Ο Στουρνάρας αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση και στηρίζει Μητσοτάκη

Ως κεντρικός τραπεζίτης ο Γιάννης Στουρνάρας είναι ανεξάρτητος. Όχι ασύδοτος- υπόκειται στον έλεγχο της Βουλής. Αλλά δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Αναφέρεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

του Γιώργου Λακόπουλου

Ο κεντρικός τραπεζίτης μιας χώρας είναι οιονεί σύμβουλος της κυβέρνησης της, για να μην πούμε του πολιτικού της συστήματος. Ο Στουρνάρας εμφανίζεται συνήθως ως πολιτικός αντίπαλος της κυβέρνησης.

Αντίθετα δεν κρύβει τη φιλική του διάθεση για την αντιπολίτευση. Της συνάντησής του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη προηγήθηκαν δυο δημόσιες παρεμβάσεις τους που ανέδυαν τη συναντίληψη του με τη ΝΔ.

Το πρόσχημα ήταν η ανησυχία του για την αξιολόγηση που καθυστερεί, αλλά αυτή η ανησυχία του προφανώς δεν συμπεριλαμβάνει και τη στάση της αντιπολίτευσης , που αντιλαμβάνεται την αξιολόγηση ως προσθετο πολιτικό βάρος στην κυβέρνηση.

Οι διαθέσεις του διοικητή τη Τράπεζας της Ελλάδας δεν ήταν πάντα αντικυβερνητικές. Π.χ. στα τέλη του 2014 οι παρεμβάσεις του ήταν υπέρ της κυβέρνησης και εναντίον της αντιπολίτευσης. Απλώς τότε στην κυβέρνηση ήταν τότε το κόμμα το Σαμαρά που τον έκανε, από υπουργό Οικονομικών, διοικητή. Κατ’ ουσίαν του επέτρεψε να διορίσει τον εαυτό του, στερώντας το δικαίωμα της δεύτερης θητείας από τον επιτυχημένο Γιώργο Προβόπουλο.

Για την πορεία των πραγμάτων ανησυχούσε και ο Προβόπουλος. Αλλά δεν το έκανε επιλεκτικά, ούτε το έκανε βούκινο. Ενημέρωνε όσους όφειλαν να γνωρίζουν, αποτύπωνε τη ουσία εναργώς στις εκθέσεις του και ενημέρωνε την κοινή γνώμη με συνετό τρόπο. Ο Στουρνάρας κινδυνολογεί. Τώρα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ που είναι στην κυβέρνηση. Πριν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν στην αντιπολίτευση. Έτσι παίρνει μέρος στο πολιτικό παιχνίδι.

Κάποιοι λένε ότι έχει επιθετικό τρόπο να κάνει γνωστές τις απόψεις του γιατί αυτό που τον ενδιαφέρει κυρίως είναι να κάνει γνωστή την παρουσία του. Πίσω από αυτή τη έφεση πολλοί διακρίνουν την ανοιχτή όρεξη του να πάρει παραπάνω από ό,τι πέτυχε ως τώρα: να γίνει πρωθυπουργός.

Δεν είναι κακό. Άλλωστε στη γνωστή σύναξη των παρηκμασμένων εκσυγχρονιστών στην οικία Κοντογιαννόπουλου ο Θ. Πάγκαλος του συνέστησε να εγκαταλείψει την υπαλληλία και να τεθεί επικεφαλής νέο εκσυγχρονιστικού σχήματος. Σωστό ,για όποιον θέλει την εξουσία. Αλλά ο Στουρνάρας δεν θέλει να εκλεγεί Πρωθυπουργός. Θέλει να διοριστεί. Κάτι σαν Παπαδήμος Νο 2, αλλά για καιρό.

Ο σημερινός κεντρικός τραπεζίτης έχει μια ιδιαίτερη διαδρομή που συνδέει πάντα την παρασκηνιακή δράση με δημόσια αξιώματα. Για πολλά χρόνια λειτουργούσε ως «λοτζίστικς» του σημιτικού πυρήνα των «εκσυγχρονιστών» του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχασε.

Κάποιους, μεταξύ τους και τον αυτοκόλλητο του Γιάννο Παπαντωνίου, τους πήρε το ποτάμι. Ο ίδιος όμως μένει στον αφρό και από τη μια περίοδο στην άλλη, εναλλάσσει ρόλους και ιδιότητες. Υπήρξε ακόμη και στέλεχος χρηματιστηριακής εταιρίας με ενεργό ρόλο στη χρηματιστηριακή έξαρση, όταν ο ίδιος διοικούσε τράπεζα με ρόλο στο χρηματιστήριο. Αλλά οι φίλοι του το ξεχνού. Θυμούνται μόνό οτι ο πατέρας του ητα αριστερός.

Υπουργός οικονομικών προέκυψε από τύχη- επειδή άφησε τη θέση ο Βασίλης Ράπανος- αν και ανέκαθεν ήταν εύκαιρος σε πρώτη ζήτηση, αν επρόκειτο για αξιώματα, . Αλλά διοικητής έγινε με σχέδιο του τυπου Γιάννος κερνάει- όχι ο δικός του Γιάννος. Ως υπουργός Οικονομικών είχε τον πρώτο λόγο ποιος θα διοριστεί στην ΤτΕ. Και διορίσθηκε ο ίδιος, ενώ η Τράπεζα είχε ηδη δοκιμασμένο διοικητή- απέναντι στον οποίο ο ιδιος αργότερα εκφράσθηκε απρεπώς: σχεδόν τον έβγαλε τρελλό.

Αν πράγματι τώρα θέλει να γίνει και πρωθυπουργός σημαίνει ότι προσβλέπει σε αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος. Να χάσει ο Τσίπρας, να μην μπορεί να κερδίσει ο Μητσοτάκης και να ψάχνουν κάποιον έξω από τη Βουλή να ηγηθεί κυβερνητικού σχήματος, ώστε να προσέλθει με συστάσεις από διάφορες πρεσβείες. Αλλιώς πως θα γινει. Τον Τσίπρα θα διαδεχθει ο Κυριάκος και τον Κυριάκο κάποιος αλλος πολιτικός.

Αν τα διαβάσει κάνεις όλα αυτά με προσοχή θα διαπιστώσει στην Ελλάδα η έννοια της καριέρας έχει πολύ ιδιαίτερο περιεχόμενο. Όποιος φροντίζει με προσοχή τον εαυτό του, έχει ανοιχτές γραμμές με συστήματα και παράγοντες, ιδιαίτερα στον μιντιακό χώρο, και ξέρει να μετακινείται από τον έναν συσχετισμό στον άλλο, πάει καλά.

Προφανώς χρειάζεται και να ξέρει να καλύπτει τις πλάτες του . Ο Στουρνάρας δεν βρέθηκε ποτέ υπόλογος για τίποτε. Από τις ελάχιστες φορές που έσπευσε στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ήταν όταν οι δημόσιες αρχές διενήργησαν έλεγχο στις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου στο ΚΕΕΛΠΝΟ και αποφάνθηκε – προφανώς προκαταλαμβάνοντας τον έλεγχο- οτι <το πιο έντιμο άτομο στον πλανήτη>. Μόνο που δεν κατηγορήθηκε απο κανένα για ατιμία η γυναίκα. Τις δουλειές της με έναν φορέα του δημοσίουι έψαχναν οι οικονομικές υπηρεσίες- οπως και των αλλων.

Αρκούν όλα αυτά για να πάρει κάνεις ένα αξίωμα κατ’ εξοχήν πολιτικό σαν την πρωθυπουργια; Πρέπει να έχει και θελκτική δημόσια παρουσία, κάτι που δεν εξασφαλίζει ο αντιεπικοινωνιακός αρχιτραπεζίτης που κληροδότησε η εποχή Σαμαρά-αλλά όχι και Βενιζέλου, που δεν ήθελε να τον βλέπει μπροστά του. Αλλά ο καθένας δικαιούνται να ονειρεύεται. Ειδικά όταν πλησιάζει καλοκαίρι και δεν ξέρει με ποιους γείτονες θα ξεκαλοκαιριάσει.

Από τα συμφραζόμενα της δημόσιας παρουσίας του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας το τελευταίο διάστημα προκύπτει κάτι περισσότερο από τον πολιτικό ανταγωνισμό με την κυβέρνηση και την σύμπλευση με την αξιωματική αντιπολίτευση. Δεν προειδοποιεί. Αντιπολιτεύεται. Δεν ενημερωνει την κοινή γνώμη. Ρίχνει νερό στο μύλο της αξιωματικής αντιπολιτευσης. Αμεροληψία στην άσκηση των καθηκόντων του αυτό δε το λες. Τεχνοκρατική συμπεριφορά δεν είναι.

Είτε στη Βουλή μιλάει, είτε στις εφημερίδες ειτε στο ευρυ δικτυο τω μιντιακών συνομιλητών του προκύπτει συστράτευση με τη ΝΔ στο κεντρικά θέματα που αναδεικνύει το συστημα Κυριάκου. Πρώτον, ότι η Αριστερά δεν έχει ηθικό πλεονέκτημα. Δεύτερον οτι χρειάζονται εκλογές. Για το πρώτο μιλάει και το ενδιαφέρον του για την Τράπεζα Αττικής , όταν άρχισε να καίει τη σημερινή κυβέρνηση. Για το δεύτερο όταν βγαίνει στα κεραμίδια για την αξιολόγηση.

Πρακτικά ζητώντας να κλείσει άμεσα η αξιολόγηση -για την οποία την ευθύνη φέρει η κυβέρνηση- ο Στουρνάρας στηρίζει το αίτημα του Κυριάκου για εκλογές που είναι το ένα σκέλος στου διλήμματος στο οποίο προσπαθεί να εγκλωβίσει τον Τσίπρα. Αλλιώς γιατί να το λέει δημόσια; Ως καλός στρατιώτης σπεύδει εκεί που είναι η φωτιά της μάχης…

Πηγή: anoixtoparathyro.gr

Σημεία και Τέρατα

"Είναι ο Σώρρας το ζήτημα ή μια κοινωνία που έφτασε στο σημείο να τον ανεχθεί και να τον αναδείξει; Σε κάθε περίπτωση, η εγγενής αντίθεση της γκραμσιανής φράσης, όπως ερμηνεύτηκε παραπάνω, είναι που την καθιστά τόσο προωθητική: Όταν συντελούνται αλλαγές στη βάση, τα τέρατα συνηθίζουν να εμφανίζονται στο εποικοδόμημα. Τότε και τώρα."

του Γιώργου Τσιρίδη

Ιστορία

Την άνοιξη του 1925, ο Βίκτορ Λούστιγκ, υποδυόμενος κρατικό λειτουργό μάζεψε στο Οτέλ ντε Κριγιόν του Παρισιού, πρωτοκλασάτο ξενοδοχείο της εποχής, έξι επιφανείς επιχειρηματίες για να τους πει κάτι το εξωφρενικό: Ο πύργος του Άιφελ επρόκειτο να πωληθεί για παλιοσίδερα. Ήταν τέτοιο το κόστος συντήρησης του Πύργου, εξήγησε ο Λούστιγκ, που ο Δήμος του Παρισιού είχε αποφασίσει την κατεδάφισή του, κάτι που τότε δεν ακουγόταν όσο εξωφρενικό μπορεί να ακούγεται σήμερα. Δεδομένης της βέβαιης κατακραυγής που θα ξεσήκωνε, η απόφαση έπρεπε φυσικά να μείνει μυστική. Τι πιο λογικό; Το κόλπο πέτυχε και ένας εκ των έξι επιχειρηματιών τσίμπησε προσφέροντας στον Λούστιγκ ένα μεγάλο ποσό. Από ντροπή, δεν κατήγγειλε ποτέ το γεγονός. Ο Λούστιγκ έμεινε στην ιστορία ως «ο άνθρωπος που πούλησε τον Πύργο του Άιφελ».
Μία ακόμη απάτη του Λούστιγκ παρουσιάζει ενδιαφέρον: ένας «εκτυπωτής» χαρτονομισμάτων που «τύπωνε» ένα εκατοστοδόλαρο σε διάρκεια έξι ωρών και συνολικά είχε τη δυνατότητα να βγάλει 3 χαρτονομίσματα. Τα θύματα αγόραζαν «το κουτί» για 30.000 δολάρια και μέχρι να ανακαλύψουν την απάτη ο Λούστιγκ είχε εξαφανιστεί.

Ψυχολογία και Εγκληματολογία
Στην Ελλάδα της κρίσης, ο Αρτέμης Σώρρας εμφανίστηκε με το δικό του «μαγικό κουτί». Βασικές αρχές της απάτης ισχύουν και σε αυτή την περίπτωση: Όσο πιο κραυγαλέο το ψέμα, τόσο καλύτερα. Το ψέμα πρέπει να είναι απλό και εύληπτο. Ο απατεώνας καλεί σε αρνητική απόδειξη των λεγομένων του· προκαλεί τους δύσπιστους να αποδείξουν πως αυτό που ισχυρίζεται δεν ισχύει, αντί να αποδείξει ο ίδιος ότι ισχύει. Ο Σώρρας απευθύνεται στο ίδιο ψυχολογικό κέντρο στο οποίο απευθυνόταν ο Λούστιγκ έναν αιώνα πριν, αυτό της «μαγικής λύσης». Τα λεφτά είναι εκεί, το μόνο που χρειάζεται είναι να απλώσεις το χέρι να τα πάρεις. Οι επιφανείς Γάλλοι επιχειρηματίες παίρνοντας μέρος στη συνάντηση με τον Λούστιγκ πρόσφεραν, άθελά τους, το ειδικό τους βάρος στην απάτη. Στην περίπτωση Σώρρα, το ειδικό βάρος προήλθε από ικανό μέρος του ελληνικού λαού αλλά και από την ελληνική δικαιοσύνη –βοήθειά μας– η οποία φρόντισε, να εμπνεύσει για μια ακόμη φορά την περίφημη εμπιστοσύνη που απολαμβάνει από όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες ανεξαιρέτως. Με απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και μετά από μήνυση του Άδωνι Γεωργιάδη για διασπορά ψευδών ειδήσεων (δεν ανέχεται την πατριδοκαπηλία ο αντιπρόεδρος), τα λεφτά του Αρτέμη (δισ., τρισ., θα σας γελάσω) είναι υπαρκτά!

Κοινωνιολογία και Κοινωνική Ανθρωπολογία
Ωστόσο μεταξύ του ανθρώπου που πούλησε τον Πύργο του Άιφελ και του «Έλληνα πολεμιστή, Υπερασπιστή του Δικαίου και της Αλήθειας» Σώρρα υπάρχουν διαφορές. Ο πρώτος στηρίχθηκε έντονα στη μυστική διάσταση της υπόθεσης, ενώ ο Σώρρας χρησιμοποίησε τη μυθική διάσταση. Ο μεν κινήθηκε εν κρυπτώ, ο δε άλλος το έκανε βούκινο στη δημόσια σφαίρα. Ακόμη, ο Λούστιγκ εξαπάτησε μεμονωμένα άτομα, σε περίοδο σχετικής ευημερίας στο Παρίσι του Μεσοπολέμου, ενώ ο Σώρρας, ακολουθώντας την οικεία παράδοση του μαυραγορίτη και του λαδέμπορα, δραστηριοποιήθηκε σε περίοδο οικονομικής και συνακόλουθα αξιακής κατάπτωσης.
Η θεατρικότητα των δηλώσεων Σώρρα συμπεριλαμβάνεται σαφώς στο ρεπερτόριο της μεγάλης οικογένειας των απατεώνων. Συνδέεται με τους εφευρέτες πωλητές φαρμάκων δια πάσαν νόσο στην Άγρια Δύση, διδάσκεται από το σχήμα του Κάρλο Πόνζι, αλλά κυρίως διαπερνά κάθε νεοελληνικό μύθο για «ψεκασμούς», «αρχαιοελληνικά διαστημόπλοια» ή «διαπλανητικές ακτινοβολίες» που ακούγεται σε ταξί και μεταξύ συρμού και αποβάθρας. Ο Αρτέμης λοιπόν, «Έλλην Ιθαγενής, κάτοικος Πατρών» είναι πάνω από όλα παιδί της εποχής του. Είναι μια ακόμη εκδήλωση των μυθευμάτων που όλοι μας γνωρίζουμε, οσφραινόμαστε, μπροστά στα οποία συχνά καγχάζουμε, μη γνωρίζοντας τι άλλο να κάνουμε. Υπό αυτή την έννοια το φαινόμενο Σώρρα συμπυκνώνει την αμηχανία μπροστά στην ηθική κατάπτωση που ακολούθησε την οικονομική.

Πολιτική και Φιλοσοφία
Με αυτά και με εκείνα ο Σώρρας έγινε κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, δραστηριοποιούμενος στη δημόσια σφαίρα και συμμετέχοντας στις παρυφές τις πολιτικής ζωής, σε μια ιδιαίτερα προβληματική περίοδο την οποία ο Γκράμσι ίσως θα χαρακτήριζε «εποχή των τεράτων». Ο κόσμος των «τεράτων» βέβαια έχει εσχάτως αναδείξει πολλούς ακόμη εκπροσώπους του και μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ερώτημα, σε ένα ευρύτερο επίπεδο, είναι τι περιγράφει ο όρος «τέρας»; Ανθρώπους ή καταστάσεις; Μιλάμε δηλαδή για «τέρατα» σκέτα, ή για «σημεία και τέρατα»;
Παραλλαγή του παραπάνω ερωτήματος, ποια θέση έχει ο όρος «εποχή» στην εξίσωση και συγκεκριμένα πώς κάθε εποχή σχετίζεται με τις τερατογενέσεις; Πρόκειται για το αυγό και την κότα, τη βάση και το εποικοδόμημα; Είναι το πρόσωπο που πρέπει να απασχολεί ή η εποχή που το εξέθρεψε; Είναι ο Σώρρας το ζήτημα ή μια κοινωνία που έφτασε στο σημείο να τον ανεχθεί και να τον αναδείξει; Σε κάθε περίπτωση, η εγγενής αντίθεση της γκραμσιανής φράσης, όπως ερμηνεύτηκε παραπάνω, είναι που την καθιστά τόσο προωθητική: Όταν συντελούνται αλλαγές στη βάση, τα τέρατα συνηθίζουν να εμφανίζονται στο εποικοδόμημα. Τότε και τώρα.

πηγή: commonality.gr

Σκάνδαλο Βατοπεδίου: «Αιδώς Αργείοι»

Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με συνέπεια από την Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, έχει καταγραφεί στη συνείδηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών ως ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα μεταπολεμικά.

Του Δημήτρη Τσιρώνη* 

Ακόμη και ο ίδιος ο πρώην Πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, σε ανύποπτο χρόνο, έχει αναγνωρίσει το Βατοπέδι ως σκάνδαλο. Συγκεκριμένα, στην Ομιλία του στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου το 2008, ανέφερε μεταξύ άλλων:

"..... Αναλαμβάνουμε το μερίδιο των ευθυνών μας, γνωρίζω ότι από όσα σκανδαλώδη έγιναν στο Βατοπέδι οι πολίτες έχουν πληγωθεί, η κυβέρνηση έχει αντικειμενική πολιτική ευθύνη για κάθε ζήτημα που πληγώνει τους πολίτες. Αναλαμβάνω με ευθύτητα το μερίδιο των ευθυνών που μας αναλογεί. ........"

Το ίδιο κατέθεσε και ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γεώργιος Προβόπουλος κατά την εξέτασή του στην Προανακριτική Επιτροπή Βατοπεδίου της Βουλής στις 31.8.2010, όπου ανέφερε ότι η υπόθεση του Βατοπεδίου «όζει» όταν του υποβλήθηκε σχετικό ερώτημα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Προβόπουλος είχε διετελέσει Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βατοπεδίου "ΜΑΞΙΜΟΣ ΓΡΑΙΚΟΣ", γεγονός που αποκτά ιδιαίτερη αξία η μαρτυρία του.

Η υπόθεση του Βατοπεδίου κρίθηκε ως σκάνδαλο και τελεσίδικα με την αριθ. 197/2015 Δικαστική Απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κομοτηνής, με την οποία κρίθηκε ότι η λίμνη - λιμνοθάλασσα Βιστωνίδας και οι παραλίμνιες εκτάσεις ανήκουν στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου και όχι στην κυριότητα της Μονής Βατοπεδίου, ώστε να αποτελούν αντικείμενο ανταλλαγής με άλλα ακίνητα «φιλέτα» του ελληνικού δημοσίου, όπως έκαναν «ελαφρά τη καρδία» οι Υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή.

Υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν αυτοί που απεμπόλησαν τα δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου επί της λίμνης Βιστωνίδας, ακόμη και όταν αυτά είχαν κριθεί υπέρ του ελληνικού δημοσίου από τη Διάσκεψη των Δικαστών του Πρωτοδικείου Ξάνθης. Άλλωστε τιμωρήθηκε πειθαρχικά τότε η Πρόεδρος του Δικαστηρίου (που μειοψήφισε) επειδή ενημέρωσε τη Μονή να προλάβει τις συνέπειες και επειδή καθυστέρησε την έκδοση της Απόφασης μέχρι να "δράσει" η κυβέρνηση.

Υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν αυτοί που αποχαρακτήριζαν εν μια νυκτί ακίνητα εντός δασών ή δασικών εκτάσεων, εντός αρχαιολογικών χώρων ή σε αιγιαλό και παραλία και παραχωρούνταν στη συνέχεια ως άρτια και οικοδομήσιμα στη Μονή.

Υπουργός της κυβέρνησης ήταν αυτός που ανασχηματίστηκε - αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή επειδή ήθελε να μεταστεγάσει τις υπηρεσίες του Υπουργείου του στο Ολυμπιακό Ακίνητο, προκειμένου να «διευκολυνθεί» η παραχώρηση του ακινήτου στη Μονή, η οποία στη συνέχεια το μοσχοπούλησε στον επιχειρηματία Πολέμη έναντι του ποσού των 50 εκατ. ευρώ;

Υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν αυτοί που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι «νόμιμα και ηθικά» έστηναν offshore εταιρείες διάγοντας προκλητικό πολυτελή βίο σε επαύλεις και κότερα.

Όλοι οι παραπάνω τις τελευταίες μέρες αισθάνονται «δικαιωμένοι» για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. «Δικαιωμένος» ο Κ. Καραμανλής, «δικαιωμένοι» οι εμπλεκόμενοι με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου Υπουργοί του, «δικαιωμένη» και η ΝΔ.

Αιδώς Αργείοι!!!!!!

Αλήθεια, για ποιό πράγμα αισθάνονται «δικαιωμένοι» ;

Για την επί των ημερών τους παραίτηση του ελληνικού δημοσίου από κερδισμένη δίκη που επικύρωνε την κυριότητά του στη λίμνη Βιστωνίδα και στις παραλίμνιες εκτάσεις ;

Για τις παράνομες ανταλλαγές - παραχωρήσεις στη Μονή των πιο σημαντικών και καλύτερων ακινήτων - "φιλέτων" του ελληνικού δημοσίου στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, στο Ολυμπιακό χωριό, στις παραθαλάσσιες περιοχές της Χαλκιδικής, της Καβάλας, του Γραμματικού Αττικής κ.ο.κ. ;

Για τη μετατροπή της Μονής Βατοπεδίου από οίκο του θεού σε επενδυτικό και χρηματιστηριακό οίκο;

Ή για την επιβολή πιέσεων, αυθαιρεσιών και παρανομιών, καθώς και εκμαυλισμό υπαλλήλων και δημόσιων λειτουργών ;

Με την πρόσφατη δικαστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών αθωώθηκαν οι τελευταίοι, όχι οι Υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή που παραπέμφθηκαν στο Ειδικό Δικαστήριο από την Ολομέλεια της Βουλής το 2010.

Τους Υπουργούς αυτούς είχε «προλάβει» να τους «αθωώσει» ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής με το εσπευσμένο κλείσιμο των εργασιών της Ολομέλειας της Βουλής στις 9.5.2009, ώστε με το πέρας της δεύτερης Συνόδου εκείνης της Κοινοβουλευτικής Περιόδου (ΙΒ') να παραγραφούν τα αδικήματα των μελών των κυβερνήσεών του που ενεπλάκησαν, με τον ένα ή άλλο τρόπο, στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

Αντί λοιπόν ο Κ. Καραμανλής και όλοι οι παραπάνω εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου με σεμνότητα να σιγήσουν και να σιωπήσουν με την ελπίδα κάποια στιγμή να ξεχαστούν οι ανομίες τους, επέλεξαν την οδό της πρόκλησης και των πανηγυρισμών. Οποίο Θράσος!!!! Οποία φαυλότης και αμετροέπεια!!!! Αιδώς Αργείοι ξανά!!!!

Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το ...... «Βούδα».

Όχι κ. Καραμανλή!!! Όχι κκ πρώην Υπουργίσκοι της κυβέρνησής του!!! Δεν πρέπει να αισθάνεστε «δικαιωμένοι» και «περήφανοι» για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Ντροπή πρέπει να αισθάνεστε!!!!

Δικαιωμένοι αισθανόμαστε όλοι εμείς που πρωταγωνιστήσαμε στην αποκάλυψη και διερεύνηση του τεράστιου αυτού σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου από την Κυβέρνηση Καραμανλή!!!!!

Δικαιωμένοι αισθανόμαστε εμείς που φέραμε με μεθοδικότητα και επιμονή στο φως όλα τα στοιχεία και ακυρώσαμε τα αμαρτωλά σχέδιά σας.

Δικαιωμένοι αισθανόμαστε εμείς που συμβάλαμε ώστε η κυριότητα της λίμνης και των παραλίμνιων εκτάσεων Βιστωνίδας να επικυρωθεί υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Ντροπή πρέπει να αισθάνεστε εσείς που απεμπολήσατε υπέρ της Μονής αυτό το δικαίωμα του ελληνικού δημοσίου.

Δικαιωμένοι αισθανόμαστε εμείς που αποτρέψαμε την απώλεια των καλύτερων ακινήτων του δημοσίου, που συμβάλαμε ώστε να ακυρωθεί η παραχώρησή τους στη Μονή και να επανακτήσει το κράτος αυτά τα ακίνητα "φιλέτα" η αξία των οποίων αποτιμάται σε εκατοντάδες εκατ. ευρώ. Ντροπή πρέπει να αισθάνεστε εσείς που τα δωρίσατε στη Μονή, λες και ήταν η περιουσία του πατέρα σας!!!

Δικαιωμένοι αισθανόμαστε εμείς που στην Εξεταστική και στην Προανακριτική Επιτροπή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου διερευνήσαμε και αναδείξαμε μια σειρά παράπλευρων σκανδάλων (MARFIN, TORCASSO, IRF, RASSADEL, MADEUS κλπ), τα περισσότερα των οποίων έχουν πάρει το δρόμο τους στη Δικαιοσύνη και έχουν ασκηθεί οι προβλεπόμενες ποινικές διώξεις, ενώ ακόμη και για τους αθωωθέντες υπαλλήλους και λειτουργούς εκκρεμούν αδικήματα (υπεξαιρέσεις, ψευδορκίες, πλαστογραφίες κ.ά.) τα οποία δεν συνδέονται με το στενό πυρήνα του σκάνδαλου του Βατοπεδίου και ελπίζουμε ότι σύντομα θα πάρουν και αυτές οι υποθέσεις το δρόμο τους στη Δικαιοσύνη.

Σ' αυτά αναμένουμε απαντήσεις κ. Καραμανλή και όχι στις άναρθρες διθυραμβικές κραυγές των προηγουμένων ημερών.

Αναμένουμε ευθέως τις απαντήσεις σας και όχι μέσω κύκλων όπως μας είχατε συνηθίσει τα τελευταία οκτώ χρόνια της αφωνίας και της αδικαιολόγητης απουσίας σας από το δημόσιο διάλογο, σε μια πολύ επώδυνη εποχή για τους πολίτες και τη χώρα (εάν βέβαια το θυμάστε ή το κατανοείτε αυτό)!!!

* Ο Δημήτρης Τσιρώνης είναι πρώην βουλευτής, πρόεδρος Προανακριτικής Επιτροπής Βατοπεδίου 2010, μέλος Εξεταστικής Επιτροπής Βατοπεδίου 2010

πηγή:www.documentonews.gr

Πώς να εχθρεύεσαι έναν νεκρό - Η μικρότητα ως ιδεολογία

"Όλα αυτά είναι μια λεπτομέρεια για το νέο αντικομμουνισμό που είναι ένας αντικομμουνισμός copy-paste από την μετεμφυλιακή Ελλάδα. Αντικομμουνιστική υστερία ανάλογη χωροφύλακα της δεκαετίας του ’50. Αρθρογράφοι με ατράνταχτα επιχειρήματα όπως το ότι δεν αναιρέθηκε ποτέ η καταδίκη του για κατασκοπεία, άρα παραμένει κατάσκοπος!!! Γελωτοποιοί εκδοτών που πιστεύουν ότι ο Μπελογιάννης τιμάται από κομπλεξικούς κομμουνιστές που δεν το χώνεψαν ότι η Ελλάδα δεν έγινε Σοβιετική Ένωση. Βουλευτές, χρυσαυγίτες και μη, με λόγους λάβρους κατά της “εξύμνισης των κομμουνιστοσυμμοριτών". Ένας οχετός για έναν άνθρωπο- σύμβολο σε παγκόσμιο επίπεδο, από πολύ μικρούς ανθρώπους."

του Δημήτρη Σούλτα

Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν και παραμένει ένα σύμβολο. Ένα σύμβολο με εμβέλεια απείρως μεγαλύτερη από τον κομματικό του χώρο. Είναι ο ορισμός του ανθρώπου που αρνείται να ξεπουλήσει το όραμα του, που δεν κάνει δηλώσεις μετάνοιας “για να γλυτώσει”, ο άνθρωπος που αντιτάσσει ένα χαμόγελο κι ένα γαρύφαλλο, απέναντι στις κάνες των όπλων που τον συμμαδεύουν. Ο άνθρωπος που ονειρεύεται έναν καλύτερο κόσμο και είναι έτοιμος να πεθάνει γι αυτό.

Η χθεσινή τελετή στο σπίτι του στην Αμαλιάδα λίγα πρόσθεσε σ’ αυτό που αντιπροσωπεύει.Ήταν όμως η αφορμή να ξεγυμνωθούν άνθρωποι που δηλώνουν “φιλελεύθεροι”, “εκσυχρονιστές” και “προοδευτικοί”.

Ήταν δυσανάλογα πολλοί αυτοί που εντός και εκτός Βουλής, εντός και εκτός ΜΜΕ ετοίμαζαν έναν οχετό για έναν νεκρό. Για έναν που οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Για έναν άνθρωπο για τον οποίον μίλησαν από τότε κορυφαίοι διαννούμενοι σε όλον τον κόσμο. Τσάπλιν, Ελυάρ, Σαρτρ, Χικμέτ, Κοκτώ. Το πασίγνωστο σκίτσο του Πικάσο, ακόμα κοσμεί τις εκδηλώσεις στη μνήμη του. Ακόμα και ο τότε Aρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων (που προφανώς δεν τον έλεγες και κομμουνιστή) «Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή»

Όλα αυτά είναι μια λεπτομέρεια για το νέο αντικομμουνισμό που είναι ένας αντικομμουνισμός copy-paste από την μετεμφυλιακή Ελλάδα. Αντικομμουνιστική υστερία ανάλογη χωροφύλακα της δεκαετίας του ’50. Αρθρογράφοι με ατράνταχτα επιχειρήματα όπως το ότι δεν αναιρέθηκε ποτέ η καταδίκη του για κατασκοπεία, άρα παραμένει κατάσκοπος!!! Γελωτοποιοί εκδοτών που πιστεύουν ότι ο Μπελογιάννης τιμάται από κομπλεξικούς κομμουνιστές που δεν το χώνεψαν ότι η Ελλάδα δεν έγινε Σοβιετική Ένωση. Βουλευτές, χρυσαυγίτες και μη, με λόγους λάβρους κατά της “εξύμνισης των κομμουνιστοσυμμοριτών" .Ένας οχετός για έναν άνθρωπο- σύμβολο σε παγκόσμιο επίπεδο, από πολύ μικρούς ανθρώπους.

Δεν μισούν τον Μπελογιάννη όλοι αυτοί. Μισούν το πρότυπο του ανθρώπου που αντιστέκεται, που δεν υποκύπτει, που κοιτά τον θάνατο κατάματα και με χαμόγελό όταν αυτό έχουν αποφασίσει διώκτες του. Δεν μισούν τον Μπελογιάννη. Μισούν αυτό που συμβολίζει ο Μπελογιάννης κι αυτό είναι πολύ μεγάλο για να χωρέσει στο μικρό τους μυαλό.

Ελπίζω να συνεχίσουν έτσι. Γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο δεν αποκαλύπτουν τον «προδότη» Μπελογιάννη, προδίδουν το μίσος που νοιώθουν για ό,τι δεν τους χωράει.

πηγή: viewtag.gr

Άδωνις, Βορίδης και άλλοι «γαλάζιοι» υπουργοί στο σκάνδαλο του «Ερρίκος Ντυνάν»

Στη Βουλή διαβιβάστηκε η δικογραφία που έχει σχηματιστεί για την υπόθεση «Ερρίκος Ντυνάν», ώστε να διερευνηθούν τυχόν ποινικές ευθύνες πρώην υπουργών.

Στον φάκελο της υπόθεσης, που έφτασε στα χέρια του Νίκου Βούτση, περιλαμβάνονται τα ονόματα των Άδωνι Γεωργιάδη, Κωστή Χατζηδάκη, Παναγιώτη Μηταράκη, Ανδρέα Λυκουρέντζο και Μάκη Βορίδη.

Η δικογραφία σχηματίστηκε με εντολή της εισαγγελέως Διαφθοράς, Ελένης Ράικου, που έχει υποβάλει παραίτηση από τη θέση της, στον εισαγγελέα Αντώνη Ελευθεριάνο, προκειμένου να ερευνηθούν οι καταγγελίες του Ανδρέα Μαρτίνη. Η εισαγγελική έρευνα σταμάτησε, όπως ορίζει ο νόμος, καθώς ο Μαρτίνης κατήγγειλε πρώην υπουργούς για διάπραξη ενδεχόμενων αδικημάτων και το θέμα πρέπει να κριθεί από τη Βουλή.

Ειδικότερα ο Ανδρέας Μαρτίνης, πρώην πρόεδρος του «Ερρίκος Ντυνάν», προσωρινά κρατούμενος για οικονομικές ατασθαλείες σε βάρος του νοσοκομείου, έχει καταθέσει πως οι πρώην υπουργοί της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, Άδωνις Γεωργιάδης, Κωνσταντίνος Χατζηδάκης, Παναγιώτης Μηταράκης, Ανδρέας Λυκουρέντζος και Μαυρουδής Βορίδης συνέδραμαν στην εκχώρηση του νοσοκομείου «έναντι πινακίου φακής», μεσω εκπλειστηριασμού το 2014, σε εταιρεία που, κατά τον καταγγγέλοντα, ανήκει στον Όμιλο Πειραιώς.

Ο Μαρτίνης επιρρίπτει ευθύνες τόσο στον μέχρι πρότινος επικεφαλής του Ομίλου Πειραιώς, όσο και στον εκλιπόντα επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλο.

Στην ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης επισημαίνεται: «Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρος Κοντονής διαβίβασε σήμερα στον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων τη δικογραφία με Α.Β.Μ. ΕΔ 2014/338 που σχηματίστηκε για την υπόθεση «Ερρίκος Ντυνάν».

Για την υπόθεση επισυνάπτεται πλήρης φάκελος από την Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς με την οποία εξετάζεται η διερεύνηση ποινικών ευθυνών των πρώην Υπουργών Άδωνι-Σπυρίδωνα Γεωργιάδη, Κωνσταντίνου Χατζηδάκη, Παναγιώτη Μηταράκη, Ανδρέα Λυκουρέντζου και Μαυρουδή Βορίδη».

tvxs

Bayer σκοτώνει, Bayer «ερευνά», Bayer διαψεύδει

Συντάκτης: Τάσος Σαραντής

Tα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα εντομοκτόνα φυτοφάρμακα στον κόσμο θα πρέπει να απαγορευτούν σε όλες τις καλλιέργειες σε ολόκληρη την Ευρώπη, σύμφωνα με σχέδιο κανονισμού που εκδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Πρόκειται για μια πρώτη ισχυρή ένδειξη ότι η Επιτροπή επιθυμεί την πλήρη απαγόρευση εκείνων των εντομοκτόνων που προκαλούν «οξείς κινδύνους για τις μέλισσες».

Την αποκάλυψη έκανε την περασμένη Πέμπτη η εφημερίδα Guardian, την ίδια μέρα που η Bayer Helllas, το ελληνικό τμήμα της γνωστής πολυεθνικής, διοργάνωνε στη χώρα μας συνέντευξη Τύπου για να αθωώσει τις επιπτώσεις στις μέλισσες των εντομοκτόνων φυτοφαρμάκων που παράγει.

Η απαγόρευση που δρομολογεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να τεθεί σε ισχύ μέσα στο 2017, εάν οι προτάσεις της εγκριθούν από την πλειοψηφία των κρατών-μελών της Ε.Ε.

Οι μέλισσες και άλλοι επικονιαστές είναι ζωτικής σημασίας για πολλές καλλιέργειες τροφίμων, αλλά οι πληθυσμοί τους έχουν μειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της απώλειας των ενδιαιτημάτων, των ασθενειών και της χρήσης φυτοφαρμάκων.

Τα εντομοκτόνα φυτοφάρμακα, που ονομάζονται νεονικοτινοειδή, χρησιμοποιούνται για περισσότερα από 20 χρόνια και έχουν συνδεθεί με σοβαρές επιπτώσεις στον πληθυσμό των μελισσών.

«Πολιτικό ζήτημα»

Τα τελευταία χρόνια έχει ξεσπάσει μια σκληρή διαμάχη μεταξύ οικολόγων και καλλιεργητών και των πολυεθνικών που παράγουν τα φυτοφάρμακα.

Οι τελευταίες υποστηρίζουν ότι τα εντομοκτόνα φυτοφάρμακα είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία των καλλιεργειών και ότι η διαμάχη που έχει προκύψει είναι πολιτική.

Η Ε.Ε. επέβαλε την προσωρινή απαγόρευση της χρήσης των τριών βασικών νεονικοτινοειδών σε ορισμένες καλλιέργειες το 2013.

Ωστόσο, οι νέες προτάσεις αφορούν την πλήρη απαγόρευση της χρήσης τους στις καλλιέργειες, με μόνη εξαίρεση τα φυτά που καλλιεργούνται αποκλειστικά σε θερμοκήπια.

Οι προτάσεις θα μπορούσαν να ψηφιστούν τον Μάιο και, εάν εγκριθούν, θα τεθούν σε ισχύ μέσα σε λίγους μήνες.

Η απαγόρευση του 2013 προχώρησε παρόλο που κάποιες ευρωπαϊκές χώρες διαφώνησαν με αυτήν, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας.

Ωστόσο, από τότε, η βρετανική κυβέρνηση δείχνει να έχει μαλακώσει την αντίθεσή της, απορρίπτοντας επανειλημμένα αιτήματα Βρετανών αγροτών για άδεια «έκτακτης ανάγκης» προκειμένου να χρησιμοποιήσουν τα απαγορευμένα φυτοφάρμακα.

Πλήθος αποδείξεων

«Το ποσοστό των επιστημονικών στοιχείων για την τοξικότητα αυτών των εντομοκτόνων είναι τόσο υψηλό που δεν υπάρχει κανένας τρόπος αυτές οι χημικές ουσίες να μπορούν να παραμείνουν στην αγορά» δήλωσε ο Martin Dermine, του δικτύου Pesticide Action Network Europe, από το οποίο διέρρευσαν οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και διοχετεύτηκαν στον Guardian. Σημειώνεται πως η σχετική καμπάνια του ιστότοπου Avaaz, υπέρ της απαγόρευσης, έχει συγκεντρώσει πάνω από 4,4 εκατ. υπογραφές.

Υπάρχει μια ισχυρή επιστημονική συναίνεση ότι οι μέλισσες εκτίθενται σε νεονικοτινοειδή φυτοφάρμακα στα χωράφια και έχουν υποστεί σοβαρές βλάβες από τις δόσεις που λαμβάνουν.

Αν και υπάρχουν λίγες αποδείξεις για το πώς αυτές οι βλάβες μπορούν να οδηγήσουν σε κατάρρευση του πληθυσμού των μελισσών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να κινηθεί τώρα προς την εφαρμογή της πλήρους απαγόρευσης, με βάση την αξιολόγηση του κινδύνου των φυτοφαρμάκων από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ), η οποία δημοσιεύτηκε το 2016.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να κινηθεί προς την εφαρμογή της πλήρους απαγόρευσης τώρα, με βάση την αξιολόγηση του κινδύνου των φυτοφαρμάκων από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA), η οποία δημοσιεύτηκε το 2016.

Η EFSA εξέτασε στοιχεία που υποβλήθηκαν από τους κατασκευαστές των φυτοφαρμάκων, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι «υψηλοί, οξείς κίνδυνοι για τις μέλισσες» έχουν αναγνωριστεί για «τις περισσότερες καλλιέργειες» από τα εντομοκτόνα φυτοφάρμακα ιμιδακλοπρίδη και κλοθειανιδίνη που παράγονται από την Bayer.

Οι εκπρόσωποι των εταιρειών εμφανίζονται εξαιρετικά δυσαρεστημένοι με την απόφαση που ετοιμάζει η Ε.Ε. και κάνουν λόγο για ελλιπή στοιχεία.

Παρόλο που, όπως αποκάλυψε η «Εφ.Συν.» (βλ. «Μύθος η αναγκαιότητα των φυτοφαρμάκων» - 20/3/2017), πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων υποστηρίζει ότι είναι ένας μύθος πως τα φυτοφάρμακα είναι απαραίτητα για να τραφεί ο κόσμος.

Παιχνίδι εντυπώσεων

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι την ίδια μέρα που ο Guardian αποκάλυπτε τις προθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ολική απαγόρευση των βλαβερών για τις μέλισσες εντομοκτόνων, η Bayer Helllas διοργάνωνε στη χώρα μας συνέντευξη Τύπου για να ανατρέψει τις εις βάρος της εντυπώσεις για τις επιπτώσεις των εντομοκτόνων που παράγει.

Τα στελέχη της πολυεθνικής παρουσίασαν τα αποτελέσματα μιας μελέτης που διενεργήθηκε σε αγρό από την ίδια την Bayer, «μία από τις μεγαλύτερες και πιο περιεκτικές μελέτες που έχουν γίνει ποτέ για τις μέλισσες», σύμφωνα με την εταιρεία.

Και… όπως ήταν αναμενόμενο, «τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ήδη εγκεκριμένη επένδυση σπόρων ελαιοκράμβης με κλοθειανιδίνη δεν βλάπτει τις αποικίες των μελισσών».

Πώς θα γινόταν αλλιώς, δηλαδή; Θα ήταν ποτέ δυνατόν η Bayer να έκανε μια έρευνα για την Bayer και τα αποτελέσματα να ήταν αρνητικά για την εταιρεία;

Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε ότι «η Bayer αντιλαμβανόμενη τη χρησιμότητα των μελισσών ως επικονιαστών […] δραστηριοποιείται ενεργά στην ανεύρεση λύσεων για τη βελτίωση της υγείας των μελισσών.

Ως μία εταιρεία που ειδικεύεται τόσο στον κτηνιατρικό τομέα όσο και στον τομέα της φυτοπροστασίας, έχει δημιουργήσει το ολοκληρωμένο πρόγραμμα «Bee Care», το οποίο συνδυάζει και εκμεταλλεύεται την τεχνογνωσία και την εμπειρία της εταιρείας και στους δύο τομείς». Κρατήστε κι αυτό, λοιπόν: πρόγραμμα προστασίας των μελισσών από την Bayer!

efsyn

Ο ιεράρχης που εγκληματεί

Ο Άνθιμος "αγκαλιά" με τους νεοναζί...

του Στρατή Μπουρνάζου

Eίναι από τις φωτογραφίες που μου έχουν προξενήσει πολύ μεγάλη αποστροφή και οργή: ο μητροπολίτης Άνθιμος δέχτηκε στο γραφείο του τον Ν. Μιχαλολιάκο και την Ε. Ζαρούλια – και έπειτα βγήκανε και μια ωραία φωτογραφία.

Πάντα ήθελα να πιστεύω ότι μπορείς να είσαι κάργα συντηρητικός, «κολλημένος», αντιδραστικός, χωρίς να είσαι κατ’ ανάγκην παλιάνθρωπος και νεοναζί. Ωστόσο, ένα σωρό περιστατικά από την ιστορία της ελληνικής Εκκλησίας το διαψεύδουν, με πιο πρόσφατο αυτό...

Οι δύο εξέχοντες χρυσαυγίτες είναι υπόδικοι για σοβαρά αδικήματα, το ξέρουμε όλοι. Ωστόσο εκείνος που πραγματικά εγκληματεί, ο εγκληματίας κατά τη γνώμη μου είναι ο μητροπολίτης. Γιατί σε μια εποχή που στη δίκη της ΧΑ καθημερινά έρχονται στην επιφάνεια στοιχεία για την εγκληματική δράση των νεοναζί, που η οργάνωση σπαράσσεται από εσωτερικές συγκρούσεις, που δημοσκοπικά δεν τα πάνε και τόσο καλά, τι άλλο παρά απροκάλυπτη ενίσχυση, "φιλί της ζωής" είναι η υποδοχή των δύο αρχιχρυσαυγιτών και η φωτογράφηση μαζί τους; Τι άλλο από άφεση αμαρτιών, από διαπιστευτήριο χρηστότητας για τον μέσο χριστιανό που θα σκεφτεί ότι «αφού ο δεσπότης μας φωτογραφίζεται μαζί τους δεν μπορεί να είναι εγκληματίες και φονιάδες;» (Δεν πιάνω το ζήτημα του παγανισμού και αντιχριστιανισμού της Χρυσής Αυγής, που κανονικά κι αυτό θα έπρεπε να απασχολεί τον Άνθιμο…).

Διαβάζω στα ρεπορτάζ: «Όπως τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση, η συνάντηση διεξήχθη σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα κατά τη διάρκεια της οποίας συζητήθηκαν θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας και ιδιαίτερα τα ζητήματα που αφορούν την Ορθοδοξία. Μάλιστα, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε η άρνηση της Χρυσής Αυγής για την ανέγερση ισλαμικού τεμένους στον Βοτανικό». Δεν κατάλαβα αν η σχετική ανακοίνωση είναι της Χρυσής Αυγής ή της Μητρόπολης, φοβάμαι όμως ότι δεν έχει μεγάλη σημασία, εδώ που καταντήσαμε.

Ξαναλέω, και μετράω τις λέξεις μου: ο Άνθιμος εγκληματεί με την πράξη του αυτή. Ο ίδιος δεν το καταλαβαίνει, δεν τον ενδιαφέρει ή δεν το αντιλαμβάνεται έτσι. Πιστεύω ότι είναι καθήκον όλων μας, χριστιανών και μη, να του το δείξουμε με τον πιο σαφή τρόπο. Α, και της Εκκλησίας προφανώς, αλλά "βράσε ρύζι", αν περιμένουμε από εκεί, θαρρώ...

(το κείμενο είναι από τη σελίδα του Στρατή Μπουρνάζου στο facebook)

left

Σημίτη, Σημίτη κλείσε τους το σπίτι

Όταν ανοίγει το χρονοντούλαπο και βγαίνουν τα φαντάσματα έξω

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης

Είναι αυτό που λέει το αμερικάνικο γνωμικό:
«Όλα τα σκυλιά κάποια μέρα καλοπερνάνε. Και είναι και μερικά καλά σκυλάκια, που καλοπερνάνε μια μέρα ακόμη!»
Αυτό ακριβώς που συμβαίνει με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Καλοπέρασε στη χρυσή οκταετία από το 1996 ως το 2004, εγκατέλειψε το καράβι όταν άρχισε να μπάζει νερά, κρύφτηκε μια δωδεκαετία κι επιστρέφει τώρα ως σοφός της Σιών να μας βάλει μυαλό και να μας επαναφέρει στον ίσιο δρόμο. Μέσω μια τηλεοπτικής συνεντεύξεως η οποία θα προβληθεί αύριο βράδυ από τον ΣΚΑΪ…
Τι θα πει δεν το ξέρουμε, καθότι κρατείται επτασφράγιστο μυστικό απ’ το κανάλι και τους.. επιτελείς του. Πήραμε όμως μια πρώτη γεύση από το τρέιλερ των «Ιστοριών», για τις προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού. Με δικά του λόγια:

«Σχέδιο δεν πιστεύω ότι υπάρχει. Φοβάμαι το ατύχημα. Φοβάμαι τον τρόπο που γίνεται η διαπραγμάτευση. Πιστεύω ότι τώρα και στην Ελλάδα είναι μια έκτακτη κατάσταση, η οποία χρειάζεται μια λύση με προσφυγή στις εκλογές.»

Αυτά από τον άνθρωπο που στις διαπραγματεύσεις ήταν πάντα τσάκαλος. Από την εποχή που διαπραγματευόταν το φιάσκο στα Ίμια (και «ευχαριστούσε» τους Αμερικάνους γιατί τον σώσανε), ως τον καιρό που παζάρευε την τύχη του Οτσαλάν (μην τα ρίχνουμε κι όλα στον Πάγκαλο…) και τα συμπαρομαρτούντα των Ολυμπιακών Αγώνων (και εισέπραττε διαβεβαιώσεις και χαμόγελα ένα σωρό). Γάζωνε τότε ο Κώστας Σημίτης και δεν μπορούσε κανένας να τον σταματήσει. Ένας ο Χάρυ Πότερ ήταν στα ninenties κι άλλος ένας ο Έλλην πρωθυπουργός.
Τέτοια μαγικά σε διαπραγματεύσεις αιώνες ολόκληρους είχαμε να δούμε. Ξέρεις τι θα πει να κοιμάσαι με το ματσάκι τον μαϊδανό στις 50 δραχμούλες και όταν ξυπνάς να σου ζητάνε στη λαϊκή μισό ευρώ για το ίδιο πράγμα; Ή με το μπουκαλάκι το νερό τα ίδια; Ξέρεις τι θα πει να μειώνεται ο εθνικός σου πλούτος στο μισό μέσα σε μια μέρα γιατί μπήκες με ξεφτιλισμένη αναλογία στο νέο νόμισμα; Ούτε ο Καραμανλής, ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου, ούτε ο Παπαδήμος, ούτε καν ο Σαμαράς δεν το κατάφεραν αυτό. Μόνο ο Σημίτης, ο μέγας διαπραγματεύτής…
Όπως είχε διαπραγματευτεί την άψογη λειτουργία του Χρηματιστηρίου και δεν έχασε κανείς τα λεφτά του. Ευτυχώς είχαμε τον Σημίτη να βάζει φραγμούς στα λαμόγια, ευτυχώς είχαμε τον Σημίτη και αποθάρρυνε τον κοσμάκη από το να αγοράζει φούσκες, ευτυχώς είχαμε τον Σημίτη και στη Σοφοκλέους μπαίνανε μόνο υγιείς επιχειρήσεις. Γιατί άμα δεν είχαμε τον Σημίτη θα είχε γίνει κάνα πάρτι και θα τραβάγαμε τα μαλλιά μας τώρα!
Για να μη μιλήσω για τα εξοπλιστικά προγράμματα, όπου κι εκεί έλαμψε η μεγαλοφυής διαπραγματευτική ικανότητα του σπουδαίου ηγέτη. Ούτε μας ξεφραγκιάσαν με, ούτε μπήκε κανενός το χέρι στις τσέπες μας. Τολμάγανε να τα κάνουνε αυτά με τον Σημίτη από πάνω τους, έτοιμο να αδράξει το φραγγέλιο και να αργάσει τομάρια; Για να μη θυμηθώ τις τράπεζες, που ούτε ένα πρόστυχο δάνειο δεν δώσανε. Όλα τακτικά και τακτοποιημένα ήτανε και τα ελληνικά media δεκάρα δεν πήρανε έτσι στο τζάμπα…
Άλλες εποχές ρε παιδιά, τότε που η Ελλάδα ήταν ισχυρή, δεν ήταν τσόλι. Γι’ αυτό κι εγώ στηρίζω το δίκαιο αίτημα Σημίτη για εκλογές. Ξέρει άλλωστε ο ίδιος από τέτοιες διαδικασίες. Και μόνο νίκες έχει να καταγράψει. Οι ήττες είναι για τα κορόιδα και για όσους εξακολουθούν να τρέφονται με σανό!

newpost-zoornalistas

Ρε, μπας και δεν μας γουστάρουν;

Συντάκτης: Τάσος Παππάς

Τελικώς ζήτησε ή δεν ζήτησε ο κ. Σόιμπλε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να δεσμευτεί ότι θα στηρίξει τη νέα συμφωνία;

Αυτό το ξέρουν μόνον οι δυο τους. Οι επίσημες ανακοινώσεις, κατά κανόνα γενικόλογες, έχουν σχετική αξία.

Η εκ των υστέρων διάψευση της Ν.Δ. ήταν περίπου υποχρεωτική.

Μόνο υποθέσεις λοιπόν μπορούμε να κάνουμε. Πιθανολογούμε ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, η συνέπεια του οποίου σε ορισμένα ζητήματα δεν αμφισβητείται, έκανε αυτό που είχε κάνει στο παρελθόν σε ανάλογες περιπτώσεις.

Το ίδιο είχε ζητήσει από τον Αντ. Σαμαρά στο πρώτο Μνημόνιο (το πήρε με καθυστέρηση και αφού ο κ. Σαμαράς έκανε ένα σύντομο διάλειμμα ελεγχόμενης ανυπακοής, εξαγγέλλοντας από το Ζάππειο το σωστό κατά την κρίση του μνημόνιο), το ίδιο είχε ζητήσει και από τον ΣΥΡΙΖΑ (δεν το πήρε και γι’ αυτό φρόντισε να του κάνει τη ζωή δύσκολη από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση).

Κάλεσε τον συνομιλητή του να υποσχεθεί ότι δεν θα υπονομεύσει με παράτολμες πράξεις, ιδιοτελείς παραλείψεις και σκόπιμες καθυστερήσεις το πρόγραμμα στην περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές και σχηματίσει κυβέρνηση είτε αυτοδύναμη είτε συνεργασίας με κορμό τη Νέα Δημοκρατία.

Πιθανολογούμε επίσης ότι ο κ. Μητσοτάκης εξέφρασε χλιαρά τις αντιρρήσεις του για το μείγμα της πολιτικής, κατέθεσε τη δειλή διαφωνία του για τα υψηλά πλεονάσματα, αλλά κατέστησε σαφές ότι το κόμμα του δεν θα βάλει τη χώρα σε άσκοπες περιπέτειες διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες αιχμαλωσίας.

Την είχε ανάγκη αυτή τη δέσμευση ο κ. Σόιμπλε; Οχι, φυσικά.

Ξέρει πολύ καλά ότι η ελληνική Δεξιά δεν είναι ατίθαση, δεν διακρίνεται για την αγωνιστικότητά της έναντι των υπερβολικών αιτημάτων των δανειστών, δεν προτίθεται να προκαλέσει προβλήματα σ’ αυτό που λέγεται αγαπημένη ευρωπαϊκή οικογένεια και, το κυριότερο, δεν θα διστάσει, προκειμένου να επιστρέψει στην εξουσία, να υποσχεθεί (όχι δημοσίως για τον φόβο των Ιουδαίων) ότι θα υλοποιήσει σε βάθος και με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα συγκεκριμένα προαπαιτούμενα και άλλα τόσα.

Τότε, γιατί το έκανε; Φαντασία να έχεις να πορεύεσαι:

● Μήπως γιατί του το ζήτησε ο Τσίπρας, όπως ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία; Κομματάκι δύσκολο.

Δεν μας έχει συνηθίσει ο κ. Σόιμπλε σε κινήσεις που βοηθούν μια κυβέρνηση για την οποία έχει εκφραστεί με τα χειρότερα λόγια, φτάνοντας στο σημείο να πει ότι «λυπάμαι τους Ελληνες για την κυβέρνηση που έχουν».

Και για να μην ξεχνιόμαστε, προσπάθησε με συντονισμένες ενέργειες να την αναγκάσει να βγάλει τη χώρα από την ευρωζώνη.

● Μήπως γιατί εκτιμά ότι είναι προτιμότερο γι’ αυτόν αλλά και για τη Ν.Δ. να περάσουν μ’ αυτή την κυβέρνηση τα νέα επώδυνα μέτρα, να πληρώσει ο Τσίπρας το βαρύ τίμημα που θα τον οδηγήσει σε πλήρη ανυποληψία και ενδεχομένως στην κατάρρευση;

Ετσι θα τελειώσει μια και καλή με έναν ενοχλητικό συνομιλητή και ταυτοχρόνως θα στείλει το μήνυμα σε όλη την Ευρώπη και κυρίως σε επίδοξους μιμητές της πρακτικής ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση κι όποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τα ιερά και τα όσια του Συμφώνου Σταθερότητας θα έχει την τύχη που του αξίζει.

Είτε δεξιές είναι οι κυβερνήσεις είτε αριστερές η πολιτική δεν αλλάζει. Ή συνθηκολογείς ή εξοβελίζεσαι.

Στην πρώτη περίπτωση χάνεις την ταυτότητα και την αξιοπρέπειά σου, στη δεύτερη περίπτωση σε περιμένει η καταστροφή. Μακιαβελικό;

Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο Γερμανός πολιτικός θα αντιγράψει τον στοχαστή, τον οποίο έχει δείξει με τη συμπεριφορά του ότι θαυμάζει απεριόριστα.

Προκύπτει το ερώτημα: Τότε, γιατί να πιέσει τη Ν.Δ. να στηρίξει και άρα να μοιραστεί την ευθύνη για το πακέτο των αντιλαϊκών μέτρων;

Εύλογη η απορία. Ετσι πάμε στο τρίτο «μήπως».

● Μήπως γιατί δεν γουστάρει τους Νοτιοευρωπαίους επειδή δεν τους καταλαβαίνει και δεν συμμερίζεται τον τρόπο που σκέφτονται και ζουν, οπότε του είναι αδιάφορο ποια πολιτική παράταξη βρίσκεται στην εξουσία;

Ενδείξεις ότι αυτό μπορεί να ισχύει υπάρχουν μπόλικες.

Τα περί τεμπέληδων, σπάταλων, ανεπρόκοπων και διεφθαρμένων Νοτιοευρωπαίων στην πρώτη φάση της κρίσης (με φιλικές κυβερνήσεις στις χώρες του Νότου) κυκλοφορούσαν με μεγάλη πυκνότητα σε πολλά γερμανικά μέσα ενημέρωσης και δεν έκρινε σκόπιμο να τα διασκεδάσει.

Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα και αυτός και ορισμένοι ομόσταβλοί του στις άλλες χώρες του σκληρού πυρήνα πλειοδοτούσαν.

Επίσης δεν έχει κρύψει το σχέδιό του για το ευρώ δύο ταχυτήτων.

Οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει τις οικονομίες του Νότου (ευρωομόλογο, εγγύηση τραπεζικών καταθέσεων, ευρωπαϊκή κακή τράπεζα) το απορρίπτει μετά βδελυγμίας.

Προχτές ο πιστός ακόλουθός του, για την ακρίβεια η ντουντούκα του (βραχνιασμένη μετά το στραπάτσο που έπαθε στις εκλογές) Γ. Ντάισελμπλουμ, ήταν σαφής: «Οι Νότιοι έφαγαν τα λεφτά στις γυναίκες και στα ποτά».

Για τσιγάρα και ξενύχτια δεν είπε κάτι, αλλά αυτά πάνε μαζί.

Πριν από λίγες μέρες ο ίδιος ο Σόιμπλε είπε ότι δεν είναι ότι δεν μας συμπαθεί εμάς τους Ελληνες, αλλά δεν γίνεται να μη μας πιέζει γιατί δεν έχει τον χαρακτήρα της μητέρας Τερέζας.

efsyn

Η παραχάραξη της ιστορίας... μέρες που είναι!

Συντάκτης: Χρήστος Κάτσικας

Είναι γενικά αποδεκτό ότι όταν οι άνθρωποι δεν υπακούουν στην ανάγκη ή στη συνήθεια, το σύνολο των ενεργειών τους είναι συνάρτηση της γνώσης ή «γνώσης» που μεταφέρουν.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε πράξη-παρέμβαση στην κοινωνική πραγματικότητα καθορίζεται σ' ένα μεγάλο βαθμό από τις πληροφορίες που έχουν δεχτεί από το άμεσο κι έμμεσο περιβάλλον, από την οικογένεια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το σχολείο ­ ειδικά το τελευταίο έχει αποφασιστικό ρόλο στη μετάδοση πληροφοριών λόγω του συνεχούς και οργανωμένου τρόπου μετάδοσης.

Oι πληροφορίες σχηματίζουν κρίσεις και πεποιθήσεις που αποτελούν μέρος του μηχανισμού που κατευθύνει τις ενέργειές μας.

Στο σχολείο ο μαθητής διαμορφώνει τρόπο σκέψης και δράσης ανάλογα με τις πληροφορίες που έχει δεχτεί. Όταν η κοινωνική πραγματικότητα του μακρινού ή του κοντινότερου παρελθόντος παρουσιάζεται σωστά -όπως πραγματικά είναι- τότε το μάθημα συμβάλλει στη διαμόρφωση κοινωνικής συνείδησης ικανής να «βλέπει», να κατανοεί, να παρεμβαίνει θετικά. Όταν όμως κυριαρχεί η ιστορική ανακρίβεια, τότε διαμορφώνεται κοινωνική συνείδηση πλανημένη, ανίκανη να σχηματίζει σωστή αντίληψη και κρίση και συνεπακόλουθα σωστή πράξη.

Η Ιστορία αφηγείται ανθρώπινες ενέργειες που σαφώς συνεπάγονται τιμές ή ενοχές για όσους έχουν σχέση μ' αυτές. Με βάση όσα μαθαίνει ο νέος άνθρωπος στο σχολείο, σχηματίζει αξιολογικές κρίσεις για άλλους ανθρώπους, για κοινωνικές ομάδες, στρώματα, τάξεις, σεβασμό και εμπιστοσύνη ή αποστροφή και έχθρα.

Τα πράγματα, λοιπόν, είναι σοβαρά και επικίνδυνα. Για ποιους; Μα για όσους (κοινωνικά στρώματα, ομάδες, τάξεις) ήταν απόντες από μεγάλα έργα ή έπαιξαν ρόλο αρνητικό ή θεωρούν ότι η αφήγηση κάποιων γεγονότων δεν ευνοεί τις δικές τους θέσεις, την ιδεολογία τους, τους σκοπούς τους.

Αυτοί, λοιπόν, χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους απόκρυψης της ιστορικής αλήθειας, όπως την αποσιώπηση, παραποίηση, παρερμηνεία κ.λπ. Όλ' αυτά, μ' έναν σκοπό: τη δημιουργία πλανημένων κοινωνικών συνειδήσεων που σκέφτονται και ενεργούν σε βάρος των ίδιων τους των συμφερόντων.

Οι ιστορικές αλήθειες κλειδώνονται στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και αντικαθίστανται από εθνικούς μύθους και στερεότυπα. Ακόμη και όταν η κυρίαρχη τάση συγγραφής της επίσημης Ιστορίας είναι μια νέα σύνθεση εθνοκεντρικού και ευρωκεντρικού προσανατολισμού, ακόμη και όταν στα πλαίσια αυτής της «γραμμής» φαίνεται να στέκεται κριτικά στη μυθολογία, ακόμη και τότε, «ξεχνάει» ότι η επανάσταση του 1821 είχε εχθρούς και φίλους.

Η Τουρκοκρατία εξέθρεψε κοινωνικές τάξεις με συγκρουόμενα και ανταγωνιστικά συμφέροντα. Η οθωμανική κυβέρνηση, δημιούργησε μια ελληνική αριστοκρατία διοικητικών οργάνων και φοροεισπρακτόρων. (...) Η ηθική και πολιτική θέση τούτης της τάξης αποδόθηκε άριστα με την ονομασία τους σαν είδος «χριστιανών Τούρκων».

Για να έρθουμε, όμως, το θέμα μας πολύ - πολύ συγκεκριμένα με μια μελέτη περίπτωσης.

Το 1870/71, στον εορτασμό για τα  50 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής επανάστασης του 1821, με μια επίσημη τελετή γίνεται η ανακομιδή των οστών του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Γρηγορίου του Ε΄ από την Οδησσό στην  Αθήνα και η πανηγυρική ένταξή του στους ήρωες και πρωτεργάτες της ελληνικής επανάστασης.

Ο τότε Μητροπολίτης Αθηνών Θεόφιλος αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στον απαγχονισμό του Πατριάρχη από τους Οθωμανούς το Μάρτιο του 1821, στο χλευασμό του σκηνώματος από τους μουσουλμάνους και τους Εβραίους και απέδωσε την ανεύρεση του σώματος μετά τον ποντισμό του στη Θεία Πρόνοια, που εμφανιζόταν να αποτελεί κινητήρια δύναμη της ιστορίας.

Επρόκειτο για μια ακόμη επινοημένη «κατασκευή» της Ιστορίας, διανθισμένη με το γραμμένο το 1872 -κατά παραγγελία του Πανεπιστημίου Αθηνών- ποίημα «Στον αδριάντα Γρηγορίου του Ε'» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη,  μέσω της οποίας ο Γρηγόριος Ε' ανάγονταν σε σύμβολο του έθνους και σε νεομάρτυρα.

Την ίδια χρονιά στήθηκαν οι δύο πρώτοι ανδριάντες προς τιμή του Γρηγορίου. Ο ένας κατασκευάστηκε με δαπάνη του Γεωργίου Αβέρωφ και τοποθετήθηκε στα προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ο άλλος κατασκευάστηκε με δαπάνη του δημάρχου Οδησσού Γρηγορίου Μαρασλή και τοποθετήθηκε στο προαύλιο του μητροπολιτικού ναού της Αγίας Κυριακής, της γενέτειράς του Δημητσάνας.

Ωστόσο, ο άνθρωπος αυτός όχι μόνο δεν υποστήριξε την Ελληνική επανάσταση αλλά αντίθετα ήταν, μαζί με την πλειονότητα του ανώτερου κλήρου -σε αντίθεση με την πλειονότητα του λαϊκού κλήρου- ορκισμένος αντίπαλος της.

Ήταν αυτός που στην Εγκύκλιο του Μαρτίου 1821 ισχυρίστηκε ότι η κυριαρχία των Οθωμανών ήταν θεόπεμπτη και όποιος οργανώνει ανταρσία εναντίον τους, όπως ο Υψηλάντης και ο Σούτσος, κινείται εναντίον τού Θεού και γι' αυτό η Εκκλησία τον αφορίζει και τον καταδικάζει σε αιώνια τιμωρία.

Ας δούμε ένα τμήμα του κειμένου του αφορισμού των Αλεξάνδρου Υψηλάντη και Μιχαήλ Σούτσου που υπεγράφη από τον ελέω Θεού Oικουμενικό Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε' και τους άλλους "αγίους" ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ώστε να προκαλεί πραγματική φρίκη:  

...Η πρώτη βάσις της ηθικής, ότι είναι η προς τους ευεργετούντας ευγνωμοσύνη είναι ηλίου λαμπρότερον και όστις ευεργετούμενος αχαριστεί είναι ο κάκιστος των ανθρώπων. Αυτήν την κακίαν βλέπομεν πολλαχού στηλιτευομένην και παρά των ιερών γραφών και παρ' αυτού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ασυγχώρητον, καθώς έχομεν το παράδειγμα του Ιούδα. Όταν δε η αχαριστία ήναι συνωδευμένη και με πνεύμα κακοποιόν και αποστατικόν εναντίον της κοινής ημών ευεργέτιδος και τροφού, κραταιάς και αηττήτου βασιλείας, τότε εμφαίνει και τρόπον αντίθεον, επειδή ουκ έστι, φησί, βασιλεία και εξουσία ειμή υπό Θεού τεταγμένη  όθεν και πας ο αντιττατόμενος αυτή τήθεόθεν εφ' ημάς τεταγμένη κραταιά βασιλεία, τη του Θεού διαταγή ανθέστηκε... Και τα δύο ταύτα ουσιώδη και βάσιμα ηθικά και θρησκευτικά χρέη κατεπάτησαν με απαραδειγμάτιστον θρασύτατα και αλαζονείαν ο, τε προδιορισθείς της Μολδαυίας ηγεμών ως μη ώφειλε, Μιχαήλ, και ο του γνωστού αγνώμονος και φυγάδος Υψηλάντου αγνώμων υιός Αλέξανδρος Υψηλάντης... Και τόσον υμείς οι αρχιερείς, οι μοναστηριακοί, οι ιερωμένοι, και οι προεστώτες και ευκατάστατοι και πρόκριτοι εκάστου τόπου με την άγρυπνον προσοχήν σας, όσον και οι λοιποί εκάστης τάξεως και βαθμού άνθρωποι με τας εκ μέρους σας αδιαλείπτους συμβουλάς και νουθεσίας, και κατά τας πατρικάς και προνοητικάς εκκλησιαστικάς ημών οδηγίας και παραινέσεις να γενήτε εδραίοι και αμετακίνητοι επί του κέντρου του ρεαγιαλικίου, και εξ όλης ψυχής και καρδίας σας να διαφυλλάττετε την πίστιν και κάθε υποταγήν και ευπείθειαν εις αυτήν την θεόθεν εφ' ημάς τεταγμένην κραταιάν και αήττητον βασιλείαν, και να αποδεικνύετε εντελώς με όλα τα πραγματικά της ειλικρινείας σημεία καθότι η μετ' ευχαριστίας και ειλικρινείας υποταγή χαρακτηρίζει και την προς Θεόν αγάπην και πίστιν...Υπεγράφη συνοδικώς επάνωθεν του ιερού θυσιαστηρίου παρά της ημών μετριότητος και της μακαριότητός του και πάντων των συναδέλφων αγίων αρχιερέων.

• Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως αποφαίνεται.
• Ο Ιεροσολύμων Πολύκαρπος συναποφαίνεται.
• Ο καισαρίας Ιωαννίκιος.
• Ο Νικομηδείας Αθανάσιος.
• Ο Δέρκων Γρηγόριος.
• Ο Αδριανουπόλεως Δωρόθεος.
• Ο Βιζύης Ιερεμίας.
• Ο Σίφνου Καλλίνικος.
• Ο Ηρακλείας Μελέτιος.
• Ο Νικαίας Μακάριος.
• Ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ.
• Ο Βερροίας Ζαχαρίας.
• Ο Δυδιμοτοίχου Καλλίνικος.
• Ο Βάρνης Φιλόθεος.
• Ο Ρέοντος Διονύσιος.
• Ο Κυζίκου Κωνστάντιος.
• Ο Χαλκηδόνας Γρηγόριος.
• Ο Τουρνόβου Ιωαννίκιος.
• Ο Πισειδίας Αθανάσιος.
• Ο Δρύστας Άνθιμος.
• Ο Σωζοπόλεως Παίσιος.
• Ο Φαναρίου και Φερσάλων Δαμασκηνός.
• Ο Ναυπάκτου και Άρτης Άνθιμος.

Η εχθρική αυτή στάση του Γρηγορίου του Ε΄ στην έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης επιχειρήθηκε να δικαιολογηθεί από ορισμένους κύκλους με τον ισχυρισμό ότι η Εγκύκλιος του Μαρτίου του 1821 ήταν προϊόν εξαναγκασμού από την Οθωμανική εξουσία και μιας μέριμνας του ίδιου του Γρηγορίου να προφυλάξει από τις σφαγές τους χριστιανούς. Ωστόσο μια ματιά να ρίξει κανείς στη στάση του Γρηγορίου στη διάρκεια της θητείας του στον Πατριαρχικό θρόνο μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης του κιόλας θητείας (1797-1798) ο Γρηγόριος, όταν ο Ρήγας Φεραίος κυκλοφόρησε την «Νέαν Πολιτικήν Διοίκησιν των κατοίκων της Ρούμελης, της Μ. Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας», στρέφεται εναντίον του ενώ την ίδια περίοδο κατακεραυνώνει τους κατοίκους των Ιονίων νήσων όταν έφταναν στα νησιά οι Γάλλοι του Nαπολέοντα. «O πονηρός και αρχέκακος όφις έχυσε στις ψυχές τους το φάρμακο της αποστασίας του Θεού. Tους έριξε στην αθεΐα και ασέβεια» (εννοώντας τη διάδοση του ορθολογισμού και του διαφωτισμού).

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Δύο ήταν τα Εικοσιένα: Το ένα του λαού και των πιο προοδευτικών ανθρώπων εκείνου του καιρού, το άλλο των κοτζαμπάσηδων, του ανώτερου κλήρου και των πολιτικάντηδων. Του πρώτου οι ρίζες αντλούν από τα «Δίκαια του ανθρώπου» του Ρήγα Βελεστινλή, πάνω στο άλλο πέφτει βαρύς ο ίσκιος της «Πατρικής διδασκαλίας» του Μακαριωτάτου Πατριάρχη της αγίας πόλης της Ιερουσαλήμ κυρ- Ανθίμου- ή πιο σωστά του Γρηγορίου του Ε'» όπως αναφέρει ο ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης.

Εδώ μερικά αποσπάσματα από την «Πατρική διδασκαλία: «Εδώ αγαπητοί μοι χριστιανοί πρέπει να ιδώμεν και να θαυμάσωμεν την άπειρον του Θεού προς ημάς αγάπην. Ιδέτε λαμπρότατα τι οικονόμησεν ο άπειρος εν ελέει και πάνσοφος ημών Κύριος, δια να φυλάγη και αύθις αλώβητον την αγίαν και ορθόδοξον πάντων ημών των ευσεβών και να σώση τους πάντας. Ήγειρεν εκ του μηδενός την ισχυράν αυτήν βασιλείαν των Οθωμανών αντί της των Ρωμαίων ημών βασιλείας, η οποία είχεν αρχίσει τρόπον τινά να χωλαίνη εις τα της ορθοδόξου πίστεως φρονήματα και ύψωσε βασιλείαν αυτήν των Οθωμανών περισσότερον από κάθε άλλην δια να αποδείξη αναμφιβόλως ότι θείω εγένετο βουλεύματι και ουχί με δύναμιν των ανθρώπων και να πιστοποιήση πάντας τους πιστούς ότι με αυτόν τον τρόπον ηυδόκησε να οικονομήση μέγα μυστήριον, την σωτηρίαν δηλαδή εις τους εκλεκτούς λαούς...Ο αποστάτης διάβολος, δια να εκτραχηλίση και αύθις και φέρη εις απώλειαν τους εγκαταλειφθέντες εκλεκτούς πιστούς μεθοδεύθη εις τον τρέχοντα αιώνα μίαν άλλην πονηρίαν και απάτην ξεχωριστήν, δηλαδή το νυν θρυλλούμενον σύστημα της ελευθερίας (εννοεί τα δόγματα της Γαλλικής Επανάστασης) το οποίον κατ' επιφάνειαν φαίνεται τάχα καλόν, όσον διά να απατήση, ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς, υπάρχει όμως ένα δέλεαρ του διαβόλου και φαρμάκι ολέθριον δια να κατακρημνίση τους λαούς εις την απώλειαν και την ακαταστασίαν...».

Ο συντάχτης της «Πατρικής διδασκαλίας» συνεχίζει τους καλογερικούς του αφορισμούς για κάθε ιδέα πολιτικής ελευθερίας και προτρέπει τους χριστιανούς: «να αποκείσωσι τα ώτα εις τα της αθέου ταύτης ελευθερίας τα παραγγέλματα: α. διότι αύτη αντιβαίνει προς τα ρητά της Αγίας Γραφής, ήτις κελεύει υποτασσώμεθα εις τας υπερεχούσας αρχάς β. διότι ουδέν η ελευθερία προξενεί πρόσκαιρον καλόν της παρούσης ζωής...η ελευθερία τα πάντα άρδην και διέφθερε...Πανταχού το φαντασιώδες τούτο της ελευθερίας σύστημα  εγένετο παραίτιον πτωχείας, αρπαγών, φόνων, τελείας ασεβείας, ψυχικής απωλείας...απατηλαί είναι πάσαι αι των Φιλελευθέρων διδασκαλίαι. Προσέχετε χριστιανοί, φυλάξετε στερεάν την πατροπαράδοτον πίστιν και ως οπαδοί του Ιησού Χριστού απαρασάλευτον  την υποταγήν εις την πολιτικήν διοίκησιν ήτις χαρίζει ημίν όσα αναγκαία μόνον εις παρούσαν ζωήν...οι περί ελευθερίας καιναί διδασκαλίαι ως απάδουσαι εις την θείαν γραφήν και την αποστολικήν διδασκαλίαν είνε άρα αξιομίσητοι...».

O ίδιος ο Kοραής, με το έργο του «Αδελφική Διδασκαλία» (1798) επικρίνοντας τον φιλοτουρκισμό του Πατριαρχείου έτσι όπως αυτός εκφράζεται από φυλλάδιό του («Πατρική διδασκαλία», Έκδοση του Πατριαρχείου) αναφέρει ότι «υπερασπίζει και δικαιολογεί την τυραννίαν των Tούρκων ο συγγραφέας του βιβλίου».

Από την άλλη ποιος Έλληνας, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται, δεν γνωρίζει να πει δυο λόγια για το «Κρυφό Σχολειό» ή για το «ξεκίνημα της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα στις 25 Μάρτη»; Μπορεί να μη γνωρίζουμε για την τύχη των πρωτεργατών τής Επανάστασης, για την εξάρτηση και τους ξένους προστάτες, για την κατάληξη του Αγώνα, όμως όλοι μπορούμε εύκολα να αναφερθούμε στα «δύο πιο σημαντικά γεγονότα της Νεότερης Ιστορίας μας, στο κρυφό σχολειό και στην ευλογία των όπλων στην Αγία Λαύρα από τον Π.Π. Γερμανό, που αποτέλεσε και αφετηρία της Ελληνικής Επανάστασης», όπως χρόνια πολλά τώρα αναφέρουν τα βιβλία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εορταστικοί λόγοι στα σχολεία.

Κι αν μας διαφεύγουν κάποιες λεπτομέρειες των βιβλίων, αν έχουμε ξεχάσει τους αναρίθμητους επετειακούς λόγους, σίγουρα έχουμε αποτυπώσει τα πρόσωπα, τις εικόνες, από τους γοητευτικούς πίνακες του Γύζη και του Βρυζάκη, που μαζί με το «Φεγγαράκι μου λαμπρό» του Ιωάννη Πολέμη έμειναν ανέπαφοι – χαραγμένοι βαθιά στη μνήμη. Γιατί η εικόνα λειτουργεί σαν πληροφορία που δεν δέχεται αμφισβήτηση, καθώς βοηθάει να γίνει παρόν το περιεχόμενό της, λειτουργώντας σαν αυτόπτης μάρτυρας.

Ο Γύζης (1824-1901), o ζωγράφος του πίνακα που «αναπαριστά» το κρυφό σχολειό (1886), έκανε ανώτερες σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου με υποτροφία του ευαγούς Ιδρύματος Τήνου. Με τη φροντίδα, δηλαδή, και την καθοδήγηση της Εκκλησίας. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης διακατεχόταν από βαθιές θρησκευτικές τάσεις και η ζωγραφική του παρέμεινε ερμητικά κλειστή στις μεγάλες αναταραχές που είχαν επηρεάσει το σύνολο των καλλιτεχνών σε Γαλλία και Γερμανία.

Ο Βρυζάκης (1814-1878), αφού φιλοτέχνησε τη λεγόμενη προσωπογραφία του Όθωνα (1837), έκανε ανώτερες σπουδές στο Μόναχο, αφού πήρε μια μεγάλη υποτροφία (για 10 χρόνια) από τη Βαυαρική κυβέρνηση.

Ο πίνακας του Βρυζάκη «Ο Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ελευθερίας» (1851) και ο πίνακας του Γύζη «Το Κρυφό Σχολειό» (1886) έγιναν σε μια συγκεκριμένη εποχή που βρισκόταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη η σκύλευση πάνω στο πτώμα της Επανάστασης του '21 και η Εκκλησία σε πλήρη σύμπνοια με την Πολιτεία μετέδιδε τη δική της εκδοχή για το παρελθόν.

efsyn