Εμείς, οι Αρχαίοι και οι Πανελλαδικές

Μακάρι τα παιδιά να απάντησαν με κριτική ευθύτητα στο θέμα τους, δίχως να προσφύγουν στις ετοιματζίδικες απαντήσεις του «εθνικά ορθού» ή του «μαθητικά δέοντος».

του Παντελή Μπουκάλα
Πανελλαδικές εξετάσεις, μάθημα πρώτον, Νεοελληνική Γλώσσα: «Σε ομιλία που θα εκφωνήσετε σε ημερίδα του Δήμου σας, με θέμα “Προστασία και αξιοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς”, να εκθέσετε τις απόψεις σας (500-600 λέξεις) σχετικά με: α) τους λόγους για τους οποίους πρέπει...». Τίποτε πιο εύκολο. Και τίποτε δυσκολότερο. Σε άλλους μαθητές οι 500-600 λέξεις θα φάνηκαν ελάχιστες, σε άλλους βουνό. Και κάποιοι ίσως ενοχλήθηκαν από το «πρέπει», που, ρητό ή άρρητο, σημαδεύει πάντα το θέμα που δίνεται στο μάθημα που κάποτε αποκαλούσαμε Εκθεση, προκαταβάλλοντας και το πλαίσιο της μαθητικής απάντησης: «πρέπει», άρα δεοντολογήματα, άρα άψυχη ρητορική, συνήθως παπαγαλιστί αντλημένη από φροντιστηριακούς μπούσουλες.
Οσα παιδιά έτυχε να επισκεφθούν –έστω μία φορά– αρχαίο θέατρο, μόνα τους ή με τη συνοδεία δασκάλων και γονιών, για να δουν απλώς τον χώρο ή για να παρακολουθήσουν παράσταση αρχαίου δράματος, είχαν υπέρ τους την αυτοψία και το συναίσθημα αυθεντικό οδηγό: και μόνο η εξαιρετική θέση όλων των θεάτρων αρκεί για να αναστήσει μπροστά σου, ζευγάρι αχώριστο, την ομορφιά και τη δημοκρατία, ναός της οποίας ήταν το θέατρο. Οσοι μαθητές όμως, για χίλιους μύριους λόγους, δεν επισκέφθηκαν ποτέ την Επίδαυρο ή το αρχαίο θέατρο που υπάρχει αιώνες τώρα, είκοσι χιλιόμετρα από το χωριό τους, ρημαγμένο από την αδιαφορία ή την αγνωσία, και μόλις τελευταία απέσπασε ένα κομματάκι ενδιαφέροντος, θα βρέθηκαν στην ανάγκη να επινοήσουν συγκίνηση πρώτα κι ύστερα άποψη.
Στο εξεταστικό θέμα «Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης», βασισμένο σε ομότιτλο κείμενο του αρχαιολόγου Β. Λαμπρινουδάκη, υπόκειται το πολύ πιο βασανιστικό «Εμείς και οι Αρχαίοι» –γενικώς. Εμείς, ως πολιτεία και κοινωνία, απέναντι σε μια κληρονομιά που συχνά-πυκνά μάς λυγίζει με το μέγα βάρος της. Πότε; Οταν την επικαλούμαστε σαν άλλοθι ή σαν τεκμήριο φυλετικής υπεροχής, χωρίς καλά καλά να τη γνωρίζουμε, απλώς και μόνο επειδή αυτή είναι η ρουτίνα του νεοελληνικού κράτους. Ή όταν πιστεύουμε πως είμαστε οι μοναδικοί δικαιούχοι της, μειώνοντας έτσι απελπιστικά τον οικουμενικό της χαρακτήρα και κλείνοντας τα μάτια μπροστά σε όσα πολύτιμα μάθαμε και μαθαίνουμε από τους ξένους για τους Αρχαίους. ΄Η όταν ασπαζόμαστε το δόγμα ότι το χρέος της ανθρωπότητας απέναντι στους αρχαίους Ελληνες είναι τόσο μεγάλο, ώστε να της επιβάλει να ιδρύσει μυριάδες πρυτανεία, για να σιτίζει εμάς τους νέους Ελληνες.
Μακάρι τα παιδιά να απάντησαν με κριτική ευθύτητα στο θέμα τους, δίχως να προσφύγουν στις ετοιματζίδικες απαντήσεις του «εθνικά ορθού» ή του «μαθητικά δέοντος». Μακάρι να έγραψαν αυτό που όντως πιστεύουν και όχι αυτό που «πρέπει» να πιστεύουν ή θα θέλαμε εμείς να πιστεύουν. Και μακάρι, βέβαια, να πέσουν σε βαθμολογητές αυτοκριτικά τίμιους, που, όσο θα αξιολογούν το γραπτό, θα αναλογίζονται πώς έχουν απαντήσει αυτοί στο ίδιο θέμα. Δηλαδή, ποια θολή, εξιδανικευμένη ή και κίβδηλη εικόνα για την ταυτότητά μας και τη σχέση της με τους Αρχαίους έχουμε παραδώσει οι παλαιότεροι στους νέους.

καθημερινή

"Τσεκούρι" πολιτικών, επιχειρηματιών και ΜΜΕ πίσω από το "Όχι Μπαλτά στην Παιδεία"

Η επικοινωνιακή καταιγίδα εναντίον της νέας πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ. που κατευθύνεται από μια ομάδα πολιτικών, επιχειρηματιών και ΜΜΕ δεν στήθηκε υπέρ της Παιδείας, αλλά εξυπηρετεί σκοτεινές σκοπιμότητες. Ο Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, Μ. Κουρουτός με ανοιχτή του επιστολή προς τον πρωθυπουργό, τους αρχηγούς των κομμάτων, την πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ. και τα ΜΜΕ επιχειρεί να ακουστεί και η εσκεμμένα φιμωμένη altera pars και να αναδειχθεί ο πραγματικός στόχος της ομάδας: η διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης και η μετατροπή του δημόσιου αγαθού της Παιδείας σε προνόμιο για ελάχιστους. 

του Μιχάλη  Κουρουτού

Παρακολουθώ, όπως και όλοι οι συμπολίτες μας, την πρωτοφανή σε ένταση και προβολή από συγκεκριμένα ΜΜΕ επίθεση που δέχεται τις τελευταίες εβδομάδες η νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Σε κάθε δημοκρατία η αμφισβήτηση και η κριτική με λόγο και επιχειρήματα είναι αναγκαία. Όμως η «ιερή οργή», ο φανατισμός και η υστερία κρύβουν σκοπιμότητες και είναι χρέος μου, απέναντι στους εκπαιδευτικούς, στους εργαζόμενους και στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, να αναδείξω κάποιες από αυτές με σκοπό να ακουστεί και η άλλη πλευρά, η οποία εντέχνως καταπνίγεται.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι κάθε νέα απόπειρα νομοθέτησης στο χώρο της Παιδείας είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Το σύστημά μας, είναι διαχρονικά δομημένο με σαθρά υλικά, χωρίς σοβαρό σχέδιο και όραμα στρατηγικής. Ωστόσο, είναι απαραίτητο και επείγον να αναμορφώσουμε την εκπαίδευση και να τη διασυνδέσουμε με την παραγωγική διαδικασία, με κύριους στόχους τη λείανση των ανισοτήτων και τη δημιουργία ενός νέου, σύγχρονου αναπτυξιακού μοντέλου που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση προσφέροντας προοπτικές σε χιλιάδες νέους ανθρώπους.

Σήμερα, μετά από 5 χρόνια άγριων μνημονιακών πολιτικών, η δημόσια εκπαίδευση αιμορραγεί. Οι δαπάνες για την παιδεία έχουν συρρικνωθεί βάναυσα, σχολεία έχουν βιαίως συγχωνευτεί, οι μισθοί και οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών έχουν κατακρημνισθεί, η σχολική διαρροή, άρα και ο αριθμός των NEEts (των νέων έξω από την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την εργασία) διογκώνεται.

Οι πολιτικοί του χθες και οι επιχειρηματίες που ωφελήθηκαν πίσω από την κίνηση κατά της νέας πολιτικής ηγεσίας του υπ. Παιδείας

Όλοι όσοι είναι υπεύθυνοι για την πρωτοφανή εκπαιδευτική τραγωδία των περασμένων ετών βρίσκουν σήμερα την ευκαιρία να «αναβαπτιστούν» στα μάτια της κοινής γνώμης μέσα από ένα εντυπωσιακό διαφημιστικό περιτύλιγμα. Μια κίνηση εναντίον του Υπουργού Παιδείας, που δεν στρέφεται - όπως ισχυρίζονται οι εμπνευστές της – εναντίον του νέου νομοσχεδίου για την εκπαίδευση, αλλά εναντίον κάθε απόπειρας να ισχυροποιηθεί το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Πού στοχεύουν εν τέλει οι εμπνευστές της συγκεκριμένης προπαγάνδας;

• Στη συνέχιση και επέκταση των πολιτικών Αρβανιτόπουλου που κατάργησε τις 52 πιο «εμπορικές» ειδικότητες από τη δημόσια τεχνική εκπαίδευση, ώστε να παραδοθούν ως φιλέτο στα χέρια μεγάλων ιδιωτικών ομίλων. Που άφησε ανεξέλεγκτα τα ΚΕΚ, τα οποία, αντί να παρέχουν κατάρτιση στους ανέργους, μοίραζαν δισεκατομμύρια ευρώ από την Ε.Ε. σε επιτήδειους που δεν προσέφεραν καμία εκπαιδευτική υπηρεσία. Που διέλυσε την εποπτεία του κράτους στην ιδιωτική εκπαίδευση για να μοιράζονται αφειδώς και ανεξέλεγκτα τίτλοι σπουδών αμφίβολης νομιμότητας.
• Στη συνέχιση και εμβάθυνση των πρακτικών Μπαμπινιώτη και Λοβέρδου που νομοθέτησαν χωρίς διάλογο αποκλειστικά και μόνο για να μεταφέρουν πόρους από τους εργαζόμενους στα ταμεία των ιδιοκτητών των ιδιωτικών σχολείων.

Ενώ, όμως, μια ολιγομελής ομάδα επιχειρηματιών (άραγε είναι οι ίδιοι πίσω από την κίνηση «Όχι Μπαλτά στην Παιδεία;») ωφελήθηκε τα μάλα από αυτές τις πολιτικές, η Ελλάδα διασύρθηκε διεθνώς. Η Κομισιόν, εξετάζοντας καταγγελίες των κοινωνικών εταίρων για σωρεία παρανομιών που αφορούν παρόχους ιδιωτικών φορέων εκπαίδευσης, έχει παγώσει την αντιστοίχιση του Εθνικού με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων, με δραματικές συνέπειες τόσο για το εγχώριο σύστημα εκπαίδευσης και τη διασύνδεσή του με την απασχόληση, όσο και για τις επαγγελματικές προοπτικές χιλιάδων νέων ανθρώπων στο εξωτερικό.

Κόπτονται αποκλειστικά και μόνο για τα κέρδη των επιχειρηματιών και για τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης

Οι μυημένοι στα εκπαιδευτικά ζητήματα μπορούν εύκολα να αναγνώσουν τις προθέσεις των ανθρώπων της πολιτικομηντιακής αυτής κίνησης. Στόχος της κίνησης η ιδιωτική πρωτοβουλία να παρέχει σχεδόν αποκλειστικά το κερδοφόρο κομμάτι της εκπαίδευσης (Λύκειο, τριτοβάθμια εκπαίδευση, κατάρτιση) μέσα σε ένα εργασιακό πλαίσιο που θυμίζει Μεσαίωνα.

Πίσω από επουσιώδη και επικοινωνιακά ζητήματα (όπως αυτό των αιώνιων φοιτητών) κρύβονται τερατώδεις προθέσεις. Χθες, σε εκπομπή μεγάλου, πανελλαδικής εμβέλειας καναλιού, ο πρώην Υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος υπερασπίστηκε λυσσαλέα την πιο παρασιτική μορφή εκπαιδευτικού οργανισμού, τα εσωτερικά φροντιστήρια στα ιδιωτικά σχολεία. Μια διαδικασία, δηλαδή, που επιτρέπει σε πολλά (ευτυχώς όχι στα καλά και ποιοτικά) ιδιωτικά σχολεία να παρέχουν εσκεμμένα ανεπαρκή εκπαίδευση, ή να αξιολογούν αρνητικά τους μαθητές, προκειμένου να προσελκύουν απογευματινή πελατεία. Κι όλα αυτά, την ώρα που ο Υπουργός Παιδείας προτείνει στη θέση τους αυτό που ισχύει σε όλο το δυτικό κόσμο. Ενισχυτική διδασκαλία, πολιτιστικά και αθλητικά clubs, εκμάθηση δεξιοτήτων και ικανοτήτων που θα σφυρηλατήσουν, όχι μόνο το γνωστικό, αλλά και το κοινωνικό κομμάτι του παιδιού. Όμως οι (διε)φθαρμένοι του παλιού πολιτικού συστήματος δεν ενδιαφέρονται για τέτοια «τιποτένια» ζητήματα. Ενδιαφέρονται μόνο για το εύκολο, παράνομο κέρδος των επιχειρηματιών που υποστηρίζουν την πολιτική τους καριέρα. Ενδιαφέρονται για διαδικασίες, όπως το «εσωτερικό φροντιστήριο», που προωθεί την πιο ευτελή μορφή εκπαίδευσης, την εκμάθηση τεχνικών για εξετάσεις, όπου ανθεί η μαύρη και αδήλωτη εργασία, όπου οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται μόλις για το 3% (!) των υπηρεσιών που πρόσφεραν (έρευνα ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ 2013)!

Όταν στην Ευρώπη οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων θέτουν ως προτεραιότητα τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης προκειμένου να καταστεί περιττή η δαπάνη των γονέων για τυπική εκπαίδευση, για ξένες γλώσσες, για κατάρτιση, στην Ελλάδα οι εκπρόσωποι ενός πολιτικο-επιχειρηματικού συνονθυλεύματος επιδιώκουν το αντίστροφο. Τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, ώστε οι υπηρεσίες της να παραδοθούν στους σπόνσορές τους. Φαίνεται ότι τα 5,2 δις που η ελληνική οικογένεια δίνει ετησίως σε υπηρεσίες ιδιωτικής εκπαίδευσης την εποχή της κρίσης δεν τους είναι αρκετά. Αν διαβάσετε τα κείμενά τους, ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο με το 8% των σχολείων της χώρας (πρότυπα, πειραματικά, ιδιωτικά). Τα υπόλοιπα 92%, άραγε, μήπως είναι σχολεία ενός κατώτερου Θεού; Μήπως οι μαθητές τους είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού;

Κεντρικός τους στόχος, η παιδεία να είναι προνόμιο για λίγους

Είναι φυσιολογικό η νέα πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ. να υποπίπτει σε λάθη και παραλείψεις. Η λειψή και τιμωρητική αξιολόγηση της προηγούμενης κυβέρνησης καταργείται μεν, αλλά θα πρέπει να αντικατασταθεί από μια ολοκληρωμένη και επιστημονικά άρτια πιστοποίηση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος.  Η μετάβαση σε ένα νέο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα πρέπει να επιταχυνθεί,ώστε να μπουν οι βάσεις για τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού συστήματος και την οριστική απομάκρυνση από μια στείρα, αντιπαιδαγωγική και εξεταστικοκεντρική λογική που γεννά παρασιτισμό, διαφθορά και παραπαιδεία. Η όποια υποψία κομματοκρατίας και ευνοιοκρατίας στα Πανεπιστήμια, στα σχολεία και σε θεσμούς που σχετίζονται με την εκπαίδευση πρέπει να εξαλειφθεί άμεσα. Όμως αναμφίβολα η νέα αυτή προσπάθεια κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Στην ενίσχυση της δημόσιας και στην εξυγίανση της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Στην αποκατάσταση της αυτονομίας της σχολικής μονάδας και του Συλλόγου των εκπαιδευτικών που θα οδηγήσει στη σταδιακή μετατροπή του σχολείου σε μονάδα πολιτισμού και αγωγής που θα συνεργεί με την τοπική κοινωνία.

Ο πολίτης θα πρέπει ανεπηρέαστος από επικοινωνιακά τερτίπια να κρίνει. Οι επικεφαλής της κίνησης για την Παιδεία και οι χρηματοδότες τους ισχυρίζονται ότι το νομοσχέδιο Μπαλτά επιστρέφει την εκπαίδευση στη δεκαετία του ’70. Όμως ο ελληνικός λαός έχει μνήμη. Θυμάται πότε το γυμνάσιο, το λύκειο, το Πανεπιστήμιο ήταν επί πληρωμή, όταν μόνο οι γόνοι των πλούσιων οικογενειών είχαν δικαίωμα πρόσβασης στο αγαθό της γνώσης και στις καλοπληρωμένες θέσεις της αγοράς εργασίας. Θυμάται τις άγονες δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, όταν εκατοντάδες χιλιάδες νέα παιδιά έπαιρναν το δρόμο για την ξενιτιά.

Αυτή τη μαύρη και μίζερη πραγματικότητα θέλουν να επαναφέρουν ο κ. Μπαμπινιώτης, ο κ. Αρβανιτόπουλος, ο κ. Λοβέρδος και οι πολιτικές και επιχειρηματικές δυνάμεις πίσω από την υστερική προπαγάνδα κατά της νέας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Και είναι φανατική και υστερική, διότι εκπροσωπεί λίγους, αλλά ισχυρούς. Που θέλουν όλο το φιλέτο για πάρτη τους. Είναι, βλέπετε, πολλά τα λεφτά… 

ΥΓ. Στη συγκέντρωση που πραγματοποίησε η «κίνηση κατά Μπαλτά» σε κλειστό γυμναστήριο του Αμαρουσίου μισθώθηκαν μέχρι και σχολικά λεωφορεία μεγάλου ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου των Αθηνών, θυμίζοντας πρακτικές μεταφερόμενων οπαδών συγκεντρώσεων της δεκαετίας του ’80. Αφιερωμένο σε όσους δεν αναγνωρίζουν τις σκοπιμότητες πίσω από την πολιτικοεπιχειρηματική πρωτοβουλία…

 http://left.gr

Έδιναν λάθος στοιχεία στο ΔΝΤ

Σε ψευδή στοιχεία που δόθηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις στους δανειστές, οφείλεται η εμμονή του ΔΝΤ για μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, αποκαλύπτει σήμερα η Εφημερίδα των Συντακτών. Πλαστή και η εκτίμηση ότι στην Ελλάδα έχουμε τις ίδιες συντάξεις με τους Γερμανούς, παρά τους χαμηλότερους μισθούς.
Διαστάσεις εξαπάτησης λαμβάνει η θεώρηση των δανειστών μας για το θέμα του ασφαλιστικού, με το ΔΝΤ αυτή τη φορά να δείχνει ότι έχει στρεβλά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι δήθεν η Ελλάδα «σκορπά» χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη διάσωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης…
Ούτε λίγο ούτε πολύ από τη θεώρηση του ΔΝΤ που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.»προκύπτει εναργώς πώς χρησιμοποιήθηκαν οι αριθμοί από τους Ελληνες υπουργούς των μνημονιακών κυβερνήσεων προκειμένου να πείσουν τους τεχνοκράτες της τρόικας ότι το μόνο πρόβλημα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις και έτσι να στρέψουν τις αποφάσεις στην κατεύθυνση της μείωσής τους.
Οπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ ζητούν μειώσεις στις συντάξεις (ακόμη και της κατώτατης των 486 ευρώ!) στηριζόμενοι σε τρεις ψευδείς παραδοχές που δεν μπορεί παρά να τους έχουν μεταφέρει βέβαια συγκεκριμένοι Ελληνες υπουργοί οι οποίοι χειρίζονταν τις διαπραγματεύσεις για το ασφαλιστικό.
Αναλυτικότερα οι ψευδείς παραδοχές όπου στηρίζεται το ΔΝΤ για να ζητά επιτακτικά τη μείωση των συντάξεων είναι οι εξής:
♦ Πολύ υψηλές συνταξιοδοτικές δαπάνες. Σε επίπεδο αριθμών οι Ελληνες μνημονιακοί διαπραγματευτές έχουν πείσει τους δανειστές μας ότι η Ελλάδα για την κάλυψη του ελλείμματος των συντάξεων χορηγεί μέσω του κρατικού προϋπολογισμού το 9% του ΑΕΠ της, ενώ η Γερμανία δίνει μόλις το 3% του ΑΕΠ.
Το αληθές είναι ότι στην Ελλάδα του περίπου 40% της ανασφάλιστης εργασίας, δίδεται για κάλυψη ελλειμμάτων το 4,45% του ΑΕΠ, όταν στη Γερμανία για την κάλυψη των ελλειμμάτων του συνταξιοδοτικού συστήματος δίδεται το 3%. Αυτό σημαίνει ότι η διαφορά της Γερμανίας (του περίπου 2% της ανασφάλιστης εργασίας) και της Ελλάδας βρίσκεται στο 1,45%.
Επίσης συνολικά η Ελλάδα πράγματι δαπανά περί το 9% του ΑΕΠ για συνταξιοδοτικές δαπάνες, ωστόσο το 4,55% αποτελεί τη θεσμοθετημένη (άρθρο 22 Ν. 2084/1992 και άρθρο 4 Ν. 3029/2002) τριμερή χρηματοδότηση. Ωστόσο και η Γερμανία χορηγεί το 6,9% του κρατικού προϋπολογισμού προς το συνταξιοδοτικό της σύστημα.

 http://left.gr

Το αίμα, της Καθόλουαριστεράς, νερό δεν γίνεται.

Του Θεόφιλου Σιχλετίδη
Μπορείς να πεις πως μέχρι και τις διπλές εκλογές του 2012 όλα, για την πολιτική ελίτ, πήγαιναν στη βάση ενός σχεδίου επαναφοράς στην κανονικότητα κάπου το 2016, όταν θα μπορούσαν και πάλι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να βρεθούν απέναντι και να διεκδικήσουν, ξεχωριστά και αποκλειστικά για τα συστήματα τους, τα λάφυρα της διακυβέρνησης, που αναγκάστηκαν να μοιραστούν από τα τέλη του 2011. 
Στις διπλές εκλογές του 2012 τα πράγματα στράβωσαν, η Νέα Δημοκρατία… κόντυνε και το ΠΑΣΟΚ ακρωτηριάστηκε, καθώς έχασε την υποστήριξη που είχε από τον Κόσμο της Εργασίας και τα κατώτερα μεσαία στρώματα, καταγράφοντας απώλειες της τάξης των 32 ποσοστιαίων μονάδων. Μιλάμε για μία πολιτική τραγωδία που όμως δεν πτόησε τους οργανικούς… διανοούμενους της Καθόλουαριστεράς - που για κάποιον ακατανόητο λόγο αυτοαποκαλείται ακόμα και σήμερα Κεντροαριστερά - και ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2012 δούλευαν πάνω σε σχέδια για την ανασυγκρότηση του χώρου, σε ένα από αυτά, που συζητήθηκε αρκετά και για καιρό, υπό την ηγεσία των κ. Καμίνη και Μπουτάρη
Οι σχεδιαστές της ανασυγκρότησης της Καθόλουαριστεράς έπεσαν έξω σε όλα καθώς, θαμπωμένοι ακόμα από το μεγάλο εκσυγχρονιστικό εγχείρημα του Σημίτη, δεν μπόρεσαν να προβλέψουν τον ερχομό μίας ακόμα πολιτικής τραγωδίας: Της συγκυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Όταν τα πράγματα έγιναν ξεκάθαρα, ακόμα και σε μακρινούς… πλανήτες, αφενός ο κάθε Καμίνης και ο κάθε Μπουτάρης γύρισε στον πάγκο του και αφετέρου οι σχεδιαστές της ανασυγκρότησης της Καθόλουαριστεράς βρέθηκαν μπροστά σε ένα δίλλημα: Με τον Τσίπρα ή με το Κόμμα της Ενωμένης Δεξιάς; Όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο επέλεξαν τον Τσίπρα που βάδιζε προς το Μέγαρο Μαξίμου και όχι το ΚΕΔ καθώς και δεν υπάρχει, ακόμα, και αυτό που υπάρχει είναι τοξικά ακροδεξιό και νεοφιλελεύθερο. Όταν για πρώτη φορά γράφτηκε η πρώτη ανάλυση που μας εξηγούσε ότι ο Τσίπρας, τελικά, είναι ο νέος ηγέτης της… Κεντροαριστεράς, έπεσε το γέλιο της αρκούδας, αλλά τα πράγματα, τελικά, δεν είναι τόσο αστεία.
Ο… διαγωνισμός ερμηνειών, μάλλον καλύτερα διαστρέβλωσης, της λαϊκής εντολής που πήρε η νέα κυβέρνηση στις 25 του Γενάρη, η… αποκάλυψη των διαφορετικών προσεγγίσεων και προσδοκιών που υπάρχουν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, οι… συμβουλές προς τον πρωθυπουργό, κυρίως με ποιους να πάει και ποιους να αφήσει και τα… λογοτεχνικά αφηγήματα για τη συγκρότηση μίας νέας πλειοψηφίας στη Βουλή, οπωσδήποτε και με νέο πρόεδρο στη Βουλή, είναι στοιχεία του ίδιου πράγματος, ενός σχεδίου ακύρωσης των προοπτικών που έχει δημιουργήσει αυτή η πολύ μεγάλη συνάντηση από τα αριστερά της Αριστεράς μέχρι τα αριστερά της Σοσιαλδημοκρατίας. Νομίζω πως οι οργανικοί… διανοούμενοι της Καθόλουαριστεράς θα πρέπει να ξανακοιτάξουν το δίλλημα τους, το ΚΕΔ μάλλον τους έχει ανάγκη.

alterthess

Η εικόνα της Ελλάδας μέσα από τα ΜΜΕ

Ποια είναι η εικόνα της Ελλάδας στα μάτια των Ευρωπαίων τα χρόνια της μεγάλης κρίσης που βιώνει η χώρα μας και ποια είναι η εντύπωση που διαμορφώνουν οι Έλληνες πολίτες γι’ αυτούς, διαβάζοντας τον ελληνικό Τύπο;

του Δημήτρη Κουκλουμπέρη
Ποια είναι η εικόνα της Ελλάδας στα μάτια των Ευρωπαίων τα χρόνια της μεγάλης κρίσης που βιώνει η χώρα μας και ποια είναι η εντύπωση που διαμορφώνουν οι Ελληνες πολίτες γι’ αυτούς, διαβάζοντας τον ελληνικό Τύπο;
Στα ερωτήματα αυτά, τα οποία πολλές φορές έχουν απασχολήσει τον καθέναν και την καθεμιά από εμάς, επιχείρησε να απαντήσει με οργανωμένο και επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο το Εργαστήρι Τεχνών και Πολιτιστικής Διαχείρισης του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, μελετώντας επί έναν χρόνο (1/5/2014-15/5/2015) ελληνικά, γερμανικά και βρετανικά μέσα.
Η ερευνητική ομάδα επικέντρωσε το ενδιαφέρον της στον ρόλο του πολιτισμικού παράγοντα στη διαμόρφωση της εικόνας που έχουν οι άλλοι για την Ελλάδα, αλλά και στην ενσωμάτωση, την απόρριψη και την εν γένει διαχείριση της εικόνας αυτής από τα ελληνικά μέσα και γενικότερα την ελληνική κοινωνία.
Το πρώτο συμπέρασμα που προέκυψε είναι ότι στην εικόνα αυτή παρεισφρέουν από την πρώτη στιγμή σε γερμανικά κυρίως μέσα, αλλά όχι μόνο σε αυτά, σχόλια που αφορούν τα χαρακτηριστικά, τα ήθη και τη νοοτροπία ενός λαού με ενδεικτικές τις συνήθεις στερεοτυπικές αναπαραστάσεις: Είναι κολάσιμο ότι οι Ελληνες τρώνε ντολμαδάκια και πίνουν ρετσίνα, ότι χορεύουν ασταμάτητα συρτάκι και ότι μαλώνουν δήθεν για το ποιος θα πληρώσει στην ταβέρνα τον λογαριασμό, τον οποίο στο τέλος αφήνουν απλήρωτο.
Δεύτερο βασικό συμπέρασμα, από την άλλη πλευρά, είναι η ιδιότυπη συλλογική ενοχή, όπως τη χαρακτηρίζουν οι ερευνητές, η οποία διαχέεται από τα ελληνικά μέσα που αναπαράγουν την παραπάνω εικόνα.
Παράλληλα, τονίζουν ότι είναι «διαδεδομένη και μάλλον δικαιολογημένη» η εντύπωση ότι όχι μόνον αρνητικά σχόλια και τα αντίστοιχα στερεότυπα αφθονούν (χωρίς αυτό να αποκλείει και αντίθετες πολύ θετικές απόψεις), αλλά και ότι η διατύπωσή τους έχει να κάνει με συγκεκαλυμμένους πλην διαφανείς πολιτικούς στόχους.
Από τις κρίσεις αυτές, στην επιστημονική ομάδα γεννάται ένα διττό ερώτημα, που αφ’ ενός αφορά την ερμηνεία που δίνεται για τη συνεχή ροή αναλύσεων, πολεμικών ή και απειλών που εκφράζονται από επίσημες ανακοινώσεις, την αρθρογραφία μέχρι τα τηλεοπτικά σποτ και τις διαδικτυακές αναρτήσεις.
Αφ’ ετέρου, δημιουργείται ο προβληματισμός σχετικά με το τι πρέπει και τι μπορεί να συμβεί για να μετατραπούν τα όποια συμπεράσματα σε εργαλεία σκέψης και δημιουργικής αντίστασης.

efsyn

Τα σχέδια της διαπλοκής και τα... όνειρα για νέα κυβέρνηση Παπαδήμου (Στουρνάρα)

Κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα με «κεντρώα» στροφή και σύνθεση ή κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» υπό τον νέο… Παπαδήμο: Είναι τα δύο προσφιλή σενάρια της αντιπολίτευσης που διακινούνται – και παρασκηνιακώς… κινούνται – με ένταση τις τελευταίες ημέρες εν όψει της συμφωνίας (;) με τους πιστωτές.
Το σχέδιο θα μπορούσε να λέγεται «Κωδικός: Απώλεια δεδηλωμένης» και πάνω του δείχνουν να επενδύουν γερά – χωρίς να υπάρχει απαραίτητα εξίσου γερή πολιτική βάση – ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και συγκεκριμένοι, σύμφωνα με το Μαξίμου, επιχειρηματικοί, μιντιακοί και τραπεζικοί κύκλοι. Το βασικό σενάριο, δε, με μικρές παραλλαγές, προβλέπει πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα επειδή η συμφωνία με τους πιστωτές δεν θα εξασφαλίσει την στήριξη της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη Βουλή και συγκρότηση νέου σχήματος «εθνικής ενότητας» με άλλον πρωθυπουργό – κατά προτίμηση τεχνοκράτη και, κατά ιδιαίτερη προτίμηση κάποιων πλευρών, ξανά τραπεζίτη.
Κομβικό σημείο για το εν λόγω πολιτικό “plan B” είναι να καταψηφίσουν τη συμφωνία τουλάχιστον 12 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, έτσι ώστε να μην συγκροτείται κυβερνητική πλειοψηφία 151 βουλευτών και να περάσει η, όποια λύση, με τις ψήφους των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Τούτο αυτομάτως θα μεταφραστεί ως απώλεια δεδηλωμένης για την κυβέρνηση και, καθ΄ότι οι εκλογές… κοστίζουν, θα σπεύσουν οι πρόθυμοι με έτοιμες λύσεις για τη νέα… σωτηρία της χώρας.
Το… όραμα δεν είναι νέο, στην πραγματικότητα συζητείται και διακινείται από την δεύτερη κιόλας μέρα των εκλογών. Όμως τα τελευταία 24ωρα και με τη συμφωνία με τους πιστωτές να δείχνει προ των πυλών, τίθεται πλέον και δημόσια στην πολιτική ατζέντα. Από τους πρώτους που το ανέδειξαν ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για να ακολουθήσουν ο Μάκης Βορίδης και η ευρωβουλευτής της ΝΔ Μαρία Σπυράκη:
«Εάν η συμφωνία περάσει με ψήφους των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με διαρροές από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τίθεται την επόμενη μέρα ζήτημα δεδηλωμένης… Και ναι μεν μπορεί να έχουμε συμφωνία, αλλά η κυβέρνηση με αυτή τη μορφή δεν θα μπορεί να συνεχίσει», διαμήνυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ τη συνέχεια φρόντισε να κάνει εύληπτη, με αναφορές στο Νοέμβριο του 2012, ο Μάκη Βορίδης: «Διαμορφώνεται ένα ζήτημα, ένα καινούριο πολιτικό σκηνικό… Κι όταν ο Παπανδρέου έπεσε από τους βουλευτές του, εμείς στηρίξαμε να έχει κυβέρνηση η χώρα».
Η Μαρία Σπυράκη επίσης δήλωσε το Σαββατοκύριακο ότι «εάν στηρίξουμε εμείς τη συμφωνία και δεν τη στηρίξουν οι ΑΝΕΛ και η Αριστερή Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ, τότε αλλάζουν τα δεδομένα». Και σε ερώτηση για το εάν αναφέρεται σε εκλογές, έγινε απολύτως σαφής: «Δεν είναι απαραίτητο. Η κυβέρνηση δεν θα έχει τη δεδηλωμένη, οπότε πάμε σε άλλα σχήματα».
H «παραλλαγή» Θεοδωράκη
Σε παραλλαγή του εν λόγω σεναρίου έπαιξε χθες ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης που… αποδέχθηκε μεν να παραμείνει πρωθυπουργός ο Αλέξης Τσίπρας αλλά με «κεντρώους» υπουργούς:  «Αν ο κ. Τσίπρας συνειδητοποιήσει την ανάγκη να επιλεγούν πρόσωπα κεντρώας αντίληψης χωρίς ιδεοληψίες  και προτάξει ως μείζονα στόχο τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για τη σωτηρία της χώρας, ναι, θα τον στήριζα», δήλωσε.
Στο Μαξίμου οι σχεδιασμοί αυτοί είναι γνωστοί από καιρό. Κυβερνητικά στελέχη, δε, θεωρούν ότι το «εκλεκτό» σχήμα που κυοφορείται από συγκεκριμένους μνημονιακούς κύκλους βλέπει ως «νέο Παπαδήμο» τον κεντρικό τραπεζίτη Γιάννη Στουρνάρα – ένα σενάριο, στο οποίο έχει αναφερθεί και δημόσια ο κοινοβουλευτικός εκρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης. Τα ίδια στελέχη επισημαίνουν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία και η ορμητική στήριξη που έσπευσαν να παράσχουν στον κ. Στουρνάρα για την υπόθεση του περίφημου e-mail συγκεκριμένες πλευρές και πρόσωπα, από τον επίτιμο και την οικογένεια Μητσοτάκη έως το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ και τους τραπεζίτες της Φραγκφούρτης.
Το… Greek Tea Party
Kάποιοι από την κυβέρνηση, μάλιστα, επισημαίνουν κι ένα ιδιαίτερο post του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη στο Facebook: «Ένα Greek Tea Party βρίσκεται στα σκαριά», έγραψε, σημειώνοντας ότι στόχος είναι «να παρακαμφθεί εντελώς το δημοκρατικό κράτος και ο δι αυτού έλεγχος, η ρύθμιση και η λαϊκή κυριαρχία».
Η απάντηση, ωστόσο, που δίνεται από το Μαξίμου στα σενάρια είναι το γνωστό, παλιό «όνειρα εαρινής νυκτός» του Αλέξη Τσίπρα. Στην κυβέρνηση θεωρούν, κατ’ αρχήν ότι η συμφωνία, παρά τις όποιες επώδυνες υποχωρήσεις θα περάσει με τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. «Άλλο επώδυνος συμβιβασμός κι άλλο ανέντιμος συμβιβασμός», λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος. «Δεν υπάρχει περίπτωση ο Τσίπρας να φέρει «ανέντιμη συμφωνία» προς ψήφιση. Κι εάν αποφασίσει να τη φέρει, τότε θα περάσει».
Οι ίδιες πηγές θεωρούν ότι ακόμη κι εάν υπάρξουν διαρροές, σε καμία περίπτωση δεν θα είναι διψήφιες, πολύ περισσότερο δε, εκτιμάται ότι θα προέρχονται από μεμονωμένους εκπροσώπους των παλαιών συνιστωσών και όχι από συντεταγμένες κινήσεις και αποφάσεις υπουργών όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης. Θεωρούν επίσης ότι εάν στη συμφωνία δεν υπάρχει παραβίαση των κόκκινων γραμμών του ασφαλιστικού και του εργασιακού η Αριστερά Πλατφόρμα θα την εγκρίνει. «Οσοι αμφισβητούν τον κομματικό πατριωτισμό του Λαφαζάνη ποντάρουν σε λάθος χαρτί», λέει χαρακτηριστικά το ίδιο στέλεχος.
Ανάλογες είναι οι εκτιμήσεις στο πρωθυπουργικό επιτελείο και για την Ζωή Κωνσταντοπούλου παρά τις πυκνές διαφοροποιήσεις της, ενώ σε κάθε περίπτωση στο Μαξίμου υπενθυμίζουν και το «συμβόλαιο»πολιτικής ηθικής των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να παραιτηθούν και να παραδώσουν τις έδρες τους εάν διαφωνούν.
Ακόμη, δε, και στο ακραίο σενάριο – που το θεωρούν απίθανο – μιας συντονισμένης καταψήφισης της συμφωνίας από κυβερνητικούς βουλευτές δεν μπαίνει στο τραπέζι θέμα «εθνοσωτήριων» σχημάτων. Εκεί, όπως λένε, η μοναδική διέξοδος δεν μπορεί παρά να είναι οι κάλπες…

tvxs

Στρατούλης για λεηλασία Ταμείων: ΝΔ - ΠΑΣΟΚ θα λογοδοτήσουν

Ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Δημήτρης Στρατούλης, ανακοίνωσε πως αποσύρεται η εισήγηση προς το δ.σ του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης για ρευστοποίηση ομολόγων αξίας 100 εκατ. ευρώ, μια κίνηση που είχε προταθεί για την αντιμετώπιση του ταμειακού προβλήματος του Ταμείου, που «δημιουργήθηκε από το καταστροφικό κούρεμα των αποθεματικών» επί κυβέρνηση Παπαδήμου.
Παράλληλα ο κ. Στρατούλης τόνισε τη δέσμευση του Υπουργείου για την άμεση αντιμετώπιση του ταμειακού προβλήματος του ΕΤΕΑ και την ομαλή καταβολή συντάξεων χωρίς μειώσεις. Ο αναπληρωτής υπουργός διαβεβαίωσε πως το υπουργείο «θα συμβάλλει άμεσα στην αντιμετώπιση του ταμειακού προβλήματος του ΕΤΕΑ, που δημιουργήθηκε από το καταστροφικό κούρεμα κατά 53% των αποθεματικών του από την Κυβέρνηση Παπαδήμου-Σαμαρά-Βενιζέλου το 2012 και το ίδιο θα κάνει και στο μέλλον».
Τόνισε ακόμη ότι η κυβέρνηση εγγυάται ότι «οι επικουρικές συντάξεις όχι μόνο θα καταβάλλονται κανονικά, που είναι το αυτονόητο, αλλά και χωρίς τις σφαγιαστικές μειώσεις, που θα γίνονταν εάν εφαρμόζαμε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, που είχε νομοθετήσει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου σε συμφωνία με την τρόικα και με τις οποίες θα αφαιρούνταν κατά τη διάρκεια του 2015 από τις τσέπες των συνταξιούχων 326 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο είχαν εγγράψει στον κρατικό προϋπολογισμό».
Καταλήγοντας, εξαπέλυσε επίθεση σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, «που βγήκαν -πριν καν παρθούν αποφάσεις στο ΔΣ του ΕΤΕΑ- να χύσουν υποκριτικά και κροκοδείλια δάκρυα για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων». Τα δύο κόμματα «θα πρέπει να λογοδοτήσουν και θα λογοδοτήσουν -τώρα και στο μέλλον- για τη διαχρονική λεηλασία τους από τις κυβερνήσεις τους, είτε με το καταστροφικό κούρεμα των ομολόγων τους το 2012 (PSI), είτε με τα δομημένα ομόλογα, είτε με το τζογάρισμα τους στο χρηματιστήριο, είτε με τις άτοκες καταθέσεις τους για δεκαετίες στην ΤτΕ», είπε.
«Και για όσους έχουν μνήμη χρυσόψαρου να υπενθυμίσουμε, ότι από το ΕΤΕΑ είχαν κουρέψει με το PSI 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από το σύνολο των διαθέσιμων και αποθεματικών τους. Επίσης, πρέπει να λογοδοτήσουν –και θα λογοδοτήσουν- για τη κατεδάφιση των κύριων και επικουρικών συντάξεων και την οικονομική εξαθλίωση των συνταξιούχων τα χρόνια του μνημονίου» κατέληξε.
Ολόκληρη η ανακοίνωση
«Η εισήγηση προς το ΔΣ του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης, με την οποία προτεινόταν ως ενδεχόμενο η υποβολή αιτήματος για απόληψη τμήματος χρηματικών ποσών από τα πλεονάζοντα κεφάλαια -που είχαν μεταφερθεί υποχρεωτικά στο παρελθόν στο λογαριασμό των διαθεσίμων κεφαλαίων στην Τράπεζα της Ελλάδος- αποσύρεται και δεν θα συζητηθεί μετά από συνεννόηση μου και τη σύμφωνη γνώμη του Γεν.Γραμματέα Κοινωνικής Ασφάλισης, Γιώργου Ρωμανιά και του Διοικητή του ΕΤΕΑ, Θανάση Καποτά.
Το υπουργείο μας θα συμβάλλει άμεσα στην αντιμετώπιση του ταμειακού προβλήματος του ΕΤΕΑ, που δημιουργήθηκε από το καταστροφικό κούρεμα κατά 53% των αποθεματικών του από την κυβέρνηση Παπαδήμου-Σαμαρά-Βενιζέλου το 2012 και το ίδιο θα κάνει και στο μέλλον. Η κυβέρνηση μας εγγυάται ότι οι επικουρικές συντάξεις όχι μόνο θα καταβάλλονται κανονικά, που είναι το αυτονόητο, αλλά και χωρίς τις σφαγιαστικές μειώσεις, που θα γίνονταν εάν εφαρμόζαμε τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, που είχε νομοθετήσει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου σε συμφωνία με την τρόικα και με τις οποίες θα αφαιρούνταν κατά τη διάρκεια του 2015 από τις τσέπες των συνταξιούχων 326 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο είχαν εγγράψει στον κρατικό προϋπολογισμό.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που βγήκαν -πριν καν παρθούν αποφάσεις στο ΔΣ του ΕΤΕΑ- να χύσουν υποκριτικά και κροκοδείλια δάκρυα για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, θα πρέπει να λογοδοτήσουν και θα λογοδοτήσουν -τώρα και στο μέλλον- για τη διαχρονική λεηλασία τους από τις κυβερνήσεις τους, είτε με το καταστροφικό κούρεμα των ομολόγων τους το 2012 (PSI), είτε με τα δομημένα ομόλογα, είτε με το τζογάρισμα τους στο χρηματιστήριο, είτε με τις άτοκες καταθέσεις τους για δεκαετίες στην ΤτΕ.
Και για όσους έχουν μνήμη χρυσόψαρου να υπενθυμίσουμε ότι από το ΕΤΕΑ είχαν κουρέψει με το PSI 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από το σύνολο των διαθέσιμων και αποθεματικών τους. Επίσης, πρέπει να λογοδοτήσουν -και θα λογοδοτήσουν- για τη κατεδάφιση των κύριων και επικουρικών συντάξεων και την οικονομική εξαθλίωση των συνταξιούχων τα χρόνια του μνημονίου».

tvxs

Forget it Wolfgang

του Μάκη Ανδρονόπουλου
Οι Γερμανοί είναι αυτοκτονικοί. Έχουν τεράστια δυσκολία να αλλάξουν σχέδιο ακόμη και όταν έχουν όλα τα δεδομένα της αποτυχίας του. Το σχέδιο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήταν εξ αρχής να βγάλει την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης γιατί πίστευε ότι έτσι θα «έδενε» γερά η αλυσίδα του ευρώ χωρίς τον αδύναμο κρίκο. Το σχέδιο ήταν απλό. Μόλις το «ελληνικό πρόγραμμα» κολλούσε, θα γινόταν ένα άγριο bullying στην Ελλάδα και με ένα «πακέτο οδοιπορικών» θα την οδηγούσαν στην έξοδο. Μετά θα την αγόραζαν με ψίχουλα…
Το σχέδιο χάλασε γιατί είχε αγνοήσει τον παράγοντα της ανθεκτικότητας των Ελλήνων. Αν και το πρόγραμμα εκθεμελίωσης είχε ολιστικές συνέπειες, οι Έλληνες άντεξαν παρά το τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος (ΣΣ: το ελληνικό πρόγραμμα ουδεμία σύγκριση μπορεί να έχει με τα αντίστοιχα που εφαρμόστηκαν σε άλλες χώρες της ευρωζώνης σε επίπεδο έντασης και στόχων). Έτσι, ο Σαμαράς, μόλις κατάλαβε ότι η φοροδοτική ικανότητα των πολλών (ΣΣ: οι λίγοι τα έχουν έξω) είχε ταβανιάσει και είδε να έρχεται το σκάσιμο της φούσκας του success story, την έκανε.
…Και μετά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το σχέδιο ήταν μέχρι τέλος Φεβρουαρίου να τον είχαν τελειώσει. Όμως εκεί πέσανε πάνω στο Βαρουφάκη που συγκέντρωσε τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας και διεθνοποίησε με καταλυτικό τρόπο το πρόβλημα της μη βιωσιμότητας του χρέους (ΣΣ: αυτό είναι το εξαιρετικά θετικό της παρουσίας Βαρουφάκη, ανεξάρτητα εάν εγώ έχω διαφωνήσει με το σχέδιο, αν υπήρχε). Αυτό ήταν πολιτικό πρόβλημα που ο κ. Σόιμπλε δεν μπορούσε να ελέγξει και ταυτόχρονα, όλα τα θεωρήματα για το κόστος ενός GREXIT ή ενός GRACCIDENT πήραν σάρκα και οστά. Οι μεγάλοι παγκόσμιοι παίκτες ανησύχησαν και οι λαοί της Ευρώπης (ΣΣ: όχι οι υπουργοί του eurogroup) άρχισαν να αντιλαμβάνονται  ότι έχουν μπλέξει άσχημα με το γερμανικό imperium (ΣΣ: οι βρετανικές εκλογές και τα αποτελέσματα στην Σκωτία είναι το τελευταίο δείγμα). Εκτός από αυτά, η κυβέρνηση Τσίπρα αποδείχθηκε Ρούπελ. Καθυστέρησε το σχέδιο Σόιμπλε και έδωσε τέτοια δημοσιότητα στην ελληνική αντίσταση, το κόστος της οποίας μόνο η καγκελάριος Μέρκελ μετράει.
Επειδή δεν μπορούμε να έχουμε πια καμία εμπιστοσύνη στην ευρωπαϊκότητα του κ. Σόιμπλε, ούτε και σε ότι λέει, θα πιστέψουμε τον δικό μας υπουργό κ. Γιάνη Βαρουφάκη, σύμφωνα με τον οποίο, ο κ. Σόιμπλε δεν του πρότεινε το πραγματικό του σχέδιο, που είναι αυτά που γράφονται για «κλειδωμένη ισοτιμία ευρώ-δραχμής, κλειδωμένο χρέος και “οδοιπορικά’’».
Σε αυτό το σημείο, ο Τσίπρας είναι πλέον πολύ ισχυρός. Η γενναία «προσφορά» του αντιπάλου δείχνει την αδυναμία του. Αυτή τη στιγμή μπορεί με τη μη καταβολή μιας δόσης (ΣΣ: που για ένα μήνα δεν σημαίνει πτώχευση), πχ αυτής της 5ης Ιουνίου, να καταδείξει στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και στην παγκόσμια κοινότητα, ότι η Ελλάδα τίμησε τις υποχρεώσεις της χωρίς καμία χρηματοδότηση επί ένα χρόνο και ότι η στενοκεφαλιά του κ. Σόιμπλε και οι ύποπτες φιλοδοξίες του γερμανικού κεφαλαίου, μπορούν να τινάξουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στον αέρα, όταν μάλιστα η Ευρώπη έχει πάρει τη σκυτάλη της πιστωτικής χαλάρωσης (ΣΣ: τύπωμα δισεκατομμυρίων ευρώ για να μην σκάσει η ευρωφούσκα).
Forget it Wolfgang!... Η Ελλάδα πρώτον θα παραμείνει στην ευρωζώνη έστω και πτωχευμένη, γιατί εκεί μετατρέπει τη δύναμή σου σε δική της (ΣΣ: είναι η μέθοδος τζούντο για την οποία έχουμε ξανακάνει λόγο). Η Ελλάδα δεύτερον θα σκάσει στα χέρια σου (ΣΣ: είναι μοιραίο φαίνεται στους τρομοκράτες να σκάνε οι βόμβες στα χέρια τους) και η Γερμανία θα πάρει όλο το πολιτικό και κοινωνικό κόστος, το οποίο δεν μπορείς να φανταστείς. Εκτός κι αν η σιωπηρή κα Μέρκελ αναθέσει την διαπραγμάτευση σε κάποιον άλλο, τον Άσμουνσεν ίσως; … για να σώσει την Γερμανία από την παγκόσμια κατακραυγή και ότι αυτή συνεπάγεται.
Η λύτρωση είναι απλή. Δεδομένου ότι το πρόγραμμα με τις εξωγήινες απαιτήσεις του απέτυχε (πλεονάσματα κλπ, άρα και η δήθεν βιωσιμότητα του χρέους), για να δεις πως θα καλύψεις το δημοσιονομικό κενό και φτιάξεις μεσοπρόθεσμο πρέπει να ρυθμίσεις το χρέος. Συνεπώς, η συμφωνία πρέπει να είναι μία και να ρυθμίζει πρωτίστως το χρέος, δευτερευόντως να παρέχει αντισταθμιστικά αναπτυξιακά κονδύλια για τη ζημιά που έκανε στη χώρα  και βεβαίως, μεταρρυθμίσεις.
Ο Τσίπρας αυτή τη στιγμή είναι πολύ ισχυρός. Αυτός πρέπει να πει το take it or leave it. Τώρα, μεθαύριο… την Πέμπτη, στη Ρίγα. Εδώ που φτάσαμε (ΣΣ: όπως όπως), έχουμε ένα ισχυρό ατού. Να το παίξουμε δυνατά. Κι αν δεν μας κάτσει, θα έχουμε κερδίσει τέτοια αυτοεκτίμηση, τέτοια αυτοπεποίθηση, που θα γυρίσουμε την Ευρώπη ανάποδα. Στο ευρωαντάρτικο, η φθορά που θα υποστεί το Βερολίνο θα είναι εξ ίσου σημαντική, αν όχι πολύ μεγαλύτερη, με αυτή που υπέστη στα χρόνια της Κατοχής.

KOUTIPANDORAS

ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΝΤΑΙ. ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΤΑΚΤΗΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗΣ

ΑΠΑΙΤΟΥΝ ΑΜΕΣΕΣ ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ «ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ» ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ 

Εντείνουν τις πιέσεις τους οι αποκαλούμενοι ''εταίροι'' προς την κυβέρνηση εκβιάζοντας τόσο για μια συμφωνία που θα περιέχει μέτρα μνημονιακής κοπής, όσο και για την άμεση εφαρμογή των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων – απορρυθμίσεων, προκειμένου να ξεκλειδώσουν τη στρόφιγγα της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, της οποίας έχουν φροντίσει να έχει εξαντλήσει πια τα όριά της.

Οι υπεύθυνοι για τον στραγγαλισμό της οικονομίας και για τα δεινά που έχουν υποστεί όλα αυτά τα χρόνια οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά στρώματα από τα μνημόνια, απαιτούν εδώ και τώρα άμεση πρόταση νέων  μέτρων λιτότητας προτρέποντας την κυβέρνηση να επιταχύνει την υποχώρηση της από οποιεσδήποτε «κόκκινες γραμμές», δίνοντάς της διορία λίγων ημερών προκειμένου να υπάρξει συμφωνία.

Σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που δημοσιοποιήθηκε χτες (16/5) η χρεοκοπία της χώρας βρίσκεται επί θύραις.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά «Δεν υπάρχει πιθανότητα το ελληνικό κράτος να πληρώσει τη δόση αν δεν επέλθει κάποια συμφωνία με τους διεθνείς εταίρους» ενώ επισημαίνεται ότι μέσα στον Ιούνιο το συνολικό ποσό των δόσεων προς το ΔΝΤ είναι της τάξης του 1,5 δις ευρώ.

Στο σημείωμα του ΔΝΤ επίσης τονίζεται η κρισιμότητα της επόμενης συνάντησης κορυφής στη Ρίγα, η οποία φαίνεται ότι θα είναι η τελευταία ευκαιρία για συμφωνία και για την κάλυψη της δόσης προς το Ταμείο.

Όπως αναφέρεται και στο απόρρητο έγγραφο οι κύριες απαιτήσεις του ΔΝΤ προς την ελληνική πλευρά είναι να εφαρμόσει άμεσα  τις μεταρρυθμίσεις-απορρυθμίσεις όσον αφορά το συνταξιοδοτικό, τα εργασιακά και την κατάργηση της επαναπρόσληψης 4.000 δημόσιων υπαλλήλων.

Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού μιλώντας στην Bild ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις και εντείνοντας τις πιέσεις και εκβιασμούς ξεκαθάρισε ότι «μόνο όταν η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει το επόμενο βήμα του προγράμματος μεταρρύθμισης μπορεί να δοθεί η επόμενη δόση», αναφέροντας ότι η Ελλάδα αποτελεί σήμερα μια από τις μεγαλύτερες ανησυχίες της Ευρωζώνης.

Στο ίδιο μήκος κύματος και σε μια επίδειξη … «δημοκρατικότητας» ο Μαλτέζος ΥΠΟΙΚ Έντουαρντ Σικλούνα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Bloomberg δεν δίστασε να δηλώσει ότι θεωρεί ως μεγαλύτερο εμπόδιο στην πορεία των διαπραγματεύσεων την …εντολή του ελληνικού λαού προς την κυβέρνηση κατά τις πρόσφατες εκλογές!  «Η εντολή που έχει η ελληνική κυβέρνηση, αυτό είναι το εμπόδιο, και για αυτό κάποιοι ρωτάνε εάν θα πρέπει να υπάρξει ένα δημοψήφισμα. Θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος όπου η εντολή θα τροποποιούνταν. Η κυβέρνηση θα ζητούσε την άδεια από το εκλογικό σώμα για να τροποποιήσει τις υποσχέσεις της, που δεν μπορεί να κρατήσει», δήλωσε συγκεκριμένα.

Είναι πλέον προφανές ότι οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους εμφανίζονται άτεγκτοι στις απαιτήσεις τους, αξιώνοντας από  την ελληνική κυβέρνηση να υποχωρήσει κατά κράτος από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, να εγκαταλείψει τις προοδευτικές αρχές της και αξίες και να λάβει νέα σκληρά νεοφιλελεύθερα μέτρα, όπως ακριβώς και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις.

Η Ελλάδα οφείλει να μην υποκύψει και δεν θα υποκύψει, στις πιέσεις των δανειστών για αθέμιτους συμβιβασμούς που θα περιλαμβάνουν μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, κόντρα στις ριζοσπαστικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης. Σε μια ευρωζώνη που παραπαίει μέσα στα αδιέξοδά της, οι απειλές περί πτώχευσης και επιστροφής της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα με τις οποίες επιχειρούν οι κυρίαρχοι ευρωενωσιακοί κύκλοι να εκβιάσουν και να οδηγήσουν την κυβέρνηση σεταπεινωτική υποχώρηση, δεν θα πρέπει να σκιάζουν τον ελληνικό λαό. Η κυβέρνηση στο όνομα τηςλαϊκής εντολής που έλαβε, θα πρέπει να μείνει και θα μείνει, με τη στήριξη του ελληνικού λαού,ανυποχώρητη, αποκαλύπτοντας ότι το μαχαίρι που βάζουν οι δανειστές στο λαιμό της χώρας κόβει και από τις δύο πλευρές.

Το ενδεχόμενο μιας μη- συμφωνίας θα στοιχίσει πολύ περισσότερο στους «εταίρους», αφού η χώρα μας διαθέτει πολλές εναλλακτικές και βιώσιμες λύσεις.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

iskra.gr

Κυριακάτικος πανικός

Αναρτήθηκε από το πρωί ο «Κυριακάτικος πανικός» στα περίπτερα, με τις ανάλογες ραδιοφωνικές παρουσιάσεις.

της Άντας Ψαρρά
Κάθε εφημερίδα και ένα απόρρητο σχέδιο (βοηθάνε εδώ και οι διαπραγματεύσεις και οι πολλές... διεθνείς πηγές) για το μέλλον της Ελλάδας μεταξύ Τιτανικού, βράχων και καταστροφής.
Κάθε εφημερίδα και ένα νέο «σκάνδαλο» Βαρουφάκη, που εντελώς συμπτωματικά ανακαλύπτονται και αυτά την Κυριακή.
Κάθε εφημερίδα και μια νέα εσωκομματική διαμάχη με τα πολιτικά κουτσομπολιά για πιθανούς ανατροπείς και νέους Καίσαρες.
Οι ιστορικές ναυαρχίδες του Τύπου αλλά και εκείνες των αυξημένων προσφορών-πωλήσεων συναγωνίζονται στις καταστροφολογικές γενικεύσεις τους επί παντός επιστητού.
Ξεχωρίζει σήμερα το ΒΗΜΑ που μας εξηγεί γιατί ΟΛΟΙ, καθηγητές και πολιτικοί, είναι εναντίον του Μπαλτά. Εμείς βέβαια προ ημερών στο Σύνταγμα αλλά και στην κλειστή εκδήλωση είδαμε βαριά βαριά 180 άτομα υπερήλικες και μια δεκάδα των πλέον φανατικών φιλελεύθερων και άκρως συντηρητικών πολιτικών εκπροσώπων να αντιμάχονται το σχέδιο της κυβέρνησης και του Αριστείδη Μπαλτά.
Το σχέδιο για μια δημοκρατικότερη δημόσια παιδεία, για την αναβάθμιση των εκπαιδευτικών θεσμών, για τον φραγμό στην κατάργηση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης διά της μεθόδου των συμβουλίων διοίκησης και άλλων πονηρών διατάξεων του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου κ.λπ.
«Ολοι κατά του Μπαλτά» επαναλαμβάνει το ΒΗΜΑ τονίζοντας σήμερα το ένα από το τρίπτυχο Σαμαρά: όχι στο πανεπιστημιακό άσυλο, ναι στις φυλακές τρίτου τύπου, όχι στους «λαθρο»μετανάστες!
Τις προηγούμενες Κυριακές είδαμε στις ναυαρχίδες του Τύπου τις ανάλογες γενικεύσεις στα υπόλοιπα δύο σκέλη του τρίπτυχου Σαμαρά (την εκστρατεία να μην αφεθούν ελεύθεροι οι μισοπεθαμένοι και το πόσο οι κακοί δουλέμποροι κερδίζουν από τον ανθρώπινο πόνο αλλά ωστόσο κι εμείς δεν μπορούμε να γεμίζουμε τη χώρα με πρόσφυγες που μπορεί να είναι και τζιχαντιστές).

efsyn

«Γενναιόδωρες» οι συντάξεις στην Ελλάδα λένε οι «θεσμοί»!

Κάλπικες συγκρίσεις ανάμεσα στα ασφαλιστικά συστήματα Ελλάδας και Γερμανίας αντιμετωπίζει η ελληνική πλευρά στην διαπραγμάτευση. Με προκλητικούς ισχυρισμούς πιέζουν για αυξήσεις ορίων ηλικίας και μειώσεις παροχών
Με …απίστευτους ισχυρισμούς, επιχειρούν οι δανειστές να στηρίξουν την απαίτησή τους για λήψη άμεσων και επώδυνων μέτρων στην κοινωνική ασφάλιση,  στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο του Brussels Group.
Σύμφωνα με πληροφορίες από κυβερνητικές πηγές, οι εκπρόσωποι των «θεσμών» συγκρίνουν τα ασφαλιστικά συστήματα Ελλάδας- Γερμανίας και εκτιμούν μεταξύ άλλων ότι οι συντάξεις που καταβάλλονται στην Ελλάδα είναι υπερδιπλάσιες των καταβαλλόμενων εισφορών, ενώ οι συντάξεις που παρέχονται είναι σχεδόν στα ίδια επίπεδα παρά την μεγάλη διαφορά στους καταβαλλόμενους μισθούς ανάμεσα στις δύο χώρες. Αποκαλούν μάλιστα το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα «γενναιόδωρο»!
Με βάση τις ίδιες πληροφορίες οι «θεσμοί» αποτιμούν το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα με βάση τον υπολογισμό ότι οι καταβαλλόμενες συντάξεις είναι μεγαλύτερες κατά 2,75% από το σύνολο των καταβαλλόμενων εισφορών δημιουργώντας έτσι ένα συνεχώς διευρυνόμενο έλλειμμα. Παρόλα αυτά η αντίστοιχη εικόνα που παρουσιάζουν τα ταμεία δείχνουν μία αναλογία της τάξης του 1,25 ανάμεσα σε συντάξεις και εισφορές. Μάλιστα γίνεται ευθεία σύγκριση στις ασφαλιστικές δαπάνες ανάμεσα σε Ελλάδα και Γερμανία με τους δανειστές να υποστηρίζουν πώς υπάρχει τεράστιο χάσμα μια και οι ελληνικές δαπάνες αγγίζουν το 9% του ΑΕΠ σε αντίθεση με την Γερμανία όπου για τα ελλείμματα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης αναλώνεται μόλις το 3% του ΑΕΠ. Πρόκειται για μία εικόνα διαστρεβλωτική, μία και στην Ελλάδα μόλις το 4.45% αποτελεί κρατική επιχορήγηση ενώ το υπόλοιπο κόστος του ασφαλιστικού συστήματος καλύπτεται από το σύστημα της θεσμοθετημένη τριμερούς χρηματοδότησης. Αυτά την ίδια στιγμή που αν υπολογιστούν στα κονδύλια που δαπανώνται για το ασφαλιστικό σύστημα στην Γερμανία τόσο οι κρατικές χρηματοδοτήσεις όσο και οι ομοσπονδιακές ροές που είναι θεσμοθετημένες στην χώρα το κόστος φθάνει το 6,9% του γερμανικού ΑΕΠ!
Αναφορικά με την πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης – για την οποία υποστηρίζεται πώς είναι ιδιαίτερα χαμηλή- η ελληνική πλευρά επικαλείται τα στοιχεία του ΟΟΣΑ σύμφωνα με τα οποία τα δεδομένα για την Ελλάδα είναι τα 63 χρόνια για τους άνδρες και τα 59 για τις γυναίκες ενώ στην Γερμανία είναι τα 63 χρόνια για τους άνδρες και τα 61 για τις γυναίκες. Οι θεσμοί αντιπαραθέτουν επίσης τον συνολικό χρόνο εργασίας στην Γερμανία που είναι 40 χρόνια για τους άνδρες και 35 για τις γυναίκες ενώ ο αντίστοιχος ελληνικός είναι 36 για τους άνδρες και 28 για τις γυναίκες. «Προσπερνούν» όμως το καταλυτικό στοιχείο του επιπέδου ανεργίας το οποίο ξεπερνά το 25% στην Ελλάδα ενώ είναι πολύ μεγαλύτερο για τις γυναίκες και ιδιαίτερα στις νέες γυναίκες όπου ξεπερνά το 60% ιδίως την «μνημονιακή» τετραετία 2010-2014!
Τέλος όσον αφορά το ύψος των συντάξεων και μόνον η αναφορά στο ύψος της κατώτερης σύνταξης στην Ελλάδα που είναι 486 ευρώ, αποτελεί ένα αποστομωτικό επιχείρημα

thrpressproject

Τα ιερά λείψανα και ο χωρισμός κράτους-Εκκλησίας

Αν το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού κατόρθωσε να μετατρέψει το πολιτικό σώμα σε κοινότητα-ποίμνιο, με βάση πολιτισμικά ή/και θρησκευτικά χαρακτηριστικά, η μάχη της Αριστεράς είναι ακριβώς για το αντίθετο.


της Σίας Αναγνωστοπούλου
Εγώ ειμί η Αλήθεια. 
Με αυτή την ευαγγελική ρήση τίθενται ρητά τα όρια ανάμεσα στον κοσμικό και τον θρησκευτικό χώρο. Αν ο θρησκευτικός χώρος ορίζεται από τη μία και μοναδική Αλήθεια, η οποία δεν επιδέχεται καμιά διαπραγμάτευση, καμιά συζήτηση, ο κοσμικός χώρος ορίζεται από πολλές και συγκρουόμενες θεωρήσεις, από πολλά και διαφορετικά συμφέροντα, από πολλές και αντίπαλες ιδεολογίες. 
Αν ο θρησκευτικός χώρος ορίζει ποίμνιο, στη βάση της πίστης και της υποταγής στον Θεό, ο κοσμικός χώρος ορίζει ομάδες-τάξεις, ορίζει πολίτες που διαπραγματεύονται, διαλέγονται, συγκρούονται με την κοσμική εξουσία, στη βάση συμφερόντων, ιδεολογιών, πολιτικών. Σε αυτά τα μείζονα θέματα απάντησε ο Διαφωτισμός και τα εμπέδωσαν οι επαναστάσεις, τουλάχιστον στην Ευρώπη — της Ελλάδας συμπεριλαμβανόμενης. Τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας, και εν μέσω επειγόντων προβλημάτων, ανέκυψε και το «ζήτημα των λειψάνων», ή καλύτερα το πώς διακρίνεται το ποίμνιο από το σώμα των πολιτών.
Αναμφισβήτητα, οι πιστοί μπορούν να προσκυνούν τα λείψανα της αγίας Βαρβάρας ή οποιουδήποτε αγίου, όταν ορίζονται ως ποίμνιο, μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, γιατί στον δικό της χώρο ορίζεται επί της γης το ποίμνιο. Η Εκκλησία και οι λειτουργοί της ορίζουν τους κανόνες και τους τρόπους συλλογικής έκφρασης (προσκύνημα λειψάνων, εικόνων κλπ.) του θρησκευτικού αισθήματος του ποιμνίου, μέσα στους χώρους που βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία της. Η πολιτεία δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναμιγνύεται σε αυτούς. Όταν όμως γίνεται περιφορά λειψάνων σε νοσοκομεία ή άλλους δημόσιους χώρους, που βρίσκονται στη δικαιοδοσία της πολιτείας, τα πράγματα αλλάζουν. Στον δημόσιο χώρο το κράτος είναι υποχρεωμένο να εξασφαλίσει τα δικαιώματα των πολιτών του, και στο νοσοκομείο ειδικότερα να εξασφαλίσει τους πλέον ορθολογικούς όρους ίασης των ασθενών-πολιτών.
Ο κάθε ασθενής διαχειρίζεται τον πόνο του με τους ιδιωτικούς τρόπους που του υπαγορεύει η πίστη ή η απιστία του — με προσευχή, με τάματα, με ό,τι κρίνει ο καθένας καλύτερο. Στο νοσοκομείο όμως απαιτεί από το κράτος να έχει τους καλύτερα εξοπλισμένους επιστημονικά γιατρούς, το καλύτερο νοσηλευτικό προσωπικό, τις καλύτερες δυνατές συνθήκες νοσηλείας. Οι ασθενείς στο νοσοκομείο δεν συγκροτούν ποίμνιο, είναι πολίτες. Η περιφορά λειψάνων στο νοσοκομείο ή σε οποιονδήποτε δημόσιο χώρο με τη συμβολή του κράτους, συνιστά ανοίκεια (για να μην πω ανατριχιαστικά μεσαιωνική) πράξη ταύτισης ποιμνίου-πολιτών, και μάλιστα σε έναν χώρο όπου ο ορθολογισμός, και όχι η πίστη, πρέπει να κυριαρχεί — κι αυτό οφείλει να το εξασφαλίζει το κράτος. (Το γεγονός μάλιστα ότι δεν πρόκειται για οποιοδήποτε δημόσιο ίδρυμα, αλλά για νοσοκομείο, με ανθρώπους ασθενείς, και ειδικά καρκινοπαθείς, βαραίνει πολύ θλιβερά την κατάσταση — δεν χρειάζεται να επιμείνω σ’ αυτό). Αν ο γιατρός κάνει τον σταυρό του πριν χειρουργήσει, είναι δικό του θέμα. Στο νοσοκομείο όμως έχει προσληφθεί με βάση τα πτυχία και την ικανότητά του, όχι την πίστη του.
Γιατί όμως ξέσπασε αυτή η άγρια κόντρα, όταν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης, είπε τα αυτονόητα; Ξέσπασε γιατί στη χώρα μας δεν έγιναν ποτέ σαφή τα όρια ποιμνίου-πολιτών. Γιατί για να γίνουν σαφή πρέπει να πραγματοποιηθεί ο χωρισμός κράτους-Εκκλησίας· και σε αυτό το θέμα τα ιδεολογήματα, οι μισοειπωμένες «αλήθειες» της Ιστορίας μας, οι στρεβλώσεις περί του πώς συγκροτήθηκε το έθνος-κράτος περισσεύουν. Για την Αριστερά το ζήτημα χωρισμού κράτους-Εκκλησίας αποτελεί ένα από τα κορυφαία στοιχεία συγκρότησης της ταυτότητάς της. Ο χωρισμός δεν συνιστά, βέβαια, εχθρική πράξη απέναντι στην Εκκλησία, ούτε απέναντι στην ελληνικότητα των Ελλήνων. Καταρχάς, αποτελεί διάβημα προς την επανασυγκρότηση του δημόσιου χώρου, ένα διάβημα που έμεινε ημιτελές από τον 19ο αιώνα και ευνόησε τις πάσης φύσεως πελατειακές και αδιαφανείς σχέσεις. Δεύτερον, σε μια εποχή όπου η Αριστερά παλεύει να ορίσει και να κινητοποιήσει το συλλογικό, πολιτικό υποκείμενο αντίστασης απέναντι στις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη, σεβόμενη τα θρησκευτικά αισθήματα των πολιτών και τους χώρους έκφρασής τους, να λειτουργήσει ως δύναμη διαπαιδαγώγησης και χειραφέτησης των πολιτών και όχι ως συν-εκφραστής, μαζί με την Εκκλησία, της θρησκευτικότητάς τους. Η θρησκεία μπορεί να αποτελεί ένα από τα στοιχεία ταυτότητας αυτού του υποκειμένου αντίστασης, δεν μπορεί όμως το συλλογικό, πολιτικό υποκείμενο να συνορίζεται εξ αδιαιρέτου από την Εκκλησία και το κράτος. Η θρησκεία δεν είναι φορέας –είναι ένα από τα στοιχεία— της ελληνικότητας των Ελλήνων. Και σ’ αυτό πρέπει η Αριστερά να είναι ξεκάθαρη. Αν το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού κατόρθωσε να μετατρέψει το πολιτικό σώμα σε κοινότητα-ποίμνιο, με βάση πολιτισμικά ή/και θρησκευτικά χαρακτηριστικά, η μάχη της Αριστεράς είναι ακριβώς για το αντίθετο.

avgi

Χρεοκοπούμε από τις 25 Ιανουαρίου, συνήθως Παρασκευή…

Από 25 του Γενάρη και μετά κάθε εβδομάδα χρεοκοπούμε.
Συνήθως Παρασκευή. Αν μεσολαβεί τριήμερο, εθνική εορτή ή Μεγάλη Παρασκευή μπορεί  να χρεοκοπούμε και μεσοβδόμαδα Πέμπτη ή ίσως Τρίτη.  Αν η χρεοκοπία προβλέπεται για μετά από 15νθημερο  τα κανάλια χρειάζονται να “πουλήσουν αγωνία” όποτε μεσολαβεί οπωσδήποτε μια εσωτερική στάση πληρωμών.
Πλησιάζοντας προς το τέλος του κάθε Μήνα χρεοκοπούμε στα σίγουρα μετά από Eurogroup  ενώ  Bank Run τέλος κάθε  μήνα που  οι συνταξιούχοι περνούν τις συντάξεις.
Η εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πάντως δεν είπε λέξη για το έγγραφο της Ιταλικής Έδρας προς το Δ.Σ. του ΔΝΤ, το οποίο αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, πως η Ελλάδα κινδυνεύει με χρεοκοπία την 5 Ιουνίου. Η εκπρόσωπος υποστήριξε χαρακτηριστικά πως δεν έχει τίποτα να προσφέρει  για το θέμα αυτό.
Ανώνυμος Αξιωματούχος δήλωσε πάντως πως το έγγραφο δεν ανήκει στο ΔΝΤ και ότι περιγράφει τη συζήτηση κάποιας Τετάρτης κατά την οποία έκανε ενημέρωση ο Πολ Τόμσεν και απάντησε σε ερωτήσεις μελών του Δ.Σ., κυρίως αναδυομένων χωρών.
Το  Channel 4  νωρίτερα δημοσίευσε σενάριο στάσης πληρωμών και χρεοκοπίας της Ελλάδας στις αρχές Ιουνίου εξαιτίας αδυναμίας κάλυψης της δόσης 1,5 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ.  Το MEGA   νωρίτερα ισχυρίζονταν ότι υπάρχει στάση πληρωμών και έδειξε κάρτες προσπαθώντας να μας πείσει.

Πηγή: papioannou-giannis.net

Santa Barbara

Αρθρογράφος:  Αντώνης Αντωνάκος
Λείψανα κοκαλάκια και εντόσθια, γοβάκια αγίας και κόπιτσες εσωρούχων αγίων και νεομαρτύρων, πέδιλα και καλτσάκια, κροταφικές αρτηρίες απολιθωμένες σε τίμιο ξύλο, σπλήνες και βορβοσυραγώδεις μύες, άπαν το αιμοροϊδικό και μητροκολεϊκό πλέγμα ταξιδεύουν εις την επικράτειαν δια την αναψυχή των πιστών.
Όλα τα θαυματουργά κομματάκια του πεθαμένου μέσα σε ψυκτικούς θαλάμους κυρίως για συντήρηση και προστασία απ’ τη μπόχα, θα γιατρέψουν και θα θαυματουργήσουν.
Εκεί όπου η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά ο αριστερός όρχις του αγίου Νεκταρίου θα κάνει το θαύμα του. Η μήτρα της Αγίας Βαρβάρας θα βοηθήσει γεροντάκια να πετάξουν τον καθετήρα και συμβασιούχους να επαναπροσληφθούν. Δεν χάνεις τίποτε μ’ ένα προσκύνημα. Κι αν σου κάτσει; Κι αν σε βοηθήσει στο τζόκερ θα σου αλλάξει τη ζωή.
Και βεβαίως διαθέτουμε αγίους για όλες τις παθήσεις. Για τη στύση έχουμε τον Άγιο θεράπων, προστάτη των ουρολόγων απ’ τον οποίο διασώζεται μονάχα ο δείκτης-ω! του θαύματος- κάνοντας σε επιλεγμένους πάντα πιστούς την εξέταση προστάτη. Για τις αιμορροΐδες των άγιο Μαυρίκιο τον παλουκοφόρο, προστάτη των ταξιτζήδων και των καταραμένων ποιητών.
Για τον καρκίνο την Αγία Αγάθη προστάτιδα των ακτινολόγων και των κηπουρών, της οποίας διασώζονται οι μαστοί και ο αφαλός της σε γυάλα.
Την Αγία Αναστασία τη φαρμακολύτρα που προστατεύει τους φαρμακοποιούς και τα λεφτά τους στην Ελβετία.
Τον Άγιο Αρτέμιο για τους βαρεμένους και τους δαιμονισμένους.
Την Αγία Βαρβάρα για τα λοιμώδη νοσήματα. Ουρολοιμώξεις, δυσεντερία, ηπατίτιδες, τοξοπλάσμωση, σύφιλη, ερυθρά, αλλαντίαση, χολέρα και λοιπά. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θαυματουργών Αγίων μας.
Τι φάρμακα και εγχειρήσεις και μαλακίες. Πιστοί ανά την επικράτεια γλιτώστε το φακελάκι. Ιδού η λύση. Οι άγιοί μας.
Η ορθοδοξία ποτέ δεν σας αφήνει ακάλυπτους. Έχει όλες τις ειδικότητες και καθαρίζεις σχεδόν τζάμπα. Τα πληρώνει όλα το Κράτος. Οι θαυματουργοί Ιατροί-Άγιοι είναι συμβεβλημένοι με όλα τα ταμία.
Και βεβαίως διαθέτουν το πρεστίζ αρχηγού Κράτους. Κι όχι σαν κάτι μαλακισμένα γιατρουδάκια που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους.
Γι’ αυτό εν Χριστώ αδερφοί, αδερφές και λοιποί, η Santa Barbara είναι εδώ. Ιδού η κάρα, ιδού το οίδημα. Προσοχή στις γριές, υπάρχει κίνδυνος ποδοπατήματος και ασφυξίας και φυσικά προσοχή στους ανώμαλους που περιμένουν κάτι τέτοιες άγιες συναθροίσεις για να βάλουν χέρι οι άθλιοι!

 http://www.alfavita.gr

Η αστική τάξη ξύπνησε. Μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι

ΤοΥ σΑτΥρΟπΡόΚοΥ

   – Βαθιά σιωπή έπεσε πάνω από τη χώρα μετά τη συνταρακτική δήλωση του Αδώνιδος-Σπυρίδωνος ότι η αστική τάξη της χώρας…ξύπνησε. Όλοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν το χρησμό.
– Τι, τάχα, θέλει να πει ο πολύς βουλευτής-πρώην υπουργός,  πρώην ΛαΟΣ, νυν ΝΔ, μετέπειτα ποιος ξέρει πού, τηλεπωλητής, τηλεπαραθυράκιας, πουλάω και ταμπλέτες, απεργός- και τελευταία «κάνω και την Πυθία».
– Μήπως εννοεί ότι από σύστασης του ελληνικού κράτους η αστική τάξη-αυτοί που κατέχουν τα μέσα παραγωγής, δηλαδή-κοιμάται; Άρα, τόσα χρόνια την εξουσία την είχε η εργατική τάξη και δεν το πήραμε χαμπάρι;
– Μήπως εννοεί ότι τα τελευταία πέντε χρόνια δεν κυβερνούσε το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης αλλά της εργατικής; Ο ίδιος, δηλαδή, εκπροσωπεί τόσα χρόνια τους εργάτες και τους αγρότες;
– Τι τον έκανε να πιστεύει ότι η αστική τάξη…ξύπνησε; Οι εκατοντάδες χιλιάδες των συγκεντρωμένων στο Σύνταγμα ενάντια στο νόμο Μπαλτά; Οι αξιόλογοι παρευρισκόμενοι, όλοι λάτρεις της δημόσιας και δωρεάν παιδείας;
– Βλέποντάς τον, ακούγοντάς τον και καμαρώνοντάς τον δεν μπορώ παρά να παραφράσω τον Αϊνστάιν: «Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η σκέψη αυτού του ανδρός, αν και για το πρώτο διατηρώ αμφιβολίες».
– Παρακολουθώντας τις τηλεοπτικές εικόνες από τις ευρωπαϊκές και διεθνείς μαζώξεις των διαφόρων γκρουπς μου ήρθε πάλι στο μυαλό, χωρίς παράφραση αυτή τη φορά, ένα άλλο του Αϊνστάιν.
– Οι υψηλές θέσεις είναι όπως οι πυραμίδες. Δύο ειδών ζώα μπορούν να φτάσουν στην κορυφή, ερπετά και αετοί. Τους βλέπω όλους και σκέφτομαι: Για δες κάτι σταυραετούς!
– Και πριν προλάβουμε να συνέλθουμε από τη δήλωση του Άδωνι-Σπυρίδωνος ήρθε η δήλωση του Στουρνάρα από την οποία μάθαμε ότι αυτός βοήθησε την κυβέρνηση να βρει τα 760 εκατομμύρια της δόσης στο ΔΝΤ.
– Αμέσως, αυθόρμητες συγκεντρώσεις ευγνωμοσύνης γέμισαν όλες τις πλατείες της χώρας. Ήταν τόσο μεγάλο το κακό που προξένησε στο ΔΝΤ που η Λαγκάρντ τον χαρακτήρισε ακατάλληλο για τραπεζίτη.
– Η ΕΚΤ έσπευσε να παροτρύνει την κυβέρνηση να τον διώξουν αμέσως γιατί δυναμιτίζει τις διαπραγματεύσεις που γίνονται για «άτιμο συμβιβασμό» αλλά η κυβέρνηση απάντησε ότι ο Στουρνάρας αποτελεί κόκκινη γραμμή.
– Επιτροπές πολιτών που συστάθηκαν, σκέφτονται να του προτείνουν να ιδρύσει κόμμα γιατί θεωρούν ότι μόνο αυτός μπορεί να προασπίσει τα λαϊκά συμφέροντα.
– Για να αποκτήσουν τα νοσοκομεία, γιατρούς, νοσοκόμες, φάρμακα, γάζες, χαρτιά. Για να σταματήσουν οι αυτοκτονίες και ο μαρασμός. Για να αποκτήσει ο κόσμος δουλειά.
– Μόνο πληρώνοντας τις δόσεις θα γεμίσουν τα δημόσια ταμεία με χρήμα. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να μας ξαναδανείσουν για να μπορούμε να τους ξαναπληρώνουμε τις δόσεις (με τόκο, αλλά δεν έχει σημασία).
– Στη δίκη του Άκη, μαζεύτηκε όλος ο καλός κυβερνητικός κόσμος του εκσυχρονιστικού ΠαΣοΚ. Αυτοί που έπρεπε να ξέρουν, δεν γνώριζαν τίποτα. Κάπου έξω από τα δικαστήρια περιφερόταν κλαίγοντας η ντροπή.
– Σύμφωνα με πληροφορίες που μεταφέρουμε με κάθε επιφύλαξη η WWF πρότεινε να αναλάβει υπό την προστασία της το ΠαΣοΚ. Το ίδιο πρότεινε και σε όσους παραβρέθηκαν στη συγκέντρωση για την παιδεία.
– Τελικά, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι έχουν δίκιο όλοι όσοι τα τελευταία χρόνια υποστηρίζουν πως η κρίση μας έκανε καλό. Επανήλθε το μέτρο. Είχαμε πολλά δικαιώματα, ξοδεύαμε ασύστολα, καταναλώναμε πολύ!
– Βέβαια, γι’ αυτούς που υποστηρίζουν τα παραπάνω τίποτα δεν άλλαξε. Όμως ο λαός τους πιστεύει αν κρίνω από το ότι πιστεύει πως ήταν η τελευταία δόση που πληρώσαμε και στην επόμενη θα έχουμε ρήξη!

πηγή – blog Χρήστου Κυργιάκη

Επικίνδυνη παγίδα το «πάση θυσία συμφωνία»

Εκρηκτικό μείγμα η ένταση της ασφυξίας σε συνδυασμό με την προσήλωση στο καλό σενάριο της άμεσης λύσης

Είναι πλέον σαφές και για τους πιο αισιόδοξους ότι ο χρόνος που «κέρδισε» η ελληνική πλευρά με τη Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, δούλεψε για τους «δανειστές» και όχι για τη χώρα. Χωρίς κανένα ουσιαστικά αντάλλαγμα, χωρίς ανάσα ρευστότητας, η κυβέρνηση ανέλαβε δεσμεύσεις, προχώρησε σε υποχωρήσεις, εκπλήρωσε κανονικά όλες τις «υποχρεώσεις» της, εξάντλησε τα τελευταία οικονομικά αποθέματα της χώρας.
Παρά το γεγονός όμως, ότι -έστω και εν μέρει- το «λάθος» της 20ής Φεβρουαρίου έχει αναγνωριστεί, δεν φαίνεται αυτό να σηματοδοτεί κάποια ουσιαστική στροφή στην τακτική της ελληνικής πλευράς. Η προσήλωση στο «καλό σενάριο» μιας… επικείμενης συμφωνίας με τους «εταίρους» εξακολουθεί να επικαθορίζει τις κινήσεις. Πίσω από τις δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων και παρά τη συχνή αντιφατικότητά τους, η λογική «πάση θυσία συμφωνία» είναι εκείνη που κυριαρχεί.
Είναι σαφές, πλέον, ότι στο τραπέζι (ή καλύτερα στον πάγκο) της διαπραγμάτευσης βρίσκονται θέματα που μέχρι τώρα θεωρούνταν «κόκκινες γραμμές». Ακόμα και η ίδια, όμως, η «διπλωματία των κόκκινων γραμμών» συνιστά σημαντική υποχώρηση, αφού παραχωρεί εξαρχής μια σειρά πεδία, για να υπεραμυνθεί άλλων που σιγά-σιγά, όμως, και υπό τον συνεχή στραγγαλισμό γίνονται και αυτά αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Υπάρχει, όμως, κάτι ακόμα πιο βαθύ. Είναι όλο το μοντέλο της «διαπραγμάτευσης», έτσι όπως έχει έως τώρα επιλεγεί. Η μυστική διπλωματία δίνει τον τόνο, τα τεχνικά κλιμάκια εξακολουθούν να «εργάζονται» και κυρίως έχει τεθεί ξανά σε αμφισβήτηση το δικαίωμα της χώρας να παίρνει αποφάσεις και να ασκεί στο εσωτερικό της μια ορισμένη πολιτική.
Παραμένουμε, λοιπόν, χώρα περιορισμένης κυριαρχίας, κάτω από ειδικό καθεστώς επιτροπείας. Εκεί βρίσκεται το σημαντικότερο πρόβλημα, στη διαιώνιση του καθεστώτος που έχει ουσιαστικά καταργήσει, τα τελευταία πέντε χρόνια, τη δημοκρατία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν η εναντίωση του ελληνικού λαού σε αυτό το καθεστώς, αλλά και στο παλιό πολιτικό σύστημα, που εκδηλώθηκε αρχικά με πολύμορφες διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις για να επενδυθεί αργότερα σε μια πολιτική λύση που είχε ως επιστέγασμα τη θεαματική εκλογική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ.
Σήμερα, όμως, βρισκόμαστε μπροστά στο ενδεχόμενο μιας πολύ αρνητικής εξέλιξης. Να είναι η αριστερή κυβέρνηση εκείνη που θα επικυρώσει την παράταση και αναβάθμιση του μνημονιακού καθεστώτος. Γιατί, πέρα από τη διάσωση ή όχι κάποιων από τις «κόκκινες γραμμές», είναι προφανές ότι καμιά άλλη προοπτική συμφωνίας δεν αφήνουν ανοιχτή οι «εταίροι». Ακόμα και το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος, που τις τελευταίες μέρες φαίνεται να γίνεται αποδεκτό από τους δανειστές, όχι, βέβαια, ως όπλο απέναντι στην επιχείρηση οικονομικής και πολιτικής ασφυξίας, αλλά ως μέσο για την αποδοχή της.
Πολλοί πιστεύουν ότι αυτή θα είναι η τελευταία σελίδα του δράματος. Η αυταπάτη ότι, ακόμα και υπογράφοντας μια πάνω-κάτω μνημονιακή συμφωνία, θα ξεμπερδεύουμε με το σημερινό θρίλερ, κερδίζοντας χρόνο για να εφαρμοστούν επιμέρους προοδευτικές πολιτικές στο εσωτερικό («είμαστε κυβέρνηση τετραετίας» τονίζουν με νόημα κυβερνητικοί παράγοντες) δεν στέκει τουλάχιστον για δύο βασικούς λόγους.
Πρώτον, γιατί ο μνημονιακός «κορσές» αποστερεί κάθε δυνατότητα για επιμέρους πολιτικές. Δεύτερον, όμως, και σημαντικότερο, μια τέτοια προσαρμογή θα συνεπάγεται άμεσες πολιτικές εξελίξεις. Όλες οι κυβερνήσεις που εφάρμοσαν μνημονιακά μέτρα, αποδυναμώθηκαν γρήγορα και τελικά κατέρρευσαν. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να πιστεύουμε ότι κάτι διαφορετικό θα συμβεί και με μια «κυβέρνηση της Αριστεράς», αν πράγματι αναγκαστεί ή επιλέξει να εφαρμόσει κι αυτή νέα μνημόνια. Ενδιάμεσος σταθμός, βέβαια, η στροφή του εγχειρήματος ΣΥΡΙΖΑ προς την Κεντροαριστερά και πιθανόν αλλαγές στη γεωγραφία της Βουλής και τη σύνθεση του κυβερνητικού σχήματος.
Εκείνο που σίγουρα συντελείται μέσα από τη λογική που λέει «πάση θυσία συμφωνία» και τη συνεχή μετατόπιση από τις προεκλογικές και κυβερνητικές εξαγγελίες, είναι ότι χάνονται σταδιακά τα σύνορα μνημονιακών και αντιμνημονιακών επιλογών και πολιτικών δυνάμεων. Αυτά ήταν που έβαλαν σε μπελάδες το πολιτικό σύστημα στη χώρα, η εξαφάνισή τους είναι βασικός όρος για να ανασυσταθεί αυτό με παλιά και «νέα» υλικά.
Όποια κι αν είναι η εξέλιξη, όσο κι αν αυτό καταστεί πιο δύσκολο, η αναζήτηση δρόμων έξω από το καθεστώς υποδούλωσης, θα παραμείνει αναγκαία και επίκαιρη.

δρόμος της αριστεράς

Τσίπρας στο Economist: Είμαστε κοντά σε συμφωνία - Κανένας κίνδυνος για μισθούς και συντάξεις

Δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος για τους μισθούς και τις συντάξεις τόνισε ο πρωθυπουργός από το βήμα του συνεδρίου του Economist. «Πορευόμαστε στο ναρκοθετημένο έδαφος» ανέφερε ο Αλέξης Τσίπρας και σημείωσε ότι «σε αυτή τη φάση φαίνεται πως έχει βρεθεί κοινό έδαφος με τους θεσμούς σε μια σειρά ζητήματα και γι' αυτό είμαστε πολύ κοντά σε συμφωνία».
Ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στην προηγούμενη «πολιτική ελίτ», είπε ότι απέτυχε παταγωδώς να βγάλει τη χώρα από την κρίση, καθώς επέλεξε να συνταχθεί με τις πιο ακραίες δυνάμεις για να υλοποιήσει μια σκληρότατη πολιτική λιτότητας ενάντια στην ελληνική κοινωνία.
«Το μνημόνιο δεν ήταν απλώς ένα κακό πρόγραμμα αλλά η συνειδητή επιλογή να φορτωθούν τα βάρη της οικονομικής κρίσης στις πλάτες της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, της αυτοαπασχολούμενης μεσαίας τάξης και των ελεύθερων επαγγελματιών. Ήταν δεδομένο ότι θα οδηγούσε σε μια μακροχρόνια ύφεση η οποία όμως ήταν επιθυμητή από τους εμπνευστές αυτής της πολιτικής», είπε ο κ. Τσίπρας.
«Ήταν δεδομένο ότι θα οδηγούσε σε μια μακροχρόνια ύφεση η οποία όμως ήταν επιθυμητή από τους εμπνευστές αυτής της πολιτικής» πρόσθεσε.  Ο πρωθυπουργός συνέχισε λέγοντας ότι «η πολιτική και οικονομική αυτή καταιγίδα ένα πράγμα άφησε ακλόνητο στη θέση του: Το πελατειακό και διεφθαρμένο κράτος που στήριζε την πολιτική και οικονομική ελίτ αυτής της χώρας» και πρόσθεσε ότι «καμία υποτιθέμενη μεταρρύθμιση δεν τα έβαλε με το τρίγωνο της διαπλοκής που στήθηκε μεταξύ πολιτικής ελίτ, μιντιαρχών και Τραπεζών».
Ο πρωθυπουργός τόνισε: «Νομοθετούμε και διαπραγματευόμαστε, όμως, μέσα σε ένα πρωτοφανές δυσμενές οικονομικό περιβάλλον. Πορευόμαστε, θα έλεγα, στο ναρκοθετημένο έδαφος που με επιμέλεια προετοίμασε η απελθούσα κυβέρνηση των υποστηρικτών του μνημονίου». Ο κ. Τσίπρας διαβεβαίωσε ότι δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος για τους μισθούς και τις συντάξεις, ενώ για τη συμφωνία υποστήριξε ότι «πρέπει να κλείσει και πρέπει να είναι έντιμη και αμοιβαία επωφελής».
Συνέχισε λέγοντας ότι «σε αυτή τη φάση φαίνεται πως έχει βρεθεί κοινό έδαφος με τους θεσμούς σε μια σειρά ζητήματα και γι' αυτό είμαστε πολύ κοντά σε συμφωνία». Πρόσθεσε πως «υπάρχει κοινό έδαφος σε ζητήματα όπως οι δημοσιονομικοί στόχοι, οι οριακές αλλαγές στο ΦΠΑ που θα πρέπει να λειτουργούν αναδιανεμητικά προς όφελος των κατώτερων στρωμάτων, θεσμικές αλλαγές για την ενίσχυση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού». Στη συνέχεια συμπλήρωσε ότι υπάρχουν ανοιχτά θέματα, λέγοντας ότι «κάποιοι στους θεσμούς επιμένουν σε προτάσεις για αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που ορίζει την λειτουργία της ήδη απορυθμισμένης αγοράς εργασίας. Οι αλλαγές αυτές  δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές».

koutipandoras

Γερμανός δικαστής «δικαιώνει» την Ελλάδα για τις αποζημιώσεις

«Εύλογη» χαρακτηρίζει την ελληνική διεκδίκηση των αποζημιώσεων και του αναγκαστικού κατοχικού δανείου Γερμανός δικαστής του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου. Την είδηση μεταδίδει το γερμανικό περιοδικό Spiegel σε δημοσίευμα του που επιγράφεται «Δίκαιες απαιτήσεις».
Μιλώντας στο γερμανικό περιοδικό ο δικαστής Ντίτερ Ντάιζεροτ δηλώνει πως «αρκετά στοιχεία συνηγορούν υπέρ του ότι πρόκειται για δάνειο», και χαρακτηρίζει εύλογη την ελληνική απαίτηση για την αποπληρωμή του. Ο Ντίτερ Ντάιζεροτ πάει κι ένα βήμα παραπέρα ανοίγοντας τον δρόμο και για τις αποζημιώσεις μεμονωμένων θυμάτων της ναζιστικής Κατοχής, λέγοντας πως οι αξιώσεις τους θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν.
Όπως τονίζει ο Γερμανός δικαστής «η Ελλάδα δεν παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις της», καθώς όπως τονίζει δεν εκφράστηκε κάτι τέτοιο γραπτώς και «δεν υπάρχει παραίτηση μέσω της σιωπής».
Ως δίκαια διέξοδο στο ζήτημα ο Ντάιζεροτ προτείνει την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, για το οποίο όμως απαιτείται συμφωνία του Βερολίνου, ή εναλλακτικά στο Δικαστήριο Συμβιβασμού και Διαιτησίας του ΟΑΣΕ.
Όταν οι αποζημιώσεις του Διστόμου απασχόλησαν την Χάγη
Το 1995 επιζώντες αλλά και συγγενείς των 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου καταθέτουν ομαδική αγωγή κατά του γερμανικού δημοσίου, ζητώντας αποζημίωση για ψυχική οδύνη αλλά και για τις καταστροφές που προκάλεσαν τα ναζιστικά στρατεύματα πυρπολώντας και λεηλατώντας τα σπίτια του χωριού, στις 10 Ιουνίου του 1944. Δύο χρόνια αργότερα, το 1997, με την υπ’ αριθ 137/97 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, επιδικάζει αποζημίωση για ψυχική οδύνη στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας του Διστόμου.
Η απόφαση προκαλεί την άμεση αντίδραση της γερμανικής πλευράς με εκπροσώπους του γερμανικού Δημοσίου να προσφεύγουν στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο κρίνει σωστή την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, με αποτέλεσμα η Γερμανία να προσφύγει στον Άρειο Πάγο κατά της απόφασης του Εφετείου, με το επιχείρημα της ετεροδικίας, δηλαδή υποστηρίζοντας ότι δεν είναι δυνατόν να δικάζεται σε ξένη χώρα για τα εγκλήματα που διέπραξε στο παρελθόν. Το αίτημα αναίρεσης της απόφασης εκδικάζεται το 2000 ενώπιον του Αρείου Πάγου, ο οποίος με την υπ΄ αριθ. 11/2000 απόφαση της Ολομέλειας του, και με 16 υπέρ 4 κατά, απέρριψε την προσφυγή των Γερμανών.
Η Γερμανία αρνείται εκ νέου την καταβολή, το ελληνικό υπουργείο Δικαιοσύνης δεν προχωρά σε αναγκαστική δήμευση γερμανικής περιουσίας επί ελληνικού εδάφους και το δικαστικό μέτωπο μεταφέρεται στην Φλωρεντία που το 2008 κηρύσσει  εκτελεστή την απόφαση της Λιβαδειάς στην Ιταλία. Η Γερμανία αφού έρθει αντιμέτωπη και με τον ιταλικό Άρειο Πάγο προσφεύγει το 2009 στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο τάσσεται κατά των θετικών αποφάσεων των ιταλικών δικαστηρίων με βασικό νομικό επιχείρημα το δικαίωμα στην ετεροδικία.
«Δυστυχώς μετά την έκδοση της απόφασης της Χάγης επικράτησε η άποψη ότι η υπόθεση του Διστόμου χάθηκε, πράγμα που είναι απολύτως ανακριβές», σχολίαζε πριν λίγο καιρό στο tvxs.gr η Χριστίνα Σταμούλη, που κρατά το νομικό φάκελο της υπόθεσης Δίστομο και είναι και η ίδια μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Όπως είχε εξηγήσει: «Καταρχήν στη Χάγη η Ελλάδα παρενέβη ως μη διάδικος. Αυτό σημαίνει ότι η απόφαση της Χάγης δε δεσμεύει την Ελλάδα. Και δεύτερο και πιο σημαντικό ίσως για την ουσία της υποθέσεως είναι ότι η απόφαση της Χάγης έκρινε τρία θετικά σημεία κι ένα αρνητικό». «Τα τρία θετικά είναι ότι αναγνώρισε την πολιτειακή συνέχεια της σημερινής ενωμένης Γερμανίας, ότι οι πράξεις που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1940-1941 είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τρίτον -που από εδώ πηγάζει και η παρεξήγηση ότι η υπόθεση χάθηκε- ότι αυτού του είδους οι αποζημιώσεις τις οποίες αναγνώρισε ότι οφείλει η Γερμανία δεν κρίνονται ενώπιον δικαστηρίων αλλά πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διακρατικών διαπραγματεύσεων και συμφωνιών. Έτσι λοιπόν ουσιαστικά η Χάγη πήγε να κλείσει την πόρτα των δικαστικών διεκδικήσεων». «Μόνο όμως ενώπιον των ιταλικών δικαστηρίων τα οποία δεσμεύσει η απόφαση», είχε τονίσει.

tvxs

Καλά, εκεί στη Γερμανία δεν έχουν Ποτάμια;

Και πάλι καλά να λέμε. Πάλι καλά που δεν ζήτησαν οι Ποταμίσιοι να απαγορευθεί η είσοδος του Γλέζου στην Γερμανία. Πάλι καλά που δεν του ζήτησαν να το βουλώσει επιτέλους με τις γεροντικές του εμμονές που αποτελούν τροχοπέδη στην εισροή γερμανών τουριστών στα ελληνικά θέρετρα.

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΤΣΑΚΟΥ
Γιατί εδώ που τα λέμε βρε αδερφέ μου Χανς, που να βρεις την όρεξη να απολαύσεις μια χωριάτικη και δυο ρετσίνες στο Ημεροβίγλι όταν έρχεται ο άλλος μέσα στην ίδια σου την Βουλή και ξύνει πληγές που τις έχουμε ξεχάσει ακόμα κι εμείς οι παραποτάμιοι Έλληνες. Έτσι θα κάνουμε προκοπή; Έτσι θα αντιμετωπίζουν τα γκαρσόνια μας και οι ρεσεψιονιστ τους τουρίστες; Με ασπρόμαυρες φωτογραφίες και μαρμάρινα μνήματα; Αυτά θα τους δείξουμε; Ας τελειώσει λοιπόν αυτό το παραμύθι και ας σοβαρευτούμε.
Να μαζέψει η Ζωή τα αποκρουστικά βίντεο από το Μετρό, να κόψει ο Μανώλης τα σούρτα φέρτα στη Γερμανία και ας μαζευτεί κι εκείνος ο κυριούλης από το Δίστομο που δεν έχει αφήσει εφημερίδα για εφημερίδα με τις εμπρηστικές συνεντεύξεις του. Είπαμε, καλή η ιστορία αλλά μην το ξεφτιλίσουμε. Που ακούστηκε τη σήμερον ημέρα να υπάρχουν τέτοια οπισθοδρομικά απομεινάρια που δυναμιτίζουν την βαριά βιομηχανία του τουρισμού. Χαμόγελο θέλουν οι τουρίστες πατριώτη. Χαμόγελο και βαθιά υπόκλιση για το φιλοδώρημα. Δεν έχεις δει τα χαμογελαστά πρόσωπα των ποταμίσιων όταν αυτοφωτογραφίζονται στη Βουλή; Ένα τέτοιο αστραφτερό χαμόγελο θέλει κι ο Χανς όταν θα τον προϋπαντήσουμε στην προβλήτα κρατώντας το ταμπελάκι rooms to let. Γιατί αν είναι να τον αρχίσουμε με τα σκελετωμένα παιδιά και τις μαυροφόρες χήρες τότε κλάφτα κι αποχαιρέτα το ευρώ.
Με το δίκιο τους έβαλαν τις φωνές οι πέντε βουλευτές του Ποταμιού για τις απερισκεψίες κάποιων εμμονικών γκρινιάρηδων που προκαλούν το αίσθημα της Bild και κάποιων νοσταλγών του Αδόλφου εκεί στον βορρά. Γιατί μη νομίζετε. Αυτά τα «σε καμία απολύτως περίπτωση δεν μπορούμε να ταυτίζουμε το γερμανικό λαό με το ναζισμό» του Γλέζου είναι ψιλά γράμματα για τον Χανς και την κυρία Ταχιάου. Αχ βρε Μανώλη. Πότε θα βάλεις κι εσύ επιτέλους λίγο μυαλό; Ο κόσμος προχωράει και πάει και διακοπές κι εσύ πας μέσα στο σπίτι τους στο Βερολίνο και τους λες να απαιτήσουν από την κυβέρνησή τους να εκπληρώσει αυτά που οφείλει στην Ελλάδα. Και σα να μην φτάνει αυτό, υπάρχουν και κάποιοι Γερμανοί που τον χειροκροτούν. Καλά εκεί στη Γερμανία δεν έχουν Ποτάμια;

 https://left.gr

Τα «εγκλήματα» Βαρουφάκη που εξόργισαν τους Ευρωπάιους

Τη δική της εξήγηση για τη δριμύτατη κριτική που ασκείται στον Ελληνα υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη δίνει η γαλλική εφημερίδα La Tribune σε άρθρο-ανάλυση που υπογράφει ο Romaric Godin. «Εγκλήματα» του το γεγονός ότι «ξέφυγε» από τον δρόμο που είχαν χαράξει οι προκάτοχοι του κι έμεινε πιστός στις θέσεις του, παρά τις πιέσεις. Στόχος δεν είναι ο Βαρουφάκης, αλλά ο συνετισμός της ελληνικής κυβέρνησης συμπαιραίνει ο αρθρογράφος, σχολιάζοντας την στοχευμένη αποδόμηση του Έλληνα υπουργού από τα διεθνή ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τον Γάλλο αρθρογράφο αν και τα δημοσιεύματα δεν παρουσιάζουν επιχειρήματα για να αμφισβητήσουν την επιστημονική κατάρτιση του υπουργού, τον χαρακτηρίζουν ανίκανο και ανυπόφορο σε ό,τι αφορά τις διαπραγματεύσεις, με τον αναγνώστη τελικά να αποκομίζει την αίσθηση πως πρόκειται για έναν επιφανειακό νάρκισσο σε ρόλο «ροκ σταρ».
«Έγκλημα» του το γεγονός ότι «ξέφυγε» από τον δρόμο που είχαν χαράξει οι προηγούμενοι υπουργοί Οικονομικών της Ελλάδας. Ο Godin αναφέρεται συγκεκριμένα στην ενόχληση των Βρυξελλών για το γεγονός ότι ο Βαρουφάκης δεν βαδίζει στα χνάρια του Ευάγγελου Βενιζέλου, όπως είχε αποκαλύψει ευρωπαϊκή πηγή στις 12 Μαΐου στη Le Monde. «Για τον λόγο αυτό χτίστηκε μεθοδικά μια συγκεκριμένη εικόνα για το Βαρουφάκη από το Eurogroup και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που έφτασε στο αποκορύφωμά της στη συνάντησης στη Ρίγα στις 25 Απριλίου», σημειώνει ο αρθρογράφος που σημειώνει πως οι διαπραγματεύσεις παρά τον «ανασχηματισμό» του Βαρουφάκη δεν έχουν προχωρήσει καθόλου.
«Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι η απόρριψη του Ελληνα υπουργού ερμηνεύεται στην ουσία ως πολιτική απόρριψη της ίδιας της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Το πρόβλημα του Βαρουφάκη συνίσταται στο ότι ο υπουργός Οικονομικών, προερχόμενος από ένα ιδεολογικό ρεύμα διαφορετικό από αυτό που επικρατεί στην Ευρώπη, έφερε τους συναδέλφους του αντιμέτωπους με τις ευθύνες τους. Στο πλαίσιο αυτό, ο Βαρουφάκης στάθηκε υπερασπιστής της κοινωνικής δικαιοσύνης και τάχθηκε κατά της πολιτικής της λιτότητας, την οποία κατέκρινε από τα πρώτα χρόνια της κρίσης», γράφει. «Επιπροσθέτως, το επόμενο αδίκημα που φαίνεται να τον βαραίνει, είναι πως παρέμεινε σταθερός στις απόψεις του, συνεχίζει.
Το άρθρο υπογραμμίζει επίσης πως τελικά διάφορες μελέτες δικαίωσαν τις απόψεις του Βαρουφάκη, αλλά η Ευρώπη εξακολουθεί να εθελοτυφλεί και αρνείται να δει την απειλή της ανόδου των εξτρεμιστών, όπως στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής. Θεωρούν δηλαδή ότι και η Χ.Α. αποτελεί ένα επιχείρημα εκβιασμού ώστε η Ε.Ε. να προβεί σε παραχωρήσεις.
Ο Romaric Godin σημειώνει καταλήγοντας πως ο Βαρουφάκης ανήκει στις πιο μετριοπαθείς συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και ουδέποτε υποστήριξε την έξοδο από το ευρώ. «Σε περίπτωση που ο πρωθυπουργός είχε διορίσει στη θέση του ΥΠΟΙΚ κάποιον άλλο, όπως τον Λαπαβίτσα, ο πανικός των Ευρωπαίων θα ήταν σαφώς μεγαλύτερος. Παρ' όλα αυτά, ο Τσίπρας απομάκρυνε τον Βαρουφάκη από το επίκεντρο των διαπραγματεύσεων για να στερήσει τους Ευρωπαίους από το επιχείρημα ότι συνιστά πρόβλημα γι' αυτές», γράφει.
«Στοχοποιώντας τον Βαρουφάκη οι Βρυξέλλες αποκαλύπτουν τον πραγματικό στόχο τους που δεν είναι η επίτευξη μιας λογικής συμφωνίας, αλλά ο συνετισμός μιας κυβέρνησης που δεν της ταιριάζει», καταλήγει το άρθρο.

tvxs