Νόμος είναι το δίκιο του... αριστοκράτη

"Το κράτος είμαι εγώ", διακήρυττε ο Λουδοβίκος ο 14ος, στο απόγειο της βασιλείας του από τις Βερσαλλίες και λίγες δεκαετίες πριν την μεγάλη κοινωνική επανάσταση του 1789. Όπως έγραψε αργότερα ο διανοούμενος Δούκας Ανρί Σαιν-Σιμόν: «Ο Λουδοβίκος έφτασε να περιβάλλεται από πλήθος συκοφαντών. Πολύ σύντομα, αφού έγινε κυρίαρχος, οι υπουργοί του, οι στρατηγοί του, οι ερωμένες του και οι αυλικοί του διαπίστωσαν ότι είχε έρωτα με τη δόξα...»

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ταχτσίδης

Dura lex, sed lex (σκληρός νόμος, αλλά νόμος). Αυτή είναι ίσως η αγαπημένη -και επίκαιρη- λατινική έκφραση των δεξιών όλου του κόσμου. Μέχρι χθες.

Εν συντομία: Η Αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κατασυκοφαντεί σε ζωντανή μετάδοση Δελτίου ειδήσεων, έναν δημοσιογράφο, λέγοντας -κατ’ εξακολούθηση και ψευδώς- πως έχει καταδικαστεί. Ο δημοσιογράφος επεμβαίνει, εξηγεί πως έχει αθωωθεί πανηγυρικά σε όλες τις υποθέσεις και ζητά, κατ' επανάληψη, από το στέλεχος της ΝΔ να ανακαλέσει, αλλιώς θα αναγκαστεί να προβεί σε μήνυση για συκοφάντηση. Η συγκεκριμένη κυρία επιμένει -ρίχνοντας κλέφτες ματιές στο κινητό της- πως ο δημοσιογράφος έχει καταδικαστεί και αρνείται να ανακαλέσει. Αργότερα, ο δημοσιογράφος καταθέτει μήνυση, δηλώνοντας όμως πως αν η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, ανακαλέσει, αυτός θα αποσύρει έστω και την τελευταία στιγμή τη μήνυση.

Στη συνέχεια η ΝΔ, προσπαθώντας να δώσει πολιτική χροιά, στην προσπάθεια ενός πολίτη να προστατεύσει την υπόληψή του μετά από συκοφάντηση, καταφεύγει σε μια πρωτοφανή επίθεση, όχι μόνο κατά του δημοσιογράφου, αλλά και της ίδιας της νομιμότητας ενός κράτους δικαίου.

Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση της ΝΔ, αναφέρει:

«Ο Κώστας Βαξεβάνης δεν είναι ένας απλός ιδιώτης, αλλά ο βραχίονας λάσπης της κυβέρνησης. Σε ένα κράτος δικαίου η πολιτική κρίση δεν ποινικοποιείται. Δεν υπάρχει προηγούμενο στην μεταπολιτευτική ιστορία η αστυνομία να επιχειρεί να συλλάβει την εκπρόσωπο της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

Σε άλλη ανακοίνωση, η ΝΔ γράφει τα εξής:

"Σε μια άνευ προηγουμένου επίδειξη αυταρχισμού της κυβέρνησης, ο κατ’ εξακολούθηση συκοφάντης και εντολοδόχος λασπολόγος του Μαξίμου, Κώστας Βαξεβάνης, ζήτησε τη σύλληψη της αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ με τη διαδικασία του αυτοφώρου"

Πάμε πάλι, για να γίνει πλήρως αντιληπτό. Η αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ κατηγορεί -σε τηλεοπτική ζωντανή μετάδοση- έναν δημοσιογράφο και πολίτη, πως είναι καταδικασμένος για δύο τουλάχιστον υποθέσεις, ενώ ο ίδιος έχει αθωωθεί σε όλες. Αυτό για τη ΝΔ είναι "πολιτική κρίση".

Δεν είναι αστείο, ούτε κάποια κακόγουστη φάρσα. Η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας χαρακτηρίζει -σε επίσημες ανακοινώσεις της- την προφανή συκοφάντηση ενός πολίτη από στέλεχός της, ως "πολιτική κρίση". Μάλιστα το προχωράνε ένα βήμα παραπέρα και αναφέρουν πως ένας πολίτης ζητάει από την κυβέρνηση να δώσει εντολή στην αστυνομία για να συλληφθεί κάποιος πολιτικός. 

Δεν είναι μόνο ότι κρίνουν εξ ιδίων τα αλλοτρια όσον αφορά τη διάκριση των εξουσιών. Είναι κυρίως η τερατώδης υποτίμηση της νοημοσύνης της κοινής γνώμης.

Για του λόγου το αληθές, χθες το βράδυ, σε τηλεοπτική του εμφάνιση στην ΕΡΤ, ο -επίσης- αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Κώστας Κυρανάκης, δηλώνει: «Ο Βαξεβάνης έχει καταδικαστεί πρωτοδίκως κι έχει αθωωθεί στο εφετείο. Ας δούμε ποιοι κυβερνούσαν όταν αθωώθηκε». Με λίγα λόγια, όχι μόνο συνηγορεί -άθελά του- για τη συκοφαντία της Σοφίας Ζαχαράκη κατά του Κώστα Βαξεβάνη, αλλά αφήνει να εννοηθεί πως ο δημοσιογράφος αθωώθηκε από τη δικαιοσύνη με παρέμβαση της κυβέρνησης. Και κάτι ακόμα χειρότερο... ότι καταδικάστηκε πρωτοδίκως με παρέμβαση της κυβέρνησης της ΝΔ.

Αξίζει εδώ, να παραθέσουμε την ανάρτηση του αναπλ. εκπροσώπου Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο Twitter, πριν λίγες εβδομάδες, όταν και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση πως -μεταξύ άλλων-«έκαψε, έπνιξε και εκβίασε κόσμο στην Ελλάδα»

Στη Βουλή πριν περίπου ένα χρόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης -σε μία από τις γνωσές του γκάφες- είχε αποδώσει τη διάκριση των εξουσιών στο Ρουσσώ και όχι στο Μοντεσκιέ. Τώρα βλέπουμε τα αποτελέσματα

Την ώρα που η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, φέρεται να εμπλέκεται σε κάθε πιθανό και απίθανο σκάνδαλο εκατομμυρίων, εξακολουθεί να ουρλιάζει υστερικά για τη "νομιμότητα" όποτε αυτό τη συμφέρει. Όποτε είναι βολικό να αναπαράγουν αφηγήματα περί νόμου και τάξης. 

Βέβαια, κάθε δυσώδης προσπάθεια της ΝΔ να παραπληροφορήσει, χωρίς τη συμμετοχή του αντιπροέδρου, Άδωνη Γεωργιάδη, είναι σαν σκορδαλιά χωρίς σκόρδο.

Την ώρα που η ΝΔ, χθες το βράδυ, προσπαθεί να δώσει την εντύπωση πως η Σοφία Ζαχαράκη μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ταμπουρωμένοι στην Πειραιώς ενώ έξω από το κτήριο μπολσεβίκοι προσπαθούν να μπουν στα ανάκτορα, η "προσωπική επιλογή" του προέδρου της ΝΔ, γράφει στο Twitter: "Δεν ντρέπεται καθόλου αυτός ο ανερυθρίαστος υποστηρικτής του ΣΥΡΙΖΑ! Τώρα θέλουν να συλλάβουν μια νέα κοπέλα"

Βλέπετε, δεν έχει σημασία ο νόμος -που κάθε τρεις και λίγο επικαλούνται- αλλά η ηλικία. Ο Ρουβίκωνας, για παράδειγμα, είναι κάτι σιχαμένοι γέροι με μπαστούνια που πετάνε δολοφονικά τρικάκια.

Έχει επίσης πολύ ενδιαφέρον να θυμηθούμε την έκσταση του Άδωνη Γεωργιάδη, όταν ο πρώην -ακροδεξιός- πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, είχε καταθέσει μήνυση κατά του Κώστα Βαξεβάνη, όταν και ο δημοσιογράφος είχε ο ίδιος παραδοθεί οικειοθελώς στο αστυνομικό τμήμα... και δεν κρύφτηκε στα γραφεία του Documento.

Για να τελειώνουμε. Κάθε μέρα που περνάει, πέφτει η μάσκα της "αριστείας" και αποκαλύπτεται το αποκρουστικό πρόσωπο του τέρατος.

Ούτε άριστοι είναι, ούτε υπέρ της νομιμότητας είναι, ούτε υπέρ της διάκρισης των εξουσιών είναι.

Στην υπόθεση της Σοφίας Ζαχαράκη, ζητάνε να μην τηρηθεί ο νόμος. Η νομιμότητα ισχύει για όλους εκτός από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

O μόνος τρόπος να τη γλιτώσουν είναι να μην τηρηθεί ο νόμος. Είτε για τη Ζαχαράκη, είτε για τα τόσα σκάνδαλα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα, είτε απλά για να σώσουν το σπίτι τους, το οποίο και καταχρέωσαν ως την χρεοκοπία. 

Να μην τηρηθεί ο νόμος θέλουν. Το ξέρουν αυτοί, το ξέρουν όλοι.

Είναι ένα χρεοκοπημένο, γερασμένο κόμμα, που μόνο αποστροφή θα έπρεπε να προκαλεί σε κάθε δημοκράτη. Σε κάθε πολίτη που επιμένει να σκέφτεται από μόνος του

Επόμενο επεισόδιο, ο ξεσηκωμός των ακροδεξιών "Μακεδονομάχων" στη ΔΕΘ.

Που θα πάει... θα πέσουν!

ΥΓ. Μέσα σε μόνο 48 ώρες: Ο πρόεδρος της ΝΔ «παραχαράσσει» το περιεχόμενο εγγράφου των wikileaks ώστε να προκαλέσει εθνικιστικό παροξυσμό στη ΔΕΘ. Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, απορρίπτει τις αποφάσεις των εφετείων και κατ’ επέκτασιν την αστική δικαιοσύνη… και ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, λέει πως η κυβέρνηση εισάγει την Κοινωνιολογία στα σχολεία, αντί των Λατινικών, για να κάνει τα παιδιά, αριστερά.

Αυτά.

ΥΓ2. Πριν από λίγο καιρό, ο Τομεάρχης Εξωτερικών της ΝΔ, Γιώργος Κουμουτσάκος, είχε καταθέσει μήνυση κατά της Όλγας Γεροβασίλη και η ανάρτησή του στο Twitter έχει πολύ ενδιαφέρον.

koutipandoras

Ανέκδοτα και αριθμοί στη μεταμνημονιακή εποχή

του Γιάννη Μυλόπουλου

Η Ελλάδα εισέρχεται στη μεταμνημονιακή εποχή αφήνοντας πίσω της μια μαύρη περίοδο αυστηρής επιτήρησης και σκληρής πολιτικής λιτότητας, οι αντιαναπτυξιακές και αντικοινωνικές επιπτώσεις των οποίων έχουν αφήσει τα ίχνη τους παντού, τόσο στην κοινωνία, όσο και την οικονομία.

Αν υπάρχει σήμερα ένα σημείο συμφωνίας μεταξύ όλων των πλευρών της ελληνικής πολιτικής ζωής, αυτό αφορά ασφαλώς στην επιτακτική ανάγκη για ανάπτυξη. Σε τέτοιο βαθμό, ώστε η ανάπτυξη να αναγορεύεται από όλους, δεξιούς, κεντρώους και αριστερούς, στον μεγάλο στόχο και την πρώτη προτεραιότητα της μετά τα μνημόνια εποχής.

Εκεί που αρχίζουν όμως οι διαφορές μεταξύ όσων ομνύουν στο όνομα της ανάπτυξης, είναι στο... παρασύνθημα.

Ο ρόλος του Δημόσιου και του Ιδιωτικού τομέα στην Ανάπτυξη - Μια Ιστορική Σύγκρουση

Με άλλον αποδέκτη τη σχεδιάζουν οι οπαδοί του οικονομικού φιλελευθερισμού, οι οποίοι τοποθετούν στο επίκεντρο της μεγάλης εικόνας της ανάπτυξης τον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με τις οικονομικά φιλελεύθερες αντιλήψεις ο ιδιωτικός τομέας είναι που θα σύρει το κάρο της ανάπτυξης, ενώ η κοινωνική, η πολιτική και η οικονομική ελίτ των αρίστων, οι οποίες και κινούν τα επενδυτικά νήματα, θα είναι αυτές που κατά κύριο λόγο θα καρπωθούν τα αγαθά της αναπτυξιακής διαδικασίας.

Με εντελώς άλλο περιεχόμενο οραματίζονται την ανάπτυξη στην αντίπερα όχθη οι αριστεροί κοινωνιστές, που στη μεγάλη εικόνα τοποθετούν την κοινωνία, ως αποδέκτη των καρπών της ανάπτυξης. Ο δημόσιος τομέας, σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, ως πρωταγωνιστής και ρυθμιστής της αναπτυξιακής διαδικασίας, έχει την κύρια ευθύνη για την επιβολή κανόνων στην οικονομία και τις εργασιακές σχέσεις, προβάλλοντας ως πρώτη προτεραιότητα την κοινωνική δικαιοσύνη στην πρόσβαση και την κατανομή των προϊόντων της ανάπτυξης.

Οι μεν νεοφιλελεύθεροι κατακρίνουν τους αριστερούς για τον αντιπαραγωγικό χαρακτήρα του δημόσιου τομέα, αντιπαραβάλλοντας τη μεγάλη ευελιξία και αποδοτικότητα του ιδιωτικού, που χωρίς αυτόν, σύμφωνα με τη δική τους αντίληψη, ούτε ανάπτυξη υπάρχει, ούτε και προϊόντα προς αναδιανομή.

Από την άλλη πλευρά οι αριστεροί αντεπιτίθενται, κατηγορώντας τον αγοραίο, άδικο, αντικοινωνικό, αντιεργατικό και εχθρικό προς το περιβάλλον χαρακτήρα μιας ανάπτυξης χωρίς όρια, χωρίς κανόνες και χωρίς προϋποθέσεις, που απευθύνεται στις ελίτ των λίγων και των προνομιούχων.

Πρόκειται για μια ιστορική σύγκρουση που έρχεται από το παρελθόν και έχει, όπως φαίνεται, πολύ δρόμο ακόμη μπροστά της.

Η αποτυχία του οικονομικού φιλελευθερισμού

Στη σημερινή συγκυρία πάντως, το κακό παρελθόν των ακραίων πρακτικών του οικονομικού φιλελευθερισμού, που οδήγησαν την αδύναμη οικονομία της Ελλάδας στην κρίση, θέτει αυτή την πολιτική αντίληψη εκτός του κάδρου των επιλογών που μπορούν με επιτυχία να εγγυηθούν την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας. Κι αυτό γιατί οι οικονομικά φιλελεύθερες πολιτικές που επέβαλε η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και η διαφθορά που συνοδεύει την απόλυτα ελεύθερη και χωρίς ελέγχους αγορά, προκάλεσαν υπέρμετρο χρέος και συσσώρευσαν δυσανάλογο, για τις δυνατότητες της χώρας, εξωτερικό δανεισμό, φέροντας την κύρια ευθύνη για τις μετέπειτα περιπέτειες.

Ανατρέποντας Στερεότυπα και Ιδεοληψίες για το ρόλο του Δημόσιου

Τα τελευταία χρόνια όμως, πριν την έξοδο από τα μνημόνια και εν μέσω κρίσης, η Ελλάδα βίωσε μια πρωτόγνωρη πραγματικότητα στην οικονομία της, η οποία ανατρέπει τα στενά πολιτικά στερεότυπα και ανοίγει νέους δρόμους για τις δυνατότητες του δημόσιου τομέα να πρωταγωνιστήσει στην αναπτυξιακή προσπάθεια.

Η μικρή ιστορία μιας εταιρείας του δημοσίου που σχεδιάζει, κατασκευάζει και θέτει σε λειτουργία αστικά έργα υποδομής σταθερής τροχιάς, της Αττικό Μετρό ΑΕ, έρχεται να ανατρέψει προηγούμενα στερεότυπα για την αποτυχημένη και χαμηλής αποδοτικότητας συμβολή του δημόσιου τομέα στην ανάπτυξη, αναδεικνύοντας ένα νέο, υβριδικό μοντέλο που με επιτυχία εφαρμόστηκε και μάλιστα στα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Το μοντέλο αυτό, στηρίζεται στη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, διατηρώντας όμως πρωταγωνιστική θέση για τον δημόσιο, ως κεντρικού κινητήριου μοχλού και ως ρυθμιστή της αναπτυξιακής διαδικασίας.

Το παράδειγμα της δημόσιας Αττικό Μετρό ΑΕ

Η Αττικό Μετρό ΑΕ είχε ήδη το 2016 πίσω της ένα κακό παρελθόν έργων Μετρό με μεγάλες καθυστερήσεις, που παρά τη διαθεσιμότητα της χρηματοδότησης, τελικά σταμάτησαν μέσα στην κρίση. Αφήνοντας τα εγκεκριμένα κονδύλια παγωμένα στις τράπεζες, χιλιάδες εργαζόμενους άνεργους και τα εργοτάξια εγκαταλελειμμένα στη μέση των δρόμων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αυτό συνέβη κατά την περίοδο που κυβερνούσαν οι ένθερμοι υποστηρικτές της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, για να αποδειχθεί στην πράξη, όπως φαίνεται, η ιδεοληψία περί ανικανότητας του δημόσιου τομέα.

Το 2016 λοιπόν, η Αττικό Μετρό ΑΕ έκανε μια νέα και επιτυχή, όπως σήμερα εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται, προσπάθεια επανεκκίνησης των έργων που ήταν σταματημένα, βάλτωναν ή καθυστερούσαν, ανατρέποντας στερεότυπα και ιδεοληψίες για τον αντιπαραγωγικό ρόλο του δημοσίου.

Το μεγαλύτερο έργο υποδομής που έγινε ποτέ στη Θεσσαλονίκη, το Μετρό, γνωστό λόγω κακού παρελθόντος και ως το πιο σύντομο... ανέκδοτο της πόλης, προϋπολογισμού περίπου 1 δις Ευρώ, μετά από χρόνια καθυστερήσεων και παλινωδιών, σταμάτησε τελικά να κατασκευάζεται το 2014.

Για να ξαναρχίσει η κατασκευή του το 2016 με μια νέα πολιτική αντίληψη που ήθελε την ανάληψη γενναίας αναπτυξιακής πρωτοβουλίας από πλευράς δημοσίου και που προϋπέθετε την υγιή συνεργασία της δημόσιας Αττικό Μετρό ΑΕ με τον ιδιώτη Ανάδοχο, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η γνωστή και μεγάλη τεχνική εταιρεία «Άκτωρ».

Πολιτική βούληση και διαρκής υποστήριξη από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, μαζί με επιτυχείς σχεδιασμούς, αποτελεσματική διοίκηση, ανάληψη πρωτοβουλιών και συστηματική δουλειά από πλευράς της δημόσιας εταιρείας, κατάφεραν να νικήσουν τις παθογένειες που κρατούσαν το έργο νεκρό και να το αναστήσουν, με πολύ σημαντικές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία τη στιγμή που το είχε μεγαλύτερη ανάγκη, εν μέσω δηλαδή κρίσης και λίγο πριν την έξοδό της από τα μνημόνια.

Το Δημόσιο πρωταγωνιστής στις Επενδύσεις και την Ανάπτυξη

Οι αριθμοί είναι εύγλωττοι και απολύτως εκφραστικοί αυτού που συνέβη:

Η αναπτυξιακή πολιτική που εφαρμόστηκε στην Αττικό Μετρό ΑΕ μετά το 2016, εστίασε την προσπάθεια στην αύξηση των επενδύσεων της εταιρείας σε έργα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Εκτοξεύθηκαν έτσι οι επενδύσεις σε έργα από 100 - 150 το πολύ εκατομμύρια Ευρώ που ήταν τα τελευταία χρόνια στα 347 εκατομμύρια Ευρώ σε μια μόνο χρονιά, το 2017.

Από τα οποία τα 242 εκατομμύρια επενδύθηκαν για να αναστήσουν το μέχρι πρότινος σταματημένο έργο της Θεσσαλονίκης, τα 76 εκατομμύρια Ευρώ όδευσαν και ενίσχυσαν το μέχρι πρότινος προβληματικό έργο της επέκτασης προς Πειραιά της γραμμής 3 της Αθήνας, ενώ άλλα 12 πήγαν για την επέκταση του Τραμ προς Πειραιά.

Την ίδια χρονιά, το 2017, ακριβώς εξ αιτίας της μεγάλης απορρόφησης κονδυλίων ΕΣΠΑ για τη συνέχιση των έργων της, οι εισροές της δημόσιας Αττικό Μετρό ΑΕ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), εκτοξεύθηκαν και αυτές από 100 - 150 το πολύ εκατομμύρια Ευρώ που ήταν κατά μέσον όρο τα τελευταία χρόνια, στο ποσό ρεκόρ των 1,267 δις Ευρώ.

Γεγονός που αποδεικνύει ότι το υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά και οι Ευρωπαίοι χρηματοδότες, εμπιστεύθηκαν τις παραγωγικές δραστηριότητες και ενίσχυσαν τις υγιείς αναπτυξιακές δράσεις, ακόμη και εν μέσω λιτότητας. Με τον όρο βέβαια ότι θα έχουν ένα έντονο κοινωνικό αποτύπωμα, όπως πράγματι συμβαίνει με τα αστικά συγκοινωνιακά έργα υποδομής σταθερής τροχιάς.

Έτσι, μέσα στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, η αύξηση της απορρόφησης πόρων σε επενδύσεις από την Αττικό Μετρό ΑΕ προκάλεσε την εντυπωσιακή ενίσχυση των αποθεματικών της Εταιρείας από το ΠΔΕ και αυτή με τη σειρά της ανατροφοδότησε μια νέα και σημαντική αύξηση των επενδύσεων, οδηγώντας σε μια πρωτοφανή πρόοδο των υπό εκτέλεση έργων της Εταιρείας, καθώς και στο ξεκίνημα νέων έργων, η κατασκευή των οποίων διαρκώς αναβάλλονταν τα τελευταία χρόνια.

Το εγκαταλελειμμένο λοιπόν έργο του Μετρό της Θεσσαλονίκης, το οποίο το 2016 και μετά από 10 ολόκληρα χρόνια εργασιών, (2006 - 2016), βρίσκονταν σε ποσοστό υλοποίησης μόλις 37%, με την αναπτυξιακή επανεκκίνηση που εφαρμόστηκε τα τελευταία 2,5 χρόνια έφτασε σήμερα στο 65% της ολοκλήρωσης του φυσικού του αντικειμένου. Που σημαίνει ότι προχώρησε με ρυθμούς περισσότερο από 3 φορές πιο γρήγορους σε σχέση με το παρελθόν.

Με αποτέλεσμα για πρώτη φορά, το πάλαι ποτέ ανέκδοτο να «βλέπει» σήμερα ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2020.

Η επέκταση του Μετρό της Αθήνας προς Πειραιά αντίστοιχα ενισχύθηκε σημαντικά, με αποτέλεσμα να αναμένεται εντός του 1ου εξαμήνου του 2019 η λειτουργία των 3 πρώτων σταθμών του και συγκεκριμένα αυτών της Αγ. Βαρβάρας, του Κορυδαλλού και της Νίκαιας.

Στην επέκταση του Τραμ προς Πειραιά τέλος, οι επενδύσεις που έγιναν βοήθησαν ώστε να ολοκληρωθούν οι κατασκευαστικές εργασίες και το έργο να αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία στις αρχές του 2019.

Εντωμεταξύ, τα νέα οικονομικά δεδομένα επέτρεψαν στην Αττικό Μετρό ΑΕ να προχωρήσει τη δημοπράτηση της πρώτης φάσης της γραμμής 4 της Αθήνας, προϋπολογισμού σχεδόν 1,5 δις. Ευρώ, ενός πολύ σημαντικού έργου για τις συγκοινωνίες της Αθήνας και του μεγαλύτερου έργου που γίνεται σήμερα στη χώρα. Η ενίσχυση των αποθεματικών της εταιρείας επέτρεψε μάλιστα τη χρηματοδότηση κατά προτεραιότητα, για πρώτη φορά στην ιστορία της εταιρείας, των πρόδρομων εργασιών του έργου, αρχαιολογικών και μετακινήσεων δικτύων Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας. Μια καινοτομία που έχει ευεργετική επίδραση στην υλοποίηση του έργου, καθώς θα συντομεύσει σημαντικά την εκτέλεσή του και θα μειώσει την αβεβαιότητα που πάντοτε ενέχουν οι εκτεταμένες αρχαιολογικές εργασίες.

Τέλος, η σημαντική ενίσχυση των αποθεματικών της εταιρείας επέτρεψε να ξεκινήσει ο σχεδιασμός και των από πολλά χρόνια συζητούμενων επεκτάσεων του Μετρό της Θεσσαλονίκης τόσο ανατολικά, προς αεροδρόμιο, όσο και δυτικά, προς τους πολυπληθείς και μη προνομιούχους οικονομικά δήμους της Νεάπολης, του Παύλου Μελά, του Ευόσμου και των Αμπελοκήπων.

Δίνοντας και εδώ την ευκαιρία να εφαρμοστεί η καινοτομία της κατά προτεραιότητα χρηματοδότησης των πρόδρομων εργασιών, οι οποίες αναμένεται να δημοπρατηθούν και για τη Θεσσαλονίκη τους αμέσως επόμενους μήνες.

Ο Αναβαθμισμένος και Αναπτυξιακός ρόλος του Δημόσιου στη Μεταμνημονιακή Εποχή

Το παράδειγμα της δημόσιας Αττικό Μετρό ΑΕ, η οποία εν μέσω παγωμένης οικονομίας και δυσμενών εν γένει οικονομικών συνθηκών, κατάφερε και πέτυχε υψηλούς ρυθμούς απορρόφησης κονδυλίων ΕΣΠΑ, επενδύοντας αποτελεσματικά στην κατασκευή αστικών συγκοινωνιακών έργων σταθερής τροχιάς και συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάπτυξη, με την ενίσχυση των επενδύσεων, την αύξηση του ΑΕΠ και με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, δείχνει τον δρόμο για την επόμενη μέρα, αναδεικνύοντας το νέο, αναβαθμισμένο και παραγωγικό ρόλο του δημόσιου τομέα στη νέα μεταμνημονιακή εποχή που ανατέλλει...

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οκτώ χαμένα χρόνια

Η υποχρεωτική ισχύς τεσσάρων συλλογικών συμβάσεων και η επέκταση άλλων που εκτιμάται πως θα ευνοήσει συνολικά 350.000 εργαζόμενους σε πρώτη φάση, σαφώς και αποτελεί ένα απτό δείγμα επαναφοράς σε μεταμνημονιακή κανονικότητα για την αγορά εργασίας, ωστόσο δεν είναι παρά μόνο ένα βήμα και σίγουρα απαιτούνται πολλά ακόμη. 

Η υπουργός Εργασίας υπέγραψε τη σχετική απόφαση, ενώ παράλληλα ελέγχει και άλλες για να υπογράψει την επέκτασή τους. Υπολογίζεται ότι 35 συλλογικές συμβάσεις, που αντιπροσωπεύουν μεγάλους παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας, πληρούν τους όρους για να τεθούν σε καθολική ισχύ με αποτέλεσμα αυξήσεις αποδοχών και επαναφορά κεκτημένων.

Μέσα σε ένα γενικότερα θετικό αναπτυξιακό κλίμα, αυτές οι κινήσεις σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα ενδεχόμενων παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό, δημιουργούν το πεδίο για ένα συνολικά ευνοϊκό πακέτο μέτρων για εργαζόμενους αλλά και επιχειρήσεις. 

Οι εξελίξεις στα εργασιακά και η προωθούμενη σταδιακή αύξηση των κατώτατων αποδοχών, χωρίς ηλικιακές διακρίσεις,  συναντούν την αποδοχή αρκετών εργοδοτικών οργανώσεων όπως η ΕΣΕΕ και τα Επιμελητήρια, που στην αφετηρία των μνημονίων είχαν επισημάνει ότι το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας δεν εντοπίζεται στις εργασιακές σχέσεις.

Σήμερα, δεν φαίνεται να έχει απομείνει κάποιος που να ισχυρίζεται ότι η πλήρης απορύθμιση στα χρόνια των μνημονίων προσέφερε κάποια «ευελιξία» ή είχε οποιαδήποτε θετική συνεισφορά στην αντιμετώπιση της κρίσης. Για τους ακραίους των δανειστών που τις επέβαλαν και τους εγχώριους οπαδούς τους , επιστροφή στην κανονικότητα για την Ελλάδα υπενθυμίζει την πλήρη αποτυχία των νεοφιλελεύερων πολιτικών για όλη την Ευρώπη. Για την Ελλάδα ήταν 8 χαμένα και καταστροφικά χρόνια, χωρίς αντίκρυσμα.

tvxs

«Σπέκουλα» Μητσοτάκη για την ΠΓΔΜ

Με παλαιά διαρροή των WikiLeaks - Η Ντ. Μπακογιάννη πρότεινε το "Βόρεια Μακεδονία", χωρίς να παίρνει το erga omnes που κέρδισε η κυβέρνηση

του Κώστα Πουλακίδα

Η Ν.Δ. πρότεινε το “Βόρεια Μακεδονία” αλλά καταγγέλλει τώρα την κυβέρνηση γιατί κέρδισε την ονομασία και μάλιστα erga omnes (για όλες τις χρήσεις)! Η υιοθέτηση αυτού του παραλογισμού από τη Ν.Δ. επαναφέρει στην πολιτική ατζέντα το «Μακεδονικό», ακριβώς πριν μεταβεί ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη...

Ξεχνώντας ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. πρότεινε “Βόρεια Μακεδονία”, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασπάστηκε την ακροδεξιά επιχειρηματολογία για παλαιότερο έγγραφο των WikiLeaks που (τυχαία;) ανασύρθηκε στην επικαιρότητα χθες. Σύμφωνα με το έγγραφο της πρέσβειρας των ΗΠΑ στα Σκόπια Τζίλιαν Μιλοβάνοβιτς, με ημερομηνία 29 Ιουλίου 2008, τα Σκόπια θα συμφωνούσαν σε

- Όνομα: Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας

- Εύρος εφαρμογής: “σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και διμερώς με κάθε χώρα που δεν θέλει να κάνει χρήση του συνταγματικού ονόματος. (...) Η Μακεδονία θα χρησιμοποιούσε το συνταγματικό της όνομα αναφερόμενη στον εαυτό της, σε διαβατήρια, ετικέτες προϊόντων, στα ΜΜΕ κ.λπ.”. Άρα δεν θα ίσχυε το erga omnes.

- Ταυτότητα: “Η γλώσσα και η εθνικότητα θα αποκαλούνταν μακεδονική, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει με σιωπηρούς χειρισμούς, ίσως ως ένα συμπληρωματικό παράρτημα σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ή σε κάποιο εσωτερικό έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών που δεν θα χρειάζεται ελληνική έγκριση. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η Μακεδονία χρειάζεται διαβεβαίωση ότι η γλώσσα και η εθνικότητά τους θα συνέχιζαν να ονομάζονται μακεδονική και όχι βορειομακεδονική”.

Το επιχείρημα των εθνικιστικών κύκλων, ότι τα Σκόπια πέτυχαν αυτό που ζητούσαν, ασπάστηκε ασμένως ο Κ. Μητσοτάκης δηλώνοντας ότι “οι Τσίπρας, Καμμένος και Κοτζιάς θέλησαν να εμφανίσουν ως τάχα επιτυχία τους μία άκρως επιζήμια συμφωνία για την Ελλάδα, καθώς ικανοποίησαν όσα διαχρονικά ζητούσαν τα Σκόπια και απέρριπταν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις”.

Ν. Κοτζιάς: Συμπόρευση Μητσοτάκη - Γκρούεφσκι

“Το γεγονός ότι η Ν.Δ. ακόμα και σήμερα υιοθετεί τις απατηλές διαβεβαιώσεις του κ. Γκρούεφσκι δείχνει το πως συμπορεύεται με τον άνθρωπο που διεκδικούσε ότι ο Μέγας Αλέξανδρος είναι Σκοπιανός”, απάντησε δηκτικά ο Ν. Κοτζιάς, τονίζοντας ότι η Ν.Δ. “επιβραβεύει την παράσταση” Γκρούεφσκι, που δεν ήθελε καμία λύση.

Μπακογιάννη πρότεινε, Γκρούεφσκι απέρριπτε

Βεβαίως, ξέχασε ότι η κυβέρνηση πέτυχε η ονομασία να είναι για όλες τις χρήσεις και να αλλάξει η συνταγματική ονομασία της ΠΓΔΜ. Ξέχασαν επίσης ότι το “Βόρεια Μακεδονία” το πρότεινε η Ν.Δ. το 2008 και νομίζουν ότι το ζητούσε ο Γκρούεφσκι! Αυτό αποδεικνύεται από σειρά αποχαρακτηρισμένων εγγράφων που κατέθεσε στη Βουλή ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς. Από τα έγγραφα, που δημοσιεύει η “Αυγή”, προκύπτει ότι η Ντόρα Μπακογιάννη ως υπουργός Εξωτερικών εκδήλωνε την προτίμηση της Ελλάδας για την ονομασία Βόρεια Μακεδονία.

- Στις 26 Ιουνίου 2008, σε συνάντηση που είχε με τον ειδικό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς στην Αθήνα, είπε ότι “η προτίμησή μας για την ονομασία είναι Republic of North Macedonia διότι πληροί το γεωγραφικό κριτήριο”.

- Στις 8 Ιουλίου 2009, σε συνάντηση στην Αθήνα, ο Μ. Νίμιτς την ρώτησε αν επιμένει στην προηγούμενή θέση της υπέρ της ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία». «Αξίζει να συνεχίσω τις προσπάθειές μου για το όνομα 'Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας';” ρώτησε. «Ναι, αξίζει», απάντησε η Ντ. Μπακογιάννη. Σημείωση: μία μέρα νωρίτερα, ο Γκρούεφσκι πρότεινε στον Νίμιτς το «Βόρεια» να μπει πριν το «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Δηλαδή απέρριπτε το Βόρεια Μακεδονία, που η Ν.Δ. νομίζει ότι το επεδίωκε!!!

- Στις 25 Μαρτίου 2008, σε τριμερή συνάντηση παρουσία Νίμιτς στη Νέα Υόρκη, ο Έλληνας διαπραγματευτής είπε στον Σκοπιανό ομόλογό του ότι η ονομασία της γείτονος “πρέπει να περιλαμβάνει και ένα επίθετο 'Άνω', 'Βόρεια', 'Νέα' ή όποιο επιθυμείτε εσείς και είναι αποδεκτό σε σας. Δεν θέλουμε να σας πούμε εμείς ποιο, και να προηγείται της Μακεδονίας, όπως 'New Macedonia'». Μάλιστα ο Σκοπιανός διαπραγματευτής ρώτησε αν υπάρχουν ονοματα από όσα είχαν συζητήσει οι υπουργοί Εξωτερικών που θα μπορούσε να δεχθεί η Ελλάδα. Η απάντηση ήταν: “Οι λέξεις Republic of Macedonia θα πρέπει να διαχωριστούν με έναν επιθετικό προσδιορισμό, π.χ. State of - επίθετο- Macedonia, και συνέχισα ότι επίθετα όπως Upper, North New ή Vardarska είναι από τα επίθετα που θα μπορούσαμε να εξετάσουμε».

- Στις 2 Μαΐου 2008 ο Έλληνας διαπραγματευτής αναφέρει ότι στη συνάντηση στη Ν. Υόρκη ο Νίμιτς “πρότεινε ως εναλλακτικά σενάρια τις ονομασίες Republic of Macedonia (North), Republic of Macedonia North, Northern Republic of Macedonia και φυσικά αυτό που υποστήριξα ήταν Republic of North Macedonia”.

- Στις 13, 14 και 15 Αυγούστου 2008, κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων στη Νέα Υόρκη ο Έλληνας διαπραγματευτής ανέφερε: “όπως εξήγησε η κυρία ΥΠΕΞ (...) μόνο οι παραλλαγές 1 και 5 είναι βιώσιμες, δηλαδή Republic of North or Upper Macedonia”.

ΟΗΕ: Ο Γκρούεφσκι δεν θέλει λύση

Η πραγματικότητα ήταν ότι στον ΟΗΕ θεωρούσαν πως ο Γκρούεφσκι ακολουθούσε παρελκυστική τακτική. Το παραδέχεται ο Μ. Νίμιτς στον Έλληνα διαπραγματευτή, ο οποίος αναφέρει πως: α) στις 2 Μαΐου 2008, του έλεγε ότι “δεν βρίσκει καμία ανταπόκριση από τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, αν και ο πρόεδρος της γείτονος είναι πιο συνεργάσιμος”, β) στις 13 Οκτωβρίου 2008 ο Νίμιτις “μου επανέλαβε δυο - τρεις φορές ότι από τις συνομιλίες που είχε με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ έμεινε με την εντύπωση ότι ο Γκρούεφσκι θα προτιμούσε να μην υπάρξει λύση και να εφαρμόσει τη δική του γραμμή. Στις συνομιλίες ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ συμμετέχει, είτε γιατί δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά λόγω των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και της Ενδιάμεσης Συμφωνίας είτε διότι αισθάνεται κάποια πίεση από τις ΗΠΑ που αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να αγνοήσει”.

ΣΥΡΙΖΑ: Όψιμος “μακεδονομάχος”

Ο ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνει ότι ο Κ. Μητσοτάκης, “τώρα που κατέρρευσαν τα διάφορα καταστροφολογικά σενάρια στο πεδίο της οικονομίας« εμφανίζεται »ως όψιμος «μακεδονομάχος», εξαιτίας της επικείμενης παρουσίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ”. Σημειώνει ότι “ξέθαψε μια παλαιότερη διαρροή των WikiLeaks” και ότι η τότε ηγεσία της ΠΓΔΜ επεδίωκε να χρησιμοποιεί το συνταγματικό της όνομα για εσωτερική χρήση.

αυγη

Εωράκαμεν την Ζαχαράκη

Εξαιρετικός και σήμερα ο ρεπόρτερ Χρήστος Ξανθάκηςστο κείμενό του στο newpost, υπό τον τίτλο "Εωράκαμεν την Ζαχαράκη", που αναφέρεται στη γνωστή ιστορία του καβγά του Κ. Βαξεβάνη με τη Σοφία Ζαχαράκη. Προσοχή, το κείμενο του Χρ. Ξανθάκη διαβάζεται απνευστί:

Οφείλω να ομολογήσω ότι η όλη κατάσταση μου θύμισε τον Ιωάννη Πετράκη, υπαστυνόμο του Κιλκίς,
ο οποίος στις 7 Απριλίου 1923 ανέφερε εγγράφως στο τοπικό αστυνομικό τμήμα: 

«Λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης παρά λίμνην της Δοϊράνης, εωράκαμεν τους ληστάς. Κράζων δε “σταθήτε, ρε πούστηδες, γαμώ το σταυρό σας” και απαντησάντων “κλάσε μας τ' αρχίδια” απέδρασαν».

Κάπως έτσι και με το στόρι της Σοφίας Ζαχαράκη, αναπληρώτριας εκπροσώπου Τύπου της ΝΔ, η οποία βγήκε στην TV και την έπεσε στον Κώστα Βαξεβάνη και της απάντησε ο Κώστας Βαξεβάνης και ξετυλίχθηκε ένας διάλογος του τύπου «σταθήτε» και «κλάσε μας» και τέλειωσε η εκπομπή αλλά δεν τέλειωσε η οργή του δημοσιογράφου που κατέθεσε μήνυση και μπήκε μπροστά το αυτόφωρο και ξεκίνησαν οι αστυνομικοί να κάνουν τη δουλειά τους και πήγανε και δυο φορές απ’ τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, έτσι στο τυπικό, να ρωτήσουν «μήπως πέρασε από εδώ και την εωράκατε;» και απαντήσανε οι άλλοι κάτι που έμοιασε με «κλάσε μας», αλλά όχι έτσι ακριβώς και πέρναγε η ώρα και άρχισε το ζήτημα να λαμπυρίζει και να σελαγίζει παρά λίμνην του Τουίτερ και κάποιος φωτεινός εγκέφαλος άστραψε κράζων «φωτιά στα μπατζάκια τους θα τους βάλουμε» και βγήκε η ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας που έλεγε στην κυβέρνηση «εδώ την έχουμε τη Σοφία, στα γραφεία μας, ελάτε ρε κότες να την πάρετε», κι έκλαψε ο Πρέκας, και περιμένανε στην αξιωματική αντιπολίτευση ότι θα τσιμπήσει η Γεροβασίλη, γιατί είναι καινούρια στο Υπουργείο και άμα είσαι καινούριος στο Υπουργείο τρως σούπες, αλλά η Γεροβασίλη δεν είναι από την Εκάλη είναι απ’ την Άρτα, από επαρχία βαθιά και στην επαρχία το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις είναι να μην σε πιάνουν κορόιδο, να μη σε πιάνουν τσούπο που λέμε και στα Τρίκαλα, που είναι δίπλα από την Άρτα, ένα τσιγάρο δρόμος τώρα με την καινούρια οδοποιία, καινούρια σαν τη Γεροβασίλη στο Υπουργείο, η οποία Γεροβασίλη έσκασε αυτό το πονηρό χαμογελάκι της γάτας που έφαγε το καναρίνι, το συνηθίζει άλλωστε, μπορεί και της γάτας του Τσεσάιρ, δεν είμαι απολύτως σίγουρος, και ανακοίνωσε ότι εντολές για συλλήψεις δεν είναι δική της δουλειά να δίνει, πάνε αυτές οι εποχές περάσανε, κι άμα ψάχνετε για Μαδουρία να ψάξετε αλλού, εδώ είναι Ελλάδα, ψάξτε στο Τουίτερ για παράδειγμα, όπου κλάνει ο ένας τ’ αρχίδια του αλλουνού, εγώ το λέω αυτό δεν το είπε η Γεροβασίλη, αλλά θα μπορούσε να το είχε πει, ναι θα μπορούσε να το είχε ξεστομίσει διαβάζοντας το τουί του Θάνου του Πλεύρη, που δήλωσε ότι αφού δεν έδωσε εντολή η Υπουργός Δημοσίας Τάξεως να συλληφθεί η Ζαχαράκη, άρα παρέβη το καθήκον της, έτσι ακριβώς το έγραψε ο Θάνος, που είναι και δικηγόρος, άρα έπρεπε να της κάνει μήνυση της Γεροβασίλη, αυτόφωρο έπρεπε να ζητήσει, συν ειδικό δικαστήριο, συν τη σελήνη λαμπυρίζουσα και σελαγίζουσα, γιατί όχι δηλαδή, φουλ λάμψη στη Δοϊράνη και στο μυαλό του Πλεύρη, φουλ λάμψη στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, όπου καταργήθηκαν τα Λατινικά στις εξετάσεις και ήταν τρίτο θέμα τρέντινγκ στο Τουίτερ και πρώτο στο Φέιζμπο.
Στο μεταξύ στη Γερμανία, σε νέα δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Insa για λογαριασμό της εφημερίδας Bild, η Ακροδεξιά αναδεικνύεται σε δεύτερο κόμμα με 17 %...

zoornalistas

Θράσος!

της Κατερίνας Μενεγάτου

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μετά την εξαγγελία του πρωθυπουργού για κατάργηση του υποκατώτατου μισθού (αμοιβή νέων κάτω των 25 χρόνων) σε τιτίβισμα του στο τουίτερ μετά από λίγες ώρες, σκέφτηκε να τον μιμηθεί.

Δεσμεύτηκε να καταργήσει τον υποκατώτατο μισθό που το κόμμα του επινόησε όταν κυβερνούσε τη χώρα στα χρόνια του μνημονίου και μάλιστα τον χαρακτήρισε ως αμοιβή της ντροπής!

Τέτοιο θράσος! Να χαρακτηρίζει ντροπή το νόμο για τον υποκατώτατο μισθό που το κόμμα του θέσπισε.

Γιατί ο νυν τομεάρχης Εργασίας του κόμματος Γιάννης Βρούτσης, το 2013 υπουργός Εργασίας υπερηφανευόταν για την έμπνευση του να νομοθετήσει τον συγκεκριμένο νόμο.

Ο Γιάννης Βρούτσης το 2013 σε παρέμβαση του σε ημερίδα του Alba College με θέμα «Η νεανική αποσχολησιμότητα στην Ελλάδα», δήλωνε: «Εξορθολογήσαμε τη διαδικασία προσδιορισμού των αμοιβών στην οικονομία, ώστε η εξέλιξή τους να συμβαδίζει με την παραγωγικότητα ανά κλάδο και επιχείρηση. Δημιουργήσαμε, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, έναν αξιόπιστο μηχανισμό προσδιορισμού του κατώτατου μισθού στην οικονομία που συμβαδίζει με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Ένα μηχανισμό που βασίζεται στην κοινωνική διαβούλευση και τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας. Παράλληλα, θεσμοθετήσαμε ειδικό μισθό για νέους κάτω των 25 ετών (subminimum wage)».

Και αφού ξυπνήσαμε τη μνήμη της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ρωτήσουμε, έχει πλάνο να πείσει τους δανειστές που προβάλλουν σθεναρές αντιστάσεις για την κατάργηση του νόμου, ή επιχειρεί με πομφόλυγα  να κλείσει τα μάτια των εργαζομένων στις εχθρικές προς αυτούς ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της;

Όπως και να έχει, οι αντεργατικές θέσεις της ΝΔ που έχει αρκετές φορές μιλήσει για αυτές ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως η κατάργηση του οκτάωρου, η διαιώνιση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, κ.α, έχουν προκαλέσει τρόμο στον κόσμο της εργασίας που ξέρει ότι ο εργασιακός μεσαίωνας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα βγάλει ρίζες στη χώρα. 

efsyn

Και οι έσχατοι έσονται πρώτοι

του Αντώνη Λιάκου

Είδα πρόσφατα την ταινία «Ομίχλη τον Αύγουστο» (Nebel in August, του Kai Wessel, 2016). Πολύ δυνατή ταινία. Για το πρόγραμμα παιδικής ευθανασίας των ναζί. Βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα. Οι ναζί εξολόθρευαν παιδιά ασθενικά, ανάπηρα, τυφλά, κωφά, με επιληψία, αυτισμό, καθώς και παιδιά παραβατικά ή παιδιά πλανόδιων πληθυσμών (Γένις, Ρομά). Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα ίδρυμα όπου ο διευθυντής του, ένας γιατρός που θεωρούσε καθήκον του να «λυτρώνει» τα παιδιά από το σώμα τους και την κοινωνία από το βάρος της διατροφής τους, ανέπτυξε μια μέθοδο πώς να τα εξολοθρεύει ήσυχα, χωρίς δυνατότητα να αντιδράσουν. Τη διαφήμιζε μάλιστα ως την πλέον κατάλληλη για το πρόγραμμα ευγονικής.

Είδα την ταινία με δύο μικρά παιδάκια. Παρακολουθούσαν και τα δύο με ενδιαφέρον, αγωνία, σχεδόν ξαναμμένα. Δεν υπήρχε καλύτερη ευκαιρία και καλύτερος τρόπος για να τους εξηγήσεις τι είναι φασισμός. Χωρίς ακατάληπτη πολιτική ορολογία και μέσα στις γνωστικές τους δυνατότητες. Για να δείξεις επί της ουσίας πώς ο φασισμός ενσαρκώνει τη φιλοσοφία της εξόντωσης του αδύναμου, τη λογική του Καιάδα και πώς μεταμορφώνεται στην Ιστορία. Αν ήταν πιο μεγάλα, θα τους μιλούσα και για τον κοινωνικό δαρβινισμό, για τα πολλά πρόσωπά του.

Να λοιπόν ξανά το θέμα του κινηματογράφου στο σχολείο. Τα είχαμε πει και στον Διάλογο για την Παιδεία, είχαμε κάνει και ειδική επιτροπή που εισηγήθηκε προτάσεις. Δεν είναι δυνατόν στην εποχή της εικόνας να μη μιλάς με εικόνες. Δεν έχουν όλα τα παιδιά προδιάθεση να διαβάζουν βιβλία και να εκφράζονται με λέξεις. Κάντε προγράμματα με σειρές ταινιών, όπως έως τώρα με λογοτεχνικά έργα, και δοκιμάστε το πρόγραμμα στα πιο προβληματικά σχολεία, σε εκείνα που οι μαθητές δεν διαβάζουν και τα εγκαταλείπουν. Διαφοροποιήστε τα προγράμματα. Τίποτε.

Ας ξαναπιάσουμε όμως το νήμα του φιλμ. Σήμερα τα παιδιά με τις ειδικές ανάγκες δεν τα σκοτώνουμε. Τα εκπαιδεύουμε. Αλλά πού βρίσκεται η ειδική αγωγή στην Ελλάδα, που αφορά περίπου το 10% των παιδιών; Το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ, ο μοναδικός οργανισμός σοβαρών και τεκμηριωμένων ερευνών της εκπαίδευσης, παρουσίασε την έκθεση 2017-18 «Βασικά μεγέθη Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης: Διακρίσεις και Ανισότητες στην Εκπαίδευση και στην Εργασία» (διαθέσιμη και στο διαδίκτυο). Η έκπληξη που περιμένει τον αναγνώστη της έκθεσης είναι όχι ως προς τα υπαρκτά προβλήματα της ειδικής αγωγής.

Αλλά ότι τα προβλήματα της ειδικής αγωγής στην Ελλάδα είναι τα συνολικά προβλήματα της εκπαίδευσης. Και δεν υπάρχει άλλο πεδίο για να τα δεις με τον πλέον διαυγή τρόπο. Οχι μόνο ως προς τις ελλείψεις της ειδικής εκπαίδευσης, αλλά και ως προς τη συνολική φιλοσοφία του συστήματος της γενικής εκπαίδευσης. Γιατί η εκπαίδευση των παιδιών με τις ειδικές ανάγκες θέτει ερωτήματα πάνω σε όσα θεωρούμε αυτονόητα και δεν αναρωτιόμαστε γι' αυτά. Θέτει δηλαδή συνολικά ερωτήματα για την ευφυΐα, την έννοια της δεξιότητας, της κίνησης, της έκφρασης, της αντίληψης, ζητήματα που δεν τα βλέπουμε υιοθετώντας την οπτική των μέσων όρων ή της λεγόμενης «αριστείας». Γιατί από την ειδική αγωγή προέρχονται οι παιδαγωγικές καινοτομίες, οι οποίες απαντούν στις προκλήσεις που θέτει το σύγχρονο σχολείο.

Και τι ακριβώς μας λέει αυτή η έκθεση; Οτι έχουμε δημιουργήσει και απλώσει πάνω από την εκπαίδευση έναν μανδύα ομοιομορφίας (προγραμμάτων, εξετάσεων, διαδρομών), η οποία εν ονόματι της ισότητας καλύπτει ανόμοιους πληθυσμούς παιδιών με διαφορετικές ανάγκες. Αποτέλεσμα; Κάτω από την κάλυψή της οι ανισότητες να γίνονται πολύ μεγαλύτερες και αποθαρρυντικές για την εκπαιδευτική πορεία των παιδιών. Είναι σαν να διαθέτεις ένα μέγεθος παπούτσια για όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά, εν ονόματι της ισότητας και της ομοιομορφίας. Θα καταλήξεις ότι κάποια παιδιά που μπορούν θα αγοράσουν τα δικά τους και μερικά που δεν μπορούν θα κυκλοφορούν ξυπόλυτα. Αυτό συμβαίνει με την ειδική αγωγή, αλλά αυτό συμβαίνει και με τη συνολική εκπαίδευση.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα; Το είδαμε πρόσφατα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Στις εκπαιδευτικές διαδρομές τα 8 στα 10 παιδιά δεν μπαίνουν στις σχολές που θέλουν και η πλειονότητα των σχολών δεν παίρνει τα παιδιά που θέλει. Και γι’ αυτά είχαμε μιλήσει στον Διάλογο. Η επαναλαμβανόμενη ένσταση γιατί να εισάγονται όσοι πήραν κάτω από τη βάση του 10, είναι ίδια με την απορία γιατί μερικά παιδιά να κυκλοφορούν ξυπόλυτα, ενώ υπάρχουν παπούτσια. Η πρόκληση επομένως για να αρχίσουμε να αναμορφώνουμε το σύστημα της εκπαίδευσης δεν είναι τι θα κάνουμε με τους «πρώτους», αλλά τι θα κάνουμε με τους «έσχατους».

Ο φοιτητής του 19 θα τα καταφέρει, δική μας έγνοια ο φοιτητής του 6. Τον περιμένει Καιάδας; Το προοδευτικό και ουσιαστικό σύγχρονο κριτήριο για τα εκπαιδευτικά συστήματα είναι αν μειώνουν στο εσωτερικό τους τις ανισότητες. Τους Φινλανδούς τούς θαυμάζουμε όχι γιατί έχουν τις καλύτερες επιδόσεις, αλλά γιατί έχουν τη μικρότερη ανισότητα.

efsyn

Ο Χριστοφοράκος είχε μούσι, δεν ήταν... φλώρος

Ο Θοδωρής Κοτσαρίνης, σχολιάζει... στα γρήγορα, την εβδομάδα που μας πέρασε.

*** Το καθεστώς συνέλαβε τον επιχειρηματία Αριστείδη Φλώρο. Ντόρα λείπεις!

*** Αν δεν κυβερνούσαν οι "Μαδούροι", τώρα ο καινοτόμος εντρεπρενέρ, θα βρισκόταν ήδη σε ένα ωραιότατο τριάρι στο Μόναχο.

*** Η οικογένεια Μητσοτάκη λέει, θα προσφύγει στη δικαιοσύνη. Αιτία; To δημοσίευμα του Documento που αποκαλύπτει τη στενή σχέση του ανιψιού -και μετακλητού στο γραφείο- του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αριστείδη Φλώρο. Να μη ξέρεις από πιο σύννεφο να πρωτοπέσεις δηλαδή.

*** Εγώ πάντως πιστεύω στις συμπτώσεις. Λίγες ώρες πριν το Documento αποκαλύψει πως η σύζυγος του Άρη Πορτοσάλτε, είναι αποσπασμένη στη ΝΔ, από το... δημόσιο ΑΠΕ, ο Άρης ανεβάζει φωτογραφία στο twitter με υβριστικά συνθήματα γραμμένα με μαρκαδόρο, έξω από το σπίτι του και κατηγορεί τα "τάγματα εφόδου του ΣΥΡΙΖΑ". 

*** Να κάνει ο γνωστός ιταλός δημοσιογράφος ψεύτικο λογαριασμό στο Twitter "Συνωμοσία των Πυρήνων των Μαρκαδόρων" και να ποστάρει: "Πορτοσάλτε ξέρουμε που μένεις".

 *** Το θετικό είναι ότι πλέον ο καθένας μας μπορεί να γίνει διάσημος. Κάνεις στο Twitter ένα ψεύτικο λογαριασμό, ανεβάζεις hoax, το παίρνει ο ΣΚΑΙ, το κάνει είδηση.  

*** Πόσα άραγε να πήρε από την Κουμουνδούρου ο Γαβράς για να διαψεύσει το θάνατό του; Δε νομίζω μόνο τα 0,60 ευρώ. Χωρίς ντροπή.

*** Ο Τσίπρας έκανε ανασχηματισμό για να αποπροσανατολίσει τον κόσμο από την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και την αύξηση του κατώτατου. Αλλά ο κόσμος δε γελιέται, ψοφάει για μεταρρυθμίσεις.

*** Πάει πάλι να κοροιδέψει τον κόσμο ότι προοδευτικό είναι η προστασία των εργαζομένων κι όχι η ελαστικότητα της εργασίας και τα 12ωρα. 

*** Σε άλλα νέα ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγησε στα μέλη της ΟΝΝΕΔ πώς ο δεξιός Μαουρίσιο Μάκρι έριξε την Αργεντινή στα νύχια του ΔΝΤ. Μάλλον, γράψτε λάθος... απλά παρουσίασε το πρόγραμμα της ΝΔ.

*** Κάνεις θερμή χειραψία, μετά από λίγο σου λέει ότι είναι υπέρ της αριστείας και μετράς διακριτικά κάτω από το τραπέζι τα δάχτυλα του χεριού σου.

koutipandoras

Ετσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

του Τάσου Παππά

Με το που ανακοινώθηκε ότι στη νέα κυβέρνηση μπήκαν δύο πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Ξενογιαννακοπούλου, Ζορμπά) ξεκίνησε από τη Χ. Τρικούπη η επιχείρηση αποδόμησής τους. Κάποιοι μίλησαν για επίορκους και προδότες και κάποιοι συνέδεσαν την κ. Ξενογιαννακοπούλου με τον Ακη Τσοχατζόπουλο -άρα είναι τουλάχιστον ύποπτη.

Αυτό το καλαμπούρι ότι όσοι έχουν μετακινηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ είναι κομμάτι του παλαιού και διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ το διακινούν η Δεξιά (από την πλευρά της καλά κάνει) και παράγοντες του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να δείξουν ότι υπάρχει το ΠΑΣΟΚ του Ακη Τσοχατζόπουλου και το ΠΑΣΟΚ χωρίς τον Ακη Τσοχατζόπουλο. Φιλότιμη προσπάθεια, μόνο που σκοντάφτει στα γεγονότα. Ας τα θυμηθούμε εν τάχει επειδή όπως λέει ο Φόκνερ «το παρελθόν δεν περνάει ποτέ, είναι μια διάσταση του παρόντος» -αλιευμένο από το βιβλίο του Χαβιέρ Θέρκας «Ο Απατεώνας», εκδόσεις Πατάκης.

• Ο Aκης Τσοχατζόπουλος ήταν ένα από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ο αγαπημένος του Ανδρέα Παπανδρέου ο οποίος τον πρότεινε για γραμματέα του κόμματος στην περίφημη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής στο «Πεντελικό» (1990), απειλώντας μάλιστα τους διαφωνούντες (ανάμεσά τους εμβληματικά πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ) ότι αν δεν συναινέσουν, θα διαλύσει το κόμμα και θα δημιουργήσει καινούργιο. Πέρασε η άποψή του.
• Διεκδίκησε την πρωθυπουργία τον Γενάρη του 1996 και την προεδρία του κόμματος λίγους μήνες μετά στο συνέδριο του Ιουνίου -άρα και την πρωθυπουργία, αφού ο Κ. Σημίτης είχε πει ότι αν δεν εκλεγεί και πρόεδρος θα παραιτηθεί από πρωθυπουργός. Εχασε και τις δύο μάχες με μικρή διαφορά.
• Διορίστηκε υπουργός Αμυνας από τον νικητή της εσωκομματικής σύγκρουσης Κώστα Σημίτη και, σύμφωνα με το κατηγορητήριο που τον βαραίνει, τα σκάνδαλα για τα οποία καταδικάστηκε έγιναν εκείνη την εποχή. Λίγο πριν από τη σύλληψή του, το κόμμα (το όλον ΠΑΣΟΚ δηλαδή) τον στήριξε στην εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή στη Βουλή.
• Γνώριζε ο κ. Σημίτης τι ακριβώς συνέβαινε με τους εξοπλισμούς; Γνώριζε ή υποψιαζόταν βασίμως γιατί είχε τους ανθρώπους του στο υπουργείο. Γιατί δεν έκανε κάτι; Γιατί, όπως λένε πολιτικοί φίλοι του, ο Α. Τσοχατζόπουλος είχε υπό τον έλεγχό του το μισό κόμμα και μια σύγκρουση μαζί του πιθανότατα θα οδηγούσε στη διάσπαση και στην πτώση της κυβέρνησης την περίοδο που ο πρώτος στόχος ήταν η ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη.
• Οσοι από το ΠΑΣΟΚ είχαν και εξακολουθούν να έχουν μπλεξίματα με τη Δικαιοσύνη ήταν στο ρεύμα Τσοχατζόπουλου; Κάθε άλλο. Ο Τ. Μαντέλης (καταδικάστηκε), ο Θ. Τσουκάτος (δικάζεται), ο Γ. Παπαντωνίου (ερευνάται), ο Γ. Παπακωνσταντίνου (καταδικάστηκε) ήταν στο αντίπαλο στρατόπεδο και μάλιστα σε περίοπτες θέσεις, δίπλα στον τότε πρωθυπουργό Σημίτη.
• Κατηγορήθηκε η κ. Ξενογιαννακοπούλου ότι ήταν γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής την εποχή που εκτροχιάστηκαν τα οικονομικά του κόμματος. Απ’ ό,τι ξέρω, υπάρχει πόρισμα ελεγκτών (ύστερα από παραγγελία του τότε προέδρου Ευάγγ. Βενιζέλου) για τα οικονομικά της περιόδου που ήταν αρχηγός και πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Το πόρισμα, η τύχη του οποίου αγνοείται, έβγαλε «παπάδες». Ωστόσο ο αρχηγός και πρωθυπουργός εκείνης της περιόδου είναι σήμερα, ως επικεφαλής κόμματος (ΚΙΔΗΣΟ), ένας από τους σοφούς της επιτροπής που καθοδηγεί το ΚΙΝ.ΑΛΛ.

efsyn