Τρίτη 18 Αυγούστου 2015

Σκάνδαλο μεγατόνων: 5 δισ. ευρώ σε «ευυπόληπτους» πολίτες, φορείς και ιδιοκτήτες ΜΜΕ με «όχημα» την ΑΤΕ



Πόρισμα «φωτιά» με τα «αμαρτωλά» δάνεια της Αγροτικής Τράπεζας την περίοδο 2000-2012, με ζημία για το δημόσιο 5 δισ. ευρώ, διαβιβάσθηκε στην Εισαγγελία Αθηνών από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Ενέργειες. Σύμφωνα με μαρτυρία στο ΑΠΕ-ΜΠΕ αποδέκτες ήταν και ιδιοκτήτες ΜΜΕ. 
Για διαχρονικό και καλοσχεδιασμένο πολιτικό σκάνδαλο κάνει λόγο ο υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης. «Ήδη έχουν γίνει δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων... Ήρθε η ώρα επιτέλους οι υπεύθυνοι να πληρώσουν τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων» είπε ο Γ.Γ. για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Γιώργος Βασιλειάδης, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Στάθη Σχινά.
Ο  κ. Βασιλειάδης τόνισε ότι χορηγήθηκαν «1300 δάνεια με ένα ποσό που φτάνει περίπου τα 5 δισεκατομμύρια», σημειώνοντας ότι τα δάνεια αυτά προορίζονταν για ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα- η αγροτική τράπεζα σταδιακά άρχισε να ασκεί πολιτική δανείζοντας σε ευυπόληπτους πολίτες που «αυτή την περίοδο κουνάνε το δάχτυλο», τόνισε με νόημα.
«Το ποσό μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο», υπογράμμισε. «Ήδη έχουν γίνει δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων... Ήρθε η ώρα επιτέλους οι υπεύθυνοι να πληρώσουν τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων», έκανε σαφές ο κ. Βασιλειάδης.
«Μιλάμε για δάνεια που δεν αποπληρώθηκαν ποτέ», ωστόσο το σημαντικότερο κατά την γνώμη του είναι ότι δεν έπρεπε να έχουν δοθεί ποτέ.
Τα πορίσματα της αρχής είναι ξεκάθαρα, τόνισε, οπότε δεν θα πάρει χρόνο να βγούνε σύντομα τα πρώτα αποτελέσματα. «Εμάς μας ενδιαφέρει τώρα οι ένοχοι να κριθούν και το δημόσιο να αποζημιωθεί».
Ο Παναγιώτης Νικολούδης, Υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, τονίζει σε ανακοίνωσή του για το θέμα ότι «η Αγροτική Τράπεζα ήταν το σημείο στο οποίο η επιχειρηματικότητα συναντήθηκε με την εγκληματικότητα».
«Με το πόρισμα αυτό και τη σχετική Έκθεση Ελέγχου της Τράπεζας της Ελλάδος τεκμηριώνεται η ποινικά αξιόλογη συμπεριφορά όσων διοίκησαν την ΑΤΕ και όσων παρανόμως έλαβαν δάνεια τα οποία ουδέποτε επέστρεψαν. Για κάποιους από αυτούς ζητήθηκε η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς.
Στοιχεία «φωτιά», περιλαμβάνει το πόρισμα που διαβιβάστηκε από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Ενέργειες στην Εισαγγελία της Αθήνας και αφορά στις παράνομες χορηγήσεις δανείων από την Αγροτική Τράπεζα σε διάφορα πρόσωπα και φορείς κατά το χρονικό διάστημα από το 2000 μέχρι το 2012.
Όπως ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ καλά πληροφορημένη πηγή, τα αμαρτωλά δάνεια της ΑΤΕ κατευθύνθηκαν και σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ, οι οποίοι ωστόσο δεν περιλαμβάνονται στο πόρισμα καθώς γι΄ αυτούς έχουν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές και συγκεκριμένα ο οικονομικός εισαγγελέας.
Η διαβίβαση του πορίσματος από την Αρχή για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, προκάλεσε την έκδοση σκληρής ανακοίνωσης από το Γραφείο του υπουργού Επικρατείας Παναγιώτη Νικολούδη, στην οποία τονίζεται ότι «με το πόρισμα αυτό και τη σχετική Έκθεση Ελέγχου της Τράπεζας της Ελλάδος τεκμηριώνεται η ποινικά αξιόλογη συμπεριφορά όσων διοίκησαν την ΑΤΕ και όσων παρανόμως έλαβαν δάνεια τα οποία ουδέποτε επέστρεψαν. Για κάποιους από αυτούς ζητήθηκε η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων».
«Χωρίς καμία αμφιβολία η περίπτωση της ΑΤΕ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, αφού η εν τέλει ζημία του Δημοσίου από την εγκληματική αυτή δραστηριότητα φτάνει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ» αναφέρει η σχετική ανακοίνωση και επισημαίνει ότι το συγκεκριμένο πόρισμα αφορά δείγμα μόνο του συνολικού αριθμού των παρανόμως χορηγηθέντων και ουδέποτε επιστραφέντων δανείων.
«Εμείς ανοίξαμε τον δρόμο και τώρα είναι η σειρά της τακτικής Δικαιοσύνης να προχωρήσει στον δρόμο αυτό και να διεκπεραιώσει το πραγματικά δύσκολο έργο της απόδοσης ευθυνών για κάθε ένα από τα 1300 αγύριστα δάνεια. Είμαστε βέβαιοι ότι, παρά τις δυσκολίες χειρισμού αυτής της τεράστιας σε όγκο υπόθεσης, η Δικαιοσύνη θα επιτελέσει το καθήκον της με επιτυχία» αναφέρει η ανακοίνωση του γραφείου του υπουργού Επικρατείας και προσθέτει: «Ήδη όμως αποκαλύπτονται όλα εκείνα για τα οποία κατ΄ επανάληψη κάναμε λόγο και τώρα πλέον έχουν συγκεκριμένο σχήμα και μορφή και κυρίως έχουν συγκεκριμένα ονόματα, έστω κι αν έχει αποκαλυφθεί μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Η ποινική έρευνα, που θα ακολουθήσει, θ' αποκαλύψει ολόκληρο το παγόβουνο και τότε θα γίνει σε όλους σαφές ότι το "σκάνδαλο της ΑΤΕ" δεν είναι απλά και μόνο ένα οικονομικό σκάνδαλο, αλλά, πρωτίστως και κυρίως, ένα διαρκές, διαχρονικό και καλοσχεδιασμένο πολιτικό σκάνδαλο, που βαρύνει όλους σχεδόν εκείνους που είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, κατά το χρονικό διάστημα που αναφέρθηκε παραπάνω.
Η ΑΤΕ δεν είναι απλά μια Τράπεζα που χρεοκόπησε. Η ΑΤΕ χρησιμοποιήθηκε επί σειρά ετών ως η δεξαμενή από την οποία οι κατά περίπτωση κρατούντες άντλησαν τα μέσα για την εξυπηρέτηση πολιτικών επιδιώξεων.
Η ΑΤΕ ήταν το όχημα το οποίο χρησιμοποίησαν οι κυριότεροι εκφραστές του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού. Ήταν το σημείο στο οποίο η επιχειρηματικότητα συναντήθηκε με την εγκληματικότητα.
Ήταν τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις, το μαγικό φίλτρο που χρησιμοποιήθηκε έτσι ώστε κάποιοι θεσμοί (Αγροτικοί Συνεταιρισμοί) να καταντήσουν εσμοί».
Η πλήρης δικαστική διαλεύκανση της υπόθεσης και η απόδοση ευθυνών εκεί που πρέπει, αποτελεί δίκαιο αίτημα της Ελληνικής Κοινωνίας, το οποίο τώρα ικανοποιείται, αναφέρει επίσης η ανακοίνωση και καταλήγει: «Τέλος, για όλους εκείνους που δείχνουν να αδημονούν και να απαιτούν από εμάς άμεσες πράξεις κάθαρσης και τιμωρίας, θέλουμε να τονίσουμε ότι όλα όσα πρέπει να γίνουν θα γίνουν στην ώρα τους και με τον σωστό τρόπο. Η Δικαιοσύνη δεν ξεχνά αλλά και δεν πρέπει να ενεργεί βιαστικά και παρορμητικά».
Φωτογραφία: (EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ)

stokokkino.gr

Παχυλή υποκρισία



Του Τάσου Παππά
Τα πράγματα εξελίσσονται όπως ακριβώς τα είχαμε προβλέψει. Δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο να πέσουμε μέσα.
Λίγη φαντασία αν διέθετε κανείς και αν γνώριζε πώς λειτουργεί το πολιτικό σύστημα και οι χαλκέντερες γραφειοκρατίες κάθε είδους, θα έφτανε εύκολα στην εκτίμηση ότι εκείνοι που πανικόβλητοι πίεζαν φορτικά τον Τσίπρα να υπογράψει πάση θυσία συμφωνία με τους δανειστές, μια οποιαδήποτε συμφωνία, αμέσως μετά την ολοκλήρωσή της θα έβγαιναν στο μεϊντάνι για να τον κατακρίνουν, επειδή το νέο Μνημόνιο είναι πολύ βαρύ για τον ελληνικό λαό.
Αλήθεια, περίμεναν κάτι διαφορετικό, πιο ήπιο ως προς τους δημοσιονομικούς στόχους και λιγότερο επαχθές για τους πολίτες; Οχι φυσικά.
Απλώς τη δουλειά τους κάνουν, μόνο που την κάνουν τόσο άγαρμπα που ακόμη και οι φανατικοί οπαδοί τους δυσκολεύονται να τους παρακολουθήσουν.
Για παράδειγμα: Το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στον πρωθυπουργό και τον καλεί να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό.
Μανία αυτό το κόμμα με τις συγγνώμες! Των άλλων όμως. Για τις συγγνώμες που οφείλει το ίδιο στον ελληνικό λαό, ούτε λέξη.
Ακόμη περιμένουμε τις εξηγήσεις όσων πέρασαν από ηγετικές θέσεις, γιατί ένα κόμμα που πάντοτε ήταν αντιδεξιό και ποτέ αντιαριστερό, κατάντησε θλιβερός κομπάρσος της συντηρητικής παράταξης.
Το να υποδύεσαι τον επιτήδεια ουδέτερο ή ακόμη χειρότερα τον εξοργισμένο με την κυβέρνηση της Αριστεράς, όπως ορισμένοι μοιραίοι τύποι που έδρασαν με εγκληματικά ανεύθυνο τρόπο την περίοδο 2009-2012, είναι μια βολική στάση, αλλά σήμερα ουδείς τσιμπάει το τυράκι.
Με την κυβέρνηση τα βάζουν η δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας (πλάκα τα γαλόνια οι εκπρόσωποί της στην εφαρμογή των Μνημονίων), ορισμένοι δημοσιολόγοι που κατηγορούσαν τον Τσίπρα πως σπρώχνει τη χώρα στα βράχια και ότι έχει κρυφή ατζέντα, για να μας πάει στη δραχμή, παραβιάζοντας τη λαϊκή εντολή, αλλά και διάφορες συνδικαλιστικές συλλογικότητες, μερικές εκ των οποίων έδωσαν σκληρή μάχη για να κατισχύσει το «ναι» στο δημοψήφισμα και είχαν λάμψει διά της απουσίας τους την περίοδο που τα Μνημόνια ξεθεμελίωναν τα εργασιακά δικαιώματα, προκαλούσαν μαζική ανεργία και αφάνιζαν τη μεσαία τάξη.
Τώρα όλοι μαζί σπεύδουν να παίξουν τους αγανακτισμένους, πιστεύοντας ότι οι κάτοικοι αυτής της χώρας έχουν προσβληθεί από αμνησία και δεν θα τους εγκαλέσουν για παχυλή υποκρισία. Ταρτούφοι με τη βούλα.
Ανάγωγα
Βαριά λόγια χρησιμοποιούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισαν το Μνημόνιο ή δήλωσαν «παρών».
Αλλος λέει ότι δεν ξέρει αν πρέπει να λυπηθεί ή να αισθανθεί ντροπή για την κατάντια της κυβέρνησης, άλλος υποστηρίζει ότι τέτοιο πρόγραμμα ούτε η Θάτσερ διανοήθηκε να περάσει, ωστόσο αρνούνται να κάνουν το αυτονόητο.
Ποιο; Να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους και να προκαλέσουν την πτώση της.
Αν πράγματι πιστεύουν ότι αυτή η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή, δεν είναι δυνατόν να εγκαλούν τον πρωθυπουργό για εκβιασμό επειδή σκέφτεται να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.
Τους προσφέρει τη χρυσή ευκαιρία να τον ρίξουν και να σώσουν και την Αριστερά και την πατρίδα.

 efsyn.gr

Δευτέρα 17 Αυγούστου 2015

Το τρίτο Μνημόνιο δεν είναι του ΣΥΡΙΖΑ



του Γιάννη Υφαντή *
ΟΠΩΣ ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΓΕΝΝΟΥΝ ΦΙΔΙΑ κι όχι αγγουράκια, έτσι και οι καπιταλιστές γεννούν καπιταλιστές, η λούμπεν μεγαλοαστική τάξη γεννά λούμπεν μεγαλοαστική τάξη, και πάει λέγοντας. Δεν έχει τέλος αυτό.
ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΑΔΙΣΤΑΧΤΕΣ ξένες και ντόπιες δυνάμεις (που μισούν την δημοκρατία, τη διαφάνεια και τη δικαιοσύνη), οι ίδιες δυνάμεις που συνέπραξαν στο να γίνει οπωσδήποτε ο Ελληνικός εμφύλιος, που συνέπραξαν στο να γίνει οπωσδήποτε, από διμερής τριμερής η Διάσκεψη του Λονδίνου για το κυπριακό, που συνέπραξαν στο να γίνει η δικτατορία και ο βιασμός της Κύπρου, οι ίδιες αδίσταχτες δυνάμεις ντόπιων και ξένων κακοποιών, συνέταξαν το τρίτο μνημόνιο.
Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ. ΠΟΤΑΜΙ, σε συνεργασία με τα εν Βρυξέλλαις αφεντικά τους, συνέταξαν το τρίτο μνημόνιο και ανάγκασαν τον Τσίπρα είτε να το αποδεχτεί είτε να φορτωθεί τραγικές καταστάσεις, (που ήδη άρχισαν να εμφανίζονται στη χώρα, και να γίνονται θηλειά στο λαιμό, ενώ βαδίζαμε προς το δημοψήφισμα).
ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ δεν είναι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εκείνων που ήθελαν την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ.
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ τις ξένες εκείνες δυνάμεις που έπνιξαν στο αίμα το Βιετνάμ, τη Χιλή, τη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λυβύη, τη Συρία...
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΤΟΠΙΕΣ εκείνες δυνάμεις που δεν μπορούν να σταθούν όρθιες, αν η χώρα δεν είναι αποικία, αν δεν έχουν εξωτερικούς συμμάχους εναντίον του λαού και της δημοκρατίας.
ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ την οποία προωθούν με τόσο πάθος, επιστρέφουμε στην φαιουδαρχία, στον τσιφλικαδισμό, στην πλήρη υποδούλωση των λαών σε σύγχρονους σατράπες.
ΑΝ ΕΙΧΑ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ να τους πολεμήσω με τη βία θα το έκανα. Μα επειδή δεν έχω τη δυνατότητα να τους πολεμήσω με τη βία, κάνω αυτό που μπορώ να κάνω.
_____________
Υ.Γ. Βεβαίως, έχουμε και τον Μαχάτμα Γκάντι, της μη βίας. Είναι αφελείς όσοι νομίζουν πως ο Γκάντι, αυτός που οδηγό του είχε τη Μαγκαβάτ Γκιτά (βλέπε διάλογο Κρίσνα και Αρζούνα), θα κατέφευγε ποτέ στην αχίμσα (μη βία), αν είχε την πολεμική εκείνη δύναμη, με την οποία θα μπορούσε να διώξει με τη βία τους Εγγλέζους από τη χώρα του.

* Ο Γιάννης Υφαντής είναι ποιητής

tvxs

Πως απετράπη στο... παρά ένα και από τύχη, κινηματογραφική απόδραση απ΄ τις Φυλακές Κέρκυρας


apopeira apodrasis 1

Κανένας κρατούμενος δεν κατόρθωσε να δραπετεύσει από τις Φυλακές Κέρκυρας στην απόπειρα που, όπως όλα δείχνουν, προετοίμαζαν τουλάχιστον αρκετές εβδομάδες, ωστόσο, έφτασαν πάρα πολύ κοντά στην απόδραση.

Η καταμέτρηση που ολοκληρώθηκε το μεσημέρι στο Σωφρονιστικό Κατάστημα του νησιού, έδειξε ότι δεν λείπει κανένας, ωστόσο, νωρίτερα αποκαλύφθηκε ότι περισσότεροι από 15 κρατούμενοι, όλοι τους βαρυποινίτες, συμμετείχαν σε καλά οργανωμένο σχέδιο απόδρασης το οποίο αποκαλύφθηκε... κατά τύχη.
Λίγο ο σκύλος, λίγο ο θόρυβος...
Κάτοικος της περιοχής που έκανε βόλτα με το σκύλο του το πρωί σήμερα στο αλσύλλιο που βρίσκεται στον περίβολο των Φυλακών, διαπίστωσε μία περίεργη συμπεριφορά του ζώου του. Ενημέρωσε τους αστυνομικούς της Εξωτερικής Φρουράς οι οποίοι, παράλληλα, αναζητούσαν την πηγή περίεργων θορύβων κάτω από το οδόστρωμα.
Αμέσως κινητοποιήθηκε η Αστυνομία με το σύνολο σχεδόν της τοπικής της δύναμης αλλά και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, αποκλείστηκε ο χώρος και, μετά από έρευνες τόσο έξω όσο και μέσα στις Φυλακές, αποκαλύφθηκε ότι κρατούμενοι είχαν σκάψει τούνελ με μήκος τουλάχιστον 30 μέτρα και ετοιμαζόντουσαν να καλύψουν την πολύ μικρή απόσταση που τους χώριζε από την άσφαλτο και, από εκεί, απ΄ την ελευθερία τους!
Πληροφορίες αναφέρουν πως, αν δεν είχαν γίνει αντιληπτοί, η απόδραση θα είχε ολοκληρωθεί σήμερα ή το αργότερο, αύριο το απόγευμα, προφανώς προκειμένου οι βαρυποινίτες να εκμεταλλευτούν την (θεωρητική) ραστώνη και στις υπηρεσίες δίωξης, τις ημέρες της γιορτής...
Χρησιμοποίησαν παλαιότερη μίνα
Μετά τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στη βορειοανατολική ακτίνα των Φυλακών, διαπιστώθηκε πως σε κελί του ισογείου οι κρατούμενοι είχαν ανοίξει τρύπα. Πληροφορίες αναφέρουν πως βρήκαν μία παλαιότερη στοά που εικάζεται ότι αποτελεί μέρος του δικτύου μινών που βρίσκονται κάτω από σχεδόν ολόκληρη την πόλη της Κέρκυρας και εικάζεται ότι αποτελούν μέρος του αποχετευτικού δικτύου του 18ου αιώνα.
Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα επισήμως αν όντως χρησιμοποιήθηκε παλαιότερη μίνα (στοά) καθώς και εάν η εύρεσή της έγινε με τη βοήθεια της τύχης, ή είχαν άλλες πληροφορίες για να την αναζητήσουν (η μεγάλη απόδραση το 1996 είχε ξεκινήσει όταν κρατούμενοι ανακάλυψαν κατά τη διάρκεια κατάληψης, σχεδιαγράμματα που έδειχναν την ύπαρξη των υπόγειων στοών κάτω από την ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το κτίριο των φυλακών).
Κάτω από το οδόστρωμα
Με τη βοήθεια της πυροσβεστικής υπηρεσίας, η Αστυνομία άνοιξε τρύπα στην κατάληψη της στοάς στο εξωτερικό χώρο, κάτω από το οδόστρωμα, η οποία βρίσκεται ακριβώς πάνω στη διασταύρωση του δρόμου του περιβόλου των φυλακών με τον παράδρομο που οδηγεί στην οδό Κύπρου στη Γαρίτσα.
Ας σημειωθεί ότι η απόδραση του ’96 είχε γίνει από την ακριβώς αντίθετη πλευρά των φυλακών, όπου οι κρατούμενοι είχαν βγει πίσω από το 3-4 Γυμνάσιο.
Μετά από το περιστατικό πριν από 19 χρόνια, οι αρχές είχαν φράξει όλες τις στοές που είχαν χρησιμοποιηθεί τότε και όσες εντόπισαν από τα σχεδιαγράμματα της εποχής, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος να επαναληφθεί με τον ίδιο τρόπο απόδραση.
Έσκαβαν και το προετοίμαζαν καιρό;
Ερωτηματικά υπάρχουν για το πως οι κρατούμενοι έσκαβαν για καιρό και δεν είχαν γίνει αντιληπτοί. Το 1996, το σκάψιμο είχε γίνει εν μέσω κατάληψης 18 ημερών και πλήρους έλεγχου του εσωτερικού των φυλακών από τους κρατούμενους, παρά βέβαια το γεγονός ότι εκατοντάδες αστυνομικοί αλλά και δημοσιογράφοι βρισκόντουσαν στο έδαφος του χώρου που, υπογείως, χρησιμοποίησαν τότε για να βγουν εκτός του κτιρίου...
Για το συμβάν αναμένεται να διενεργηθεί έρευνα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το οποίο μέχρι στιγμής δεν έχει εκδώσει κάποια επίσημη ανακοίνωση σχετικά με την απόπειρα απόδρασης.

corfupress

Κείμενο έκκληση - ενότητας από 17 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ



Η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ έχει πληγεί, όμως τη μελλοντική πορεία πρέπει να την καθορίσουμε από κοινού, δηλώνουν 17 βουλευτές του κόμματος, λίγο μετά την ψηφοφορία της συμφωνίας με τους πιστωτές και του τρίτου μνημονίου που βάθυνε το εσωκομματικό ρήγμα.
«Είμαστε βέβαιοι ότι η εφαρμογή του Μνημονίου δεν μπορεί να συγκροτεί σχέδιο για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, ούτε όμως ο διαχωρισμός με βάση το νόμισμα και μόνο μπορεί να αποτελέσει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται, καθώς το πάση θυσία Grexit δεν συγκροτεί βιώσιμη λύση», σημειώνουν.
Ολόκληρο το κείμενο:
Οι βουλευτές και οι βουλεύτριες που υπογράφουμε το κείμενο αυτό ψηφίσαμε με διαφορετικούς τρόπους («Ναι», «Όχι», «Παρών») για το νέο Μνημόνιο. Το κείμενο δεν αποτελεί αιτιολόγηση της ψήφου μας – αυτό δεν μπορεί να γίνει, ασφαλώς, σε ένα ενιαίο κείμενο.
Αποτελεί μια απόπειρα να καταγράψουμε την κοινή αγωνία αλλά και τα συγκλίνοντα σκεπτικά μας για το παρόν και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος στο οποίο ανήκουμε και από το οποίο αντλήσαμε την έμπνευση, την ορμή και την πολιτική δύναμη που μας έφερε ως εδώ. Ασφαλώς, η ψήφος έναντι του Μνημονίου έχει εξαιρετικά βαρύνουσα σημασία.
Ωστόσο, και ενώ η καθεμία και ο καθένας αναλαμβάνει το βάρος της επιλογής του, ενώ οι διαφορετικές στάσεις στην ψηφοφορία δημιουργούν πολιτικές αποστάσεις και εμπόδια, ταυτόχρονα υπάρχουν σοβαρά κοινά σημεία και ισχυροί δεσμοί, σε προσωπικό, πολιτικό και αξιακό επίπεδο.
Πίσω από το «Ναι», το «Όχι» και το «Παρών», πέρα από τις προφανείς διαφορές, υπάρχουν παρόμοιες, ακόμα και κοινές αντιλήψεις. Αυτά τα κοινά προσπαθεί να εκφράσει, σε μια πρώτη μορφή, το κείμενο. Και είμαστε ανοιχτοί στην κριτική για όσα λέμε, για τις αντιφάσεις και τις ελλείψεις μας· τις γνωρίζουμε, αλλά τις θεωρούμε αναπόφευκτες, ακόμα και προωθητικές, σε σχέση με τις ακλόνητες βεβαιότητες που δεν οδηγούν, κατά τη γνώμη μας, πουθενά.
Η αποδοχή της μνημονιακής συμφωνίας έρχεται ως αποτέλεσμα αποτέλεσμα ενός σκληρού εκβιασμού προς την ελληνική κυβέρνηση υπό την απειλή μιας άτακτης χρεοκοπίας, η οποία, δεδομένων των συνθηκών, θα έπληττε πρωτίστως τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.
Η μνημονιακή αυτή συμφωνία επιτείνει την ύφεση και ενισχύει την κοινωνική αδικία. Η συμφωνία δεν είναι βιώσιμη, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά, πολύ περισσότερο καθώς έρχεται να εφαρμοστεί σε μια κοινωνία η οποία έχει ήδη πολλά υποστεί τα τελευταία χρόνια.
Αναγνωρίζουμε τα λάθη που έγιναν στη διαπραγμάτευση, απουσία μάλιστα σοβαρού κυβερνητικού σχεδιασμού εναλλακτικών δρόμων και διεξόδων.  Όλα αυτά βέβαια στο πλαίσιο –και αυτό είναι το πιο σημαντικό– ενός εξαιρετικά αρνητικού συσχετισμού διεθνώς, με τους εκβιασμούς των δανειστών να δίνουν τον τόνο. Είναι σαφές ότι σε καμία περίπτωση οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης δεν θα ευνοούσαν μια αριστερή κυβέρνηση, προκειμένου να καταργήσει τις πολιτικές λιτότητας και να αποδώσει κοινωνική δικαιοσύνη.
Σήμερα, απαιτείται η κυβέρνηση να επανακαθορίσει τη στάση της στις νέες συνθήκες και δεδομένα. Είμαστε βέβαιοι ότι η εφαρμογή του Μνημονίου δεν μπορεί να συγκροτεί σχέδιο για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, ούτε όμως ο διαχωρισμός με βάση το νόμισμα και μόνο μπορεί να αποτελέσει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται, καθώς το πάση θυσία Grexit δεν συγκροτεί βιώσιμη λύση.
Το «Όχι» του δημοψηφίσματος δημιούργησε μια πολύ σημαντική κοινωνική δυναμική. Είναι για μας σημαντικό κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας όπως οι άνεργοι, η νεολαία, οι εργαζόμενοι να μην οδηγηθούν στη ματαίωση – κάτι που συμβαίνει όσο δεν φαίνεται άλλη προοπτική εκτός του Μνημονίου.
Πρέπει, επειγόντως, να βρούμε τρόπους να μην επικρατήσει η λογική του μνημονιακού μονόδρομου. Οφείλουμε να αναζητήσουμε εναλλακτικές λύσεις, να επεξεργαστούμε συγκροτημένα ένα νέο πολιτικό σχέδιο το οποίο θα μπορέσει να δώσει διέξοδο στην ελληνική κοινωνία.
Πέραν όλων αυτών, τις προηγούμενες μέρες, με αποκορύφωμα την Πέμπτη, βιώσαμε στη Βουλή διαδικασίες ακραίας αντιπαράθεσης ανάμεσα σε συντρόφους, που μας λυπούν και μας κάνουν να ντρεπόμαστε, καθώς διαρρηγνύουν δεσμούς συντροφικότητας, εκτίμησης και αγάπης στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Αναγνωρίζουμε ότι η ενότητα έχει δεχτεί σοβαρό πλήγμα, αρνούμαστε όμως να δεχτούμε τη διάσπαση σαν προαποφασισμένο γεγονός. Και το αρνούμαστε, όχι για να συγκαλύψουμε έντονες πολιτικές διαφορές ούτε  λόγω ενός «ένδοξου παρελθόντος»· αλλά γιατί θεωρούμε ότι η όποια πορεία πρέπει να αποφασιστεί με όρους πολιτικής ειλικρίνειας, συντροφικότητας και κομματικών διαδικασιών, που λείπουν.
Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να επεξεργαστούμε όλοι και όλες μαζί, να προτείνουμε και να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο απεμπλοκής για το τώρα και για το άμεσο μέλλον, καθώς και να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν το μέλλον της ευρωζώνης, της ευρωπαϊκής Αριστεράς, της πορείας μας από δω και μπρος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να διεκδικήσει την ψήφο του λαού με ένα πρόγραμμα που θα προκύψει από το συνέδριο και θα ανταποκρίνεται στη νέα κατάσταση και στους προγραμματικούς και στρατηγικούς του στόχους.
Είναι σημαντικό να οδηγηθούμε εκεί συντεταγμένα, χωρίς η πόλωση να καθορίζει τα πάντα, μακριά από χαρακτηρισμούς περί «προδοτών», «ανταρτών» και «αποστατών», μακριά από αντισυντροφικές συμπεριφορές, αιφνιδιασμούς και εύκολες απαντήσεις.
Οι βουλευτές και οι βουλεύτριες που συνυπογράφουμε το κείμενο, είτε ψηφίσαμε «Ναι» είτε «Όχι» είτε «Παρών», αισθανόμαστε όλες και όλοι το βάρος της αποτυχίας. Και είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να φτάσει ο ΣΥΡΙΖΑ ενωμένος στις συνεδριακές διαδικασίες που πρέπει να ξεκινήσουν αμέσως. Και είναι αυτονόητο, για μας, ότι το συνέδριο και οι διαδικασίες του πρέπει να διεξαχθούν πριν τις εκλογές.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουν το κείμενο είναι οι:
Κώστας Δερμιτζάκης
Ηρώ Διώτη
Κώστας Ζαχαριάς
Κατερίνα Ιγγλέζη
Αννέτα Καββαδία
Μαρία Κανελλοπούλου
Χρήστος Καραγιαννίδης
Βασιλική Κατριβάνου
Φάνης Κουρεμπές
Γιώργος Κυρίτσης
Θωμάς Κώτσιας
Βάσω Λέβα
Νίκος Μιχαλάκης
Ελένη Σταματάκη
Αφροδίτη Σταμπουλή
Δανάη Τζήκα-Κωστοπούλου
Αλεξάνδρα Τσανάκα
tvxs

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2015

Αποκλειστικό: Το υπουργείο Πολιτισμού... κλέβει την Εφορία!



Ένα απίστευτο όργιο φοροδιαφυγής αποκάλυψαν οι ελεγκτές της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων (αντίστοιχη του ΣΔΟΕ) την Τετάρτη στο κατάστημα (Πωλητήριο) που βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Κνωσού και ανήκει στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων του υπουργείου Πολιτισμού. Κοινώς, οι ελεγκτές ανακάλυψαν εμβρόντητοι ότι το υπουργείο Πολιτισμού κλέβει την Εφορία, ή ακόμη πιο απλά, ότι το κράτος κλέβει... το κράτος.
Σε όλη τη διάρκεια της ημέρας οι υπάλληλοι του καταστήματος (δηλαδή, οι υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού) δεν έκοψαν ούτε μία απόδειξη ταμειακής μηχανής. Όμως, ακόμη κι εάν έκοβαν ουδεμία διαφορά θα υπήρχε διότι, όπως αποκαλύφθηκε στο τέλος του ελέγχου, η ταμειακή μηχανή δεν ήταν... δηλωμένη στην Εφορία.
Αναλυτικά, η - πραγματικά απίστευτη - ιστορία έχει ως εξής:
Κλιμάκιο της υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων του υπουργείου Οικονομικών δέχθηκε καταγγελίες τουριστών ότι κατά την αγορά αναμνηστικών από το κατάστημα του Μουσείου της Κνωσού δεν τους δόθηκαν αποδείξεις. Οι ελεγκτές πήγαν, λοιπόν, επί τόπου, εμφανίστηκαν ως τουρίστες, έκοψαν εισιτήρια εισόδου στον αρχαιολογικό χώρο και επί ώρες παρακολουθούσαν και κατέγραφαν τις συναλλαγές και τις πωλήσεις που γίνονταν από τους 8 υπαλλήλους του καταστήματος. Σε όλη την διάρκεια της παραμονής τους εκεί, δεν κόπηκε ούτε μία απόδειξη.
Οι υπάλληλοι, κάθε φορά που εισέπρατταν χρήματα από μια πώληση σημείωναν απλώς ένα ποσό σε κάποιο κοινό βιβλίο. Όταν οι ελεγκτές αποκάλυψαν την ταυτότητά τους, οι υπάλληλοι υποστήριξαν ότι δεν κόβουν αποδείξεις διότι έχουν μεγάλο... φόρτο εργασίας και δεν προλαβαίνουν.
Όταν, δε, τους ζητήθηκε να χτυπήσουν απόδειξη στην ταμειακή μηχανή, αρχικά υποστήριξαν ότι η μηχανή είναι χαλασμένη. Οι ελεγκτές όμως διαπίστωσαν οι ίδιοι ότι η ταμειακή μηχανή λειτουργούσε κανονικά. Όταν, ωστόσο, επιχείρησαν να διασταυρώσουν τα στοιχεία της μέσω του TAXIS ανακάλυψαν ότι η μηχανή δεν είχε δηλωθεί ποτέ στην Εφορία και, συνεπώς, ήταν παράνομη!
Στις συνεχείς ερωτήσεις των εφοριακών, οι υπάλληλοι του καταστήματος επαναλάμβαναν ότι ακολουθούν αυτή την πρακτική της μη έκδοσης αποδείξεων «με εντολή άνωθεν» χωρίς όμως να προσδιορίζουν ποιά ακριβώς ήταν η εντολή και ποιός το «άνωθεν»...
Κατόπιν αυτών, οι ελεγκτές καταλόγισαν συνολικά 534 παραβάσεις (για μη έκδοση αποδείξεων μόνον μέσα σε μία ημέρα) και συνεχίζουν την έρευνα της υπόθεσης για τον εντοπισμό και ενδεχόμενων άλλων φορολογικών παραβάσεων.
Σε έναν πρώτο έλεγχο που έκαναν, διαπίστωσαν ότι για όλους τους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, από τους οποίους περνούν και κάνουν αγορές εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, το υπουργείο Πολιτισμού διαθέτει μόνον... 2 ταμειακές μηχανές δηλωμένες στην Εφορία!
Οι εισπράξεις από τις πωλήσεις που γίνονται στα καταστήματα των αρχαιολογικών χώρων αποστέλλονται στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, χωρίς όμως επίσημα παραστατικά (θεωρημένες αποδείξεις και τιμολόγια) που να αποδεικνύουν την ακρίβεια των συναλλαγών και των αναφερόμενων και αποδιδόμενων ποσών.
Στο ερώτημα των εφοριακών για το πώς ελέγχονται οι υπάλληλοι, η απάντησε που δόθηκε ήταν ότι η αποτίμηση των πωλήσεων και η απόδοση λογαριασμού γίνεται με βάση το ποια και πόσα προϊόντα έχει προμηθευτεί το κατάστημα. Στην αμέσως επόμενη ερώτηση, όμως, για το εάν γίνεται απογραφή προκειμένου, όντως, να εξακριβωθεί η αντιστοιχία προμηθειών και πωλήσεων, οι υπάλληλοι απάντησαν ότι... απογραφή δεν γίνεται.
Η τελευταία έκπληξη περίμενε τους ελεγκτές στην είσοδο του καταστήματος του Μουσείου, πάντοτε εντός του αρχαιολογικού χώρου της Κνωσού. Εκεί υπάρχουν δύο αυτόματοι πωλητές αναμνηστικών ειδών (αντιγράφων νομισμάτων), που επίσης δεν έδιναν καμία απόδειξη. Κανείς όμως, αρμόδιος και μη, δεν γνώριζε να απαντήσει σε ποιόν ανήκουν οι αυτόματοι πωλητές και ποιος έχει την επιχειρηματική τους εκμετάλλευση. Η αποστομωτική απάντηση, δε, στο σχετικό ερώτημα ήταν πως τους πωλητές εκμεταλλεύεται «κάποιος Αθηναίος»...
Τί λέει η πρόεδρος του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων
Το tvxs.gr επικοινώνησε με την πρόεδρο του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων (ΤΑΠ) κυρία Ασπασία Λούβη - Κίζη, η οποία αποσαφήνισε ότι το ΤΑΠ αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και, ουσιαστικά, είναι ο εισπρακτικός μηχανισμός του υπουργείου Πολιτισμού.
Σε ό,τι αφορά την υπόθεση της Κνωσού, η κυρία Λούβη, η οποία ανέλαβε τη διοίκηση του Ταμείου πριν από 4 μήνες, τόνισε:
«Θεωρώ ότι το ΣΔΟΕ με την έρευνα αυτή μας βοηθά στη δουλειά μας για να βάλουμε μια τάξη στα πράγματα. Η υπόθεση, όπως είναι αυτονόητο, θα πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης και εμείς, ως Ταμείο και υπουργείο, θα πράξουμε όσα πρέπει σε ό,τι αφορά τις ευθύνες αυτών που εμπλέκονται».

tvxs

Αποκτήνωση του κόσμου της εργασίας μέσω των «βέλτιστων πρακτικών» θέλουν οι τοκογλύφοι



«Μικροεργασία» (mini job), στην οποία επικρατούν πολύ χαμηλές αμοιβές, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη, «συμβόλαια μηδενικών ωρών» (zero hours contracts), ήτοι δουλειά όσο, όταν κι όποτε θέλει ο εργοδότης, αλλά και παραλλαγές αυτών, όπως, π.χ., «συμβόλαια ολίγων ωρών» (low hour contracts), «συμβόλαια με το τηλέφωνο» (on call contracts) κ.ά., είναι μερικές από τις «βέλτιστες πρακτικές» που θέλουν να εισάγουν στη χώρα μας και να νομοθετήσει η ελληνική Βουλή οι τοκογλύφοι – δανειστές, με βάση τη συμφωνία των Βρυξελλών.
Άλλωστε, σύμφωνα με τις πληροφορίες, στη συνάντηση που είχαν την περασμένη Τρίτη με την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα για τα εργασιακά κατέστησαν σαφή την αντιθεσή τους στο νόμο με τον οποίο δόθηκε παράταση στη μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων, θεωρώντας πως αποτελεί μονομερή ενέργεια, η οποία –όπως λένε- δεν προωθεί τις παραπάνω ατομικές συμβάσεις δουλείας.
Πέραν αυτού, ξεκαθάρισαν πως στο κείμενο της συμφωνίας αποκλείστηκε κάθε ενδεχόμενο επιστροφής σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής. Με λίγα λόγια; Με την υπαναχώρηση της κυβέρνησης έναντι όλων όσα πρέσβευε και υποσχόταν στον κόσμο της εργασίας, έβγαλαν εκτός πλάνου το νομοσχέδιο Σκουρλέτη για τις συλλογικές συμβάσεις και την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και απαιτούν εκ νέου:
  • κατάργηση των τριετιών στους μισθούς, που θα παραμείνουν «παγωμένες» έως ότου η ανεργία πέσει κάτω από το 10%,
  • απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων με νόμο
  • αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο του 1982 - κυρίως της προκήρυξης απεργιών: οι δανειστές ζητούν η απόφαση για απεργία να λαμβάνεται με πλειοψηφία 50% + 1 του συνόλου των μελών του συνδικάτου.
  • θεσμοθέτηση του λοκάουτ – ανταπεργίας των εργοδοτών,
  • αλλαγές στη διαδικασία προσφυγής στον ΟΜΕΔ.
Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι το κεφάλαιο, διεθνές και ντόπιο, και οι τοκογλύφοι – δανειστές έχουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για να ελαστικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις στη χώρα μας και να… εκμηδενίσουν τον κατώτερο μισθό, υπό το «μανδύα» της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης. Επιχειρούν να εγκαταστήσουν νέα εργασιακά μοντέλα, πρώτα στις χώρες με αδύναμες οικονομίες, για να τα επεκτείνουν στη συνέχεια σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή επικράτεια.
Τους ενδιαφέρει το κέρδος και μόνον το κέρδος μέσα από μια «βιομηχανία» εξαθλιωμένων άνεργων – εργαζομένων, που με όπλο την τρομοκρατία του «ουδείς αναντικατάστατος», του «υπάρχουν κι άλλοι που περιμένουν στην ουρά» θα είναι εύκολη βορά και δε θα διεκδικούν με αγώνες τα δικαιώματά τους, φοβούμενοι πως δε θα βρουν εργασία.
http://ergasianet.gr/

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

Το 2015 υπέρ των ξενοδόχων, το 2016 υπέρ των εργαζόμενων



"Το περίφημο «success story» του ελληνικού τουρισμού, με την ελαστικοποίηση των εργασιακών νόμων, τη μείωση του κόστους παραγωγής και την εντατικοποίησης της εργασίας μέχρι εξόντωσης του εργαζόμενου, από τα οποίο κερδοφορούν μια χούφτα ομίλων εις βάρος των δουλοπάροικων της βαριάς μας βιομηχανίας, ζει και βασιλεύει"

του Πέτρου Κατσάκου
Στα μέσα Ιουλίου μια νέα εργαζόμενη, θύμα του σκλαβοπάζαρου της εισαγόμενης μαθητείας, άφησε την τελευταία της πνοή σε ξενοδοχείο της Ζακύνθου θυσιάζοντας τη ζωή της στον βωμό της εργοδοτικής κερδοφορίας. Εργαζόταν 10 και 12 ώρες καθημερινά με ιλιγγιώδεις ρυθμούς εργασίας που τελικά αποδείχτηκαν εξοντωτικοί. Κάθε χρόνο στα νησιά δεκάδες εργαζόμενοι οδηγούνται στο νοσοκομείο, τα κέντρα υγείας και τα ιδιωτικά ιατρεία είτε με συμπτώματα υπερκόπωσης, εξάντλησης , είτε πιεσμένοι από την εργοδοτική αυθαιρεσία, είτε μετά από εργατικά “ατυχήματα” που προκαλούνται από την πλημμελή λήψη μέτρων προστασίας των εργαζομένων, αλλά και την ένταση της δουλειάς. Πριν από λίγες μέρες επί δύο χρόνια απλήρωτος εργαζόμενος σε ξενοδοχειακή επιχείρηση της Κέρκυρας, όταν πήγε να ζητήσει τα χρήματά του, δέχτηκε τα γρονθοκοπήματα του εργοδότη και οδηγήθηκε τραυματισμένος στο νοσοκομείο του νησιού.
Ο Σύνδεσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κέρκυρας προχωρά σε απεργία στις 11 Αυγούστου αφού αφεντικά ξενοδοχειακών μονάδων έφτασαν στο σημείο να ξυλοκοπούν εργαζόμενους που ζητάνε τις αποδοχές τους. Η «μαύρη» και ανασφάλιστη εργασία, η υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων μέσω των προγραμμάτων μαθητείας, η καταπάτηση του ωραρίου και η απλήρωτη εργασία ζουν και βασιλεύουν στον χώρο του τουρισμού, με τους εργοδότες να παραμένουν στο απυρόβλητο, εκμεταλλευόμενοι όλο το μνημονιακό οπλοστάσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων αλλά και την ανοχή και απραξία των ελεγκτικών μηχανισμών (;), προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους σε βάρος των εργαζομένων.
Το περίφημο «success story» του ελληνικού τουρισμού, με την ελαστικοποίηση των εργασιακών νόμων, τη μείωση του κόστους παραγωγής και την εντατικοποίησης της εργασίας μέχρι εξόντωσης του εργαζόμενου, από τα οποίο κερδοφορούν μια χούφτα ομίλων εις βάρος των δουλοπάροικων της βαριάς μας βιομηχανίας, ζει και βασιλεύει. Το θράσος της εργοδοσίας έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο. Κλέβουν τον κόπο των εργαζομένων πληρώνοντας όσα θέλουν, όποτε θέλουν, απειλούν, εκβιάζουν, τρομοκρατούν και τελικά ξυλοφορτώνουν τους εργαζόμενους.
Χθες, παραιτήθηκε από τη θέση του ο ειδικός γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) δηλώνοντας με επιστολή του προς τον αρμόδιο υπουργό πως «το σημερινό ασφυκτικό πλαίσιο δεν επιτρέπει να υλοποιηθεί ένα πολιτικό σχέδιο» για την αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Και όμως. Οι κλάδοι του τουρισμού και του επισιτισμού, όπου οργιάζουν τα τελευταία χρόνια η υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων και η παραβίαση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ήταν από την άνοιξη ήδη πεδίο δόξης λαμπρό τόσο για το ΣΕΠΕ όσο και γενικότερα για το υπουργείο Εργασίας ώστε να ελεγχθεί η παραβατικότητα των επιχειρήσεων και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι εργοδότες. Η ανοχή και η απραξία των ελεγκτικών μηχανισμών από την αρχή της τουριστικής περιόδου επέτρεψε τη συνέχιση των συνθηκών εργασιακής ζούγκλας στον χώρο του τουρισμού με «μαύρη», ανασφάλιστη εργασία αλλά και εκμετάλλευση εκπαιδευομένων από ΚΕΚ που λαμβάνουν μόνον την αμοιβή του ΟΑΕΔ. Βρισκόμαστε ήδη στον Αύγουστο και μια ακόμη τουριστική περίοδος χάθηκε εις βάρος των εργαζόμενων στο όνομα κάποιων «ασφυκτικών πλαισίων». Ας ελπίσουμε να μην χαθεί και η επόμενη χρονιά στο όνομα της κερδοφορίας των ξενοδόχων.

 http://left.gr

Όποιος θέλει τα κανάλια να τα πάρει σπίτι του



Του Κώστα Βαξεβάνη
Οι καναλάρχες, αυτοί οι ευεργέτες της εθνικής διαπλοκής, δηλώνουν αποφασισμένοι να μην κατέβουν στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Ο σκοπός τους είναι να δημιουργήσουν μια χαοτική κατάσταση την οποία θα αξιοποιήσουν στο εξωτερικό ως χτύπημα της ελευθερίας του Τύπου. Δηλαδή θα διαμορφώσουν μια επιχειρηματολογία πως η κυβέρνηση ελέγχει την πληροφόρηση και δεν επιτρέπει στις επιχειρήσεις Τύπου να λειτουργήσουν προσπαθώντας να τις ελέγξει. Για όσους ζουν σε αυτή την ταλαίπωρη χώρα, το να αποκαλείς φορείς της ελευθερίας της πληροφόρησης τα κανάλια, είναι σα να υποστηρίζεις πως Υπουργός Οικονομίας πρέπει να αναλάβει ένας προαγωγός επειδή γνωρίζει καλά την κυκλοφορία του μαύρου χρήματος.
Η αντίδραση των καναλαρχών σχετίζεται με δύο πράγματα. Το ένα είναι πως καλούνται για πρώτη φορά να πληρώσουν χάνοντας προνόμια δεκαετιών. Το δεύτερο είναι πως πρέπει να λειτουργούν με τρόπο που δεν αφήνει περιθώρια για παράλληλες δράσεις.
Στην Ελλάδα ίσχυε το εξής παράδοξο. Οι τηλεοπτικοί σταθμοί, ήταν ζημιογόνες επιχειρήσεις που συνέχιζαν να λειτουργούν με δανειοδοτήσεις πέρα από κάθε κανόνα της ελεύθερης αγοράς, εξασφαλίζοντας στους ιδιοκτήτες τους κέρδη από άλλες δραστηριότητες τις οποίες διατηρούσαν έχοντας αυτά ακριβώς τα κανάλια ως μοχλό πίεσης. Επιπλέον λειτουργούσαν χωρίς άδεια, σε μια χώρα που για να λειτουργήσεις ακόμη και περίπτερο απαιτείται άδεια και μια σειρά από γραφειοκρατικές διαδικασίες.
Μετά το σχέδιο  νόμου της κυβέρνησης για τις τηλεοπτικές άδειες, τα υπάρχοντα κανάλια είναι δύσκολο να πάρουν άδειες εκπομπής. Ο λόγος είναι πως έχουν υψηλό δανεισμό και ταυτόχρονα ζημιές. Δεν εγγυώνται δηλαδή τη λειτουργία τους για το μέλλον. Σε κάθε άλλη χώρα θα είχαν κλείσει, ενώ ελεγκτές θα εξέταζαν πώς οι τράπεζες χρησιμοποίησαν εικονικές εγγυήσεις προκειμένου να δανειοδοτήσουν τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Και όχι μόνο αυτό. Αποπληρώνουν  οι ίδιες τα δάνειά τους δίνοντας διαφήμιση. Εν ολίγοις ένας διεφθαρμένος καναλάρχης παίρνει ένα δάνειο που δεν δικαιούται εγγράφοντας ψεύτικες εγγυήσεις (για παράδειγμα κοστολογεί ένα σήριαλ αρχείου της δεκαετίας του ‘90 σαν να είναι σειρά του Discovery για τον Βόρειο Πόλο) και πάντα με ευνοϊκούς όρους. Αφού πάρει το δάνειο, το αποπληρώνει με διαφήμιση που του βάζει η ίδια η Τράπεζα. Όταν στο μέλλον οι ζημιές αυξηθούν, τότε ένα νέο δάνειο θα επαναχρηματοδοτήσει το παλιό.
Γιατί λοιπόν ένα κανάλι με δανεισμό 150 εκατομμύρια και ζημιές 30 εκατομμύρια το οποίο με βάση τους νόμους της αγοράς και της τραπεζικής πίστης θα κλείσει, κάνει τόσο θόρυβο αποδίδοντας στο νομοσχέδιο το κλείσιμό του; Μα γιατί διαφορετικά πρέπει ο ιδιοκτήτης του και πολλοί ακόμη να πάνε φυλακή. Και γιατί φυσικά δεν θέλει να κλείσει, αλλά αντιθέτως να συνεχίσει να κυβερνά αυτό τον τόπο.
Ένα από τα θέματα που βάζουν οι καναλάρχες είναι πως η κυβέρνηση, θεσπίζοντας μικρό αριθμό αδειών ενώ το ψηφιακό τοπίο επιτρέπει τεχνικά απεριόριστες άδειες, δημιουργεί καθεστώς ενάντια στον ελεύθερο ανταγωνισμό.  Η πραγματικότητα ωστόσο είναι πως είτε μιλήσουμε για 4 άδειες είτε για 15, οι σημερινοί καναλάρχες δεν δικαιούνται άδεια ακριβώς με τους όρους και τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού. Γιατί οι επιχειρήσεις που διατηρούν, είναι ζημιογόνες και δεν εγγυώνται καμιά λειτουργία τους για το μέλλον. Ο  μοναδικός τρόπος για να λειτουργούν είναι να συνεχίσουν να παρασιτούν, παίρνοντας δάνεια και διαφημιστική πίτα που δεν δικαιούνται αλλά εξασφαλίζουν μέσα από τις διαδρομές της διαπλοκής.
Η ελληνική αγορά μπορεί να συντηρεί 2-3 πανελλαδικά κανάλια. Κάθε άλλη υπεράριθμη λειτουργία δεν σχετίζεται με την αγορά αλλά με την καταστρατήγησή της. Δηλαδή, χρηματοδοτούνται καταχρηστικά από παράλληλες δραστηριότητες ή χαριστικές διαδικασίες που εξασφαλίζουν διαφήμιση, επιδοτήσεις, πακέτα ΕΣΠΑ και πολλά άλλα που δεν δικαιούνται.
Η κυβέρνηση οφείλει να απαιτήσει εταιρείες και φυσικά πρόσωπα που συνδέονται με τηλεοπτικούς σταθμούς οι οποίοι έχουν ζημιές και δανεισμό, να πληρώσουν πρώτα τα χρέη τους για να μπορέσουν να διεκδικήσουν άδειες. Πρέπει επιπλέον να ελέγξει με ποιό τρόπο δόθηκε αυτός ο δανεισμός ο οποίος ψευδώς εμφανίζεται ως νόμιμος και να οδηγήσει στη Δικαιοσύνη τους δανειοδότες οι οποίοι τα πέντε χρόνια της κρίσης αρνούνται να δανειοδοτήσουν επιχειρήσεις με πραγματική παραγωγική δραστηριότητα αλλά το κάνουν ευχαρίστως για ζημιογόνα κανάλια. Οι ευθύνες πρέπει να αποκτήσουν όνομα, διεύθυνση και ίσως και ένα κελί στον Κορυδαλλό.
Στη σύγκρουση που επέρχεται με επίκεντρο τα κανάλια, οι εργαζόμενοι στους τηλεοπτικούς σταθμούς θα χρησιμοποιηθούν ως μοχλός πίεσης. Τα γνωστά επιχειρήματα “χάνουν τη δουλειά τους τόσες χιλιάδες εργαζόμενοι” που χρησιμοποιήθηκαν χρόνια τώρα ως άλλοθι παρανομιών θα χρησιμοποιηθούν και πάλι.
Ίσως ήρθε η ώρα να ανακαλύψουμε ξανά το συλλογικό συμφέρον χωρίς να το συνδέουμε με το αν εμπεριέχει εμάς ως άμεσα ευνοούμενους. Έχω την σκληρή άποψη, πως αν οι εργαζόμενοι στα κανάλια έπαιζαν τόσα χρόνια το ρόλο τους ως ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι θέτοντας κόκκινες γραμμές αξιοπρέπειας, δεν θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο ούτε εμείς ούτε ίσως και τα κανάλια. Δεν ήταν οι εργαζόμενοι σε εργοστάσιο, απροστάτευτοι απ’ την εργοδοσία και έρμαια των εξελίξεων, αλλά αυτοί που μπορούσαν να τις ορίσουν. Δεν το έκαναν, με διαφορετική φυσικά ευθύνη ο καθένας ή ίσως και αυταπάτη.

koutipandoras

Ο Μενούσης, ο Μπερμπίλης, κι ο Ρεσούλ αγάς



Του Θανάση Καρτερού
Είδατε το κουαρτέτο των θεσμών στις φωτογραφίες; Απολαύσατε τις φάτσες, το ύφος και το ομοιόμορφο της στολής και των ανέκφραστων εκφράσεων που φορούν όταν προσέρχονται να βασανίσουν τους δικούς μας; Είδατε πουθενά καμιά δήλωσή τους, καμιά συνέντευξη, καμιά αποκάλυψη, κανένα παράπονο στον πρωθυπουργό γιατί τους αδικούμε; Ούτε η κυρία που την έχουν βαφτίσει οι ευφάνταστοι Δρακουλέσκου -Βελκουλέσκου λέγεται η ψυχρόαιμη- δεν παραπονέθηκε.
Σοβαροί άνθρωποι εν ολίγοις. Πειθαρχημένοι και αποφασισμένοι να κάνουν τη δουλειά τους - δηλαδή να μας χώσουν όσο πιο βαθιά μπορούν. Γιατί όσο πιο βαθιά χώσουν εμάς, τόσο πιο ψηλά θα ανέβουν αυτοί. Το παράδειγμα του Τόμσεν τους εμπνέει και τους δονεί: Δώσε πόνο και θα ανταμειφθείς. Απλούστατο. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να τους δείτε σε παράθυρα, ούτε να τους δείτε να τρώγονται μεταξύ τους, ούτε να τους ακούσετε να σπαταλούν λέξεις.
Δείτε τώρα και κάποιους δικούς μας, ενώ εξελίσσεται η κρίσιμη διαπραγμάτευση; Ο ένα μάς κάνει μαθήματα αστικής δημοκρατίας και στήνει δίκες εσχάτης προδοσίας. Ο δύο πετάει περίπου στα σκουπίδια τα συμπεράσματα της επιτροπής για το χρέος. Η τρία παραπονιέται εγγράφως στον Τσίπρα γιατί ο ένα και ο δύο δεν σέβονται τον θεσμικό της ρόλο. Και ο τέσσερα δίνει κάθε μέρα μια αποκαλυπτική συνέντευξη για να μας πει ότι δεν φταίει για το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης.
Ο Μενούσης, ο Μπερμπίλης κι ο Ρεσούλ αγάς, εν ολίγοις. Και η σφαγμένη σύζυγος από κοντά. Νυν θεσμικοί παράγοντες όλοι τους, με εξαίρεση τον τέσσερα που είναι πρώην. Γλώσσα δεν βάζουν μέσα. Και λέγοντας όσα λένε προκαλούν ευλόγως απαντήσεις από άλλους. Κι έτσι, ενώ καράβια τορπιλίζονται από τη Βελκουλέσκου και τους πειθαρχημένους ναύτες της, βαρκούλες αρμενίζουν. Πού; Στο πέλαγος του ναρκισσισμού, της επιπολαιότητας, της φλυαρίας και της ανοησίας.
Αμ δεν θα μας φάνε, έτσι όπως πάτε, τα ξένα θηρία, παιδιά. Θα τα προλάβουν οι αυτόχθονες κοριοί. Διότι αν δεν αποφασίσει να τους σφίξει τα λουριά ο Τσίπρας. Αν η κυβέρνηση δεν γίνει όχι κουαρτέτο, αλλά συμφωνική, με απόλυτη πειθαρχία στον μαέστρο. Αν ο καθένας παίζει το σουραύλι του όπως του έρθει. Τότε θα έχουμε κάτι χειρότερο από πολιτική χασμωδία: πολιτική κωμωδία. Με την οποία άλλοι θα γελούν κι εμείς θα κλαίμε....

avgi

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

Καταργείται και η ταξική πάλη;



Η δυνατότητα αντίστασης και χειραφέτησης της εργατικής τάξης είναι θεμελιώδες ζήτημα για τη δημοκρατία και την ελπίδα για κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη.

του Δημήτρη Τρίμη
Ενα από τα θέματα που θέτουν επιτακτικά οι εκπρόσωποι των τεσσάρων Θεσμών (για λογαριασμό των ελλήνων εργοδοτών) είναι κι η λεγόμενη «μεταρρύθμιση» του συνδικαλιστικού νόμου. Οι δανειστές, εξειδικεύοντας τη σκληρή ταξική πολιτική που επιβάλλουν συστηματικά με τα Μνημόνια τους, έχουν θέσει και το ζήτημα αλλαγής και του συνδικαλιστικού νόμου, ώστε να θεσμοθετηθούν ακόμα μεγαλύτερα εμπόδια στη δυνατότητα των συνδικάτων να κηρύσσουν απεργίες.
Ουσιαστικά θέλουν να ακυρώσουν το μοναδικό όπλο άμυνας που θεωρητικά έχει απομείνει στην αποδεκατισμένη και ταπεινωμένη εργατική τάξη για να αποκρούσει την εργοδοτική ασυδοσία. Για να είναι «νόμιμη» μια απόφαση για την κήρυξη απεργίας, στο εξής θα πρέπει να συμμετάσχει στη σχετική ψηφοφορία το 50% των εγγεγραμμένων μελών του συνδικάτου που θέλει να πραγματοποιήσει μια κινητοποίηση.
Με λίγα λόγια, απαιτείται η γραφειοκρατική και χρονοβόρα διαδικασία της «νόμιμης» πρόσκλησης σε έκτακτη Γενική Συνέλευση και η επίτευξη εξωπραγματικής απαρτίας του μισού αριθμού επί του συνόλου των εγγεγραμμένων εργαζομένων - μελών ενός κλαδικού, λ.χ, σωματείου -όπως ας πούμε η ΕΣΗΕΑ (των 5.798 διάσπαρτων μελών), για να αποφασιστεί μια τοπική (και όχι γενική) απεργιακή κινητοποίηση, για παράδειγμα στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤΕΝΝΑ, την ώρα που ξεσπάει το πρόβλημα. Οταν δηλαδή ο κ. Κυριακού και οι διευθυντές του απολύουν αιφνιδιαστικά 30 εργαζόμενους -όπως έγινε προ ολίγων 24ωρων. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να αντιληφθεί κανείς ότι μια υποχώρηση της κυβέρνησης σ' αυτά τα θέματα θα λύσει τα χέρια των αφεντικών για να κανιβαλίζουν καθημερινά τον κόσμο της εργασίας, δίχως να φοβούνται έστω και την αποδυναμωμένη σήμερα ενδεχόμενη ακαριαία συλλογική απεργιακή αντίσταση των εργαζομένων και των συνδικάτων τους.
Εως σήμερα, όταν οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης θέλουν και δεν φοβούνται να αντισταθούν στα αφεντικά τους (π.χ. διεκδικώντας τους δεδουλευμένους μισθούς τους, ζητώντας σεβασμό στα υφιστάμενα με το νόμο δικαιώματά τους ή απαιτώντας να σταματήσουν οι απολύσεις και οι περικοπές των αμοιβών τους) τότε το σωματείο τους κλαδικό ή επιχειρησιακό -αν δεν είναι γελοίο ή πουλημένο- μπορεί με απόφαση του νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένου Διοικητικού του Συμβουλίου να κηρύξει αμέσως απεργιακή κινητοποίηση, να την προπαγανδίσει και να την περιφρουρήσει για να πετύχει θετικά δηλαδή δίκαια αποτελέσματα.
Προφανώς οι εργοδότες έως τώρα έχουν το δικό τους δικαίωμα και πράγματι όλοι τους προσφεύγουν στο δικαστήριο-εξπρές, των ασφαλιστικών μέτρων, ζητώντας να κριθεί η απεργιακή κινητοποίηση «παράνομη για τυπικούς λόγους» (ότι δηλαδή δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες προειδοποίησης, δεν είχε διατεθεί προσωπικό ασφαλείας κ.λπ). Αν όμως, ένα σωματείο θέλει και έχει μαζί του αποφασισμένους εργαζόμενους και όχι άβουλους δούλους, προλαβαίνει να πραγματοποιήσει τις απεργίες.Οι δικαστές την περίοδο των εγκληματικών ταξικών μνημονίων απέδειξαν ότι μπορούν -βλέποντας το ολοκάθαρο δίκιο των εργαζομένων- να καθυστερήσουν την έκδοση της τυπικής απόφασης, για να πραγματοποιηθεί μια δίκαιη απεργία.
Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα με κανένα τρόπο, κατά την άποψή μου, δεν πρέπει να υποχωρήσει στις απαιτήσεις των ντόπιων ολιγαρχών, της τρόικας εσωτερικού και της νεοφιλελεύθερης συμμορίας των διεθνών οικονομικών δολοφόνων για την «απελευθέρωση» των ομαδικών απολύσεων, την ουσιαστική κατάργηση της επαναφοράς των Συλλογικών Συμβάσεων και την κατάργηση  του δικαιώματος απεργιακής αντίστασης της εργατικής τάξης. Δεν είναι θέμα μιας μονάδας πάνω ή κάτω στον ΦΠΑ ή στα τετραγωνικά μέτρα του ΕΝΦΙΑ.
Η δυνατότητα αντίστασης και χειραφέτησης της εργατικής τάξης είναι θεμελιώδες ζήτημα για τη δημοκρατία και την ελπίδα για κοινωνική αλληλεγγύη και δικαιοσύνη.

efsyn

Ξεραΐλα στον κήπο με τις τηλεοπτικές ντάλιες.



Του Απόστολου Λυκεσά
Ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό αλλά τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια που διακρίνονται σε κάθε ευκαιρία για την σκληρή κριτική του συνδικαλισμού και των συνδικαλιστών, συνδικαλίζονται τα ίδια. Είναι γνωστό ότι προκειμένου ο συνδικαλισμός να χτυπηθεί καταγγέλονται οι εκπρόσωποί του για τα προνόμιά τους, πάντως τα προνόμια των συνδικαλιστών εκπροσώπων των ιδιωτικών καναλιών παραμένουν, ακόμη, άγνωστα
Την περασμένη εβδομάδα μάθαμε ότι υπάρχει Ένωση Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών η οποία, προκειμένου να τοποθετηθεί για το νομοσχέδιο σχετικά με τις τηλεοπτικές άδειες έδωσε συνέντευξη τύπου. Για τα κανάλια μίλησαν οι: Δημήτρης Φουρλεμάδης από τον Alpha, Νίκος Πεφάνης από το Μega, Κώστας Κιμπουρόπουλος από το Σκάι, Πάνος Κυριακόπουλος από το STAR, Στρατής Λιαρέλλης από τον ΑΝΤ1 και ο Γιώργος Ζώης από το Μακεδονία. Υποθέτω, ότι οι περισσότεροι τηλεθεατές θα αναρωτήθηκαν, αν αυτοί οι δαίμονες μπολσεβίκοι άλλαξαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των καναλιών και, αν αυτό συνέβη, γιατί δεν το κατήγγειλε ο Άδωνης Γεωργιάδης, άντε και ο κ. Βορίδης. Που ήταν δηλαδή και γιατί έλειπαν από την συνέντευξη οι κ.κ. Βαρδινογιάννης, Μπόμπολας, Ψυχάρης, Αλαφούζος, Κυριακού, Κοντομηνάς και, ποιοί είναι αυτοί που μιλούσαν εκ μέρους τους. Ψήφισαν προφανώς οι ιδιοκτήτες και ανέδειξαν σε θέση συνδικαλιστικού εκπροσώπου αυτά τα πρόσωπα των οποίων το μισθό και τα επιμίσθια δεν γνωρίζουμε ενώ του Φωτόπουλου της ΔΕΗ μας έχουν πει μέχρι και τι πουκάμισο φοράει...
Και τι μάθαμε από την συνέντευξη; Ότι αυτή η αριστερή προπαγάνδα τους έχει κάνει μαύρη την καρδιά διότι λένε ότι δεν έχουν πληρώσει τίποτα μέχρι τώρα, ενώ αυτό είναι ψέμα κι άδικο, αυτοί από το 1995 έχουν πληρώσει « το ποσό των 98.588.577 ευρώ. Παράλληλα, όμως, οι σταθμοί έχουν διαθέσει στο ελληνικό δημόσιο τηλεοπτικό αέρα συνολικής αξίας περίπου 47 εκ. ευρώ για την προεκλογική προβολή των κομμάτων». Και κάνανε και σκόντο «επιπλέον τηλεοπτικό αέρα που διέθεσαν οι τηλεοπτικοί σταθμοί, πάλι με απόφαση των διακομματικών επιτροπών για τις ίδιες περιόδους από το 2004 και έπειτα για την κάλυψη των προεκλογικών κινήσεων των κομμάτων» με το ποσό αυτό, «μετά το 2011 να ανέρχεται στο ποσό των 24 εκ. Ευρώ».
Δηλαδή, για είκοσι χρόνια, έξι σταθμοί, έδιναν περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο. Σκάνδαλο! Ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι το ποσό αναλογούσε εκείνες τις παλιές καλές μέρες που έρρεαν τα δάνεια από τις βρύσες των πλυσταριών τους στον ετήσιο μισθό μόνο μιας τηλεπερσόνας που έλεγε κάθε βράδυ ένα σχόλιο τριάντα λέξεων κι έκανε πικ νικ εκπομπές δημοκρατικού διαλόγου με τον Πάγκαλο και τον Γιακουμάτο, τον Πετσάλνικο και τον Βορίδη. Ωραία χρόνια, αξέχαστα, στην ΕΡΤ δημοσιογράφοι αμοίβονταν με τριάντα (30) χιλιάδες το μήνα, μια τετρακοσάρα τον χρόνο έκαστος, για μια γιορτούλα δίνανε σε μια εταιρειούλα 300 χιλιάρικα να στρώσει μπουφέδες στο Ζάππειο και στον δημοτικό σταθμό της Αθήνας επί δημαρχίας Μπακογιάνη, Κακλαμάνη ψάχνουνε τώρα περί τα 19 εκατομμύρια, θα σας γελάσω, λένε για υπεξαίρεση 35 εκατομμύρια. Κι είναι ποσά που σε κάνουν ανησυχείς αναλογιζόμενος ότι για για 17,5 εκατομμύρια ο Παπαγεωργόπουλος έφαγε αρχικά ισόβια.
Τώρα έρχονται αυτοί οι κόκκινοι και ζητάνε προπληρωμή κι αυτό είναι άδικο κόπηκαν και τα δάνεια και πόσο να κόψει κανείς από τις τηλεπερσόνες για να λένε αυτά που λένε, οπότε με βαριά καρδιά απολύουν τεχνικούς στον Αντέννα και τον ραδιοφωνικό Άλφα, κι αυτά είναι μόνο η αρχή, πώς θα προκύψουν «κόνσεπτ» για το άπλωμα της πούδρας το νέο έτος;
Και η δημοκρατία; Πώς θα λειτουργεί η δημοκρατία κυρίες και κύριοι; Το έθεσε καθαρά ο Κώστας Κιμπουρόπουλος του Σκάι στη συνέντευξη τύπου «Πώς διοργανώνεται σήμερα ο δημοκρατικός διάλογος της χώρας; Στις γειτονιές με ντουντούκες; Δεν γίνεται και μέσα από την τηλεοπτική διαδικασία;». Άχρηστη και επικίνδυνη η ντουντούκα, όταν διαθέτεις χάι ντεφινίσιον, και, για σκέψου να διοργανώνει τον διάλογο ο κρεοπώλης της γειτονιάς σου και όχι η Σία Κοσιώνη. Οπότε δεν θα πληρώνεται η Σία για να πληρώνεται το κράτος; Τι δηλαδή, έτσι, σε μια στιγμή θα κόψουμε το πότισμα των λουλουδιών και θα αμολήσουμε τα άμαθα και άξεστα πλήθη μέσα στον κήπο με τις εύθραυστες και ντελικάτες τηλεοπτικές ντάλιες;
Είπαμε δημοκρατία, αλλά μην πάρουν και τα μυαλά μας αέρα και θέλουμε επιλέγονται οι συνομιλητές από άσχετους με τη δουλειά. Ώρα είναι να ζητηθεί κάνουμε και ζωντανή διακαναλική συζήτηση με τους ιδιοκτήτες, τον υπουργό και τους άμεσα σχετιζόμενους κλάδους των εργαζομένων.

ALTERTHESS

Μήπως αργήσατε λιγάκι σύντροφοι;;;



Λέμε τώρα.... Γιατί πέρασε καιρός από τότε, που τα σε διατεταγμένη υπηρεσία παπαγαλάκια χτύπησαν τηνΝάντια Βαλαβάνη... Και μπορεί η Νάντια να μην είναι "δική" σας αλλά είναι όλων μας για όλα αυτά, που αναφέρετε στο καθυστερημένο κείμενό σας... Γιατί η ταχύτητα αντίδρασης -στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων- είναι δείκτης της έντασης αυτής της ίδιας της αντίδρασης... Αντίθετα, όταν αφήσεις και περνάνε ώρες και μέρες, υπάρχει το δικαίωμα στην ελπίδα του λασπολόγου μπας και κάτι μείνει, κάτι κολλήσει... Δεν αφορά βέβαια αυτό την Νάντια... Αφορά όλους τους παροιμιώδεις μέσους ανθρωπάκους, που διατηρούν... την ψυχραιμία τους για να μην χάσουν τη περίοπτη θέση στον ...νυμφώνα...Αυτά τα καθυστερημένα αντανακλαστικά με την παρατεταμένη χροναξία είναι παλαιάς κοπής και παντελώς ύποπτα...
Αντιγράφουμε, χωρίς άλλα σχόλια, από τον ιστότοπο Nooz.gr 

Στήριξη στη Βαλαβάνη από την ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Τη στήριξή της στην πρώην αναπληρώτρια υπουργό Νάντια Βαλαβάνη, για την επίθεση που δέχεται, εξέφρασε η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, σε ψήφισμά της που έδωσε στη δημοσιότητα το γραφείο Τύπου του κόμματος.
Συγκεκριμένα, στο ψήφισμα αναφέρεται ότι «η συντρόφισσα Νάντια Βαλαβάνη είναι γνωστή όχι μόνο στην Αριστερά αλλά ευρύτερα στον δημοκρατικό κόσμο για τους κοινωνικούς και πολιτικούς της αγώνες από την εποχή της δικτατορίας μέχρι σήμερα» και πως «η προσπάθεια σπίλωσής της από πρόσωπα και έντυπα, τα οποία κινούνται στις πιο σκοτεινές και επικίνδυνες για τη δημοκρατία περιοχές της δημοσιότητας, αποσκοπούν, από τη μια, να τραυματίσουν την ίδια και, από την άλλη, να δηλώσουν την ετοιμότητά τους να επιτεθούν σε αγωνιστές/τριες της Αριστεράς που αντιστρατεύονται τις επιδιώξεις τους».
«Υπερασπιζόμαστε τη συντρόφισσα Νάντια Βαλαβάνη απέναντι στις αήθεις επιθέσεις και εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη και εκτίμησή μας στο πρόσωπό της» καταλήγει το ψήφισμα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ.
http://faiakas.blogspot.gr/

Τρίτη 4 Αυγούστου 2015

Ο Βαγγέλης απαιτεί Τσίπρα



του Απόστολου Διαμαντή
Θα μπορούσε να είναι η δήλωση του αιώνα, η απαίτηση του προσωρινού προέδρου της ΝΔ που τη διαβάσαμε στη Real την Κυριακή: «Ο κ. Τσίπρας είναι υποχρεωμένος να κυβερνήσει»!
Δηλαδή; Πως είναι υποχρεωμένος ο άνθρωπος; Δεμένο τον έχουμε στην καρέκλα; Μπορεί αύριο το πρωί να ερωτευθεί ή να χωρίσει και να επιλέξει διακοπές στο Βερμόντ. Δεν μπορεί να παραιτηθεί και να βάλει στη θέση του τον Κώστα Ήσυχο; Μπορεί. Κανένας άνθρωπος δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι, εφόσον δεν το επιθυμεί. Φαίνεται πως ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν έχει σαφή εικόνα των πραγμάτων, αλλά και της ανθρώπινης φύσης.
Αλλά ας υποθέσουμε, χάριν γούστου, ότι πράγματι ο Τσίπρας, για κάποιο περίεργο λόγο, είναι υποχρεωμένος από τη Θεία Πρόνοια να κατοικεί στο Μαξίμου. Ο Μεϊμαράκης τι δουλειά έχει να το θέλει αυτό; Πρόεδρος της ΝΔ δεν είναι; Τι είναι, ο Ρούντι Ρινάλντι; Τι τον κόφτει, εάν ο Τσίπρας θα κυβερνήσει ή όχι; Τόσο ευχαριστημένος είναι από το πεντάμηνό του; Ο ίδιος δεν μας λέει ότι αυτό το πεντάμηνο κατέστρεψε τη χώρα; Επομένως; Τι θέλει; Να αφήσουμε τον Τσίπρα μια τετραετία να διαλύσει και ό,τι έχει απομείνει;
Η απάντηση σ’ αυτά τα ερωτήματα, προφανώς, είναι ότι η χώρα κινδυνεύει και πρέπει να υπάρξει σταθερότητα, ώστε να ψηφιστεί η συμφωνία. Μα δεν είπε ούτε καν αυτό ο Β. Μεϊμαράκης. Δεν είπε δηλαδή πως για εντελώς έκτακτους λόγους η κυβέρνηση οφείλει να τελειώνει μέσα στον Αύγουστο με την συμφωνία και ακολούθως, εφόσον αυτό συμβεί, να μας αδειάσει τη γωνιά, διότι μας κατέστρεψε. Δεν είπε αυτό ο πρόεδρος της ΝΔ. Είπε πως γενικώς ο Τσίπρας είναι υποχρεωμένος να κυβερνήσει! Το ίδιο ακριβώς είχε πει μέσα στη Βουλή, με αρειμάνιο μάλιστα ύφος και η πρόεδρος Φώφη! Επέστησε στον Τσίπρα την προσοχή ότι πρέπει να κυβερνήσει!
Δυστυχώς, φτάσαμε στο σημείο η αντιπολίτευση να παρακαλάει την κυβέρνηση να κυβερνήσει. Και αυτό σημαίνει ότι τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν καν ηγεσία. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Διότι τι θα πούνε στον ψηφοφόρο τους αύριο που θα γίνουν εκλογές; Ψήφισέ μας, ώστε να υποχρεώσουμε τον Τσίπρα να κυβερνάει; Αυτό ούτε σε ταινία με την Βασιλειάδου δεν θα το άκουγες.
Έχω άσχημα νέα όμως για τον ΜεΊμαράκη και τη Φώφη: Ο Τσίπρας δεν είναι σε θέση να κυβερνά αιωνίως. Κάποτε, μετά από καμιά εικοσαριά χρόνια, προβλέπω ότι λόγω γήρατος θα παραιτηθεί. Και τότε θα πρέπει να αναζητηθούν οι πολιτικές ευθύνες. Πως και άφησε η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τον Τσίπρα να παραιτηθεί;
Αυτό θα είναι το κρίσιμο θέμα για τον ιστορικό του μέλλοντος.

tvxs

«Η πολιτική της Μέρκελ οδηγεί την Ελλάδα στον γκρεμό» λένε τα γερμανικά ΜΜΕ



Πυρά δέχεται η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ από τον γερμανικό Τύπο για την πολιτική της έναντι της Ελλάδας καθώς την θεωρούν και ανεφάρμοστη και καταστροφική. Δεν λείπουν και τα αρνητικά σχόλια κατά της ελληνικής κυβέρνησης.
«Μια απομείωση του χρέους είναι αναπόφευκτη. Αυτό θεωρεί και το ΔΝΤ. Η καγκελάριος όμως δεν θέλει ένα κούρεμα και παράλληλα θέλει να κρατήσει το ΔΝΤ. Και τα δύο δεν γίνεται» γράφει η Tagesspiegel του Βερολίνου και σχολιάζει: «Παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση έχει υποταχθεί πλήρως στις απαιτήσεις των άλλων κυβερνήσεων της ευρωζώνης, παραμένει ακόμα ανοιχτό, εάν η Ελλάδα θα πληρώνει ή όχι στο μέλλον με ευρώ. Υπεύθυνη για αυτό είναι κυρίως η γερμανική κυβέρνηση. Η καγκελάριος Μέρκελ και ο γερμανός υπουργός των Οικονομικών Σόιμπλε ακολουθούν μια δυσβάσταχτη πολιτική. Από την μια πλευρά ζητούν το ΔΝΤ να συμμετάσχει στο νέο σχέδιο παροχής δανείων ύψους 86 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και από την άλλη αρνούνται να προσφέρουν στην ελληνική πλευρά οποιαδήποτε αναπροσαρμογή των οφειλών στις οικονομικές δυνατότητες της χώρας.»
Και η εφημερίδα συνεχίζει λίγο παρακάτω: «Αυτή η προφανώς καταστροφική πολιτική ενισχύει την υποψία ότι ο υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε, τον οποίο καλύπτει η καγκελάριος, ακολουθεί τον ίδιο στόχο με αυτόν που είχε πριν από την επίτευξη συμφωνίας στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της ΕΕ: την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη (...). Χωρίς κούρεμα δεν μπορεί να σταθεροποιηθεί η Ελλάδα. Εάν αυτή την άποψη αποδεχθούν σθεναρά και δεσμευτικά το Παρίσι και η Ρώμη, ίσω οι σκληροί του Βερολίνου να λογικευθούν.»
H Tageszeitung επισημαίνει μέσω του τίτλου της ότι «Το χρηματιστήριο είναι το μικρότερο πρόβλημα στην Ελλάδα» και ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις διαφωνίες στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ένα πρόγραμμα που έχει καταρχάς συμφωνηθεί με τους δανειστές, όμως είναι ανέφικτο να εφαρμοστεί. Για την εφημερίδα η λύση είναι η εξής: «Το καλύτερο σενάριο είναι να υιοθετηθεί ένα πρόγραμμα λιτότητας. Ένα μέρος των χρεών να διαγραφεί και ένα άλλο μέρος να αναδιαρθρωθεί. Το πρόγραμμα λιτότητας να ξεχαστεί σιγά-σιγά. Στο ενδιάμεσο η κυβέρνηση Τσίπρα θα κερδίσει χρόνο για να γίνουν επιτέλους ορισμένες εκσυγχρονιστικές μεταρρυθμίσεις και για να προχωρήσουν ορισμένες επενδύσεις για το μέλλον, οι οποίες θα προωθηθούν με χρήματα της ΕΕ. Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να λειτουργήσει, εάν λειτουργήσει. Και ακόμα κάτι: αυτό το ξέρουν όλοι».
Πιο επικριτική η ματιά της Kölner Stadt Anzeiger για την κυβέρνηση Τσίπρα: «Ποτέ πριν στην ευρωπαϊκή μεταπολεμική ιστορία ένας πρωθυπουργός δεν έκανε τόσο μεγάλο οικονομικό κακό μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Με την απερίσκεπτη ανακοίνωση ενός περιττού δημοψηφίσματος ο αριστερός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προκάλεσε κρίση των τραπεζών, η οποία οδήγησε στο κλείσιμο του χρηματιστηρίου για πέντε εβδομάδες. Μόνο την πρώτη ημέρα της επαναλειτουργίας του μετά από την αναγκαστική διακοπή χάθηκαν λογιστικά περισσότερα από 7 δισεκατομμύρια».
Τέλος η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt σημειώνει για την επαναλειτουργία του Χρηματιστηρίου Αθηνών: «Στην αρχή της διαπραγμάτευσης οι δείκτες έπεσαν στο κενό. Και ακόμα δεν φαίνεται ανάκαμψη στον ορίζοντα. Οι πτωτικές τάσεις καταρχάς θα συνεχιστούν. ‘Πριν βελτιωθεί η κατάσταση, τα πράγματα θα πάνε πολύ χειρότερα’ προέβλεψε το βράδυ της Δευτέρα ένας χρηματιστής».

 (Πηγή: Deutsche Welle)

Τα καλύτερα Eurogroup σε επανάληψη θα δείχνει τον Αύγουστο η ελληνική τηλεόραση



Το "Κουλούρι" σατιρίζει φτιάχνοντας τις καλοκαιρινές μέρες μας

Δραματική «βουτιά» έχουν σημειώσει τα νούμερα των τηλεοπτικών σταθμών τις τελευταίες ημέρες, μετά και το προσωρινό τέλος του πολιτικού θρίλερ το οποίο βίωσε η χώρα μας κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του Ιουλίου. Οι τηλεθεατές φαίνεται πως έχουν γυρίσει την πλάτη στα κανάλια, με τους διευθυντές προγράμματος να αναζητούν απεγνωσμένα τρόπους να επαναφέρουν το ενδιαφέρον του κοινού.
Έτσι, έπειτα από απανωτές συσκέψεις στα μεγαλύτερα κανάλια της χώρας, αποφασίστηκε η προβολή σε επανάληψη των πιο πετυχημένων φετινών Eurogroup, της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής της Κυριακής 12 Ιουλίου, καθώς και των διαγγελμάτων του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα. Οι τηλεθεατές, θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν ξανά τα καλύτερα ρεπορτάζ, τις πιο εντυπωσιακές δηλώσεις καθώς και τα αμφισβητούμενα σχόλια, αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ δεν αποκλείεται η επαναληπτική προβολή τηλεοπτικών εκπομπών με θέμα τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις.
«Ο κόσμος είχε συνηθίσει να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα Eurogroup, ακόμη και δυο φορές μέσα στην ίδια μέρα. Δεν είναι δυνατόν ξαφνικά να του στερούμε αυτή τη δυνατότητα και να τον αναγκάζουμε να παρακολουθήσει σε επανάληψη παλιές ελληνικές σειρές. Βαρουφάκη ζήτησε, Βαρουφάκη θα λάβει, για όλο τον Αύγουστο και βλέπουμε», τόνισε μιλώντας στο «Κουλούρι» αξιωματούχος ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού.
Τέλος, αποκλειστικές πληροφορίες του «Κουλουριού» αναφέρουν πως γνωστή εφημερίδα προχώρησε στην αγορά των δικαιωμάτων όλων των Eurogroup των τελευταίων ετών, τις καλύτερες στιγμές των οποίων θα προσφέρει σε DVD στην κυριακάτικη έκδοσή της.

το κουλούρι

Οι οικονομικοί δολοφόνοι της ΕΚΤ



Του Άρη Χατζηστεφάνου
Ποια ήταν η εξέλιξη που σημειώθηκε την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα και εξασφάλισε την απόλυτη κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων δογμάτων του καπιταλισμού σε ολόκληρο τον πλανήτη; Αν η πρώτη σας απάντηση είναι η κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ και του Ανατολικού μπλοκ, ξανασκεφτείτε το.
Πίσω από τις γιορτές και τις παράτες για την υποτιθέμενη κυριαρχία της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας σημειώθηκε μια από τις μεγαλύτερες επιθέσεις στο δικαίωμα των λαών να ελέγχουν έστω και ψευδεπίγραφα, μέσω αντιπροσώπων, την οικονομία της χώρας τους.
Πριονίζοντας το κλαδί επάνω στο οποίο καθόταν, το πολιτικό κατεστημένο σε όλο τον κόσμο άρχισε να προσφέρει διαφορετικά επίπεδα ανεξαρτησίας στις κεντρικές τράπεζες. Υπάκουσαν έτσι στην κυρίαρχη άποψη των αγορών ότι οι πολιτικοί με τις προεκλογικές τους παροχές προκαλούν ακραίες κυκλικές διακυμάνσεις στην οικονομία, τις οποίες μόνο ένας ανεξάρτητος κεντρικός τραπεζίτης θα μπορούσε να εξισορροπεί. Στην πραγματικότητα οι πολιτικοί εκτός από το κλαδί στο οποίο κάθονταν είχαν μόλις πριονίσει και το δέντρο της δημοκρατίας. «Η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών» μου εξηγούσε πριν από μερικά χρόνια η Ναόμι Κλάιν «είναι ο μηχανισμός με τον οποίο οι αγορές εξηγούν στους πολιτικούς ότι δεν μπορούν να παίζουν με τα παιχνίδια τους. Είναι η βασικότερη απόδειξη ότι οι αγορές βρίσκονται σε ανοιχτό πόλεμο με τη δημοκρατία».
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όχι μόνο δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση σε αυτή την κατάσταση αλλά σύντομα μετατράπηκε στον πιο αδίστακτο «οικονομικό δολοφόνο» που δρούσε για λογαριασμό εμπορικών τραπεζών χωρών όπως η Γερμανία. Χρησιμοποιώντας του κεντρικούς τραπεζίτες των χωρών μελών σαν πέμπτη φάλαγγα κατάφερνε να επιβάλλει τις θέσεις της στα κοινοβούλια των αδύναμων χωρών και όταν χρειαζόταν να ανατρέπει τις κυβερνήσεις που δεν συνεργάζονταν μαζί της.
Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διαθέτει μηχανισμούς πολιτικού ελέγχου τέτοιου είδους θεσμών καθιστά τη δράση της ολοκληρωτικά ανεξέλεγκτη. Στις ΗΠΑ, όπου η FED απολαμβάνει την ίδια «ανεξαρτησία» θα θεωρούνταν αδιανόητο για τον κεντρικό τραπεζίτη να έρθει σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αρνούμενος λόγου χάρη να αγοράσει ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου προκειμένου να βοηθήσει την εθνική οικονομία να εξέλθει από μια κρίση. Αντίθετα στην Ευρώπη η ΕΚΤ έχει αρνηθεί αρκετές φορές να εισακούσει τις επιθυμίες ακόμη και του Eurogroup δηλώνοντας υποταγή μόνο στο Βερολίνο ή σε συγκεκριμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Όπως αποκάλυψε στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου χρέους ο πρώην σύμβουλος του Μπαρόζο, Φιλίπ Λεγκρέν, η άρνηση του προηγούμενου προέδρου της ΕΚΤ, Ζαν Κλοντ Τρισέ να εξετάσει κάθε ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημοσίου χρέους το 2010, είχε ως μοναδικό στόχο τη διάσωση συγκεκριμένων γαλλικών και γερμανικών τραπεζών, που ήταν ιδιαίτερα εκτεθειμένες στο ελληνικό χρέος.
Όσο βάθαινε η κρίση χρέους, που οδηγούσε τις οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας σε ομηρεία του εκάστοτε κεντρικού τραπεζίτη της ευρωζώνης, τόσο η ΕΚΤ έπαιρνε ξεκάθαρα το ρόλο του «οικονομικού δολοφόνου». Εάν η Ουάσιγκτον έπρεπε να προσφεύγει τις προηγούμενες δεκαετίες στη CIA για να εξασφαλίζει την κυριαρχία της στη Νότια Αμερική, το Βερολίνο άρχισε από το 2008 να αναθέτει τις επιχειρήσεις «αποσταθεροποίησης» στην ΕΚΤ. Η πρόβα τζενεράλε, έγινε στην Ιρλανδία το 2010 όταν ο Τρισέ απείλησε ανοιχτά την κυβέρνηση της χώρας ότι θα διέκοπτε την χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος ωθώντας την Ιρλανδία σε αναγκαστική έξοδο από την ευρωζώνη, εάν δεν δεχόταν την «προσφορά» δανείων από την ΕΕ και το ΔΝΤ και την επιβολή σκληρών μέτρων λιτότητας. Ο τελικός λογαριασμός που κλήθηκαν να πληρώσουν οι Ιρλανδοί φορολογούμενοι από αυτή τη συμφωνία ανήλθε σε 64 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή περίπου 14.000 ευρώ ανά Ιρλανδό πολίτη.
Το σιωπηρό αυτό «πραξικόπημα» επαναλήφθηκε με επιτυχία στην Κύπρο όταν το Βερολίνο αποφάσισε να ξεμπερδεύει με τους περιφερειακούς οικονομικούς παραδείσους και να συγκεντρώσει τον έλεγχο του μαύρου χρήματος σε πιο ελεγχόμενες από αυτό περιοχές της Ευρώπης. Και φυσικά οι ίδιες απειλές από την ΕΚΤ επαναλήφθηκαν αρκετές φορές στην Ελλάδα κάθε φορά που έπρεπε να καθοριστούν οι όροι των νέων δανειακών συμβάσεων.
Ο Μηχανισμός της ΕΚΤ, σε αγαστή συνεργασία με τους κεντρικούς τραπεζίτες των χωρών μελών της ευρωζώνης, βρισκόταν πλέον ολοκληρωτικά εκτός ελέγχου παρεμβαίνοντας στην εσωτερική πολιτική ζωή κυρίαρχων κρατών. Το επόμενο βήμα, δηλαδή η ανατροπή ενός εκλεγμένου πρωθυπουργού, ήταν απλώς θέμα χρόνου να συμβεί και δοκιμάστηκε για πρώτη φορά στην Ιταλία.
Το καλοκαίρι του 2011 με κοινή επιστολή- τελεσίγραφο προς τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι ο Τρισέ και ο Ντράγκι ζήτησαν την επιβολή σκληρών μέτρων λιτότητας προκειμένου η ΕΚΤ να αγοράσει ομόλογα του Ιταλικού δημοσίου και να σώσει τη χώρα από επερχόμενη χρεοκοπία. Εξυπηρετώντας συγκεκριμένα τμήματα της αστικής τάξης της Ιταλίας, που ασφυκτιούσαν με τη νομισματική πολιτική του Βερολίνου, ο Μπερλουσκόνι μιλούσε πλέον ανοιχτά για το ενδεχόμενο εξόδου της Ιταλίας από την ευρωζώνη και αρκετοί τραπεζίτες εντός και εκτός της Ιταλίας ζητούσαν πλέον την κεφαλή του επί πίνακι.
Όπως αποκάλυψαν πέρυσι οι Financial Times, το ίδιο καλοκαίρι του 2011 ο Ιταλός πρόεδρος Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, κάλεσε στο γραφείο του τον τεχνοκράτη πρώην υπάλληλο της Goldman Sachs Μάριο Μόντι και σε καθεστώς απόλυτης μυστικότητας τον ρώτησε εάν θα ήταν έτοιμος να αντικαταστήσει τον εκλεγμένο πρωθυπουργό. Σύμφωνα με τους Financial Times, το μήνυμα που δόθηκε στον Μόντι ήταν ότι θα κληθεί να κυβερνήσει μόλις τα spread των ιταλικών ομολόγων, που εκείνη την περίοδο κυμαίνονταν στις 200 μονάδες, θα ξεπερνούσαν τις 300. Την εκτίναξη των Spread και την καταβύθιση των ιταλικών ομολόγων ανέλαβε με μια σειρά καλά μελετημένων κινήσεων ο ίδιος ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι (συμπτωματικά η όχι ένα ακόμη πρώην στέλεχος της Goldman Sachs).
Η ΕΚΤ έστελνε πλέον ένα σαφές μήνυμα ότι όσες κυβερνήσεις δεν ακολουθήσουν τις εντολές της κινδυνεύουν να περάσουν σε διάστημα λίγων εβδομάδων στο χρονοντούλαπο της ιστορίας (συμπτωματικά μαζί με το γιό του εμπνευστή της συγκεκριμένης φράσης, Γιώργο Παπανδρέου).
Το έργο της ΕΚΤ δεν θα μπορούσε φυσικά να σημειώνει τέτοια επιτυχία χωρίς την ενεργό στήριξη των κεντρικών τραπεζιτών των χωρών μελών της Ε.Ε, οι οποίοι στις περισσότερες περιπτώσεις λειτουργούν σαν εντολοδόχοι των αποφάσεων που λαμβάνονται στα κεντρικά της Φρανκφούρτης. Δεν πρόκειται φυσικά για κάποια μορφή προσωπικού δοσιλογισμού αλλά για αντανάκλαση των ισορροπιών που επικρατούν ανάμεσα στις οικονομικές ελίτ των χωρών μελών της ευρωζώνης με τα ισχυρά οικονομικά κέντρα της Ευρώπης. Όσο πιο εξαρτημένη και παρασιτική είναι η αστική τάξη μιας χώρας της ευρωζώνης τόσο και ο άνθρωπος τον οποίο τοποθετεί ως κεντρικό τραπεζίτη θα εκφράζει την υποταγή του στην ΕΚΤ. Η περίφημη «ανεξαρτησία» του, ουσιαστικά εξασφαλίζει ότι δεν λογοδοτεί σε κανένα δημοκρατικά εκλεγμένο θεσμό και συνεπώς προσαρτάται στο ισχυρότερο (και πιο προσοδοφόρο) κάθε φορά κομμάτι της οικονομικής ελίτ.
Δεν ήταν φυσικά λίγες οι φορές που η κυβέρνηση μιας χώρας, η οποία για διάφορους λόγους αποφάσισε να παρεκκλίνει από τις εντολές της ΕΚΤ, βρέθηκε αντιμέτωπη με τον τοπικό κεντρικό τραπεζίτη. Η δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας έδινε μάχη για μήνες προκειμένου να αναγκάσει τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας Αντράς Σιμόρ να αποχωρήσει από τη θέση του, μέσω της οποίας λειτουργούσε ουσιαστικά σαν εκπρόσωπος των πιστωτών της χώρας. Η Ε.Ε και η ΕΚΤ χρησιμοποιήσαν όλο το οπλοστάσιό τους για να αποτρέψουν την απομάκρυνση του Σιμόρ, φτάνοντας στο σημείο να απειλήσουν την Ουγγαρία ακόμη και με αναστολή ψήφου σε όλα τα θεσμικά όργανα. Ήταν η εποχή που θυμήθηκαν και τις (απαράδεκτες χωρίς αμφιβολία) παρεμβάσεις της κυβέρνησης στην ελευθερία του Τύπου, που μέχρι τότε δεν είχαν απασχολήσει κανέναν στους διαδρόμους των Βρυξελλών.
Από την πλευρά της η ουγγρική κυβέρνηση, προκειμένου να αναγκάσει τον Σιμόρ σε παραίτηση έφτασε να του κόψει το μισθό κατά 75% και να τοποθετήσει δικούς της ανθρώπους σε όσα πόστα της κεντρικής τράπεζας που μπορούσε να καλύψει. Μάταιος κόπος. Ο Κεντρικός τραπεζίτης αποχώρησε τελικά μόνο όταν έληξε η θητεία του αφού η «ανεξαρτησία» της κεντρικής τράπεζας του έδινε τη δυνατότητα να μάχεται τα συμφέροντα της ίδιας του της χώρας σε ένα από τα πιο κρίσιμα πόστα της ουγγρικής οικονομίας.
Σε ανοιχτό πόλεμο με τον κεντρικό τραπεζίτη της είχε βρεθεί όμως και η κυβέρνηση της Κύπρου. Με το ξέσπασμα της κρίσης το 2012 οι σχέσεις ψυχρότητας μεταξύ του προέδρου Χριστόφια και του κεντρικού τραπεζίτη Θ.Ορφανίδη εξελίχθηκαν σε ανοιχτό πόλεμο καθώς ο πρώτος συνειδητοποιούσε αίφνης ότι δεν έχει τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος της χώρας σε και από τις κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Για άλλη μια φορά βέβαια η Φρανκφούρτη τάχθηκε ανοιχτά στο πλευρό του δικού της ανθρώπου που ασκούσε πιέσεις για την επιβολή νέων μέτρων λιτότητας. Ο Χριστόφιας χρειάστηκε να τον παραπέμψει ακόμη και στο γενικό εισαγγελέα (με την κατηγορία της αλλοίωσης επίσημων στοιχείων) για να πετύχει την απομάκρυνσή του όταν ήταν πλέον αργά.
Το ερώτημα που φυσικά προκύπτει είναι: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε καταλάβει τίποτα από αυτά όταν άφηνε τον Στουρνάρα στο πραγματικό πηδάλιο της ελληνικής οικονομίας;

 info-war.gr

Δευτέρα 3 Αυγούστου 2015

Ο Βαρουφάκης, ο Μητρόπουλος, η Κωνσταντοπούλου και ο Αλκιβιάδης



του Κώστα Β. Μάρκου
Η έξοχη Γαλλίδα ελληνίστρια Ζακλίν ντε Ρομιγύ ασχολήθηκε με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και ιδιαίτερα με την προσωπικότητα του Αθηναίου πολιτικού, του Αλκιβιάδη για να καταγράψει τις συνέπειες που έχουν οι φιλοδοξίες των πολιτικών προσώπων. 
Ο αμφιλεγόμενος αυτός πολιτικός άνδρας έδωσε την αφορμή να τεθούν ερωτήματα σχετικά με τα όρια της προσωπικής φιλοδοξίας, της ματαιοδοξίας και της προσωπικής συμβολής των ιστορικών προσώπων στη διαμόρφωση της ιστορίας και τη σχέση της πολιτικής με την ηθική. Χρόνια μετά έρχεται ο Άρθουρ Καίσλερ να απαντήσει στον Θουκυδίδη: «Η ιστορία δεν έχει συνείδηση, ούτε ηθική».   Ούτε ο Αλκιβιάδης είχε συνείδηση ή ηθική, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.
Χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του χαρισματικού αυτού άνδρα το γεγονός ότι κάποτε έδωσε ένα τεράστιο ποσό (70 μνες) για να αγοράσει ένα σκύλο κι όλη η πόλη συζητούσε για πολύ καιρό αυτή την παλαβομάρα. Όμως, περιποιόταν και αγαπούσε το σκύλο. Όταν το θέμα εξαντλήθηκε, έκοψε την ουρά του πανάκριβου σκύλου. Όταν τον ρωτούσαν γιατί το έκανε απαντούσε: «Όσο θα μιλούν οι Αθηναίοι για το σκυλί μου, δε θα λένε τίποτα κακό για μένα». Έδωσε έτσι την αφορμή στην ιστορία χαρακτηρίσει τις παρόμοιες τακτικές σαν «την ουρά του σκύλου του Αλκιβιάδη», κάτι σαν «Αλκιβιαδισμός».
Νομίζω ότι «Αλκιβιαδικά» χαρακτηριστικά έχει ο δημόσιος λόγος και η συμπεριφορά των Γ. Βαρουφάκη, Γ. Πανούση, Α. Μητρόπουλου και Ζ. Κωνσταντοπούλου.
Κυριαρχεί η αγωνιώδης προσπάθεια εντυπωσιασμού, δημοσιότητας, δημόσιας πρόκλησης και βεβαίως – βεβαίως  «πολυλογίας». Θεωρώντας ότι η σπουδή και γνώση της ιστορίας, μας καθιστά σοφότερους και δυνάμενους να  αναλύσουμε το παρόν , αλλά και να προδικάσουμε το μέλλον στο μέτρο του δυνατού κάνοντας τις ιστορικές αναγωγές, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η πολιτική πρακτική των «Αλκιβιαδιζόντων» (θα) έχει ως πολιτική συνέπεια, όσον αφορά τους ίδιους, την «πολιτική» εξορία τους και όσον αφορά την πατρίδα τους, κομματική και/η κυριολεκτική, την σημαντική βλάβη της. Άλλωστε, παρόμοια τύχη δεν είχε στις μέρες μας η δημόσια εικόνα ενός άλλου διαπρεπούς «Αλκιβιαδιστή», του Χριστόδουλου Παρασκευαίδη;

* Ο Κώστας Β. Μάρκου είναι γιατρός και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.

tvxs

Ο Τσίπρας στην Κέρκυρα κι ο Ερημίτης στο σφυρί...



ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΓΙΣΔΑΚΗ
Προς κ. Πρωθυπουργό, ενταύθα...
Κι όταν λέμε ενταύθα, εννοούμε δύο βήματα πιο πέρα, στην Ερείκουσα.
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Βρίσκεστε σε ένα νησί που σας έδωσε ένα από τα ισχυρότερα ποσοστά στις βουλευτικές εκλογές και το αυτό επανέλαβε και στο δημοψήφισμα, ακολουθώντας σας στο ΟΧΙ, που προτείνατε.
Αυτό το νησί, το νησί μου, σας πίστεψε και σας στήριξε. Πίστεψε αυτά που λέγατε όταν υποσχεθήκατε ισονομία, ισότιμη αντιμετώπιση, κράτος πρόνοιας και πρόβλεψη για τους μη έχοντες.
Σας πίστεψε και σας στήριξε όταν πριν δύο χρόνια επισκεφθήκατε αυτό το νησί και υποσχεθήκατε ότι θα μπείτε μπροστάρης στον αγώνα να μην εκποιηθεί ο τόπος μας, να μην ξεπουληθεί ο Ίσσος, ο Ερημίτης, το αεροδρόμιο και το λιμάνι. «Έγκλημα» το είχατε χαρακτηρίσει τότε.
Σήμερα, Πρωθυπουργός πια, βρίσκεστε και πάλι σ' αυτό το νησί.
Και σήμερα, μοιραία σύμπτωση, οι αθηναϊκές εφημερίδες βοούν για την απόφαση του ΤΑΙΠΕΔ, που πλέον είναι υπό την ευθύνη της δικής σας κυβέρνησης, να μην αλλάξει απολύτως τίποτα στο ξεπούλημα του Ερημίτη. Να συνεχίσει τον ίδιο δρόμο που επέλεξε η προηγούμενη κυβέρνηση, εκείνη που εσείς κατακεραυνώνατε ακριβώς για αυτές τούτες τις επιλογές της.
Αποφασίσατε να συνεχίσετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ένα έγκλημα, εν πλήρη γνώση του ξεπουλήματος που –πλέον- θα φέρει και τη δική σας υπογραφή και βούληση.
Αποφασίσατε να πετάξετε στον κάλαθο των αχρήστων την εμπιστοσύνη και την συμπαράσταση των κατοίκων του νησιού που βρίσκεστε αυτή τη στιγμή και να πάρετε πίσω ότι υποσχεθήκατε τότε και μέχρι πρότινος.
Κι αποφασίσατε να τσαλαπατήσετε το τελευταίο –αν είχε απομείνει- ίχνος ελπίδας για την τύχη τούτου του τόπου.
Ο Ερημίτης, ξέρετε, είναι ένα πανέμορφο, παρθένο μέρος, που για όσους αγωνίστηκαν να παραμείνει δημόσιος, έγινε και έμβλημα αγώνα. Αγώνα κατά της κρατικής αναλγησίας και αδιαφορίας.
Αυτό τον τόπο αποφασίσατε να ξεπουλήσετε. Και μαζί μ' αυτόν και όσους στάθηκαν πιστοί στον αγώνα ενάντια στο ξεπούλημά του.
Τώρα που βρίσκεστε στο νησί μου, ελπίζω να βρείτε λίγο, από τον πολύτιμο χρόνο σας για να ασχοληθείτε με τα μυριάδες προβλήματά του. Ανάμεσά τους το αεροδρόμιο, ο Ερημίτης κι ο Ίσσος.
Αυτά που μέχρι πρότινος αγωνιζόσαστε να σώσετε και τώρα βιάζεστε να πουλήσετε μπιρ παρά. Και ν' απαντήσετε – αν βρείτε χρόνο – σε ένα και μόνο ερώτημα: Μετά από αυτές τις αποφάσεις της κυβέρνησής σας γιατί κανείς να σας πιστέψει και να σας εμπιστευτεί ξανά;

corfupress


Περιοριστική πολιτική στους δήμους, υποχρεούνται να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς



Περιορισμένες θα εξακολουθήσουν να είναι οι δαπάνες των δήμων, καθώς η υποχρέωση για ισοσκελισμένους ή πλεονασματικούς προϋπολογισμούς ισχύει και για το οικονομικό έτος 2016. Ισοσκελισμένα θα πρέπει να είναι και τα ανταποδοτικά τέλη (ύδρευση, καθαριότητα, φωτισμός) και σε περίπτωση ελλειμμάτων η αύξηση των δημοτικών τελών είναι μονόδρομος.
Με Κοινή Υπουργική Απόφαση του υπουργού Εσωτερικών Νίκου Βούτση και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Δημήτρη Μάρδα, ζητείται από τους δήμους η κατάρτιση «ρεαλιστικών» προϋπολογισμών, δεδομένου ότι με βάση τον ν. 4270/2014 η δημοσιονομική θέση των ΟΤΑ ως φορέων Γενικής Κυβέρνησης πρέπει να είναι ισοσκελισμένη ή πλεονασματική.
Στην ΚΥΑ υπογραμμίζεται ιδιαίτερα η ανάγκη άσκησης περιοριστικής πολιτικής στις δαπάνες γενικότερα, ώστε να συγκρατηθούν στα χαμηλότερα δυνατά επίπεδα. Στο πλαίσιο αυτό ενδεικτικά αναφέρονται οι δαπάνες στις οποίες θα πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα πρόβλεψης χαμηλότερου ύψους ποσών σε σχέση με το προηγούμενο οικονομικό έτος:
οι δαπάνες υπερωριακής απασχόλησης του προσωπικού, οι οποίες πρέπει να αποβλέπουν στην αντιμετώπιση των εκτάκτων υπηρεσιακών αναγκών και να εγκρίνονται, αφού πρώτα εξαντληθούν όλα τα περιθώρια αξιοποίησής του εντός του ωραρίου εργασίας,
οι δαπάνες υπηρεσιακών μετακινήσεων, προμηθειών, τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος κ.ο.κ.
οι επιχορηγήσεις ΝΠΔΔ, αθλητικών και πολιτιστικών συλλόγων, βοηθήματα σε οικονομικά αδύνατους κ.ο.κ.) πρέπει να περιορισθούν στις απολύτως αναγκαίες.
Η σύναψη δανείων επιτρέπεται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση επενδύσεων και δεν επιτρέπεται για την κάλυψη λειτουργικών αναγκών.
Κατ’ εξαίρεση παρέχεται η δυνατότητα στους δήμους που δεν μπορούν να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους, να συνομολογούν δάνεια με αποκλειστικό σκοπό τη χρηματοδότηση των χρεών τους, τα οποία προέρχονται από πάσης φύσεως δαπάνες.

Πηγή: ΑΜΠΕ


Πώς οι γύπες των hedge funds κατασπαράσσουν τα χρεωμένα κράτη



ΤΑ ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ
Του Μιχάλη Γιαννεσκή
Μία στυγνή εντολή εκτοξεύτηκε πριν μερικές μέρες από τους κατόχους κυβερνητικών ομολόγων προς την κυβέρνηση που είχε εκδώσει αυτά τα ομόλογα: απολύστε και ξεπουλήστε για να μας πληρώσετε. Αν θυμίζει κάτι αυτή η εντολή, δεν είναι επειδή αφορά την Ελλάδα, αλλά γιατί οι στυγνοί εντολείς είναι σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι που εκμεταλλεύτηκαν το ελληνικό χρέος και χρησιμοποίησαν απαράλλαχτες εντολές για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους.
Η κυβέρνηση που δέχτηκε αυτή την εντολή είναι του Πουέρτο Ρίκο και οι κάτοχοι των ομολόγων είναι μία ομάδα hedge funds.  Τα θύματά της κερδοσκοπικής απληστίας αυτής της ομάδας έχουν συμπεριλάβει στο παρελθόν την Αργεντινή, την Ελλάδα, και ακόμη και τη χρεωμένη πολιτεία του Detroit στις ΗΠΑ. Η μόνη ουσιαστική διαφορά μεταξύ της ελληνικής και των άλλων περιπτώσεων έγκειται στο ότι οι εντολές και οι πιέσεις κατά της Ελλάδας εκφράστηκαν μέσω των «θεσμών» και όχι απευθείας από τα hedge funds.
Όμως τι ακριβώς είναι τα hedge funds; Επισήμως χαρακτηρίζονται ως «αντισταθμιστικά αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου».  Με απλά λόγια, αποτελούν επενδυτικούς οργανισμούς οι οποίοι αναζητούν επενδύσεις υψηλού ρίσκου αλλά και υψηλών αποδόσεων. Τα κεφάλαιά τους  προέρχονται από μεγάλους επενδυτές, οι οποίοι συνεισφέρουν σημαντικά χρηματικά ποσά. Τα hedge funds λειτουργούν με περιορισμούς πολύ μικρότερους από αυτούς που αντιμετωπίζουν τράπεζες και άλλες χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις. Στην πραγματικότητα αποτελούν επενδυτικούς γύπες που καραδοκούν να εκμεταλλευτούν ευκαιρίες εύκολου κέρδους.
Παγκοσμίως τα hedge funds έχουν στη διάθεσή τους πάνω από 2 τρις. δολάρια: τα 2/3  αυτού του ποσού βρίσκεται στην κατοχή επενδυτών των ΗΠΑ. Συνολικά, τα κεφάλαια  των hedge funds είναι συγκρίσιμα με το ΑΕΠ κρατών όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ινδία, η Ρωσία και ο Καναδάς, και είναι τετραπλάσια του ΑΕΠ της Αργεντινής και δεκαπλάσια του ΑΕΠ της Ελλάδας.
Ένας συνηθισμένος και σχετικά εύκολος στόχος των hedge funds είναι οι κυβερνήσεις που έχουν μεγάλο χρέος. Διότι η αγοραστική αξία των ομολόγων και άλλων χρηματοπιστωτικών προϊόντων που έχουν αναγκαστεί να βγάλουν στις αγορές οι χρεωμένες κυβερνήσεις για να καλύψουν τις ανάγκες τους μειώνεται, όταν οι πιθανότητες αποπληρωμής του χρέους ελαττώνονται.  Αλλά η ονομαστική αξία των ομολόγων παραμένει η ίδια. Αγοράζοντας «φτηνά» ομόλογα και ασκώντας ασφυκτικές πιέσεις για να αποπληρωθούν σε τιμές πολύ μεγαλύτερες της αρχικής τους επένδυσης, τα hedge funds επιτυγχάνουν σημαντικά κέρδη.
Για τους παραπάνω λόγους, ένας κύριος στόχος των hedge funds είναι τα χρηματοπιστωτικά «σκουπίδια», δηλαδή αυτά των οποίων η αγοραστική αξία έχει υποτιμηθεί σημαντικά, για παράδειγμα κυβερνητικά ομόλογα χωρών που βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Και βέβαια δεν είναι διαβολική σύμπτωση ότι πολλά στελέχη των hedge funds είναι εξειδικευμένα σε υποθέσεις πτώχευσης και χρεοκοπίας.
Οι κερδοσκοπικές επιθέσεις ακολουθούν σχεδόν πάντα την ίδια τακτική. Παράδειγμα η πρόσφατη επίθεση στο Πουέρτο Ρίκο, η οικονομική κατάσταση του οποίου έχει πολλές ομοιότητες με αυτή της Ελλάδας. Το χρέος του ανέρχεται σε 72 δις. δολάρια, με επιπλέον 40 δις. δολάρια συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις και άλλα χρέη που δεν έχουν πληρωθεί: συνολικά τα χρέη ανέρχονται περίπου στο 110% του ΑΕΠ του κράτους. Η κυβέρνησή του αναζητεί αναστολή των πληρωμών των κυβερνητικών ομολόγων, έχει ήδη κάνει σημαντικές περικοπές εξόδων και σχεδίασε οικονομικό πλάνο για να καταφέρει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα το 2017.
Όμως οι γύπες-επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για πλάνα ανασυγκρότησης της οικονομίας, και δεν συγκινούνται από την εξαθλίωση του πληθυσμού, αλλά στοχεύουν στο άμεσο και όσο δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος – διότι αυτός είναι ο μοναδικός λόγος της ύπαρξής τους. Απαιτούν την επιβολή μέτρων λιτότητας για να συλλεχθούν τα αναγκαία ποσά για την αποπληρωμή των ομολόγων που έχουν στην κατοχή τους.
Πίσω από αυτές τις κερδοσκοπικές κινήσεις βρίσκονται τακτικά οι ίδιοι «συνήθεις ύποπτοι». Συνολικά 35 hedge funds εκμεταλλεύονται το χρέος του Πουέρτο Ρίκο: 15 από αυτά έχουν επίσης εκμεταλλευτεί το χρέος της Αργεντινής, 13 της Ελλάδας, και 7 της πολιτείας του Detroit. Αυτοί  οι επενδυτές έκαναν τεράστιες περιουσίες από την εκμετάλλευση κρατικών κρίσεων και μερικοί από αυτούς, όπως οι Aurelius Capital, Och-Ziff Capital, και Marathon Asset Management, πολέμησαν σφοδρά κάθε προσπάθεια αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους το 2012.
Γιατί όμως οι κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων οικονομιών δεν έχουν κάνει ουσιαστικές κινήσεις να περιορίσουν τη λειτουργία των κερδοσκοπικών hedge funds; Το Economist έχει υπολογίσει ότι μόνο στη Βρετανία, τα hedge funds έχουν δωρήσει 15 εκατ. δολάρια στο Συντηρητικό κόμμα την τελευταία πενταετία. Παρόμοιες δωρεές σημαντικών ποσών έχουν γίνει και στις ΗΠΑ, όπου το 2014 το Ανώτατο Δικαστήριο επαναδιαβεβαίωσε προηγούμενη απόφασή του ότι η δωρεά χρημάτων σε κόμματα για προεκλογικές καμπάνιες αποτελεί ένα είδος «ελευθερίας του λόγου».
Με άλλα λόγια, όσοι έχουν τη δυνατότητα μπορούν να χρηματοδοτούν πολιτικά κόμματα, ώστε να εξασφαλίζουν (μέσω της ελευθερίας του χρηματοδοτούμενου λόγου) την προστασία των συμφερόντων τους. Για τους υπόλοιπους απομένει η «δημοκρατική» εκλογική διαδικασία, δια της οποίας έχουν την δυνατότητα να ψηφίζουν αυτούς που εκφράζουν τον ήδη κατάλληλα διαμορφωμένο «ελεύθερο λόγο».  Σε ένα τόσο στημένο σκηνικό, για να αποτραπεί η διαιώνιση των αρπακτικών κερδοσκόπων, η αφύπνιση της κοινωνίας, και η ενημέρωσή της για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν, είναι άμεσα αναγκαία.

Πηγή: tvxs

Σάββατο 1 Αυγούστου 2015

Bridging Europe: Επτά στους δέκα Έλληνες δεν εμπιστεύονται τα μεγάλα κανάλια



Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων δεν εμπιστεύεται τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα. Αυτό προκύπτει από έρευνα του think tank Bridging Europe, όπου οι συμμετέχοντες απαντούν σε ποσοστό 69% ότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στα μεγάλα κανάλια, ενώ το 72% στηρίζει την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης για επαναχάραξη του ραδιοτηλεοπτικού χάρτη.
Πιο συγκεκριμένα στην ερώτηση «εμπιστεύεστε την ενημέρωση που παρέχουν τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα αναφορικά με την κάλυψη της εσωτερικής πολιτικής προτεραιότητας και ευρύτερα της κρίσης στην ευρωζώνη;», το 69% απαντάει «όχι», ενώ μόλις το 18% των συμμετεχόντων απαντάει «ναι». Ένα ποσοστό της τάξης του 13% δεν έχει άποψη για το θέμα.
Παράλληλα, το 72% υποστηρίζει την προσπάθεια της κυβέρνησης για την επαναχάραξη του ραδιοτηλεοπτικού χάρτη, ενώ μόλις το 18% είναι αρνητικό.
Όσον αφορά στο κατά πόσο «τα υπερχρεωμένα ΜΜΕ πρέπει να αποπληρώσουν τα χρέη τους ή είναι καλύτερα να πτωχεύσουν», το 85% ζητά την αποπληρωμή, το 13% προτιμάει την πτώχευση, ενώ ένα 2% δεν απαντά.
Τη χειρότερη άποψη έχουν οι ερωτηθέντες για το Mega, καθώς το 79% έχει αρνητική γνώμη (στο 15% η θετική γνώμη). Ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής ο ΣΚΑΪ με 76% (στο 13% η θετική γνώμη), ο Αnt1, με 67% (στο 16% η θετική γνώμη), το Μακεδονία TV με 60% (στο 29% η θετική γνώμη) και ο Alpha με 53% (στο 38% η θετική γνώμη). Για το Star οι απόψεις είναι μοιρασμένες καθώς το 39% έχει θετική γνώμη, σε αντίθεση με το 36%.

tvxs

Οργή Τσίπρα για ΝΔ - ΠΑΣΟΚ: Για σκάνδαλα ψάξτε στο κόμμα σας



Τον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη κάλυψε μιλώντας στη Βουλή ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. «Φυσικά και έδωσα προσωπικά εντολή στον Βαρουφάκη να σχηματίσει ομάδα που θα επεξεργαζόταν σχέδιο άμυνας της χώρας, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης» είπε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας. 
«Θα ήμουν πολιτικά αφελής και ανεύθυνος αν δεν το έκανα. Αυτό για εσάς είναι ένδειξη, το ότι έδωσα εντολή επεξεργασίας ενός σχεδίου έκτακτης ανάγκης για την άμυνα της χώρας, ότι επιδίωκα την έκτακτη ανάγκη; Λυπάμαι αλλά είναι εξόφθαλμη η πολιτική σκοπιμότητα των επιχειρημάτων σας» πρόσθεσε ο πρωθυπουργός απαντώντας στην επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά για το λεγόμενο Plan B Βαρουφάκη.
«Όταν οι εταίροι είχαν στο τραπέζι σχέδιο Grexit, εμείς δεν θα έπρεπε να προετοιμαστούμε;» διερωτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας.  Στη συνέχεια τόνισε: «η κυβέρνηση δεν είχε σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ, ούτε επεξεργάστηκε ποτέ ένα τέτοιο σχέδιο. Είχαμε σχέδιο διαχείρισης έκτακτης ανάγκης και οφείλαμε να το έχουμε».
Πρόσθεσε ότι η αντιπολίτευση θα έπρεπε να εγκαλεί την κυβέρνηση στην περίπτωση που δεν προετοιμαζόταν για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. «Είναι σαν μια χώρα να είναι σε πόλεμο και να κατηγορείται το επιτελείο ότι σχεδίαζε τη διάταξη της άμυνας» συνέχισε ο πρωθυπουργός και είπε προς την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά: «αυτό που κάνετε είναι έξω και πέρα από κάθε λογική».
Στη συνέχεια ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των προηγούμενων κυβερνήσεων λέγοντας ότι δεν προετοιμάστηκαν ποτέ για τίποτα, δεν διαπραγματεύτηκαν και έκαναν τα μνημόνια ιδεολογία τους.
Στη συνέχεια απάντησε στα περί σκανδάλου στην υπόθεση Βαρουφάκη: «την επόμενη φορά που θα ψάξετε για σκάνδαλα και για πιθανή τέλεση παράνομων πράξεων να ψάξετε πρώτα στο κόμμα σας και στις κυβερνήσεις που προηγήθηκαν αυτής της κυβέρνησης. Όχι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Όχι στον Βαρουφάκη για σκάνδαλα».
«Να ψάξετε λοιπόν, αν θέλετε για σκάνδαλα, στις υποθέσεις των υποβρυχίων, στην υπόθεση της συγκάλυψης και της απόκρυψης της λίστας Λαγκάρντ, στην υπόθεση της δεύτερης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, στην υπόθεση του PSI που στοίχισε 25 δισ. στα ασφαλιστικά ταμεία» πρόσθεσε.
Γεννηματά: Γιατί καταστρώσατε το σχέδιο εν κρυπτώ;
Από την πλευρά της, η Φώφη Γεννηματά, αναπτύσσοντας την ερώτησή της έκανε λόγο για ομολογία επικίνδυνων μεθοδεύσεων εκ μέρους του Γιάνη Βαρουφάκη και απηύθυνε προς τον κ. Τσίπρα το ερώτημα αν είχε γνώση για αυτές, ενώ του καταλόγισε «αλλοπρόσαλλη στρατηγική» με την οποία «έφερε το grexit στην αυλή» της χώρας.
Στη δευτερολογία είπε προς τον πρωθυπουργό: «Αν πράγματι η εντολή σας ήταν να υπάρξει ένα αμυντικό σχέδιο και ήταν μια πράξη ευθύνης, τότε γιατί έγινε εν κρυπτώ; Γιατί προσπάθησε ο κ. Βαρουφάκης να πλήξει την αξιοπιστία των ανθρώπων που διοικούν την τράπεζα της Ελλάδας και τη γενική γραμματεία δημοσίων εσόδων;».
«Αν λοιπόν η εντολή σας ήταν αυτή γιατί με εθνική περηφάνια ο κ. Βαρουφάκης όταν ρωτήθηκε στην τηλεδιάσκεψη δεν ανέφερε ότι με την εντολή σας κάνει αυτό το σχέδιο και δεν έχει κανένα πρόβλημα να δημοσιοποιηθεί, αλλά απάντησε ότι αν αυτά δουν το φως της δημοσιότητας θα τα διαψεύσει; Είναι προφανές ότι υπήρχε εξ αρχής ένα plan b. Το ερώτημα είναι εσείς που στέκεστε; Εξακολουθείτε να στέκεστε σε δύο βάρκες;» πρόσθεσε.
Τσίπρας: Δεν μπορείτε να κατηγορείτε το Βαρουφάκη για λαμόγιο
Ο Αλέξης Τσίπρας  απάντησε σε οξύ τόνο. «Μας κατηγορείτε ότι είχαμε μυστικό σχέδιο. Τότε γιατί δεν το εφαρμόσαμε;» και σημείωσε ότι «αν είμαστε συνωμότες, με το 61% του δημοψηφίσματος, γιατί δεν βγάλαμε τη χώρα από το ευρώ; Είναι σαχλαμάρες όλα αυτά» υποστήριξε.
«Ο κ. Βαρουφάκης μπορεί να έχει κάνει λάθη, όπως όλοι μας. Μπορεί να έχει ευθύνες. Μπορείτε να τον κατηγορείτε όσο θέλετε για το πολιτικό του σχέδιο για τις δηλώσεις που έκανε για το ότι δεν φοράει καλόγουστα πουκάμισα και για το ότι πηγαίνει και κάνει διακοπές στην Αίγινα. Μπορείτε να τον κατηγορείτε γι’ αυτά δεν μπορείτε να τον κατηγορείτε ότι είναι λαμόγιο όμως! Δεν μπορείτε να τον κατηγορείτε ότι έκλεβε τα λεφτά του ελληνικού λαού! Δεν μπορείτε να τον κατηγορείτε ότι είχε σχέδιο μυστικό να οδηγήσει τη χώρα στα βράχια!» τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας.
«Ο κ. Βαρουφάκης ως υπουργός των οικονομικών, κυρία Γεννηματά, την ώρα που ήταν υπουργός και έκανε και τα λάθη του, δεν έβγαζε τα λεφτά του στο εξωτερικό όπως έκανε ο προηγούμενος υπουργός Οικονομικών. Ο κ. Βαρουφάκης όσο ήταν υπουργός δεν έκρυβε τις λίστες των φορολογουμένων στα συρτάρια του όπως έκαναν ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Παπακωνσταντίνου! Και ο δικός μου συνεργάτης κυρία Γεννηματά δεν είχε αφορολόγητα - όπως είχε ο συνεργάτης του κ. Σαμαρά - αφορολόγητα σε τράπεζες της Ελβετίας και ευτυχώς η δικαιοσύνη κινείται και έμαθα ότι σήμερα δίνει λόγο στη δικαιοσύνη για τα λεφτά που είχε ο στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά στη λίστα Λαγκάρντ» κατέληξε.

tvxs