«Κόλλησες; Εσύ φταις!»

Η κυβέρνηση που πανηγύριζε τη νίκη απέναντι στον κορονοϊό και διαφήμιζε τη χώρα ως «προορισμό ελεύθερο από CoViD-19», βλέπει τις απόλυτα προβλέψιμες συνέπειες των πράξεών της, και προσπαθεί να ρίξει όλο το βάρος των ευθυνών για αυτές στους πολίτες που «χαλάρωσαν», με τον προπαγανδιστικό μηχανισμό των ΜΜΕ να επιμένει πως «δεν φταίει ο τουρισμός».

του Ανδρέα Κοσιάρη

Βέβαια όλη αυτή η εικόνα πάσχει από πολλά οξύμωρα και αλληλοσυγκρουόμενα σχήματα. Αν η χώρα ήταν ελεύθερη από τον ιό και τον είχε νικήσει, τότε η «χαλάρωση» των πολιτών δεν θα έπρεπε να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο. Αν ο τουρισμός δεν φταίει για την αύξηση των κρουσμάτων, τότε η χώρα δεν είχε «νικήσει» τον ιό. Αν η κυβέρνηση είχε αντιμετωπίσει σοβαρά την πανδημία, τότε οι πολίτες θα δυσκολεύονταν να «χαλαρώσουν», κ.ο.κ.

Τα κυβερνητικά αφηγήματα ευθύνης είναι διαχρονικά σχεδιασμένα για την απομακρύνουν από την εξουσία. Είτε πρόκειται για την οικονομική κρίση, για την οποία έφταιγε η αδιευκρίνιστη συλλογική ευθύνη του «μαζί τα φάγαμε», αλλά όχι ο τραπεζικός τζόγος, οι κυβερνητικές σπατάλες υπέρ ημετέρων και ντόπιων ή ξένων επιχειρήσεων, οι εξωχώριες φοροαποφυγές της ελίτ, κ.α.

Είτε για τη σημερινή όξυνση της πανδημίας, για την οποία δεν φταίνε οι ελλιπείς έλεγχοι κατά την είσοδο στη χώρα, οι υποκλίσεις σε εκβιασμούς διεθνών τουριστικών γραφείων, πλοιοκτητών και παπάδων, τα αυτοαναιρούμενα μέτρα, τα «Greek statistics» στα τεστ και τη γεωγραφική τους κατανομή, κ.α. Φταίει όμως μια εξίσου αδιευκρίνιστη έλλειψη «ατομικής ευθύνης», η οποία στην ουσία είναι η ίδια συλλογική του «μαζί τα φάγαμε».

«Ευθύνεστε ο καθένας ατομικά και όλοι συλλογικά για τα αυξημένα κρούσματα. Εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε», είναι το υπόρρητο μήνυμα που επαναλαμβάνεται πίσω από τις λέξεις των κυβερνητικών παραγόντων, των τίτλων και των σχολίων των φιλικών ΜΜΕ και δημοσιογράφων, ακόμα και τις νουθεσίες του Τσιόδρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η υπόθεση με τα κρούσματα στον οίκο ευγηρίας στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης. Εκεί όπου υποδείχτηκε ως «ένοχος» μέλος του προσωπικού, που είχε, λέει, συναντηθεί με κοντινό του πρόσωπο το οποίο είχε πάει σε «συναυλία» σε κάποιο μπιτς μπαρ της Χαλκιδικής.

Καμία κουβέντα όμως δεν έγινε για την έλλειψη πρωτοκόλλων στους οίκους ευγηρίας, που είναι πασίγνωστο ότι συγκέντρωσαν μεγάλα ποσοστά θανάτων από τον κορονοϊό σε άλλες χώρες. Ούτε για το γεγονός ότι επιτράπηκε στη «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού να λειτουργήσει σχεδόν χωρίς μέτρα, προς τέρψιν των ελάχιστων τουριστών που θα έκαναν την επιλογή να ταξιδέψουν εν μέσω πανδημίας. Ούτε για την μεγάλη πιθανότητα να κολλούσε έτσι κι αλλιώς ο υπάλληλος τον ιό σε κάποιο από τα ελάχιστα και υπερπλήρη αστικά λεωφορεία της Θεσσαλονίκης.

Στην πραγματικότητα, όση ατομική ευθύνη και να επιδείξει ο καθένας μας, αν η συνολική αντιμετώπιση της κρίσης από την πολιτεία είναι ανεύθυνη, τίποτα δεν μας εγγυάται την υγεία τη δική μας και των ανθρώπων μας.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αγνοήσουμε την κοινωνική μας υποχρέωση για προσοχή και προστασία των γύρω μας. Σημαίνει όμως ότι οι ευθύνες για την «επιστροφή» του ιού έχουν ονοματεπώνυμα, και θα πρέπει να τις αναζητήσουμε σύντομα.

 infowar.gr

Ο κορωνοϊός νικήθηκε και άλλα παραμύθια του βουνού και του λόγγου

Nέο ρεκόρ κρουσμάτων και πάμε για εθνική υστερία…

του Χρήστου Ξανθάκη

Μου θύμισε λίγο τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Εκείνο το τρελό πάρτυ του 2004, όπου αναδύθηκε η εικόνα μιας νέας Ελλάδας, αστραφτερής και λαμπερής, μιας Ελλάδας του εικοστού πρώτου αιώνα, μιας Ελλάδας αποτελεσματικής και σοβαρής και υπεύθυνης.
Και ύστερα εξατμίστηκε το ροζ συννεφάκι και ανοίξαμε τα ματάκια μας και κοιτάξαμε γύρω μας και..
καταλάβαμε ότι δεν είχαμε φύγει ποτέ, ότι δεν είχαμε φύγει ούτε μια στιγμή από το λάκκο με τα σκατά…
Κάπως έτσι και με τον κορωνοϊό.
Τον νικήσαμε τον καριόλη, τον εξοντώσαμε, τον στείλαμε στον άλλο κόσμο.
Τέτοια εθνική υπερηφάνεια χρόνια ολόκληρα είχαμε να νιώσουμε, τέτοια εθνική ανάταση και ανακούφιση. Δεν μιλάμε τώρα για νίκη απέναντι σε τίποτα κουρελήδες τύπου Έβρος, μιλάμε για συντριβή μιας πανδημίας ολόκληρης που κόντεψε να φέρει τούμπα τον πλανήτη. Εκεί λοιπόν που άλλες φυλές τα κάνανε μαντάρα και υποχώρησαν άτακτα, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ύψωσαν ανάστημα και φρύδι και τον κάνανε μία χόρτα (αλάδωτα!) τον κορωνοϊό.
Και ύστερα ξυπνήσαμε.
Και ανοίξαμε τα ματάκια μας και κοιτάξαμε γύρω μας και καταλάβαμε ότι δεν είχαμε φύγει ποτέ, ότι δεν είχαμε φύγει ούτε μια στιγμή από το λάκκο με τα σκατά…
Σε λίγες εβδομάδες μέσα μας βγήκαν ξινά τα μεγάλα λόγια, μας βγήκαν ξινοί οι πανηγυρισμοί. Μόλις τελείωσε η Βαλκάνια απομόνωση του χειμώνα και ανοίξαμε τις πύλες της πατρίδος στον τουρισμό να φάνε ψωμάκι οι ξενοδόχοι, επανήλθε ο κορωνοϊός. Και επανήλθε μαινόμενος!
Ως και τα διακόσια πενήντα κρούσματα ξεπεράσαμε σε μια μέρα και εκεί που υμνούσαν οι ξένοι το «θαύμα» της Ελλάδας, άρχισαν να γράφουν ότι κάτι δεν πάει καλά στη χώρα της Μπίμπι Μπο. Άρχισαν να λένε για δεύτερο κύμα, άρχιζαν να μιλάνε για κινδύνους, άρχισαν να σημειώνουν ότι δεν τον νικήσαμε ακριβώς τον κορωνοϊό, πιο πολύ σε ισοπαλία φέρνει για την ώρα, για να μην σου πω για άσσο ημίχρονο-διπλό τελικό και ομορφιά του ποδοσφαίρου που θα έλεγε και ο αξεπέραστος δήμαρχος Βόλου…
Με δυο λόγια, δεν πάμε καλά. Και δεν θα πηγαίναμε καλά με τη νοοτροπία που αναπτύξαμε ότι δηλαδή ο κορωνοϊός είναι σαν την κατσαρίδα, άπαξ και την πατήσεις με το σκαρπίνι το πρόστυχο, πάει και τελείωσε δεν ξαναζωντανεύει. Αλλά πώς αλλιώς να γίνει όταν το ταμείον είναι μείον κι εσύ ψάχνεις για προπέτασμα καπνού μπας και κρύψεις τη γύμνια σου; Όταν η ανάγκη για επικοινωνιακούς θριάμβους επισκιάζει κάθε άλλη προτεραιότητα; Νικήσαμε ρε και στα ασταδγιάλα και άμα δεν το πιστεύεις είσαι προδότης κι εσύ και το σόι σου όλο. Πήλιο Γούση, ε Πήλιο Γούση!
Το αστείον της υποθέσεως βέβαια είναι ότι ούτε το χαρτί του τουρισμού μας βγήκε. Πέντε εκατομμύρια καλοκαιρινούς τουρίστες υπολόγιζα τον περασμένο Μάρτιο και πέφτανε πάνω μου τότε να με φάνε και με λέγανε Κασσάνδρα. Και ούτε αυτά θα φτάσουμε πλέον, μιας και έχουμε μπει βαθιά στον κουβά και δεν μπορούμε άλλο να πουλήσουμε το παραμυθάκι της ασφαλούς χώρας. Και για το μέλλον, δεν το συζητώ καν. Σε λίγο καιρό θα στέκονται νυχθημερόν στα αεροδρόμια ο Χαρδαλιάς και τα χαρδαλάκια και όποιος τουρίστας έρχεται, θα του αδειάζουν επί τόπου την πορτοφόλα (και την πιστωτική!) και θα τον στέλνουν ολοσούμπητο πίσω στην πατρίδα του με την επόμενη πτήση. Μαζί με ένα φυλλάδιο όπου θα εξηγείται τι ακριβώς είναι το Greek State of Mind και γιατί στις νίκες κερδάει ένας αλλά στις ήττες χάνουμε όλοι…

newpost.gr

Ο Ζήκος της Νοτιοανατολικής Μεσογείου

του Θανάση Καμπαγιάννη

Στον θρυλικό Μπακαλόγατο, ο Ζήκος - στην αξεπέραστη ερμηνεία του Κώστα Χατζηχρήστου - ανακηρύσσει τον εαυτό του μελλοντικό σύζυγο της κατά φαντασία αγαπημένης του Φιφίκας, αγνοώντας προφανώς ότι ακόμα και για τα ήθη της δεκαετίας του 60 η ανακήρυξη συζυγικής ζώνης προϋποθέτει τη συμφωνία του αντισυμβαλλόμενου μέρους. 

Όταν οι φαντασιοκοπίες του Ζήκου καταρρέουν και χρειάζεται να δοθεί η ύστατη σύγκρουση στο πεδίο της μάχης με τον αντίζηλο του, τον Κιτσάρα - σε μοναδική ερμηνεία του Νίκου Ρίζου - ο Ζήκος ξεσηκώνει σαματά με τις φωνές του για την επερχόμενη μάχη (“Μαλώνς ρε;”), αφού πρώτα εξασφαλίζει ότι οι διαμεσολαβητές (η κυρά Δέσποινα) συγκρατούν τις εμπόλεμες πλευρές. Συνειδητοποιώντας όμως ότι επίκειται ματσούκι, ο Ζήκος τελικά υποχωρεί ατάκτως περιγράφοντας την επιλογή του αυτή ως στρατηγική ιδιοφυία (“Τώρα δεν μαλώνω εγώ! Του την έσκασα”).

Δεν θα αποτολμήσω, αν και κολλάει, να αποκαλέσω την ελληνοκυπριακή Κυπριακή Δημοκρατία Ζήκο. Θα πρέπει να καταφύγει κανείς στο “Ποντίκι που Βρυχάται” του Πήτερς Σέλερς, για να περιγράψει το στρατηγικό βάθος ενός Νίκου Αναστασιάδη, που νοίκιασε σε ξένους οικόπεδο που δεν είναι ιδιοκτησίας του, φαντασιωνόμενος ότι οι ξένες εταιρείες θα κινητοποιήσουν τους οικείους τους στρατούς για να διαφυλάξουν μια επένδυση που η Κυπριακή Δημοκρατία θωρακίζει με νεροπίστολα, μιας και δεν διαθέτει Πολεμικό Ναυτικό! Όταν η Τουρκία έβγαλε το τρυπάνι της και το έχωσε μέσα στο ελληνοκυπριακό οικόπεδο, οι ξένες εταιρείες την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια και η Κυπριακή Δημοκρατία έμεινε - μα με τι άλλο; - με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ στο χέρι...

Θα τολμήσω όμως να χρησιμοποιήσω την αναλογία του Ζήκου στην περίπτωση της Ελλάδας που αν μη τι άλλο διαθέτει Πολεμικό Ναυτικό και δήλωνε σε όλους τους τόνους ότι “άλλο Μπαρμπαρός, άλλο Όρουτς Ρέις”, βάζοντας πάντα ανάμεσα στους εμπόλεμους τη δασκάλα Μέρκελ. Η τουρκική νηοπομπή μπήκε στην κατά φαντασία ελληνική ΑΟΖ (κατά φαντασία μιας και ελληνική ΑΟΖ στο σημείο υπάρχει όσο υπήρχε και επικείμενος γάμος του Ζήκου με την Φιφίκα), το Όρουτς Ρέις άπλωσε τα καλώδιά του (αυτά ντε που λεγόταν ότι αν τα απλώσει θα “μαλώσουμε”) και τώρα η Ελληνική Δημοκρατία ισχυρίζεται ότι “τους την έσκασε” μιας και έρευνες με τόσο θόρυβο δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν... Ο Μητσοτάκης τα είπε στον Βαρουφάκη με ακρίβεια (αντιγράφω από το δελτίο τύπου του ΜέΡΑ25):

"Στις 14.30, ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πρωθυπουργό ο οποίος τον ενημέρωσε ότι το Oruc Reis δεν έχει (και δεν φαίνεται να σκοπεύει να) προβεί σε έρευνες. Απαντώντας σε ερώτημα του Γραμματέα του ΜέΡΑ25, ο Πρωθυπουργός είπε ότι το Oruc Reis βρίσκεται σε περιοχή εκτός της ΑΟΖ που συμφωνήθηκε πρόσφατα με την Αίγυπτο και στο απώτατο όριο της υφαλοκρηπίδας που θα κατοχύρωνε το Δικαστήριο της Χάγης στην Ελλάδα ακόμα κι αν αποδεχόταν εκατό τοις εκατό τα ελληνικά επιχειρήματα. Από αυτή την άποψη, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε αισιόδοξος ότι η ένταση των ημερών βαίνει προς εκτόνωση και δείχνει το δρόμο προς διαπραγματεύσεις". 

Ας μην εφησυχάζουμε. Κι ας είμαστε έτοιμοι να λουστούμε τη θρασυδειλία απέναντι στους δυνατούς με νταηλίκια απέναντι στους αδύνατους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πουλήσει τσαμπουκά στους εργαζόμενους και τη νεολαία, ζητώντας θυσίες: λεφτά για κανόνια, “λιγότερο βούτυρο”, αύξηση της στρατιωτικής θητείας, “εθνική ενότητα”. Αυτά ετοιμάζουν τα θρασίμια της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτό που δεν έχουν καταλάβει είναι ότι γελάει ο κόσμος όλος με τους ψευτοτσαμπουκάδες και τα καμώματά τους. Και θα σπάσουν τα μούτρα τους και μέσα, όπως το έπαθαν και έξω.

Facebook/TVXS

Δεν έφταιγαν οι ίδιοι…τόσοι ήτανε

του Άκη Σακισλόγλου
Τώρα γκρινιάζεις φίλε επαγγελματία. Γιατί σού κλείνουν το μαγαζί στις 12 αντί να κάνουν αυστηρότερους ελέγχους για τις αποστάσεις και τον αριθμό των πελατών σου. 
Γκρινιάζεις κι εσύ εργαζόμενε που θα χάσεις μεροκάματα. Κι εσύ πολίτη που φρικάρεις μέσα στα λεωφορεία τα τιγκαρισμένα από κόσμο αφού τα δρομολόγια σε όλα τα ΜΜΜ είναι πιο αραιά κι από τα έτσι κι αλλιώς ελάχιστα δυνατά. 
Γκρινιάζεις και θυμώνεις για τους ανύπαρκτους ελέγχους στα σύνορα, για την διεύρυνση της πληρότητας στα πλοία, για την κατάσταση στις πλαζ, στα σούπερ μάρκετ, στα κλαμπ. Τώρα, όμως, δεν έχει πια κανένα νόημα. 
Είναι πολύ αργά! Δεν έχει κανένα νόημα γιατί, παρότι έχεις όλο το δίκιο με το μέρος σου, αυτοί που κυβερνούν, αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις, αυτοί που ευθύνονται για τα αποτελέσματα… «τόσοι ήτανε πάντα». 
Δεν άλλαξε τίποτα από την καραντίνα ως τώρα. Απλώς είχαν «καλές δημόσιες σχέσεις και πανούργους επικοινωνιολόγους». 
Τόσοι ήτανε όταν σου μετέφεραν πως «ο πρωθυπουργός βάζει τον άνθρωπο πάνω από τους αριθμούς και την οικονομία» κι εσύ τον πίστευες και τον αποθέωνες και δεν έλεγες ένα «πλάκα μάς κάνεις; Είσαι πρωθυπουργός της πιο φιλελεύθερης κυβέρνησης μετά από αυτήν του πατέρα σου. Διαφωνούμε σε πολλά, σεβόμαστε όμως το ότι εξελέγεις και με μεγάλη διαφορά αλλά μην πας και να μας τρελάνεις κι όλας…» 
Τόσοι ήτανε και τίποτα παραπάνω όταν έλεγαν «η Ελλάδα αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού» κι εσύ το πίστευες και χλεύαζες όσους έλεγαν: «Ρε παιδιά, τα ίδια νούμερα έχουν όλα τα Βαλκάνια. Ας είναι καλά η αποβιομηχάνιση, το ότι δεν είμαστε διεθνώς συνδεδεμένοι γενικά και ιδίως το χειμώνα αλλά και το ότι την πλήρωσαν πρώτες η Ιταλία και η Ισπανία και εμείς προλάβαμε…» 
Τόσοι ήτανε κι όταν έκλειναν την παραλία της Θεσσαλονίκης προς αποφυγή συνωστισμού αντί απλώς να την επιτηρούν και να κάνουν σοβαρούς ελέγχους. 
Οι άνθρωποι προκάλεσαν τότε απίστευτο συνωστισμό σε μικρούς και μεγάλους δρόμους κλείνοντας το ασφαλέστερο σημείο για βόλτα στη Θεσσαλονίκη, μόνο και μόνο για να δώσουν σόου στα κανάλια κι εσύ το χειροκρότησες, το ενέκρινες, δεν ζήτησες τίποτα ουσιαστικότερο από μια απαγόρευση. 
Και η δεξιά είναι καλή στις απαγορεύσεις. Και στον λαϊκισμό. Πήγαιναν τότε σαν σερίφηδες σε περιοχές με κρούσματα, έκαναν συσκέψεις σε κλειστούς χώρους χωρίς να φορά κανένας μάσκα κι εσύ κοιτούσες αδιάφορα. Δε σε ενοχλούσε. Δεν σκεφτόσουν πως «τέτοια κάνουν γιατί τόσοι είναι»! Και συνέχισαν. 
Γιατί τόσοι ήτανε πάντα: Δήμαρχος έκανε εγκαίνια πλατείας χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης, περιφερειάρχης έκανε πάρτι για την σύζυγό του με εκατοντάδες καλεσμένους και προκλητική χλιδή, υπουργός έκανε τα αποκαλυπτήρια αγάλματος έξω από την εκκλησία κι ήταν σαν προεκλογική συγκέντρωση από κόσμο αλλά τότε δεν ακούγονταν τίποτα. Ούτε καν ένα «τι κάνετε ρε; Σας βλέπουμε!» Τώρα, λοιπόν, είναι αργά. Κι έρχονται χειρότερα. 
Γιατί μια κυβέρνηση που έμαθε να πριμοδοτεί τα ΜΜΕ για να φτιάξει την εικόνα της, αν στραβώσει η δουλειά, απλώς… θα ρίξει κι άλλα εκατομμύρια στην αγορά. Μια κυβέρνηση που την αποθέωσες για όλες τις απαγορεύσεις της, αν αυξηθούν τα κρούσματα, θα προβεί σε περισσότερες απαγορεύσεις. 
Μια κυβέρνηση που σού πέρασε την ιδέα της «ατομικής ευθύνης» κι εσύ τη δέχτηκες, τώρα που θα γεμίσουν πάλι οι εντατικές, θα μιλήσει πάλι για ατομική ευθύνη και θα δεις και πολλά ρεπορτάζ με «ανώριμα πιτσιρίκια» να πίνουν μπύρες σε πάρκα στις 2 τη νύχτα κι εσύ, δήθεν έκπληκτος, θα ηθικολογείς για την ανευθυνότητά τους κι ούτε που θα σου περνάει από το μυαλό ότι κάποιος έκλεισε τα μαγαζιά στις 12 νομίζοντας ότι μπορεί να σταματήσει αυτοστιγμής τη ζωή της νεολαίας, έτσι με μια απαγόρευση. 
Αυτόν τον κάποιον, δεν θα τον κατηγορήσεις. Δεν τολμάς ή δεν θέλεις να του καταλογίσεις ευθύνες. 
Στη νεολαία θα τα ρίξεις πάλι. Δυστυχώς. Μην εκπλαγείς έτσι που θα κορυφωθεί στα τέλη Αυγούστου το κύμα Κορονοϊού (πες το δεύτερο, ουσιαστικά ένας είναι ο ιός. Υπήρχε ανάμεσά μας κι απλώς επανήλθε με τόσα συνεχόμενα εγκλήματα για χάρη της οικονομίας που νωρίτερα βουλιάξαμε…) αν διαρρεύσει κανένα δήθεν σκάνδαλο του ΣΥΡΙΖΑ, κανένα απόρρητο πόρισμα για το Μάτι, τίποτα ευθύνες του Παπαγγελόπουλου, λίγο από ελληνοτουρκικά, προσφυγικό ή μακεδονικό… 
Είναι εύκολο να κατευθύνεις τον κόσμο σε ένα σωρό επουσιώδη θέματα όταν έχεις την συντριπτική πλειοψηφία την ΜΜΕ μαζί σου. Αυτοί την δουλειά τους θα κάνουν, «τόσοι ήταν και τόσοι είναι». Έφτασαν στο σημείο να διαρρέουν πως στην κουβέντα του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αλέξη Τσίπρα για τα ελληνοτουρκικά, «ο πρωθυπουργός ζήτησε εξηγήσεις για την επίθεση του Documento στη σύζυγό του». 
Δεν κάνω πλάκα παιδιά. Ρεπορτάζ κυβερνητικό είναι. Μόνοι τους το επικοινώνησαν από του Μαξίμου. Διότι όταν δε ζητάς το λόγο για αυτήν την «μιντιακή δικτατορία» που επέβαλε η Νέα Δημοκρατία, όταν δε σε ενοχλούν τα 20 εκατομμύρια που μοίρασε και μάλιστα εκεί που ήθελε αυτή, τότε η «μαθημένη μόνο στις κολακείες και στις αποθεωτικές υπερβολές» κυβέρνηση, μπορεί εύκολα να αποκτήσει τόσο θράσος που να «την λέει» στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης γιατί βρέθηκε επιτέλους μία εφημερίδα να κάνει ρεπορτάζ και να βγάλει πράγματα στη φόρα που κανείς άλλος δεν τόλμησε. 
Ναι, για την Μαρέβα. Που εκτός από «υπέρκομψη» είναι και γυναίκα πρωθυπουργού και κρίνεται καθημερινά, ειδικά αν έχει επιχειρήσεις, ανοιχτά δάνεια, αμφισβητούμενα πόθεν έσχες και υποψίες διαπλοκής. Για όλες τις συζύγους πρωθυπουργών ίσχυε και ισχύει πως «η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει απλώς να είναι αλλά και να φαίνεται τίμια». 
Ας τελειώνει αυτό το παραμύθι της «σοβαρής κυβέρνησης». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που είναι. Το ζήτημα παραμένει: «εμείς τι είμαστε. Και τι θέση παίρνουμε στα πράγματα». 
Υ.γ.: Έβαλα αυτόν τον τίτλο στο κείμενο, παραφράζοντας τον αγαπημένο στίχο του ποιητή Μανώλη Αναγνωστάκη « Δεν έφταιγεν ο ίδιος, τόσος ήτανε» γιατί θυμάμαι την αντίδραση των κλακαδόρων της Νέας Δημοκρατίας όταν πέρσι ο Τσίπρας, ως πρωθυπουργός ακόμα, την είχε χρησιμοποιήσει περιφραστικά κι όχι αυτούσια χαρακτηρίζοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Είχανε πέσει να τον φάνε όλοι αυτοί που από τη λίστα Πέτσα πήραν πενταψήφια και εξαψήφια ποσά γιατί δεν την είπε αυτούσια υπονοώντας πως δεν γνώριζε καν το ποίημα. Ένας χρόνος και κάτι πέρασε και δε μου φεύγει από το μυαλό: «Τόσος ήτανε πάντα ο Κυριάκος». Και το έχω ξαναγράψει: όταν ξηλωθεί το πουλόβερ και όλοι εσείς που τον αποθεώνετε, αρχίσετε να τον απαξιώνετε, θα είμαι εδώ να σας τα θυμίζω όλα. Να μην σας πω ότι θα τον υπερασπίζομαι κι όλας…

 https://parallaximag.gr

Νέο «πακέτο» για τα κανάλια σημαίνει νέα ζόρια για την κυβέρνηση

Όπως συμβαίνει διαχρονικά με τους αντικρατιστές, μια γερή δόση κρατικής ενίσχυσης, είναι πάντα καλοδεχούμενη όταν το «αόρατο χέρι» δεν καταφέρνει να ρυθμίσει την αγορά και τα κέρδη τους. Ως μέρος της εγχώριας παρασιτικής επιχειρηματικότητας, τα συστημικά ΜΜΕ, πρωταγωνιστούν σε αυτές.  

Δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών κάνουν λόγο για νέο πακέτο στήριξης προς τα ΜΜΕ και μάλλον φέρνει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση που έχει δεχτεί σκληρή κριτική για τη διαχείριση των ΜΜΕ, παρόλο που τα ελέγχει συντριπτικά, με αποκορύφωμα το φιάσκο της λίστας Πέτσα. Και αν, αυτοί είναι πράγματι οι σχεδιασμοί της, δικαίως θα δεχτεί νέο τεράστιο κύμα κριτικής. 

Σύμφωνα με το σχέδιο, οι ενισχύσεις θα αφορούν μόνο τους τηλεοπτικούς σταθμούς, επιλογή προφανής και έξυπνη αφού τα κανάλια είναι όλα «δικά της», κάνουν τη «βρώμικη δουλειά» της καλλιέργειας μιας εικονικής πραγματικότητας ενώ οι επιχειρηματίες τους ελέγχουν και αρκετά άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Άρα στις σκέψεις της κυβέρνησης είναι πως δεν θα χρειαστεί να απολογηθεί για τη σκανδαλώδη κατανομή, ούτε κινδυνεύει να μαλώσουν «στη μοιρασιά» οι καναλάρχες, εφόσον επιβάλει οριζόντια μέτρα. 

Η ενίσχυση μέσω της επιδότησης των διαφημίσεων και των φοροαπαλλαγών για διαφημιζόμενους είναι ένα υπόδειγμα νόθευσης του ανταγωνισμού, όταν αφορά μετρημένες επιχειρήσεις ενός κλάδου και ίσως θα προσέκρουε και στο ενωσιακό δίκαιο πριν την πανδημία. Η νέα παράταση της καταβολής του ενοικίου για τις συχνότητες, είναι πλέον η επανάληψη της παλιάς εδραιωμένης πρακτικής να μην πληρώσουν ποτέ οι ιδιοκτήτες. Έρχεται να προστεθεί στη σκανδαλώδη επιδότηση του ενοικίου προς τη Digea, όπου Digea η κοινοπραξία των ίδιων -περίπου- τηλεοπτικών σταθμών ως  ιδιωτικό μονοπώλιο. Τέλος, η αυξημένη επιδότηση μέσω του ΕΚΟΜΕ των τηλεοπτικών σειρών αλλά με μειωμένο κατά 50% τον απαιτούμενο προϋπολογισμό, καταστρατηγεί πλήρως τη λογική του νόμου Κρέτσου για την ενίσχυση της ποιοτικής ελληνικής μυθοπλασίας - εμφανώς επιτυχημένη όπως έδειξαν τα αποτελέσματα - εφόσον υποβιβάζει την επιδότηση ουσιαστικά ακόμη και στις πιο μέτριες παραγωγές. Είναι θέμα αντίληψης...

Η κυβέρνηση αντί να εκμεταλευτεί την αναστολή των απαγορεύσεων στην ΕΕ για τις ενισχύσεις και να επιδοτήσει κρατικές επιχειρήσεις με κοινωνικό αποτύπωμα ώστε να τις διασώσει, επιδοτεί τα media εφοπλιστών και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Αντί να ενισχύσει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα που καταρρέει, θεσμοθετεί φοροαπαλλαγές για κανάλια. Αντί να ενισχύσει την πληροφόρηση με οριζόντια και αναλογικά μέτρα, να στηρίξει την απασχόληση και να μεριμνήσει για τις ανείσπρακτες οφειλές προς τα Ταμεία των δημοσιογράφων, προσπαθεί να «σημαδέψει» την τράπουλα υπέρ των ισχυρών φίλων της. 

Το καθεστώς Μητσοτάκη, όσο περισσότερο ενοχλείται από την πραγματικότητα, τόσο μεγαλύτερο πάθος επιδεικνύει στην ενίσχυση των ΜΜΕ που την υμνούν.

TVXS

Επικοινωνία über alles

Ισχύει άραγε αυτό που έχει κυκλοφορήσει στα social media με αναφορά σε ειδικούς ότι το χθεσινό, την Τετάρτη 12.8.2020, διάγγελμα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη έγινε σε green box studio και προστέθηκε στο φόντο η εικόνα του γραφείου του Μαξίμου; 

του Θανάση Καραμπάτσου

Ας μην μπούμε στην ουσία, αλλά ας ρωτήσουμε αν υπάρχει πιθανότητα να συμβεί αυτό με την κυβέρνηση αυτή και τον πρωθυπουργό αυτό. Ελάχιστοι θα ισχυριστούν ότι δεν θα μπορούσε να έχει συμβεί με την κυβέρνηση αυτή, από τη στιγμή που έχει αναγάγει τα πάντα στην πολιτική σε ζήτημα επικοινωνίας. Η κυριαρχία του φαίνεσθαι από την ουσία.

Δεν θα μπορούσε να είναι σε διακοπές ο πρωθυπουργός ενώ έκανε το διάγγελμα; Ακόμη και η επίσκεψη στην Αντίπαρο με πρόσχημα την παράδοση των ελληνικών διαβατηρίων στο ζεύγος Χανκς στην ουσία ήταν ευκαιρία για διακοπές. Όπως και ευκαιρία για ψυχαγωγία η επίσκεψη στην Επίδαυρο για την αισχύλεια τραγωδία «Πέρσες» τη στιγμή που εξυφαινόταν τραγωδία στην Aανατολική Μεσόγειο.

Είναι ανάγκη ο πρωθυπουργός να δείξει ότι είναι στο γραφείο του ενώ δεν είναι; Ας ήταν κάπου αλλού κι ας απηύθυνε διάγγελμα. Ποιος θα στεκόταν σ' αυτό όταν θα φρόντιζε να έδινε βάρος και ουσία στα λεγόμενα του διαγγέλματος.

Χαμένη στη διαχείριση της επικοινωνίας, η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός (για τον οποίο είπε η μετέπειτα υπουργός του Κεραμεώς ότι μια από τις πρώτες λέξεις που είπε το παιδί της ήταν «Κυριάκος» και προεκλογικά στον δρόμο τον συναντούσαν όλως τυχαίως θηλυκά στελέχη της ΝΔ για να τον χαρακτηρίσουν «γκόμενο») αφήνουν στο περιθώριο την ουσία όσων συμβαίνουν στην Aνατολική Μεσόγειο. 

Γιατί η κυβέρνηση δεν δίνει σαφή απάντηση τι κάνει το «Oruç Reis» στη διακεκαυμένη ζώνη; Ακόμη και η «Καθημερινή» αδειάζει την κυβέρνηση και τις επικοινωνιακές της φανφάρες: το ερευνητικό σκάφος κάνει έρευνες. Επομένως η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει αν θεωρεί την περιοχή ελληνικά ύδατα και άρα είναι αναγκασμένη να αντιδράσει με βάση τα δείγματα γραφής που έχει δώσει στα μακεδονικά συλλαλητήρια.

Η διγλωσσία είναι αποτέλεσμα της επικοινωνιακής πολιτικής, της γραμμής δικαιολόγησης που πέφτει κάθε φορά στους οπαδούς όταν γίνεται λάθος (λίστα Πέτσα, σκόλι ελικίκου κ.λπ.). Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι πολιτική αλλά παράγει πολιτική. Βάσει αυτής κρίνεται.

ΥΓ.: Όταν εξελέγη κυβέρνηση η ΝΔ είχε όλο τον χώρο και τον χρόνο να ασκήσει την πολιτική της. Και το έπραξε. Βουτιά στην παραγωγή το τελευταίο τρίμηνο του 2019, παρά τις ελαφρύνσεις και τα δώρα στους επιχειρηματίες, και το ριμπάουντ δεν ήρθε ποτέ. Ενέσκηψε η πανδημία και δόθηκε το σύνθημα να αξιοποιηθεί επικοινωνιακά για το χάλι της οικονομίας. Αλλά και στο μέγεθος της ύφεσης «μαγειρεύονται» οι ανακοινώσεις για να κρυφτεί κάτω από το χαλάκι η καταστροφή και προβάλλονται τα «χαρίσματα» του πρωθυπουργού και των πρωτοβουλιών του. Κι αυτό για να μετρήσουν οι εντυπώσεις. Όπως και τα συνεχή διαγγέλματα, για να φανεί ότι είμαστε σε «πολεμική» κατάσταση και δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο (ΤΙΝΑ). Το κακό είναι ότι είμαστε σε πόλεμο, που επήλθε από τις τοξικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης που εξαθλιώνουν οικογένειες, πόλεις και περιοχές. Μοιράζουν αφειδώς χρήμα σε φίλους και γνωστούς οικονομικά ισχυρούς, με το σταγονόμετρο δίνουν σε άνεργους και εξαθλιωμένους. Μπορεί και να θέλουν να μοιράσουν κονδύλια, το Αιγαίο· ας το πουν όμως καθαρά. Μπορούν ή θα το κρύψουν πίσω από green box;

Πηγή: documentonews.gr

Το πλυντήριο, οι ευθύνες και οι εργαζόμενοι στην Covid-19 εποχή

Στην πρώτη φάση της πανδημίας η κυβέρνηση αποθεωνόταν διαρκώς από τα ΜΜΕ. Τώρα, όπου τα πράγματα φαίνονται σκούρα, οι ευθύνες της κυβέρνησης κρύφτηκαν, τα ΜΜΕ σιωπούν και ψάχνουν να εμφανίσουν άλλους υπεύθυνους.

του Θεόκριτου Αργυριάδη*

Πλυντήριο. Όχι πλυντήριο ρούχων. Ούτε πλυντήριο πιάτων. Ούτε καν πλυντήριο αυτοκινήτων. Μιλάμε για τους ανθρώπους-πλυντήρια. Γι' αυτούς που έχουν την ικανότητα να ξεπλένουν πολιτικές αποφάσεις, κυβερνήσεις, πρόσωπα, μεταβιβάζοντας τις ευθύνες αυτών σε κάποιους άλλους. Αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη, συγχέοντας το παρελθόν με το παρόν, κουνώντας το δάχτυλο σε αυτούς που τους υποδεικνύει η πολιτική εξουσία.

Με απαραίτητες προϋποθέσεις την δημοσιότητα, την δημοφιλία και την έκθεση σε τηλεόραση και social media, οι άνθρωποι-πλυντήρια επιλέγονται από τους «πάνω» για να δημιουργούν την επιθυμητή εικονική πραγματικότητα που θα οδηγήσει στον αλληλοσπαραγμό των «κάτω». Γνωστό και, δυστυχώς, ακόμη κερδοφόρο το βρώμικο αυτό παιχνίδι που παίζουν οι κυβερνήσεις. Λύνουν τα χέρια τους και αποποιούνται τις πολιτικές τους ευθύνες, στρέφοντας τους εργαζόμενους του Α κλάδου ενάντια στους εργαζόμενους του Β κλάδου και ούτω καθεξής!

Κορυφαίοι παίκτες του εξουσιαστικού αυτού παιχνιδιού και πάντα πρώτοι στις επιλογές των κυβερνώντων μα φυσικά οι δημοσιογράφοι. Οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι ως άνθρωποι-πλυντήρια λαμβάνουν βαθμό άριστα 10!

Για την λίστα Πέτσα και τα εκατομμύρια που μοιράστηκαν σε ΜΜΕ και δημοσιογράφους γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά. Για τις σχέσεις του Μητσοτάκη και της ΝΔ με όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς και την συντριπτική πλειοψηφία των εφημερίδων και των ιστοσελίδων, έχουν γραφτεί και ειπωθεί πάρα πολλά. Τελειοποιούμε την εικόνα του Κυριάκου μας, κρύβοντας κάτω από το χαλί όλα τα ελαττώματα, τις παραλείψεις, τα λάθη και τις ευθύνες της κυβέρνησης του.

Ας δούμε όμως πώς οι δημοσιογράφοι άνθρωποι-πλυντήρια στην πράξη ξεπλένουν την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό σε ότι αφορά το θέμα του κορονοϊού. Προ ολίγων ημερών, παρακολουθούσα το κεντρικό δελτίο ειδήσεων μεγάλου ιδιωτικού καναλιού. Κάποια στιγμή, ως θέμα, ως αναμενόμενο θέμα, έπεσε η τήρηση της χρήσης μάσκας από τους εργαζόμενους. Στο ρεπορτάζ η δημοσιογράφος έμπαινε σε καταστήματα εμπορίου (κυρίως πώλησης ρούχων). Σε δύο από αυτά οι υπάλληλοι είχαν μόλις αφαιρέσει την μάσκα από το πρόσωπο τους, όντας μόνοι στο κατάστημα. Η δημοσιογράφος ρωτά «γιατί δεν φοράτε μάσκα; Γιατί δεν τηρείτε τα μέτρα;». Και οι δύο υπάλληλοι απάντησαν, όπως ήταν προφανέστατο, ότι «τηρούμε κατά γράμμα τα μέτρα αλλά όταν είμαστε ολομόναχοι βγάζουμε την μάσκα για να αναπνεύσουμε σαν άνθρωποι. Όταν όμως μπαίνει πελάτης την φοράμε απευθείας».

Την αποχώρηση της δημοσιογράφου από τα καταστήματα ακολούθησαν σχόλια και μία, τουλάχιστον, άδικη γενίκευση κάνοντας λόγο για ανεύθυνους, αναξιόπιστους και επιπόλαιους εργαζόμενους, οι οποίοι μη τηρώντας τα μέτρα γίνονται επικίνδυνοι για τους πολίτες και φέρουν ευθύνη για την διασπορά του covid-19. Πραγματικά, αυτά ήταν μόνο λίγα απ’ όσα τρομακτικά ακούστηκαν, με καθαρό στόχο την δημιουργία αρνητικού κλίματος της κοινής γνώμης προς τους εργαζομένους, στήνοντάς τους στον τοίχο, σχεδόν παρουσιάζοντάς τους ως μοναδικούς υπαίτιους για την έξαρση κρουσμάτων που παρατηρούμε τις τελευταίες 15 μέρες. Προσπερνώντας, παντελώς, τα λάθη, τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και την εσφαλμένη κυβερνητική διαχείριση του ανοίγματος του τουρισμού.

Φταίνε οι εργαζόμενοι αλλά δεν φταίει η κυβέρνηση που αποφάσισε να ανοίξει τα σύνορά μας, δίχως την απαίτηση οι εισερχόμενοι τουρίστες να έχουν κάνει πρόσφατα τεστ κορονοϊου (απόφαση που τελικά πάρθηκε και μπήκε σε λειτουργία μόλις στις 14/7, αναγκάζοντας τους τουρίστες να επιδεικνύουν αρνητικό μοριακό τεστ που διενεργήθηκε εντός 72 ωρών).

Φταίνε οι εργαζόμενοι αλλά όχι η κυβέρνηση που αποφάσισε να μην επενδύσει στον εσωτερικό κοινωνικό τουρισμό, σε μια προσπάθεια σωτηρίας ή έστω μείωσης των σπασμένων για ξενοδόχους και μαγαζάτορες τουριστικών περιοχών, ώστε να μην ρισκάρει την εισαγωγή κρουσμάτων στην χώρα από ξένους τουρίστες.

Φταίνε οι εργαζόμενοι και όχι ο Υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης που δήλωσε ότι «δεν είναι επικίνδυνος ο συνωστισμός στα πλοία αν πρόκειται μόνο για 2-3 ώρες». Λες και ο κορονοϊός κολλάει μετά τις 3 ώρες συνωστισμού.

Φταίνε οι εργαζόμενοι αλλά δεν φταίει η κυβέρνηση που δεν εκμεταλλεύτηκε τον χρόνο για να θωρακίσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών και επάρκεια ιατροφαρμακευτικού εξοπλισμού. Το ευχαριστώ της κυβέρνησης στους ήρωες γιατρούς, που κατέθεσαν ψυχή τε και σώματι όταν το πρώτο κύμα της πανδημίας χτύπησε την χώρα μας, έμεινε μόνο στο… χειροκρότημα.

Σε μια χώρα, όπου υπό κανονικές συνθήκες ο τουρισμός απασχολεί και συντηρεί χιλιάδες ανθρώπους, με ένα καλοκαίρι, όμως, διαφορετικό από τα προηγούμενα, με λίγες θέσεις εργασίας και πολλούς άνεργους, ξεκρέμαστους και αβοήθητους, αντί τα ΜΜΕ να ασκούν κυβερνητική κριτική και να επιζητούν λύσεις για αυτούς τους ανθρώπους, κάποιοι δημοσιογράφοι στο βωμό του προσωπικού κέρδους, υπάκουοι στις πολιτικές εντολές, τολμούν να αποκαλούν τους εργαζόμενους απρόσεκτους και αναξιόπιστους, στρέφοντας την κοινωνία εναντίον τους και λύνοντας τα χέρια του Μητσοτάκη και της παρέας του.

Να σας πω και κάτι άλλο περί μάσκας; Επειδή πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι θέμα συνήθειας και ότι δεν τρέχει και κάτι αν την φοράμε όταν βρισκόμαστε σε κάποιους χώρους, κάποιες ώρες της ημέρας. Ναι, δεν αντιλέγω. Να πας σούπερ μάρκετ και να την βάλεις. Να πας στο φαρμακείο και να την βάλεις. Να πας γενικά για ψώνια και να την βάλεις. Δεν θα πάθεις και κάτι αν την φοράς για λίγες ώρες. Τουναντίον θα σε προστατέψει από τυχόν συναναστροφή με κάποιον φορέα του ιού.

Για σκεφτείτε αυτούς που, εν τέλει, κατάφεραν να βρουν δουλειά φέτος στον τουρισμό. Ας πάρουμε ως παράδειγμα δύο εργαζομένους, έναν που εργάζεται στην κουζίνα ενός εστιατορίου και έναν που εργάζεται ως σερβιτόρος σε beach bar. Και οι δύο αναγκάζονται διά νόμου να φορούν μάσκα. Ο πρώτος φορά μάσκα για 8-10-12 ώρες, σε συνθήκες πολύ υψηλής θερμοκρασίας, πάνω από καυτά μαγκάλια και τηγάνια, σε μικρούς ως επί το πλείστον χώρους, γεμάτους από λάδια. Ο δεύτερος φορά μάσκα για 8-10-12 ώρες σε θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών, με τον ιδρώτα να ρέει σαν ποτάμι. Η λάθος λειτουργία του αναπνευστικού τους συστήματος κατά την διάρκεια της εργασίας τους, κάτω από την πίεση της ζέστης, είναι δεδομένη. Πιστέψτε με, καταθέτοντας και την προσωπική μου εμπειρία ως εργαζόμενος στον χώρο του επισιτισμού, η μάσκα ώρες ώρες είναι πραγματικό μαρτύριο!

Λιγότερα μεροκάματα, λιγότερα χρήματα, λιγότερα ένσημα, αναγκαστική χρήση μάσκας σε δυσμενείς αναπνευστικές συνθήκες, αβέβαιος χειμώνας. Οι περισσότεροι απ’ όσους δούλεψαν πέρυσι στον τουρισμό και φέτος δεν κατάφεραν να βρουν εργασία αποκλείστηκαν από το έκτακτο επίδομα του ΟΑΕΔ. Δίμηνη καθυστέρηση στην καταβολή των 534 ευρώ σε όσους μπήκαν σε καθεστώς αναστολής σύμβασης εργασίας. Τρομοκρατία, εκβιασμοί και εξαντλητικά ωράρια χωρίς ρεπό, σύμφωνα με επίσημες καταγγελίες της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Τουρισμό και τον Επισιτισμό. Αυτές είναι οι συνθήκες εργασίας αλλά και ανεργίας για τους εργαζόμενους στην covid-19 εποχή. Κάτω υπό αυτές τις συνθήκες, οι άνθρωποι αυτοί, οι εργαζόμενοι αυτοί, θα έπρεπε να τρέφουν τουλάχιστον τον σεβασμό των ΜΜΕ, έχοντας τα σύμμαχο στο πλευρό τους και όχι να στρέφονται εναντίον τους.

Άνθρωποι-πλυντήρια σε διατεταγμένη υπηρεσία. Πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των εργαζόμενων. Αποποίηση και μεταφορά ευθυνών. Σύγχυση της κοινωνίας. Στην πρώτη φάση της πανδημίας η κυβέρνηση έλαβε τα συγχαρητήρια όλων ενώ αποθεωνόταν διαρκώς από τα ΜΜΕ. Τώρα, στη δεύτερη φάση, όπου τα πράγματα φαίνονται σκούρα και επικρατεί απαισιοδοξία, οι ευθύνες της κυβέρνησης κρύφτηκαν, τα ΜΜΕ σιωπούν και ψάχνουν να εμφανίσουν άλλους υπεύθυνους. Λίγο οι εργαζόμενοι που δεν φορούν μάσκα, λίγο οι νέοι που παρτάρουν, λίγο το μειωμένο φιλότιμο των Ελλήνων και καθαρίσαμε. Ο αυτοκράτωρ Μητσοτάκης να μένει ευχαριστημένος, να βγαίνει το μεροκάματο. Και τα νέα μιντιακά δωράκια δεν θα αργήσουν να έρθουν!

* Ο Θεόκριτος Αργυριάδης είναι φοιτητής πολιτικών επιστημών στο ΔΠΘ, μέλος του κινήματος πολιτικών ακτιβιστών Roseband Socialists.

kouti pandoras

Ιστορίες πολιτικής κοροϊδίας

Μία μόλις ημέρα μετά τις νουθεσίες του πρωθυπουργού προς τους πολίτες για τον άβολο αλλά αναγκαίο κανόνα της μάσκας, είδαμε τον πρωθυπουργό να κάνει τον επικοινωνιακό του περίπατο στο Μάτι και να «συνωστίζεται» με πολίτες και τοπικούς παράγοντες αλλά χωρίς να φορά μάσκα

του Πέτρου Κατσάκου

Ή μας δουλεύουν ή κοροϊδεύονται μεταξύ τους. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό το καθημερινό γαϊτανάκι αστειότητας που εισπράττουμε από το υποτιθέμενο επιτελικό τους κράτος. Ή μας περνάνε για ηλίθιους ή έχοντας την εξαγορασμένη σιγουριά της λίστας Πέτσα θεωρούν πως δεν κινδυνεύουν να γελοιοποιηθούν ό,τι και αν πουν, ό,τι και αν κάνουν, αφού στο τέλος αυτό που βγαίνει προς τα έξω είναι μονάχα ύμνοι και επευφημίες.

Παράδειγμα πρώτο. «Να φοράμε τη μάσκα εκεί που οι ειδικοί μάς έχουν υποδείξει. Άβολη συνήθεια, αλλά πρέπει να γίνει ο κανόνας. Πρώτοι εδώ πρέπει να δίνουμε το καλό παράδειγμα», είπε ξεκινώντας την προχθεσινή του ομιλία του ο πρωθυπουργός στη Βουλή. Μόνο που ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο τελευταίος που δικαιούται να ομιλεί περί παραδειγμάτων καθώς είναι ο πρώτος που αγνοεί επιδεικτικά και συστηματικά τη χρήση της προστατευτικής μάσκας στις δημόσιες εμφανίσεις του. Έτσι λοιπόν, μία μόλις ημέρα μετά τις νουθεσίες του πρωθυπουργού προς τους πολίτες για τον άβολο αλλά αναγκαίο κανόνα, είδαμε τον πρωθυπουργό να κάνει τον επικοινωνιακό του περίπατο στο Μάτι και να «συνωστίζεται» με πολίτες και τοπικούς παράγοντες αλλά χωρίς να φορά μάσκα.

Παράδειγμα δεύτερο. «Περιμένουμε εισήγηση από τους ειδικούς για την Εκκλησία», ήταν η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου στο ερώτημα για τους λόγους που εξαιρέθηκαν οι ναοί από την υποχρεωτική χρήση της μάσκας. Τον ακούσαμε λοιπόν τον κ. Πέτσα και μείναμε με την απορία. Για τα σούπερ μάρκετ υπήρξε εισήγηση των ειδικών; Για τους φούρνους άλλη εισήγηση και για τα κομμωτήρια μια ξεχωριστή εισήγηση των επιστημόνων; Πώς ακριβώς λειτουργεί το σύστημα και τι αλγόριθμους άραγε χρησιμοποιεί αυτή η κυβέρνηση όταν αποφασίζει για υποχρεώσεις και συστάσεις;

Παράδειγμα τρίτο. Σύσκεψη, διαβάζουμε, συγκάλεσε χθες ο πρωθυπουργός με αφορμή την αύξηση των κρουσμάτων, όπου, σύμφωνα με τις διαρροές του Μαξίμου, κυριάρχησε το θέμα των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, αλλά δεν είδαμε πουθενά να αναφέρεται το όνομα του κ. Καραμανλή, που με την πολιτική που εσχάτως εφαρμόζει έχει μετατρέψει σε υγειονομικές βόμβες οχήματα και συρμούς και, παράλληλα, έχει κάνει τη ζωή δύσκολη στους πολίτες που δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε με στρατιωτικό ελικόπτερο στη δουλειά τους.

Αυτά τα επικινδύνως ευτράπελα παραδείγματα χαρακτηρίζουν τη νέα κανονικότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που τελικά απολαμβάνει τον θαυμασμό μιας μερίδας του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας και αφήνει την κοινωνία με την απορία. Μας δουλεύουν ή κοροϊδεύονται μεταξύ τους;

αυγη

Ο (γελοιο)δαίμων του τυπογραφείου

Ο Τριβουλέτος (γελωτοποιός) είχε δύο μεγάλες αρετές, αφενός οξύ χιούμορ και αφετέρου το αιχμηρό του χιούμορ σημάδευε κυρίως τον βασιλιά (το πρόσωπο της κοσμικής εξουσίας) που υπηρετούσε, καθιστώντας έτσι αβέβαιη ακόμα και την παραμονή της κεφαλής του στους ώμους αφού δεν είχε καμία εύληπτη δικαιολογία για την συμπεριφορά του αυτή. 

του Θύμιου Γεωργόπουλου

Ένας (ανώνυμος) δυτικός καλόγερος είχε μία μεγάλη αρετή, το θάρρος να εκτυπώσει (περί το 1500) μια πραγματεία εναντίον του Πάπα (το πρόσωπο της θρησκευτικής εξουσίας) που υπηρετούσε.

Είχε όμως και μία καλή δικαιολογία για την κριτική που άσκησε στον Παπισμό αφού η έκδοση έβριθε τυπογραφικών λαθών τα οποία ο καλόγερος απέδωσε στον Σατανά, από όπου και προέκυψε η γνωστή φράση «ο Δαίμων του τυπογραφείου». Το πολυάριθμο, ελεγχόμενο, και επιδοτούμενο μιντιακό και δημοσιογραφικό προσωπικό του συστήματος Μητσοτάκη (το πρόσωπο της οικογενειακής εξουσίας) που υπηρετεί, δεν διαθέτει καμία επαγγελματική αρετή, αφού ουδέποτε διανοήθηκε να ελέγξει τον πρωθυπουργό και το περιβάλλον του και ούτε χρειάζεται καμία δικαιολογία για κάτι που αυτονόητα έπρεπε να κάνει και δεν έκανε.

Όταν η δημοσιογραφία δεν ζει και δεν εκφράζει τις κοινωνικές σαβάνες αλλά περιδιαβαίνει τους κήπους της εξουσίας τότε γίνεται δενδρόβια και, στην προσπάθεια της να δρέψει καρπούς, ανεβαίνοντας στα κλαριά σαν την μαϊμού φαίνεται ο κώλος της. Καθημερινά είναι τα φαινόμενα της δημόσιας και ολοσχερούς απέκδυσης (του ρόλου τους) των λιβανιστών της κυβερνητικής προπαγάνδας που (άλλοτε μειλίχια όταν πρέπει κι άλλοτε αποφασιστικά όταν επιβάλλεται) την διαπράττουν ή έστω την εκφωνούν.

Οσάκις όμως έχουν την ατυχία να ακουστεί στην εκπομπή «τους» κάποια αντίθετη άποψη, κάποιος αποδομητικός λόγος ή ένα ισχυρό επιχείρημα που τους χαλάει το προπαγανδιστικό αφήγημα με το οποίο βιοπορίζονται, γίνονται έξαλλοι. Διακόπτουν τον ομιλητή να μην ακουστεί η θέση του, ειρωνεύονται τον καλεσμένο που τόλμησε να διαφωνήσει, κάνουν αγενή επίθεση και αν χρειαστεί…. ρίχνουν διαφημίσεις.

Όχι, ουδεμία καταγγελία υπήρξε ποτέ ότι δημοσιογράφος απείλησε ευθέως καλεσμένο του, το έργο αυτό -όπως δημόσια καταγγέλθηκε, έστω για μία φορά- ανέλαβε ο βουλευτής (της Ν.Δ) Κ. Καραγκούνης όταν απευθυνόμενος στην βουλευτή (του ΣΥΡΙΖΑ) Δ. Αυγέρη εκστόμισε την φράση “θα δεις τι θα πάθεις για αυτά που λες” μετά το τέλος της εκπομπής στην ΕΡΤ. Από την άλλη μην διατηρείται αυταπάτες ότι η έντυπη δημοσιογραφία (του συστημικού payroll) διαφέρει ουσιωδώς από τους πραιτοριανούς της τηλεόρασης και των μικροφώνων. Κάποιοι μάλιστα δρέπουν «δάφνες αριστείας» στο επάγγελμα (καμιά δουλειά –λέμε τώρα- δεν είναι ντροπή).

Αίφνης ο Γ. Παπαχρήστος της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», σε περίοπτη θέση στην πρώτη σελίδα το Σάββατο 25/7 ρώταγε: “Πού βρισκόταν ο κ. Τσίπρας το τετραήμερο 17-22 Ιουλίου;” για να μας διαφωτίσει (εντός) ότι βρέθηκε σε τετραήμερη κρουαζιέρα στο Ιόνιο με πολυτελέστατο σκάφος ''κτήνος'' 145 ποδών με σημαία Κύπρου).

Παρά την ξεκάθαρη απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο πρώην πρωθυπουργός μετά την περιοδεία του σε Ζάκυνθο και Κεφαλονιά επέστρεψε στην Αθήνα και πέρασε το Σαββατοκύριακο με την οικογένεια του, ο Παπαχρήστος επανήλθε και -αντί συγγνώμης- ανάμεσα σε διάφορα «άρατα κούρατα» αναφέρθηκε σε κρουαζιέρα του Τσίπρα που πραγματοποιήθηκε μετά το….. Μάτι!!!

Επειγόντως κάποιος να ενημερώσει τον κ. Παπαχρήστου ότι ο πρωθυπουργός (που δεν είναι ο Τσίπρας) κάνει διακοπές σε βίλες επιχειρηματιών φίλων του, μετακινούμενος με στρατιωτικό ελικόπτερο (και ενώ οι ένοπλες δυνάμεις είναι σε αυξημένη ετοιμότητα).

Εκτός και αν ισχύει η αρχαία παροιμία:
“Βήξ αντί πορδής”.

κουτιπανδωρας

Το δράμα και το θάμα της μικρής οθόνης (ή πως ο ψηφιακός αναλφαβητισμός βγάζει κυβερνήσεις…)

Ένας στους τρεις Έλληνες και μία στις τρεις Ελληνίδες δεν έχουν ιδέα από ίντερνετ!

του Χρήστου Ξανθάκη

Κάθομαι τώρα εγώ στον «Κάκτο» το μπαρ στο Χαλάνδρι (αντίο Παγκράτι, δεν ξαναπατάω!), κάθομαι λέω στο μπαρ με τον φίλο μου τον Μιχάλη που τον ξέρω από τότε που ήμασταν πρωτοετείς στο Φυσικό και κυνηγούσαμε μωρά στη Σόλωνος. Έκτοτε μεγαλώσαμε και η συζήτηση αφιερώνεται πολύ..
περισσότερο στην πολιτική και πολύ λιγότερο στον ποδόγυρο, οπότε λέμε για την κυβέρνηση, λέμε για την αντιπολίτευση, λέμε για τον Γιάνη (αχ, Γιάνης!), λέμε για πολλά, φτάνει η κουβέντα και στην τηλεόραση.«Ακου να δεις ρε φίλε, η μάνα μου», μου λέει ο Μιχάλης.
«Τί έγινε με τη μάνα σου;», τον ρωτάω.
Και κάθεται ο κολλητός και μου εξηγεί ότι η μάνα του, η ογδοντάχρονη μάνα του, βενιζελικιά από τις φασκιές, γέννημα θρέμμα της προοδευτικής Ελλάδας, τέκνο της δημοκρατικής Κρήτης κλπ. κλπ. κλπ. έχει αρχίσει και του λέει κάτι περίεργα τώρα τελευταία, κάτι μυστήρια, κάτι μπούρδες και μπουρδίτσες για τα πολιτικά τεκταινόμενα στη χώρα και θέλει ώρες ολόκληρες ο Μιχάλης για να κάθεται και να τις εξηγεί ότι όχι ρε μάνα δεν είναι έτσι, υπάρχει και η άλλη πλευρά, η οποία άλλη πλευρά λέει αυτό κι εκείνο, σώπα ρε παιδάκι μου δεν ήξερα, αλήθεια λες, ναι ρε μάνα, αλήθεια λέω, τραβάει σε μάκρος το μασλάτι, ώρες ολόκληρες το 'παμε, μέχρι να μπει στη σειρά η μάνα και να καταλάβει ότι αυτά που της σερβίρουν από την τηλεόραση είναι σε μεγάλο ποσοστό πιο παραμύθι κι από τα έργα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Λεπτομέρεια:
Η μαμά του Μιχάλη δεν μπαίνει στο Ίντερνετ, μόνο τηλεόραση βλέπει.
Και πάμε τώρα παλικάρια μου σε ένα διαφωτιστικό άρθρο της Νατάσας Φραγκούλη, που αφορούσε σε μια έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) για το World Internet Project (WIP). Έλεγε λοιπόν η έρευνα αυτή ότι ένας στους τρεις Έλληνες και μία στις τρεις Ελληνίδες, κατά μέσο όρο, ένα ποσοστό δηλαδή που φτάνει στο 29 % εξακολουθεί να απέχει από τη χρήση του Διαδικτύου!
Σύμφωνα με την έρευνα, το υψηλότερο ποσοστό των μη χρηστών του Ίντερνετ (59 %) ανήκει στην ομάδα των 65+ ετών. Υπάρχει, δηλαδή, θετική συσχέτιση της μη χρήσης με τις μεγάλες ηλικίες. Τα ποσοστά των μη χρηστών μειώνονται στις μικρότερες ηλικίες, ήτοι 21,7 % και 12,6 % στις ομάδες των 55-64 και 45-54 ετών αντίστοιχα. Στις δε νεαρότερες ηλικιακές ομάδες τα ποσοστά μειώνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό, φτάνοντας στο 0,9% στους νέους 15-24 ετών και στο 1,7 % και 4,2 % στους 25-34 και 35-44 ετών αντίστοιχα.
Τα διαβάζω τα ανωτέρω και περνάνε ατάκα από μπροστά μου οι έρευνες τηλεθέασης της Nielsen που λένε ότι την περισσότερη τηλεόραση ανά ημέρα στην Ελλάδα (ώρες επί ωρών, ζωή να ‘χεις να τις μετράς…) τη βλέπουν οι ηλικίες άνω των 55 ετών. Και τη λιγότερη οι ηλικίες από 15 ως 35 ετών.
Σα να λέμε φουλ τηλεόραση καθόλου ίντερνετ από τη μία και φουλ ίντερνετ καθόλου τηλεόραση από την άλλη.
Και τι ψηφίζουν οι ηλικίες άνω των 55 ετών και από 17 ως 34  έτη αντιστοίχως; Προς τα πού στρέφονται, προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά;
Με αυτή την απορία και μ’ ένα πελώριο νιάου νιάου στα κεραμίδια, σας αφήνω αγαπητοί αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες και σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο και δροσιά στις κοντινότερες παραλίες. Άνευ τηλεοράσεως, ελπίζω…

 newpost.gr

Η μάσκα ήταν τελικά...του Εδεσσαϊκού

του Γιάννη Σιδηρόπουλου

Μετά από 5 μήνες πανδημίας, είναι πλέον αδύνατο να καταγράψει κανείς πόσες φορές άλλαξε, τροποποιήθηκε, αναιρέθηκε, επανήλθε, φορέθηκε και ξαναφορέθηκε η μάσκα στη χώρα με βάση τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Εκτός αν κάποιος είχε σκεφθεί εξαρχής, να κάνει ένα ημερολόγιο αλλά ούτε ο πλέον φανατικός αντιπολιτευόμενος δεν μπορούσε να φανταστεί τις παλινωδίες της κυβέρνησης στο χειρισμό το κοροναϊού και τις απίστευτες όσο και διαρκείς αλλαγές των αποφάσεων. 

Χωρίς περιστροφές, η κυβέρνηση εντόπισε εξαρχής την πανδημία ως τον απόλυτο πολιτικό και επικοινωνιακό τζόγο και εξάντλησε εντυπωσιακά όλα τα περιθώρια να τον μεταστρέψει υπέρ της. Λειτούργησε ομολογουμένως επιτυχημένα και βρήκε το πρόσχημα για να κρύψει και την καταστροφή που είχε επέλθει στην οικονομία πριν την πανδημία. Αλλά στην πορεία, σταδιακά, γελοιοποιείται και εκτίθεται επιχειρώντας να ισορροπήσει την επικοινωνία σε κλίμακα ψυχολογικών επιχειρήσεων, την πολιτική της επιβίωση, την κατάσταση της οικονομίας και την υγεία του πληθυσμού που φαίνεται να ήταν η τελευταία προτεραιότητα. Ακόμη και η -έγκαιρη- καραντίνα με την άνεση όσων είχαν προηγηθεί στη Δυτική Ευρώπη, είχε στόχο πρωτίστως πολιτικό και όχι υγειονομικό. Άλλωστε, η επιστημονική διαχείριση συνεχώς υποτασσόταν στην πολιτική εκμετάλλευση  ενώ ακόμη και αυτή η αρχικά επιτυχής υγειονομική προστασία, διαψεύστηκε οικτρά όταν μια περιοχή είχε χαρακτηριστικά Δυτικής Ευρώπης - η ορεινή Ξάνθη- και οδηγήθηκε σε κυριολεκτική ανοσία της αγέλης με ποσοστά 50%, από τους καταστροφικούς χειρισμούς. Ακόμη και για τη θρησκευτική γιορτή των μουσουλμάνων, η Πολιτική Προστασία θυμήθηκε να εκδώσει οδηγία, αφού είχε φτάσει η μέρα της γιορτής και χιλιάδες επισκέπτες είχαν μπει στη χώρα χωρίς έλεγχο. 

Τελευταίο μνημείο ανευθυνότητας και υποκρισίας τα -νέα- μέτρα που ανακοινώθηκαν ενόψει της νέας έξαρσης της πανδημίας. Τόσο γιατί ξαφνικά η κυβέρνηση για άλλη μια φορά αναζητά διαφυγή στην "ατομική ευθύνη" για να δικαιολογήσει την αποτυχία της όσο και γιατί ο αρμόδιος Υφυπουργός -και ήδη κοσμικός σταρ- Νίκος Χαρδαλιάς, εμφανίστηκε ξαφνικά με μάσκα, αφού έχει εξοργίσει το κοινό με την πεισματική άρνηση τήρηση στοιχειωδών μέτρων προφύλαξης σε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τον Πρωθυπουργό που βγάζει και βάζει τη μάσκα και προκαλεί συνωστισμό ανάλογα με το βαθμό που η εικόνα, και μόνο αυτή, εξυπηρετεί τις επικοινωνιακές του ανάγκες κάθε δεδομένη στιγμή.

Η κυβέρνηση άλλαξε αμέτρητες φορές τις αποφάσεις της για τη χρήση μάσκας μέσα και έξω απο καταστήματα, υπηρεσίες, σε εμπορικά κέντρα,  μάρκετ, σε κλειστούς ή ανοιχτούς χώρους, σε γάμους τελετές και πανηγύρια, χαλάρωνε και αυστηροποιούσε τους ελέγχους χωρίς καμία λογική,  μείωσε το δρομολόγια των ΜΜΜ προκαλώντας συνωστισμό και μετά άρχισε να δαιμονοποιεί το κοινό που τηρεί ευλαβικά τα μέτρα. Υποτάχθηκε προκλητικά στις -συχνά ψεκασμένες- δοξασίες των εκκλησιαστικών παραγόντων αδιαφορώντας για την υγεία των πιστών, άφηνε διαρκώς εξαιρέσεις και έκανε κάθε λογής εξυπηρετήσεις με τα πλέον ταπεινά μικροπολιτικά κριτήρια. 

Στη διάρκεια της πανδημίας είδαμε κατασκευασμένες εικόνες όταν το αφήγημα ήταν η "ατομική ευθύνη" και χαλαρότητα όταν το αφήγημα ήταν "η σπουδαία κυβέρνηση του Μωυσή που μας έσωσε". Είδαμε μέχρι και παιδιά να δέρνονται ανελέητα στις πλατείες από την ΕΛΑΣ για να εξυπηρετηθεί το αφήγημα ενώ οι κοσμικοί γλεντούσαν σε ζωντανή μετάδοση, είδαμε την κόρη του Χαρδαλιά να διαφημίζει πάρτι σε παραλιακά κλαμπ, τον ίδιο τον Υφυπουργό συνωστισμένο με εικονίτσες στο  "πρώτο τραπέζι", είδαμε τέλος και τον Υπουργό Προστασίας να βρίσκεται στη Μύκονο επιβλέποντας τους ελέγχους στα πάρτυ, στο επιστέγασμα της επικοινωνιακής γελοιότητας και αφού έχει επέλθει η απόλυτη ασυδοσία. 

Μέσα στην αλαζονία της υπερ-προβολής η ΝΔ υποτιμά πλέον τη νοημοσύνη του κοινού. Όλα αυτά χωρίς η επιδημιολογική εικόνα να συμβαδίζει σε βάθος χρόνου με τα εκάστοτε μέτρα κάθε στιγμής ενώ η επιστημονική ομάδα απουσιάζει προκλητικά από οποιοδήποτε σχεδιασμό ή ενημέρωση. Ούτε καν οι αρμόδιοι υπουργοί δεν μετέχουν πλέον στις συσκέψεις του Πρωθυπουργού. 

Η κυβέρνηση επιχείρησε μια επαναφορά στην οικονομία όταν αντιλήφθηκε ότι η επικοινωνία έπληξε την οικονομία, επένδυσε στον τουρισμό αλλά προκαλεί νέα έξαρση της πανδημίας. Δεν αποτυγχάνει λόγω ρίσκου αλλά λόγω απίστευτης ανοργανωσιάς και προχειρότητας αλλάζοντας - επίσης- κάθε εβδομάδα τις αποφάσεις της και ανοιγοκλείνοντας σύνορα κατά το δοκούν, προκαλώντας διαρκώς σύγχυση και  καταστρέφοντας ολόκληρες περιοχές. Οι έλεγχοι πάλι σε πύλες εισόδου, αποδείχτηκαν ένα ανέκδοτο ενώ η διαχείριση και η ενημέρωση για τα κρούσματα, βασίζεται στον κανόνα της καλής πίστης, αφού αποκρύπτονται σημαντικές παράμετροι και συχνά τα νούμερα "δεν βγαίνουν".

Η υγεία  δεν την ενδιέφερε ποτέ πραγματικά, απόδειξη ότι 5 μήνες μετά το ΕΣΥ παραμένει ανοχύρωτο ενώ, ταυτόχρονα, έχει καταρρεύσει η παροχή πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης υγείας και οι ασθενείς μεταφέρονται σε... καρότσες. Αντί για αναπνευστήρες και εξοπλισμό η κυβέρνηση ξοδεύει χρήματα στα ΜΜΕ για να συγκαλύπτουν την καταστροφή.

Στο δε σκέλος της ανακούφισης της οικονομίας από τις επιπτώσεις η κυβέρνηση ολιγώρησε τόσο στην αρχή όσο και στη συνέχεια ενώ τα δισ. ευρώ του πακέτου ανάκαμψης  που πολλαπλασιάζονται σαν στραγάλια, δεν θα φτάσουν ποτέ στην πραγματική οικονομία αλλά σε 5-10 οικογένεις και ούτε θα κρύψουν το αδιέξοδο της "μεσαίας τάξης" που είχε ψηφίσει το δήμιο της. Οι δε "ειδικοί της αγοράς" και αντι-κρατιστές, που χρησιμοποίησαν την πανδημία για απίστευτες σπατάλες δημόσιου χρήματος χωρίς έλεγχο και διαφάνεια, με την επάνοδο στην κανονικότητα θα έχουν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη πρόβλημα: Την αποσύνθεση που έχει προκληθεί στο δημόσιο τομέα και τη Διοίκηση και η οποία θα είναι μη αναστρέψιμη σε αρκετούς τομείς με πολύπλευρες επιπτώσεις. Τα "επιτελικό κράτος" έχει επιφέρει το απόλυτο οργανωτικό χάος και διαχειρίζεται για πέντε μήνες τον φονικό ιό με το σχέδιο "ράβε-ξήλωνε". 

Είδαμε κάθε λογής μάσκες, προσαρμοσμένες στο επικοινωνιακό αφήγημα της κυβέρνησης, η πιο ταιριαστή όμως θα ήταν αυτή του Εδεσσαϊκού αφού ακολούθησε πιστά το αφήγημα του παλιού Αντιπροέδρου της συμπαθούς ομάδας. 

tvxs

«Εάν πεθάνετε, θα φταίτε εσείς»

Ο κορονοϊός επιστρέφει δριμύτερος και το γκουβέρνο περνάει στο Σχέδιο Β: στοχοποίηση των πολιτών.

του Νίκου Παπαδογιάννη

To κυβερνητικό σχέδιο για διασπορά τεχνητής αισιοδοξίας τέθηκε σε λειτουργία όσο ήμασταν ακόμη κλεισμένοι στα σπίτια μας. «Αδέλφια, νικάμε», ήταν το μήνυμα που εξέπεμψε το Μέγαρο Μαξίμου, φροντίζοντας ώστε να διαδοθεί μέσα από τα ράμφη παπαγάλων και άλλων μπουκωμένων με κρατικό χρήμα πτηνών.

Πολύ γρήγορα, ο παιάνας διανθίστηκε με δημοσιεύματα του ξένου τύπου. «Η Ελλάδα δείχνει τον δρόμο», έγραψαν σχετικοί και άσχετοι. Οι επίσημες στατιστικές σφυρηλάτησαν το αίσθημα ανάτασης, όπως συνηθίζουν οι πατροπαράδοτης αξιοπιστίας Greek Statistics.

Οι νηφάλιοι έσπευδαν να επισημαίνουν τους αντικειμενικούς παράγοντες που οδηγούσαν σε περιορισμένη διασπορά του Covid-19, αλλά ο κυρίαρχος λαός είχε αυτιά και μάτια μόνο για τον γόη Χαρδαλιά. Μας άρεσε, που μας μιλούσαν βρώμικα.

Ακολούθησαν αυτά που όλοι γνωρίζετε.

·         Ο εγκλεισμός καταργήθηκε στο όνομα της επανεκκίνησης της οικονομίας και αντικαταστάθηκε με προσευχές και επικλήσεις στην ατομική ευθύνη.

·         Τα σύνορα άνοιξαν διάπλατα γιατί αλλιώς θα ξεμέναμε από τουρίστες και θα πεθαίναμε έναν ήσυχο θάνατο, ως χώρα και ως άνθρωποι.

·         Η ασυδοσία παντοδύναμων οργανισμών όπως η Εκκλησία βοήθησε τη δημιουργία υγειονομικών βομβών όπου υπάρχουν λειτουργίες, πανηγύρια, κηδείες, γάμοι και γλεντοκόπια.

·         Τα δρομολόγια των ΜΜΜ περιορίστηκαν λόγω θέρους, με αποτέλεσμα να παρατηρείται καθημερινός συνωστισμός.

·         Το λιβανιστήρι προς την κυβέρνηση συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση, παρά την οφθαλμοφανή έλλειψη σχεδίου.

·         Η καθημερινή ενημέρωση σταμάτησε και ο Σωτήρης Τσιόδρας εξαφανίστηκε, για να προστατεύσει όπως όπως το προσωπικό του κύρος.

·         Η μάσκα δαιμονοποιήθηκε με τη βοήθεια και των παπάδων στους οποίους ομνύει το χριστεπώνυμο πλήθος, αφού ο κορονοϊός έγινε ξαφνικά πιο αόρατος από ό,τι ήδη ήταν.

Και η Ελλάδα αφέθηκε να συνεχίσει τον δρόμο της προς το ηλιοβασίλεμα και να ποτιστεί με θαλασσινή αρμύρα, σαν να μη συνέβη ποτέ η φονική πανδημία...

Όσοι επιστήμονες ή δημοσιογράφοι προέβλεψαν ότι ο Covid-19 θα επιστρέψει δριμύτερος όπως κάνει στην υπόλοιπη υφήλιο αντιμετωπίστηκαν ως εχθροί του λαού, συνωμοσιολόγοι του πισινού και πράκτορες του Ερντογάν.

Στο κάτω κάτω, σκέφτηκε ο λαουτζίκος, ο Μητσοτάκης, ο Άδωνης, ο Χαρδαλιάς, ο Χατζηδάκης και οι λοιποί φάροι της νέας Ελλάδας συνωστίζονται στις συγκεντρώσεις και στις παραστάσεις και στους ιερούς ναούς δίχως μάσκα. Χαζοί είναι αυτοί, που δεν φοβούνται;

Υπάρχουν όντως χαζοί σε αυτή την εξίσωση, αλλά κανένας τους δεν ανήκει στη λαοπρόβλητη κυβέρνηση…

Το σχέδιο του Μητσοτακέικου είχε και αστερίσκο, σαν αχλάδα που κρύβει πίσω της την ουρά. «Εάν πολλαπλασιαστούν τα κρούσματα, θα ρίξουμε τις ευθύνες στην ανευθυνότητα των πολιτών», προβλέπει εξαρχής το σατανικό σχέδιο.

Και να πεις ότι δεν μας το είπαν; Το επαναλάμβαναν σε όλους τους τόνους ο Πέτσας και οι άλλες ντουντούκες της κυβέρνησης, όταν ακόμη νομίζαμε ότι κρατούσαμε τον Τσιόδρα από τα καρύδια. «Εάν πεθάνετε, θα φταίτε εσείς».

Και είχαν, εν μέρει, δίκαιο: πέρα από την ατομική ευθύνη, δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να συνεχίσουμε κανονικά τη ζωή μας μέχρι να παρασκευαστεί εμβόλιο ή φάρμακο.

Αλλά ποιος να δώσει σημασία στις «αυστηρές» προειδοποιήσεις μίας κυβέρνησης που στην ίδια ανάσα βαυκαλιζόταν ότι νίκησε τον ανίκητο εχθρό και πουλούσε δωρεάν αισιοδοξία;

«Στους Έλληνες δεν κολλάει», ήταν ο κοινός παρονομαστής των επίσημων και ανεπίσημων τσιτάτων, που πέρασαν στη δημόσια σφαίρα από τα χείλη των κυβερνώντων τον Μάιο και τον Ιούνιο.

Λίγο ακόμα και θα μας πλάσαραν εκείνο το παραμυθάκι για το ανύπαρκτο παραπανίσιο ένζυμο που δήθεν προστατεύει τον περιούσιο λαό μας από τις επιδημίες.

Όπως αναμενόταν, ο ιός άρχισε να δείχνει τα δόντια του, απτόητος από τον καύσωνα και από την εθνικοπατριωτική έξαρση. Όπως επίσης αναμενόταν, το τσίρκο που παριστάνει την κυβέρνηση έδωσε γραμμή για στοχοποίηση των πολιτών.

Ακόμα και η ΕΡΤ, η υποτίθεται σοβαρή, καταγγέλλει τα «ξενόφερτα πάρτι της Μυκόνου με χιλιάδες καλεσμένους» και το …μπαϊράμι των μουσουλμάνων ως εστίες μόλυνσης.

Και τι άλλο να έδειχνε δηλαδή, τις φιέστες του Μαρινάκη;

Ταυτόχρονα, η κρατικοδίαιτη τηλεόραση προσφέρει άπλετο βήμα στους διαπρύσιους ρασοφόρους αρνητές της μάσκας, αλλά αυτό είναι αλλουνού σκοταδιστή παπά ευαγγέλιο.

Σαν να μην έφτανε η μαζική προπαγάνδα της γελοιότητας, κατέφτασαν πλησίστιοι και οι σερίφηδες για να μοιράσουν τιμωρίες και απειλές.

«Πρόστιμο 150 ευρώ», ανακοινώθηκε, «θα επιβάλλεται στους παραπανίσιους από το 65% επιβάτες των μέσων μαζικής μεταφοράς». Εάν στο βαγόνι των 50 θέσεων στριμωχτούν περισσότερα από 32,5 άτομα, θα πέσουν καμπάνες.

Και τι να κάνουν μωρέ οι άνθρωποι, όταν το μετρό έρχεται κάθε 15 λεπτά και είναι κατάμεστο; Να περιμένουν το επόμενο; Μήπως εκείνο θα έρθει άδειο;

Πώς ακριβώς πρέπει να χειριστούν το πρόβλημα οι ταλαίπωροι επιβάτες; Να δώσουν προτεραιότητα στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας και στους υμνητές του Μωυσή;

«Ανακαλούνται οι άδειες των εργαζομένων, ώστε να πυκνώσουν οι συρμοί και τα λεωφορεία», ενημέρωσαν οι λίσταρχοι του Πέτσα τους αλαλιασμένους πολίτες.

Προτιμήθηκε δηλαδή να καταστρατηγηθεί ένα κεκτημένο δικαίωμα, παρά να προσληφθούν άνεργοι εποχιακοί. Αλλιώς τι Δεξιά θα ήταν;

Πολύ φοβάμαι, ότι οι πρώτοι που θα αρχίσουν να μοιράζουν μπούφλες είναι τίποτε λουόμενοι που θα έρθουν άρον άρον από την Πάρο, με μισοκαμένο το μισό κορμί και με την τσιπούρα στον οισοφάγο.

Αυτό, ωστόσο, θα είναι το μεγαλύτερο από τα ουχί αμελητέα κατορθώματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Να κάνει τον κόσμο να αγριέψει. Το ροχαλητό των πολιτών ήταν το αέναο σάουντρακ των πρώτων 13 μηνών της «μεταπολίτευσης». 

κουτιπανδωρας