Μπορεί το 1-1-4 να σταθεί πλάι στα Τέμπη;

 

Αφορά η δημοκρατία τους πολίτες όσο και οι τιμές της βενζίνης και του φρέντο; Μπορεί το 1-1-4 να σταθεί πλάι στα Τέμπη

του Νίκου Ξυδάκη

Το επιτελικό καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει κατορθώσει να ξεπεράσει σε αυταρχική αχρειότητα και τον ορμπανισμό και τον τραμπισμό. Εχουμε δει τις ομοιότητες της ανελεύθερης δημοκρατίας του Ορμπαν με το εγχώριο επιτελικό κράτος: έλεγχος της δικαστικής ηγεσίας, έλεγχος κάθε ροής δημόσιου χρήματος, έλεγχος των ΜΜΕ και προπαγάνδα πληρωμένα με δημόσιο χρήμα. Και έχουμε δει και τις ομοιότητες με τον τραμπισμό: διαρκής κατασκευή «αλήθειας», αναγνώριση λάθους ποτέ, επανάληψη μεγεθυσμένων ψεμάτων, καμία ανάληψη οποιασδήποτε ευθύνης.

Το πλέον πρόσφατο επεισόδιο είναι το θάψιμο της δικογραφίας υποκλοπών από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κων. Τζαβέλλα, χωρίς απολύτως καμία έρευνα. Χωρίς καμία έρευνα για νέα πρόσωπα και το αδίκημα της κατασκοπίας, αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται καμία περαιτέρω εξέταση προσώπων ή στοιχείων. Φυσικό: ο εισαγγελέας Τζαβέλλας είναι το ίδιο πρόσωπο που διέτασσε την παγίδευση του δημοσιογράφου Κουκάκη, είναι το ίδιο πρόσωπο που αρνήθηκε να συνεργαστεί στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, είναι το κατάλληλο πρόσωπο στην κατάλληλη θέση. Συνεχίζει την κληρονομιά των αρεοπαγιτών Ζήση, Ντογιάκου και Αδειλίνη πριν απ' αυτόν, αλλά ίσως υποσυνείδητα και την κληρονομιά του αρεοπαγίτη Κων. Κόλλια, πρωθυπουργού της δικτατορίας. Και υπάρχουν κι άλλοι πρόγονοι: οι βασιλικοί επίτροποι στις δίκες των αντιστασιακών επί χούντας, που υποστήριζαν ότι αντί του καταλυθέντος Συντάγματος μετά την 21η Απριλίου η «Επανάστασις» είχε επιβάλει το επαναστατικό δίκαιο. Πολλοί πρόγονοι: και οι δικαστές που απάλλαξαν ή χάιδεψαν δωσίλογους μετά την Κατοχή.

Το φάντασμα του Νίξον

Ηταν αναμενόμενο. Αναμενόμενο, διότι η πολιτική ηγεσία κυρίαρχου κράτους απειλούνταν ήδη δημοσίως από τον καταδικασθέντα κατασκευαστή του Predator – προϊόν της κατασκοπικής βιομηχανίας του στρατηγικού συμμάχου Ισραήλ. Αναμενόμενο: ο ηγέτης, απειλούμενος με την τύχη του Ρ. Νίξον από τον κατάσκοπο, επέλεξε την εκτροπή.

Εκτροπή. Βαριά λέξη. Κι όμως, αν στις ΗΠΑ του Γουότεργκέιτ το 1972-74 λειτούργησαν οι δικλίδες ασφαλείας Τύπου και θεσμών μην επιτρέποντας στον πρόεδρο και τη CIA να πνίξουν την υπόθεση, στην Ελλάδα του 2023-26 η εκτελεστική εξουσία εξουδετερώνει κάθε θεσμικό αντίβαρο, ελέγχει διά πνιγμού τη δικαστική εξουσία, αφοπλίζει τις δικλίδες ασφαλείας. Eξεταστικές στη Βουλή με ελεγχόμενη πλειοψηφία και στημένες ερωταπαντήσεις, εξουδετέρωση ανεξάρτητων αρχών, έλεγχος δικαστικής ηγεσίας. Αυτή είναι η πάγια, η μόνη πρακτική της επιτελικής σκανδαλοκρατίας: Novartis, Predator, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ. Ας σημειωθεί δε ότι, εξαιρέσει της τραγωδίας Τεμπών, οι έρευνες για τα υπόλοιπα σκάνδαλα ξεκινούν από εξωκρατικούς παράγοντες και πνίγονται σε εθνικό επίπεδο.

Το φάντασμα του Δεκέμβρη '08

Την ίδια στιγμή το ίδιο δικαστικό σύστημα που δεν βλέπει αποχρώσες ενδείξεις για κατασκοπία στις παγιδεύσεις της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, το σύστημα που πάει να διαφυλάξει τον Ντίλιαν και τον πολυκουμπάρο της κυβέρνησης Λαβράνο, εφαρμόζει το περίφημο άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα αποκλειστικά κατά αναρχικών, δικάζοντας όχι μόνο πραγματικά περιστατικά και συγκεκριμένες πράξεις, αλλά δικάζοντας ενδείξεις, σχέσεις και συνάφειες, δηλαδή δικάζοντας ιδέες. Αυτό το σύστημα μοιράζει πολυετείς φυλακίσεις σαν στραγάλια. Η δίκη για την έκρηξη των Αμπελοκήπων είναι ενδεικτική αυτού του ακήρυκτου πολέμου. Η Μαριάννα Μ. καταδικάστηκε σε 19 χρόνια φυλάκισης για μια οργάνωση που δεν αποδείχτηκε ότι υπήρχε, ίσως διότι η πολυτραυματίας της έκρηξης δεν αποκήρυξε τον νεκρό σύντροφό της και τις ιδέες τους.

Ο δε Νίκος Ρωμανός, λάφυρο της Αντιτρομοκρατικής, μετά τη 17μηνη προφυλάκιση με μόνο στοιχείο ένα αποτύπωμα σε μια πλαστική σακούλα μαζί με πολλά άλλα, αθωώθηκε. Αλλά όχι πλήρως: με αμφιβολίες. Το σύστημα, που αθωώνει κατάσκοπους, πάντα θα έχει αμφιβολίες για τη γενιά του Δεκέμβρη του 2008, για τις γενιές της εξέγερσης και οποιονδήποτε νέο θα τολμά να σκεφτεί εκτός πλαισίου.

Το 1-1-4

Και τώρα; Τι γίνεται; Εβλεπα σε τιμητικό βίντεο την απολογία του αντιστασιακού Ανδρέα Σαββάκη στο έκτακτο στρατοδικείο της χούντας: Ενήργησα βάσει του άρθρου 114 του Συντάγματος που κατέλυσε η δικτατορία, οι πράξεις μου είναι νόμιμες. Αυτό ηχεί στ’ αυτιά μας, αν θυμόμαστε, αν γνωρίζουμε τι είναι δικτατορία.

Αν υπάρχει θεσμική εκτροπή, που υπάρχει, το είπαν νομικοί, κόμματα, αναλυτές, όλοι πλην κυβερνητών, πώς αντιδρούν οι πολίτες βάσει του άρθρου 120 (πρώην 114) του Συντάγματος; Αφορά η δημοκρατία τους πολίτες όσο και οι τιμές της βενζίνης και του φρέντο; Μπορεί το 1-1-4 να σταθεί πλάι στα Τέμπη;

efsyn