Εναλλακτικό Εργαστήρι Κέρκυρας: Δεν έχει εκδοθεί Πράξη Χαρακτηρισμού για τον Ερημίτη

Καταγγελία - Ανακοίνωση του Εναλλακτικού Πολιτιστικού Εργαστηρίου, στην οποία τονίζεται πως δεν έχει εκδοθεί Πράξη Χαρακτηρισμού για την περιοχή του Ερημίτη όπου θα ανεγερθεί το Ξενοδοχείο της NCH Capital.

Η ανακοίνωση
Με έκπληξη διαπιστώσαμε, ότι η περιοχή που θα ανεγερθεί η Ξενοδοχειακή Μονάδα (σημερινό Ναυτικό Οχυρό), δεν διαθέτει Πράξη Χαρακτηρισμού κατά το αρθ. 14 του ν. 998/1979. Ενώ δηλαδή αποτυπώνεται στο ΕΣΧΑΔΑ και την ΜΠΕ ως οικοδομήσιμη αστική περιοχή, στην πραγματικότητα δεν είναι καν χαρακτηρισμένη. Το “αδύναμο” αυτό σημείο αποκρύπτεται τόσα χρόνια από τους επίδοξους επενδυτές, με το σκεπτικό ότι μέσα στις τόσες αυθαιρεσίες του ν. 3986/11 που “εξουσιοδοτεί” τον αντισυνταγματικό θεσμό του ΤΑΙΠΕΔ, θα περνούσε στα ψιλά γράμματα.
Η ιστορία έχει ως εξής. Με την την υπ' αρ. πρωτ. ΔΔ/2912/23.10.1990 Απόφαση Νομάρχη Κέρκυρας
(ΦΕΚ 643 Δ΄) κηρύχθηκε ως αναδασωτέα έκταση εμβαδού 300 στρ. στην οποία περιλαμβάνεται η επίμαχη περιοχή (σημερινό Ναυτικό Οχυρό) στο σύνολό της. Με την υπ' αρ. πρωτ. ΔΔ/1549/22.08.2002 Απόφαση της Γενικής Γραμματέως ΠΙΝ (ΦΕΚ 807 Δ΄) τροποποιήθηκε η παραπάνω Απόφαση και έγινε μερική άρση της αναδάσωσης για τμήματα της έκτασης συνολικού εμβαδού 131,145 στρεμμάτων. Σύμφωνα με τη σχετική εισηγητική έκθεση, ο λόγος της μερικής άρσης της αναδάσωσης ήταν το γεγονός ότι η Απόφαση του Νομάρχη ήταν αντίθετη με προγενέστερη, οριστική και τελεσίδικη Πράξη Χαρακτηρισμού (υπ' αρ. πρωτ. ΔΔ/2143/01.06.1983) για τα τμήματα εκείνα που είχαν ήδη χαρακτηριστεί ως μη υπαγόμενα στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας. Στην εν λόγω μερική άρση της αναδάσωσης συμπεριλήφθηκε, μάλλον εκ παραδρομής - σίγουρα όμως λανθασμένα, και το ακίνητο του Ναυτικού Οχυρού, το οποίο δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις, καθώς δεν ήταν χαρακτηρισμένο οριστικά και τελεσίδικα ως μη δασικού χαρακτήρα.
Το Υπόμνημα του έγκριτου Δασολόγου Α.Π.Θ. Ι. Ευαγγελίδη είναι πλήρως κατατοπιστικό και καταλήγει: “η έκταση του Ναυτικού Οχυρού εξακολουθεί να μην είναι χαρακτηρισμένη κατά το άρθρο 14 του Ν. 998/1979. Η δε η άρση της αναδάσωσής της δεν αποτελεί οιονεί χαρακτηρισμό της (ως μη δασικής) και γι αυτό είναι λάθος να νοείται εκ προοιμίου ως οικοδομήσιμη. Δοθέντος δε του γεγονότος ότι στην περιοχή δεν έχει ακόμα καταρτιστεί Δασικός Χάρτης, ο χαρακτηρισμός της ως μη δασικής είναι απαραίτητος προκειμένου να είναι δυνατή η οικοδόμησή της και δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί το αποτέλεσμα της ενδικοφανούς διαδικασίας του ανωτέρω άρθρου”.
Ο παραπάνω λόγος σε συνδυασμό με το πλήθος περιβαλλοντικών αυθαιρεσιών που συνοδεύουν τη ΜΠΕ, αρκεί για να μην εγκριθεί η ΜΠΕ από το Περιφερειακό Συμβούλιο Ιονίων Νήσων και αρκεί για να συνταχθεί με αξιώσεις η Αίτηση Ακύρωσής της στο ΣτΕ. Προς τούτο, τονίζουμε για άλλη μια φορά το κατεπείγον της διαδικασίας προσφυγής στο ΣτΕ από πλευράς φορέων, κινημάτων, πολιτών και κυρίως από πλευράς ΠΙΝ και Δήμου Κέρκυρας.
Ως Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι συνεχίζουμε δυναμικά τον αγώνα για την υπεράσπιση της δημόσιας γης, των κοινόχρηστων αναπαλλοτρίωτων πραγμάτων, την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και την άμεση ακύρωση της δρομολογούμενης επένδυσης στο δάσος, τον αιγιαλό και τον υγρότοπο του Ερημίτη. Η σωτηρία του Ερημίτη, αποτελεί για εμάς τη μητέρα των μαχών σε ολόκληρη την Ελλάδα μια και είναι το πρώτο “ακίνητο” που βγήκε στο σφυρί με τις παράνομες και αντισυνταγματικές διαδικασίες του ΤΑΙΠΕΔ.
Σε σταθερή συνεργασία με τα κινήματα και τους φορείς του νομού, δημιουργώντας πάντα ευρύτερα πεδία κοινωνικής συσπείρωσης, θα αποτρέψουμε τη θυσία του φυσικού μας περιβάλλοντος στο βωμό της κερδοσκοπίας. Δεσμευόμαστε από τώρα, ότι το Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι θα συνδιοργανώσει τον Μάιο την προφεστιβαλική του εκδήλωση στο οικοσύστημα του Ερημίτη.
Ο Ερημίτης, ο Ίσσος, η Μπούκα Λευκίμμης, ... ανήκουν στη ΓΗ και τους πολίτες του κόσμου όλου και έτσι πρέπει να παραδοθούν στις επόμενες γενεές.

corfupress

Κοινή δράση του παρακράτους της Eldorado και των ΜΑΤ στις Σκουριές - Επιτέθηκαν σε διαδηλωτές

Ρεπορτάζ για τα όσα συνέβησαν στις Σκουριές την Κυριακή το πρωί

Ρεπορτάζ: Σταυρούλα Πουλημένη

Tα τελευταία τρία χρόνια το κίνημα ενάντια στο χρυσό σε κάθε πορεία και διαμαρτυρία του δεχόταν την άγρια καταστολή από την αστυνομία η οποία έπαιζε τον ρόλο σεκιούριτι της Ελληνικό Χρυσός. Σήμερα το κίνημα, και ενώ η κυβέρνηση άλλαξε και ενώ η καταστροφή στο βουνό συνεχίζεται, δέχτηκε και πάλι επίθεση αυτήν την φορά συντονισμένα και από κοινού τόσο από τα ΜΑΤ όσο και από τους εργαζόμενους της Ελληνικός Χρυσός οι οποίοι πιστοί στην ανδρική γραμμή του Σαμαρά προτιμούσαν να δέρνουν γυναίκες.  
Η εταιρεία ουσιαστικά κινητοποίησε  παρακρατικό μηχανισμό που σε συνεργασία με την αστυνομία και με επιθέσεις ματαίωσαν την προγραμματισμένη συγκέντρωση και πορεία των κατοίκων στο δάσος. Η απογοήτευση του κινήματος ενάντια στο χρυσό από την στάση της αστυνομίας είναι πολύ μεγάλη, πολλοί τονίζουν μάλιστα πως ο σχεδιασμός της αστυνομίας σήμερα ήταν να υπάρξει νεκρός και για τον λόγο αυτό ζητούν την απόδοση ευθυνών και την παραίτηση του αναπληρωτή Υπουργού Γ. Πανούση.
Όλα ξεκίνησαν νωρίς το πρωί (περίπου στις 9 μ.μ.) όταν κάτοικοι που αντιστέκονται στις εξορύξεις χρυσού συγκεντρώθηκαν στην περιοχή «Χονδρό Δένδρο» που αποτελεί και την είσοδο στο δάσος. Λίγα λεπτά αργότερα και ενώ το σημείο αυτό αποτελούσε τον χώρο της συγκέντρωσης της πορείας ενάντια στην εξόρυξη χρυσού εμφανίστηκαν οι εργαζόμενοι της Ελληνικός Χρυσός (υποκινούμενοι για ακόμη μια φορά από την εταιρεία) και ξεκίνησαν από τα γύρω υψώματα και απρανή να κυνηγούν διαδηλωτές με πέτρες και καδρόνια. Τι έκανε στο σημείο αυτό η αστυνομία; Απολύτως τίποτα. Μάλιστα σύμφωνα με καταγγελία του Π.Ν . (τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση του alterthess.gr) ο αστυνομικός διευθυντής Χαλκιδικής πριν ξεκινήσουν τα επεισόδια είπε στους κατοίκους: «Φύγετε, εάν έρθουν οι μεταλλωρύχοι, δεν μπορώ να σας προστατεύσω. Για ό,τι γίνει δεν έχω ευθύνη. Δεν θα βάλω κανέναν αστυνομικό μπροστά».
Κατά τη διάρκεια του κυνηγητού κάτοικοι πολλοί εκ των οποίων γυναίκες  εγκλωβίστηκαν ανάμεσα στους μαινόμενους εργαζομένους της Ελληνικός Χρυσός οι οποίοι χτυπούσαν στην κυριολεξία τον κόσμο με πέτρες και καδρόνια με αποτέλεσμα  πολλοί να τραυματιστούν στο κεφάλι και στο σώμα. Η ρίψη πετρών συνεχίστηκε για πολύ ώρα ενώ ο Δ. Μπαλτάς, κάτοικος της περιοχής δέχτηκε χτύπημα από μάρμαρο στην κοιλιά με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του.
Ακολούθησαν άλλες τρεις επιθέσεις εκ μέρους των εργαζομένων οι οποίοι  ανεμπόδιστα υπό την προστασία της αστυνομίας με σεξιστικά σχόλια πλησίαζαν τις γυναίκες και τις έδερναν με τα καδρόνια τους. Η αστυνομία από την πλευρά της δεν δίστασε κατά τη διάρκεια των επιθέσεων να χρησιμοποιήσει δακρυγόνα και να χτυπήσει με γκλομπ τους κατοίκους και όχι τους επιτιθέμενους τραμπούκους της Ελληνικός Χρυσός.
Από τις επιθέσεις τραυματίστηκαν περισσότερα από έξι άτομα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Αργυρώς Ιωάννου την οποία αφού εργαζόμενοι της Ελληνικός Χρυσός χτύπησαν με κλωτσιές σε όλο το σώμα, την έριξαν σε ένα χαντάκι.
Μαρτυρίες κατοίκων: Μας χτυπούσαν και η αστυνομία κοιτούσε
«Αυτό που ζήσαμε το πρωί ήταν απίστευτο. Εργαζόμενοι και αστυνομία με χτυπούσαν αλύπητα. Οι εργαζόμενοι της Ελληνικός Χρυσός με άρπαξαν από τα μούτρα, με έριξαν και με ένα ξύλο με χτυπούσαν κλωτσιές, δεξιά και αριστερά οι αστυνομικοί δεν έδιναν σημασία, με πέταξαν στο χαντάκι και τότε μόνο ένας αστυνομικός μου είπε «σήκω κυρία μου» γιατί τον ενοχλούσα στην πορεία του». Έχω χτυπήσει στο πρόσωπο και σε όλο το σώμα από τις κλωτσιές» δηλώνει η Α. Ιωάννου στο alterthess και προσθέτει: «Σήμερα περιμέναμε ότι θα βλέπαμε τις καταστροφικές εργασίες της εταιρείας στις Σκουριές. Είχαμε πολύ καιρό να ανεβούμε στο βουνό. Κάθε φορά που δηλώνουμε ότι θα κάνουμε πορεία αυτοί κάνουν αντιπορεία. Σήμερα απέναντι στη ρήψη πετρών και ξύλων προς το μέρος μας η αστυνομία δεν έκανε τίποτα. Για τον σημερινό σχεδιασμό της αστυνομίας υπάρχουν ευθύνες. Πρέπει να παραιτηθεί ο υπουργός άμεσα»
«Ήμασταν πέντε άτομα μας εγκλώβισαν, εργαζόμενοι και αστυνομικοί.  Μας έριχναν οι αστυνομικοί δακρυγόνα και οι εργαζόμενοι πέτρες και ξύλο. Τρέχαμε πανικόβλητοι, δεν βλέπαμε τίποτα μπροστά μας. Είναι συγκλονιστική η συνέργεια της Ελληνικός Χρυσός με την αστυνομία» δηλώνει από την πλευρά της η Δ. Καραθανάση, κάτοικος Μ. Παναγιάς.
 «Με πλάγιο τρόπο η αστυνομία ήθελε να μας εκτοπίσει και έφερε τους αλήτες. Μας έβαλαν μπροστά και μας χτυπούσαν για να φύγουμε. Αστυνομία, Μπόμπολας, Ελντοράντο είναι ένα. Χαρακτηριστικό είναι ότι η αστυνομία δεν έριχνε χημικά στους τραμπούκους αλλά σε μας που δεχόμασταν την επίθεση» συμπληρώνει ο Γ. Κυριανός, αντιπρόεδρος του δασικού συνεταιρισμού Μ. Παναγιάς και πρόεδρος της κοινότητας.
«Με χτύπησαν στην μέση. Την ώρα της επίθεσης η αστυνομία καθόταν και τους έβλεπε. Πρέπει να δει ο κόσμος ποιοι είναι οι τραμπούκοι τους οποίους καλύπτει η αστυνομία. Πρόκειται για μισθοφόρους της Eldorado Gold» τονίζει από την πλευρά της η Δ. Χρυσούλη ενώ παράλληλα διερωτάται με ποιανού εντολή έγιναν όλα αυτά; Αν ήταν δικιά του εντολή ο αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη πρέπει να παραιτηθεί. Αν πάλι δεν ήταν δικιά του εντολή πάλι πρέπει να παραιτηθεί γιατί δεν τον υπακούουν
Το ερώτημα «ποιος ελέγχει την αστυνομία. Η κυβέρνηση ή ή Eldorado Gold» έθεσε και η βουλευτής Χαλκιδικής του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Ιγγλέζη μιλώντας στο «Κόκκινο.
«Αυτό που συνέβη είναι πρωτοφανές! Τα ΜΑΤ, όχι μόνο επέτρεψαν στους μεταλλωρύχους, που είχαν προφανείς άγριες διαθέσεις, να φθάσουν στο σημείο της συγκέντρωσης των κατοίκων, αλλά συνασπίστηκαν μαζί τους! Η αστυνομία επιτέθηκε εναντίον των κατοίκων μαζί με τους μεταλλωρύχους της Eldorado Gold. Καταγγέλλω τους υπεύθυνους της Αστυνομίας, Μανωλά και Μαντουβάκη, για αυτό. Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση δεν  στρέφεται μόνο εναντίον των κατοίκων της Χαλκιδικής και του κινήματος εναντίον της ολέθριας εξόρυξης. Εκθέτει την ίδια την κυβέρνηση. Ποιος ελέγχει την αστυνομία; Η κυβέρνηση ή η Eldorado Gold; Ο κόσμος εδώ είναι απογοητευμένος. Δεν περίμενε ότι θα του ρίχνουν χημικά, όταν διαδηλώνει, και επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

alterthess

Οι Financial Times αποκαλύπτουν το σχέδιο ανατροπής: Οι ευρωπαίοι θέλουν έξω Λαφαζάνη-Καμμένο, μέσα Βενιζέλο-Θεοδωράκη

Οι «Financial Times» επιβεβαιώνουν στην ουσία τα σενάρια ανατροπής της σημερινής κυβέρνησης για χάρη ενός σχήματος χωρίς την Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη και τους ΑΝΕΛΛ, αλλά με Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ. Σε κοινό τους άρθρο οι Πίτερ Σπίγκελ και Κέριν Χόουπ αναφέρουν πως οι ευρωπαϊκές αρχές επιθυμούν ο Αλέξης Τσίπρας να... ξεφορτωθεί τους «ακροαριστερούς» από την κυβέρνησή του, προκειμένου το ενδεχόμενο μίας συμφωνίας με τους εταίρους να έρθει λίγο πιο κοντά.
 «Ο Τσίπρας πρέπει να αποφασίσει εάν θέλει να είναι πρωθυπουργός ή αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ», φέρεται να δηλώνει ευρωπαίος αξιωματούχος, με κορυφαίο στέλεχος υπουργείου Οικονομικών κράτους-μέλους της Ευρωζώνης να προχωρά ένα (ή μάλλον αρκετά) βήμα περισσότερο και να προβλέπει ότι «αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να επιβιώσει».
Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι δύο αρθρογράφοι των «FT», υπάρχουν και ορισμένα -περισσότερο μετριοπαθή- μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία παραδέχονται ότι υπάρχει πρόβλημα με την Αριστερή Πλατφόρμα, η οποία διαθέτει αρκετούς βουλευτές, ώστε να μπορεί ακόμη και να ρίξει την κυβέρνηση.
«Ήμασταν περισσότερο ένας χώρος κοινωνικού προβληματισμού και λιγότερο πολιτικό κόμμα... ως εκ τούτου είναι δύσκολο να δημιουργηθεί ένα σύστημα κομματικής πειθαρχίας. Όμως θα πρέπει να θυμάστε ότι δεν έχουμε ακόμη συμπληρώσει 100 ημέρες στην κυβέρνηση», παρουσιάζεται να υποστηρίζει -φυσικά ανώνυμα- στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ.
Πάντοτε κατά την εφημερίδα, ο επικεφαλής της Αριστερής Πλατφόρμας, Παναγιώτης Λαφαζάνης, είναι τόσο δημοφιλής στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ενώ η Αριστερή Πλατφόρμα διαθέτει τέτοια δύναμη, ώστε να ασκήσει βέτο σε δομικές μεταρρυθμίσεις που ζητούν από την κυβέρνηση οι πιστωτές της Ελλάδας.
Ωστόσο, ακόμα κι αν ο κ. Τσίπρας έχει υιοθετήσει μία περισσότερο μετριοπαθή στάση έναντι Βερολίνου και Βρυξελλών, είναι δύσκολο, συνεχίζουν οι «FT», να περιμένει κάποιος πως, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, θα προχωρήσει σε ανοιχτή σύγκρουση με τους επιθετικούς αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ.
Επιπλέον, προκειμένου να τον στηρίξει είτε το Ποτάμι είτε το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει, πρώτα, να διώξει και τον νυν κυβερνητικό του εταίρο, Πάνο Καμμένο.
«Θα ήταν καλύτερο να υπάρξει μία περισσότερο φιλοευρωπαϊκή, κεντροαριστερή κυβέρνηση συνεργασίας σε σύγκριση με την απρεπή συμμαχία μεταξύ ριζοσπαστών αριστερών και λαϊκιστών δεξιών», επισημαίνει ο Γιώργος Παγουλάτος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, παραδεχόμενος, όμως, ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς για μία τέτοια αλλαγή.

koutipandoras

Ο χρόνος είναι με το μέρος των ισχυρών. Ο χώρος όμως;

Ο έλεγχος του χρόνου από τους ισχυρούς έχει την ιστορική του παρουσία από τα χρόνια της επαναστατικής Ελλάδας μέχρι τις μέρες μας

* του Κωστή Χατζημιχάλη
Ο χρόνος είναι χρήμα, και οι δανειστές μας, μέσω των «θεσμών» ελέγχουν και τα δυο. Κραυγές όπως «οι ημερομηνίες είναι ασφυκτικές», «ο χρόνος τελειώνει», «χάθηκε πολύτιμος χρόνος, τρέξτε να προλάβετε» κ.ά. ακούγονται συνέχεια από πολιτικούς και κανάλια, καλλιεργώντας φόβο και άγχος. Οι πιέσεις για τον χρόνο δεν ακούγονται, φυσικά, πρώτη φορά. Όμως την περίοδο αυτή αλλάζουν περιεχόμενο και ένταση, γιατί η νέα αριστερή κυβέρνηση δεν λέει ναι σε όλα και ζητά χρόνο για να δώσει τις δικές της προτάσεις. Στον χρόνο επενδύουν και οι εδώ τοποτηρητές των δανειστών, ελπίζοντας σε «αριστερή παρένθεση».
Ο έλεγχος του χρόνου από τους ισχυρούς έχει την ιστορική του παρουσία από τα χρόνια της επαναστατικής Ελλάδας μέχρι τις μέρες μας, όπως εύστοχα σχολίασε ο Παντελής Μπουκάλας με αναφορές στο Σολωμό και στον Παλαμά. (Η Καθημερινή, 24.3.15). Τα αποσπάσματα των ποιημάτων που χρησιμοποίησε αποτυπώνουν την άνιση σχέση Ελλάδας-Ευρώπης, καυτηριάζοντας επίσης την αδιέξοδη θέση περί εθνικής μοναξιάς και ανάδελφου έθνους. Όμως ο χώρος, αυτός που μας έλαχε να ζούμε, ντόπιοι και φιλοξενούμενοι, ο χώρος-τόπος που πληγώνουμε καθημερινά, δεν ήταν και δεν είναι πάντα με το μέρος των ισχυρών.
Τα βουνά και τα νησιά, αυτή η ιδιόρρυθμη ορεινότητα και νησιωτικότητα που χαρακτηρίζει τη νότια απόληξη της Βαλκανικής χερσονήσου, ήταν χώροι-τόποι ανυπακοής και αντίστασης, καταφύγιο των διωκόμενων από το ’21, στον Ελληνοϊταλικό, στην Αντίσταση και στον Εμφύλιο. Οι σημερινές τουριστικές χρήσεις οι οποίες έχουν αντικαταστήσει τους παραδοσιακούς τρόπους παραγωγής και ζωής, δεν αφαιρούν «την τραγικότητα», όπως έγραφε ο Άγγελος Ελεφάντης, από χώρους-τόπους όπως ο Παρνασσός, το Βελούχι, ο Γράμμος, η Ύδρα, η Χίος, οι Σπέτσες, η Κρήτη. Και η Χάρτα του Ρήγα αποτυπώνει σε χάρτη και κείμενο τους ελεύθερους χώρους των κοινοτήτων της Βαλκανικής, δίνοντας το περίγραμμα μιας φαντασιακής ομόσπονδης οικουμενικής Ευρώπης.
Σήμερα τα επίδικα είναι εντελώς διαφορετικά, όμως και πάλι ο χώρος δεν ελέγχεται πάντα από τους ισχυρούς. Στα πέντε χρόνια των Μνημονίων αντισταθήκαμε με την ενσώματη παρουσία μας στους χώρους της πόλης, στις πλατείες και στους δρόμους, ενώ άλλες και άλλοι αντιστέκονταν στη Χαλκιδική, στον Ερημίτη της Κέρκυρας, στο Κάβο Σίδερο στη Κρήτη, στο Ελληνικό και στη Δραπετσώνα του παράκτιου μετώπου. Και τότε μας πίεζε ασφυκτικά ο χρόνος των δανειστών, αλλά οι αντιστάσεις των κινημάτων κέρδιζαν εναλλακτικό χρόνο καθυστερώντας αποφάσεις. Ο χώρος δεν έχει μόνο φυσικές, γεωμετρικές διαστάσεις κατακλύζεται από βιώματα τα οποία κινητοποιούν τους πολίτες, τους δίνει δυνατότητες να βρεθούν πρόσωπο-με-πρόσωπο, πέρα από ηλεκτρονικές δικτυώσεις. Αυτή τη δυναμική του χώρου η εξουσία τη φοβάται και γι’ αυτό την περιορίζει με καταστολή και περιφράξεις, από το Σύνταγμα και την Πουέρτα ντελ Σολ, μέχρι το πάρκο Γκεζί και τη Φρανκφούρτη.
Παράλληλα οι δανειστές και οι διεθνείς κερδοσκόποι διεκδικούν τμήματα ελληνικής γης, μια από τις υλικές πλευρές του χώρου, με πρόσχημα την αποπληρωμή του χρέους. Επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν από απόσταση την υφαρπαγή της γης, είχαν επιβάλει in situ τις θεσμικές εκτροπές των μνημονίων και το ΤΑΙΠΕΔ. Ενώ ελέγχουν τον χρόνο των εκταμιεύσεων με βάση τις νεοφιλελεύθερες ρυθμίσεις της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, ο χώρος, η γη και οι τρόποι εκμετάλλευσής τους ελέγχονται από το Ελληνικό Σύνταγμα και την αντίστοιχη νομοθεσία την οποία φρόντισαν να αλλάξουν για να ξεπουλήσουν τα πάντα. Το μνημονιακό θεσμικό πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού και οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας γης είναι δυο από τα μεγαλύτερα αγκάθια που έχει μπροστά της η αριστερή μας κυβέρνηση και τα σημάδια των αλλαγών που έχουμε μέχρι σήμερα είναι αντιφατικά (π.χ. η μη κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ), γι’ αυτό επιβάλλεται επαγρύπνηση κινημάτων και πολιτών.
Σε άλλη κλίμακα, η γεωπολιτική θέση της χώρας και ο χώρος της εθνικής κυριαρχίας δεν ελέγχεται άμεσα από τους δανειστές. Οι δυνατότητες εναλλακτικών χειρισμών είναι βέβαια περιορισμένες, δεδομένων των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας, όχι όμως ανύπαρκτες. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτή την κλίμακα αναφέρονται συνεχώς οι Αμερικανοί, φυσικά για τους δικούς τους λόγους, δείχνει όμως την ύπαρξη πεδίου ελιγμών και δεν χρειάζονται μαγκιές του τύπου «θ’ αφήσουμε να περάσουν μετανάστες-τζιχαντιστές». Γιατί ο ίδιος χώρος που σήμερα λειτουργεί ως πεδίο αντίστασης και ελπίδας μπορεί εύκολα να μετατραπεί αύριο σε ολοκαύτωμα.

 * Ο Κωστής Χατζημιχάλης είναι ομότιμος καθηγητής στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.

avgi

Τουσέν: «Τα δάνεια δεν είχαν σκοπό να σώσουν την Ελλάδα»

Τα δάνεια δεν είχαν σκοπό να σώσουν την Ελλάδα αλλά τις γαλλικές & γερμανικές τράπεζες επισήμανε ο Ερίκ Τουσέν 

«Όλα τα μέλη του ΔΝΤ γνώριζαν πως τα δάνεια δεν είχαν σκοπό να σώσουν την Ελλάδα αλλά τις Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες», υπογράμμισε ο Ερίκ Τουσέν, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους, που συγκροτήθηκε με απόφαση της Προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Ο Βέλγος καθηγητής, αφού πρώτα ευχαρίστησε για την πρόσκληση να παρουσιαστεί στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους, αναφέρθηκε για το έργο που έχει μπροστά της η Επιτροπή για τη διερεύνηση των πραγματικών γενεσιουργών αιτιών που δημιούργησαν και εκτόξευσαν το χρέος. Όπως ξεκαθάρισε ο στόχος της επιτροπής είναι να εξεταστεί ποιο από το τμήμα του ελληνικού χρέους είναι απεχθές και μη βιώσιμο.
Αναλύοντας εξήγησε πως «αθέμιτο χρέος είναι αυτό το κομμάτι του χρέους που δημιουργήθηκε χωρίς να λάβει υπόψη το δημόσιο συμφέρον αλλά για να στηρίξει μία μικρή προνομιούχα μειοψηφία. Το παράνομο χρέος είναι το χρέος που δημιουργήθηκε κατά παράβαση του συνταγματικού συστήματος. Το απεχθές είναι το χρέος που παραχωρήθηκε με όρους που παραβιάζουν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών. Το μη βιώσιμο χρέος είναι το χρέος που μπορεί να πληρωθεί μόνο με δραματικές συνέπειες για τους πολίτες, όπως η υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης, παιδείας, υγειονομικής περίθαλψης και αύξηση της ανεργίας».
«Το ελληνικό χρέος πριν την είσοδο της χώρας στο μνημόνιο το 2009 ήταν 113% του ΑΕΠ και με την παρέμβαση του ΔΝΤ και της Ευρώπης το χρέος έφθασε στο 175% του ΑΕΠ το 2014″, είπε ο Βέλγος καθηγητής και συμπλήρωσε ότι «ο λογιστικός έλεγχος θα αναλύσει τη νομιμότητα της διαδικασίας του μνηνονίου. Θα ερευνηθούν μεταξύ άλλων και οι όροι των δανείων».

Ο Ερίκ Τουσέν είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης και πρόεδρος της CADTM, της Επιτροπής για τη Διαγραφή του Χρέους του Τρίτου Κόσμου, καθώς και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της γαλλικής οργάνωσης ATTAC και έχει αναλάβει τον Επιστημονικό Συντονισμό της διεθνούς ομάδας.

http://www.activistis.gr/

ΑΚΟΥΣΑ ΟΤΙ ΜΙΛΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥ

«Άκουσα ότι μιλήσατε πολιτισμένα με τον δολοφόνο του πατέρα μου. Αυτός όμως κανέναν πολιτισμό δεν επέδειξε όταν σκότωνε τα θύματά του…». Αυτό είπε ο Περιφερειάρχης Στερεάς, Κώστας Μπακογιάννης, στη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βάσω Λέβα…. στηλιτεύοντας την επίσκεψη της βουλευτίνας στον Κουφοντίνα που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Λαμίας.
Μπράβο του, καλά έκανε το παλικάρι και εξέφρασε τη διαμαρτυρία του. Κι επειδή όταν έτερος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Βασίλης Κυριακάκης, ρωτώντας τον Κώστα Μπακογιάννη γιατί ασκεί κριτική στην Κυβέρνηση και δεν μιλάει για θέματα που αφορούν την Περιφέρεια Στερεάς, εισέπραξε την απάντηση: «Απαγορευτικά βγάζει μόνο το λιμεναρχείο. Στις δημοκρατίες δεν υπάρχει λογοκρισία. Και φυσικά μιλάω για θέματα που μας αφορούν όλους και την Περιφέρεια, όπως οι φυλακές Δομοκού», θα εκμεταλλευτώ την απουσία απαγορευτικού για να πω κι εγώ πέντε πράγματα.
Είχα ένα φίλο 45 χρονών. Τον έχασα μέσα σε μια νύχτα όταν έσκασε ο εγκέφαλός του και γέμισε αίματα. Δεν πέθανε. Δολοφονήθηκε. Ο δολοφόνος κρατούσε το όπλο τού «ναι σε όλα». Χρέη, κυνήγι από τις τράπεζες, απλήρωτο ΤΕΒΕ, λουκέτο, αδυναμία να συνεχίσει να σπουδάσει το παιδί του, σβήσιμο κάθε ίχνους αξιοπρέπειας, ταπεινωμένος, εξευτελισμένος, εκβιαζόμενος για κατασχέσεις, αϋπνία, άγχος, απόγνωση, απόγνωση, απόγνωση ΤΕΛΟΣ!
Εγώ είχα έναν φίλο. Τον έχασα. Χάθηκαν με τον ίδιο τρόπο, από το ίδιο όπλο, πολλοί φίλοι άλλων. Υπήρχε ηθική αυτουργία σε αυτά τα εγκεφαλικά, σε αυτά τα εμφράγματα, σε αυτές τις αυτοκτονίες. Βλέπεις, σήμερα δεν είμαστε οι γραφικοί του παρελθόντος που φαντασιωνόμασταν θανάτους εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής για να «χτυπήσουμε την κυβέρνηση». Σήμερα έχει αναγνωριστεί με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι στην Ελλάδα υπάρχει ανθρωπιστική κρίση, η οποία είναι αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και μέσα στην ανθρωπιστική κρίση εντάσσονται αυτοί οι θάνατοι.
Θάνατοι από εκτελέσεις με εκτελεστικό απόσπασμα τις κυβερνήσεις και τους βουλευτές που ψήφιζαν «ναι στις ανθρωποθυσίες». Υπάρχουν πολλών ειδών τρομοκρατικές οργανώσεις. Άλλες που τα μέλη τους φοράνε κουκούλες και άλλες που τα μέλη τους φοράνε γραβάτες, κοστούμια και ταγιέρ.
Έμαθα, λοιπόν, ότι μιλάτε πολιτισμένα με τα μέλη του δεύτερου είδους τρομοκρατικής οργάνωσης. Ότι είστε συγγενείς με κάποια από αυτά τα μέλη. Ότι ακόμη τα στηρίζετε. Ότι ακόμη θέλετε να επιστρέψουν στη δράση και να αρχίσουν πάλι να οδηγούν ανθρώπους στο θάνατο. Ξέρετε, οι Κουφοντίνες είναι στη φυλακή. Οι άλλοι τρομοκράτες όμως είναι ελεύθεροι και υπερασπίζονται τις δολοφονικές πολιτικές τους μέσα στη Βουλή. Και επιστρέφουν σπίτια τους όταν το κάνουν, ενώ ο δικός μου φίλος δε βγαίνει από τον τάφο του. Εκεί είναι το σπίτι του.
Ξέρετε, δεν είχε όνομα και επίθετο μόνο ο Παύλος Μπακογιάννης. Είχε και ο φίλος μου και οι αμέτρητοι φίλοι άλλων, που είναι νεκροί. Δεν έχουν καθόλου μικρότερη αξία από τον Παύλο Μπακογιάννη. Και νομίζω ότι όπως είναι στη φυλακή οι δολοφόνοι του Παύλου Μπακογιάννη, θα έπρεπε να είναι και οι δολοφόνοι του Γιώργου, του Κώστα, της Ελένης. Εκτός και αν δεν ισχύει το «Απαγορευτικά βγάζει μόνο το λιμεναρχείο», αλλά απαγορευτικά βγάζει και η δημοκρατία σας, λέγοντας «αυτούς τους τρομοκράτες δικαιούσαι να τους συλλάβεις, εκείνους τους τρομοκράτες δεν πρέπει να τους πειράξεις». Αν είναι έτσι, πάω πάσο.
Αν είναι έτσι, έχει απόλυτο δίκιο ο κύριος περιφερειάρχης Στερεάς που θρηνεί μόνο για τον πατέρα του και δηλώνει ότι «Είναι ακατανόητο να κλείνουν οι φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Δομοκό . Μιλάμε για μία παγκόσμια πρωτοτυπία, πουθενά αλλού δεν έχουν καταργηθεί τέτοιες φυλακές λες και όλοι οι έγκλειστοι είναι ίδιοι».
Άλλωστε, αυτές οι φυλακές πέραν των άλλων είναι και ένα… αναπτυξιακό έργο για την εκλογική περιφέρεια του κ. Μπακογιάννη. Το δήλωσε ο ίδιος λέγοντας «Και φυσικά μιλάω για θέματα που μας αφορούν όλους και την Περιφέρεια, όπως οι φυλακές Δομοκού». Είναι κρίμα να χαθεί ένα τέτοιο αναπτυξιακό έργο που θα φέρει έσοδα από το κέτερινγκ, μέσα από τα χέρια ενός φέρελπι πολιτικού που βλέπει σε αυτό το πεδίο πολέμου μόνο έναν νεκρό, αγνοώντας χιλιάδες άλλους.

Υγ: Παραθέτω ένα τελευταίο απόσπασμα από την υπουργικού ύφους και περιεχομένου δήλωση του κ. Μπακογιάννη: «ΕΜΕΙΣ από την πλευρά μας θέλουμε να ελπίζουμε ότι θα σταλεί επιτέλους ένα ισχυρό μήνυμα: Ότι η βία δεν είναι αποδεκτό μέσο επίλυσης διαφορών. Αλλιώς πολύ φοβάμαι ότι εκτρέφουμε το τέρας του αυταρχισμού και του φασισμού».
Σωστά! Τώρα ας κοιτάξει αυτή τη φωτό κι ας απαντήσει στην ερώτηση: «Στη μαμά σου, το είπες;»



kartesios.com

Κυβέρνηση και όχι ομοσπονδία

Η περίοδος χάριτος προς την κυβέρνηση, αυτή που απλόχερα, παρά την κρισιμότητα των στιγμών, προσφέρει η κοινωνία, δεν θα κρατήσει για πάντα

Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου εξελέγη για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία του τόπου ένα δημοκρατικό και μη αρχηγικό κόμμα. Το σύστημα διακυβέρνησης στην Ελλάδα είναι "πρωθυπουργοκεντρικό", όπερ σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα με δική του ευθύνη και δικές του επιλογές να κυβερνά τη χώρα χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, στο μέτρο βέβαια που διατηρεί την εμπιστοσύνη της Βουλής, δηλαδή συμπαγή την κυβερνητική πλειοψηφία. Ο Αλ. Τσίπρας δεν προέρχεται από αυτήν τη σχολή των πολιτικών, αλλά από έναν δημοκρατικά οργανωμένο και συμμετοχικό πολιτικό φορέα. Και αυτές οι ποιότητες έγινε προσπάθεια να μεταλαμπαδευθούν στο κυβερνητικό σχήμα.
Είναι αναμενόμενο αυτή η αλλαγή προτύπου, η οποία μάλιστα συνδυάζεται και με μία οιονεί καθεστωτική αλλαγή, αφού για πρώτη φορά σπάει η εναλλαγή των αστικών κομμάτων στην εξουσία, να εμφανίζει προβλήματα, αρρυθμίες, δυσκολίες προσαρμογής. Όλα αυτά είναι λογικά και αναμενόμενα ώς ένα βαθμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μπορούν να διαιωνίζονται και να καθίστανται πολιτικά χαρακτηριστικά της κυβέρνησης. Η πολυτέλεια την οποία είχε ο ΣΥΡΙΖΑ ως μικρό κόμμα να λειτουργεί "στο περίπου" και με ρυθμούς ελάσσονος αντιπολίτευσης δεν μπορούν επ' ουδενί να ισχύουν σε μια κυβέρνηση η οποία μάλιστα δίνει αγώνα σε πολλαπλά μέτωπα. Πρέπει να είναι σαφές πού αρχίζει και πού τελειώνει η κυβερνητική πολιτική και να μην εξαρτάται από ερμηνείες. Πρέπει να ξέρουμε ποιοι είμαστε, που είμαστε και πού είναι ο αντίπαλος. Χρειάζονται κινήσεις πυκνής πολιτικής τάξεως και όχι ακροβολισμοί. Πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί η κυβέρνηση να δίνει την εικόνα ομοσπονδίας υπουργών οι οποίοι πορεύονται όχι με άξονα την κεντρική κυβερνητική πολιτική και τις απαιτήσεις της συγκυρίας, αλλά με βάση τις ιδιαίτερες απόψεις και προτεραιότητές τους.
Τέτοιου είδους φαινόμενα, ακόμη και αν δεν αφορούν τα πολύ βασικά της κυβερνητικής πολιτικής, συχνά μεγεθύνονται από τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα έλλειψης σοβαρότητας και ευθύνης. Η περίοδος χάριτος προς την κυβέρνηση, αυτή που απλόχερα, παρά την κρισιμότητα των στιγμών, προσφέρει η κοινωνία, δεν θα κρατήσει για πάντα. Αυτό που επείγει είναι η κυβέρνηση να στοιχηθεί, να "σφίξει" ως μπλοκ ή, όπως λέμε και στον δρόμο, "να κάνουμε αλυσίδες, σύντροφοι".

avgi

La Tribune: Πώς ο Τσίπρας γύρισε το παιχνίδι

Για «γύρισμα του παιχνιδιού» από τον Αλέξη Τσίπρα κάνει λόγο η γαλλική «La Tribune», υπογραμμίζοντας πως η ελληνική κυβέρνηση κατάφερε να προσαρμοστεί στην «στρατηγική της ασφυξίας». «Η πίεση γύρισε πίσω στην Άνγκελα Μέρκελ» γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντάν στην ανάλυσή του.
Ο γνωστός αρθρογράφος - αναλυτής αναφέρεται σε «αξιοσημείωτη αλλαγή πορείας». Η Ελλάδα αφού κατάφερε να μην ενδώσει στην πίεση των πιστωτών της βρίσκεται πλέον σε ισχυρότερη θέση, καθώς πλέον ο δανειστής θα πρέπει να επιλέξει αν θα δεχτεί τους όρους του οφειλέτη ή θα τα χάσει όλα.
Παρουσιάζοντας την «στρατηγική της ασφυξίας» και των πιέσεων από τους ευρωπαίους πιστωτές, τονίζει πως αυτή η «ευρωπαϊκή στρατηγική βασίστηκε σε μια βεβαιότητα, πως η Ελλάδα θα αρνείτο να αναστρέψει το παιχνίδι επιλέγοντας τη χρεοκοπία ή την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ». Αυτή η βεβαιότητα όμως «δεν είχε κανένα νόημα», καθώς, όπως αναφέρει, «η ελληνική κυβέρνηση ήδη από τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου είχε προχωρήσει σε σοβαρές παραχωρήσεις για να αποφευχθεί η ρήξη». «Στην πραγματικότητα αυτό ήταν και το αδύναμο σημείο της ευρωπαϊκής στρατηγικής. Αντίθετα ο Αλέξης Τσίπρας ανέπτυξε τη δική του στρατηγική η οποία φαίνεται να αποδίδει καρπούς».
Το πρώτο μέρος αυτής της στρατηγικής ήταν να κερδίσει χρόνο. Η Αθήνα μπήκε στο παιχνίδι των ευρωπαίων. Όμως οι παραχωρήσεις αυξάνονταν σταδιακά. «Τον Φεβρουάριο εγκατέλειψε την ιδέα για διαγραφή μέρους του χρέους. Λίγο αργότερα δεσμεύτηκε να μην προχωρήσει σε ‘μονομερείς ενέργειες’ και αποδέχτηκε να παρουσιάσει νέα λίστα μεταρρυθμίσεων και να προχωρήσει σε ορισμένες ιδιωτικοποιήσεις. Οι Ευρωπαίοι εξέλαβαν αυτές τις κινήσεις ως αποτυχία δήλωναν ικανοποιημένοι. Όμως στην πραγματικότητα αυτές οι παραχωρήσεις δεν έγιναν για τους ευρωπαίους αλλά για τον ελληνικό λαό, ώστε να διαφανεί η βούληση της κυβέρνησης για διαπραγμάτευση με την Ευρώπη και η ειλικρινής δέσμευση για παραμονή στο ευρώ, διατηρώντας όμως το βασικό αίτημα αυτό για το οποίο ψήφησαν όλοι οι Έλληνες, όχι μόνο αυτοί που ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ: Το τέλος της λιτότητας και της ταπείνωσης του ελληνικού λαού», γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντάν.
Όπως σημειώνει, με την στρατηγική αυτή της ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε την εντύπωση πως οι ευρωπαίοι ενισχύθηκαν, όμως στην πραγματικότητα αποδυναμώνονται. Όσο περνάει ο καιρός οι Έλληνες εξοργίζονται ακόμη περισσότερο από τη στάση των ευρωπαίων και ο Αλέξης Τσίπρας γίνεται όλο και πιο δημοφιλής που δεν υποκύπτει στις πιέσεις. Η ‘νέα τρόικα’ θυμίζει όλο και περισσότερο την παλιά και η λέξη ‘ρήξη’ ακούγεται όλο και περισσότερο. Όμως ο Έλληνας πρωθυπουργός γνωρίζει πως μια κατά μέτωπον επίθεση δεν  συμφέρει την Ελλάδα και έτσι εξαπέλυσε μια «επίθεση φιλίας» προς την Άνγκελα Μέρκελ ενώ ζήτηση και τη σύγκληση της μίνι Συνόδου Κορυφής. Παράλληλα απέστειλε και τη λίστα με τις μεταρρυθμίσεις στέλνοντας ξεκάθαρα μηνύματα «καλής θέλησης».
«Ξέρει όμως πως για να πετύχει μια το στόχο του θα πρέπει να σταθμίσει τις δυνάμεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών», αναφέρει και υπογραμμίζει πως για αυτό από την Αθήνα στέλνουν και μηνύματα πως ακόμη και η ρήξη είναι πιθανή, αν και «αναμφίβολα ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιθυμεί τη ρήξη». Ο Ρομαρίκ Γκοντάν, αναφερόμενος τόσο στην επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μόσχα, όπου θα συναντηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, όσο και στα δημοσιεύματα του Reuters και της Telegraph, όπου Έλληνες αξιωματούχοι φέρονται να ενημερώνουν πως σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, στις 9 Απριλίου, δεν θα πληρώσει τη δόση του ΔΝΤ και πως η Ελλάδα επεξεργάζεται σχέδιο απευθείας ρήξης.
Η πίεση πλέον είναι και στην πλευρά των ευρωπαίων. Αν συνεχίσουν τη στρατηγική της ασφυξίας κινδυνεύουν πολύ, σχολιάζει ο Ρομαρίκ Γκοντάν, προσθέτοντας πως «ο χρόνος δεν κυλά πλέον υπέρ τους». Το να πιέζεις οικονομικά την Ελλάδα μπορεί να είναι μια «καλή ευκαιρία για να την αναγκάσεις να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις, αλλά μπορεί να θέσει επίσης σε κίνδυνο τις υπόλοιπες κυβερνήσεις της ευρωζώνης». Το επόμενο Euroworking Group θα είναι «η ευκαιρία» για τους Ευρωπαίους να σταθμίσουν τους κινδύνους της στρατηγικής τους, δεδομένης και της χρονικής στιγμής που είναι προγραμματισμένο να διεξαχθεί, μία ημέρα πριν από τη λήξη της αποπληρωμής του ΔΝΤ και δύο ημέρες μετά την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στη Μόσχα.
Όπως και στις παραμονές της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου, ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε την Άνγκελα Μέρκελ προ των ευθυνών της. Γνωρίζει πως η καγκελάριος δεν είναι πρόθυμη να αναλάβει το κόστος και τους κινδύνους μιας ελληνικής εξόδου από το ευρώ. «Η Άνγκελα Μέρκελ στις 20 Φεβρουαρίου αποκήρυξε σαφώς τη στρατηγική του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο ενός Grexit», γράφει ο Ρομαρίκ Γκοντάν, προσθέτοντας πως «σε κάθε περίπτωση ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε στην καγκελάριο το δίλημμα  να πάρει το πολιτικό ρίσκο μιας ελληνικής χρεοκοπίας ή να πάρει το ρίσκο μιας παροχής βοήθειας στην Ελλαδα χωρίς τις μεταρρυθμίσεις». «Δίλημμα για το οποίο θα κληθεί να πάρει απόφαση μέσα στο Σαββατοκύριακο του Πάσχα (των καθολικών)», συμπληρώνει ο Γκοντάν.
Καταλήγοντας ο αναλυτής τονίζει πως ο Αλέξης Τσίπρας αν και υποτιμήθηκε από τον ξένο Τύπο επιδεικνύει στρατηγική ενός έξυπνου ηγέτη. «Ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να μην είναι σίγουρος για τη νίκη, αλλά αποδείχτηκε πως είναι ένας από τους λίγους ευρωπαίους ηγέτες που μπόρεσε να σηκώσει κεφάλι, από άποψη τακτικής, απέναντι στην Άνγκελα Μέρκελ».

tvxs

Κοτζιάς: Η Γερμανία δεν έχει δώσει ούτε ένα σεντ στην Ελλάδα και έβγαλε 80 δισ. ευρώ

Ούτε ένα σεντ δεν έχει δώσει στην Ελλάδα η Γερμανία, την ίδια στιγμή που έχει βγάλει 80 δισ. eυρώ, αναφέρει σε συνέντευξή του στην ιταλική HuffPost, o Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς.

“Πρέπει να κατανοήσουν οι Γερμανοί ότι ούτε κλέφτες, ούτε απατεώνες είμαστε, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχουν δώσει ούτε ένα σεντ στην Ελλάδα, αλλά εγγυήσεις, και έχουν βγάλει ογδόντα δισεκατομμύρια κέρδη”, είπε ο υπουργός απαντώντας σε ερώτηση σχετικά για το πώς μπορούν να βελτιωθούν οι ελληνογερμανικές σχέσεις, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι αυτό που πρέπει να γίνει είναι να βελτιωθεί πρώτα η ατμόσφαιρα στην κοινή γνώμη των δυο κρατών.
Παράλληλα, ο Νίκος Κοτζιάς πιστεύει ότι «θα πρέπει αποφύγουν οι Έλληνες να συνδέουν την κριτική στην πολιτική της Γερμανίας με τα χαρακτηριστικά και τις νοοτροπίες του γερμανικού λαού, που είναι λαός με μεγάλη κουλτούρα και εργατικότητα».
«Ο ελληνικός λαός στηρίζει την κυβέρνηση διότι έχει δει τα πρώτα δείγματα και έχει διαπιστώσει ότι αντιστέκεται και θέλει να διαπραγματευθεί, ότι έχει ξεπεράσει, δηλαδή, και βοηθά συναισθηματικά τον ελληνικό λαό να ξεπεράσει η πολιτική μας, το αίσθημα της ταπείνωσης», αναφέρει, επίσης, ο υπεύθυνος της ελληνικής διπλωματίας, σύμφωνα με τον οποίο «όλοι οι ευρωπαίοι έχουν κατανοήσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παρένθεση, ότι δεν μπορούν να τον στραγγαλίσουν μέσα σε μερικές ημέρες, όπως είχαν την αυταπάτη ορισμένοι».
«Η Ευρώπη πρέπει να μάθει να ζει με μια διαφορετική αντίληψη και μια διαφορετική πολιτική, η οποία νομίζω ότι σε μερικούς μήνες θα γίνει κυρίαρχη και σε σειρά άλλων κρατών», δήλωσε ο κύριος Κοτζιάς.
Σχετικά με τη διαπραγμάτευση
Σε ερώτηση σχετικά με την διαπραγμάτευση με τους εταίρους και το «πόσο δύσκολη είναι», ο κ. Κοτζιάς απαντά: «δεν νομίζω ότι η κατάσταση πρέπει να είναι δύσκολη, νομίζω ότι κάποιοι θέλουν να μας κάνουν δύσκολη την κατάσταση. Θεωρώ ότι κάποιοι έχουν και πολιτικές σκοπιμότητες στην αντιμετώπιση της Ελλάδος. Νομίζω ότι η Ευρώπη είναι ένας μεγάλος, ιστορικός, θεσμός που ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι η στήριξη στους κανόνες δικαίου και η αναζήτηση συμβιβασμών. Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι θα υπάρξει κάποιος ο οποίος θα παραβιάσει κανόνες δικαίου, που είναι θετικοί ως προς την Ελλάδα, ή θα αποφύγει έναν καλό και δημιουργικό συμβιβασμό, τον οποίο και επιδιώκουμε».
Ο υπουργός εξωτερικών κατέστησε σαφές, παράλληλα, ότι υπάρχουν δυο ξεχωριστά πράγματα, τα οποία είναι το χρέος, και η πολιτική, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα λέει ότι θα πληρώσει τις δόσεις της, αλλά και ότι πρέπει να αλλάξει η πολιτική για να αναπτυχθεί η χώρα και η οικονομία της. «Κάποιοι, μόλις ακούνε ότι θα αλλάξουμε την πολιτική, ψευδώς λένε ότι δεν θέλουμε να πληρώνουμε και ότι είμαστε τεμπέληδες», υπογράμμισε, επίσης, ο κύριος Κοτζιάς.
«Κάποιοι, προσθέτει ο υπουργός «θεωρούν ότι απόδειξη πως θέλουμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας, είναι να συνεχίσουμε μια καταστρεπτική πολιτική. Δηλαδή, είναι σαν κάποιος να φέρει έναν γιατρό στο σπίτι του και να λέει ο γιατρός ότι πρέπει να δώσουμε δηλητήριο στον ασθενή και να επιμένει: αν δεν δώσω δηλητήριο στον ασθενή σημαίνει ότι δεν θέλετε να με πληρώσετε».
Συνάντηση Τσίπρα – Πούτιν
Αναφερόμενος στην επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα στην Μόσχα και στο θέμα των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, ο κύριος Κοτζιάς μεταξύ των άλλων τόνισε:
«Όταν στην πολιτική χρησιμοποιούνται κάποια μέσα, ο σκοπός είναι να φέρουμε την άλλη πλευρά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Δεν θεωρούμε ότι μπορούν να χρησιμοποιούνται οι κυρώσεις προκειμένου να εξοντώσεις την άλλη πλευρά, διότι δημιουργείς μόνον αστάθεια και μπορεί και να οδηγηθείς και σε χάος. Θυμίζω δε ότι επί πάρα πολλά χρόνια όλη η Δύση κουνούσε το δάχτυλο μπροστά στην Ελλάδα, επειδή είχαμε κάνει το εμπάργκο στην ΦΙΡΟΜ. Ο πρωθυπουργός πάει στην Ρωσία, θέλοντας να ενισχύσει την συνεργασία μας με μια σημαντική χώρα για την εξωτερική μας πολιτική αλλά και για το εμπόριό μας. Πάει σε μια χώρα με την οποία έχουμε μεγάλο έλλειμμα, αφού οι εισαγωγές μας από την Ρωσία είναι οκτώ φορές μεγαλύτερες από τις εξαγωγές μας. Άρα θα πρέπει να βρούμε τρόπους να ενισχύσουμε τις οικονομικές και εμπορικές μας σχέσεις, ώστε να μειωθεί το έλλειμμα αυτό».
Ερωτηθείς αν οι επαφές με την κυβέρνηση του Πεκίνο και της Μόσχας σχετίζονται με βούληση να αυξηθούν οι ρωσικές και κινεζικές επενδύσεις στην Ελλάδα, δεδομένης λόγω και των διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με την Ευρώπη, ο υπουργός τω εξωτερικών απάντησε:
«Εξήγησα σε μια συνάντηση που είχα με τους πρέσβεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι το βρίσκω πάρα πολύ παράξενο, όταν ο κύριος Ρέντσι πάει στην Μόσχα ή όταν η κυρία Μέρκελ πάει στο Πεκίνο, και οι υπουργοί εξωτερικών από τις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επισκέπτονται για λόγους διακρατικού συμφέροντος και συνεργασίας την Μόσχα και το Πεκίνο, όλοι να το θεωρούν αυτονόητο και επιτυχές. Κάθε φορά που η Ελλάδα επιδιώκει να αναπτύξει τις σχέσεις της με τις αναδυόμενες αγορές -στην επιστήμη λέμε με τους υπόλοιπους χωρίς την Δύση- κάποιοι κύκλοι αντιδρούν ως να έχουμε εγκαταλείψει την Δύση και να προχωρούμε σε πισώπλατο χτύπημα στα συμφέροντά τους». Οι δυο κύριες αιτίες, σύμφωνα με τον κύριο Κοτζιά, είναι –πρώτον- κάποια λανθασμένα στερεότυπα που αφορούν την χώρα μας και- δεύτερον- η αντίληψη κάποιων ισχυρών χωρών της Δύσης που νομίζουν ότι οι σχέσεις με την Κίνα και την Ρωσία πρέπει να αποτελούν αποκλειστικό τους προνόμιο.

koutipandoras

Τζαμπατζήδες των καναλιών

γράφει ο Φέλιξ
Θυμάμαι τον σαρκασμό και το μίσος με τον οποίο οι σχολιαστές των καναλιών, οι Μπάμπηδες και οι Γιάννηδες, αντιμετώπιζαν τους ανθρώπους που δεν είχαν να πληρώσουν ούτε το εισιτήριο του μετρό. Τη λοιδορία με την οποία αντιμετώπιζαν όποιον έλεγε πως δεν πληρώνει διόδια γιατί είναι παράνομα. Τα υποτιμητικά επίθετα που απέδιδαν σε όσους συνέδεαν το ρολόι της ΔΕΗ για να μην πεθάνουν απ το κρύο. Θυμάμαι και την κυρία Λένα Διβάνη, συγγραφέα και διανοούμενη του πολιτικά ορθού, να χαρακτηρίζει τζαμπατζή ένα 18χρονο που σκοτώθηκε στην καταδίωξη από έναν ελεγκτή.
Χθες η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως θα εισπράξει από τα κανάλια 40 εκατομμύρια ευρώ που αντιπροσωπεύουν τέλη που δεν κατέβαλαν. Οι τζαμπατζήδες των καναλιών δεν ενοχλήθηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Την ώρα που οι Βενιζέλοι και οι Στουρνάρες έβαζαν χαράτσια και φόρους και στην αναπνοή ακόμη, δεν ζητούσαν το φόρο απ' τα κανάλια, δεν πείραζαν τους τζαμπατζήδες των καναλιών. Αν και το παράδειγμα είναι αρκετό για να καταλάβει κάποιος γιατί η αγάπη των εκδοτών για το Σαμαρά και τον Βενιζέλο, υπάρχουν πολλά ακόμη που δείχνουν τη διαπλοκή.
Όσοι κατηγορούσαν τους Έλληνες μέσω καναλιών πως φταίνε για την κρίση γιατί ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, είναι αυτοί που ζουν με δάνεια που ίσως ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο. Όχι μόνο ζούσαν με υψηλούς μισθούς πάνω από τις δυνατότητές τους, αλλά τους πληρώνουμε κιόλας αφού τα δάνεια αυτά καλύπτονται με δημόσιο χρήμα από την ανακεφαλαιοποίηση. Ζουν δηλαδή πάνω απ' τις δυνατότητές μας.
Η απόφαση της κυβέρνησης να δημοσιοποιήσει τα χρέη από τα τέλη των καναλιών, αποδεικνύει όμως ένα μεγάλο σκάνδαλο, που είναι η διαχείριση των ψηφιακών συχνοτήτων. Τα εννιά κανάλια με εθνική άδεια, πρέπει να πληρώσουν για χρήση των παλιών αναλογικών συχνοτήτων,τέλη 24 εκατομμυρίων ευρώ για τέσσερα χρόνια.
Προσέξετε τώρα. Η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου, έδωσε τις ψηφιακές συχνότητες για όλα τα κανάλια της χώρας στη Digea για 18 εκατομμύρια ευρώ και για χρήση 15 χρόνων.
Δηλαδή αν εκχωρούσε μόνο εννιά συχνότητες στη Digea για 15 χρόνια, με βάση το τέλος που αναφέρει ο νόμος, έπρεπε να πληρώσουν 90 εκατομμύρια. Σκεφθείτε ότι παραχωρεί ψηφιακές συχνότητες και όχι αναλογικές που αφορούν όλη τη χώρα, δηλαδή εκατοντάδες κανάλια, για 18 εκατομμύρια. Ο ορισμός του τζαμπατζή. Ή της διαπλοκής αν θέλετε. Αλλά θα περιμένουμε να τον περιγράψει η κυρία Λένα Διβάνη.

koutipandoras

Μπορείτε να καταδικάσετε το δημοσιογράφο, αλλά όχι και την αλήθεια

Του Κώστα Βαξεβάνη
Η δημοσίευση είναι η ψυχή της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας. Ακόμη και αν αυτή η δημοσίευση αφορά την απόφαση του δικαστηρίου να με καταδικάσει για συκοφαντική δυσφήμηση του Ανδρέα Βγενόπουλου, σε μια από τις πολλές μηνύσεις που μου έχει κάνει. Ναι, τρεις δικαστές, αποφάσισαν πως έπρεπε να καταδικαστώ με 26 μήνες φυλάκιση για όσα έγραψα για τον Βγενόπουλο. Την ώρα που άλλοι δικαστικοί λειτουργοί ερευνούν το Βγενόπουλο με βάση ακριβώς όσα έχω γράψει.
Θα μπορούσα να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους όλο αυτό είναι μια νομική σχιζοφρένεια, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι μια λειτουργία της Δικαιοσύνης υποκριτική και επικίνδυνη. Όχι γιατί καταδίκασε εμένα, αλλά γιατί η ίδια αυτοαναιρείται και εκτίθεται. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπουργός που καταχράστηκε την εμπιστοσύνη μας, έκρυψε τη λίστα Λαγκάρντ, είπε ψέματα γι’ αυτή και τελικώς σύμφωνα με το δικαστήριο παραποίησε στοιχεία της, δικάστηκε με 12 μήνες φυλάκιση. Σε εμένα επιφύλασσαν ποινή δυόμισι φορές πάνω για συκοφαντική δυσφήμηση, κάτι που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν αποτελεί καν ποινικό αδίκημα.
Στο συνάδελφό μου Γιάννη Συμεωνίδη επέβαλαν ποινή 8 μηνών, και παρά το λευκό ποινικό του μητρώο, δεν του αναγνώρισαν το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Ο Γιάννης έκανε το λάθος στην απολογία του, προσπαθώντας να δείξει πως ο δημοσιογράφος οφείλει να είναι κριτικός απέναντι σε κάθε εξουσία, να πει τη γνωστή ρήση του Τζέρεμι Πάξμαν "ο δημοσιογράφος οφείλει να συμπεριφέρεται απέναντι στην εξουσία όπως ένας σκύλος απέναντι σε μία κολώνα”. Δεν ξέρω αν οι δικαστές τοποθέτησαν τον εαυτό τους στη θέση της κολώνας και θορυβήθηκαν, αλλά δεν αναγνώρισαν κανένα ελαφρυντικό.
Καταπάτησαν κάθε έννοια μέτρου και απονομής Δικαιοσύνης και επέτρεψαν στον εαυτό τους να αποδώσει ποινές και όχι Δικαιοσύνη με προσωπικά κριτήρια αντιπάθειας και εκδικητικότητα.
Δεν πρόκειται να ανακράξω όπως κάνουν από δολοφόνοι έως πρωθυπουργοί πως “έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη” για να εξασφαλίσω τη μελλοντική εύνοιά της. Κάτι τέτοιο θα ήταν υποκριτικό, ενάντια στις αρχές μου και πολύ περισσότερο στην ίδια την πραγματικότητα. Αν η Δικαιοσύνη ήταν Δικαιοσύνη, δεν θα ζούσαμε σε περιβάλλον διάχυτης διαφθοράς, η διαπλοκή θα είχε νικηθεί από τη Δικαιοσύνη και οι φυλακές θα φιλοξενούσαν τους εγκληματίες του λευκού κολάρου και όχι πορτοφολάδες. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη, το παραδικαστικό δεν θα βάλτωνε επί 5 χρόνια στα εισαγγελικά γραφεία, οι δικογραφίες για τραπεζίτες και επώνυμους θα προχωρούσαν και νομίζω πως αρκετοί δικαστές θα ήταν λιγότερο πλούσιοι. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα είχε καταδικάσει έστω έναν από το μεγάλο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και στο εδώλιο του κατηγορουμένου δίπλα στον Άκη Τσοχατζόπουλο θα υπήρχαν πολλοί ακόμη υπουργοί. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα είχε και φωνή για να διαμαρτυρηθεί για τους νόμους αμνηστίας και συγκάλυψης που ψηφίζει η Βουλή για να απαλλάξει τα μεγάλα θηρία στη ζούγκλα της κυριλέ εγκληματικότητας. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα την προσέβαλε όχι η φράση του Πάξμαν, αλλά του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος όντας πρωθυπουργός ακούγεται σε ηχητικό να δίνει εντολές στη Δικαιοσύνη και στον Παναθηναϊκάκια να “γαμήσει τους δύο που θα έρθουν”. Αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα έσκιζε από αγανάκτηση την τήβεννο αντί δικογραφίες που μπαίνουν στο αρχείο. Αν υπήρχε, θα δίωκε ή θα εξέταζε για διακίνηση μαύρου χρήματος αυτούς που είναι στη λίστα Λαγκάρντ αντί να οδηγήσει εμένα δύο φορές σε δίκη επειδή την αποκάλυψα. Και βέβαια αν υπήρχε Δικαιοσύνη θα είχε κάνει τα τρία χρόνια που εξετάζει τις ευθύνες Βγενόπουλου ένα αίτημα δικαστικής συνδρομής στην Κύπρο, για να παραδοθούν τα στοιχεία που υπάρχουν εκεί.
Στη δίκη με το Βγενόπουλο κατέθεσα πάνω από 5.000 επίσημων εγγράφων που αποδεικνύουν όσα έγραφα. Πορίσματα των κεντρικών Τραπεζών Ελλάδας και Κύπρου, πορίσματα της Κυπριακής Βουλής, δικαστική απόφαση που καταδικάζει τη Marfin για αστική απάτη και αποδεικνύει πως χρησιμοποιήθηκαν συγκαλυμμένα κεφάλαια της Τράπεζας για να γίνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της MIG, εκθέσεις της Price Water House με πλήρη ανάλυση των δανείων που δόθηκαν από τη Marfin σε επιχειρηματίες φίλους του Βγενόπουλου αλλά δεν αποπληρώθηκαν ποτέ.
Το δικαστήριο μάλλον δεν τα θεώρησε πειστικά. Ο εισαγγελέας, ζήτησε να καταδικαστώ γιατί υποστήριξε πως είχα δόλο, τον οποίο δικαιολόγησε νομικά λέγοντας πως είμαι πολύ καλός δημοσιογράφος για να μην ξέρω πώς έχουν τα πράγματα. Για πρώτη φορά στην καριέρα μου άκουσα έναν εισαγγελέα να βεβαιώνει αδίκημα με πιθανολόγηση. Σα να έλεγε δηλαδή πως κάποιος είναι δράστης δολοφονίας γιατί ξέρει πολύ καλά από μαχαίρια επειδή δουλεύει σε κατάστημα που τα πουλάει.
Ο εισαγγελέας απέρριψε το συμπέρασμα της Βουλής της Κύπρου πως ο Βγενόπουλος με τη συμπεριφορά του και τον τρόπο που λειτούργησε στην Τράπεζα ευθύνεται για την κατάρρευση της Οικονομίας της Κύπρου. Όπως είπε μάλιστα, ο ίδιος διάβασε κάπου πως η Κύπρος έπεσε λόγω ελλείμματος, δηλαδή γιατί κατανάλωνε περισσότερα από όσα παρήγαγε. Διαβάζοντας λοιπόν ενδεχομένως Μπάμπη Παπαδημητρίου στην Καθημερινή αλλά όχι τα ντοκουμέντα που δείχνουν πως η Κύπρος είχε πολύ μικρότερο έλλειμμα από την Αγγλία, τη Γαλλία, τη Ρουμανία και πολλές ακόμη χώρες που στέκουν όρθιες, ο εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή μου και το δικαστήριο αποδέχθηκε την πρόταση. Χιλιάδες σελίδες εγγράφων που αποδεικνύουν πως η Κύπρος κατέρρευσε επειδή έσκασαν οι Τράπεζες μάλλον δεν ξέρουν τι λένε.
Για την ιστορία μόνο να σημειώσω πως ο ίδιος εισαγγελέας είχε προτείνει την ενοχή μου στη δίκη για τη λίστα Λαγκάρντ.
Το δικαστήριο δεν φαίνεται να έδωσε σημασία ούτε σε αναφορά του Εισαγγελέα Εφετών Γιάννη Αγγελή, ο οποίος κατέγραφε τις πληροφορίες που του παρέδωσαν Κύπριοι συνάδελφοί του, ζητώντας την έρευνα των ευθυνών του Βγενόπουλου για δωροδοκία, διακίνηση μαύρου χρήματος και άλλα πολλά.
Ο Εισαγγελέας Αγγελής είχε δυσκολευτεί να διαβιβάσει τις πληροφορίες αυτές στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και έτσι αναγκάστηκε να κάνει αναφορά.
Δυσκολία είχε και το δικαστήριο να δεχθεί την αναφορά αυτή και τα στοιχεία της ως σχετιζόμενα με τη δίκη. Για τραγική ειρωνία, μία μέρα πριν την απόφαση, η ανακριτικές αρχές στην Κύπρο, διέρρευσαν στον Τύπο της χώρας, πως έχουν δεμένη την υπόθεση δωροδοκίας του Κεντρικού Τραπεζίτη της Κύπρου από το Βγενόπουλο, μέσω του εφοπλιστή Ζολώτα στον οποίο η Τράπεζα Βγενόπουλου είχε δώσει 700 εκατομμύρια τα οποία δεν πήρε ποτέ πίσω. Η υπόθεση αυτή είχε περιγραφεί πλήρως στην αναφορά Αγγελή την οποία οι δικαστές δεν εξέτασαν μάλλον ως αποδεικτικό στοιχείο.
Μετά την απόφαση, ο δικηγόρος μου Νίκος Κωνσταντόπουλος- ο οποίος είδε και αυτός τις νομικές του γνώσεις να δοκιμάζονται όσο και η αλήθεια στη δίκη- έκανε Έφεση. Αυτή είναι η νομική πλευρά η οποία είναι σημαντική αλλά όχι η σημαντικότερη. Κάτω από το μανδύα της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, ένα πλέγμα αδικίας, επιπόλαιης δικαστική κρίσης αλλά και μεθοδεύσεων, αναπτύσσεται χρόνια. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. Προχθές δικαστήριο απάλλαξε ένα πράκτορα της ΕΥΠ ο οποίος είχε πρωτόδικα καταδικαστεί γιατί πιάστηκε με 4.500 διαβαθμισμένα έγγραφα στην κατοχή του. Ο Παπακωνσταντίνου βγάζει τη γλώσσα από το σαλόνι του σπιτιού του. Ο Βγενόπουλος είναι αθώος και εγώ ένοχος αν και η Δικαιοσύνη δεν μπήκε καν στον κόπο να πιστοποιήσει την αθωότητα του επιχειρηματία. Του την αποδίδει έξυπνα δια της καταδίκης μου ενώ δεν εξετάζει επί της ουσίας τα στοιχεία που υπάρχουν γι αυτόν πάνω από 5 χρόνια. Φαντάζομαι πως όπου να ναι θα αθωωθούν και οι Βατοπεδινοί.
Μου έρχονται διάφορες ρήσεις στο μυαλό που ανήκουν σε ποιητές και φιλόσοφους και θα ταίριαζαν στην περίσταση. Προτιμώ τη φράση του πατέρα μου: « να υποστηρίζεις το δίκιο και την αλήθεια ακόμα και όταν χάνεις απ αυτό. Από αυτά που χάνει κάποιος το πιο βλαπτικό να το χάνει είναι η αξιοπρέπεια».
Το αφιερώνω σε αυτούς που με δίκασαν, ως σχολιασμό της απόφασης.

koutipandoras

Οι τα φαιά φορούντες και περί ηθικής λαλούντες

του Νώντα Φαρμάκη
Έβγαλε φλύκτενες ο δημοκράτης τέως πρωθυπουργός όταν ομάδα αντιεξουσιαστών συγκεντώθηκε συμβολικά και για ένα μισάωρο σε κάποιο εξωτερικό χώρο της βουλής για να διαμαρτυρηθεί για τα διακαιώματα κρατουμένων μελών επαναστατικών ή ''επαναστατικών'' οργανώσεων. (Στην Ελλάδα κατά τη γνώμη μου οι κατα καιρούς αναρχο - αυτόνομοι χώροι έχουν δυσδιάκριτα χαρακτηριστικά και νεφελώδη οριοθέτηση μεταξύ επαναστατικότητας, γραφικότητας και ασφαλίτικης προβοκάτσιας).
Το γεγονός όμως παραμένει ως ειρηνικός ακτιβισμός μιας ομάδας πολιτών που θέλουν να υπενθυμίσουν στην κοινωνία (και στην αριστερά) πως οι αντιθέσεις στον καπιταλισμό δεν σταματούν στην βασική αυτή μεταξύ εργασίας - κεφαλαίου, αλλά επεκτείνονται και σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας ακόμη και στην ζωή και τα δικαιώματα των κρατουμένων – όλων των κρατουμένων.
Να όμως που η δημοκρατία του Σαμαρά του Μητσοτάκη και του Δένδια έχει άλλη άποψη!!!
Επιστράτευσαν λοιπόν το μόνο όπλο που διαθέτουν, τον φόβο, για να διαγείρουν για άλλη μια φορά στην ψυχή του κάθε νοικοκυραίου αντανακλστικά συντηρητικά, αποπροσανατολιστικά και ελπιδοφόρα για τη νοσηρή και νοσογόνα τους ύπαρξη.
Είναι πρόκληση για τη δημοκρατία τους τέτοιες ενέργειες, πολλώ δε μάλλον οταν μένουν αναπάντητες. Δεν πέφτει ξύλο προς εκγύμναση των ΜΑΤ, δεν καίγεται η Αθήνα μπας και φοβηθεί κανένας φουκαράς παραπάνω, δεν προστατεύτηκε η δημοκρατία. Βέβαια παραμένουν αναπάντητα τα ερωτήματα πως η δημοκρατία προστατεύτηκε απο τη siemens όταν κάποιοι έχουν απλήρωτες ακόμη τις συσκευές τους, πως προστατέυτηκε απο τους φασίστες όταν αλωνίζουν στις γειτονιές και τα σώματα ασφαλείας, πως προστατεύτηκε απο τους Μπαλτάκους και εν γένει από δόγματα νόμος ( φοβικός) και τάξη( φασιστική). Αλλά τι να περιμένει κανείς απο κάποιους που έμαθαν τη δημοκρατία στα θρανία των “ κενταύρων” και των rangers.

http://faiakas.blogspot.gr/

Όταν τα επιχειρήματα γυρίζουν μπούμερανγκ

Πώς αντιδρούν οι καναλάρχες; Έχουν βάλει τους ανθρώπους τους να σκούζουν ότι οι επιχειρήσεις αυτές θα κλείσουν ή θα αφελληνιστούν.

του Γιώργου Κυρίτση
Το τελευταίο διάστημα, οι καναλάρχες έχουν στραβώσει άσχημα, επειδή η κυβέρνηση τους ζητάει το αυτονόητο, δηλαδή να πληρώσουν τα χρεωστούμενα και να γίνουν κανονικές επιχειρήσεις. Όταν λέμε τα χρεωστούμενα, εννοούμε τους φόρους, τους οποίους προβλέπει ακόμα και το Mνημόνιο και τους οποίους όλα τα τελευταία χρόνια δεν πληρώνουν, καθώς οι μνημονιακές κυβερνήσεις μετέθεταν κάθε χρόνο την καταβολή τους, προφανώς εις ανταπόδοσιν των υπηρεσιών ου τα κανάλια προσέφεραν. Όταν λέμε κανονικές επιχειρήσεις εννοούμε να αποκτήσουν επιτέλους άδεια, διότι αυτή τη στιγμή και περίπου από την ίδρυσή τους λειτουργούν με προσωρινές άδειες, άδειες που δεν διαφέρουν πολύ από εκείνες τις προσωρινές των μεταναστών.
Οι προηγούμενες κυβερνήσεις φέρθηκαν με αξιοπρόσεκτη γαλαντομία στους καναλάρχες, χαρίζοντάς τους την Digea, δηλαδή τη διαχείριση του ψηφιακού φάσματος, δημιουργώντας ένα καρτέλ, η δε συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου φρόντισε επίσης να διαλύσει την ΕΡΤ, τον μοναδικό δημόσιο ανταγωνιστή στο ραδιοτηλεοπτικό παιχνίδι. Σήμερα τα κόζια έχουν αλλάξει. Η σημερινή κυβέρνηση δεν κινητοποιείται από ρεβανσισμό αλλά για να μπει επιτέλους τάξη στο τηλεοπτικό σκηνικό και για να υπάρξει επιτέλους δικαιοσύνη. Δεν γίνεται πια τα κανάλια να μην υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο.
Πώς αντιδρούν οι καναλάρχες; Έχουν βάλει τους ανθρώπους τους να σκούζουν ότι οι επιχειρήσεις αυτές θα κλείσουν ή θα αφελληνιστούν. Αν στη θέση των καναλιών βάλουμε την Ελλάδα και τις ελληνικές επιχειρήσεις και στη θέση των δανειστών την κυβέρνηση, η επιχειρηματολογία μπορεί να παραμείνει η ίδια. Θα μιλάει για επιχειρήσεις (ή για χώρα) χρεοκοπημένες που ξοδεύουν πάνω από τις δυνάμεις τους και συντηρούνται μέσω ενός τραπεζικού υπερδανεισμού τον οποίο οι τράπεζες αρνούνται σε όλες τις υπόλοιπες επιχειρήσεις.
Όταν η τρόικα λέει στην Ελλάδα ή όταν οι τράπεζες λένε στις ελληνικές επιχειρήσεις αυτά τα επιχειρήματα, τα κανάλια συμφωνούν και επαυξάνουν. Σήμερα ήρθε η ώρα να λουστούν την επιχειρηματολογία τους. Και αυτό με την επιβαρυντική συνθήκη ότι η Ελλάδα είναι κράτος και αντιμετωπίζει καταστροφή και όχι ιδιωτική επιχείρηση.

avgi

Ακόμη και η κοινωνική σωτηρία απαιτεί ρήξη

του Πέτρου Τσάγγαρη
Η τακτική κατευνασμού του αντιπάλων, δηλαδή της ελληνικής άρχουσας τάξης και των μηχανισμών της από τη μια και των δανειστών από την άλλη, έφτασε στα όριά της. Αποδείχτηκε ότι ο αντίπαλος δεν κατευνάζεται και, αντίθετα, επιζητεί τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή τη συντριβή του προγράμματός του που ψήφισαν τα μέλη του αλλά και των εξαγγελιών της ΔΕΘ που ψήφισαν οι υποστηρικτές του.
Ως εμ­βλη­μα­τι­κό πρό­σω­πο των δα­νει­στών, η Μέρ­κελ δή­λω­σε (λίγα μόνο 24ωρα μετά τη συ­νά­ντη­σή της με τον Τσί­πρα) ότι η Ελ­λά­δα πρέ­πει «να εκ­πλη­ρώ­σει τις φι­λο­δο­ξί­ες που όλοι έχου­με». Μπο­ρεί­τε να προ­τεί­νε­τε όσες εναλ­λα­κτι­κές θέ­λε­τε, μας είπε πρα­κτι­κά η κα­γκε­λά­ριος, «όμως», όπως τό­νι­σε, «τε­λι­κά το γε­νι­κό πλαί­σιο πρέ­πει να κα­τα­λή­γει στο προσ­δο­κώ­με­νο απο­τέ­λε­σμα», εν­νο­ώ­ντας πέρα από κάθε αμ­φι­βο­λία τη συ­νέ­χι­ση της λι­τό­τη­τας. Μά­λι­στα άφησε να διαρ­ρεύ­σει ότι στην κατ’ ιδίαν συ­νά­ντη­ση πρό­τει­νε ευ­θέ­ως στον Τσί­πρα τη μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων. Πιο επι­θε­τι­κά ο επι­κε­φα­λής των Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών για ευ­ρω­παϊ­κά θέ­μα­τα, Γκ. Γκίχ­μπα­ουμ, δή­λω­σε ότι «αντί να πα­ρα­κα­λά­ει ο Τσί­πρας για βο­ή­θεια τους Ρώ­σους, κα­λύ­τε­ρα να ετοι­μά­σει μια λίστα με συ­γκε­κρι­μέ­νες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις» –εν­νο­εί­ται πάντα στη γραμ­μή της λι­τό­τη­τας.
Ο «σο­σια­λι­στής» Σουλτς έχει ανα­λά­βει τα πι­σώ­πλα­τα χτυ­πή­μα­τα, την ίδια στιγ­μή που ο Ντρά­γκι, ως νέος δρ Μέν­γκε­λε, δο­κι­μά­ζει το όρια χρη­μα­το­δο­τι­κής ασφυ­ξί­ας της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης –με τον κίν­δυ­νο να του μεί­νει στα χέρια το πει­ρα­μα­τό­ζωο. Οι ίδιοι ευ­ρω­παϊ­κοί μη­χα­νι­σμοί –σε συ­νερ­γα­σία με τους ντό­πιους συμ­μά­χους τους και εν είδει λη­στο­συμ­μο­ρί­τη– άρ­πα­ξαν τα 11 δισ. του ΤΧΣ για να μην μπο­ρέ­σει να τα αξιο­ποι­ή­σει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς όφε­λος του λαού. Έκλε­ψαν και τα 1,9 δισ. που έχουν προ­κύ­ψει από τα υπέ­ρο­γκα κέρδη της ΕΚΤ από τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα, και τα οποία είχαν ανα­γνω­ρι­στεί ως τέ­τοια και συ­νε­πώς οι δα­νει­στές είχαν απο­δε­χθεί ότι θα τα επέ­στρε­φαν στην Ελ­λά­δα.
Υπα­γο­ρεύ­ουν όρους ενώ δεν έχουν δώσει φρά­γκο στην Ελ­λά­δα από τον Αύ­γου­στο του 2014 (ενώ η Ελ­λά­δα έχει πλη­ρώ­σει μόνον μέσα στο 2015 πάνω από 6 δισ. ευρώ) και απαι­τούν, μέσω διαρ­ρο­ών, αντι­κα­τα­στά­σεις υπουρ­γών.
Στο εσω­τε­ρι­κό μέ­τω­πο, η άρ­χου­σα τάξη άρ­χι­σε να «μι­λά­ει». Τα ΜΜΕ σκλη­ραί­νουν τη στάση τους απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση, ενώ η μία από τις δύο «ναυαρ­χί­δες» του κε­φα­λαί­ου, το «Βήμα», εγκα­τέ­λει­ψε τα γλυ­κό­λο­γα και ζη­τά­ει από τον πρω­θυ­πουρ­γό να υπο­γρά­ψει νέο μνη­μό­νιο εκ­με­ταλ­λευό­με­νος το γε­γο­νός ότι, όπως γρά­φει μια στήλη, «απο­λαμ­βά­νει υψηλή δη­μο­φι­λία». Η ίδια στήλη τρί­ζει τα δό­ντια στους εχθρούς της άρ­χου­σας τάξης γρά­φο­ντας με πρω­το­φα­νές θρά­σος: «Δεν μπο­ρεί λοι­πόν ο πρω­θυ­πουρ­γός να αφή­σει την ευ­και­ρία να πάει χα­μέ­νη επει­δή μια ομάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι αντί­θε­τη με το συμ­βι­βα­σμό. Δεν μπο­ρεί η άρ­νη­ση δύο-τριών μαρ­ξι­στών που συμ­με­τέ­χουν στην κυ­βέρ­νη­ση, στην ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της ΔΕΗ, η οποία είναι κό­ντρα σε κάθε πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας της ΕΕ, να στα­θεί εμπό­διο για έναν έντι­μο συμ­βι­βα­σμό».
Σε άλλο άρθρο γνώ­μης της εν λόγω εφη­με­ρί­δας με τίτλο «Ρήξη με τις ιδε­ο­λη­ψί­ες, όχι με την Ευ­ρώ­πη» δια­τυ­πώ­νε­ται η άποψη ότι «ο κ. Τσί­πρας και η κυ­βέρ­νη­σή του δεν εξε­λέ­γη­σαν για να μας οδη­γή­σουν σε ρήξη με την Ευ­ρώ­πη». Τις από­ψεις του συ­ντά­κτη, αλλά ακόμη και την ορο­λο­γία του περί ιδε­ο­λη­ψιών, μερ­κε­λι­σμού του Τσί­πρα κ.λπ., ανα­πα­ρή­γα­γαν σαν κα­σέ­τα ο Σα­μα­ράς, ο Βε­νι­ζέ­λος και ο Θε­ο­δω­ρά­κης στη συ­ζή­τη­ση στη Βουλή, φα­νε­ρώ­νο­ντας ανοι­κτά την ενιαία κα­θο­δή­γη­ση της άρ­χου­σας τάξης προς τα όρ­γα­νά της.
Το ίδιο έντυ­πο («Βήμα») «ανα­κα­λύ­πτει» ρήγμα εντός της ελ­λη­νι­κής δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομά­δας στο Brussels Group, ανά­με­σα ακόμη και σε εξαι­ρε­τι­κά συ­στη­μι­κούς συ­νερ­γά­τες του υπ. Οι­κο­νο­μι­κών. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι η εφη­με­ρί­δα θε­ω­ρεί ακόμη και την Ε. Πα­να­ρί­τη υπερ­βο­λι­κά αντι­μνη­μο­νια­κή και μας «εκ­μυ­στη­ρεύ­ε­ται» ότι προ­τί­μη­ση των δα­νει­στών είναι να συ­ζη­τούν όχι με αυτήν αλλά με τον πρό­ε­δρο του Συμ­βου­λί­ου Οι­κο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων, Γ. Χου­λια­ρά­κη.
Αλλά δεν είναι μόνο οι δη­λώ­σεις. Κυ­ρί­ως είναι οι πρά­ξεις του βα­θέ­ος κρά­τους, που πα­ρα­μέ­νει ανέγ­γι­χτο με ευ­θύ­νη της νέας κυ­βέρ­νη­σης: οι πλού­σιοι συ­νε­χί­ζουν να βγά­ζουν ανε­νό­χλη­τοι τα λεφτά τους στο εξω­τε­ρι­κό επει­δή όλοι οι τρα­πε­ζί­τες, και κυ­ρί­ως ο Στουρ­νά­ρας, πα­ρα­μέ­νουν στις θέ­σεις τους. Η κ. Σα­κελ­λα­ρί­ου του ΤΧΣ «από λάθος» απέ­σπα­σε και έστει­λε με την άνεσή της τα 1,2 δισ. στον EFSF και όμως, ακόμη και μετά από αυτό πα­ρα­μέ­νει στη θέση της. Η γε­νι­κή γραμ­μα­τέ­ας Εσό­δων, Αικ. Σαβ­βα­ΐ­δου, κάνει επι­κοι­νω­νια­κό μποϊ­κο­τάζ στην κυ­βέρ­νη­ση με εγκύ­κλιο για φο­ρο­λό­γη­ση ανεί­σπρα­κτων ενοι­κί­ων. Τα ίδια κά­νουν και οι υπό­λοι­ποι γε­νι­κοί γραμ­μα­τείς και άλλοι ανώ­τε­ροι υπάλ­λη­λοι που είχε επι­λέ­ξει ο Σα­μα­ράς και που, παρ’ όλα αυτά, πα­ρα­μέ­νουν στη θέση τους. Οι δι­κα­στές ορ­γιά­ζουν με απο­φά­σεις σε βάρος των φτω­χών και υπέρ του συ­στή­μα­τος. Οι στρα­το­κρά­τες απει­λούν εμ­μέ­σως βά­ζο­ντας τους ΟΥ­Κά­δες να βρο­ντο­φω­νά­ξουν το πού έχουν οι ανώ­τε­ροί τους γραμ­μέ­νες τις από­ψεις της κυ­βέρ­νη­σης. Τα τη­λε­ο­πτι­κά και ρα­διο­φω­νι­κά κα­νά­λια εκτο­ξεύ­ουν τους οχε­τούς τους και, ενώ η κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει ούτε έναν τη­λε­ο­πτι­κό σταθ­μό με το μέρος της, δεν έχει ακόμη ανοί­ξει την ΕΡΤ και, κυ­ρί­ως, δεν έχει χτυ­πή­σει τη δια­πλο­κή των κα­τα­χρε­ω­μέ­νων ιδιω­τι­κών με­γα­λο­σταθ­μών.
Η κυ­βέρ­νη­ση, όχι για να κάνει σο­σια­λι­σμό αλλά για να υλο­ποι­ή­σει την κοι­νω­νι­κή σω­τη­ρία που επαγ­γέλ­λε­ται, οφεί­λει να αλ­λά­ξει γρή­γο­ρα πρό­σω­πα και θε­σμούς και να υλο­ποι­ή­σει πλή­ρως και γρή­γο­ρα τις εξαγ­γε­λί­ες της ΔΕΘ. Αλλά είναι φα­νε­ρό ότι για την άρ­χου­σα τάξη σε Ελ­λά­δα και Ευ­ρώ­πη, ακόμη και τα μέτρα κοι­νω­νι­κής σω­τη­ρί­ας είναι μέτρα ρήξης με το σύ­στη­μα, είναι μέτρα αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κά.
Όμως η ρήξη δεν μπο­ρεί να γίνει επι­τυ­χη­μέ­να όταν την επι­βάλ­λει ο αντί­πα­λος. Η κυ­βέρ­νη­ση λέει ότι έχει κόκ­κι­νες γραμ­μές (όχι σε μειώ­σεις συ­ντά­ξε­ων, όχι σε ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, όχι σε γε­νι­κή αύ­ξη­ση ΦΠΑ, όχι σε ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις). Για να υπο­στη­ρι­χτεί με συ­νέ­πεια η μη πα­ρα­βί­α­ση αυτών των «κόκ­κι­νων γραμ­μών» χρειά­ζε­ται στοι­χειώ­δης προ­ε­τοι­μα­σία, δη­λα­δή χρειά­ζο­νται του­λά­χι­στον οι άμε­σες αλ­λα­γές προ­σώ­πων και θε­σμών που πε­ρι­γρά­ψα­με. Και χρειά­ζε­ται και συμ­με­το­χή και προ­ε­τοι­μα­σία του κόμ­μα­τος σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση. Αλ­λιώς κα­νείς δεν μπο­ρεί να πάρει στα σο­βα­ρά τα περί ρήξης. Ούτε οι δα­νει­στές για να την απο­φύ­γουν, ούτε ο λαός για να τη στη­ρί­ξει.

rproject

Ιδού πόσα χρωστάνε τα κανάλια για τη χρήση των συχνοτήτων

Μετά από 26 χρόνια τηλεοπτικής αναρχίας, η κυβέρνηση ανοίγει το μεγάλο κεφάλαιο της νόμιμης χρήσης των τηλε-συχνοτήτων. Σε πρώτη φάση τα τηλεοπτικά κανάλια καλούνται να καταβάλουν άμεσα τα χρέη τους από το τέλος χρήσης των συχνοτήτων, που φθάνουν στα 24.150.633,93 ευρώ για την τελευταία τετραετία. Θα ακολουθήσει, όπως προαναγγέλλει ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παπάς η έναρξη της διαδικασίας για την προκήρυξη των τηλεοπτικών αδειών.
Συνολικά, οι οφειλές των καναλιών προς το δημόσιο για το τέλος χρήσης των τηλεοπτικών συχνοτήτων φθάνει στο ποσό των 24.150.633,93 ευρώ για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο Νίκος Παππάς αναρτώντας τα στοιχεία στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ.
Η νομοθεσία για την είσπραξη των οφειλών θα τεθεί σε εφαρμογή άμεσα, όπως αναφέρει η απόφαση, με την οποία παρουσιάζεται αναλυτικά και το χρέος κάθε καναλιού από τα τέλη χρήσης συχνοτήτων -χρέη τα οποία έχουν ως εξής:
 
  ANTENNA TV 6.498.082,54 €
  CHANNEL 9 14.554,72 €
  MAKEDONIA TV 61.773,24 €
  CITY NEWS 121.648,32 €
  ALPHA 3.970.132,02 €
  SKAI 2.120.672,51 €
  MEGA CHANNEL 7.403.900,00 €
  STAR CHANNEL 3.903.305,70 €
  902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM, νυν Ε 56.564,88 €
  Τελικό Ποσό 24.150.633,93 €  
 
Αναλυτικά:
Για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό ANTENNA ΤV ανέρχεται στο ποσό των έξι εκατομμυρίων, τετρακοσίων ενενήντα οχτώ χιλιάδων, ογδόντα δύο ευρώ και πενήντα τεσσάρων λεπτών (6.498.082,54€).
Για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό CHANNEL 9 ανέρχεται στο ποσό των δεκατεσσάρων χιλιάδων, πεντακοσίων πενήντα τεσσάρων ευρώ και εβδομήντα δύο λεπτών (14.554,72€).
Για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό MAKEDONIA TV ανέρχεται στο ποσό των εξήντα ενός χιλιάδων, επτακοσίων εβδομήντα τριών ευρώ και είκοσι τεσσάρων λεπτών (61.773,24€).
Για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό CITY NEWS ανέρχεται στο ποσό των εκατόν είκοσι ενός χιλιάδων, εξακοσίων σαράντα οχτώ ευρώ και τριάντα δύο λεπτών (121.648,32€).
Για τα έτη 2011, 2012, 2013, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό ALPHA ανέρχεται στο ποσό των τριών εκατομμυρίων εννιακοσίων εβδομήντα χιλιάδων εκατόν τριάντα δύο ευρώ και δύο λεπτών (3.970.132,02€).
Για τα έτη 2011, 2012 και 2013, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό SKAI ανέρχεται στο ποσό των δύο εκατομμυρίων, εκατόν είκοσι χιλιάδων, εξακοσίων εβδομήντα δύο ευρώ και πενήντα ενός λεπτών (2.120.672,51€).
Για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA CHANNEL ανέρχεται στο ποσό των επτά εκατομμυρίων, τετρακοσίων τριών χιλιάδων, εννιακοσίων ευρώ (7.403.900,00€).
Για τα έτη 2011, 2012, 2013 και 2014, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό STAR CHANNEL ανέρχεται στο ποσό των τριών εκατομμυρίων, εννιακοσίων τριών χιλιάδων, τριακοσίων πέντε ευρώ και εβδομήντα λεπτών (3.903.305,70€).
Για τα έτη 2011, 2012 και 2013, το αντάλλαγμα υπέρ του ελληνικού δημοσίου για την χρήση ορισμένων διαύλων ραδιοσυχνοτήτων από τον τηλεοπτικό σταθμό 902 ARISTERA STA FM ανέρχεται στο ποσό των πενήντα έξι χιλιάδων, πεντακοσίων εξήντα τεσσάρων ευρώ και ογδόντα οκτώ λεπτών (56.564,88€).
Το τέλος χρήσης συχνοτήτων, σύμφωνα με τη νομοθεσία, ορίζεται στο 2% των ακαθάριστων εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών, ενώ τα ποσοστά αυτά μπορούν να αναπροσαρμόζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Τύπου και Μ.Μ.Ε. και εισπράττονται σε ετήσια βάση.
Ο ΟΤΕ και η NOVA
Πέραν των ιδιωτικών καναλιών ποσό 291.742,51 ευρώ από το τέλος χρήσης συχνοτήτων οφείλει και ο ΟΤΕ για την τριετία 2012, 2013, 2014. Η Multichoise Hellas, η οποία είναι ιδιοκτήτρια της συνδρομητικής NOVA οφείλει ποσό 16.328.654,38€) για τα έτη 2012, 2013, 2014.

tvxs

Πωλείται μνημονιακή μαγκιά - Πληροφορίες εντός ΝΔ

Σύμφωνα με το Bloomberg, ο Αντώνης Σαμαράς φάνηκε πρόθυμος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας.

Παρακαλώ σας κύματα μην μου τον ξυπνάτε!

Μην πληροφορήσετε τον Σαμαρά για τα αποτελέσματα των εκλογών και τα δείγματα των πρόσφατων μετεκλογικών δημοσκοπήσεων. Θα ξαφνιαστεί και θα του φύγει η περιλάλητη μαγκιά.
«Αν το σχέδιο είναι να κρατηθεί η Ελλάδα στην ευρωζώνη, θα παράσχουμε στήριξη», είπε και ελάλησε ο... στυλοβάτης.
Αντιλαλούν τα Ζάππεια ακόμα τα αντιμνημονιακά του λόγια. Βοούν οι τοίχοι της Βουλής τις ακροδεξιές του κορώνες και οι διάδρομοι τα «εγώ δεν χάνω από τον Τσίπρα!».
Ο μόνος πρωθυπουργός της χώρας που δεν πήγε στο Μαξίμου να παραδώσει στον νέο πρωθυπουργό, εμφανίζεται τώρα ως ο εξάγγελος της συναίνεσης.
Ο αρχηγος της αξιωματικής αντιπολίτευσης που, ρίχνοντας φελλούς στο βαρέλι του νεοφιλελευθερισμού, περιμένει από την κυβέρνηση να εξαναγκαστεί σε κωλοτούμπα και να υπογράψει Μνημόνιο προκειμένου να δικαιωθεί η πολιτική της κυβέρνησής του.
Μια καρικατούρα "σωτήρα του έθνους και του ευρώ", ο Σαμαράς, εμφανίζεται πρόθυμος να προσφέρει τις ύστατες υπηρεσίες του στη διαπλοκή και στα κάθε είδους συμφέροντα που την αναπαράγουν.

παπαλάμπραινα
left

Πόλεμος Βαρουφάκη - Στουρνάρα για τα αμαρτωλά δάνεια στα media

Τα πρώτα αναγνωριστικά πυρά στην αρένα της διαπλοκής και των media φέρνει το άνοιγμα των «αμαρτωλών» φακέλων για τα δάνεια που έχουν χορηγήσει οι τράπεζες στους υπερχρεωμένους ομίλους μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Η πρώτη μάχη του πολέμου διεξάγεται ανάμεσα στον Γιάνη Βαρουφάκη και τον Γιάννη Στουρνάρα, ενώ η έρευνα για τις επίμαχες δανειακές συμβάσεις έχει ήδη ξεκινήσει, σύμφωνα με πληροφορίες, τόσο από τους οικονομικούς εισαγγελείς όσο και από το ΣΔΟΕ.
Χθες, στελέχη του ΣΔΟΕ επισκέφθηκαν την Τράπεζα της Ελλάδας ζητώντας στοιχεία για τα δάνεια που έχουν χορηγηθεί από εμπορικές τράπεζες σε υπερχρεωμένους ομίλους media, ενώ ανάλογο αίτημα συνδρομής έχει υποβάλει εδώ και δύο ημέρες στην κεντρική τράπεζα και η οικονομική εισαγγελία.
Ωστόσο, ο Γιάνης Βαρουφάκης, με έγγραφό του που διαβιβάστηκε χθες στη Βουλή, αφήνει έμμεσες αλλά σαφείς αιχμές κατά του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας καταλογίζοντάς του απροθυμία να αποστείλει σχετικά στοιχεία προς ενημέρωση του Κοινοβουλίου. Η εν λόγω ενημέρωση είχε ζητηθεί με ερώτηση που είχε καταθέσει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξάρτητων Ελλήνων Νίκος Νικολόπουλος.
Κύκλοι της Τράπεζας της Ελλάδας, με διαρροές προς συστημικά media, εξέφραζαν «έντονη ενόχληση» για τις αιχμές περί απροθυμίας, υποστηρίζοντας πως δεν υπάρχει καμία καθυστέρηση και καταγγέλλοντας «ανεύθυνα παιχνίδια δημιουργίας εντυπώσεων σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη χώρα». Κατά τους ίδιους κύκλους, η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει, εκ του νόμου, κανένα δικαίωμα να παράσχει στοιχεία σε μέλη του Κοινοβουλίου.
O κ. Νικολόπουλος ζητούσε, μεταξύ άλλων, στοιχεία και ενημέρωση για το ποιες εταιρείες ομίλων ΜΜΕ έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια.
Από το υπουργείο Οικονομικών πάντως τονίζεται ότι «η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να καταπολεμήσει την διαπλοκή» και να ελέγξει «όλες τις δανειακές συμβάσεις που έχουν χορηγηθεί σε υπερχρεωμένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται τόσο στο χώρο της ενημέρωσης, όσο και σε άλλους τομείς και να έρθουν όλα στο φως της δημοσιότητας».
«Ο λόγος είναι ότι αποτελεί καθ’ όλα απαράδεκτο φαινόμενο, επιχειρήσεις ΜΜΕ να χρηματοδοτούνται αφειδώς με δημόσιο χρήμα- που έχει δοθεί στις τράπεζες μέσω της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης - την ίδια στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι αποκλεισμένες από την παροχή ρευστότητας», επισημαίνεται στο έγγραφο του Γιάνη Βαρουφάκη προς τη Βουλή.
Δημοσιοποιημένα στοιχεία για τα επισφαλή δάνεια των υπερχρεωμένων ΜΜΕ δεν υπάρχουν, ωστόσο σύμφωνα με τους επίσημους ισολογισμούς το σύνολο των υποχρεώσεων των ομίλων μέσων μαζικής ενημέρωσης ξεπερνά τα 700 εκατομμύρια ευρώ. Ενδεικτικά, το 2003 οι υποχρεώσεις της Τηλέτυπος (Mega) έφθαναν στα 177,6 εκ. ευρώ, του ΔΟΛ στα 144,3 εκ. ευρώ, του Alpha στα 61,5 εκ., του Star στα 99,1 εκ. και της Καθημερινής στα 70,ε εκ. ευρώ.

tvxs

Οι δέκα Παπασταύροι

H φωτ. του Μάριου Λώλου από τη συνεδρίαση της Δευτέρας 30/3/15


«"Πάμε να φύγουμε, ρε μάγκες" φώναξε χτυπώντας το χέρι στο έδρανο κάποιος από πίσω και ο πρώην πρωθυπουργός μη έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνει τον ακολούθησε ώς το εντευκτήριο της Βουλής»

«Αν είχε κάνει ένας δικός μας αυτά που έκανε ο Κατρούγκαλος, θα είχαμε αυτή την ανοχή από τα μέσα ενημέρωσης;» αναρωτήθηκε από το βήμα της Βουλής εισπράττοντας το θερμό χειροκρότημα των δέκα Παπασταύρων που τον παρακολουθούσαν από το γραφείο της Λ. Συγγρού με κομμένη την ανάσα. Ακόμη πιο ζεστό ήταν, όμως, το χειροκρότημα του κοινοβουλευτικού υπερασπιστή της Energa και της Hellas Power, όταν άκουσε το αντρίκιο ξέσπασμα του πολιτικού θύματος των μεγάλων συμφερόντων και της διαπλοκής.
Την ίδια ώρα, ένας αναστεναγμός ανακούφισης ακούστηκε από τον παρακαθήμενο του πρώην πρωθυπουργού, γνωστό και ως υπουργό Υγείας των 49 συμβούλων. Λίγες ώρες νωρίτερα, τα τηλεοπτικά κανάλια που ως γνωστόν «γλείφουν» νυχθημερόν τον Τσίπρα είχαν ξετινάξει τον σύμβουλο του πρώην πρωθυπουργού παρουσιάζοντας εκτενή ρεπορτάζ με θέμα «το δεξί χέρι του Σαμαρά και η θαμμένη φοροδιαφυγή». Ήταν δε τέτοιο το μένος τους κατά του πρώην πρωθυπουργού που ασχολούμενοι αποκλειστικά με το δήθεν σκάνδαλο, δεν βρήκαν τον χρόνο να πουν ούτε δυο λέξεις για τις ουρές των Ελλήνων καταθετών που από το πρωί της Δευτέρας σήκωναν από τα τραπεζικά ΑΤΜ τις καταθέσεις τους ώστε να τους βρει με λίγα ευρώ στην τσέπη η πρόσκρουση του πλοίου στα βράχια.
Αυτά έβλεπε όλη μέρα στην τηλεόραση ο σταυροφόρος της κάθαρσης και τον έπνιγε το δίκιο. Εγώ που πέταξα τους χρυσοκάνθαρους κουμπάρους και τις ιερές αγελάδες της Εύβοιας έξω από την ΕΡΤ; Εγώ που προίκησα την Digea; Εγώ που άντεξα την προεκλογική ανάκριση και τις σκληρές ερωτήσεις του autocue της ανεξάρτητης ΝΕΡΙΤ; Εγώ ο άντρας ο παντελονάτος θα ανεχτώ τις προσβολές και τις μομφές των οπαδών της τεθλασμένης; Σε χλωρό κλαρί δεν με άφησαν δυόμισi χρόνια οι καναλάρχες και οι εκδότες και θα έρθουν τώρα οι διαπλεκόμενες συνιστώσες να μου λερώσουν την υπόληψη; Τριάντα μήνες στην κυβέρνηση και ούτε έναν έφορο δεν μπορούσα να μετακινήσω χωρίς να το κάνουν πρωτοσέλιδο και θα μου πουν τώρα τι έκανα με τις άδειες των καναλιών;
«Πάμε να φύγουμε, ρε μάγκες» φώναξε χτυπώντας το χέρι στο έδρανο κάποιος από πίσω και ο πρώην πρωθυπουργός μη έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνει τον ακολούθησε ώς το εντευκτήριο της Βουλής. «Μια χαρά τούς τα έσυρες» είπαν χτυπώντας του φιλικά τον ώμο ο υπουργός των 49 συμβούλων, ο δικηγόρος των 257 εκατομμυρίων και οι εννέα Παπασταύροι. Ο δέκατος έλειπε εκείνη τη στιγμή γιατί τον είχε καλέσει ο οικονομικός εισαγγελέας.

Πέτρος Κατσάκος
left

Ο εντιμότατος κύριος Παπασταύρου

Tvxs Ρεπορτάζ

Ήταν ο έμπιστος και εξ απορρήτων σύμβουλος του – «μακάρι να είχαμε δέκα Παπασταύρου» - Αντώνη Σαμαρά. Ίσως είναι, σύμφωνα τουλάχιστον με την ιταλική La Stampa, το πρόσωπο που προς χάριν του «θάφτηκε» η λίστα Λαγκάρντ. Και είναι σίγουρα ο άνθρωπος που κατείχε εξίσου κορυφαία θέση τόσο στο Μαξίμου όσο και στη λίστα Λαγκάρντ – είτε ως «διαχειριστής», είτε ως κάτοχος τουλάχιστον ενός λογαριασμού 5,397 εκατομμυρίων ευρώ στην ελβετική τράπεζα HSBC.
Το τι από τα δύο ισχύει τελικά – διαχειριστής ή δικαιούχος – θα το δείξει η προκαταρκτική εξέταση που έχει ήδη διατάξει ο οικονομικός εισαγγελέας Γαληνός Μπρης για να διαπιστώσει εάν ο πρώην πρωθυπουργικός σύμβουλος έχει διαπράξει, κατ΄αρχήν τουλάχιστον, το αδίκημα της ψευδορκίας.
Μέχρι τότε, το βέβαιο είναι πως ο Σταύρος Παπασταύρος είναι ένας άνθρωπος πολυπράγμων, με ενδιαφέρουσες πολιτικές – και όχι μόνον – διαδρομές και αποστολές στο παρελθόν και με μια πολύ στενή σχέση με τον Αντώνη Σαμαρά.
Απόφοιτος του Κολεγίου Αθηνών και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου και με μεταπτυχιακές σπουδές στο Harvard ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία από την ΟΝΝΕΔ. Στη δεκαετία του ’90 ήταν γενικός γραμματέας Διεθνών Σχέσεων και ΕΕ της ΟΝΝΕΔ και εκλεγμένο μέλος της ΚΕ της Νεολαίας, ενώ ήταν και πρόεδρος (1997-2001) της ευρωπαϊκής ένωσης του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Επί πενταετίας Καραμανλή (2005-2009) πέρασε στις Διεθνείς Σχέσεις της ΝΔ και όταν τις τύχες του κόμματος ανάλαβε ο Αντώνης Σαμαράς μεταπήδησε στο στενό πρωθυπουργικό επιτελείο και περιβάλλον. Ως διπλωματικός σύμβουλος του πρωθυπουργού βρισκόταν στον σκληρό πυρήνα της διαπραγματευτικής ομάδας με την τρόικα, είχε απ’ ευθείας σχέσεις και σταθερή επαφή με τον Πολ Τόμσεν του ΔΝΤ και επανειλημμένως είχε επιλεγεί από τον Αντώνη Σαμαρά για «ειδικές αποστολές»: Όπως οι επισκέψεις στο Βερολίνο για το ξεπάγωμα του Μνημονίου συνεργασίας Γερμανίας-Ελλάδας ή το ταξίδι στην Ελβετία μαζί με τον υφυπουργό Οικονομικών Γιώργο Μαυραγάνη να διερευνήσουν το θέμα των… καταθέσεων των Ελλήνων μεγαλοφοροφυγάδων στις ελβετικές τράπεζες.
Στο απόγειο της δόξας του βρέθηκε πέρσι, περίπου τέτοια εποχή, όταν το όνομά του «έπαιζε» έντονα για να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών καθώς ο Γιάννης Στουρνάρας προετοίμαζε ήδη τη μεταπήδησή του στην Τράπεζα της Ελλάδας. Την υπουργοποίησή του φέρετο τότε να έχει μπλοκάρει το ΠΑΣΟΚ, εξίσου όμως – και πολύ πιο σοβαρή – ήταν η παρέμβαση της τρόικας και τη… λίστας Λαγκάρντ.
Η εμπλοκή του ονόματος του Σταύρου Παπασταύρου στη λίστα Λαγκάρντ έχει έρθει μεσούσης της θητείας του ως πρωθυπουργικού συμβούλου, αλλά ουδόλως είχε ταράξει ούτε τον ίδιο, ούτε τον Αντώνη Σαμαρά.  Κατά τις εργασίες της προανακριτικής επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ είχε προκύψει ότι ο κ. Παπασταύρου βρισκόταν στη λίστα  ως συνδιαχειριστής επενδυτικού fund συνδεόμενου με κατάθεση που άγγιζε το αστρονομικό ποσό των 550 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταγγείλει το θέμα και είχε ζητήσει εξηγήσεις, ο κ. Παπασταύρου όμως έσπευσε να τον κατακεραυνώσει κατηγορώντας τον για «πολιτικό αμοραλισμό». Τότε είχε υποστηρίξει πως ουδεμία σχέση είχε με την ιλιγγιώδη κατάθεση των 550 εκατομμυρίων και πως η μόνη σχέση του με τη λίστα ήταν πως – λόγω της νομικής του ιδιότητας – εμφανιζόταν ως διαχειριστής του εταιρικού λογαριασμού ενός επιχειρηματία πελάτη του ύψους 5, 297 εκατ. ευρώ.
Ο πελάτης είναι ο ισραηλινής καταγωγής Σάμπι Μυωνής και ο λογαριασμός ο ίδιος για τον οποίο ο κ. Παπασταύρου ελέγχεται σήμερα για ενδεχόμενη ψευδορκία στην τότε κατάθεσή του στην προανακριτική επιτροπή. Διότι, σύμφωνα με καταγγελία που η εισαγγελία κρίνει αξιόπιστη, ο κ. Παπασταύρου δεν ήταν διαχειριστής του λογαριασμού αλλά ο κάτοχός του.
Οι αποκαλύψεις ξεκίνησαν από τον ίδιο τον Ερβέ Φαλσιανί, τον άνθρωπο που πήρε από την HSBC τις περίφημες λίστες της φοροδιαφυγής, και κορυφώθηκαν με το προχθεσινό δημοσίευμα της ιταλικής La Stampa.
Σύμφωνα με στοιχεία του Φλασιανί, που φέρονται να μετέφεραν στους Έλληνες εισαγγελείς και το ΣΔΟΕ ξένοι δημοσιογράφοι, ο Παπασταύρου ήταν απ΄ ευθείας δικαιούχος του λογαριασμού. Σύμφωνα, δε, με τη La Stampa – που επικαλείται έγγραφα που έχει στην κατοχή της – ο Παπασταύρου είχε όχι έναν αλλά δύο λογαριασμούς της λίστας Λαγκάρντ: Τον 5091443771 και τον εταιρικό «Stabri ltd» με έδρα τις Παρθένες Νήσους. Τα ίδια στοιχεία φέρονται να δείχνουν πως αμφότεροι οι λογαριασμοί ήταν δικοί του και πως το θέμα είχε εντοπίσει και ο αρμόδιος ελεγκτής του ΣΔΟΕ που, όμως, προεκλογικά πιέστηκε ασφυκτικά να θάψει την υπόθεση.
Ο ελεγκτής όμως «αντιστάθηκε, έγραψε τις ενστάσεις του σε κείμενο και το παρέδωσε στους ανώτερούς του καταγγέλοντας την ανορθόδοξη πρακτική να του ζητείται, προφορικά, να βάλει στο αρχείο μια υπόθεση» ανέφερε η La Stampa.
Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα, στην καταγγελία του ελεγκτή, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται ότι: «Δεν προκύπτει από πουθενά, κατά τα στοιχεία της Hsbc, ότι ο Μιωνής διαχειριζόταν τους δύο λογαριασμούς με «υπεύθυνο» τον Παπασταύρου 5091443771 και «Stabri ltd», όπως είχαν υποστηρίξει, αντιθέτως, στην κατάθεσή τους, τόσο ο Παπασταύρου όσο και ο ίδιος ο Μιωνής.
Από τον Νοέμβριο του 2005 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2007, έγιναν κάποιες αλλαγές στους λογαριασμούς αυτούς, αλλά δεν είναι δυνατόν να εξακριβωθεί ποιος έδωσε τη σχετική εντολή. Ο πληρεξούσιος των λογαριασμών αυτών είναι ο κ. Παπασταύρου και οι συγγενείς του και όχι ο Σάμπι Μιωνής.» Και ο ελεγκτής, σύμφωνα πάντα με την ιταλική εφημερίδα, καταλήγει ότι «οι έλεγχοι για τον Σάμπι Μιωνή δεν ολοκληρώθηκαν, η υπεύθυνη Αρχή δεν ήλεγξε τις ελληνικές τράπεζες σε αναζήτηση λογαριασμών που να συνδέονται με την εταιρεία Stabri και δεν ζητήθηκαν τα έγγραφα σχετικά με την ίδρυσή της στην Κύπρο και τις νήσους Virgin».
Οι καταγγελίες αυτές επιβεβαιώνονται πλέον και από πληροφορίες από δικαστικούς κύκλους, ενώ αναμένεται να ζητηθεί και η συνδρομή των εμπλεκόμενων χωρών για να διαλευκανθεί η υπόθεση. Ο κ. Παπασταύρου φέρεται να επιμένει πως ήταν διαχειριστής και όχι δικαιούχος των λογαριασμών και επικαλείται και την ύπαρξη στοιχείων. Στοιχεία όμως δεν έχουν προσκομιστεί, παρ΄ ότι έχουν ζητηθεί. Και ο μόνος που έχει βγάλει μέχρι στιγμής ετυμηγορία είναι ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ο οποίος διακήρυξε προχθές στη Βουλή «μακάρι να είχαμε άλλους δέκα Παπασταύρου…»

tvxs

Ουπς! Εχασα 1,2 δισ. ευρώ!..

Του Στάθη στον Εniko 

Η κυρία Αναστασία Σακελλαρίου ελέγχεται (δηλαδή ευθύνεται) για την απώλεια 1,2 δισ. ευρώ που επεστράφησαν (κατά λάθος!) στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και τώρα δεν γυρίζουν πίσω, ακόμα κι αν ανάψει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης λαμπάδα (μέρες που είναι) τρεις φορές στο μπόι της κυρίας Σακελλαρίου.

Κι όμως, η κυρία Αναστασία Σακελαρίου (του κλίματος Σαμαρά) παραμένει στη θέση της. Μιλάμε για1,2 δισ. ευρώ σε μια συγκυρία που και το τελευταίο διαθέσιμο ευρώ αξίζει χρυσάφι! Ομως η κυρία Σακελλαρίου και ο παχυλός μισθός της (από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης) παραμένει στη θέση της. Εις ό,τι αφορά την «επιστροφή» του 1,2 δισ. στο Ε.Τ.Χ.Σ. (σαν να λέμε με χρηματαποστολή στο Τιμπουκτού και τρέχα γύρευε να τα ανακτήσεις) υπάρχουν δύο τινά: Ή η κυρία Σακελλαρίου έκαμε λάθος (ασυγχώρητο), οπότε δεν κάνει για αυτήν την δουλειά, ή η κυρία Σακελλαρίου το έκαμε σκοπίμως, οπότε θα έπρεπε να έχει ήδη εκδιωχθεί απ’ τη θέση της - ή ακόμα και να διώκεται για τις ευθύνες της. Τίποτε όμως

εκ των δύο δεν συνέβη, η κυρία Σακελλαρίου ζει και βασιλεύει. Γιατί; Η αδερφή του Μεγαλέξαντρου είναι, κι έχει πιει το αθάνατο νερό; Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται, με τη χώρα να ’χει την ψυχή στο στόμα -κινδυνεύει να «πάθει» πιστωτικό γεγονός για 100 εκατομμύρια- και η κυρία Σακελλαρίου έστειλε 1,2 δισ. στον αγύριστο; έτσι για πλάκα; Επειδή έκαμε λάθος (χειρότερο από έγκλημα); Ή μήπως επειδή συνωμότησε κατά της πατρίδας, διότι έτσι της σφύριξαν να κάνει; Και πώς είναι δυνατόν να στέκει ατάραχη αυτή και ο μισθός της στη θέση της σαν να μην τρέχει τίποτα; Ποιος ή τι την προστατεύει; Πάντως όχι ο ίδιος θεός με αυτόν στον οποίον προσεύχονται ο άνεργος και ο πεινασμένος.

Η κυβέρνηση κινδυνεύει να εξαντλήσει τον χρόνο μέσα στον οποίο θα έπρεπε να επιδείξει την ηθική της διαφορά απ’ όλες της προηγούμενες. Οχι μόνον δεν γίνονται κινήσεις, συμβολικές έστω, προς αυτήν την κατεύθυνση παρά ελάχιστες, αλλά συμβαίνουν και πράγματα που κινούνται προς την αντίθετη. Με τη Διαπλοκή στα πόστα της, ανθρώπους σαν τον κ. Στουρνάρα ή την κυρία Σακελλαρίου στα πόστα τους, το μήνυμα είναι χειρότερο απ’ το αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα χειρότερο απ’ το μήνυμα.

Η κυρία Σακελλαρίου (του κλίματος Σαμαρά), ο οποίος μόλις προχθές δήλωνε αμετανόητος στη Βουλή ότι η χώρα «θα έπρεπε να διαθέτει δέκα Παπασταύρου», σηματοδοτεί μια «συνέχεια» του κράτους που θα έπρεπε να έχει κοπεί με το μαχαίρι. Το προσκλητήριο της νέας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας θα έπρεπε να απευθύνεται σε ό,τι έντιμο και γενναίο διαθέτει ο κάθε κλάδος, η κάθε τάξη, το κάθε κόμμα , κι όχι να κρατά στη θέση του οποιονδήποτε και οτιδήποτε συμμετέχει στην εξάρτηση της χώρας απ’ την Ξενοκρατία και στην υποταγή της στη Διαπλοκή.

Η κυβέρνηση αυτή με κύριο κορμό την Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια κυβέρνηση απ’ την οποίαν οι πολίτες (και ιδίως οι αριστεροί) περιμένουν μια αριστερή-σοσιαλιστική πολιτική, δεν είναι της ώρας, περιμένουν όμως όλοι, αριστεροί και δεξιοί, μια πολιτική που θα λύνει αστικά - δημοκρατικά προβλήματα. Που χρονίζουν. Η χώρα βρίσκεται

σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και η σωτηρία της πατρίδας είναι ο υπέρτατος νόμος. Ε, αυτόν τον νόμο δεν τον υπηρετεί τίποτε απ’ την παθολογία του παρελθόντος όταν αναπαράγεται μέσα στο νέο πλαίσιο - εκτός κι αν δεν είναι νέο, όπως η περίπτωση της κυρίας Σακελλαρίου, θα μπορούσε να ισχυρισθεί.

«Ας προσέξουν οι Υπατοι», στις γειτονιές, στους τόπους δουλειάς, εκεί, μακριά απ’ τα κλισέ της δημοσιογραφίας και τη σημειολογία της διακυβέρνησης με τους παλιούς της κώδικες, ο πολύς κόσμος, οι αριστεροί, αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί που άρχισαν να ελπίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ έχοντας ψηφίσει οτιδήποτε άλλο, δεν βλέπουν σπουδαίες αλλαγές να γίνονται γύρω τους. Και ανησυχούν. Ορισμένοι τείνουν να απογοητευθούν. «Ας προσέξουν οι Υπατοι», διότι πρόκειται για το μεγαλύτερο και καλύτερο μέρος του λαού. Ανθρωποι που υποφέρουν τα δικά τους δεινά, αυτά που τους φόρτωσαν οι Δυνατοί, περιμένοντας να δουν κάτι να αλλάζει, αν όχι πρώτα στη δική τους τη ζωή, αλλά γύρω τους, στη φορά των πραγμάτων. Ωστε να πάρουν κουράγιο. Και άλλοι να αγωνιστούν, άλλοι να περιμένουν. Αν όμως όχι μόνον δεν βλέπουν αλλαγές να γίνονται, αλλά παθολογίες να επαναλαμβάνονται, η κυβέρνηση θα χάσει και την αποδοχή τους και τη στήριξή τους - θα την πάρει το ποτάμι.

Οι μέρες είναι κρίσιμες, και για τις διαπραγματεύσεις και για τη διακυβέρνηση. Αν υπήρχε καιρός, θα έλεγε κανείς ότι ένα καλό δείγμα γραφής στο κυβερνάν θα ενίσχυε το διαπραγματεύεσθαι. Ο χρόνος αυτός χάθηκε. Κι έτσι γίνεται ακόμα πιο επείγον η κυβέρνηση να σημειώσει επιτυχίες και στα δύο, συγκοινωνούντα άλλωστε, μέτωπα.

Εκτός και αν η κυρία Σακελλαρίου έχει άλλη γνώμη και πάει να στουκάρει ένα ακόμα «τρελό» 1,2 δισ. ευρώ σε άλλο Τιμπουκτού...

enikos

Λίστες, ολιγάρχες, διαπλοκή, εξουσία και λοιποί συγγενείς

Του Στάθη Σχινά
Έχετε σκεφθεί ποτέ ότι όταν αγοράζετε μια εφημερίδα 100 σελίδων, με cd, περιοδικά και άλλα τινά ενισχύετε τον αθέμιτο ανταγωνισμό; Γιατί οι 90 σελίδες είναι χρηματοδοτημένες από δανεικά και αγύριστα... Από θαλασσοδάνεια που δυστυχώς οι πτωχευμένες και ανακεφαλαιοποιημένες από το υστέρημα του ελληνικού λαού τράπεζες εξακολουθούν να τους χορηγούν αφειδώς.
Πώς να ανταγωνιστεί τα μεγαθήρια μια «μικρή» εφημερίδα με 32 ή 48 σελίδες που όλες της οι σελίδες όμως είναι πληρωμένες από τον εκδότη της;
Το άνοιγμα αυτής της αγοράς δεν φαίνεται να απασχολεί τους νεοφιλελεύθερους πολιτικούς, τραπεζίτες ή οικονομολόγους. Πίσω από μια τέτοια στάση βεβαίως κρύβεται η απόλυτη διαπλοκή. Αν παρουσιάζονταν φερ’ ειπείν στοιχεία για τη διαφημιστική δαπάνη που έχει κατευθυνθεί τα τελευταία χρόνια σε 4-5 εφημερίδες και 3-4 κανάλια θα έβγαιναν ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Το ίδιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα βγαίνουν αν μελετηθούν οι γνωστές λίστες (Λαγκάρντ κ.λπ.), αλλά και η στάση ηγετικών στελεχών της προηγούμενης κυβέρνησης με τους περιλαμβανομένους σε αυτήν. Και οι δικαιολογίες που εκστομίστηκαν όταν όλα αυτά έγιναν γνωστά μάλλον αστείες ήταν, αλλά όλως περιέργως αποδεκτές από τα mainstream μέσα ενημέρωσης:
«Τα λεφτά είναι της συζύγου μου και ως γνωστόν ο πατέρας της είναι πλούσιος»..... «είναι της πρώην γυναίκας μου», «δεν είναι δικά μου... είμαι απλώς διαχειριστής» και άλλα τέτοια που δεν αξίζουν καν σχολιασμού. Το γιατί βρέθηκαν έξω ουδείς το απαντά και σε πολλές περιπτώσεις ούτε το από πού βρέθηκαν.
Αν ο κ. Νικολούδης προχωρήσει άμεσα θα τρίβουμε τα μάτια μας... Αν όχι, δυστυχώς θα δικαιωθεί η κ. Α. Μέρκελ που ήταν ιδιαιτέρως δύσπιστη απέναντι στις διαβεβαιώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού που έθεσε πολύ ψηλά το θέμα της αντιμετώπισης των ολιγαρχών και της διαπλοκής στο πρόσφατο ταξίδι του στο Βερολίνο. «Οι προηγούμενοι με κορόιδεψαν επανειλημμένως...» φέρεται να είπε ... (έτσι μου είπαν οι πηγές μου και δεν έχω λόγο να μην τις πιστέψω).
Μήπως ήρθε η ώρα για τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση των τελευταίων 50 χρόνων;

koutipandoras

Θα σνιφάρουμε μπακλαβάδες

Τα εθνοκτόνα σχέδιά τους δεν θα περάσουν, ο ελληνικός λαός θα αντισταθεί μέχρι την τελευταία ρανίδα του χοληστερινούχου αίματός του.

του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Το σχέδιο των δανειστών είναι Μακιαβελικό, μη σου πω και Μεμφιστοφελικό. Καθολικοί και Προτεστάντες, αυτοί που παλαιά αλληλοσφάζονταν στις νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου, θα εορτάσουν ήσυχα το Πάσχα τους την 5η Απριλίου και μετά θα αποφασίσουν αν θα μας δώσουν 1 δισ. για να γιορτάσουμε κι εμείς το Πάσχα το δικό μας. Λέγεται, μάλιστα, ότι θα μας τα δώσουν τα λεφτά τη Μεγάλη Τετάρτη, την ώρα που θα απολαμβάνουμε την Ακολουθία του Νιπτήρος. Θα εκταμιευτεί αίφνης το 1 δισ. κατά το βραδάκι, οπότε εμείς, κλήρος και λαός ομοθυμαδόν, αντί για το «Πόρνη προσηλθέ σοι μύρα σύν δάκρυσι κατακενούσά σου ποσί, φιλάνθρωπε, καὶ δυσωδίας των κακών λυτρούται τή κελεύσει σου», θα ψάλλουμε ενστικτωδώς το «Χριστός Ανέστη» και θα ρίξουμε αράδα τα βεγγαλικά.‘Όπως έλεγε και η γιαγιά μου, «σαν φάει η γριά την πίτα της, έχει Πρωτοχρονιά».
Μπορεί να μας συμβούν και χειρότερα, μπορεί να αναθαρρήσουμε από το 1 δισ. και να σπάσουμε ομαδικώς τη νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας. Μπορεί να αντιδράσουμε σαν τη Βουγιουκλάκη στη «Μοντέρνα Σταχτοπούτα», που μόλις της αύξησε τον μισθό ο εργοδότης Παπαμιχαήλ, πήρε τον μπακάλη της γειτονιάς και άρχισε τις παραγγελίες: «Βάλε και σοκολάτες, κυρ Στέφανε, βάλε και μορταδέλα, βάλε και μακαρόνια». Εσείς, πάντως, μην βιαστείτε να τον πάρετε τον κυρ Στέφανο, διότι Μεγάλη Τετάρτη θα έρθουν τα λεφτά στην Ελλάδα, Μεγάλη Πέμπτη θα πάνε τα μισά εξ αυτών στο ΔΝΤ και τη Λαγκάρντ. Εμείς θα τρώμε άζυμα στον Μυστικό Δείπνο και η Κριστίν θα τρώει φανερά σούσι στα κυριλέ σουσάδικα της Ουάσιγκτον. «Γκαρδιακά χαροποιήθη και του Βάσιγκτων η γη / και τα σίδερα ενθυμήθη που την έδεναν και αυτή», έλεγε ο Διονύσιος Σολομός στον «Ύμνο εις την Ελευθερία», νομίζω ωστόσο ότι η χαρά αφορά τις εποχές της επανάστασης.

Μην βιαστείτε να παραγγείλετε στον κυρ Στέφανο κι αν παραγγείλετε, ξεχάστε τις μορταδέλες, τις σοκολάτες και τις μακαρονάδες. Με το κιάλι θα τα βλέπετε όλα τούτα, αν επιβληθεί τελικά ο Fat Tax, ο περίφημος «Φόρος του Λίπους» που μας ζητούν οι δανειστές. Θέλουν να αυξήσουν το ΦΠΑ στα λιπαρά φαγητά, τις πίτσες, τα κοψίδια, τα αναψυκτικά, τα γαλακτομπούρεκα, μολονότι γνωρίζουν ότι τούτο ισοδυναμεί με εθνική γενοκτονία μέσω της πείνας. Εκτός κι αν πιστεύουν ότι ένα ολόκληρο έθνος μπορεί να στραφεί ξαφνικά στο ιπποφαές, τη σπιρουλίνα και τα λαχανάκια των Βρυξελλών, χωρίς να χάσει τη σωματική, ου μην αλλά και την πνευματική ρώμη του.

Τα εθνοκτόνα σχέδιά τους δεν θα περάσουν, ο ελληνικός λαός θα αντισταθεί μέχρι την τελευταία ρανίδα του χοληστερινούχου αίματός του. Χέρι με χέρι θα διακινούνται τα λιπαρά, θα μαζευόμαστε κρυφά στα σπίτια και θα σνιφάρουμε μπακλαβάδες. σοι μύρα σὺν δάκρυσι κατακενούσά σου ποσί, φιλάνθρωπε, καὶ δυσωδίας τῶν κακῶν λυτροῦται τῇ κελεύσει σου», θα ψάλλουμε ενστικτωδώς το «Χριστός Ανέστη» και θα ρίξουμε αράδα τα βεγγαλικά.‘Όπως έλεγε και η γιαγιά μου, «σαν φάει η γριά την πίτα της, έχει Πρωτοχρονιά».
Μπορεί να μας συμβούν και χειρότερα, μπορεί να αναθαρρήσουμε από το 1 δισ. και να σπάσουμε ομαδικώς τη νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας. Μπορεί να αντιδράσουμε σαν τη Βουγιουκλάκη στη «Μοντέρνα Σταχτοπούτα», που μόλις της αύξησε τον μισθό ο εργοδότης Παπαμιχαήλ, πήρε τον μπακάλη της γειτονιάς και άρχισε τις παραγγελίες: «Βάλε και σοκολάτες, κυρ Στέφανε, βάλε και μορταδέλα, βάλε και μακαρόνια». Εσείς, πάντως, μην βιαστείτε να τον πάρετε τον κυρ Στέφανο, διότι Μεγάλη Τετάρτη θα έρθουν τα λεφτά στην Ελλάδα, Μεγάλη Πέμπτη θα πάνε τα μισά εξ αυτών στο ΔΝΤ και τη Λαγκάρντ. Εμείς θα τρώμε άζυμα στον Μυστικό Δείπνο και η Κριστίν θα τρώει φανερά σούσι στα κυριλέ σουσάδικα της Ουάσιγκτον. «Γκαρδιακά χαροποιήθη και του Βάσιγκτων η γη / και τα σίδερα ενθυμήθη που την έδεναν και αυτή», έλεγε ο Διονύσιος Σολομός στον «Ύμνο εις την Ελευθερία», νομίζω ωστόσο ότι η χαρά αφορά τις εποχές της επανάστασης.
Μην βιαστείτε να παραγγείλετε στον κυρ Στέφανο κι αν παραγγείλετε, ξεχάστε τις μορταδέλες, τις σοκολάτες και τις μακαρονάδες. Με το κιάλι θα τα βλέπετε όλα τούτα, αν επιβληθεί τελικά ο Fat Tax, ο περίφημος «Φόρος του Λίπους» που μας ζητούν οι δανειστές. Θέλουν να αυξήσουν το ΦΠΑ στα λιπαρά φαγητά, τις πίτσες, τα κοψίδια, τα αναψυκτικά, τα γαλακτομπούρεκα, μολονότι γνωρίζουν ότι τούτο ισοδυναμεί με εθνική γενοκτονία μέσω της πείνας. Εκτός κι αν πιστεύουν ότι ένα ολόκληρο έθνος μπορεί να στραφεί ξαφνικά στο ιπποφαές, τη σπιρουλίνα και τα λαχανάκια των Βρυξελλών, χωρίς να χάσει τη σωματική, ου μην αλλά και την πνευματική ρώμη του.
Τα εθνοκτόνα σχέδιά τους δεν θα περάσουν, ο ελληνικός λαός θα αντισταθεί μέχρι την τελευταία ρανίδα του χοληστερινούχου αίματός του. Χέρι με χέρι θα διακινούνται τα λιπαρά, θα μαζευόμαστε κρυφά στα σπίτια και θα σνιφάρουμε μπακλαβάδες.

avgi