Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παυλίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παυλίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 6 Απριλίου 2019

Eυρωεκλογές: Ψήφος ουσιαστικής αντίδρασης απέναντι στην Ακροδεξιά

Λίγες εβδομάδες πριν την πρώτη εκλογική μάχη, αυτή των Ευρωεκλογών και τα διεθνή και εθνικά διακυβεύματα που εισάγονται στο δημόσιο λόγο επιβεβαιώνουν την ιδιαιτερότητα της εκλογικής αναμέτρησης μα προ πάντων την ανάγκη συμμετοχής.
του Κώστα Παυλίδη*
 Αρκετοί δημοσιογράφοι, δημοσκόποι, πολιτικά στελέχη όταν αναφέρονται στις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου, βασίζονται στα εμπειρικά στοιχεία των προηγούμενων αντίστοιχων εκλογικών αναμετρήσεων. Τα στοιχεία της χαλαρότητας, της αποχής και της ψήφου αντίδρασης ακούγονται αρκετά συχνά όταν κάποιος επιδιώκει να προβεί σε εκτίμηση για τις επερχόμενες Ευρωεκλογές. Όμως τούτη τη φορά τα πράγματα κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν είναι τόσο απλά. 

 Είναι δεδομένο πως η Πολιτική όπως την γνωρίζαμε στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη έχει αλλάξει άρδην από το 2011 και ύστερα. Είτε αυτό αφορά κομματικούς σχηματισμούς, είτε την πολιτική συμπεριφορά των πολιτών ή την αποτυχία των δημοσκόπων, καθίσταται σαφές ότι η ανάγνωση της κατάστασης με εργαλεία ή δεδομένα του παρελθόντος δεν προσφέρονται για ασφαλείς εκτιμήσεις. Το ίδιο συμβαίνει λοιπόν και για τη μάχη των Ευρωεκλογών.
Οι επερχόμενες Ευρωεκλογές είναι το αποτέλεσμα μιας πρώτης σύγκρουσης προγραμματικών θέσεων, αξιών και αρχών που δεν αφορούν μόνο τη χώρα μας αλλά το σύνολο του οικοδομήματος της Ευρώπης. Η αποτυχία της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας να διαχειριστεί την κρίση, η επικράτηση του σκληρού/εκδικητικού νεοφιλελευθερισμού με τις πολιτικές λιτότητας  και η άνοδος της ακροδεξιάς και του φασισμού δημιουργούν ένα νέο, πρωτοφανές κάδρο στη Γηραιά Ήπειρο. Εξέχουσα θέση σ’ αυτό το κάδρο έχει και η Ευρωπαϊκή Αριστερά, η οποία συσπειρώνοντας γύρω της προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις επιδιώκει να αναδειχθεί σε ηγεμονική δύναμη, καλύπτοντας το πολιτικό κενό που δημιούργησε η συρρίκνωση των Σοσιαλδημοκρατών.

Η Ελλάδα, το πάλαι ποτέ πειραματόζωο των νεοφιλελεύθερων ευρωπαϊκών ηγεσιών, πλέον στέκεται στα πόδια της, ορθώνει ανάστημα και διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη σύγκρουση αυτή. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβανόμενος την ευρωπαϊκή ζοφερή συγκυρία ανέλαβε πολιτικές πρωτοβουλίες τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας στήνοντας ένα μέτωπο προοδευτικών δυνάμεων που θα φράξουν το δρόμο στις φασίζουσες δυνάμεις που γέννησαν οι πολιτικές λιτότητας, η διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων και οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή με την έξαρση των προσφυγικών ρευμάτων. Στην ίδια κατεύθυνση με τις δικές τους ιδιαιτερότητες κινούνται οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι.  

Oι Ευρωεκλογές του Μαΐου αποτελούν πιθανότατα την πιο κρίσιμη πολιτική αναμέτρηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέχρι σήμερα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να βιώνει μια μεγάλη θεσμική και συστημική κρίση, μια κρίση ταυτότητας και δημοκρατικής νομιμοποίησης και σ’ αυτό το χρονικό σημείο βρίσκεται σ ένα σταυροδρόμι πολύ κρίσιμο και το μονοπάτι που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από μας τους ίδιους.   

Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω ότι η συμμετοχή στις Ευρωεκλογές του Μαΐου αποτελεί καθήκον για όσους επιθυμούν να στείλουν μήνυμα Δημοκρατίας, Ισότητας και Αλληλεγγύης. Κανείς και καμία που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, προοδευτικοί και δημοκράτες δεν έχουν δικαίωμα να μένουν αμέτοχοι σ’ αυτή την συγκυρία κι αν οι Ευρωεκλογές έχουν αποτυπωθεί στη συνείδηση μας ως μια ευκαιρία ψήφου αντίδρασης προς τα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα, αυτή τη φορά ας γίνει ψήφος ουσιαστικής αντίδρασης απέναντι στην Ακροδεξιά και σε κείνες τις δυνάμεις που την εξέθρεψαν.                                                                                                                      
* Ο Κώστας Παυλίδης είναι Οικονομολόγος και βουλευτής Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ
Documento

Παρασκευή 4 Μαΐου 2018

Η προώθηση της αυτενέργειας και η εμβάθυνση της Δημοκρατίας ζητούμενο στο νέο μοντέλο Τοπικής Αυτοδιοίκησης



Ένα από τα κρίσιμα διακυβεύματα του επόμενου διαστήματος το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει και να κριθεί η παρούσα Κυβέρνηση είναι ο χώρος των ΟΤΑ
του Κώστα Παυλίδη*
Ένα ζήτημα το οποίο έχει τεθεί πολύ ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα είναι αυτό της συνολικής αναδόμησης του πεδίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Είναι αλήθεια ότι η Τ.Α. δέχθηκε ισχυρό χτύπημα από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών, θα ήταν όμως τραγικό λάθος να επιρρίψουμε το σύνολο των παθογενειών και των προβλημάτων του χώρου των ΟΤΑ στα Μνημόνια. Εδώ και αρκετές δεκαετίες εμφανίζονταν τα συμπτώματα ενός χώρου που νοσούσε ολοένα και περισσότερο διότι ως επί το πλείστον γινόταν αντικείμενο μικροπολιτικών επιδιώξεων. Η πόλωση που προκάλεσε ο ισχυρός δικομματισμός που είχε παγιωθεί ήταν αναμενόμενο ότι θα χτυπούσε την πόρτα και στο χώρο της αυτοδιοίκησης. Τα προβλήματα της καθημερινότητας των δημοτών και η αντιμετώπιση τους που ήταν το επίδικο, πέρασαν σε δεύτερη και τρίτη μοίρα και οι αυτοδιοικητικές εκλογές λάμβαναν κεντρικά πολιτικά χαρακτηριστικά.
Οι τεράστιες περικοπές στις κρατικές δαπάνες των ΟΤΑ, η ανορθολογική ενοποίηση περιφερειών και δήμων με μόνο σκοπό την εξοικονόμηση πόρων και οι τυφλές και εκδικητικές απολύσεις σε αυτοδιοικητικό προσωπικό ήταν ο τρόπος με τον οποίο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επιδίωξαν να δώσουν λύση σε ένα πρόβλημα για το οποίο έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις προωθούνταν με τελευταία αυτή του “Καλλικράτη”, εκτός των καταστροφικών συνεπειών που είναι γνωστές και προαναφέραμε, ενίσχυαν την αντίληψη της κοινωνίας στη λογική της ανάθεσης. Πλήρως συγκεντρωτικά μοντέλα που συνέβαλαν τα μέγιστα στην ενίσχυση της απαξίωσης της συμμετοχής των πολιτών σε θέματα που τους αφορούσαν άμεσα. Ασφαλώς αυτοκριτική για το πως είχαμε φτάσει ως εδώ δεν υπήρχε λόγος να γίνει από κανέναν από τους δεκάδες αρμόδιους Υπουργούς που διετέλεσαν. Όλα καλώς καμωμένα. Τα τεράστια προβλήματα στον χώρο της Αυτοδιοίκησης αντιμετωπίστηκαν κι αυτά ως ένα ακόμα φυσικό φαινόμενο που ήρθε να προστεθεί στα υπόλοιπα (βλ. Αδιαφάνεια, Διαφθορά, Γραφειοκρατία).
Ένα λοιπόν από τα κρίσιμα διακυβεύματα του επόμενου διαστήματος το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει και να κριθεί η παρούσα Κυβέρνηση είναι ο χώρος των ΟΤΑ. Στο πλαίσιο αυτό εισάγεται το προσεχές διάστημα στη βουλή το Πολυνομοσχέδιο, η λογική του οποίου βασίζεται στην προώθηση της αυτενέργειας και στην εμβάθυνση της Δημοκρατίας. Η καθιέρωση του θεσμού της απλής αναλογικής, η αναβάθμιση του ρόλου των Δημοτικών Συμβουλίων και η αντικατάσταση των τοπικών συμβουλίων καθώς και άλλων επιτροπών από «λαϊκές συνελεύσεις» και συνελεύσεις γειτονιάς, με δεσμευτικό -και όχι συμβουλευτικό ως ίσχυε- χαρακτήρα, είναι μερικές από τις ριζοσπαστικές τομές του νέου πολυνομοσχεδίου.
Η επανανοηματοδότηση του ρόλου της Αυτοδιοίκησης είναι αναγκαία με πραγματικά πολιτικούς όρους. Η θεσμικά κατοχυρωμένη κοινωνική συμμετοχή με διάλογο, αντιπαραθέσεις, υποχωρήσεις και συναίνεση για τα καθημερινά ζητήματα, αποτελούν προϋπόθεση για την επιβίωση ενός διαφορετικού μοντέλου. Η δημοκρατία και η ουσιαστική εμβάθυνση της αποτελεί την μοναδική απάντηση σε όσους συνειδητά την απαξιώνουν, αποτελεί την καλύτερη απάντηση στον κάθε λογής Τασούλα που επιλέγει να την ερμηνεύει κατά το δοκούν.
*Ο Κώστας Παυλίδης είναι οικονομολόγος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας
left

Τρίτη 17 Απριλίου 2018

Ο σχεδιασμός της επόμενης μέρας υπόθεση όλων μας



του Κώστα Παυλίδη
Η κατάθεση του πολυετούς αναπτυξιακού σχεδίου στα τέλη Απριλίου είναι κάτι πολύ παραπάνω από μία εκπλήρωση υποχρέωσης απέναντι στους θεσμούς. Αφενός αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να βάλουμε το δικό μας αποτύπωμα, αφετέρου μας δίνεται η δυνατότητα να αφήσουμε πίσω μας τις παραλείψεις και τις παθογένειες των μεταπολιτευτικών χρόνων, αλλάζοντας οριστικά την πολιτική ατζέντα. Η χάραξη της αναπτυξιακής πολιτικής είναι μια υπόθεση που αφορά φορείς, κοινωνία και κόμματα εξίσου και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Τα αναπτυξιακά συνέδρια που πραγματοποιούνται σε όλες τις περιφέρειες της χώρας αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο το οποίο προσδίδει σημαντικά οφέλη. Αρχικά, δείχνουν την εξέχουσα θέση που κατέχει στην κυβερνητική ατζέντα ο σχεδιασμός και η υλοποίηση ενός διαφορετικού παραγωγικού μοντέλου ανασυγκρότησης και ανάπτυξης το οποίο, (και εδώ έρχεται το δεύτερο και σημαντικότερο στοιχείο), ως εμπλεκόμενο υποκείμενο θέτει την ίδια την κοινωνία, σ’ έναν σχεδιασμό που προκύπτει από τα κάτω. Ακριβώς εκεί εντοπίζεται η ειδοποιός διαφορά σε σχέση με παρελθόντα έτη.
Τα περιφερειακά συνέδρια από μόνα τους δεν θα σήμαιναν τίποτα. Τα όρια τους θα ταν αυστηρώς περιορισμένα. Μια ακόμα συνήθης επικοινωνιακή φιέστα με προεκλογικά χαρακτηριστικά, όπως πολλές φορές έχουμε δει στο παρελθόν. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι αυτό προεξοφλούσε και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, βασιζόμενη προφανώς στη γνώση και στην εμπειρία που αυτή κατείχε τα προηγούμενα χρόνια, με αποστειρωμένες και καινοφανείς διαδικασίες. “Εκδήλωση των Συριζαίων για τους Συριζαίους”. Αυτό ακουγόταν από τα πιο επίσημα χείλη της ΝΔ. Η διάψευση αυτών των εκτιμήσεων ήταν για ακόμη μια φορά ήταν παταγώδης. Οι κατάμεστες αίθουσες, το ενδιαφέρον και η συμμετοχή απλών πολιτών διαφόρων πολιτικών αποχρώσεων συμπεριλαμβανομένου και στελεχών της ΝΔ, οι γόνιμες συζητήσεις σε επίπεδο φορέων, οι προτάσεις και οι πολύωρες διαδικασίες απέδειξαν ακριβώς το αντίθετο. Ο κόσμος επιθυμεί να εμπλακεί σε κάτι που τον αφορά έμμεσα ή άμεσα και τα κατά τόπους συνέδρια έδωσαν ακριβώς αυτή την ευκαιρία.

Η μαγιά της σύνθεσης που προέκυψε μέσα από αυτές τις ζωντανές διαδικασίες οφείλει να διαφυλαχθεί σαν κόρη οφθαλμού και να αποτελέσει το κυρίαρχο συστατικό για την επόμενη μέρα.
Εκεί εστιάζεται το δικό μας παραγωγικό μοντέλο, το οποίο οφείλει να υπερβεί πολιτικές και πρακτικές του παρελθόντος. Να αποτινάξουμε οριστικά τα παλιά εργαλεία πολιτικής και να θέσουμε την κοινωνία σε ρόλο πρωταγωνιστή, αφουγκραζόμενοι τις ανάγκες και τις ιδέες της. Το αναπτυξιακό σχέδιο όπως θα δομηθεί και θα κατατεθεί είναι αναγκαίο να είναι προϊόν συλλογικής δουλειάς και να περιγράφει ένα μοντέλο ανάπτυξης πολύ μακριά από αυτό που μας έφερε στην οικονομική κρίση.

Ο κεντρικός άξονας του αναπτυξιακού σχεδίου όπως θα προκύψει, θα πρέπει να βασίζεται σ’ ένα ευρύ πλέγμα οικονομικής δραστηριότητας όπου περίοπτη θέση θα έχουν οι μικρομεσαίες και καινοτόμες επιχειρήσεις (οι οποίες αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας) καθώς και οι επιχειρήσεις κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, αναδεικνύοντας έτσι έναν διαφορετικό και ταυτόχρονα πιο ουσιαστικό τρόπο παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η φράση κλειδί εντοπίζεται στον “ολιστικό σχεδιασμό” όπως αυτός έχει περιγραφεί και από τον Υπ. Οικονομικών, Ε. Τσακαλώτο. Η επίδραση δηλαδή μιας επένδυσης σε υποδομές και στο σύνολο των παραγωγικών τομέων ή των υπηρεσιών (γεωργία, κτηνοτροφία, μεταποίηση, τουρισμό κ.ά.), τα οφέλη των οποίων από αυτές τις αλληλεπιδράσεις θα είναι πολλαπλά.

Κομβικό ρόλο στην επιτυχή χάραξη της πολιτικής αυτής στρατηγικής, θα διαδραματίσει ο σχεδιασμός για την σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού με βάση το πορτογαλικό μοντέλο συνεχίζοντας παράλληλα την προσπάθεια μείωσης της ανεργίας και ανάκτησης της εργασιακής αξιοπρέπειας. Η στήριξη του κόσμου της εργασίας καθώς και η φορολογική ελάφρυνση της μεσαίας τάξης, η οποία κατά κοινή ομολογία επωμίστηκε αναλογικά με τις δυνάμεις της ένα ασήκωτο φορτίο αυτά τα χρόνια, θα αποτελέσουν τον ακρογωνιαίο λίθο αυτού του σχεδίου. Τέλος, απαραίτητη η μέριμνα για μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση με στόχο τον περιορισμό της γραφειοκρατίας καθώς και η συνέχιση της δουλειάς στους τομείς της υγείας και της παιδείας για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. 
LEFT

Τετάρτη 4 Απριλίου 2018

Επιφανειακή η κινητικότητα στον χώρο της Κεντροαριστεράς



Το Φως στο τούνελ του αδιεξόδου της Κεντροαριστεράς φαίνεται να είναι πολύ μακριά, όσο δεν γίνεται μια σε βάθος αυτοκριτική για τα τραγικά λάθη, όσο δεν αποδέχονται το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί και όσο ορισμένοι εξ αυτών δεν αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την πολιτική σκηνή.
του Κώστα Παυλίδη*
Με αφορμή το ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, αλλά και τη γενικότερη κινητικότητα των τελευταίων χρόνων στους κόλπους του λεγόμενου κεντροαριστερού χώρου, καταθέτω ορισμένες σκέψεις γι' αυτές τις συνεχείς διεργασίες στον ιδεολογικό αυτόν χώρο. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η κατάρρευση του πόλου της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, όπως τον γνωρίσαμε, δεν αποτελεί ένα αναπάντεχο φυσικό φαινόμενο.
Εντάσσεται σε μία σταδιακή μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας από τα μέσα της δεκαετίας του '80, με την ταυτόχρονη επικράτηση και ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού. Η οικονομική κρίση του '09 και ο ρόλος των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων αποτελούν την τελευταία πράξη αυτής της μετάλλαξης, με τις άμεσες συνέπειες για τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας να συμπυκνώνονται στην εκλογική κατάρρευση των κεντροαριστερών κομμάτων, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε Ευρώπη και Αμερική.
Βέβαια, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η πολιτική και εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ προηγήθηκε χρονικά και ήρθε να καταδείξει με εκκωφαντικό τρόπο την τύχη που θα είχε η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία χρεώθηκε και απολύτως δικαιολογημένα την αποτυχία μιας πολιτικής συνταγής, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στις πολιτικές λιτότητας, αλλά και στη φοβικότητα που επέδειξαν στο σοβαρότατο θέμα του προσφυγικού.
Οι ηγεσίες των σοσιαλδημοκρατών αποδείχθηκαν το λιγότερο ανέτοιμες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της συγκυρίας και στην αντιστροφή του κλίματος, επιτρέποντας παράλληλα την πλήρη ανάδειξη ακροδεξιών και ξενοφοβικών δυνάμεων. Οταν οι Ευρωπαίοι ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας (βλ. Ρέντσι, Σάντσεθ) αντιλήφθηκαν ότι οι συνέπειες του «pasokification» θα χτυπήσουν και τη δική τους πόρτα, ήταν ήδη εναγκαλισμένοι χειροπόδαρα με τους φιλελεύθερους ομολόγους τους και, κυρίως, με τη φιλοσοφία των πολιτικών τους.
Ιστορικά, η κεντροαριστερή ιδεολογία επιδίωκε να απευθύνεται σε ευρείες μάζες πολιτών και εξέφραζε με έναν σχετικά αυθαίρετο τρόπο ένα μεγάλο μερίδιο αυτών, βασισμένη σε μία λαϊκιστική «λογική της ισοδυναμίας» κατά τον Λακλάου. Στην Ελλάδα, ο υπερ-σκεπτικισμός (μετριοπαθής έννοια ίσως) που επιδεικνύουν τα τελευταία χρόνια οι πολίτες προς τις πολιτικές δυνάμεις και το πολιτικό σύστημα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αναντιστοιχία λόγου - ιδεών από τη μία και αποφάσεων από την άλλη.
Η διαρκής εμφάνιση σκανδάλων ισχυροποίησε ακόμη περισσότερο την αντίληψη αυτή και η πολιτική σύγκλιση του ΠΑΣΟΚ με το αντίπαλο δέος του δικομματισμού, τη Ν.Δ., καθώς και η συνεργασία με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ αποτέλεσαν απλώς τη σταγόνα σε ένα ήδη ξεχειλισμένο ποτήρι.
Επιστρέφοντας στο σήμερα και στις πρόσφατες εξελίξεις, εύκολα γίνεται σαφές ότι το σοκ της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ φαντάζει ανυπέρβλητο για την ελληνική σοσιαλδημοκρατία. Η όποια κινητικότητα των τελευταίων χρόνων περιορίζεται περισσότερο σε μια επιφανειακή (και σίγουρα χωρίς καθόλου φαντασία) εναλλαγή ονομάτων και εμβλημάτων.
Η ανακύκλωση στελεχών και η ανάδειξη διαρκώς νέων φορέων έχουν ημερομηνία λήξης και φαίνεται να είναι περισσότερο μια προσπάθεια διεκδίκησης μεριδίου πολιτικής κληρονομιάς από έναν εκλιπόντα συγγενή. Μόνο που, δυστυχώς για εκείνους, ο «εκλιπών», φεύγοντας, άφησε και αρκετά χρέη.
Το Φως στο τούνελ του αδιεξόδου της Κεντροαριστεράς φαίνεται να είναι πολύ μακριά, όσο δεν γίνεται μια σε βάθος αυτοκριτική για τα τραγικά λάθη, όσο δεν αποδέχονται το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί και όσο ορισμένοι εξ αυτών δεν αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την πολιτική σκηνή. Η στελεχική ανανέωση και η επιδίωξη αριστερόστροφων πολιτικών συμμαχιών ίσως είναι μία διέξοδος.
Το παράδειγμα της Πορτογαλίας μπορεί να αποτελέσει οδηγό. Οι φόβοι περί εκλογικής εξαφάνισης, μέσω αυτής της εμπλοκής, είναι λογικοί. Ομως, η εξαφάνιση αυτή είναι μαθηματικά βέβαιη στη συστράτευση με φιλελεύθερους σχηματισμούς. Αν αμφιβάλλουν, ας ρωτήσουν τον Ντάισελμπλουμ.
Αρκετοί Ευρωπαίοι αναλυτές μιλούν ακόμα και για το οριστικό τέλος της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, επισημαίνοντας ότι η επιδημία «πασοκοποίησης» των ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς είναι αδύνατον να αναχαιτιστεί ακόμα και με αριστερόστροφα ρητορικά εμβόλια. «Χρειάζεται έμπρακτη στροφή αριστερά», τονίζουν χαρακτηριστικά. «Αριστερά είναι ό,τι κάθε στιγμή θεωρείται ως τέτοια από τους συγχρόνους της», υποστηρίζει ο Γάλλος ιστορικός και διανοούμενος, Ζακ Ζιλιάρ.
Κι αν δεχτούμε αυτή τη δογματική άποψη έστω και σε κάποιο βαθμό οφείλουμε να δούμε ότι, στον παρόντα χρόνο, στην Ελλάδα, που μας αφορά άμεσα, Αριστερά θεωρείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ίσως βέβαια και να εξηγεί, κατά κάποιον τρόπο, γιατί το ΠΑΣΟΚ της κ. Γεννηματά παραμένει πολιτική ουρά της Ν.Δ. και δεν μπορεί να στοιχηθεί έστω και με τις όποιες προσπάθειες του προοδευτικού κομματιού της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, η οποία πολλές φορές αποδοκιμάζει και απομονώνει με επίσημες δηλώσεις το κόμμα του ΠΑΣΟΚ.
Πάντως, αν και με την ίδρυση του νέου φορέα συνεχίσουν τα σφυριά της «αλλαγής» να χτυπάνε στο ίδιο βαρετό και φιλελεύθερο μοτίβο, το μόνο που θα 'χει ο χώρος της Κεντροαριστεράς για να «περηφανεύεται» θα 'ναι η προεδρία του Γ. Παπανδρέου στη Σοσιαλιστική Διεθνή.
* Ο Κώστας Παυλίδης είναι οικονομολόγος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας
efsyn

Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018

Καθαρή έξοδος από τα Μνημόνια αλλά και Κοινωνική Δικαιοσύνη



Η λιτότητα που εφαρμοζόταν πιστά ως εργαλείο πολιτικής από το 2010 μετατράπηκε με τον καιρό σε δόγμα, το οποίο προφανώς δεν ήταν κάποια εθνική καινοτομία των ελληνικών κυβερνήσεων αλλά ένα συνολικό σχέδιο που περιελάμβανε ως “κακό μαθητή” και τη χώρα μας
του Κώστα Παυλίδη*
Σε μια περίοδο όπου η χώρα οδηγείται με σταθερά βήματα στην έξοδο από τα Μνημονιακά προγράμματα η ανάγκη να ξεδιπλωθεί με σοβαρούς όρους η δική μας πολιτική ατζέντα φαντάζει πιο επιτακτική από ποτέ. Η λιτότητα που εφαρμοζόταν πιστά ως εργαλείο πολιτικής από το 2010 μετατράπηκε με τον καιρό σε δόγμα, το οποίο προφανώς δεν ήταν κάποια εθνική καινοτομία των ελληνικών κυβερνήσεων αλλά ένα συνολικό σχέδιο που περιελάμβανε ως “κακό μαθητή” και τη χώρα μας. Η διόγκωση της ανεργίας, η κοινωνική εξαθλίωση, η συστηματική περικοπή δικαιωμάτων και κατακτήσεων δεκαετιών ήταν βασικά συστατικά μιας διεθνούς εκδικητικής πολιτικής συνταγής η οποία έβρισκε και βρίσκει συμμάχους στο παλιό πολιτικό σύστημα αλλά κατά κοινή ομολογία απέτυχε παταγωδώς, αν βέβαια δεχθούμε ότι στόχος της ήταν η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.
Η εμφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ με όρους πρωταγωνιστή μετά τη λαϊκή εντολή του ‘15, στο διεθνές πολιτικό στερέωμα σήμανε πρώτα απ’ όλα ένα και μόνο πράγμα. Την διαρκή αμφισβήτηση αυτού του δόγματος και την προσπάθεια εισαγωγής -σε συνεργασία με άλλα κράτη- ενός διαφορετικού πολιτικού σχεδίου που στο στόχαστρο του δεν θα βάζει τα ήδη ρημαγμένα συμφέροντα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι δυσκολίες για την επίτευξη αυτού του σκοπού ήταν και παραμένουν αρκετές, μα ας μη γελιόμαστε δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά. Στην παρούσα συγκυρία φαίνεται για πρώτη φορά πως η μάχη αυτή που δίνεται από το 2015, με τα λάθη, την απειρία, τις ήττες που προέκυψαν, μπορεί να έχει ουσιαστικά και θετικά αποτελέσματα για την πληττόμενη κοινωνία και αυτό δεν αποτελεί προσωπική εκτίμηση ή εκτίμηση κύκλων του Μαξίμου αλλά επιβεβαιώνεται καθημερινά από την πορεία που διαγράφει η χώρα σε κομβικούς οικονομικούς δείκτες. Σ’ αυτό ακριβώς το χρονικό πεδίο που βρισκόμαστε είναι απαραίτητη η δική μας συλλογική δουλειά. Η παρουσίαση ενός αναπτυξιακού σχεδίου με σαφή προοδευτικό αποτύπωμα που σαν αναπόσπαστα κομμάτια του θα έχει την φορολογική ελάφρυνση κοινωνικών στρωμάτων, την σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού και την περαιτέρω μείωση της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας. Με νηφαλιότητα αλλά και με αποφασιστικότητα.
Παράλληλα, η κυβέρνηση, τηρώντας την προγραμματική μα πάνω απ’ όλα κοινωνική της δέσμευση, αποφάσισε να αμφισβητήσει και να συγκρουστεί σ’ ένα ακόμη πεδίο με πολλά παρακλάδια. Με την εγχώρια διαπλοκή και διαφθορά επιζητώντας την διαλεύκανση όλων αυτών των σκοτεινών υποθέσεων και την απόδοση δικαιοσύνης για σκάνδαλα παρελθόντων ετών, το οικονομικό κόστος των οποίων φαντάζει ανυπολόγιστο αλλά το ηθικό πλήγμα που αφήνει είναι βαθύ στη δημοκρατία και στους θεσμούς της. Η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε ακόμα να γνωρίζουμε την έκταση του μήκους των “πλοκαμιών” αυτού του ολιγαρχικού παρασυστήματος που λυμαίνονταν για δεκαετίες τον δημόσιο πλούτο. Διαρκώς εμφανίζονται στο προσκήνιο σκάνδαλα άλλοτε μικρότερα άλλοτε μεγαλύτερα στα οποία εμπλέκονται συγκεκριμένα πρόσωπα, συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, συγκεκριμένες πολιτικές παρατάξεις. Από τον πολύπαθο χώρο των δημοσίων έργων και των εξοπλιστικών μέχρι τα θαλασσοδάνεια, και την πρόσφατη υπόθεση του Μετρό, και της Novartis, η σκιά που εξαπλωνόταν για χρόνια σαν πέπλο πάνω απ’ τα κεφάλια μας πρέπει να διαλυθεί και τα αποτελέσματα των ερευνών και της απόδοσης ευθυνών να βγουν στο φως.
Συνιστά κοινωνική πρόκληση η λήψη μέτρων σε βάρος του ελληνικού λαού με στόχο τη σύνθλιψη του κοινωνικού κράτους όταν κάποιοι συνέχιζαν να πλουτίζουν σε βάρος του μέχρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή της διακυβέρνησης τους. Συνιστά κοινωνική πρόκληση η εκκωφαντική σιωπή κάποιων ή η προσπάθεια κάποιων άλλων να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα κάνοντας λόγο για σκευωρίες και θεωρίες συνωμοσίας. Μα μεγαλύτερη πρόκληση συνιστά, ότι για όλα αυτά δεν ακούστηκε ποτέ έστω μια συγγνώμη προς τον ελληνικό λαό.

Επειδή λοιπόν τα παραπάνω φαινόμενα και όχι τα κινήματα και οι αγώνες, συνιστούν εμπόδια για μια ευνομούμενη δημοκρατία, επειδή συγκεκριμένοι πολιτικοί σχηματισμοί για χρόνια επιδίωκαν να διαμορφώσουν ανθρώπους με αυτοκαταστροφικές τάσεις, κατάθλιψη και φόβο, επειδή μαζί με την οικονομική λιτότητα που επέβαλλαν, ήλπιζαν να θεσπίσουν την αποδοχή της ήττας και το συμβιβασμό ως δόγμα, αποτελεί πολιτικό μας καθήκον η κατάδειξη της διαφθοράς και η δημιουργία ενός νέου θεσμικού πλαισίου που θα αντιμετωπίζει δραστικά όλα αυτά τα σκοτεινά φαινόμενα στο δημόσιο βίο.
*Ο Κώστας Παυλίδης είναι οικονομολόγος, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας 
πηγή: kontranews

Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2017

400 εκατ. το χρόνο χάνει το Δημόσιο από τον παράνομο τζόγο με «φρουτάκια»



του Κώστα Παυλίδη
Αυτές τις μέρες συζητείται στη Βουλή το Ν/Σ του Υπ. Οικονομικών “Ρυθμίσεις για την Αγορά Παιγνίων”. Πρόκειται για ένα Ν/Σ που ως στόχο έχει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων στη προσπάθεια για αντιμετώπιση του παράνομου τζόγου  ως φαινόμενο και ειδικότερα τον εξορθολογισμό της αγοράς των μηχανημάτων τύπου VLT (τα λεγόμενα “φρουτάκια”). Προτού όμως αναλύσουμε διεξοδικά τις διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και τα οφέλη που προκύπτουν, θεωρούμε πως είναι χρήσιμο να περιγράψουμε συνοπτικά το υφιστάμενο πλαίσιο που ισχύει με βάση το προηγούμενο νόμο (4002/2011).                                                

Αυτή τη στιγμή με βάση τη προηγούμενη σύμβαση, υπολογίζεται ότι τα κέντρα που θα χρησιμοποιούσαν τα συγκεκριμένα μηχανήματα θα ήταν περίπου 1500, εκτός πρακτορείων ΟΠΑΠ, τα οποία είναι περίπου 4.000  ανά την επικράτεια. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες και έκθεση της ΕΕΕΠ στην Ελλάδα υπάρχουν 80.000-100.000 παράνομα μηχανήματα τύπου VLT.  Η οικονομία κίνησης κεφαλαίων τοποθετείται κοντά στα 5 με 6 δις ευρώ, από τα οποία η φορολογητέα ύλη και το ανεξέλεγκτο εισόδημα ξεπερνάνε το 1,5 δισ. ευρώ. Η ζημιά που προκαλείται στο δημόσιο από την αδυναμία ελέγχου του συγκεκριμένου πεδίου, αγγίζει τα 400εκ.

 Με τον νέο νόμο προωθείται η μείωση του αριθμού των μηχανημάτων τύπου VLT από 35.000 σε 25.000 (μείωση της τάξης του 30%). Ως αντιστάθμισμα αυτής της μείωσης παρατείνεται η χρονική περίοδος της άδειας από 10 σε 18 έτη. Παράλληλα, μειώνεται κατά 2/3 ο αριθμός των καταστημάτων που θα μπορούν να διαθέτουν τα συγκεκριμένα μηχανήματα ενώ θα εφαρμοστεί ενιαίο σύστημα παρακολούθησης από τον ΟΠΑΠ σύμφωνα με διεθνή πρότυπα το οποίο θα λειτουργεί ανά μηχάνημα, ανά κατάστημα και ανά παίκτη. Στα πλαίσια της καλύτερης εποπτείας θα συμβάλλει και η δυνατότητα ταυτοποίησης των στοιχείων ενός παίκτη μέσω της έκδοσης ειδικής ηλεκτρονικής κάρτας η οποία θα περιγράφει το προφίλ του παίκτη και θα ελέγχει τυχόν ποινικές εκκρεμότητες ή περιοριστικές δικαστικές αποφάσεις που έχει.                                

 Βασικός και πρωταρχικός στόχος θα είναι η προστασία των παικτών και των συμφερόντων της πολιτείας με θέσπιση και εφαρμογή μέτρων τα οποία θα επαναφέρουν τον τζόγο σε καθεστώς νομιμότητας και ασφάλειας και ταυτόχρονα θα περιορίζουν τις ευκαιρίες πρόσβασης των ενδιαφερόμενων σε τυχερά παιχνίδια. Στις κατηγορίες της αντιπολίτευσης ότι προωθούμε την “καζινοποίηση της χώρας”, ευθαρσώς απαντάμε τα εξής: Αφενός όπως είδαμε και παραπάνω ανεξέλεγκτη μορφή καζινοποίησης και παραβατικών συμπεριφορών είχαμε επί ημερών ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Αφετέρου η δομή του επερχόμενου Ν/Σ βασίζεται στη μεγαλύτερη ασφάλεια των παικτών και των ευπαθών ομάδων από τις βλαπτικές συνέπειες της συνεχούς συμμετοχής σε τυχερά παίγνια καθώς και την προστασία του Δημοσίου πλούτου από φαινόμενα διασπάθισης ή υπεξαίρεσης. Διερευνούμε παράλληλα και τη δυνατότητα ένα μέρος του Προϋπολογισμού της επιτροπής Ελέγχου και Εποπτείας παιγνίων να χρηματοδοτεί τα προγράμματα πρόληψης και απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ.                                           

 Τέλος, είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα αποκλειστικά δικαιώματα εγκατάστασης λειτουργίας και εκμετάλλευσης παραμένουν στον ΟΠΑΠ και δεν παραχωρούνται σε τρίτους. Επίσης, η μείωση του συνολικού αριθμού των μηχανημάτων τύπου VLT όπως προείπαμε αλλά και η δυνατότητα αύξησης τους ανά κατάστημα (από 3 σε 15 για καταστήματα ΟΠΑΠ και από 25 σε 50 για ειδικούς χώρους Play room) θα οδηγήσει εκτός των παραπάνω σε σημαντική οικονομική ενίσχυση των περίπου 4.500 υπαλλήλων πρακτορείων, με τους οποίους θα συναφθούν σχέσεις πλήρους απασχόλησης, όπως δεσμεύτηκε στην αρμόδια επιτροπή η διοίκηση του ΟΠΑΠ.                       
 
Πρόκειται για τη θέσπιση ενός από τα πιο αυστηρά ρυθμιστικά πλαίσια που υπάρχουν στην Ε.Ε. ακολουθώντας τις διεθνείς πρακτικές και τη διασφάλιση του δημοσίου χρήματος και του δημοσίου συμφέροντος.
left

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016

Παυλίδης & Βάκη: Ερώτηση για τις συνθήκες εργασίας στον Τουρισμό



Την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας στον χώρο του Τουρισμού επισημαίνουν 33 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ με Ερώτησή τους προς τον κ. Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης. 
Η Ερώτηση κατατέθηκε με πρωτοβουλία της Βουλευτή Χανίων κ. Ε. Βαγιωνάκη. Οι Βουλευτές Κέρκυρας Κώστας Παυλίδης και Φωτεινή Βάκη συνυπέγραψαν την Ερώτηση, καθώς το φαινόμενο της εκμετάλλευσης εργαζομένων σε τουριστικές επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα έντονο στο Νομό μας κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ενώ παρουσιάζονται προβλήματα τόσο με τον θεσμό της μαθητείας όσο και με τους περιορισμένους ελέγχους που διενεργούνται από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας λόγω υποστελέχωσής του. Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης:
Ο τουρισμός δίκαια χαρακτηρίζεται ως η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας, αποτελεί δε μια από τις κύριες πηγές εισροής κεφαλαίου στη χώρα και μάλιστα με αυξητικές τάσεις χρόνο με το χρόνο. Καθώς όμως τα κέρδη ιδιαίτερα των μεγάλων τουριστικών εκμεταλλεύσεων αυξάνονται τα τελευταία χρόνια, οι συνθήκες εργασίας και αμοιβής των εργαζομένων στον κλάδο φαίνεται πως επιδεινώνονται. Εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση και τις ασφυκτικές συνθήκες που δημιουργεί η ανεργία, ορισμένοι επιχειρηματίες του κλάδου καταφεύγουν σε πρακτικές καταστρατήγησης δικαιωμάτων των εργαζομένων και της υφιστάμενης νομοθεσίας.
Σύμφωνα με τα όσα καταγγέλλει το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων Νομού Χανίων, η ανεξέλεγκτη «μαύρη εργασία» στα ξενοδοχεία της περιοχής αποτελεί μείζον πρόβλημα του κλάδου, που τείνει να ξεφύγει πλέον από τα όρια των «συνηθισμένων» παραβάσεων της εργατικής νομοθεσίας. Η αύξηση του τουρισμού αντί να επιφέρει αύξηση των θέσεων εργασίας έχει ως αποτέλεσμα την παράνομη αύξηση ωραρίων των υπαλλήλων, χωρίς ανάλογες αυξήσεις αποδοχών. Εργαζόμενοι που έχουν προσληφθεί για 4ωρη εργασία αναγκάζονται πολλές φορές να εργάζονται 10 και 12 ώρες.
Ταυτόχρονα, το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων σημειώνει πως το φαινόμενο της «μαθητείας», τείνει να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, καθώς μαθητευόμενοι από ευρωπαϊκές χώρες καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας πάνω από το επιτρεπόμενο ποσοστό του 17% που ορίζει ο νόμος. Σε ορισμένα ξενοδοχεία μάλιστα, ο αριθμός αυτός ξεπερνά το 30% του προσωπικού, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις προσεγγίζει το 50%. Στην πραγματικότητα οι μαθητευόμενοι καλύπτουν θέσεις εργαζομένων.
Ιδιαίτερα επιβαρυντικό παράγοντα στην ενίσχυση της παραβατικότητας αποτελεί το γεγονός της υποστελέχωσης των ελεγκτικών μηχανισμών Σ.Ε.Π.Ε., καθώς το υπάρχον προσωπικό αδυνατεί να καλύψει με ουσιαστικούς ελέγχους τις τουριστικές επιχειρήσεις.
Θα πρέπει να επισημάνουμε εδώ, ότι προς την κατεύθυνση αυτή δεν βοηθά ούτε το υφιστάμενο καθεστώς καταβολής της μισθοδοσίας των εργαζομένων, αφού μόνο το 20% των εργαζομένων στον κλάδο, αμείβεται μέσω τραπεζικής μισθοδοσίας. Σημειώνεται πως ακόμα εκκρεμεί η έκδοση της σχετικής Κ.Υ.Α. που προβλέπει το άρθρο 40 του Νόμου 3863/2010.
Με βάση τα παραπάνω ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1) Υπάρχει δυνατότητα ενίσχυσης του Σ.Ε.Π.Ε. δεδομένων των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα στις νησιωτικές και λοιπές τουριστικές περιοχές;
2) Προτίθεται το Υπουργείο να επισπεύσει τις διαδικασίες για την έκδοση της σχετικής ΚΥΑ που προβλέπεται από το άρθρο 40 του ν. 3863/2010 για την υποχρεωτική καταβολή της μισθοδοσίας των εργαζομένων μέσω τραπέζης ενόψει και της απαιτητικής θερινής τουριστικής περιόδου;
3) Τι μέτρα προτίθεται να λάβει, για τον έλεγχο και τον περιορισμό του θεσμού της «μαθητείας», στα νόμιμα επιτρεπτά όρια του 17%;

http://altercorfu.com/


Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015

Στον απόηχο της κινητοποίησης των Κερκυραίων πολιτών: Έρχονται 2 παιδίατροι και 1 νευρολόγος στο Νοσοκομείο


- Γιατροί & Βουλευτής Κέρκυρας Κ. Παυλίδης στην Πάτρα, για συνάντηση με τη διοίκηση της ΥΠΕ. 
- Πιέσεις για προσλήψεις με όπλο την κινητοποίηση στο Νοσοκομείο. 
- Υποσχέσεις αλλά και επαγρύπνηση.


Στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Κέρκυρας (ΕΓΕΣΥΚ) αναφέρονται τα εξής:

Στη συνάντηση με τη διοίκηση της 6ης ΥΠΕ που έγινε στην Πάτρα τη Δευτέρα 19/10/2015, εκτός από τα μέλη του ΔΣ της ΕΓΕΣΥΚ, μετά από ανοιχτή πρόσκληση παρευρέθηκαν επίσης ο βουλευτής Κέρκυρας κ. Παυλίδης και η πρόεδρος του ΙΣ Κέρκυρας κ. Γονίδη.
Όσον αφορά τη Παιδιατρική κλινική, επισημάνθηκαν στη διοίκηση τα προβλήματα που προκαλούν οι συχνές διακομιδές και η μη χερσαία διασύνδεση με τις συχνές διακομιδές νεογνών με δεδομένη τη μη λειτουργία της νεογνολογικής μονάδας και αυξάνει το φόρτο εργασίας. Αναφέρθηκε το έργο της κλινικής (σε αριθμούς) που παράγει η κλινική καθώς και ο μεγάλος αριθμός, καθώς και το γεγονός της ευαισθητοποίησης-κινητοποίησης του κόσμου στη συγκέντρωση του νοσοκομείου την Κυριακή.
Μετά και την τεράστια κινητοποίηση των Κερκυραίων την προηγούμενη Κυριακή για τη στήριξη της κλινικής και του νοσοκομείου μας, στη συνάντηση υπήρξε εξαρχής δέσμευση από τη διοίκηση της 6ης ΥΠΕ για την πρόσληψη πέραν του επικουρικού παιδιάτρου και νευρολόγου (θέσεις οι οποίες ήταν προαποφασισμένες εδώ και καιρό και για τις οποίες αναφέρθηκε ότι η διαδικασία έχει ήδη προχωρήσει), για την πρόσληψη ενός επιπλέον παιδιάτρου μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα, ούτως ώστε ο αριθμός των Παιδιάτρων να αυξηθεί σε 4 και η λειτουργεί να μπορέσει να λειτουργήσει τουλάχιστον με ασφάλεια. Ταυτόχρονα αναφέρθηκε ότι στις προθέσεις της 6ης ΥΠΕ είναι με το συμπληρωματικό κονδύλι προϋπολογισμού που θα δοθεί για το τελευταίο τρίμηνο του 2015, να προκηρυχθεί θέση επικουρικού παιδιάτρου και για το ΠΕΔΥ της πόλης της Κέρκυρας.
Συζητήθηκε επίσης το θέμα της ΜΤΝ και ότι παρά την προκήρυξη προ 6μηνου της θέσεις επικουρικού, δεν είχε βρεθεί ενδιαφερόμενος. Μας απαντήθηκε ότι μέσω του νέου τρόπου επιλογής επικουρικών ιατρών (ανά ΥΠΕ), υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα ότι θα βρεθεί κάποιος από τη λίστα της 6ης ΥΠΕ να τοποθετηθεί στο νοσοκομείο Κέρκυρας.
Το επόμενο θέμα που τέθηκε ήταν το τι θα γίνει με τις συμβάσεις των επικουρικών ιατρών που η θητεία τους λήγει στις 31/12 και χωρίς αυτούς το νοσοκομείο μας θα καταρρεύσει. Η απάντηση που μας δόθηκε ήταν ότι προκρίνεται επί του παρόντος η παράταση των υπαρχόντων συμβάσεων πανελλαδικά, ακριβώς ώστε να αποφευχθούν αυτά τα φαινόμενα. Σε κάθε περίπτωση το κάθε νοσοκομείο υπάρχει πρόθεση να διατηρήσει τις υπάρχουσες θέσεις επικουρικών ιατρών είτε με παράταση των υπαρχόντων, είτε με νέες προκηρύξεις.
Συζητήθηκε επίσης το θέμα της στελέχωσης του τμήματος επειγόντων του νοσοκομείου και έγιναν προτάσεις για τη λειτουργία του τμήματος με ειδικευμένους ιατρούς τόσο στο χειρουργικό, όσο και στον παθολογικό τομέα, ταυτόχρονα με την παρουσία ειδικευμένων στις κλινικές και τρόποι λύσης του προβλήματος, ώστε να σταματήσει η κατάσταση να υπάρχουν στα επείγοντα ειδικευόμενοι που και αυτοί σπανίζουν το τελευταίο διάστημα. Δόθηκαν διάφορες λύσεις εκατέρωθεν για την επαρκή στελέχωση με την παρουσία εξειδικευμένων ιατρών και στα 2 τμήματα που θα εξετασθούν.
Υπήρξε επίσης η πρόταση από πλευράς ΕΓΕΣΥ να προβλεφθεί νομοθετική ρύθμιση από πλευράς του ΥΥΚΑ, ούτως ώστε οι θέσεις ειδικευομένων που παραμένουν κενές λόγω της φυγής των νέων γιατρών/ ειδικευομένων στο εξωτερικό, να μετατρέπονται έστω προσωρινά (ή έστω κάποιες από αυτές) σε θέσεις επικουρικών γιατρών, δεδομένου ότι το κράτος εξοικονομεί ήδη τεράστια ποσά από τις μισθοδοσίες που δεν δίνονται. Κάτι τέτοιο θα λύσει αρκετά από τα προβλήματα στελέχωσης σε πολλά επαρχιακά νοσοκομεία, όπως το δικό μας. Στο αίτημα υπήρξε ανταπόκριση για την εξέταση του και προβληματισμός όσον αφορά τα νομικά ζητήματα που θα προκύψουν, αλλά υπήρξε δέσμευση για μεταφορά του στον αρμόδιο υπουργό. Για τις κενές θέσεις ειδικευομένων και τα κενά, ζητήθηκε εάν είναι δυνατή η μετακίνηση ανειδίκευτων γιατρών που έχουν θέσεις αγροτικού ιατρού, για την έστω πρόσκαιρη κάλυψη των κενών εφόσον υπάρχει δυνατότητα από τα ΚΥ.
Έγινε πρόταση για μεταφορά του ειδικευμένου γιατρού στη παθολογική ανατομική από το ΠΙ μαγουλάδων στο νοσοκομείο, που έχει χρόνια να δει αυτή την ειδικότητα πληρώνοντας υπέρογκα ποσά σε εταιρίες ταχυμεταφοράς για τη μεταφορά δειγματων και υπήρξε θετική ανταπόκριση.
Ζητήθηκε επιτακτικά από την ΕΓΕΣΥΚ η λειτουργία του ΠΕΔΥ (πρώην ΙΚΑ) της πόλης σε ευρύ ωράριο- έως τις 10 το βράδυ, ώστε να καλύπτεται η πόλη της Κέρκυρας για τα έκτακτα περιστατικά σε επίπεδο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Για αυτό το λόγο, έγινε ανάλυση για τις λύσεις που μπορεί να δωθούν σε αυτό το στόχο με την άμεση μετακίνηση γενικών ιατρών γιατρών από τα κέντρα υγείας που έχουν αυτή τη δυνατότητα, στο ΠΕΔΥ της πόλης για την κάλυψη του σε προσωπικό. Συζητήθηκαν λύσεις που μπορεί να δοθούν (με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο και τις εμπειρίες από άλλες πόλεις της Ελλάδας) ώστε να λειτουργήσει αυτή η μονάδα, δίνοντας ανάσες στο νοσοκομείο και ειδικά στο τμήμα επειγόντων αποφορτίζοντας το και εξυπηρετώντας εντός της πόλης τον πληθυσμό που έχει ανάγκη.
Αναφέρθηκαν επίσης όλα τα προβλήματα που έχουν προκύψει στο νοσοκομείο, ιδιαίτερα με την έλλειψη αντιδραστηρίων για τις εξετάσεις αίματος και τον καθαρισμό του νοσοκομείου, ζητώντας άμεσα παρέμβαση της ΥΠΕ για τα προβλήματα αυτά. Μας δόθηκε η απάντηση ότι αναμένεται η έκτακτη επιχορήγηση στις ΥΠΕ που θα δοθεί εντός των ημερών (300.000 ευρώ για το νοσοκομείο Κέρκυρας εντός του Οκτωβρίου), για να προωθηθούν λεφτά για τους αντίστοιχους κωδικούς στα νοσοκομεία. Ταυτόχρονα αναμένεται να δοθεί επιχορήγηση 150.000.000 για το τελευταίο τρίμηνο του έτους. Κατι όμως το οποίο δεν είναι ακόμα δεδομένο. Με τα κονδύλια αυτά απαντήθηκε πως υπάρχει η δυνατότητα να δοθεί λύση και για το ζήτημα της φύλαξης και της διαχείρισης μολυσματικών αποβλήτων. Συζητήθηκαν παραδείγματα άλλων νοσοκομείων στην Ελλάδα που εκμεταλλευόμενα το ΕΣΠΑ εξάλειψαν αυτό το κόστος χιλιάδων ευρώ κάθε χρόνο. Το ίδιο ισχύει και για την προμήθεια του οξυγόνου, της οποίας το κόστος ανά εξάμηνο κοστίζει όσο η δημιουργία μιας ολόκληρης μονάδας. (πρόσφατο παράδειγμα νοσοκομείου Καλαμάτας) Επί των οικονομικών θέσαμε το θέμα της διαχείρισης της περιουσίας του ψυχιατρείου με αφορμή και τα δημοσιεύματα μετά την παρέμβαση του πρώην βουλευτή του νομού (κ.Σαμοίλη) προ μερικών μηνών για το θέμα του πάρκινγκ στο παλιό ψυχιατρείο, που όπως είχε καταγγελθεί θα δινόταν αντι εξευτελιστικού τιμήματος.
Ζητήσαμε να λυθεί άμεσα το πρόβλημα της λειτουργίας του μαγνητικού τομογράφου, ο οποίος μόνο για τη συντήρηση του κοστίζει 33.000 ευρώ περίπου το έτος και παραμένει αχρησιμοποίητος. Ζητήθηκε η πραγματοποίηση των μαγνητικών τομογραφιών και η γνωμάτευση τους σε άλλο νοσοκομείο, όπως κάνει άλλωστε πλειάδα ιδιωτικών εργαστηρίων σε όλη την Ελλάδα. Το ζήτημα σκοντάφτει και σε αυτή την περίπτωση στην έλλειψη τεχνολόγων στο ΓΝ Κέρκυρας που ήδη σε ορισμένες βάρδιες καλύπτουν ταυτόχρονα το ακτινολογικό και τις αξονικές και είναι αδύνατο να βρεθεί τεχνολόγος για την πραγματοποίηση μαγνητικών τομογραφιών. Ως εκ τούτου, λύση θα δοθεί μόνο με την πρόσληψη προσωπικού για το σκοπό αυτό. Ειδικά για τους τεχνολόγους/χειριστές μας αναφέρθηκε ότι έχει ήδη συζητηθεί στο υπουργείο η βασική έλλειψη και υπάρχει σκοπός να υπάρξει προτεραιότητα σε αυτές τις προσλήψεις μέσα στις 900 που αναμένεται άμεσα να προκηρυχθούν. Δεν υπήρξε όμως περαιτέρω δέσμευση για το ζήτημα, ειδικά όταν θέσαμε το ζήτημα ότι από τις πρώτες 226 θέσεις που ήδη προκηρύχθηκαν, το νοσοκομείο Κέρκυρας πήρε μόνο μια θέση (αυτή του Φαρμακοποιού), γεγονός που μας κάνει να αισθανόμαστε ριγμένοι, όχι μόνο ως αναλογία, αλλά με δεδομένη και την υποστελέχωση του νοσοκομείου και το δεδομένο ότι είμαστε νησί.
Συζητήθηκε επίσης το πρόβλημα που θα προκύψει στα μέσα του 2016 όταν με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο θα απολυθούν 7 ειδικευμένοι γενικοί γιατροί στα κέντρα υγείας της Κέρκυρας, διαλύοντας στην ουσία την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στο νησί. Νομικό κενό που προκάλεσε η τελευταία νομοθετική ρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης που εξαιρούσε από τις μονιμοποιήσεις τους γενικούς γιατρούς, απολύοντας ουσιαστικά όσους είχαν προσληφθεί από το 2010 και μετά. Ζητήθηκε παρέμβαση στον υπουργό για το ζήτημα αυτό.
Όπως είναι προφανές από τα ανωτέρω διαφαίνεται ένα κλίμα συνεργασίας. Είναι προφανές όμως ότι αυτό δεν αρκεί για να λύσει τα οξυμμένα προβλήματα του νοσοκομείου μας. Αν όλα αυτά πραγματοποιηθούν σίγουρα θα υπάρξει μια πρόσκαιρη ανάσα στο νοσοκομείο.
Όμως:
Επειδή όλα αυτά που ακουστήκανε με κύριο ζήτημα τη δεύτερη θέση του επικουρικού παιδιάτρου, είναι αποτέλεσμα όλων των κινητοποιήσεων των τελευταίων ημερών
Επειδή είναι προφανές πως μόνο η δύναμη των κινητοποιήσεων από την τοπική κοινωνία θα πιέσει για την λύση των προβλημάτων.
Επειδή η παιδιατρική ακόμα και σήμερα λειτουργεί ακόμα με μόνο 2 ειδικευμένους γιατρούς.
Επειδή όλα τα ανωτέρω είναι ακόμα λόγια και όλα τα προβλήματα παραμένουν σε εμάς..
Καλούμε τον κόσμο που προχθές Κυριακή αγκάλιασε το νοσοκομείο μας με μαζική συμμετοχή, να συνεχίσει να παλεύει για τον ίδιο σκοπό μέχρι να δούμε και τις πράξεις.
Ο αγώνας συνεχίζεται και κλιμακώνεται.

corfupress

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015

Κέρκυρα: Στη Βουλή ο Κώστας Παυλίδης, με καραμπόλες λόγω... Λευκάδας


DSC 0583

Πως ο ΣΥΡΙΖΑ κατέκτησε τις δύο έδρες της Κέρκυρας, πως ο Γκίκας έχασε την έδρα, τι έκαναν τα υπόλοιπα κόμματα, πως και γιατί!

Με μαύρα χρώματα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) βάφτηκε η χθεσινή εκλογική αναμέτρηση στην Κέρκυρα, αφού το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής κατόρθωσε και κατέκτησε την τρίτη έδρα του νομού, πετυχαίνοντας για πρώτη φορά καλύτερη επίδοση από την πανελλαδική του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε και τις δύο έδρες, έστω και με καραμπόλα, αφού «έκλεψε» την έδρα της Νέας Δημοκρατίας με το Στέφανο Γκίκα να μην δικαιώνεται για την απόφασή του να αλλάξει ύφος σε σχέση με το έως και προ μερικών μηνών παρελθόν πολιτικής και επικοινωνιακής συμπεριφοράς. Αντί να μετακινηθεί η επικοινωνιακή τακτική της (υπό τον Κ. Σπίνουλα) οργάνωσης Κέρκυρας της Ν.Δ. προς τους πιο ήπιους και συναινετικούς τόνους του Στ. Γκίκα, μετακινήθηκε αυτή του (πρώην, πλέον) βουλευτή και αυτό δεν του βγήκε σε καλό.
Φέρνοντας ένα από τα χειρότερα πανελλαδικά αποτελέσματα, η Ν.Δ. έχασε την έδρα που κατέκτησε ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγοντας τον πρώην αντιδήμαρχο βορρά Κώστα Παυλίδη στη θέση του βουλευτή.
Η έδρα πήγε στο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της απώλειας της έδρας της Λευκάδας από τη Ν.Δ. και των πανελλαδικών αποτελεσμάτων, καθώς η αξιωματική αντιπολίτευση είχε πάρει περισσότερες έδρες από αυτές που της επέτρεπε το ποσοστό της και, έτσι, έπρεπε να χάσει μία σε περιφέρεια που είχε χαμηλό ποσοστό!
Οι τρεις βουλευτές
Έτσι, η κοινοβουλευτική δύναμη της Κέρκυρας απαρτίζεται πλέον από τη Φωτεινή Βάκη και τον Κώστα Παυλίδη για το ΣΥΡΙΖΑ και το Γ. Αϊβατίδη από τη Χρυσή Αυγή...
Γκίκας και Σαμοΐλης αποχαιρετούν το κοινοβούλιο και, αν ο δεύτερος το έκανε συνειδητά με την επιλογή της ΛΑΕ και με δεδομένο τον κίνδυνο να μην καταφέρει να επανεκλεγεί, ο πρώτος μάλλον δεν περίμενε ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του να γίνει πραγματικότητα ένα τέτοιο σενάριο...
ΣΥΡΙΖΑ: Με καραμπόλες, χτυπούσε ακόμα και τις τρεις έδρες!
Στο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να είναι σαφώς ικανοποιημένοι αφού αφενός κατόρθωσαν να διατηρήσουν σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις του 2015, αν συνυπολογιστεί ότι η Αριστερή Πλατφόρμα (που μεταπήδησε στη Λαϊκή Ενότητα) διέθετε πάντα μία από τις ισχυρότερες ανά την Ελλάδα ομάδες της, αφετέρου έφερε το 7ο καλύτερο πανελλαδικά ποσοστό της χθες.
Προφανώς η απώλεια της έδρας στη Λευκάδα, δεν στενοχωρεί τόσο τα εν Κέρκυρα στελέχη αφού αυτό προσέφερε τη δεύτερη έδρα στην Κέρκυρα, έστω και με «καραμπόλα».
Πάντως, η έδρα αυτή ήταν της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ουσιαστικά την τρίτη έδρα του νομού την έχασε για λίγες δεκάδες ψήφους σε μία μάχη στήθος με στήθος με το μόρφωμα της Χρυσής Αυγής...
Από την άλλη πλευρά, οι απώλειες σε επίπεδο ποσοστών (πήρε χθες 40,68% σε σχέση με το 44,92% του Ιανουαρίου) ήταν σημαντικές και ξεπερνούν το 4%, είναι όμως μικρότερες από το ποσοστό που κατέκτησε η Λαϊκή Ενότητα στη χθεσινή αναμέτρηση.
Για αρκετή ώρα «έπαιξε» και το σενάριο αντίστοιχη καραμπόλα να συμβεί και όσον αφορά και την έδρα της Χρυσής Αυγής, με ακραίο αποτέλεσμα να «χτυπά» και τις τρεις έδρες, ωστόσο, μέχρι τουλάχιστον στις 4 το πρωί όταν γράφτηκε το κομμάτι αυτό, τα πανελλαδικά αποτελέσματα δεν οδηγούσαν σε αυτό το ενδεχόμενο.
Πέμπτη από το... τέλος η Κέρκυρα για τη ΝΔ!
Στην Κέρκυρα, η Νέα Δημοκρατία πέτυχε το 5ο χειρότερό της ποσοστό πανελλαδικά με 22,4%, οριακά πάνω από το νομό Ροδόπης που έφερε 22,28% και, σίγουρα, πολύ κάτω από το πανελλαδικό 28,03%.
Μάλιστα, παρά την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του Ποταμιού, δεν κατόρθωσε να αλιεύσει από τη δεξαμενή των αναποφάσιστων σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2015 παρά ένα «πενιχρό» 0,51%.
Άλλωστε, σε απόλυτο αριθμό ψήφων έχασε σχεδόν 2.000 ψηφοφόρους αφού με καταμετρημένα τα 224 από τα 227 εκλογικά τμήματα έλαβε 11.682 ψήφους σε σχέση με τους 13.509 τον περασμένο Γενάρη (σε όλα τα εκλογικά τμήματα, 3 παραπάνω από τη μέχρι τώρα καταγραφή).
Η μετάκληση δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα...
Βελτιωμένα είναι τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ / Δημοκρατική Συμπαράταξη σε σχέση με αθροισμένα τα ποσοστά ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ του Ιανουαρίου.
Τότε, το ΠΑΣΟΚ είχε πάρει 3,89% και η ΔΗΜΑΡ 0,42%.
Ωστόσο, τα ποσοστά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης σε σύγκριση με το άθροισμα των επιδόσεων ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΚΙΔΗΣΟ τον Ιανουάριο (που είχε πάρει 2.35%) δεν θα πρέπει να θεωρεί επιτυχία το τωρινό 5,65% (τα τρία αυτά κόμματα είχαν αθροιστικά πάρει το «διαβολικό» 6,66% ενώ στις χθεσινές εκλογές, στη Δημοκρατική Συμπαράταξη είτε προσχώρησαν είτε παρείχαν στήριξη τα περισσότερα εν Κέρκυρα στελέχη του κόμματος Παπανδρέου).
Η επιχείρηση επανάληψης μετάκλησης γνωστού κερκυραϊκής καταγωγής προσώπου για να «σώσει» την οργάνωση (το 2004 την Άντζελα και το 2015 τη Συλβάνα Ράπτη) δεν είχε ευτυχή κατάληξη, αφού οι τοπικές επιδόσεις κινήθηκαν σε ρηχά νερά, σχεδόν ακριβώς στο πανελλαδικό ποσοστό (5,6%).
Αν πήγαινε και πανελλαδικά η ΛΑΕ όπως στην Κέρκυρα...
Το χρέος τους οι εν Κέρκυρα της Λαϊκής Ενότητας το έκαναν και με το παραπάνω. Έφεραν στο νησί ένα 4,93%, την ώρα που πανελλαδικά το κόμμα Λαφαζάνη έμεινε στα μισά του δρόμου και έξω από τη Βουλή (2,87%).
Ο Στέφανος Σαμοΐλης δεν θυσίασε τις προσωπικές του απόψεις για χάριν της έδρας, αποφασίζοντας να ηγηθεί του τοπικού προεκλογικού αγώνα της ΛΑΕ γνωρίζοντας ότι είναι πολύ πιθανό να μην επανεκλεγεί βουλευτής.
Ωστόσο, τόσο ο ίδιος όσο και άλλα στελέχη του κόμματος τοπικά, δήλωναν χθες το βράδυ ότι έπεσαν εντελώς έξω στις εκτιμήσεις τους για άνετη είσοδο στη Βουλή και διψήφιο νούμερο στα ποσοστά της Κέρκυρας.
Σε ρηχά νερά το Ποτάμι
Το Ποτάμι κινήθηκε χαμηλότερα από το (ούτως ή άλλως) πολύ χαμηλό πανελλαδικό αποτέλεσμα, δείχνοντας ότι η τοπική οργάνωση δεν έχει κατορθώσει να διεισδύσει την τοπική κοινωνία. Έφερε στην Κέρκυρα ποσοστό 2,98%, με 4,12% πανελλαδικά και 4,84 στην Κέρκυρα τον περασμένο Ιανουάριο.
Ίσως η ταυτόχρονη παρουσία του Γιώργου Γραμματικάκη και της Αντιγόνης Λυμπεράκη στην προεκλογική του συγκέντρωση στην Κέρκυρα, να μπέρδεψε τους ψηφοφόρους: από τη μία, ο κεντροαριστερός Γιώργος Γραμματικάκης που οραματίζεται μία πανευρωπαϊκή στροφή από την άκρατο νεοφιλελευθερισμό προς πιο προοδευτικά, από την άλλη η Αντιγόνη Λυμπεράκη με (νεο)φιλελεύθερες απόψεις που ταιριάζουν περισσότερο στη Νέα Δημοκρατία παρά στο νέο...
Δεν χαμογελούν στο ΚΚΕ
Το ΚΚΕ τα πήγε καλύτερα από το Γενάρη. Αύξησε τα ποσοστά του αλλά οριακά, και αυτό δεν ήταν αρκετό αφού κινήθηκε κάτω από τις (θεωρητικές) προσδοκίες ακόμα για κατάκτηση της τρίτης θέσης και της έδρας.
Στα μείον της απόδοσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι παρά το γεγονός πως η Λαϊκή Ενότητα δεν πέτυχε να πείσει στο εύρος του θεωρητικού δυναμικού της πάλαι ποτέ Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ δεν κατόρθωσε να καρπωθεί τη δυσαρέσκεια για τη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ.
Έφερε 7,1% σε σύγκριση με το 6,94% και έχει 500 λιγότερους ψήφους (αν και υπολείπονται στη φετινή καταμέτρηση τρία εκλογικά τμήματα που, φευ, δεν καλύπτουν τη διαφορά...). Κινήθηκε, πάντως, πάνω από το πανελλαδικό αποτέλεσμα του 5,58%, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι αντίθετα με άλλες εκλογικές αναμετρήσεις, τα στελέχη του δεν προσήλθαν στο κτίριο της Νομαρχίας για τις καθιερωμένες δηλώσεις (τουλάχιστον μέχρι το black out στις 12:15 τη νύκτα).
ΑΝΕΛ: Μείωση αλλά, πάνω από το ψυχολογικό όριο!
Στους Ανεξάρτητους Έλληνες, η πτώση των ποσοστών κινήθηκε αντίστοιχα με την πανελλαδική πορεία. Έφεραν 3,17% σε σχέση με το 5,55% του Γενάρη, ωστόσο, ακόμα και τοπικά κινήθηκαν πάνω από το ψυχολογικό φράγμα του 3% και κοντά στο πανελλαδικό 3,68%.
ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Παρά τη διάσπαση, αύξησε ποσοστά
Όσο για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά την προσχώρηση στελεχών της στη Λαϊκή Ενότητα, εν τούτοις αύξησε τα ποσοστά της κατεβάζοντας ψηφοδέλτιο στην Κέρκυρα με ποσοστό 0.86% σε σχέση με το 0,62% του Ιανουαρίου.

corfupress

Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ


Κώστας Παυλίδης,  Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος

του Κώστα Παυλίδη*
Το σχέδιο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» διατήρησε όλες τις σοβαρές παθογένειες του Καποδιστριακού Αυτοδιοικητικού Θεσμού:
Α. Δημαρχοκεντρικό σύστημα
Β. Ισχυρό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα (60% στην Δημοτική Αρχή)
Γ. Αδιαφάνεια και απουσία ουσιαστικού διαχειριστικού ελέγχου
Δ. Έλλειψη ουσιαστικής δημόσιας λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής
Ε. Σύγχυση ρόλων και αρμοδιοτήτων των 2 βαθμών της αυτοδιοίκησης (Δήμος – Περιφέρεια)
ΣΤ. Έλλειψη συμμετοχικών κοινωνικών δράσεων (π.χ. συμμετοχικός προϋπολογισμός)
Ο τρόπος που υλοποιήθηκε ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ – χωρίς δημόσια διαβούλευση και κοινωνική συμμετοχή – δημιούργησε ιδιαίτερες αντιαναπτυξιακές τάσεις κυρίως στον νησιωτικό χώρο. Οι δεσμεύσεις του κ.Ραγκούση για εξαίρεση των μεγάλων νησιών από τον κανόνα «ένα νησί – ένας δήμος», που δεν υλοποίησε, δημιούργησαν ένα ιδιαίτερα αρνητικό περιβάλλον σε αυτά τα νησιά σε συνδυασμό και με την εφαρμογή της πολιτικής των μνημονίων στην Τ. Α. Τα κριτήρια του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ για δήμους του μεγέθους από 18.000 κατοίκους δεν ακολούθησαν την πολιτική που εφαρμόστηκε σε αυτά τα νησιά, παρ’ όλες τις σχετικές προτάσεις και μελέτες που εκπόνησαν το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης για περισσότερους του ενός δήμους (3-5) σε αυτά τα νησιά.
Τα αριθμητικά μεγέθη, η κοινωνική συνοχή, το οδικό δίκτυο και η συγκοινωνιακή επικοινωνία, η γεωγραφική εγγύτητα και αμεσότητα, η ενότητα του χώρου, ήταν κριτήρια ξένα με τον καταστροφικό σχεδιασμό του ενός δήμου στην Κέρκυρα. Η Κέρκυρα έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που καθορίζουν το αναπτυξιακό και πολιτικοδιοικητικό μοντέλο που έχει ανάγκη να εφαρμοστεί:
Α. Διασπορά και πανσπερμία κοινοτήτων (110)
Β. Αστικό κέντρο με ιστορικά χαρακτηριστικά ενταγμένο στην UNESCO
Γ. Ορεινό όγκο στον βορρά
Δ. Αγροτική παραγωγή και ελαιώνας στην περιφέρεια
Ε. Προβληματικό οδικό δίκτυο και μεγάλο αγροτικό δίκτυο
ΣΤ. Τουριστικό περιβάλλον
ΙΑ. Ακριτικά νησιά (Οθωνοί – Ερρίκουσα – Μαθράκι)
Αυτά τα χαρακτηριστικά επιβάλλουν μια πιο αναλυτική προσέγγιση στο χωροταξικό αυτοδιοικητικό σχεδιασμό του νησιού. Τα αριθμητικά στοιχεία των πρώην Δήμων – νυν Δημοτικών Ενοτήτων κατά προσέγγιση είναι τα ακόλουθα:
• Δ.Ε ΚΕΡΚΥΡΑΣ, 38.000 κάτοικοι
• Δ.Ε. ΦΑΙΑΚΩΝ, 6.000
• Δ.Ε ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΙΤΩΝ, 4.500
• Δ.Ε ΠΑΡΕΛΙΩΝ, 7.000
• Δ.Ε ΑΧΙΛΛΕΙΩΝ, 11.000
• Δ.Ε ΚΑΣΣΙΩΠΗΣ, 3.000
• Δ.Ε ΘΙΝΑΛΙΩΝ, 5.500
• Δ.Ε ΕΣΠΕΡΙΩΝ, 8.000
• Δ.Ε ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, 5.000
• Δ.Ε ΜΕΛΙΤΕΙΕΩΝ 6.000
• Δ.Ε ΚΟΡΙΣΣΙΩΝ, 5.000
• Δ.Ε ΛΕΥΚΙΜΜΑΙΩΝ, 7.500
• ΔΙΑΠΟΝΤΙΑ ΝΗΣΙΑ, 1.000
Ιδιαίτερα τα Διαπόντια Νησιά είναι αδικαιολόγητο να μην αποτελούν ένα δήμο (αν όχι ένα ανά νησί) ως σύμπλεγμα, όταν αποτελούν δήμο η Ανάφη των 120 κατοίκων και η Γαύδος των 80, ταυτόχρονα με τη δυσκολία της ακτοπλοϊκής τους σύνδεσης με την Κέρκυρα ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες και την ιδιαιτερότητα της ακριτικότητας τους.
Ο μεγάλος ορεινός όγκος του βορρά και η χιλιομετρική οριζόντια έκταση του νότου – μαζί με τα κριτήρια που αναφέρθηκαν πριν – επιβάλλουν τον χωροταξικό σχεδιασμό του νησιού στην λογική των δυο παρακάτω σεναρίων.
ΣΕΝΑΡΙΟ Α΄
Τρεις δήμοι με επέκταση του δήμου της πόλης στις δημοτικές ενότητες Φαιάκων – Παλαιοκαστριτών – Παρελίων και Αχιλλείων. Αν όχι στο σύνολο τους, τουλάχιστον σε ένα κομμάτι τους που εξυπηρετείται πιο άμεσα και αποτελεσματικά από το κέντρο της πόλης.
Δήμος Βορρά, με τις Δ.Ε. Κασσωπαίων – Θιναλίων – Εσπερίων – Αγ. Γεωργίου και δήμος Νότιας Κέρκυρας, με τις Δ.Ε Μελιτειέων – Κορισσίων – Λευκίμμης. Επιμέρους συγχωνεύσεις των άκρων κάθε Δ.Ε. προς το κέντρο ή την περιφέρεια μπορούν να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση με την τοπική κοινωνία. Το μειονέκτημα αυτού του σεναρίου είναι η ανισοβαρής αριθμητική δυναμική του δήμου της πόλης σε σχέση με τους περιφερειακούς δήμους.
ΣΕΝΑΡΙΟ Β΄
Τέσσερις δήμοι με το δήμο της πόλης ως έχει. Δήμος Μέσης (περιαστικός δήμος με τις Δ.Ε Φαιακών – Παλαιοκαστριτών – Παρελίων – Αχιλλείων). Οι δήμοι Βορρά και Νότου ως έχουν στο Σενάριο Α΄. Επιμέρους συγχωνεύσεις των άκρων κάθε Δ.Ε. προς το κέντρο ή την περιφέρεια μπορούν να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση με την τοπική κοινωνία.
Ιδιαίτερα το Σενάριο Β΄ βοηθά στην ουσιαστική αποκέντρωση του νησιού με ήδη χαρακτηρισμένες την Αχαράβη και την Λευκίμμη ως πόλεις τρίτου επιπέδου στον περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό των Ιονίων Νήσων. Επί πλέον πλεονεκτήματα του σπασίματος του ενός δήμου είναι η διατήρηση των θέσεων εργασίας και η αποφυγή διαθεσιμότητας – απολύσεων, με τη στελέχωση των νέων υπηρεσιών των δήμων, ιδιαίτερα σε τομείς που στα πλαίσια του ενός δήμου παρουσιάζουν υπεράριθμο προσωπικό (π.χ. Τεχνικές Υπηρεσίες). Επίσης, ο δίκαιος οικονομικός επιμερισμός των πόρων – εσόδων του δήμου από ΚΑΠ και ΣΑΤΑ προς την περιφέρεια του νησιού , που τώρα παρουσιάζει μιαν άδικη και ανισομερή απορρόφηση των ήδη μειωμένων εσόδων του δήμου Κέρκυρας.
Στο νέο αυτό χωροταξικό σχεδιασμό οφείλουν να ακολουθήσουν και άλλες παρεμβάσεις και εξορθολογισμοί κυρίως στον τομέα της παιδείας (γενική – τεχνική εκπαίδευση) και της υγείας (κέντρα υγείας). Ο νέος σχεδιασμός δεν απαντά κυρίως σε γεωγραφικές ανάγκες αλλά η κατεύθυνση του είναι πρωταρχικά αναπτυξιακού χαρακτήρα βγάζοντας τα Διαπόντια νησιά από την αναπτυξιακή απομόνωση και δίνοντας και στην περιφέρεια της Κέρκυρας τις δυνατότητες εκείνες για να χαράξει ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο.
Οι μελέτες του Παντείου Πανεπιστημίου και του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης που εκπονήθηκαν σε προ – Καλλικρατική περίοδο κινούνται σε αυτήν την κατεύθυνση και δεν αξιοποιηθήκαν ποτέ ουσιαστικά ούτε από το δήμο ούτε από την περιφέρεια όσον αφορά στην χωροταξία και στις αναπτυξιακές κατευθύνσεις για το νησί.

*Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Κέρκυρας με τη Νέα Ριζοσπαστική Κίνηση και υποψήφιο Δήμαρχο τον Κώστα Νικολούζο

Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

Περί Αποκέντρωσης και άλλων Δαιμονίων…


Κώστας Παυλίδης,  Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος

του Κώστα Παυλίδη*
Η αποκέντρωση υπήρξε πάντα μια από τις βασικότερες προτεραιότητες της αυτοδιοικητικής πολιτικής, τουλάχιστον στις διακηρύξεις της!
Η ανάγκη του χωροταξικού ανασχεδιασμού των δήμων στο νησί μας είναι κυρίως αναπτυξιακού και παραγωγικού χαρακτήρα και όχι απλά γεωγραφικού. Η ανάγκη για τη δημιουργία περισσότερων του ενός δήμου στο νησί, πέρα από τη διεκδίκηση της από τη νέα δημοτική αρχή, οφείλει να ικανοποιηθεί κατα τη διάρκεια της επόμενης αυτοδιοικητικής πενταετίας με την αναδιάρθρωση και την αποκέντρωση του διοικητικού και παραγωγικού δημοτικού δυναμικού. Η περιφέρεια της Κέρκυρας οφείλει να βγει από την αναπτυξιακή απομόνωση στην οποία την καταδίκασαν και να αρνηθεί την οικονομική αφαίμαξη της συμμετέχοντας στο μεγαλύτερο ποσοστό των δημοτικών εσόδων και απολαμβάνοντας ένα δυσανάλογα μικρό ανταποδοτικό όφελος.
Η δίκαιη κατανομή των πόρων, η μείωση της απόστασης των Δημοτικών Ενοτήτων από τα κέντρα λήψης αποφάσεων και δράσεων της δημοτικής αρχής και ο αναπτυξιακός σχεδιασμός επιβάλλουν στην νέα δημοτική αρχή μια βαθιά και ουσιαστική πολιτική αποκέντρωσης:
• Αποκέντρωση Τεχνικών Υπηρεσιών
Με επιστημονικά στελέχη και τη δημιουργία συνεργείων για την εκτέλεση υπαρχουσών μελετών από τους Καποδιστριακούς Δήμους και την εκπόνηση νέων, καθώς και την εκτέλεση μικρών έργων αυτεπιστασίας για την αντιμετώπιση της καθημερινότητας.
• Αποκέντρωση στελεχικού δυναμικού
Για τον έλεγχο και την παρακολούθηση κεντρικών πολιτικών του Δήμου στην περιφέρεια του νησιού π.χ. γεωπόνοι, περιβαντολλόγοι, διαχειριστές ευρωπαΐκών προγραμμάτων κ.α.
Για την υπεράσπιση των Καποδιστριακών έργων που βρίσκονται σε καθυστέρηση τα τελευταία χρόνια και φλερτάρουν με τον κίνδυνο της απένταξης π.χ αποχετευτικά. Για την ενημέρωση και την εφαρμογή ουσιαστικών ιδιαίτερων τοπικών πολιτικών, όπως είναι οι περιοχές Natura 2000, o ορεινός όγκος και τα διαπόντια νησιά.
• Αποκέντρωση υλικοτεχνικής υποδομής
Με τη δημιουργία εργοταξίων και τεχνικών μονάδων με τα απαραίτητα μηχανήματα έργου και τον κατάλληλο τεχνικό εξοπλισμό. Η αποψίλωση των Δημοτικών Ενοτήτων από την υλικοτεχνική τους υποδομη και το διοικητικό τους δυναμικό είναι ανάγκη να αρθεί άμεσα με τη λήψη διοικητικών αποφάσεων και να ενισχυθούν οι περιφεριακές υποδομές .
Οι ευρύτερες περιοχές της Αχαράβης στο Βορρά και της Λευκίμμης στο Νότο, ως χαρακτηρισμένες πόλεις τρίτου επιπέδου, οφείλουν να είναι τα κέντρα εφαρμογής αυτής της αποκεντρωμένης πολιτικής, χωρίς τοπικιστικές συμπεριφορές και απλώνοντας αρμοδιότητες και λειτουργίες στο ευρύτερο φάσμα των περιοχών τους.
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να δοθούν ουσιαστικότερες αρμοδιότητες στα Τοπικά Συμβούλια με την ενημέρωση και συνεργασία τους, την οικονομική τους ενίσχυση αλλά και τον έλεγχο στον απολογισμό τους .
Οι χωρικές Αντιδημαρχίες οφείλουν να αυξηθούν για καλύτερη αποτελεσματικότητα και να αναλάβουν πιο σημαντικό ρόλο, μακριά από τον άχαρο ρόλο του χωρικού Αντιδήμαρχου “τροχονόμου-ταχυδρόμου” που απλώς διαβίβαζε τα αιτήματα στην έδρα του δήμου.
Βασική αρχή για μια τέτοια εφαρμοσμένη πολιτική ειναι η συνειδητοποίηση της θέσης: Ότι δεν απαγορεύει ο Καλλικράτης, επιτρέπεται!
Η αποκεντρωμένη λειτουργία της νέας δημοτικής αρχής πρέπει να είναι το πείραμα και το στοίχημα ταυτόχρονα για την ερχόμενη πενταετία. Πρέπει να αποτελέσει τον προπομπό και την έμπρακτη απόδειξη για μια νεα δυναμική διεκδίκηση του αιτήματος για τη δημιουργία περισσοτέρων του ενός δήμου στο νησί, αίτημα και θέση που θα αναπτύξω σε επόμενο άρθρο μου.
Η νέα δημοτική αρχή, η δημοτική αρχή της Νέας Ριζοσπαστικής Κίνησης με δήμαρχο τον Κώστα Νικολούζο στο μεγάλο στοίχημα της αποκέντρωσης στο νησί οφείλει να καταθέσει τη δική της παράφραση στο ρητό: “Ιδού η Κέρκυρα, ιδού και το πήδημα”!

* Ο Κώστας Παυλίδης είναι υποψήφιος για το Δήμο της Κέρκυρας στην εκλογική περιφέρεια Θιναλίου, με τη Νέα Ριζοσπαστική Κίνηση και υποψήφιο Δήμαρχο τον Κώστα Νικολούζο