουλευτής της ΝΔ Μακάριος Λαζαρίδης για τον «κίναιδο και παιδεραστή Βελουχιώτη» τονίζοντας ότι είναι «ανάρτηση βγαλμένη από τον βούρκο του ναζιστικού Χρυσαυγητισμού».

Κατόπιν αυτών, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην τριτολογία του είχε μόνον να απαντήσει πως η κυρία Αγαπηδάκη όταν έκανε ακραίες αναρτήσεις στο διαδικτυο ήταν... απλή πολίτης και όχι πολιτικό στέλεχος.... 

TVXS

Στις ΗΠΑ κάνουν πραξικόπημα έξω από τη Βουλή. Στην Ελλάδα από μέσα...

του Γιάννη Σιδηρόπουλου

Όσο σύνθετη είναι η εκτίμηση της κατάστασης που θα διαμορφώσει στις ΗΠΑ το μετα-πραξικόπημα του ακατάληπτου Τραμπ, τόσο απλή είναι η ερμηνεία της αντανάκλασης των πρωτοφανών εξελίξεων στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Στις ΗΠΑ, οι εξελίξεις που καθοδηγήθηκαν από τον απερχόμενο Πρόεδρο, διευκολύνθηκαν από τις αρχές ασφαλείας και ξεκίνησαν, όχι τυχαία, μόλις "κλείδωσε" ότι οι Δημοκρατικοί  ελέγχουν πλέον και τη Γερουσία μαζί με τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Θα μπορούσαν από μια άποψη να επιταχύνουν αν  οι Δημοκρατικοί έχοντας νομοθετική παντοδυναμία πια, αντιδράσουν με μια αντίρροπη ιδεολογική πορεία και φέρουν  στο προσκήνιο μεταρρυθμίσεις πολιτικές και θεσμικές αλλά και την προοδευτική ατζέντα Σάντερς, στην οποία οφείλεται, εν πολλοίς, η εκλογική νίκη. Στον αντίποδα, με το  ρήγμα του διχασμού που ανοίγει ο Τραμπ, αποπειράται να υπονομεύσει τη δυναμική μιας Προεδρίας που προοιωνίζεται πολύ ισχυρή.Σε αυτή την περίπτωση θα ανάγκαζε τον Μπάιντεν να κινηθεί συνθετικά για να επουλώσει τα τραύματα χωρίς μεταρρυθμιστική ορμή, διαψεύδοντας τις προσδοκίες εκατομμυρίων πολιτών.

Στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι πιο απλά: Τη στιγμή που εκδηλωνόταν ένα πραξικόπημα, ο Πρωθυπουργός επιχειρούσε μια ισορροπιστική φοβική δήλωση και δεν τάχθηκε ανεπιφύλακτα εναντίον οποιουδήποτε επίδοξου πραξικοπηματία.
Θα έμοιαζε αυτονόητο -όπως έπραξε ο προκάτοχός του όταν χρειάστηκε- αλλά μιλάμε για τον Μητσοτάκη που, αντιθέτως, έχει στηρίξει ακόμη και έναν αποτυχημένο και γραφικό πραξικοπηματία που δεν του άρεσε η εκλογική ήττα...

Και εδώ σταματά η πολιτική λογική και ξεκινά η φαιδρότητα του πολιτικού συστήματος και των ΜΜΕ στην Ελλάδα: Η ΝΔ, σε εμφανώς άβολη θέση ως "προβλέψιμη σύμμαχος" του Τραμπ, προσπάθησε να θάψει τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της, ο οποίος δήλωνε περήφανα ότι "θα τον ψήφιζε με τα δύο χέρια"  και όσων άλλων γραφικών επί μία τετραετία εξέφρασαν ανοιχτά ή συγκαλυμμένα το θαυμασμό τους για τον alt right τραμπισμό ως το νέο πολιτικό trend. Άλλωστε η ΝΔ δεν ακολούθησε απλώς την ατζέντα του αλλά προσέλαβε και τους "εργολάβους" της τραμπικής δυστοπίας.

Κόμματα και ΜΜΕ στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο πλανήτη, δεν είδαν ποτέ τον ακροδεξιό όχλο που μπήκε στο Καπιτώλιο  αλλά κάποιους "εξτρεμιστές" ή  "οπλισμένους διαδηλωτές". Δεν είδαν ακροδεξιούς παρότι ο Λαγός πανηγυρίζει για τα έκτροπα. Διάφοροι εμμονικοί του Αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου και του ακραίου κέντρου ανακάλυψαν  "αγανακτισμένους" και προσπάθησαν να τους παρομοιάσουν με το ελληνικό κίνημα των πλατειών. Η δε  Φώφη Γεννηματά είδε κάποιους "λαϊκιστές" στην Ουάσιγκτον, εκδηλώνοντας και πάλι το υπαρξιακό απωθημένο του ΚΙΝΑΛ να τσουβαλιάζει με τον ίδιο αποϊδεολογικοποιημένο όρο την αριστερά με την ακροδεξιά, να χαρακτηρίζει δηλαδή λαϊκιστές όσους επιμένουν στις αρχές που εδραίωσε κάποτε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ανάξιες σχολιασμού προφανώς, και χρήσιμες μόνο για καλαμπούρι στα κοινωνικά δίκτυα, είναι οι χυδαιότητες περί παραλληλισμού του Τραμπ με τον Τσίπρα.

Δέκα χρόνια μετά τη χρεοκοπία της χώρας, φαίνεται ότι το εγχώριο σύστημα εξουσίας δεν έχει ακόμη χωνέψει την ανακατανομή της πολιτικής ισχύος και "ξορκίζει"  την πραγματικότητα με χονδροειδή αφηγήματα. Οι "αγανακτισμένοι" υπήρξαν ένα κίνημα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και αποτελούνταν από πολίτες-ψηφοφόρους των δύο παλιών κομμάτων που αισθάνθηκαν, δικαίως, εξαπατημένοι και χρεοκοπημένοι. Όποιος επιχειρεί να τους υποτιμήσει ως "ψεκασμένους", ουσιαστικά ισχυρίζεται στρογγυλεμένα ότι η χώρα οδηγήθηκε στη χρεοκοπία από τον τυροπιτά που δεν έκοψε απόδειξη, τους "μπαταχτσήδες"  δανειολήπτες, από την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ στο 5 % και πέντε γραφικούς που μούντζωσαν τη Βουλή. Όχι πως δεν ειπώθηκαν ή δεν έγιναν  άστοχα πράγματα τις ταραγμένες εποχές του 2010/11 -όταν κύρια αντιπολιτευτική και "αντιμνημονιακή" δύναμη  ήταν  η ΝΔ για να μην ξεχνιόμαστε- αλλά όποιος αμφισβητεί τη διαμαρτυρία μιας κοινωνίας που φτωχοποιήθηκε και έπεσε στα νύχια των μνημονίων εξαιτίας δύο κομμάτων, ουσιαστικά διεκδικεί τη νόμιμη ιδιοκτησία της χώρας.

Αν ψάχνουμε οπωσδήποτε κάποια αντιστοιχία των φολκλόρ οπλισμένων οπαδών του Τραμπ  με την Ελλάδα,  αυτή είναι οι ντυμένοι με περικεφαλαίες "Μακεδονομάχοι" και ο όχλος των φασιστοειδών κάθε είδους, που κυνηγούσαν πολιτικούς στους δρόμους (κάτι θυμίζει αυτό) και με τους οποίους συμπαρατάχθηκε μεγαλοπρεπώς και δημαγωγικά, όπως αποδείχτηκε περίτρανα, η ΝΔ για να καταλάβει την εξουσία. Αυτοί ήταν άλλωστε που επιχειρούσαν από 5 σημεία να εισβάλουν στη Βουλή με πέτρες και ρόπαλα το Γενάρη του 2019 ...

Αν θέλουμε να είμαστε ακριβιοδίκαιοι, δεν υπήρξαν ποτέ ούτε "αγανακτισμένοι" ούτε άλλοι Έλληνες που να επιχείρησαν πραξικόπημα έξω από τη Βουλή το 2011. Το πραξικόπημα είχε γίνει όμως μέσα στη Βουλή όταν σε μια νύχτα καθαιρέθηκε ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός για να διοριστεί ένας τραπεζίτης ως δοτός και να μπει από το παράθυρο στο πολιτικό σκηνικό η ακροδεξιά.

Αυτή η ακροδεξιά συγκυβερνά σήμερα με "φιλελεύθερους" και άλλους "εκσυγχρονιστές" που βλέπουν στο Καπιτώλιο "αγανακτισμένους" και "λαϊκιστές". Λογικό είναι να μην βλέπουν ότι πρόκειται για φασίστες του κερατά.

TVXS

Το στριπτίζ του Κυριάκου

Τσαλαπάτησε κάθε ίχνος κοινοβουλευτικού ήθους και κανόνων για να παραπέμψει στη Δικαιοσύνη δυο βουλευτές της αντιπολίτευσης

του Θανάση Καρτερού

Λοιπόν, ο Κυριάκος τον τελευταίο καιρό εμφανίζεται πολύ θυμωμένος. Έχει βγει από τα ρούχα του. Έτσι -ουδέν κακόν- μας προέκυψε γυμνός, και είδαμε όλες τις χάρες που μέχρι τώρα έκρυβαν το χαμόγελο κολυνός, η ψυχραιμία σανός, και η χωρίστρα μερινός.  Άλλος Κυριάκος μετά το στριπτίζ. Που απειλεί, προσβάλλει, ξεπερνάει όλους τους κανόνες savoir vivre του Κολάμπια.  Άτσαλος, ανισόρροπα επιθετικός, κακιασμένος, μουτζουρώνει την εικόνα του ψύχραιμου, του πολιτισμένου, του σοβαρού και υπεύθυνου, που τόσο κόπο και δικό μας χρήμα έχει ξοδέψει για να την κατασκευάσει. Έχουμε και λέμε:

Πρόσβαλε με τον χειρότερο τρόπο τον Φίλη παρουσιάζοντας τους ευπαθείς, τους ασθενείς, τους ευάλωτους εν καιρώ πανδημίας ως παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Επιτέθηκε με τον πιο αήθη τρόπο στον Τσακαλώτο, τον οποίο εμφάνισε ως υγειονομικά επικίνδυνο. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση εκνευρίστηκε επειδή του πήγαν κόντρα στη Βουλή.

Προκάλεσε την έξωση από Τα Νέα της ανεπιθύμητης Ακρίτα, την οποία από καιρού θεωρούσε ακρίτα των εχθρικών συνόρων.

Προκάλεσε την έξωση από το Βήμα της επιθυμητής μέχρι πριν από λίγο καιρό Κρουστάλλη, της οποίας οι απόψεις μέχρι τώρα θεωρούνταν κρύσταλλο. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση βγήκε από τα ρούχα του διότι έθιγαν με τα γραπτά τους τα άγια των αγίων: την εικόνα του.

Τσαλαπάτησε κάθε ίχνος κοινοβουλευτικού ήθους και κανόνων για να παραπέμψει στη Δικαιοσύνη δυο βουλευτές της αντιπολίτευσης.

Έχει εξαπολύσει, εν ονόματι των μέτρων για την πανδημία, μια εκστρατεία καταστολής, απειλών, δήθεν παραδειγματισμού κ.λπ. που έχουμε δεκαετίες να δούμε.

Για να είμαστε δίκαιοι, δεν τα έκανε όλα αυτά χωρίς συνεργούς. Χωρίς τη συνδρομή του Αφεντικού, για παράδειγμα, δεν θα τολμούσε να καταδιώκει δημοσιογράφους του ΔΟΜ. Σε κάθε περίπτωση όμως προκύπτει ένα ανησυχητικό συμπέρασμα. Ο άνθρωπος τα έχει χαμένα. Σε καθεστώς πίεσης, όταν φαίνονται τα κότσια του ηγέτη, αυτός δεν ξέρει πού πατάει και πού πηγαίνει. Τον έχουν εμφανώς αποσταθεροποιήσει η πανωλεθρία της πανδημίας, η κατρακύλα της οικονομίας, η οργή της κοινωνίας, τα ρήγματα στη μιντιακή του ασυλία και τις δημοσκοπήσεις. Κι αυτό μπορείς και να το πεις καλό, διότι επιτέλους αρχίζει να φαίνεται το πραγματικό πρόσωπο ενός επιγόνου που λανσαρίστηκε ως σωτήρας και αποδεικνύεται οδοστρωτήρας. Αλλά, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, είναι και γαμώ τα κακά μαντάτα. Επειδή ένας πρωθυπουργός στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, όταν διαθέτει τη στήριξη σκληρών ελίτ και μηχανισμών, μπορεί να αποδειχτεί μοιραίος.  Όχι μόνο για τον εαυτό του και όσους τον στηρίζουν ενώ ξέρουν. Αυτό είναι το λιγότερο. Αλλά δυστυχώς για τη χώρα. Για όλους μας...

avgi

Κάτι σάπιο υπάρχει στη δημοκρατία μας!

του Τάσου Παππά

Μαζεύονται πολλά και ανησυχητικά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της κοινοβουλευτικής μεταδημοκρατίας.

■ Τρεις πολιτικοί αρχηγοί ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη για την παραβίαση της αντισυνταγματικής για πολλούς νομικούς απόφασης της κυβέρνησης να απαγορεύσει όλες τις εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Είναι αδιάφορο για τους κυβερνώντες και τους αξιωματούχους της αστυνομίας ότι και μάσκες φορούσαν οι λίγοι τολμηροί και τις αποστάσεις ασφαλείας κρατούσαν. Συγκέντρωση τεσσάρων ατόμων για την κατάθεση στεφάνου είναι παράνομη. Εννιά άτομα στο ρεβεγιόν είναι νόμιμο.

■ Οδηγούνται στο αστυνομικό τμήμα τρεις συνδικαλιστές του κλάδου του επισιτισμού με νόμιμα χαρτιά εξόδου επειδή σήκωσαν πανό έξω από το μέγαρο Μαξίμου για να διαμαρτυρηθούν επειδή η κυβέρνηση έχει αφήσει τους εργαζόμενους στο έλεος της οικονομικής πανδημίας. Τρεις νοματαίοι ήταν, δεν οπλοφορούσαν, δεν κουβαλούσαν μολότοφ, δεν έβριζαν, δεν επιχείρησαν να μπουκάρουν στο άβατο, άρα ήταν καθ’ όλα τυπικοί και νόμιμοι. Χαλούσαν όμως την εικόνα που έχει φιλοτεχνήσει ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης και έπρεπε να συνετιστούν για να μη βρεθούν μιμητές.

■ Νεαρά άτομα που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη του δολοφονημένου Αλέξη συλλαμβάνονται και κρατούνται επί ώρες στη ΓΑΔΑ χωρίς νερό, χωρίς πρόσβαση σε δικηγόρους, χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας, με τον κορονοϊό να θερίζει. Στο αίτημα δικηγόρων που βρίσκονταν ανάμεσα στους προσαχθέντες να έρθει ένας υπεύθυνος να δώσει εξηγήσεις, η απάντηση των αστυνομικών οργάνων, χαμηλόβαθμων και υψηλόβαθμων, ήταν η εξής: «Εμείς εντολές εκτελούμε».

Ο πολιτικός προϊστάμενός τους υπερηφανεύεται για την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας και την τήρηση της νομιμότητας, σαλπίζει τη μηδενική ανοχή διεκδικώντας μηδενική ενοχή, κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι χαϊδεύει τους μπαχαλάκηδες και μας προειδοποιεί ότι ο έλεγχος για την τήρηση της καραντίνας, αν χρειαστεί, θα γίνει σπίτι-σπίτι. Οχι βίλα-βίλα. Οπότε, αν χτυπήσουν την πόρτα σας αχάραγα, να ξέρετε ότι δεν θα είναι ο γαλατάς.

■ Αίρεται η ασυλία βουλευτίνας της αντιπολίτευσης ύστερα από μήνυση σωματείου αστυνομικών το οποίο θεώρησε πως θίχτηκε από αναφορές που έκανε στην ομιλία της στη Βουλή ότι μπορεί να υπάρχουν θύλακοι στην ΕΛ.ΑΣ. που προκαλούν σκοπίμως επεισόδια για να διαλύονται οι διαδηλώσεις. Τέτοιου τύπου καταγγελίες έχουν γίνει πολλές φορές και στη Βουλή και στη δημόσια συζήτηση. Υπάρχουν μαρτυρίες, υπάρχουν φωτογραφίες, υπάρχουν βίντεο που αποδεικνύουν ότι η συγκεκριμένη καταγγελία της βουλευτίνας δεν είναι στο αέρα. Ποινικοποίηση της κριτικής λέγεται αυτό σε απλά ελληνικά. Είναι όμως πλειοψηφία και κάνουν ό,τι γουστάρουν.

■ Αίρεται η ασυλία πρώην αναπληρωτή υπουργού ύστερα από μήνυση εκδότη για συκοφαντική δυσφήμηση. Ηταν η δεύτερη φορά. Η πρώτη προσπάθεια απέτυχε επειδή απουσίαζαν (επίτηδες ή δικαιολογημένα) πολλοί βουλευτές της συμπολίτευσης. Κορυφαίος υπουργός ζήτησε συγνώμη από τον μηνυτή και ο ίδιος ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε (σε ποιόν άραγε;) ότι δεν θα επιτρέψει να επαναληφθεί αυτό το φαινόμενο. Ο μηνυτής έλαβε το μήνυμα, επανήλθε κι αυτή τη φορά οι βουλευτές της συμπολίτευσης συμπεριφέρθηκαν σαν καλά και πειθαρχημένα στρατιωτάκια. Στην απορία που φέρεται να είχε διατυπώσει πριν από χρόνια ο ιδρυτής του κόμματος, «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;», δόθηκε μια απάντηση.

■ Ενας από τους πιο προβεβλημένους πολιτικούς της χώρας, υπουργός για πολλά χρόνια, αντιπρόεδρος σε κυβέρνηση συνεργασίας, αρχηγός κόμματος της αντιπολίτευσης, επιφανής συνταγματολόγος, υποστηρίζει δημοσίως ότι κατά τη γνώμη του υπήρξε απόπειρα πολιτικής, ψυχικής αλλά και σωματικής εξόντωσης συναδέλφου του από τους πολιτικούς αντιπάλους του.

Καλά το πολιτικής, καλά το ψυχικής –ανήθικα πράγματα έτσι κι αλλιώς– αλλά εκείνο το σωματικής εξόντωσης γιατί περνάει στο ντούκου; Τόσους εισαγγελείς έχει η χώρα. Ούτε ένας δεν αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει, έστω για τα μάτια του κόσμου, μια έρευνα για να διαπιστώσει αν πρόκειται για βάσιμη καταγγελία ή για ανάρμοστο ρητορικό εξτρεμισμό; Υποπτη αδιαφορία. Προφανώς βολεύει να αιωρείται μια βιτριολική άποψη. Είναι άνευ σημασίας αν ισχύει.

■ Στην περιοχή της ενημέρωσης γίνονται σημεία και τέρατα (κυρίως το δεύτερο). Η κυβέρνηση μπουκώνει και στα φανερά και στα μουλωχτά με δημόσιο χρήμα τα μέσα που την στηρίζουν, διευκολύνει τους ιδιοκτήτες των καναλιών στο θέμα των δόσεων για την τηλεοπτική άδεια, παίρνοντας για αντάλλαγμα τη μονοφωνία. Στήνεται μεθοδικά ένα καθεστώς που θυμίζει μονοκομματικά συστήματα.

Για τα περισσότερα τηλεοπτικά δίκτυα τα άλλα κόμματα δεν υπάρχουν. Τα κυβερνητικά στελέχη εκφωνούν χωρίς αντίλογο τις θέσεις της κυβέρνησης και όταν η πραγματικότητα τους περιγελά, κάνουν αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση ερήμην της. Συκοφαντεί τους πολιτικούς αντιπάλους της είτε κατασκευάζοντας θέματα, είτε σιγοντάροντας τον κιτρινισμό πρόθυμων δημοσιολόγων, παρεμβαίνει ακόμη και σε φιλικά μέσα ενημέρωσης, απαιτώντας από τις διευθύνσεις τους να φιμώσουν τις ενοχλητικές φωνές και, όταν την καταγγέλλουν επωνύμως δημοσιογράφοι που κάθε άλλο παρά απέναντί της ήταν, κατηγορεί την αξιωματική αντιπολίτευση για σταλινισμό. Αδίστακτη.

Ανάγωγα

Δηλαδή, για να καταλάβω: Αν ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας σε ομιλία του στη Βουλή κάνει λόγο για την ασύδοτη πλουτοκρατία, την απληστία της άρχουσας τάξης, τους βιομηχάνους που εκμεταλλεύονται τους εργάτες και ο ΣΕΒ του κάνει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση και έρθει η υπόθεση στη Βουλή, τότε οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας θα ψηφίσουν υπέρ της άρσης της βουλευτικής ασυλίας του;

EFSYN

To… ρούτερ του Μαξίμου εκπέμπει νεύρα

Τα φάουλ Μητσοτάκη με το ΕΣΥ, οι ρωγμές στις δημοσκοπήσεις, οι νάρκες των υπουργών.  

της Νικόλ Λειβαδάρη

O πρωθυπουργός εκτέθηκε διπλά χθες στην Βουλή. Αφενός πήρε πάνω του την, ιστορικού κυνισμού, δήλωση Γεραπετρίτη για τους «νεκρούς των ΜΕΘ» και, αφετέρου, εκνευρίστηκε με την κριτική του Αλέξη Τσίπρα.

Ως προς το πρώτο δεν έμεινε απλώς στην στήριξη του υπουργού του, αλλά πρόσφερε και πλήρη ταύτιση: Η θέση Γεραπετρίτη, ανεξαρτήτως διατυπώσεων, έγινε και θέση Μητσοτάκη - το πρώτο ζητούμενο είναι η πρόληψη δια της «ατομικής ευθύνης» για να μην φθάσουμε στην ανάγκη των ΜΕΘ. Κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αυτό λέει ο ίδιος, κι αυτό είπε και ο υπουργός Επικρατείας. Εστω και δια γλωσσικού – και ηθικού – ολισθήματος.

Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ η θέση αυτή κρύβει και την δυσανεξία της κυβέρνησης για το ΕΣΥ: Η ενίσχυσή του δεν είναι προτεραιότητά της, δεν αισθάνεται άνετα με το – κοινωνικό πια – αίτημα στήριξής του, και η πανδημία δεν βοηθά το σχέδιό της για την είσοδο των ιδιωτών στην δημόσια Υγεία.

Εδώ, του λόγου το αληθές μπορεί να επιβεβαιώνει... γραπτώς και η ΚΥΑ που ήρθε αργά χθες το βράδυ και δίνει νέο, διπλό μπόνους στα ιδιωτικά θεραπευτήρια: Οι δαπάνες για την Υγεία και το ΕΣΥ δεν αυξάνονται, αλλά η κυβέρνηση διπλασιάζει την ημερήσια αποζημίωση προς τις ιδιωτικές κλινικές για τη νοσηλεία περιστατικών κορωνοϊού, και δεσμεύεται να τις πληρώνει ανεξάρτητα από το αν εν τέλει θα νοσηλεύονται ή όχι ασθενείς.

Ο Ανδρέας Ξανθός έκανε λόγο για «προκλητική» συμφωνία και  για ενδοτικότητα της κυβέρνησης.

Οι υψηλοί τόνοι της κριτικής για το ΕΣΥ, που κυριάρχησαν και στην Βουλή, οδήγησαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο δεύτερο φάουλ – σε ένα κρεσέντο αντιπολίτευσης στην αντιπολίτευση: Κατήγγειλε τον Αλέξη Τσίπρα για πλειοδοσία παροχών, για αναξιοπιστία, τον κατηγόρησε ότι «δεν ενθαρρύνει τους πολίτες να τηρούν τα μέτρα» και «να κυκλοφορούν λιγότερο».

Στο τέλος, περίπου από το πουθενά, θυμήθηκε και ότι όταν πήγε στο Μαξίμου δεν βρήκε εκεί ούτε… το ρούτερ του Internet.

Ως προς το παραπολιτικό, και γλαφυρό, σκέλος της υπόθεσης η τότε γενική γραμματέας του γραφείου Τσίπρα, Γιάννα Πεπέ, τον διέψευσε – επικαλούμενη έγγραφη παράδοση και του… ρούτερ και της λοιπής υλικοτεχνικής υποδομής -, αλλά απάντηση από το νυν πρωθυπουργικό επιτελείο δεν δόθηκε.

Ως προς την ουσία, το πολιτικό ρούτερ του Μαξίμου μάλλον εκπέμπει νεύρα. Και εκπέμπει νεύρα για τρεις λόγους.

Ο πρώτος είναι πως η επικοινωνιακή ομπρέλα δεν μπορεί πια να κρύψει τις ανεπάρκειες της κυβέρνησης. Με 100 νεκρούς την ημέρα, ακόμη κι εάν παίζουν τρίτο  θέμα στα δελτία ειδήσεων, η κοινωνία αναζητά ευθύνες για την έκρηξη της πανδημίας και απαιτεί μέτρα. Και τα απαιτεί από την κυβέρνηση και όχι από την αντιπολίτευση.

Μετά την Κάπα Research, και η MRB χθες έδειξε ότι το 64% των πολιτών δεν θεωρεί αποτελεσματικά τα μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση.

Εδειξε και προβάδισμα 15,9 μονάδων υπέρ της ΝΔ με καθηλωμένο πάντοτε τον ΣΥΡΙΖΑ – έδειξε όμως και μια φουσκωμένη αδιευκρίνιστη ψήφο, που φθάνει πια στο 20%.

Η δεύτερη πηγή του κυβερνητικού εκνευρισμού είναι πως το αφήγημα του  «ολετήρα ΣΥΡΙΖΑ» μάλλον εκμέτρησε το ζειν. Δεν περνάει πια – ή τουλάχιστον, δεν περνάει ως άλλοθι, στην τραγική πραγματικότητα της υγειονομικής κρίσης.

Σε τρίτο, αλλά όχι έσχατο, επίπεδο, τα νεύρα του Μαξίμου ανεβάζει η αντάρα των υπουργών.

Η μετάθεση ευθυνών και το άγχος της προσωπικής επιβίωσης έχει στείλει το μισό υπουργικό συμβούλιο σε οικειοθελές σιωπητήριο, και το άλλο μισό στα τηλεπαράθυρα σε διαγωνισμό πολιτικού τορπιλισμού: Όταν δεν πανηγυρίζει ο Αδωνις γιατί έχουμε λιγότερους νεκρούς από το Βέλγιο, βγαίνει ο Βασίλης Κοντοζαμάνης για να πει ότι «η κυβέρνηση τα πήγε εξαιρετικά», ή ο Βασίλης Κικίλιας για να… διαφημίσει το έργο του στο υπουργείο Υγείας.

Χθες το απόγευμα, με 87 νεκρούς και νέο ρεκόρ διασωληνωμένων, ο υπουργός Υγείας έδειχνε, επί ένα τέταρτο σε πανεθνικό δίκτυο, διαφάνειες για την δράση του ΕΟΔΥ.

Η εν λόγω εικόνα δεν συνιστά επιτομή του «επιτελικού κράτους». Εδώ, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο – προαναγγελθείς - ανασχηματισμός μπορεί να είναι μια κάποια λύση. Ο εκνευρισμός του όμως μπορεί και να εντείνεται από το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας φροντίζει να «καίει» το χαρτί της κυβερνητικής αναδόμησης σχεδόν σε καθημερινή βάση…

TVXS

Αυτό που θέλει ο Βορίδης

Ο Μάκης Βορίδης τα είχε πει πολύ πριν πάρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη την εξουσία: Το κρίσιμο είναι να ανατραπεί η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, να υπάρξει μια στρατηγική ήττα και να διασφαλιστεί με παρεμβάσεις στο κράτος και στους θεσμούς ότι ποτέ ξανά δεν θα βρεθεί στη διακυβέρνηση -  "να μην ντρεπόμαστε να λέμε ότι είμαστε Δεξιοί".

Ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας δεν ντράπηκε καθόλου να το πει. Αντίθετα, το βροντοφώναξε περήφανα. Κανόνισε μια προβολή στο ιστορικό κτίριο του κοινοβουλίου, με αφορμή τη γιορτή των Ενόπλων Δυνάμεων και τα Εισόδια της Θεοτόκου, η οποία ήταν η τέλεια εικαστική αποτύπωση της βαθιάς Δεξιάς: Η Παναγία στο κέντρο και γύρω στρατεύματα από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή.

Ήταν μια κιτς οπτικοακουστική παραγωγή που συνόψισε στο συμβολικό επίπεδο: Ελληνολατρία, προγονοπληξία, θρησκοληψία, μεγαλοϊδεατισμό, εθνικολαϊκισμό και πολεμοχαρή μηνύματα.

Η Μάχη του Μαραθώνα, η Ναυμαχία της Σαλαμίνας, το Υγρό Πυρ στο Βυζάντιο, η Επανάσταση του 1821, ο Μακεδονικός Αγώνας του 1904-1908, ο  Α’ και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, σύγχρονες εικόνες του Ελληνικού Στρατού, αλλά και η προστάτιδα των Ενόπλων Δυνάμεων Παναγία - όλα αλέστηκαν στο μπλέντερ του υπερπατριωτισμού για να προκύψει ένας αποκρουστικός πολτός κακής αισθητικής, ακραίου συντηρητισμού  και επαρχιώτικης υποκουλτούρας.

Το υπόρρητο μήνυμα είναι ότι οι Ελληνες της μετανεωτερικής εποχής κουβαλούν τα γονίδια του Περικλέους και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αντιμετωπίζουν τον Τούρκο όπως ο Κολοκοτρώνης τον Δράμαλη, μόνο για λίγο καιρό ξαποσταίνουν, λόγω χρεοκοπίας για παράδειγμα, και ξανά προς τη δόξα τραβούν, όπως όταν ο Κ. Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός.

Τι κι αν ξεμείναμε από ΜΕΘ στη βόρεια Ελλάδα, τι κι αν έχουν εξουθενωθεί νοσοκομειακοί γιατροί και νοσηλευτές, τι κι αν η έλλειψη σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης μέσα στην νέα διεθνή συνθήκη που δημιουργεί η πανδημία εγγυάται φτώχεια σε βάθος πολλών χρόνων για πάρα πολλούς; Η  ΝΔ προσφέρει μεγάλες ποσότητες εθνικού κομπασμού σαν τροφή και σαν τρυφή του κουρασμένου από τις αλλεπάλληλες κακουχίες (από τα μνημόνια στην πανδημία) λαού.

Ο Μάκης Βορίδης, ως εμβληματική προσωπικότητα της μπολιασμένης από τον ΛΑΟΣ, ΝΔ,  έχει εκφράσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο το παράπονο του σκληρού δεξιού: Πώς γίνεται οι ηττημένοι του Εμφυλίου να  έχουν την κυριαρχία στις τέχνες και στα γράμματα.

Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης σήμερα, επαρκώς σιδερωμένος για να ταιριάζει στον πύργο της εξουσίας, μιλά μέχρι και για την ανάγκη συνέχισης της καλλιέργειας της βιομηχανικής κάνναβης.

Η ψυχή του, όμως, άλλα θέλει. Αυτά που έδειξε στην πρόσοψη της Βουλής ο πολιτικός γιος του Ευάγγελου Αβέρωφ, ο Πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας, για να τονώσει το εθνικό μας αίσθημα την ώρα που το Oruc Reis σαρώνει την ελληνική υφαλοκρηπίδα, χωρίς να ξέρουμε πια πόσους μήνες είναι εδώ και πού ακριβώς πλέει.

Ετσι κι αλλιώς το 2021 θα γιορτάζουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Και βλέπουμε ήδη σπαράγματα από το υπερθέαμα που προετοιμάζεται. Φουσκώνουμε από εθνική αυτοπεποίθηση, καταναλώνουμε προϊόντα του αντιπολιτισμού  Βορίδη και Τασούλα,  και καλούμαστε να καμαρώσουμε για το παρελθόν μας για να ξεχάσουμε το παρόν μας και να μην αναρωτηθούμε για το μέλλον μας

TVXS

Αυτεπίστροφη ειρωνεία

Ένας τρόπος για να ελέγχουμε αν οι πολιτικοί λάθεψαν σε κάποια κίνησή τους, κι αν έχουν συνείδηση του λάθους τους, είναι να εξετάζουμε το ύφος των απαντήσεών τους στην κριτική που τους ασκείται· όχι τόσο το περιεχόμενο όσο τις λέξεις που επιλέγονται, τα ρητορικά τεχνάσματα, τη λογική ατάκας που υιοθετείται. 

 του Παντελή Μπουκάλα

Οταν η χαμηλού επιπέδου ειρωνεία είναι ο κύριος συντάκτης των απαντήσεων, μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως οι είρωνές μας έσφαλαν, γνωρίζουν ότι έσφαλαν, δεν θέλουν όμως και να το αναγνωρίσουν. Και δεν κατανοούν ότι η μετά παρρησίας αναγνώριση ενός λάθους έχει πολύ μικρότερο πολιτικό κόστος από την υποστήριξη και τη διαιώνισή του, από τσαμπουκά.

Ενας δεύτερος τρόπος για να διαπιστώνουμε αν η εξουσία αστοχεί, είναι να βαθμολογούμε την επιθυμία της να δημοσιοποιεί στοιχεία που δεν ανήκουν δα και στα «άκρως απόρρητα δι’ εθνικούς λόγους». Αν ήταν βέβαιη για το δίκιο της, θα έσπευδε να τα ανακοινώσει αυθορμήτως, άνευ εξωτερικών οχλήσεων. Αν –παρά τις πιέσεις των αντιπολιτευομένων– κωλυσιεργεί, αν αναβάλλει μία-δύο-πέντε φορές τη δημοσίευση στοιχείων που θα διευκόλυναν τον δημόσιο διάλογο, τότε η φάβα έχει έναν-δύο-πέντε λάκκους.

Η ειρωνεία στις συζητήσεις του Κοινοβουλίου ή στους αλληλοεπικαλυπτόμενους μονολόγους των φωνασκούντων που υποτίθεται ότι συνομιλούν στα τηλεπαράθυρα, είναι ένα όπλο αναμενόμενο στον κόσμο της προφορικότητας. Η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται από την ευφυΐα του χρήστη του και τη ρητορική του δεξιότητα. Αν δεν το ’χεις, αν η σχέση σου με το χιούμορ δεν είναι ιδιαίτερα στενή, αν λ.χ. πρέπει να σου εξηγήσουν ένα ανέκδοτο, οπότε γελάς με χρονοκαθυστέρηση, το όπλο θα γίνει μπούμερανγκ. Και τα νυσταλέα ανακλαστικά σου δεν θα σου επιτρέψουν να το αποφύγεις.

Στα γραπτά, ωστόσο, στις επίσημες ανακοινώσεις υπουργείων, η ειρωνεία αποτελεί συνήθως τεκμήριο υπεροψίας και αθέλητη ομολογία ενοχής. Παράδειγμα η πρώτη απάντηση του υπουργείου Πολιτισμού σε όσους εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για το τσιμέντο στον Παρθενώνα. Το υπουργείο, αντί να εξηγήσει, χλεύασε. Κι έχασε. Στον τόνο της χλεύης είναι και σχεδόν όλες οι δημόσιες τοποθετήσεις της υπουργού Παιδείας, είτε τις τηλε-εκλογές των εκπαιδευτικών αφορούν είτε τη σύμβαση με τη Cisco, που την κρατάει πεισματικά συρταρωμένη. Οπως κρατούσε επί καιρό πολύ το πόρισμα της Επιτροπής Αλιβιζάτου ο άλλος αποτυχημένος είρων, ο κ. Χρυσοχοΐδης. Κι όπως κρατάει ο πρωθυπουργός τα πρακτικά της επιτροπής των λοιμωξιολόγων.

 Καθημερινή

Η Ορμπανοποίηση της ελληνικής τηλεόρασης

του Αβραάμ Λαφαζάνη

Από το απόγευμα της Παρασκευής διεξάγεται στο εθνικό κοινοβούλιο μια σημαντικότατη διαδικασία όπως αυτή της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλ. Τσίπρας μαζί με 85 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατά του Υπουργού Οικονομικών της ΝΔ Χ. Σταϊκούρα.

 Οι λόγοι της πρότασης δυσπιστίας κατά μέλους της Κυβέρνησης, έχουν να κάνουν με το κατάπτυστο νομοσχέδιο του νέου πτωχευτικού κώδικα αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας χωρίς πρώτη κατοικία, κυριολεκτικά στον δρόμο!

Για τη δημόσια τηλεόραση, η κορυφαία αυτή κοινοβουλευτική διαδικασία προβλήθηκε ως τελευταίο θέμα στα 30 δευτερόλεπτα πριν από τα αθλητικά... 

Όσο για τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, η πρόταση δυσπιστίας δεν έγινε καν θέμα συζήτησης.

Στον αντίποδα, ο Πρωθυπουργός πολύ πονηρά επέλεξε να διατηρήσει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως έχει προκειμένου να μην πάρει επιπρόσθετες επικοινωνιακές διαστάσεις το όλο θέμα, ειδικά στην περίπτωση που ο ίδιος μετέτρεπε (αυτή) σε παροχή ψήφου εμπιστοσύνης υπέρ της Κυβέρνησης.

Με τη βοήθεια λοιπόν των καναλαρχών, η είδηση θάφτηκε στους ιδιωτικούς σταθμούς πανελλήνιας εμβέλειας και για τη δημόσια ΕΡΤ ήταν τελευταίο θέμα πριν τις αθλητικές ειδήσεις.

Προφανώς, ο Αλ. Τσίπρας σε μια τέτοια θαμμένη επικοινωνιακά συζήτηση δεν δύναται να αποκομίσει ιδιαίτερα οφέλη για τους πολίτες. 

Οι τελευταίοι έχουν πλήρη άγνοια των όσων διαδραματίζονται στο κοινοβούλιο, σε ένα μιντιακό καθεστώς παραπληροφόρησης κι απόκρυψης των ειδήσεων ανάλογο δηλαδή με του Όρμπαν στην Ουγγαρία!

Κλείνοντας με αυτές τις σκέψεις φίλες και φίλοι, αναμφίβολα οι δημοσιογράφοι υφίστανται πιέσεις από διάφορα κέντρα εξουσίας που επιθυμούν τον (πολιτικό) αφανισμό του τέως Πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα, έχοντας ως αποτέλεσμα την απουσία αντικειμενικής ενημέρωσης στα κανάλια.

Βλέπετε, η προηγούμενη Κυβέρνηση "ανάγκασε" τους καναλάρχες βάζοντας βαθιά το χέρι στην τσέπη...ούτως ώστε να είναι νόμιμοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί πανελλήνιας εμβέλειας, με κανονική άδεια λειτουργίας κι αυτό παραμένει ασυγχώρητο για όσους πλήρωσαν βέβαια.

Συνεπώς, κατ'εμέ, δεν μένει άλλη επιλογή για το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, παρά να προβεί σε εμπάργκο εις βάρος όλων των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας (σε πρώτη φάση) εκφράζοντας παράλληλα τη δυσαρέσκειά της στον δεξιό Πρόεδρο της δημόσιας ΕΡΤ, αναφορικά με τα 30 δευτερόλεπτα καθημερινής προβολής για το 2ο μεγαλύτερο κόμμα στην Ελλάδα.

κουτι πανδωρας

Η υπόθεση Ζαρούλια και τα παραμύθια του «Μωυσέως»

Επτά χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, στις 7 Οκτωβρίου, η απόφαση του δικαστηρίου μπορεί να είναι η ελάχιστη δικαίωση για τα θύματα των νεοναζί, αλλά και μια κάθαρση και μια λύτρωση για την ελληνική δημοκρατία  από το βαθύ τραύμα που άνοιξε, όταν οι φασίστες της «Χρυσής Αυγής» απέκτησαν κοινωνική επιρροή μπαίνοντας, τελικά, στη Βουλή.

Μέχρι να φτάσουμε στη δικαστική απόφαση, χύθηκε αίμα και σηκώθηκαν τεράστια κύματα βίας, μίσους, εξευτελισμού της δημοκρατίας και του πολιτισμού σε ένα περιβάλλον τρομακτικής ασυλίας των φυσικών και ηθικών αυτουργών.

Ανάμεσά τους η Ελένη Ζαρούλια, πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής και σύζυγος του αρχηγού της, του Ν. Μιχαλολιάκου.

Ο διορισμός της από τον Πρόεδρο της Βουλής Κώστα Τασούλα ως μετακλητής υπαλλήλου, ακόμη κι αν η απόφαση ανακλήθηκε μετά τις σφοδρές αντιδράσεις, είναι ένα πολιτικό γεγονός μεγάλης σημασίας.

Ο μειλίχιος στο ύφος, τρίτος τη τάξει πολιτειακός παράγοντας, προφανώς αδυνατώντας να αντιληφθεί το βάρος της απόφασής του, επιχείρησε αρχικά να υποβαθμίσει την υπόθεση επικαλούμενος τον κανονισμό της Βουλής, βάσει του οποίου, πρώην Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων δικαιούνται έναν μετακλητό υπάλληλο της επιλογής τους. Όμως λίγο αργότερα και καθώς το θέμα έπαιρνε διαστάσεις, ο ίδιος έσπευσε να ανακοινώσει πως η Ελένη Ζαρούλια δεν πρόκειται να αναλάβει υπηρεσία, ούτε θα εκδοθεί πράξη ανάληψης καθηκόντων. Δήλωσε ακόμη πως ο Κανονισμός θα τροποποιηθεί μετά την απόφαση της 7ης Οκτωβρίου.

Το ζήτημα όμως στην παρούσα φάση δεν είναι ο κανονισμός, τον οποίο παρεμπιπτόντως διαχρονικά δεν έχει αλλάξει καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα και ο οποίος παρατάθηκε και για την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο. Έτσι κι αλλιώς η ΝΔ δεν ενδιαφέρεται για θεσμικές λύςεις, αλλά μόνο για τη δημιουργία μιας «μυθολογίας» γύρω από το πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε και πάλι να παρεμβαίνει ως ο «από μηχανής Θεός» σε μια τραγωδία που ανέβασε η ίδια η κυβέρνησή του. Τα ίδια ΜΜΕ που παρουσίασαν αρχικά σαν θέμα ρουτίνας την τακτοποίηση της συζύγου του Ν. Μιχαλολιάκου λίγες μέρες πριν από την έκδοση της δικαστικής απόφασης για τη Χρυσή Αυγή, λίγες ώρες αργότερα συγκλονίστηκαν από την παρέμβαση του πρωθυπουργού που προστάτευσε την τιμή του κοινοβουλευτισμού.

Όμως τελικά και παρά το νέο σόου, μαζί με τον ίδιο τον πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της Βουλής, το κόμμα και την κυβέρνησή του, εκτίθενται και όλοι όσοι έκαναν πως δεν κατάλαβαν ότι ο Παύλος Φύσσας δέχθηκε μια ακόμη μαχαιριά, από τα «καθαρά χέρια» του κορυφαίου θεσμικού παράγοντα, λίγο πριν εκδοθεί η δικαστική απόφαση για τη Χρυσή Αυγή. 

Πέρα από τα παραμύθια του «Μωυσέως», η πραγματικότητα είναι πως η ανάκληση του διορισμού Ζαρούλια οφείλεται στην υγιή αντίδραση της κοινωνίας των πολιτών και πως ένα σημαντικό κομμάτι της ΝΔ κοίταζε και συνεχίζει να κοιτάζει στην ακροδεξιά, στέλνοντας σήματα φιλίας. Και σε κάθε περίπτωση η υποκατάσταση της πολιτικής από την επικοινωνία, με την υπογραφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα.

TVXS

Συγνώμη Γιάννη... δεν θα ξαναγίνει

Tην ημέρα που ένας Υπουργός βγήκε δημόσια να απολογηθεί σε ένα επιχειρηματία για την ψήφο των βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος στη Βουλή, το ημερολόγιο έγραφε 10 Σεπτεμβρίου 2020 και ήταν ένα ορόσημο για την πολιτική και τον κοινοβουλευτισμό.

Οι βουλευτές της ΝΔ απείχαν μαζικά από την ψηφοφορία στη Βουλή για την άρση της ασυλίας του Παύλου Πολάκη, μετά από μήνυση του εκδότη Γιάννη Κουρτάκη σε βάρος του, με αποτέλεσμα η κοινοβουλευτική πλειοψηφία να υποστεί μια ήττα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης θέλοντας να υποβάλει τα «διαπιστευτήριά» του, αλλά και την αφοσίωσή του, έσπευσε να γράψει δημόσια στο Twitter: «Το σημερινό Γιάννη μου ήταν μία αστοχία στην οποία δεν χωρούν δικαιολογίες». Ζήτησε δημόσια συγγνώμη και υποσχέθηκε πως «δεν θα επαναληφθεί». Από κοντά ένας ακόμη της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος που σχολίασε: «Για τη μη ψήφιση της άρσης της ασυλίας Πολάκη από την Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας δεν υπάρχει δικαιολογία. Υπάρχουν ευθύνες, που πρέπει να αποδοθούν».

Ο επιχειρηματίας υπήρξε «γενναιοδώρος». Με ανάρτησή του αναγνώρισε το δικαίωμα των βουλευτών να ψηφίζουν αυτό που θέλουν: «Είναι δικαίωμα των βουλευτών να ψηφίζουν ότι πιστεύουν ότι είναι σωστό» σχολίασε χαρακτηριστικά, ωστόσο γνωστοποίησε ότι υπέβαλε και νέα μήνυση, δίνοντας έτσι άλλη μια ευκαιρία να «επανορθώσουν».

Φυσικά, οι βουλευτές της ΝΔ δεν συμπάθησαν ξαφνικά τον Παύλο Πολάκη που φροντίζει να τους προκαλεί διαρκώς. Μάλλον τη δυσαρέσκειά τους εξέφρασαν για τη μόνιμη εξυπηρέτηση  συγκεκριμένων επιχειρηματιών εκτός αν το κυβερνών κόμμα βρίσκεται σε τέτοιο βαθμό αποδιοργάνωσης που δεν μπορεί να συνεννοηθεί για μια ονομαστική ψηφοφορία.

Παλαιότερα, οι πολιτικοί προσπαθούσαν να αντικρούσουν τις κατηγορίες ότι ενεργούν ως «υπηρέτες επιχειρηματικών συμφερόντων» και να υπερασπιστούν τη στοιχειώδη θεσμική τους υπόσταση. Στη σημερινή ΝΔ του Μητσοτάκη, ο Αντιπρόεδρος του κόμματος και πρωτοκλασάτος Υπουργός, φρόντισε με απόλυτη δουλικότητα και σε δημόσια θέα, να επιβεβαιώσει αυτή την κατηγορία. Που να ήταν μηνυτής και κάποιος πιο ισχυρός επιχειρηματίας. Θα είχαν βγει στο Σύνταγμα να αυτομαστιγωθούν οι βουλευτές της ΝΔ αν είχε συμβεί κάτι αντίστοιχο...

TVXS

Στην Κολομβία της Ευρώπης

Την ημέρα που το ΚΙΝΑΛ ρωτούσε στη Βουλή γιατί δεν παύεται η Εισαγγελέας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη που χειρίστηκε τo σκάνδαλο Novartis, o υπουργός Δικαιοσύνης φρόντισε να ζητήσει την κατάργηση όλης της Εισαγγελίας Διαφθοράς διά της συγχώνευσης με την Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος. Δηλαδή «συνοπτικές διαδικασίες»...

Εντελώς συμπτωματικά, μετά από όλα όσα έχουν συμβεί σε βάρος της Τουλουπάκη, οι μεθοδεύσεις για την εξουδετέρωσή της συνεχίζονται απροκάλυπτα. Τραγική ειρωνεία ότι η Εισαγγελία εγκλημάτων διαφθοράς είχε δημιουργηθεί- αποσχιστεί από την Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος το 2013, όπως είχε εκτιμηθεί τότε, για να αφαιρεθεί η δικογραφία της Λίστας Λαγκάρντ από τους Οικονομικούς Εισαγγελείς Μουζακίτη και Πεπόνη. Λίγα χρόνια μετά η Εισαγγελία καταργείται- συγχωνεύεται με την Οικονομική, προκειμένου να αφαιρεθεί η δικογραφία της Novartis από την Τουλουπάκη. Όπως βολεύει κάθε φορά. Μάλιστα, κοινοβουλευτικές πηγές αναφέρουν ότι η κατάργηση της Εισαγγελίας είναι η «χρυσή τομή» που βρέθηκε προκειμένου ο αρμόδιος Υπουργός να μην αναλάβει το ηθικό βάρος να θέσει σε αργία τη γνωστή εισαγγελέα.

Με το επίπεδο της θεσμικής κατρακύλας που έχει καταλάβει τη χώρα, δεν αποκλείεται αν κάποιος άλλος εισαγγελέας αρχίσει να ερευνά κάποιο άλλο σκάνδαλο διαφθοράς να καταργήσουν όλη την Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος. Αν και φαίνεται πώς το παλιό πολιτικό προσωπικό έχει πάρει τα μέτρα του. Και έχει φροντίσει να μετατρέψει την Ελένη Τουλουπάκη στο ιδανικό θύμα για παραδειγματισμό όσων δικαστικών λειτουργών διανοηθούν να εκπληρώσουν την αποστολή τους:

Η Ελένη Τουλουπάκη απειλείται συστηματικά από όλους τους εμπλεκόμενους στο σκάνδαλο Novartis πολιτικούς και μάλιστα με φυλακή, εν ενεργεία υπουργοί έχουν προκαταλάβει και προβλέψει όλες τις δικαστικές εξελίξεις σε βάρος της με αποκορύφωμα την άσκηση ποινικής δίωξης μετά από πρωτοφανείς δικονομικές μεθοδεύσεις. Οι εργασίες της Προανακριτικής Επιτροπής εκτός από προαποφασισμένες σε σχέση με την τύχη του Δ. Παπαγγελόπουλου εργαλειοποιήθηκαν για να ηθική και ποινική εξόντωση όσων έχουν συμβάλει στην αποκάλυψη του σκανδάλου ενώ μάρτυρες δικαστικοί πάθαιναν επιλεκτική αμνησία ή αναλαμπές στη διάρκεια των ετών. Πρόσφατα έγινε διάρρηξη στο σπίτι της Εισαγγελέως ενώ, όλως τυχαίως, απουσιάζε η αστυνομική φρουρά ενώ μόλις τη Δευτέρα επιχειρήθηκε να αφαιρεθεί και αυτή. H ίδια έκανε λόγο για «πρακτόρικες μεθόδους» και για οργανωμένο σχέδιο εξόντωσής της. Ίσως είναι επιεικής με τους χαρακτηρισμούς.

Η κυβέρνηση ΝΔ με απόλυτα συντονισμένο σχέδιο και απροκάλυπτες μεθοδεύσεις έχει μετατρέψει ένα κράτος δικαίου σε Κολομβία της Ευρώπης.

tvxs