Μια νεράιδα στο Μαξίμου

Αν είσαι εργαζόμενος και ζεις στην ανασφάλεια και στο έλεος του εργοδότη σου, τώρα μπορείς να δουλεύεις και να κοιμάσαι ήσυχος

του Θανάση Καρτερού

Αν είσαι εργαζόμενος και το επιθυμείς, αφού το συζητήσεις με τη συμβία σου, να δουλέψεις σαν σκλάβος απλήρωτες υπερωρίες για έξι μήνες, αλλά μετά να κάααααθεσαι κάτω απ’ το ραδίκι, αυτή, εσύ και το πιτσιρίκι, ο Μητσοτάκης κάνει την επιθυμία σου πραγματικότητα. Διαπράττεις μια φιλική, ισότιμη κουβέντα με τον εργοδότη σου -την τράπεζα, την εταιρεία κινητής, την πολυεθνική κ.λπ.- και το θαύμα λαμβάνει χώρα. 

Αν είσαι μισθωτός και σου βγάζει το λάδι η εταιρεία με άπειρες ώρες στο πληκτρολόγιο της τηλεργασίας, πάλι ο Μητσοτάκης με τον νόμο του σε φροντίζει. Το πληκτρολόγιο κλείνεις και λογαριασμό δεν δίνεις μόλις τελειώσει το οχτάωρο ή εν πάση περιπτώσει το δεκάωρο. Πας για μπάνιο, για ελιές ή για ό, τι άλλο τραβάει η όρεξή σου. Δεν πρόκειται να σε πιέσει και να σε απειλήσει ο απαιτητικός εργοδότης. Ούτε μπορεί να σε πειράξει, γιατί τρέμει τον Μητσοτάκη. Και τον Χατζηδάκη ακόμα περισσότερο.

Αν, με λίγα λόγια, είσαι εργαζόμενος και ζεις στην ανασφάλεια και στο έλεος του εργοδότη σου, τώρα μπορείς να δουλεύεις και να κοιμάσαι ήσυχος. Κανένας δεν θα ταράξει τον ύπνο σου με παράνομες υπερωρίες, αφού όλες γίνονται νόμιμες, έστω και απλήρωτες. Ούτε θα σε διαλύσει με ατέλειωτες ώρες δουλειάς. Στη θέση του σκαιού αφεντικού, που ζητάει πολλά και δίνει λίγα, θα βρεθεί επιτέλους ένας εργοδότης καλός με το στανιό. Γιατί θα του το επιβάλουν ο Δημητριάδης και ο Σκέρτσος. Αν θέλει, ας κάνει κι αλλιώς...

Αν είσαι, από την άλλη μεριά, εργοδότης, βρίσκεσαι σε δεινή θέση. Διότι ο Μητσοτάκης προστατεύει διά νόμου τους εργαζόμενους που μέχρι τώρα κρατούσες υπό την απόλυτη εξουσία σου με τον φόβο της απόλυσης. Και αφήνει απροστάτευτο εσένα. Να υποχρεώνεσαι να δεχτείς συμφωνίες -ευτυχώς ατομικές, βγαίνουν τουλάχιστον από τη μέση οι συντεχνίες- για δουλειά μόνο δέκα ώρες τη μέρα, άντε δώδεκα, που δεν θα πληρώσεις μεν, αλλά θα υποχρεωθείς να ισοφαρίσεις με πληρωμένη άδεια. Σχεδόν κομμουνισμός!

Οδεύουμε, όπως καταλάβατε, προς τη χώρα των θαυμάτων. Στο Μαξίμου βρέθηκε μια καλή νεράιδα που φροντίζει τον εργαζόμενο εις βάρος του εργοδότη. Κι ευτυχώς έχει σαράντα μονάδες διαφορά με τον κόκκινο κακό δράκο...

κουτι πανδώρας

Μας περνάνε για μα....κες

«Πάλι καλά που δεν μας ζητήσατε να κρατικοποιηθεί η Pfizer και η AstraZeneca με έναν νόμο και με ένα άρθρο»

του Πέτρου Κατσάκου

Πριν από λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός της χώρας, στο πασχαλινό του μήνυμα, επιχείρησε συνειδητά να εξαπατήσει την κοινωνία, παρουσιάζοντας ψευδή στοιχεία για τον αριθμό των εμβολιασμένων πολιτών, σε μια φτηνή επικοινωνιακή προσπάθεια να υποστηριχθεί το αφήγημα των κυβερνητικών επιτυχιών. Τι κι αν οι αριθμοί και τα δεδομένα του ΕΟΔΥ τον έβγαζαν ψεύτη; Κανενός το αυτί δεν ίδρωσε από την ηχηρή διάψευση. Έτσι κι αλλιώς, εκεί στο Μαξίμου έχουν πάρει διαζύγιο με την αλήθεια και ουδόλως τους απασχολούν οι διαψεύσεις όσο έχουν στη δούλεψή τους μια στρατιά πληρωμένων κονδυλοφόρων να κάνουν το άσπρο μαύρο υποτιμώντας τη νοημοσύνη των πολιτών.

Προχθές, ο Αμερικανός Πρόεδρος ανακοινώνει ότι η κυβέρνησή του στηρίζει την άρση της προστασίας των πατεντών για τα εμβόλια, δεδομένου ότι πρόκειται για τον ορισμό της παγκόσμιας έκτακτης ανάγκης, και αυτομάτως ήρθε στο μυαλό όλων μας ο τρόπος με τον οποίο ο Έλληνας πρωθυπουργός αντιμετώπισε την αντίστοιχη πρόταση που κατέθεσε ο Αλέξης Τσίπρας τον Ιανουάριο στην Βουλή.

“Πάλι καλά που δεν μας ζητήσατε να κρατικοποιηθεί η Pfizer και η AstraZeneca με έναν νόμο και με ένα άρθρο” ήταν η ειρωνική απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που σε μια έξαρση πολιτικής ανεμελιάς απαξίωσε την πρόταση Τσίπρα προσθέτοντας “ότι κάποιοι μετά τα λεφτόδεντρα ανακάλυψαν και τα εμβολιόδεντρα”.

Τι κι αν όσα είπε ο πρωθυπουργός υπάρχουν καταγεγραμμένα στα πρακτικά της Βουλής; Τι κι αν οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι του για μέρες έκαναν “δημοσιογραφικό” χαβαλέ με τις προτάσεις Τσίπρα; Με το που παρουσιάστηκε η δήλωση Μπάιντεν για τα εμβόλια -και με εντολή Μαξίμου-, είχαν το θράσος να ισχυριστούν πως ο Αμερικανός Πρόεδρος υιοθέτησε τις προτάσεις Μητσοτάκη.

Δεν φτάνει δηλαδή που μας περνάνε για μαλάκες. Μας το φωνάζουν κιόλας.

αυγη

Ο Μητσοτάκης ανακάλυψε ότι η γη γυρίζει. Το επιβεβαιώνει κι ο Πρετεντέρης

Έχοντας χάσει πλήρως τη μπάλα, ο μέγας μάγκας Μωυσής προσπαθεί να διαχειριστεί την τραγωδία στα πλαίσια της εικονικής πραγματικότητας

του Ορέστη Μεταξά

Εύγε και μπράβο στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το κατάφερε κι αυτό. Η Ελλάδα έχει μπει στην πρώτη 45άδα των πλέον αποτυχημένων χωρών στη διαχείριση του covid-19, με πάνω από 1000 νεκρούς ανά εκατομμύριο, όταν ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 413,4 νεκροί ανά εκατομμύριο. Τα στοιχεία αυτά αφορούν το δεύτερο και τα μεταγενέστερα κύματα της πανδημίας.

Ο μέγας μάγκας Μωυσής, του πρώτου κύματος της πανδημίας της άνοιξης του 2020, κορδωνόταν και καυχιόταν σαν παγώνι, κόκορας και πετεινός, για τον ιδιοφυή, μοναδικό τρόπο που μας έσωσε. Ο κορονοϊός όμως, ουσιαστικά έφτασε στην Ελλάδα έξι μήνες αργότερα, στα μέσα του φθινοπώρου του 2020. Τότε ο μέγας μάγκας Μωυσής, παραχώρησε την θέση του σ’έναν ανήμπορο, ανίκανο, αδιάφορο παρατηρητή, που έβλεπε τα πτώματα να περνούν από μπροστά του και κείνος έτρωγε κρουασάν και τσουρέκια.

Έχοντας χάσει πλήρως τη μπάλα, ήδη οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους δέκα χιλιάδες και πλησιάζουν τις έντεκα, ο μέγας μάγκας Μωυσής προσπαθεί να διαχειριστεί την τραγωδία στα πλαίσια της εικονικής πραγματικότητας. Προσπαθεί να εξαφανίσει τους νεκρούς, να τους ξεπετάξει σαν άχρηστους στατιστικούς αριθμούς, σαν να είναι ένα σύνολο ενοχλητικών παρεπόμενων παράσιτων, μιας κατά τα άλλα επιτυχημένης υγειονομικής πολιτικής. Έκλεισε την χώρα στα χίλια ημερήσια κρούσματα COVID-19 και την άνοιξε στα τρείς χιλιάδες. Διότι ήταν ανίκανος αυτός και οι συνεργάτες του να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν μια μελετημένη πολιτική, που θα έλεγχε, θα εντόπιζε και θα περιόριζε την υγειονομική καταστροφή. Όπως έκαναν άλλες χώρες. Και έτσι φτάσαμε στα σημερινά καταστροφικά αποτελέσματα του χειμώνα. Και το κακό είναι ότι προκειμένου να κάνουν τους καλούς και αρεστούς και να μην έχουν δημοσκοπικές απώλειες, καλλιεργούν το κλίμα ότι ξεμπερδέψαμε με τον κορονοϊό, ενώ πεθαίνουν κάθε μέρα εβδομήντα άνθρωποι.

Με παραπλανητικές αισιόδοξες προβλέψεις που συνεχώς διαψεύδονται, «τελευταίο μίλι», «κοντεύουμε», «σε δέκα μέρες», «Πάσχα στο χωριό», «ασφαλές άνοιγμα του τουρισμού», «ανάπτυξη 4,5%», προσπαθούν να αποκοιμίσουν τον κόσμο και να αποσείσουν τις δικές τους ευθύνες. Συνεχώς ψάχνουν στον παγκόσμιο χάρτη για να ανακαλύψουν μια χώρα χειρότερη από την Ελλάδα και να την επικαλεστούν. Κάποτε ήταν στη μόδα το Βέλγιο τώρα είναι η Ινδία. Και δωσ’του ρεπορτάζ για τα χάλια και την καταστροφή των άλλων, που υπονοούν πόσο καλά τα πάμε εμείς.

Και όλες αυτές οι επικοινωνιακές μαγκιές και ψευδολογίες δεν θα περνούσαν αν δεν τους υποστήριζαν με πείσμα και αυταπάρνηση τα Πετσωμένα ΜΜΕ. Και όσο κι αν ο όρος Πετσωμένος δεν είναι και τόσο sic και δεν ταιριάζει στην αισθητική της Μαρέβας, ταιριάζει απολύτως με την πραγματικότητα. Και αναρωτιούνται στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» «αθώα», «αφελώς», «γεμάτοι παράπονο», γιατί τους λέμε Πετσωμένους; Κάνουν τους ανήξερους και τους προσβεβλημένους.

Τους απαντούμε λοιπόν. Σας λέμε Πετσωμένους και διαπλεκόμενους, διότι με το δήθεν ευπρεπές και κόσμιο ύφος σας συμμετέχετε συνειδητά και με πλήρη επίγνωση του ρόλου σας, στην μεγαλύτερη επιχείρηση προπαγάνδας, παραπλάνησης και εξαπάτησης των πολιτών που έγινε στην Ελλάδα ever. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν θα άντεχε πολιτικά πάνω από έναν, άντε ενάμιση χρόνο, εάν δεν είχε συνεργούς, συνεργάτες και συμπαραστάτες όλο αυτό το διεφθαρμένο δημοσιογραφικό πλυντήριο.

Λέγεται ότι στην περίφημη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον τότε εκδότη του ΒΗΜΑΤΟΣ και των ΝΕΩΝ κ.Σταύρο Ψυχάρη, αυτός του πρότεινε να φέρει γνωστότατο μεγαλοδημοσιογράφο να του κάνει τούμπες! Αυτή είναι η διαπλοκή. Το σύστημα των Πετσωμένων ΜΜΕ κάνουν τούμπες στο σύστημα Μητσοτάκη και το σύστημα Μητσοτάκη κάνει τούμπες στο σύστημα των Πετσωμένων ΜΜΕ. Αμοιβαία συμφέροντα με σκοπό την παραμονή στην εξουσία με κάθε τρόπο της πιο ανήθικης και αποτυχημένης μεταπολιτευτικά κυβέρνησης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακάλυψε ότι η γη γυρίζει, ανακάλυψε την πενικιλίνη, το εμβόλιο της διφθερίτιδας, το εμβόλιο της ευλογιάς και το εμβόλιο της ιλαράς. Επίσης ανακάλυψε και τα φάρμακα κατά του aids. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι ανέκαθεν ήταν υπέρ της άρσης της πατέντας των εμβολίων κατά του κορονοϊού και έδωσε μάχες για να το πετύχει τόσο αυτός, όσο και ο Άδωνης Γεωργιάδης και οι Ευρωβουλευτές της ΝΔ. Όλα αυτά είναι έτοιμοι να τα βεβαιώσουν ενόρκως ο Ιωάννης Πρετεντέρης, ο ΣΚΑΙ, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και άλλοι εικοσιτέσσερις κατασκευαστές πλυντηρίων και ξεπλυντηρίων. Επίσης είναι έτοιμοι να βεβαιώσουν και τα αντίθετα εάν χρειαστεί. Είναι έτοιμοι να κάνουν τούμπες ακόμα και αν κανένας δεν τους το ζητήσει. Έχουν συνηθίσει να το κάνουν για το καλό της πατρίδας, προκειμένου να σωθεί το αστικό πολίτευμα που κινδυνεύει από τους κομουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ.

κουτι πανδωρας

Άρση πατέντας στα εμβόλια: Από το «μπούρδες» στο «δική μας πρόταση» η ΝΔ

 

Αλυσιδωτές και πολύ σημαντικές είναι οι εξελίξεις με επίκεντρο την ανακοίνωση εκ μέρους της κυβέρνηση Μπάιντεν ότι εξετάζει τρόπους για την απελευθέρωση της πατέντας των εμβολίων. «Αυτοί οι εξαιρετικά κρίσιμοι καιροί απαιτούν δραστικά μέτρα» δήλωσε συγκεκριμένα η Κάθριν Τάι, υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ.

Κι αυτό γιατί φαίνεται πως η εν λόγω κίνηση κινητοποίησε και την Ευρώπη, με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, να δηλώνει πως η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι «έτοιμη να συζητήσει» άρση της πατέντας για τα εμβόλια κατά της Covid-19, ενώ τόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία τάχθηκαν υπέρ της πρότασης.

Την ίδια στιγμή, η εν λόγω είδηση προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση σε επίπεδο κορυφής καθώς λίγο καιρό νωρίτερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το βήμα της Βουλής, είχε απαξιώσει τη σχετική πρόταση που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Ωστόσο λίγο μετά τις ανακοινώσεις Μπάιντεν φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ έσπευσαν να παρουσιάσουν την ανακοίνωση των ΗΠΑ ως «επιτυχία» του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς ανέφεραν πως ήταν ο πρωθυπουργός που είχε θέσει το ζήτημα επί τάπητος.

Οι εν λόγω ισχυρισμοί προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις ενώ επιπλέον ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Κόκκαλης, αποκάλυψε πως μόλις πριν από 8 ημέρες οι ευρωβουλευτές της ΝΔ είχαν καταψηφίσει σχετική πρόταση που είχε κατατεθεί στο ευρωκοινοβούλιο. 

Κυβερνητικές πηγές: Ο κ. Μητσοτάκης είχε κάνει την πρόταση από τον Απρίλιο.

Ωστόσο η κυβέρνηση επιμένει, ότι η απελευθέρωση της πατέντας των εμβολίων κατά του κορονοϊού βασίζεται σε πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τον περσινό Απρίλιο. Κυβερνητικές πηγές για το θέμα της παγκόσμιας χρήσης των πατεντών των εμβολίων «υπενθυμίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ», που όπως σημειώνουν, «προσπαθεί ξανά να καλλιεργήσει εντυπώσεις, αναζητώντας θετική δημοσιότητα», ότι η πρόταση για τη χρήση των πατεντών ως παγκόσμιο αγαθό είχε διατυπωθεί σε παρέμβαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σε στήριξη της πρότασης του Ηλία Μόσιαλου που είχε δημοσιευθεί στην «Frankfurter Allgemeine Zeitung» στις 6 Απριλίου του 2020.

Επίσης επισημαίνουν ότι «στη συνέχεια, στις 4 Μαΐου 2020, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας στη Διάσκεψη Δωρητών κατά του κορονοϊού, στο πλαίσιο της διεθνούς πρωτοβουλίας Coronavirus Global Response δήλωνε: "Η ανακάλυψη και η απόδειξη της αποτελεσματικότητας ενός εμβολίου θα είναι μία από τις κύριες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε, ως ανθρωπότητα. Αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Το εμβόλιο θα πρέπει να παραχθεί σε επαρκείς ποσότητες, στο μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα. Θα πρέπει να είναι διαθέσιμο, σε προσιτή τιμή, σε ολόκληρο τον παγκόσμιο πληθυσμό, αρχής γενομένης από τους πιο ευάλωτους. Και πρέπει να διανεμηθεί παγκοσμίως σε ισότιμη βάση. Συνεπώς, προσυπογράφω το κάλεσμα και άλλων ηγετών που έχουν λάβει μέρος σε αυτή τη διάσκεψη, το εμβόλιο - όποτε εφευρεθεί - θα πρέπει να κηρυχθεί παγκόσμιο δημόσιο αγαθό. Πιστεύω ότι αυτό είναι μία αρχή στην οποία πρέπει να συμφωνήσουμε και ένα σημαντικό μήνυμα που όλοι πρέπει να στείλουμε σήμερα"». «Κι αυτή η θέση εξακολουθεί να ισχύει» προσθέτουν.

ΣΥΡΙΖΑ: Ας σταματήσει να αυτογελοιοποιείται ο κύριος Μητσοτάκης

Από τον ΣΥΡΙΖΑ σημειώνουν ότι η σχετική πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, την οποία είχε καταθέσει πρώτη φορά τον Γενάρη ενώπιον της Προέδρου της Δημοκρατίας, έχει γίνει αποδεκτή και έχει επικροτηθεί δημόσια από τον επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης και από χθες και από τον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, κίνηση η οποία - με φόντο την τραγωδία της Ινδίας - αλλάζει άρδην τα παγκόσμια δεδομένα στον εμβολιαστικό «πόλεμο».

Υπενθυμίζουν πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν στις 15 Ιανουαρίου κλήθηκε να πάρει θέση στη Βουλή για την πρόταση του κ. Τσίπρα, τη χλεύαζε μιλώντας για «εμβολιόδεντρα» και σημειώνοντας σκωπτικά πως «πάλι καλά που δεν ζητήσατε να κρατικοποιηθούν Pfizer και AstraZeneca με ένα νόμο και ένα άρθρο».

 

Η ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ έχει ως εξής: «Αντί να αυτογελοιοποιείται ο κ. Μητσοτάκης για την άρση της πατέντας στα εμβόλια, να το θέσει επίσημα έστω και τώρα στην Κομισιόν» Ο κ. Γεραπετρίτης ολοκλήρωσε σήμερα τον εξευτελισμό του κ. Μητσοτάκη για το θέμα της πατέντας, επιβεβαιώνοντας ποιος έκανε χθες τις γελοίες διαρροές ότι δήθεν ο Έλληνας πρωθυπουργός ανέλαβε ανάλογη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία.

Επειδή μάλλον ξεχνάει εύκολα, του θυμίζουμε ότι στις 15 Ιανουαρίου ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή, κληθείς να πάρει θέση για την πρόταση του κ. Τσίπρα να αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την άρση του καθεστώτος της πατέντας, ώστε να μπορούν να παράγονται εμβόλια μαζικότερα από περισσότερες φαρμακοβιομηχανίες, μιλούσε για «εμβολιόδεντρο» και ειρωνευόταν λέγοντας πως «πάλι καλά που δεν ζητήσατε να κρατικοποιηθούν Pfizer και AstraZeneca με ένα νόμο και ένα άρθρο».

Η πρόταση όμως του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και του κ. Τσίπρα από την αρχή του έτους για άρση του καθεστώτος της πατέντας στα εμβόλια, κατατέθηκε τόσο από ευρωβουλευτές και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία στο ευρωκοινοβούλιο και στο Συμβούλιο της Ευρώπης, όσο και σε τηλεφωνική επικοινωνία του Αλέξη Τσίπρα με τον επικεφαλής του ΠΟΥ κ. Τέντρος. Η πρόταση τελικά υιοθετήθηκε επισήμως από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και πλέον και από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Καλό θα ήταν η κυβέρνηση και ο κ. Μητσοτάκης αντί να αυτογελοιοποιούνται, να βρουν το θάρρος, έστω και με καθυστέρηση να αναγνωρίσουν το σφάλμα τους και να καταθέσουν έστω και τώρα επίσημη πρόταση στην Κομισιόν για άρση της πατέντας.»

Στο ζήτημα αναφέρθηκε και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας με ανάρτησή του στο facebook. «Όταν το Γενάρη ζητούσα από τον κ. Μητσοτάκη να αναλάβει ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την άρση της πατέντας στα εμβόλια, με χλεύαζε στη Βουλή κατηγορώντας με ότι θέλω να καταργηθεί η "ελεύθερη αγορά" με έναν νόμο και ένα άρθρο». Η πανδημία αποτελεί ιστορική τομή. Και ήρθε η ώρα να θέσουμε την ανθρώπινη ζωή πάνω από τα κέρδη», σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ .

Πάρτι στο twitter με παλιότερες δηλώσεις Μητσοτάκη-στελεχών ΝΔ για το ζήτημα

Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως η είδηση προκάλεσε πλήθος σχολίων από τους χρήστες του twitter, οι οποίοι με τη σειρά τους υπενθυμίζουν τις απαξιωτικές εκφράσεις του πρωθυπουργού για την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα.

Παράλληλα, στην επιφάνεια έρχονται ξανά κάποιες αντίστοιχες δηλώσεις για το ζήτημα από στελέχη της ΝΔ, όπως ο Νίκος Ρωμανός, ο οποίος είχε κάνει λόγο για «μπούρδες» και η Σοφία Βούλτεψη, η οποία είχε αναρωτηθεί χαρακτηριστικά: «Τι να την κάνει την πατέντα η Ε.Ε.; Κορνίζα;»

TVXS

Which side are you on εργατοπατέρες;...

 Δεν ξέρω τι είναι πιο τραγικό, μια κυβέρνηση που καταργεί το οκτάωρο για περισσότερες ώρες εργασίας, την ώρα κατά την οποία στην Ευρώπη συζητούν για επτάωρο και τετραήμερο, ή μια συνδικαλιστική ηγεσία που δεν μπαίνει καν στον κόπο να προκηρύξει μια απεργία για τα μάτια τού κόσμου. 

Η ΓΣΕΕ ισχυρίζεται πως δεν προχώρησε σε απεργιακή κινητοποίηση- έσωσαν το συνδικαλιστικό γόητρο μεμονωμένα συνδικάτα- γιατί η κυβέρνηση δεν είχε δώσει σε δημόσια διαβούλευση το εργασιακό νομοσχέδιο. Λες και Μητσοτάκης- Χατζηδάκης δεν το προπαγανδίζουν συνεχώς ή λες και η ηγεσία τής ΓΣΕΕ δεν έχει ενημερωθεί κατ' ιδίαν για το περιεχόμενό του...

Θα ήταν καλύτερα τα πράγματα αν το ΠΑΜΕ, χρησιμοποιώντας ακόμα και βία, είχε καταφέρει να κερδίσει την ηγεσία τής ΓΣΕΕ; Όχι βεβαίως, όπως δεν είναι πραγματικός προστάτης των εργαζόμενων κανένας που τους θεωρεί αποκλειστική του πελατεία κι απαγορεύει τρόπον τινά σε άλλους να τους προστατεύουν επίσης. Γενικώς, όποιος έχει απονείμει στον εαυτό του ή στο κόμμα του αυτού του είδους το ρόλο μάλλον τον νταβατζή παριστάνει παρά προσφέρει σημαντική υπηρεσία στο εργατικό κίνημα...

Όταν οι πιο παραγωγικές ηλικίες έχουν ξεχάσει ή δεν έχουν γνωρίσει ποτέ τι σημαίνει καλοπληρωμένη οκτάωρη και πενθήμερη εργασία είναι λογικό το έκτρωμα που έρχεται σε λίγες ημέρες στη Βουλή να μην τις φαίνεται και τόσο κακό. Ομοίως, όταν έχουν εθιστεί στο να πληρώνουν ακόμα και για τον αέρα που αναπνέουν, τις μοιάζει λογικό να πληρώνουν τα κράτη για τα εμβόλια κατά τού κοροναϊού... 

Το ίδιο ξεπερασμένοι δείχνουν και οι κάθε λογής εργατοπατέρες. Γι' αυτό και ναι μεν παραμένει απαραίτητη η οργάνωση των εργαζόμενων και των εργατών όσο διαρκούν οι ταξικές συγκρούσεις, όσο όμως πιο συλλογική και πιο από τα κάτω είναι τόσο περισσότερες και οι πιθανότητες επιτυχίας της. Ιδίως όταν κάποιοι που φοράνε την ίδια φανέλα είναι πληρωμένοι από τον αντίπαλο και είτε μαρκάρουν με τα μάτια είτε εξειδικεύονται στα αυτογκόλ...

τρυπιο ευρω 

Δελτίο επικίνδυνων εργασιακών φαινομένων

Η αξιοπρεπής εργασία είναι δικαίωμα και ο αγώνας γι’ αυτήν υποχρέωση μας

της Τζώρτζιας Ρασβίτσου

Μπροστά στη μεγάλη θύελλα που έρχεται για να σαρώσει εργασιακά δικαιώματα, να αποδιαρθρώσει τα εργασιακά κεκτημένα και να δημιουργήσει όρους εργασίας που θα επιτείνουν την δυσχερή ούτως ή άλλως θέση των εργαζομένων, έτσι ώστε να επιτρέψουν στο μεγάλο κεφάλαιο να συνεχίσει απρόσκοπτα την κερδοφορία του και τις κοινωνικές ελιτ να συνεχίσουν με ταξικό φανατισμό την εκμετάλλευση των πιο αδύναμων στρωμάτων, η αντίσταση των εργαζόμενων δεν είναι εύκολη υπόθεση.

Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι το προλεταριάτο του 21ου αιώνα περιλαμβάνει όχι μόνο εργάτες, αλλά όλους τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους, πρεκάριους, άνεργους διπλωματούχους ή όχι, και φυσικά μετανάστες που τα εργασιακά τους δικαιώματα έχουν παραμείνει στον 19ο αιώνα, αντιλαμβάνεται ότι οι διαφορετικές αφετηρίες και οι διαφορετικές προσδοκίες των εργαζόμενων δυσκολεύουν τον δρόμο προς τον παράδεισο.

Ορμητικά ποτάμια φουσκώνουν κατά καιρούς, που όμως χωρίς ταυτότητα καταλήγουν αργά ή γρήγορα να χύνονται στους υπονόμους. Η ορμή τους πάει χαμένη.

Ο αγώνας για τα εργασιακά δικαιώματα προϋποθέτει καλή ενημέρωση, συνειδητοποίηση και συνεργασία. Οι λαϊκοί αγώνες προϋποθέτουν αλληλεγγύη.

Σήμερα είμαστε στους δρόμους σε μια διαφορετική Πρωτομαγιά, για να φωνάξουμε ότι οι λαϊκοί αγώνες δεν έχουν σύνορα, δεν έχουν πατρίδα, έχουν όμως χρώμα. Βάφτηκαν με το αίμα των εργατών όλου του κόσμου και του δικού μας Σικάγου: των προσφύγων καπνεργατών του Αγρινίου, της Καβάλας, του Βόλου, της Θεσσαλονίκης του 1936. Βάφονται καθημερινά με το χρώμα της ελπίδας όλων όσων δεν παραδέχονται την ήττα και συνεχίζουν να αντιστέκονται.

Η αξιοπρεπής εργασία είναι δικαίωμα και ο αγώνας γι’αυτήν υποχρέωση μας.

mplokia.gr

Αλλα λέω, άλλα κάνω και αμαρτία δεν έχω!

του Τάσου Παππά

«Στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται, αλλά δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται, αλλά δεν λέγονται». Την είπε δεν την είπε τη συγκεκριμένη φράση ο «πάπας» του εγχώριου αστισμού Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν έχει και μεγάλη σημασία. 

Άλλωστε και για άλλες φράσεις του που έχουν περάσει στην Ιστορία δεν έχουμε πειστήρια «ενοχής», ωστόσο του αποδίδονται και όσο ζούσε δεν τις είχε διαψεύσει.

Ηταν ένας ασφαλής τρόπος αυτοκριτικής. Δεν γινόταν δημόσια, για να μην πληγεί το αλάθητό του που τόσο πολύ φρόντισαν ο ίδιος και οι αγιογράφοι του να προστατεύσουν. Αναγνώριζε εμμέσως λάθη και κυρίως κρατούσε αποστάσεις από γεγονότα που συνέβησαν την εποχή της παντοδυναμίας του, τα οποία δεν ήθελε να χρεωθεί.

Επί της ουσίας: στο εισαγωγικό απόφθεγμα, που διεκδικεί δάφνες αιώνιας αλήθειας, έχουμε σε ίσες δόσεις τη δημαγωγία και τον κυνισμό. Είναι εκτός πραγματικότητας; Κάθε άλλο. Και αυτός και όσοι βρέθηκαν σε θέσεις εξουσίας εφάρμοσαν τον κανόνα, παρά τα περί του αντιθέτου διαδιδόμενα και παρά τις προσπάθειες που έκαναν να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους ως πρυτάνεις της συνέπειας, κατηγορώντας τους πολιτικούς αντιπάλους τους για εκμαυλισμό των πολιτών με ψέματα και πομπώδεις διακηρύξεις. Εταξαν πολλά που δεν τα έκαναν και έκαναν πολλά που δεν τα είχαν πει.

Ο χαρισματικός Ανδρέας Παπανδρέου μιλούσε για σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, αυτοδιαχείριση, έξοδο από το ΝΑΤΟ, δημοψήφισμα για την ΕΟΚ. Δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι οι συσχετισμοί εντός και εκτός Ελλάδας ήταν αρνητικοί; Ο Κώστας Σημίτης ισχυριζόταν ότι έχτιζε την ισχυρή Ελλάδα και διατυμπάνιζε την αποφασιστικότητά του για αυστηρή τήρηση των κανόνων χρηστής διαχείρισης και στη συνέχεια είδε τη διαφθορά να φουντώνει και να ακουμπά πολύ κοντινούς συνεργάτες του.

Η προτροπή του «να πάνε στον εισαγγελέα όσοι καταγγέλλουν σκάνδαλα» και το κυνικό «αυτή είναι η Ελλάδα» τον εξαγνίζουν; Ο Κώστας Καραμανλής υποσχέθηκε επανίδρυση του κράτους και εξάρθρωση της διαπλοκής. Φανταζόταν ότι το κόμμα του θα ήταν πρόθυμο να υπηρετήσει πολιτικές που θα έρχονταν σε σύγκρουση με τα ιερά και τα όσια της παράταξης;

Ο Γιώργος Παπανδρέου οραματίστηκε να μετατρέψει την Ελλάδα σε «Δανία των Βαλκανίων». Αν και η κατάσταση που θα κληρονομούσε και είχε ενημερωθεί γι’ αυτήν μάλλον σε τριτοκοσμική χώρα παρέπεμπε, κατασκεύασε ένα ρητορικό σχήμα για να δελεάσει το εκλογικό ακροατήριο;

Ο Αντώνης Σαμαράς καταψήφισε το πρώτο Μνημόνιο γιατί διαφωνούσε με το μείγμα πολιτικής, αλλά στη συνέχεια υπέγραψε Μνημόνιο με χειρότερους όρους. Λειτούργησε σαν κλασικός οπορτουνιστής γιατί η μοναδική έγνοια του ήταν να γίνει πρωθυπουργός; Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι μπορεί να σκίσει τα μνημόνια. Ηταν θύμα ενός ζαβλακωμένου βολονταρισμού;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαλαλούσε urbi et orbi ότι θα αλλάξει τη χώρα και θα τσακίσει τον λαϊκισμό, αλλά πορεύεται σαν ένας κλασικός δεξιός πολιτικός που νομίζει ότι το κόμμα του είναι ο ιδιοκτήτης των χώρας: μαζικοί διορισμοί μετακλητών, ποδηγέτηση των ανεξάρτητων αρχών, σκανδαλώδεις ρυθμίσεις υπέρ των κολλητών, απευθείας αναθέσεις σε φίλους επιχειρηματίες, μέτρα υπέρ των πλουσίων, θεαματικές κωλοτούμπες στα λεγόμενα εθνικά θέματα χωρίς μια συγγνώμη, γονυκλισίες στη διαπλοκή, μαζικές εκστρατείες συκοφάντησης των πολιτικών αντιπάλων του, υπονόμευση του κράτους δικαίου, ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής και μπόλικη καταστολή, για να συνετιστούν οι… αιρετικοί. Συνδυασμός δημαγωγίας και κυνισμού. Το ερώτημα είναι αν την ώρα που εκτόξευαν τις βαρύγδουπες δεσμεύσεις τους ήξεραν ότι δεν πρόκειται να υλοποιηθούν ή αν είχαν πιστέψει ότι μπορούσαν να γίνουν. Υπάρχει δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στην εσκεμμένη εξαπάτηση και στην αυταπάτη.

Ανάγωγα

«Εκατοντάδες εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων επιστράτευσαν οι φαρμακευτικοί κολοσσοί προκειμένου να μπλοκάρουν την πρόταση για προσωρινή αναστολή της πατέντας των εμβολίων τους». Χρηματοδοτήθηκαν πλουσιοπάροχα από τα κράτη, στη συνέχεια πούλησαν πανάκριβα την πραμάτεια τους και τώρα μοιράζουν μίζες για να αποτρέψουν την παρέμβαση των κρατών. Πώς το είπε ο Μητσοτάκης στον Τσίπρα; «Τι θέλετε, να κρατικοποιήσουμε τις εταιρείες;» Πιπέρι στη γλώσσα!

EFSYN

Από το «όχι ρε πο%@$%^τη μου, συγκέντρωση ξέχασα να βάλω» και το «Τι γίνεται ψευτοεπαναστάτες της π0R^%$δής; Πάλι καφέ πίνετε;» μέχρι…

Από το Γιάννη Ανδρουλιδάκη (Ευγένιο Αγριμάκη), δημοσιογράφο

Τα τελευταία πέντε χρόνια ζω πολύ κοντά στο κτίριο της ΓΣΕΕ. Όταν λέμε πολύ κοντά, τύπου 100 μέτρα απόσταση.

Άνθρωπος τεμπέλης και ράθυμος, πίνω συχνά τον καφέ μου διανύοντας αυτά τα 100 μέτρα όλα κι όλα, στο καφέ απέναντι από την πύλη της ΓΣΕΕ στον πεζόδρομο της Αινιάνος.

Σε αυτό το διάστημα των πέντε χρόνων, είχα έτσι αρκετές φορές την ευκαιρία να θαυμάσω την αγέρωχη είσοδο στο κτίριο του πρόεδρου της ΓΣΕΕ, του φυσικού ηγέτη της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, του Γιάννη του Παναγόπουλου: η θωρακισμένη BMW στρίβει με ελεγχόμενη ταχύτητα από την Αλεξάνδρας, καβαλάει τον πεζόδρομο, φτάνει στο ύψος της καφετέριας, σταματάει, το φιμέ τζάμι του οδηγού ανοίγει, βγαίνει μια φάτσα βγαλμένη από το Goodfellas του Σκορτσέζε από το παράθυρο, λέει «τις καρέκλες λίγο παιδιά, να περάσουμε», μαζευόμαστε να περάσει η BMW να μπει στο παρκινγκ, και λίγο πριν μπει ξανασταματά, ανοίγει η πόρτα του συνοδηγού και βγαίνει ο πρόεδρος, με το πούρο στο χέρι και ένα κουστούμι πάντα λίγο τσαλακωμένο. Χαιρετά αν δει μπροστά του τίποτα εργαζόμενους της ΓΣΕΕ ή του ΙΝΕ με την ίδια πάντα φράση («Τι γίνεται ψευτοεπαναστάτες της πορδής; Πάλι καφέ πίνετε;») και έπειτα μπαίνει στη Συνομοσπονδία του, όπως μπαίνει κανείς στα ιδιαίτερα διαμερίσματά του, εκεί που και οι βασιλιάδες πηγαίνουν μόνοι.

Θαυμάζω αυτόν τον άνθρωπο. Όχι τόσο για το τσαλακωμένο κουστούμι, τα φιμέ τζάμια, το πούρο και τα κρύα αστεία μαλάκα θείου, όσο για αυτή την ικανότητά του να παραμένει ακλόνητος μέσα σε έναν κόσμο που κλονίζεται, ακίνητος σε ένα τρένο που κινείται, στωικός και κατανοητικός σαν το Άγαλμα του Πουλόπουλου. Ήμουν νέο παιδί που ξεκινούσε στη δημοσιογραφία όταν ο Παναγόπουλος ανέλαβε πρόεδρος της ΓΣΕΕ και είχα αναλάβει να στήσω τη σελίδα με την είδηση. Τα παιδιά μου ήταν τότε αγέννητα, ο ΠΑΟΚ είχε σέντερ φορ τον Σάντορ Τόργκελε, στην Α’ Εθνική έπαιζε ο Ακράτητος Σπάτων και στον Λευκό Οίκο ο Τζορτζ Μπους. Από τότε η Ελλάδα πέρασε δύο μεγάλες οικονομικές κρίσεις και ετοιμάζεται να μπει στην τρίτη. Άλλαξε οκτώ φορές πρωθυπουργό και άλλες πέντε πρόεδρο του ΣΕΒ, έχασε το μισό ΑΕΠ της, έχασε το ΠΑΣΟΚ της, έχασε από τα Νησιά Φερόε στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2014, αλλά ένα πράγμα έμεινε σταθερό για να μας θυμίζει τα νιάτα μας που χάθηκαν άδοξα: ο Γιάννης ο Παναγόπουλος στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, απόδειξη της απαντοχής της εργατικής τάξης στις κακουχίες και της σταθερότητας με την οποία βαδίζει στο ιστορικό της πεπρωμένο, κοντά 20 χρόνια τώρα.

Σήμερα στη χώρα είχαμε την κρατική εκδοχή της εργατικής πρωτομαγιάς. Δηλαδή με διάταγμα βασισμένο στο νόμο, η κυβέρνηση όρισε τη σημερινή μέρα πρωτομαγιάτικη αργία. Συνδικάτα, ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα, η ΑΔΕΔΥ, αγνόησαν την κρατική αργία, και κήρυξαν απεργία για την 6η Μαΐου, ενάντια σε έναν νόμο που έρχεται να απελευθερώσει το ωράριο εργασίας, να καταργήσει το 8ωρο για να επιτρέψει το 10ωρο, να εξαφανίσει τις πληρωμένες υπερωρίες, να επιβάλει τον κρατικό έλεγχο στον συνδικαλισμό. Όχι όμως ο Γιάννης ο Παναγόπουλος. Με τη σοφία των ατελείωτων χρόνων στη φυσική ηγεσία της εργατικής τάξης, κατάλαβε ότι δεν είναι τώρα καιρός για ηρωισμούς. Μόνος του ανάμεσα σε όλους, ψύχραιμος, αποφασισμένος, διαφορετικός, αποδέχτηκε την κρατική αργία, κήρυξε κι αυτός πρωτομαγιά σήμερα. Έβγαλε μάλιστα και αφίσα.

Η αφίσα, βγαλμένη από την αισθητική των χαρτοπανό «Καθημερινά μπάνια στη Λούτσα» της δεκαετίας του ’80, καταλήγει με το εμπνευσμένο σύνθημα «Γιατί είμαστε άνθρωποι και πρέπει να ζήσουμε!!!». Η χρήση τριών θαυμαστικών προκάλεσε ερωτήματα στον κόσμο της εργασίας. Τι θαύμασε σε αυτή τη φράση ο Γιάννης ο Παναγόπουλος και επέλεξε αυτή τη στίξη; Τι τον εξέπληξε; Να ήταν η ανάγκη έμφασης στην επίκληση ηθικού πανικού αυτού του «πρέπει»; Και στην τελική γιατί «πρέπει»; Τόσοι άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα, εμείς γιατί πρέπει να ζήσουμε; Να ήταν ο ενθουσιασμός τους που επρόκειτο για ανθρώπους; Ίσως δεν μάθουμε ποτέ.

Όπως δεν θα μάθουμε ποτέ τι έγινε και στην αφίσα αυτή η ΓΣΕΕ ξέχασε να καλέσει σε συγκέντρωση, μετατρεπόμενη στη μοναδική συνδικαλιστική συνομοσπονδία στον κόσμο που δεν διοργανώνει συγκέντρωση την πρωτομαγιά. Άραγε να υπάρχει κάποιο κρυφό μήνυμα πίσω από αυτό ή ο πρόεδρος το ξέχασε κι όταν γύρισε σπίτι είπε «όχι ρε πούστη μου, συγκέντρωση ξέχασα να βάλω»;

Έχω ωστόσο μία ένδειξη. Σήμερα το πρωί έπινα ξανά τον καφέ μου στον πεζόδρομο της ΓΣΕΕ, γιορτάζοντας μαζί με εκατοντάδες ακόμα ανθρώπους τη Μεταπολίτευση της γενιάς μας, την πτώση της δικτατορίας του Τσιόδρα. Ο Γιάννης ο Παναγόπουλος δεν έλειψε ούτε σήμερα από κοντά μας. Ήρθε με την BMW του, τα φιμέ τζάμια, το τσαλακωμένο κουστούμι, το πούρο του. Κατέβηκε, ανοίξαμε την αλυσίδα κι έγινε ένας από εμάς. Χαιρέτησε χαρούμενους δύο, τρεις, τέσσερις εργάτες γνωστούς του που έπιναν τον καφέ τους και πέρασε χαρούμενος την πύλη της Συνομοσπονδίας του. Ο Γιάννης Παναγόπουλος δεν ήθελε να αποκοπεί ούτε σήμερα από εκεί που χτυπάει η καρδιά της εργατικής τάξης, τα καφέ, και να πάει να απομονωθεί με 10 μπαρμπάδια στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Αυτό με γεμίζει αισιοδοξία. Αν ο Γιάννης ο Παναγόπουλος θέλει να είναι εκεί που είναι οι εργαζόμενοι, θα είναι μαζί μας και μεθαύριο, στην απεργία που προσπάθησε να σπάσει σε συνεργασία με την κυβέρνηση. Θα είναι ξανά μαζί μας.

Πέμπτη 6 Μαΐου, 10:30 το πρωί, στα Προπύλαια. Τα λέμε εκεί, Πρόεδρε.

Πηγή: facebook Yannis Androulidakis (Evgenios Agrimakis)

Κυνικοί ως το τέλος

Στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας της ΝΔ, δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε γίνει μάρτυρες της αλαζονικής και εξόφθαλμα προκλητικής συμπεριφοράς τόσο του πρωθυπουργού όσο και στελεχών της κυβέρνησης και του κόμματός του

της Ανέττας Καββαδία

Είναι ο κυνισμός ο αδίστακτος πραγματισμός της εξουσίας;

Το ερώτημα προέκυψε αβίαστα βλέποντας και ακούγοντας προ ημερών την Σοφία Βούλτεψη, με θυμωμένο ύφος και κουνώντας το δάχτυλο, να προχωρά σε μια σοκαριστικά αφοπλιστική παραδοχή και να νουθετεί το τηλεοπτικό κοινό: «λέει κάποιος, εγώ δεν μπορώ να πάω στο σπίτι μου στην εξοχή και μπορεί να έρθει ο τουρίστας; Ο τουρίστας δεν είναι απλός τουρίστας. Ο τουρίστας είναι αυτός που φέρνει χρήματα στη χώρα. Άρα πάντοτε θα κάνουμε κάποια θυσία. Δεν το κάνει για τον εαυτό του. Το κάνει γιατί ο τουρίστας που θα’ ρθει, θα ξοδέψει χρήματα».

Έτσι απλά, χωρίς (;) να συναισθάνεται το τι ακριβώς λέει, χωρίς επίγνωση της βαρύτητας των λεγομένων της, αποκαλύπτει αυτό που ψιθυρίζεται πια παντού: πως αν δεν ήταν ο τουρισμός, πιθανότατα τα μέτρα για τους γηγενείς να ήταν διαφορετικά.

Στη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας της ΝΔ, δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε γίνει μάρτυρες της αλαζονικής και εξόφθαλμα προκλητικής συμπεριφοράς τόσο του πρωθυπουργού όσο και στελεχών της κυβέρνησης και του κόμματός του. Οι τελευταίες φωτογραφίες του Κυριάκου Μητσοτάκη να ποζάρει χαμογελώντας έχοντας μόλις αγοράσει τσουρέκια στην Θεσσαλονίκη – φωτογραφίες που ήρθαν λίγες μόλις μέρες μετά την τούρτα γενεθλίων του Κωστή Χατζηδάκη που έγινε viral στο διαδίκτυο αφού συμπύκνωνε όλη την αναλγησία της νεοφιλελεύθερης λογικής των ιδιωτικοποιήσεων – όπως και η δήλωση του Μάκη Βορίδη περί «πολιτικής αποτίμησης» των πάνω από 10.000 νεκρών της πανδημίας, δεν είναι παρά μια ακόμη ψηφίδα σε ένα μωσαϊκό που αποτυπώνει ανάγλυφα πως η ενσυναίσθηση και η κοινωνική γείωση δεν είναι το… φόρτε των κυβερνώντων.

Ξεκινώντας από την παραδοχή πως στον εφαρμοσμένο νεοφιλελευθερισμό υπάρχει ένας τύπος ανθρώπου –ο καριερίστας– που αποθεώνεται και διαφημίζεται σε κάθε δραστηριότητα, ας επιχειρήσουμε να τον μεταφέρουμε στο πεδίο της πολιτικής. Και ας ανιχνεύσουμε τα χαρακτηριστικά του. Η χώρα, άλλωστε, κυβερνάται από μία τέτοια κάστα πολιτικούς καριερίστες που βλέπουν την πολιτική ως επάγγελμα - αλλά και ως κληρονομικό δικαίωμα, κάποιοι εξ αυτών - και την εξουσία, δηλαδή τον κυβερνητισμό, ως ιδεολογία.

Ο καριερίστας της πολιτικής δεν μπορεί παρά να είναι κυνικός στο πλαίσιο μιας προσπάθειας “ιδεολογικοποίησης” της στρέβλωσης που ενσαρκώνει, υλοποιεί, συχνά δε πιστεύει και ως αληθή. Δεν χρειάζεται να είναι ούτε ο πιο μορφωμένος, ούτε ο πιο έξυπνος. Χρειάζεται να είναι αυτός που επιθυμεί περισσότερο το “έχειν” και που την επιθυμία του αυτή μπορεί να την εμφανίζει σαν ικανότητα, πράγμα για το οποίο άλλωστε εδώ και δεκαετίες διαμορφώνεται το κατάλληλο ιδεολογικό πλαίσιο (με προώθηση - από την οικογένεια και το σχολείο έως τα ΜΜΕ και την πολιτική - όλων των στερεοτύπων του συστήματος εξουσίας).

Είναι αλήθεια πως η ελληνική- και όχι μόνο- κοινωνία ηγεμονεύθηκε από τον καριερισμό, ιδίως τις τελευταίες δεκαετίες. Η ιδιωτική τηλεόραση, ο ψευτοεκσυγχρονισμός, η αισθητική της χούντας που επιβίωσε του μεταπολιτευτικού ριζοσπαστισμού και ενέσκηψε εκ νέου, η λοιδορία και η γραφικοποίηση κάθε λαϊκού, προοδευτικού κινήματος, ανήγαγαν σε πρότυπο τον συγκεκριμένο ανθρωπότυπο. Ο καριερίστας δεν είναι απλά ένα αποτέλεσμα του συστήματος εξουσίας: εισέρχεται στον εξουσιαστικό πυρήνα του, καθίσταται ο χρήσιμος και κυνικός υπηρέτης του, το παράλογα, χυδαία εγωκεντρικό ον. Εξ ου και μπορεί να πει κάθε ψέμα, να πατήσει κάθε αρχή, να υπηρετήσει κάθε συμφέρον.

Ο κυνισμός της εξουσίας - που δεν πρέπει να συγχέεται με τον πραγματισμό στην εφαρμοζόμενη πολιτική - είναι θρασύς, ωμός, στυγνός, αδιάφορος για την κατάσταση που βρίσκεται αυτός στον οποίο απευθύνεται. Και οι εκφραστές του δεν είναι απλά αναίσθητοι. Είναι επιθετικοί, μισάνθρωποι, αντικοινωνικοί. Αρκεί να είναι καλά οι ίδιοι και το σινάφι τους, αρκεί οι ευθύνες να μην τους ακουμπούν. Το τελευταίο «κατόρθωμα» της κυβέρνησης της ΝΔ - με το ακαταδίωκτο μελών των τριών Επιτροπών Υγείας, μεταξύ αυτών και πολιτικά στελέχη - είναι απολύτως ενδεικτικό της συγκεκριμένης νοοτροπίας.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, οι κυνικοί αυτοί καριερίστες συνιστούν μια διαρκή υπόμνηση προς την κοινωνία για το πού οδηγείται όταν εκχωρεί τις ευθύνες της, όταν παραδίδεται στην «αυθεντία» της εξουσίας και των ειδικών, όταν αναθέτει τις προσδοκίες της, όταν έχει μόνο ελπίδες αντί για θέσεις, όταν αποθεώνει την ισχύ χωρίς αξίες.

Και το ερώτημα που γεννάται: είναι ο κυνισμός του καριερίστα ανίκητος; Φαντάζει ανίκητος ως τη στιγμή που αρχίζει και παραδίδεται στην ύβρη. Έως ότου αρχίζει και πιστεύει την ίδια του την προπαγάνδα. Μέχρι τη στιγμή που γεννά με την πολιτική του τόσα ερείπια, ώστε η όποια προπαγάνδα καθίσταται ανεπαρκής. Η πτώση του καριερίστα -αν και όχι απαραιτήτως του καριερισμού- ξεκινά όταν η αυταρέσκεια καταλαμβάνει τον ίδιο και το επιτελείο του σε τέτοιο βαθμό που να θεωρεί ότι οι “από κάτω” θα τα δεχτούν όλα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δείχνουν να βαδίζουν ήδη σε αυτό το μονοπάτι. Την ώρα που η χώρα θρηνεί πάνω από 10 χιλιάδες νεκρούς, σημαντικότατα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να ριζοσπαστικοποιούνται με πρωτόγνωρους τρόπους, με ένταση, έμπνευση και φρεσκάδα, έξω από γνωστές κομματικές φόρμες (είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα των Support Art Workers). Φαίνεται να επαναπροσδιορίζουν τη σχέση τους με την πολιτική απορρίπτοντας λογικές εργαλειοποίησής τους και προϊδεάζουν για τη σύγκρουση που θα γίνει εκεί που γίνεται πάντα: στον δρόμο. Ο οποίος – φροντίζει η κυβέρνηση γι΄ αυτό- δείχνει να ξαναζωντανεύει για τα καλά.

Εποχη

Ποιος είναι ο παιδαγωγικός στόχος των SMS;

«Ο πολίτης αποκλεισμένος μέσα στο σπίτι του είναι πειθαρχημένος, δαμασμένος, αδύναμος, κανονικοποιημένος και καταναλωτικά προγραμματισμένος»

του Στράτη Ελισσαίου

«Σε τι μας εκπαιδεύουν;»  

Ίσως ήταν η πιο ήπια αντίδραση και εύλογη απορία για την δήλωση του υπουργού περί παιδαγωγικής χρήσης των SMS. Είναι αναγκαία η διερεύνηση, καθώς δεν είναι ξεκάθαρος ο σκοπός της διαπαιδαγώγησης.

Αυτό που φόβιζε πάντα τις συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις ήταν η έκθεση και η παρουσία των ανθρώπων στο δημόσιο πεδίο.  Ο φόβος αυτός υπήρχε από την εποχή που ο προτεσταντισμός με κυρίαρχες αρχές του την σκληρή εργασία και τον ατομικισμό, τέθηκε στην υπηρεσία της καπιταλιστικής προόδου, συνεχίστηκε με την Θάτσερ να δηλώνει «δεν υπάρχει κοινωνία υπάρχει το άτομο και η οικογένεια» και έφτασε έως σήμερα.

Οι πολίτες καθώς διασχίζουν το κατώφλι του σπιτιού τους και ορμούν στον δημόσιο χώρο, ενδύονται τον πολιτικό τους χαρακτήρα και συναντώνται με την ετερότητα, επικοινωνώντας ιδέες και δράσεις. Αυτή η απρόβλεπτη συνάντηση απειλεί την κανονικοποίηση και συστηματοποίηση του κοινού χώρου αφήνοντας πολιτικές και κοινωνικές δράσεις εκτός ελέγχου.

Αντίθετα, ο πολίτης αποκλεισμένος μέσα στο σπίτι του είναι πειθαρχημένος, δαμασμένος, αδύναμος, κανονικοποιημένος και καταναλωτικά προγραμματισμένος. 

Είναι αναμφισβήτητη η δύναμη διάρρηξης αυτού του εγκλωβισμού από τα social media.

Όμως, τα συμβατικά συστημικά ΜΜΕ κατορθώνουν να έχουν υπό καθοδηγούμενη διαχείριση το κοινό τους, όσο αυτό παραμένει φυλακισμένο στην μιζέρια της καθημερινότητας. Παραμένει έτσι, μακριά από την πραγματική δύναμη της καθημερινής κοινωνικής ζωής, που εδράζεται στην δημιουργική ανταλλαγή ιδεών, στο κτίσιμο ποικίλων σχέσεων, στην συμμετοχή σε αγώνες και διεκδικήσεις.

Το φαντασιακό όνειρο κάθε κυριαρχικής εξουσίας είναι μία ουτοπικά τέλεια κυβερνώμενη πόλη, με την επιβολή μηχανισμών κανονικοποίησης του δημόσιου βίου.
Ίσως τελικά, η απάντηση στο ερώτημα «σε τι μας εκπαιδεύουν» βρίσκεται κρυμμένη σε αυτό το όνειρο.

Η παιδαγωγική χρήση των SMS φαίνεται να έχει σαν στόχο την πραγματοποίηση αυτής της φαντασίωσης, την εκπαίδευση δηλαδή των πολιτών στην αποδοχή του ελέγχου της κοινωνικής τους ζωής κάτι που μέχρι τώρα ήταν αδιανόητο.

Μέσα στην πανδημία όπου η διακυβέρνηση ασκείται με την επιβολή μιας κατάστασης εξαίρεσης, αυξάνονται οι προσδοκίες επιτυχίας των μηχανισμών εξουσίας να εκπαιδεύσουν τους πολίτες να ζουν στην νέα κανονικότητα. Να γίνουν δηλαδή μία απόλυτα προγραμματισμένη συλλογική οντότητα, υποταγμένη στην επιβαλλόμενη καταστατικοποίηση.

Τέτοιες κανονικοποιήσεις σταδιακά εισάγονται στο θεσμικό πλαίσιο μέσα από διατάξεις και νόμους.  Και φυσικά ο  έλεγχος της πειθαρχικής εξουσίας και ασφάλειας, είναι σε πλήρη ανάπτυξη και δράση, πολλές φορές βιαίως, ώστε να εξασφαλίσει την υποταγή στους νέους κανόνες.

Η εξέλιξη βέβαια δεν είναι προδιαγραμμένη, παρόλο που αφθονούν τα τεχνολογικά υπερόπλα που μπορούν να υποστηρίξουν νέους μηχανισμούς εξουσίας. Η επιβολή συμπεριφοράς στην  δημόσια ζωή, υπαγόμενης σε πλήρη κυριαρχικό έλεγχο, είναι προς το παρόν ουτοπική επιθυμία.

Η κοινωνική έκφραση και δράση είναι πολλές φορές απρόβλεπτα ανατρεπτική και απειλητική και μπορεί να αποδομήσει τους σχεδιασμούς της κυρίαρχης εξουσίας.

Χρήση εννοιών από τους:
M. Foucault, W. Benjamin, H. Lefebvre, S. Stavrides, G. Agamben

κουτι πανδωρας

Απεργούμε και για όσα μας έχουν για μετά...

Ποιος να το φανταζόταν πως εν έτει 2021, με τις νέες τεχνολογίες να κάνουν θαύματα, στην Ελλάδα θα αναγκαζόμασταν να αμυνόμαστε για τη διατήρηση του οκτάωρου και δεν θα συζητούσαμε για την εβδομάδα των 35 ωρών με πλήρη δικαιώματα. 

Το εργασιακό νομοσχέδιο Μητσοτάκη- Χατζηδάκη δεν θα περάσει, θα περάσουν σαν οδοστρωτήρας από πάνω του τα εκατομμύρια των εργαζόμενων και των άνεργων που προσδοκούν σε μια καλύτερη ζωή, όχι στη διαιώνιση της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας. Η πρώτη απάντησή τους θα δοθεί στη μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση της Πέμπτης...

Ο Τζο Μπάιντεν έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πως ο νεοφιλελευθερισμός- όψη τού οποίου είναι οι φοροαπαλλαγές στους πλούσιους για να δημιουργήσουν τάχα θέσεις εργασίας- δεν πέτυχε ποτέ και πουθενά. Το ερώτημα είναι γιατί, εξακολουθεί να πλασάρεται στην Ελλάδα ως κάτι το νεωτερικό και μεταρρυθμιστικό. Η απάντηση είναι πως στη χώρα μας ο τριτοκοσμικός καπιταλισμός βρίσκει απήχηση στους άκριτους θαυμαστές τής Εσπερίας, οι οποίοι αδυνατούν να ξεχωρίσουν τα θετικά από τα αρνητικά της, με αποτέλεσμα να υιοθετούν τις αποτυχίες της και να σνομπάρουν τις επιτυχίες της...

Η κατάργηση του οκτάωρου, οι απλήρωτες υπερωρίες ή οι ατομικές συμβάσεις δεν θα μπουν στη ζωή μας με το επίμαχο νομοσχέδιο. Τις βιώνουμε εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Κάθε φορά, ωστόσο, που νομιμοποιείται ο εργασιακός μεσαίωνας δίνεται πάτημα στους ολετήρες των εργασιακών δικαιωμάτων να ψηλώνουν τον πήχη των απαιτήσεών τους, να ζητούν περισσότερα από τους εργαζόμενους και να δίνουν λιγότερα. Επομένως, ο αγώνας για να μην περάσει το νομοσχέδιο δεν αφορά τόσο το περιεχόμενό του όσο αυτά που μας έχουν για μετά. Γιατί σίγουρα μας έχουν κάτι και για μετά...

ΤΡΥΠΙΟ ΕΥΡΩ

Ξεδιαλύνοντας τις απορίες του Γ. Πρετεντέρη

του Στέλιου Κούλογλου

Δυσαρεστήθηκε ο Πρετεντέρης για την 70η θέση στην οποία κατρακύλησε η Ελλάδα στoν διεθνή κατάλογο των «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» για την ελευθερία των ΜΜΕ. «Κανείς δεν ξέρει ποια είναι τα κριτήρια της αξιολόγησης, ούτε ποιος τα επέλεξε και τα εφαρμόζει», έγραψε στο «Βήμα της Κυριακής». Θύμωσε μάλιστα επειδή ο κατάλογος «γίνεται αντικείμενο ερώτησης από τον Κούλογλου στο Ευρωκοινοβούλιο». 

Περίεργο γιατί τα κριτήρια της αξιολόγησης υπάρχουν φαρδιά πλατιά-και πολύ αναλυτικά- στην ιστοσελίδα της έγκυρης διεθνούς οργάνωσης και είναι επτά : πλουραλισμός, ανεξαρτησία των ΜΜΕ, δημοσιογραφικό περιβάλλον και λογοκρισία, νομοθεσία, διαφάνεια, υποδομές και καταχρήσεις(βία και κατάχρηση εξουσίας). Μάλλον δεν θα τα πρόσεξε.

Ύστερα απαριθμεί μια σειρά από χώρες, κυρίως του Τρίτου Κόσμου, που έχουν αξιολογηθεί καλύτερα από την Ελλάδα και αναρωτιέται πως γίνεται αυτό. Είναι απλό γιατί στις χώρες αυτές: 

► Στη Μαδαγασκάρη «που καταλαμβάνει επαξίως την 57η θέση», δεν βγήκε οδηγία, όπως έγινε στην ΕΡΤ, για να μην παίζει στο ραδιόφωνο ο Σταμάτης Κραουνάκης γιατί έδωσε μια επικριτική για την κυβέρνηση συνέντευξη. Ούτε η αρχισυντάκτρια μιας ψυχαγωγικής εκπομπής στοχοποιήθηκε από δύο κυβερνητικούς βουλευτές, γιατί ζήτησε από τον Σπύρο Γραμμένο, να τραγουδήσει το τραγούδι «Μαμά, μπαμπά, είμαι κουκουλοφόρος».

► Στο Πράσινο Ακρωτήριο δεν έχουν μεταφερθεί όλες οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (ΕΡΤ, ΑΠΕ) στον πρωθυπουργό, μαζί με την  ΕΥΠ. 

► Στη Γκάνα, στο πρακτορείο Ειδήσεων,  δεν αποσιωπούν τη δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βρετανίδα πρωθυπουργό για εφαρμογή και τήρηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, όπως έγινε με το Αθηναϊκό Πρακτορείο.  ‘Η την ανάλογη δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών  στο συνέδριο του Economist. ‘H τα ρεπορτάζ για το ξύλο στη Χίο, τον Φλεβάρη του 2000.

► Στο Τρινιτάτ δεν εκδίδουν ένταλμα σύλληψης εκδότη, γιατί δημοσίευσε το εξώδικο αστυνομικών της ΓΑΔΑ, όπως έγινε πρόσφατα με τον Κ. Βαξεβάνη. 

► Στη δημόσια τηλεόραση της Σουρινάμ, δεν εμφανίστηκε έγγραφη οδηγία , όπως στην ΕΡΤ: «Δεν παίζουμε το τραπέζι Μητσοτάκη στην Ικαρία - Παίζουμε πλάνα τον Λιγνάδη μόνο του, όχι με άλλους». 

► Στο Τιμόρ «που είναι στην 57η θέση », προς μεγάλη απορία του Πρετεντέρη, δεν έβγαλε το κυβερνητικό κόμμα ανακοίνωση για μια γελοιογραφία του Γιάννη Δερμεντζόγλου στιο Tvxs.

► Στη Μποτσουάνα δεν έχουν 7 τραυματίες φωτορεπόρτερ σε μια διαδήλωση, όπως έγινε τον Φεβρουάριο στην Ελλάδα.

► Στην Τζαμάικα δεν έχουν πάθει αμνησία οι δημοσιογράφοι για τις απόπειρες κυβερνητικής λογοκρισίας στην ίδια την εφημερίδα τους, όπως συνέβη με το Βήμα, όπως κατήγγειλε ο δημοσιογράφος Ζώης Τσώλης, στο άρθρο του για τη λογοκριτική παρέμβαση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας με τίτλο: «Προκλητική παρέμβαση Σταϊκούρα: Γιατί το γράψατε;»

► Το ίδιο δεν πάσχουν από αμνησία οι δημοσιογράφοι στην Ουρουγουάη, όπως συμβαίνει πάλι με τον Πρετεντέρη, όταν η διευθύντρια σύνταξης του Βήματος παραιτήθηκε, καταγγέλλοντας « ασφυκτική πίεση από το Μέγαρο Μαξίμου».  Ούτε κάνουν πλάτες στην ιδιοκτησία, όταν μια άλλη δημοσιογράφος, η Έλενα Ακρίτα, στην άλλη εφημερίδα (Νέα) όπου δουλεύει ο απορών Πρετεντέρης, παραιτήθηκε επειδή λογόκριναν άρθρο της.

► Στη δημόσια τηλεόραση στα νησιά Σαμόα, δεν λογοκρίνουν ακόμη και ρεπορτάζ για τη.. λογοκρισία στο διαδίκτυο. 

► Στη Μπουρκίνα Φάσο δεν έδωσαν 40 εκατομμύρια ευρώ (Λίστα Πέτσα και άλλες διευκολύνσεις σε καναλάρχες) εκ των οποίων 100.000 σε άγνωστο γυναικείο site επειδή έγραφε ότι η σύζυγος του πρωθυπουργού είναι καλογυμνασμένη. 

Με τόσα περιστατικά και τόση αποσιώπηση και λογοκρισία, σε καθημερινή βάση, ξέχασα κάτι; 

► A ναι. Γενικώς στην Αφρική,  δεν διορίζεται πρόεδρος της Εθνικής Ραδιοτηλεόρασης, ο διευθυντής του γραφείου τύπου του φύλαρχου. 

ΥΓ Η κατάταξη των κρατών μελών της ΕΕ (πριν τη δολοφονία Καραϊβάζ): Finland 2, Sweden 3, Denmark 4, Netherlands 6, Portugal 9, Belgium 11, Ireland 12, Germany 13, Estonia 15, Austria 17, Luxembourg 20, Latvia 22, Cyprus 26, Lithuania 28, Spain 29, France 34, Slovakia 35, Slovenia 36, Czech Republic 40, Italy 41, Romania 48, Croatia 56, Poland 64, Greece 70, Malta 81, Hungary 92, Bulgaria 112.

H διεύθυνση των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα με όλες τις επεξηγήσεις για τη βαθμολόγηση. 

TVXS