Λαός καρναβάλι

του Γιώργου Σταματόπουλου

Λέει μερικά πολύ ωραία πράγματα ο Μιχαήλ Μπαχτίν στο θαυμάσιο βιβλίο του «Ο Ραμπελαί και ο κόσμος του» [Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης] για τη λαϊκότητα και την ελευθερία του καρναβαλιού κατά τον Μεσαίωνα, που τα προλάβαμε πολλοί από μας στα χωριά μας -και άλλους τους έχουν ενθαρρύνει να δουν «αλλιώς» τη ζωή και άλλους τους έχουν αφήσει αδιάφορους. Εδώ μας ενδιαφέρουν οι πρώτοι.

Το καρναβάλι ας πούμε δεν είναι να το παρακολουθείς, όπως σήμερα συμβαίνει, αλλά να το ζεις. Το καρναβάλι έχει τους δικούς του νόμους, αντίθετους με τους καθιερωμένους, οι οποίοι επιτρέπουν στον καθένα να μετέχει στα πάντα, ανανεούμενος και αναγεννώμενος μέσα στον καρναβαλικό πανηγυρικό κόσμο. Εδώ κυριαρχούν οι τρελοί και οι γελωτοποιοί, το παιxνίδι γίνεται η ίδια η ζωή, είναι η δεύτερη ζωή του λαού «οργανωμένη επί της αρχής του γέλιου· είναι μια γιορταστική ζωή».

Οπως κάθε γιορτή, κάνει τους ανθρώπους να ομονοούν και γαληνεύει τα πάθη τους αφήνοντάς τα να ξεσπάσουν με υποκατάστατα. Είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι κάθε γιορτή «είναι μια πολύ σημαντική πρωτομορφή της ανθρώπινης κουλτούρας» και όλες οι γιορτές συνδέονται με στιγμές κρίσης, καμπής στη ζωή της φύσης και της κοινωνίας. Στη διάρκεια του καρναβαλιού συντρίβονται οι ιεραρχίες. «Το καρναβάλι γιόρταζε, κατά κάποιον τρόπο, την προσωρινή απελευθέρωση από την κυρίαρχη αλήθεια και το υπάρχον καθεστώς, την προσωρινή κατάργηση όλων των ιεραρχικών σχέσεων, προνομίων, κανόνων και απαγορεύσεων».

Στο καρναβάλι χαλαρώνει η σοβαρότητα και η καθώς πρέπει γλώσσα και κυριαρχούν οι άσεμνες λέξεις και εκφράσεις. Το καρναβάλι «εξαγιάζει την ελευθερία της επινόησης, επιτρέπει να συνδυάζονται τα αταίριαστα και να έρχονται κοντά τα απομακρυσμένα, υποβοηθά την απελευθέρωση από την κυρίαρχη οπτική για τον κόσμο, από κάθε σύμβαση, από τις κοινότοπες αλήθειες, από οτιδήποτε συνηθισμένο, τετριμμένο, κοινώς αποδεκτό, μας επιτρέπει να αντικρίσουμε τον κόσμο με άλλο μάτι, να συναισθανθούμε τη σχετικότητα όλων όσα υπάρχουν και τη δυνατότητα μιας εντελώς διαφορετικής τάξης του κόσμου».

Σημαντική είναι η προσέγγιση που κάνει στο μοτίβο της μάσκας, το πιο πολύσημο της λαϊκής κουλτούρας: «Η μάσκα συνδέεται με τη χαρά της αλλαγής και της επανενσάρκωσης, με την εύθυμη σχετικότητα, με την εύθυμη άρνηση της ταυτότητας και της ταυτοσημίας· σχετίζεται με τις μεταβάσεις, τις μεταμορφώσεις, τις παραβιάσεις των φυσικών ορίων. Στη μάσκα ενσαρκώνεται η παιγνιώδης αρχή της ζωής, που βασίζεται σε μια εντελώς ιδιαίτερη αλληλεπίδραση πραγματικότητας και εικόνας, η οποία χαρακτηρίζει τις αρχαιότερες τελετουργικο-παραστατικές μορφές».

Εχει τη δική του γραμματική το καρναβάλι, που δεν είναι παρά μια εύθυμη φάρσα, ένα αναποδογύρισμα της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, μια πνοή ελευθερίας που διαρκεί λίγο αλλά ωθεί τους καταπιεσμένους να αναπνεύσουν και να στείλουν στον αγύριστο εξουσίες και καταπιεστικούς νόμους [τους νόμους των ισχυρών]. Το καρναβάλι [ήταν] ο λαός.

efsyn

Για τα Καρναβάλια…

Η ενόχληση της Νέας Δημοκρατίας για την αποκριάτικη διαφήμιση με τον Ζορό - Ψωμιάδη δεν έχει ούτε πολιτική αλλά ούτε λογική βάση.

Η περίοδος της Αποκριάς είναι συνυφασμένη με τη σάτιρα, τη μεταμφίεση και τον αυτοσαρκασμό. Υπό την έννοια αυτή ο Ψωμιάδης είναι ο κατάλληλος πρωταγωνιστής σε ένα τέτοιο σποτ.

Με ακροδεξιές απόψεις και καταδικασμένος για πολύ σοβαρά αδικήματα που τον οδήγησαν με ατιμωτικό τρόπο στην έκπτωση από την πολιτική, ο Ψωμιάδης σίγουρα δεν εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του. Είναι μέλος της ΝΔ, βουλευτής, Νομάρχης και Περιφερειάρχης με κομματικό της χρίσμα, συνομιλητής όλων των Προέδρων, υποψήφιος Πρόεδρος μάλιστα του κόμματος, κοινώς ένα στέλεχος πρώτης γραμμής.

Αν τώρα ενοχλήθηκαν στη ΝΔ εξαιτίας της διαφήμισης αυτό είναι πρόβλημα της ΝΔ και όσων τον ψήφιζαν αλλά όχι της διαφημιστικής καμπάνιας που συνηθίζει να χρησιμοποιεί καρικατούρες. 

Εξάλλου απόψεις ή συμπεριφορές σαν του Ψωμιάδη υπάρχουν και άλλες στη ΝΔ και μάλιστα σε «πρώτο πλάνο» και αυτό είναι το ανησυχητικό. Ούτε είναι ο μόνος ούτε το πρόβλημα εμφανίζεται όταν ανοίγει το Τριώδιο. Είναι θέμα πολιτικής ταυτότητας.

​​​Ίσως ​βέβαια ​η χρήση του ύμνου της ΝΔ στο σποτ να ήταν αδόκιμη αλλά δεν χρειαζόταν ​να αποσυρθεί η διαφήμιση. Αν είχε χιούμορ η ΝΔ θα ζητούσε mute στον ήχο, όπως έκανε με τη συνάντηση Μητσοτάκη-Τσίπρα στο Μαξίμου.

tvxs

Καλές, φιλελεύθερες απόκριες!

του Δημήτρη Σταράκη

Στην αρχή, δεν πάει το μυαλό. Η ατμόσφαιρα, καρναβαλική. Ξάφνου, η φιγούρα του Παναγιώτη Ψωμιάδη ως Ζορό έρχεται να μας θυμίσει πόσο απολαμβάνει ο άνθρωπος αυτός τις στιγμές μέσα στην αμφίεση του. Τίποτα δε δικαιώνει περισσότερο εδώ τον Σλαβόι Ζίζεκ όταν υποστηρίζει ότι η μάσκα μας είναι η πραγματικότητα μας.

Ο σκοπός  και η μελωδία ξεκινούν. Και κάπως έτσι, το γλέντι γίνεται τρικούβερτο και…. αποκριάτικα φιλελεύθερο.

Πραγματικά, το βίντεο του Jumbo που έγινε viral μέσα σε μερικές ώρες μας δείχνει μία όψη της πραγματικότητας: Πόσο αποκριάτικη έχει γίνει η αυτοαποκαλούμενη φιλελεύθερη παράταξη, με τις διγλωσσίες και τις τριγλωσσίες της, με τα κουστούμια και τις μεταμφιέσεις της. Ας μην έχουμε αυταπάτες: Οι αρτηριοσκληρωτικοί υποστηρικτές του κόμματος θα εξοργιστούν με το σποτ. Αυτοί διαθέτουν ζωντανό ακόμη το χιούμορ τους, θα το απολαύσουν. Και κάπου εκεί, θα υπάρξει και μία μερίδα ανθρώπων που θα έρθει αντιμέτωπη με την υπαρκτή καρναβαλική διάσταση της προέλευσης αυτού του άσματος.

Σε κάθε περίπτωση, αν κάποιοι επιθυμούν να αυτοαποκαλούνται φιλελεύθεροι, ας δεχτούν και το πρωτότυπο αυτό χιούμορ. Μαζί με την αλήθεια του. Έχουμε άλλωστε ανάγκη από λίγο γέλιο.

Καλές, φιλελεύθερες απόκριες!

altsantiri

Οι Απόκριες και το τραύμα της απώλειας του παραδείσου

«Στην πραγματικότητα οι Απόκριες αποτελούν το πιο κοντινό στην ανθρώπινη φύση τελετουργικό-και το πιο αρχαίο, με τις πιο πηγαίες καταβολές. Το γεγονός ότι ακόμα υπάρχει, και ότι ακόμα διατηρεί τα βασικά του στοιχεία είναι εκπληκτικό-και αισιόδοξο αν σκεφτεί κανείς την κατά τα λοιπά ηγεμονική αποκοινωνικοποίηση»

του Αντρέα Μπεντεβή

Αντιστρέφομαι τις κοινότοπες εκφράσεις που υποβιβάζουν τις Απόκριες σαν μια απλή αντίθεση στην κυρίαρχη υποκρισία των κατανεμημένων κοινωνικών ρόλων όλων των υπόλοιπων ημερών. Αυτή η γιορτή με τα έθιμα της έρχεται από πολύ πολύ παλιά για να την εξαντλήσει κανείς με τα εφήμερα σημερινά δεδομένα. Συμπορεύεται με την αρχή της ανθρώπινης κοινωνίας-και συνδέεται με το πρωταρχικό τραύμα, ακόμα και πίσω από την ανθρώπινη κοινωνία, το τραύμα της απώλειας του παραδείσου. Της πτώσης από εκείνο το όλον. Που είναι, αλλά και δεν είναι μονάχα αυτός, ο χριστιανικός παράδεισος.

Η έννοια της ολότητας, της τελειότητας, ο αποχωρισμός από αυτήν, δεν είναι χριστιανική. Συναντάται, με την μια ή άλλη μορφή, σε όλες τις θρησκείες, σε όλα τα φιλοσοφικά στερεώματα-κυριαρχεί ακόμα περισσότερο στην εποχή μας, μια εποχή- μεταίχμιο στον ιστορικό κύκλο της εξέλιξης σε όλα τα επίπεδα.

Την πτώση από του Κρόνου από τον Ήλιο γιόρταζαν στα Σατουρνάλια και τα Λουπερκάλια στην αρχαία Ρώμη-με όργια και με κρασοκατάνυξη. Την άλλη όψη της λογικής, την απογυμνωμένη ανθρώπινη έξη γιόρταζαν στα Διονύσια ντυμένοι με προβιές ζώων οι αρχαίοι Έλληνες. Στην πραγματικότητα οι Απόκριες αποτελούν το πιο κοντινό στην ανθρώπινη φύση τελετουργικό-και το πιο αρχαίο, με τις πιο πηγαίες καταβολές. Το γεγονός ότι ακόμα υπάρχει, και ότι ακόμα διατηρεί τα βασικά του στοιχεία είναι εκπληκτικό-και αισιόδοξο αν σκεφτεί κανείς την κατά τα λοιπά ηγεμονική αποκοινωνικοποίηση. Αλλά γιατί, όμως, υπάρχει;

Μάλλον επειδή η συλλογική ευτυχία είναι τελικά άπιαστη. Μια ουτοπία. Καμία θρησκεία, και καμία φιλοσοφία, δεν κατάφερε να απαντήσει σε ένα οριακό, στο πιο οριακό, ερώτημα: Τι είναι ζωή, τι μη ζωή-και τι το ανάμεσο τους; Πέρα από την καθεαυτή εξασφάλιση της υλικής επιβίωσης-που και αυτή είναι ζητούμενο εν έτει 2017-ίσως ο άνθρωπος υποφέρει απλώς επειδή νιώθει σαν ένα κομμάτι μονάχο του πεταμένο στον κόσμο, ένα κομμάτι μιας αλλοτινής ενότητας. Δεν μπορεί να είναι εκείνος/η και ένας άλλος/η ταυτόχρονα. Δεν μπορεί να είναι εδώ και εκεί ταυτόχρονα. Στο πριν και στο τώρα. Το κρυφτό πίσω από μια άλλη περσόνα μοιάζει ευκαιρία για μια μικρή στιγμή όπου σε αυτό το αδιέξοδο ανοίγει μια ρωγμή.

Η κορυφαία προσπάθεια του ανθρώπινου πνεύματος να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, η διαλεκτική, επιχείρησε να ρηγματώσει το αδιέξοδο από ορθολογική σκοπιά: να πάει πέρα από το εδώ και από το εκεί. Από το τώρα και το πριν. Οριοθετώντας τα πάντα μέσα σε μια συνέχεια, εντός της οποίας και η ανθρώπινη ύπαρξη έτσι μονάχα αποκτά υπόσταση και νόημα. Το βασίλειο της ελευθερίας είναι το βασίλειο της αναγκαιότητας.

Οι πιο ενστιχτώδεις απαντήσεις, από την άλλη μεριά, δίνονται με την μεταμφίεση, την έκσταση και την αναζήτηση μιας απρόσωπης και άχρονης περσόνας. Ο χορός και η σκοτεινή μεριά, κοντά στον θάνατο και ακριβώς στα όρια του-αυτός είναι ο Διόνυσος. Κι όμως, είναι ζωή, εκεί που ακριβώς σμίγει με τον θάνατο, εκεί που σμίγει ο Χειμώνας με την Άνοιξη. Αυτή είναι η γιορτή-ή η υπόμνηση ότι το ερώτημα παραμένει ενεργό, απλώς κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε τον υπόλοιπο καιρό-που έφτασε μέχρι σήμερα σαν Απόκριες.

Η υπέρβαση των δυνάμεων που παλεύουν κοσμικά, το καλό με το κακό, η ζωή με τον θάνατο, ο χόρος και ο χρόνος εις βάρος της κάθε μεμονωμένης ύπαρξης, τελικά η διαλεκτική με τον χορό, δεν πρόκειται να απαντηθούν ποτέ, απλώς επειδή δεν είναι προς απάντηση αλλά προς διερεύνηση: ''Το ποίημα λάμπει από τις σβησμένες του λέξεις'' λέει κάπου ο Ρίτσος, δηλαδή ίσως η αδυναμία μας να ορίσουμε εκείνο ακριβώς που θέλουμε ή που πρέπει, όπως το θέλουμε και όπως του πρέπει, να είναι που κινεί την ζωή την δική μας και των άλλων μπροστά με αλλεπάλληλες και ανεπίλυτες αντιθέσεις-η ισορροπία εντός αυτών των αντιθέσεων, όπως και η διαχείριση της πτώσης, είναι το ποίημα.

*Το κείμενο αναδημοσιεύεται από τη σελίδα του Ανδρέα Μπεντεβή στο facebook. Ο τίτλος και η φωτογραφία είναι παρεμβάσεις του LEFT.gr

Μικροί Χίτλερ και «μπατσίνες» στα όρια του... πορνό

"Το υπουργείο Οικονομίας απαγορεύει την προώθηση παιδικών στολών που προωθούν πράξεις μίσους - όπως η παιδική στολή Χίτλερ που εικονίζεται στον κατάλογο"

της Αφροδίτης Τζιαντζή

Φέτος η εννιάχρονη Ελίνα θα ντυθεί κομάντο. Η στολή της περιλαμβάνει σύνολο παραλλαγής, με χαμηλοκάβαλο σορτς, τοπ που αφήνει ακάλυπτο τον αφαλό και τη μισή κοιλιά, μπερέ με εθνόσημο, γκέτες, φυσεκλίκια.

Δοκιμάζοντας τα όρια ανοχής της μητέρας της, η μικρή ζήτησε να της αγοράσει και όπλο. Η μητέρα τράβηξε τη διαχωριστική γραμμή: «Ε, όχι και όπλο».

Το κοριτσάκι δεν το έβαλε κάτω, όλο και κάποιο συγγενή θα έπειθε να της το πάρει.

Κομάντο χωρίς όπλο γίνεται; Δεν γίνεται.

Η στολή αγοράστηκε πριν εκδοθεί η σχετική οδηγία του υπουργείου Οικονομίας που απαγορεύει «την εμπορική προβολή προϊόντων, όπως οι άσεμνες αποκριάτικες στολές που παρουσιάζονται ως παιδικές σε ιστοσελίδες ή/και καταστήματα, προκειμένου να μη στρεβλώνεται η εικόνα της παιδικότητας και να μην αλλοιώνονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ηλικίας αυτής, παραβιάζοντας την ομαλή ψυχολογική τους ανάπτυξη».

Στην ίδια οδηγία, περιλαμβάνεται η απαγόρευση της προβολής παιδικών στολών Χίτλερ, με το αιτιολογικό ότι «η διάθεση τέτοιων στολών παραπέμπει σε στάσεις και χειρονομίες άμεσα συνδεδεμένες με εγκλήματα μίσους, όπως ο ναζιστικός χαιρετισμός».

Η απαγόρευση -που δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη αφού τα καταστήματα με εποχικά είδη έχουν ήδη διαφημίσει και πουλήσει την πραμάτεια τους- βασίζεται σε γνωμοδότηση της Επιτροπής Προστασίας Ανηλίκων μετά από καταγγελίες καταναλωτών.

«Προϊόντα που με εικονικές αναπαραστάσεις εκπέμπουν εμμέσως ή ευθέως μηνύματα με σεξουαλικό περιεχόμενο, στο πλαίσιο εμπορικής πρακτικής και όχι ως αποτέλεσμα ενός μελετημένου και σωστά διαρθρωμένου προγράμματος σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στο πλαίσιο της εκπαίδευσης ή της οικογένειας, μπορεί να λειτουργήσουν αρνητικά προς το παιδί, εξοικειώνοντάς το, μεταξύ άλλων, με σεξιστικά πρότυπα» αναφέρει το σκεπτικό της γνωμοδότησης.

Στην Επιτροπή Προστασίας Ανηλίκων συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο Συνήγορος του Παιδιού, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, το Ινστιτούτο του Παιδιού και άλλοι φορείς.

Πώς αντέδρασε η αγορά στην απαγόρευση; Μια πρώτη γεύση παίρνει κανείς από τους προωθητικούς καταλόγους μεγάλων πολυκαταστημάτων.

Για παράδειγμα, η στολή του κοριτσιού κομάντο, που διαφημίζεται με μοντέλο μια ανήλικη σε προκλητική πόζα με έντονο μακιγιάζ, περιέχεται στον έντυπο κατάλογο μεγάλης αλυσίδας.

Aντίθετα, ως διά μαγείας το εικονίδιο με το κοριτσάκι αφαιρέθηκε από το ηλεκτρονικό κατάστημα της ίδιας αλυσίδας.

Δίπατα τακούνια, χειροπέδες, η κοιλιά έξω, ένα κλομπ μεγαλύτερο από το μπόι της: Η σέξι ανήλικη μπατσίνα με το μοβ πηλίκιο - από κατάλογο ελληνικής βιοτεχνίας. Δεξιά, άλλη «μπατσίνα». Σύμφωνα με τη διαφήμιση οι στολές αυτές είναι για παιδιά 8 ετών! | 

Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα. Φέτος, όπως πέρυσι, μαθήτριες του Δημοτικού θα ντυθούν σέξι μπατσίνες με χειροπέδες και κλομπ, ξεβράκωτα κομάντο που κυνηγάνε ημίγυμνα αόρατους εχθρούς, βαμπιρέλες με διχτυωτά καλσόν, αιμάτινα κραγιόν και τσόκερ στον λαιμό, παίζοντας με την εικόνα μιας άγουρης σεξουαλικότητας που ακόμα διαμορφώνεται και που βρίσκει μοντέλο μίμησης σε φτηνιάρικους καταλόγους με ανήλικα κορίτσια που ποζάρουν σαν μικρομέγαλες ντίβες.

Αντίστοιχα τα αγόρια θα εξαντλήσουν κάθε παραλλαγή του μιλιταριστικού και αστυνομικού θεματολογίου: ειδικές δυνάμεις, πρασινοσκούφηδες, φέτος ξεχωρίσαμε τη στολή «αντιτρομοκράτης – FBI», με full face μάσκα, ενώ κομάντο και ΜΑΤατζήδες έχουν προ πολλού εξοβελίσει τις παραδοσιακές στολές καουμπόι, Ζορό και ινδιάνου.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς συντηρητικός για να παρατηρήσει ότι πολλές κοριτσίστικες στολές προωθούνται σε συσκευασίες με δάνεια από τη βιομηχανία του πορνό - παρουσιάζοντας τα κορίτσια σαν πρωταγωνίστριες αισθησιακών ταινιών.

Ούτε χρειάζεται να είναι φανατικός ειρηνιστής για να νιώσει αποστροφή με την παντοκρατορία του κουμπουροφόρου μπάτσου και εξολοθρευτή με μυδραλιοβόλο που προβάλλεται ως πρότυπο ανδρισμού για τα αγοράκια.

Μήπως πέφτουμε θύματα μιας κακώς εννοούμενης «πολιτικής ορθότητας»; θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς.

Εξάλλου το δίπολο «αγόρι στρατιώτης – κορίτσι πριγκίπισσα» πάντα κυριαρχούσε στον έμφυλο καταμερισμό ρόλων, που ήθελε τα αγόρια να παίζουν με όπλα και τα κορίτσια με κούκλες.

Μήπως η όψιμη απαγόρευση των άσεμνων στολών λειτουργήσει ως μπούμερανγκ, κάνοντας τον απαγορευμένο καρπό ακόμα πιο επιθυμητό;

Τα πρότυπα

Το πιο πιθανό είναι να μην τη λάβει κανείς υπόψη, με την εξαίρεση της στολής Χίτλερ, που ευτυχώς δεν πωλείται σε παιδικά καταστήματα.

Το θέμα των προτύπων -ανδρισμού, θηλυκότητας, σεξουαλικότητας- και του πώς προβάλλονται στα ανήλικα σώματα και τις παιδικές ψυχές είναι πολύ σύνθετο για να εξαντληθεί στις αποκριάτικες στολές, που από μόνες τους εμπεριέχουν το στοιχείο της υπερβολής και του γκροτέσκο.

Καλοδεχούμενη είναι η οδηγία του υπουργείου Οικονομίας, έστω ως ευαισθητοποίηση πάνω στο τι κοστούμια φοράμε στα παιδιά μας – κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Ακόμα πιο καλοδεχούμενη είναι η επιμόρφωση, χωρίς παρωπίδες και καθωσπρεπισμούς, όχι μόνο πάνω στις έμφυλες ταυτότητες, όπως η εβδομάδα που καθιέρωσε το υπουργείο Παιδείας, αλλά και στο πώς μπορεί ένα παιδί να διαβάζει πίσω από τις γραμμές των διαφημίσεων, γνωρίζοντας ότι πάνω απ’ όλα δεν είναι πελάτης αλλά φορέας δικαιωμάτων.

Η παιδικότητα δεν προστατεύεται με ντιρεκτίβες, ούτε μπορεί να κλειστεί σε μια αεροστεγή φούσκα τεχνητής αθωότητας.

Ομως η αρχή μπορεί να γίνει με μια συζήτηση με τα ίδια τα παιδιά, όχι μέσα από κηρύγματα και απαγορεύσεις, αλλά αντιμετωπίζοντας κριτικά τα κάθε λογής στερεότυπα – ροζ, γαλάζια ή χακί.

efsyn

Το καρναβάλι και ο χλευασμός της προσφυγιάς

της Ίριδας Μαυράκη

Είναι από τις σπάνιες φορές που αποφασίζω δημόσια να εκφράσω τις σκέψεις μου και την άποψη μου ως άνθρωπος και πολίτης αυτού του κόσμου, αλλά η οργή και ο θυμός μου δεν μπορούν να συγκρατηθούν. 

Διάβασα  μια αναφορά ενός σοβαρού  και ευαισθητοποιημένου  συμπολίτη  που είχε το θάρρος και την ευαισθησία να περιγράψει τα παρακάτω. Δεν αναφέρω το όνομά του για να μη γίνει βορά στο στόμα αρκετών,  οι οποίοι έχουν γίνει λαϊκοί δικαστές και εισαγγελείς απανταχού και κατακρεουργούν τις περισσότερες φορές ανώνυμα ή και επώνυμα όποιον τολμήσει να  βρεθεί στο δρόμο τους, βολεμένοι πίσω από ένα πληκτρολόγιο. Αντιθέτως αναλαμβάνω να στοχοποιηθώ εγώ, αν και γνωρίζετε  πως υπάρχουν κανόνες ακόμα και στο διαδίκτιο  και τα  ΙP  του καθένα. Λυπάμαι αν θα ακουστώ δυσάρεστη και ενοχλητική τέτοιες ώρες και μέρες που όλος σχεδόν ο κόσμος γιορτάζει το τέλος της Αποκριάς.

«Χθες το βράδυ γυρνώντας από την έξοδό μας με τη γυναίκα μου  είδαμε ένα ακριβό τζιπ να "σέρνει" σε μια βάρκα μερικούς "μασκαράδες" ντυμένους ναυαγούς πρόσφυγες (κατά το πρότυπο του εξώφυλλου γνωστού περιοδοκού). Φορούσαν σωσίβια και ήταν βαμμένοι μάυροι. Οι κύριοι και οι κυρίες επίσης κυμάτιζαν με περηφάνια ελληνικές σημαίες. Αναγνωρίζω ότι στον κόσμο της τέχνης (σχεδόν) ΤΙΠΟΤΑ δεν πρέπει να λογοκρίνεται και να απαγορεύται (και πάλι δεν μπορείς φυσικά να σκοτώσεις έναν ηθοποιό για τις ανάγκες μιας σκηνής, ή να φερθείς άπρεπα σε έναν ανήλικο), απλά ήταν σοκαριστικό να βλέπεις κάτι τέτοιο, γνωρίζοντας πως ανθρώπινες ζωές χάθηκαν, κινδυνεύουν ή βρίσκονται σε πολύ δύσκολες συνθήκες αυτή τη στιγμή στις θάλασσές μας. Ανήκω σε αυτούς που δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν τους ανθρώπους αυτούς όπως θα έπρεπε (και αισθάνομαι άσχημα γι' αυτό), αλλά απορώ πώς μπορεί κάποιος να έχει την καρδιά να τους γελοιοποιεί. Θεωρώ δε ότι η θέση μου αυτή δεν με κατατάσσει πολιτικά αλλά αποτελεί μια ενστικτώδη και λογικά υγιή ανθρώπινη αντίδραση. Σε κάθε περίπτωση κανείς δεν δικαιούται να πειράξει ή να επιπλήξει τους "μασκαράδες" αυτούς, ωστόσο προσοχή γιατί και αυτοί με τη σειρά τους δεν θα πρέπει να λογοκρίνουν κανέναν κατευθυνόμενοι από δήθεν εθνικά φρονήματα και αμφισβητήσιμες "ηθικές" που είναι πάντα στα μέτρα τους.»

Λοιπόν, για να βάζουμε κάποια πράγματα σε μια σειρά κι επειδή ένιωσα  σαν να έτρωγα  κλωτσιά στο στομάχι...

• Όταν κάποιος – κάποιοι  αποφασίζουν επειδή είναι καρναβάλι να χλευάσουν  ένα θύμα κι όχι τον θύτη, μας δείχνει κατευθείαν το ποιόν της ψυχής του και τον τρόπο σκέψης (αν υπάρχει). Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα να κριθούν; Έργο τέχνης είναι;
• Όταν με το ακριβό τζιπάκι και τη βαρκούλα λόγω αποκριάς  ντύνονται με σωσίβια και βάφονται με μαύρα χρώματα εμπνευσμένοι ίσως από ένα εξώφυλλο (υπ' όψιν δύο σοβαρότατοι καλλιτέχνες ζήτησαν δημόσια συγγνώμη για το αποτέλεσμα) και δεν σέβονται την ανθρωπιστική κρίση που έχει βρεθεί στο κατώφλι μας, ξεχνώντας  ότι ίσως ο παππούς τους ήρθε από απέναντι ή και έφυγε απέναντι μέσα σε μια βάρκα,  ή βρέθηκε να διασχίζει ωκεανούς ως μετανάστης, όχι μόνο τότε αλλά και σήμερα.
• Όταν εκατοντάδες εγκαταλείπουν τον τόπο τους, δεν σέβονται την ίδια την ζωή και τον Άνθρωπο, δεν σέβονται το ότι χιλιάδες συμπολίτες τους σε όλη τη χώρα αλλά και χιλιάδες πολίτες από πολλές άλλες  χώρες γιατροί, εθελοντές, νοσηλευτές, ανθρωπιστικές οργανώσεις,  ΜΚΟ,  ομάδες ανθρώπων μεμονωμένοι, ανώνυμοι και επώνυμοι και φορείς,  τρέχουν να συνδράμουν και να βοηθήσουν, αλλά και πολλοί  πονάνε βλέποντας ένα μωρό να γεννιέται σε μια βάρκα,  στη λάσπη, σε ένα ελικόπτερο, άτομα ηλικιωμένα με αναπηρίες,  μητέρες αγκαλιά με τα παιδιά τους και εγκυμονούσες μέσα στο νερό,  όταν το εμπόριο παιδιών και οργάνων πάει σύννεφο, όταν διακινητές τούς εκμεταλλεύονται και τους στοιβάζουν σε σάπιες λέμβους και βάρκες που βουλιάζουν  και όχι γυαλιστερές  όπως τη δική τους.
• Όταν  λοιπόν δεν χλευάζουν τους θύτες  που δημιουργούν τους πολέμους  και τις αιτίες και αντί να μασκαρευτούν  (νομίζοντας ότι είναι αστείο)  σε πρόσφυγες και όχι σε βόμβες ή  και σε πολιτικούς των μεγάλων χωρών που πουλάνε προστασία και όπλα και το ΝΑΤΟ,  όταν δεν έχουν πάει ποτέ τους σε μιά έκθεση γελοιογραφίας και σκίτσου, ή σε θεατρική παράσταση, ή κινηματογράφο,  όταν νομίζουν πως πίσω απο το άλλοθι  της μάσκας τους μπορούν να διακωμωδούν με τον χειρότερο τρόπο όχι μόνο  την προσφυγιά και τον μετανάστη γενικά.  

Ε τότε ντρέπομαι ειλικρινά  για την κατάντια  κάποιων.

Διακωμωδούσαν τους Έλληνες που φεύγουν ή θα φύγουν; Και στο μυαλό τους φαντάζει σαν μια ατέλειωτη εκδρομή μέσα σε ένα ακριβό σκάφος;

Αν νομίζουν δε ότι κρατώντας ένα σύμβολο όπως η σημαία και κάνοντας κατάχρηση του συμβολισμού της τους δίνει απαλλαγή και άλλοθι είναι πολύ γελασμένοι.

Ας έχουν το θάρρος να βγούνε επώνυμα και με φωτογραφίες και να είναι σίγουροι  ότι θα κάνω τα πάντα να τους προβάλω  εγώ στα μέσα επικοινωνίας, στα ΜΜΕ  όχι μόνο στη Ρόδο, όχι  μόνο στην Ελλάδα  αλλά και διεθνώς, και εδώ στην Αγγλία όπου ζω πλέον ως οικονομικός μετανάστης έχοντας βιώσει όλη την τραγικότητα της κρίσης.

rodiaki

Αν είναι δυνατόν: έβαλαν χορηγό στο Πατρινό Καρναβάλι την Coca Cola και έκοψαν τη ΛΟΥΞ!!!

Αν δεν το βλέπαμε με τα μάτια μας, δεν θα το πιστεύαμε. Η νέα Δημοτική Αρχή, προχώρησε σε συμφωνία χορηγικής συμφωνίας με την 3 Ε για το Πατρινό Καρναβάλι.
Όπως προκύπτει από το site του Πατρινού Καρναβαλιού, η Fanta, το αδελφάκι της Coca Cola, είναι ο μεγάλος χορηγός του Πατρινού Καρναβαλιού, ενώ απουσιάζει τελείως η πατρινή εταιρία ΛΟΥΞ, η οποία επί δεκαετίες στηρίζει χορηγικά το Πατρινό Καρναβάλι.
Πριν πούμε οτιδήποτε, γιατί εν προκειμένω έχουμε να πούμε πολλά, περιμένουμε τη Δημοτική Αρχή να μάς εξηγήσει ποια ήταν τα κριτήρια της επιλογής της...
Οι φωτογραφίες απεικονίζουν την πρώτη σελίδα του site του Πατρινού Καρναβαλιού, σήμερα Τρίτη το πρωί.
Η χορηγία δεν αποτελεί μια απλή διαφημιστική δράση, συνηθισμένη στον δυτικό και καπιταλιστικό κόσμο. Συνιστά μια εξελιγμένη μορφή συνεργασίας που καταγράφει τη διάθεση των συνεργαζομένων μερών να συμπορευτούν στη βάση μιας κοινής αντίληψης για το θεσμό που ο ένας λειτουργεί (ο Δήμος, εν προκειμένω) και ο άλλος στηρίζει οικονομικά (η Coca Cola, εν προκειμένω), δια της χορηγίας.
Έχει ενδιαφέρον να μάθουμε ποια είναι ακριβώς τα σημεία σύμπτωσης της Δημοτικής Αρχής με την Coca Cola, για την ανάπτυξη ενός λαϊκού θεσμού, όπως το Πατρινό Καρναβάλι.

http://www.thebest.gr/

Το πρόγραμμα του κερκυραϊκού καρναβαλιού 2015

Ο ΔΟΠΑΠ του Δήμου Κέρκυρας ανακοίνωσε το πρόγραμμα του κερκυραϊκού καρναβαλιού 2015


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΠΕΜΠΤΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
6:30 μ.μ. «ΚΑΝΤΡΙΛΛΙΕΣ» στην πλατεία SAN GIACOMO με τον πολιτιστικό σύλλογο Λευκίμμης.
07:00 μ.μ. «ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ» και ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ» στην παλιά πόλη και» στην πλατεία Δημαρχείου « SAN GIAKOMO» από τον Οργανισμό Κερκυραϊκών Εκδηλώσεων σε συνεργασία με το Λύκειο Ελληνίδων.
07:00 μ.μ. «ΤΣΙΚΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΓΛΕΝΤΙ» στην πλατεία Λεμονιάς με τον ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ΜΑΕΣΤΡΟ και τους Κούμ-κου-άρτ και ζωντανή ορχήστρα και τραγούδι με τα παιδιά από τον Μπερντέ. Τσικνίσματα-ποτά δωρεάν!

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 
12:00 μ.μ. « ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΚΑΙ ΧΟΡΟΣ» στην πόλη. Διαδρομή: Αφετηρία: Σπηλιά-Ν. Θεοτόκη-Μ.θεοτόκη -Λιστόν- Κοφινέτα με τις κεφάτες μαζορέτες των σχολών χορού Τζένης Θεοτόκη-Σωτήρη Μπουχάγιαρ-Χοροκίνηση-Σαμάνθας Μπρίντλεϋ.
02:30 μ.μ. «ΚΥΝΗΓΙ ΘΗΣΑΥΡΟΥ» με την Κερκυραϊκή Μασκαράτα. Έναρξη: Κοφινέτα και τερματισμός στην πλατεία ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ- SAN GIACOMO. Οι μαζορέτες των σχολών Νάντης Ρίζου, Νίκης - Νάντιας Γιάννου και Χοροκίνησης και θα χορέψουν για όλους μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
02:30 μ.μ. «Η ΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΣΙΟΡ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ» ΑΦΕΤΗΡΙΑ: Σπηλιά-Βόλτο Μπονάτη και διέλευση από την οδό Νικηφόρου Θεοτόκη-Λιστόν-Ευγενίου Βουλγάρεως (Κάντε Λάκουες) με κατάληξη στην πλατεία Δημαρχείου. Τον καρνάβαλο συνοδεύουν η κουστωδία του, και πολλοί καρναβαλιστές!!

ΤΡΙΤΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
07:00 μ.μ. «ΚΑΝΤΡΙΛΛΙΕΣ« με το χορευτικό σύλλογο ΦΑΕΘΩΝ στην πλατεία Δημαρχείου SAN GIAKOMO.
07:30 μ.μ. «ΠΕΡΑΤΖΑΔΕΣ» στην πόλη με τραγούδια και καντάδες από την Κερκυραϊκή καντάδα και μαντολινάτα.
08:00 μ.μ. «ΚΡΑΣΟΔΙΚΕΙΟ» με την ομάδα Σατυρικού Καρναβαλιού στην Πίνια και την πλατεία Βραχλιώτη.

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
08:00 μ.μ. Κορφιάτικα πετεγολέτσα και «ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ» επί της Νικηφόρου Θεοτόκη και Καποδιστρίου από το ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
08:00 μ.μ. «ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ-ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ» στην πλατεία ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ-SAN GIACOMO απο το ΛΑΟΔΑΜΑ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
11:30 μ.μ. «ΠΑΡΤΥ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΣΚΑΡΑΔΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΑΝΕΜΟΣΚΟΡΠΙΣΜΑΤΑ» στην πλατεία ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ-SAN GIACOMO με γερές δόσεις κεφιού, κλόουν, ταχυδακτυλουργικά κόλπα, σκετσάκια, ομαδικά παιχνίδια και πολύ, πολύ χορό.

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 02:30 μ.μ «Η ΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΣΙΟΡ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ» ΑΦΕΤΗΡΙΑ: Σπηλιά-Βόλτο Μπονάτη και διέλευση από την οδό Νικηφόρου Θεοτόκη-Λιστόν-Ευγενίου Βουλγάρεως (Κάντε Λάκουες) με κατάληξη στην πλατεία Δημαρχείου όπου και θα καεί. Τον καρνάβαλο συνοδεύουν η κουστωδία του, και πολλοί καρναβαλιστές!!
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ: «ΞΕΦΡΕΝΟ ΠΑΡΤΥ» στην πλατεία SAN GIACOMO με εκπληκτικές ρυθμικές επιλογές από τον Ανδρέα Σγούρο και δωρεάν κρασί!!!!!!!!

Κορφιάτικα Πετεγολέτσα 2014

Ο Δήμος Κέρκυρας και ο Δημοτικός Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Περιβάλλοντος Δήμου Κέρκυρας (ΔΟΠΑΠ) διοργανώνουν και φέτος, όπως κάθε χρόνο, τις εκδηλώσεις για το Καρναβάλι.


Στο πλαίσιο αυτό, η Κερκυραϊκή Σκηνή παρουσιάζει τα «Κορφιάτικα Πετεγολέτσα» 2014, την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα έναρξης 20.15, στην Πίνια.

Σκηνοθεσία: Λένα Χανδρινού.
Κείμενα: Κώστας Σαλιών.

Συμμετέχουν:
Λαϊκοί Τροβαδούροι της Κέρκυρας
Χορευτικός Σύλλογος Λευκίμμης «ΦΑΕΘΩΝ» με παραδοσιακές καντρίλιες.