Βαρουφάκης στο Βερολίνο: Αφήστε μας να κάνουμε τη δουλειά μας, δεν είμαστε διεφθαρμένοι

Σε ομιλία του με θέμα «Το μέλλον της Ελλάδας στην ΕΕ» στο Ίδρυμα Hans Boeckler, στο Βερολίνο, ο Γιάνης Βαρουφάκγς εξέφρασε την εκτίμηση ότι οι προτάσεις των θεσμών αναφέρονται σε οικονομικά ανέφικτα νούμερα όπως η πρόβλεψη για την ανάπτυξη και τα πρωτογενή πλεονάσματα.
Ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ, επανέλαβε την πρότασή του για εκφώνηση μιας «ομιλίας ελπίδας» από την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ προς τους Έλληνες, όπως είχε κάνει σε ομιλία του ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Μπερνς το 1946 στην Στουτγκάρδη με αφορμή το Σχέδιο Μάρσαλ. Ο κ. Βαρουφάκης έκανε λόγο για την ανάγκη μιας λύσης η οποία θα περιλαμβάνει το θέμα του χρέους, θα συνδέει την αποπληρωμή του με την ανάπτυξη και θα προβλέπει επενδυτικό πακέτο.
Τόνισε ότι η κυβέρνηση δεν θα υπογράψει νέο μνημόνιο, ενώ σημείωσε κατ´ επανάληψη ότι η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμιστικό πακέτο και ότι δεν συνιστούν μεταρρυθμίσεις οι περικοπές στις συντάξεις ή η αύξηση των τιμών των φαρμάκων. «Παρακαλούμε, επιτρέψτε μας να κάνουμε τη δουλειά μας, να μεταρρυθμιστούμε. Διότι αν στύψετε τον λαό σε σημείο δυστυχίας, δεν θα κάνουμε ποτέ μεταρρυθμίσεις. Αυτή η κυβέρνηση έχει την δυνατότητα να πείσει τον κόσμο ότι χρειαζόμαστε μεταρρυθμίσεις. Δεν περιμένουμε να σας αρέσουμε. Αλλά δεν είμαστε διεφθαρμένοι. Χρησιμοποιήστε μας για να αντιμετωπίσετε την διαφθορά στην Ελλάδα. Είμαστε διατεθειμένοι να εφαρμόσουμε μεταρρυθμίσεις. Αλλά λείπει ένα συστατικό, η ελπίδα», είπε ο κ. Βαρουφάκης.
Όπως αποκάλυψε, οι Ευρωπαίοι εταίροι είχαν ζητήσει από τον κ. Βαρουφάκη να ξεχάσει τις προτάσεις του ήδη από το πρώτο Eurogroup στο οποίο συμμετείχε. Ο υπουργός Οικονομικών είπε ότι στο πρώτο Eurogroup που συμμετείχε τόνισε στους εταίρους της χώρας ότι "οι διαπραγματεύσεις μεταξύ μας θα είναι δύσκολες, καθώς εμείς θέτουμε υπό αμφισβήτηση τα προγράμματα που εφαρμόστηκαν την τελευταία πενταετία στην Ελλάδα". Ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ ανέφερε πως τους μετέφερε πως έχουν ορισμένα κοινά σημεία, όπως αυτά που αφορούν στη φοροδιαφυγή, στη διαφθορά, στην ανάγκη μεταρρύθμισης στο συνταξιοδοτικό σύστημα, στο να μπει τέλος στα ολιγοπώλια και τους πρότεινε να κλείσουν μια συμφωνία στα στα θέματα που οι δύο πλευρές είχαν κοινή θέση. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο κ. Βαρουφάκης και οι τρεις θεσμοί του είπαν να ξεχάσει κάτι τέτοιο, λέγοντάς του χαρακτηριστικά: "Forget it Yanis".
Στη συνέχεια ο υπουργός έκανε μια αναδρομή στην αρχή και στα αίτια της κρίσης, χρησιμοποιώντας την ιστορία του Τζίτζικα και του Μέρμηγκα. Τόνισε ότι τζιτζίκια υπάρχουν παντού, όπως και μυρμήγκια και πρόσθεσε ότι σε αυτή την κρίση, τα τζιτζίκια βρήκαν ασφαλές καταφύγιο, ενώ τα μυρμήγκια εκλήθησαν να πληρώσουν την διάσωση.
Σχετικά με την διαπραγμάτευση, ο υπουργός Οικονομικών υποστήριξε ότι οι προτάσεις των θεσμών αναφέρονται σε οικονομικά ανέφικτα νούμερα, όπως η πρόβλεψη για την ανάπτυξη και τα πρωτογενή πλεονάσματα και επισήμανε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται υψηλότερους φόρους, αλλά αποτελεσματικό σύστημα είσπραξής τους.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης κάλεσε τους εταίρους να βοηθήσουν στην δημιουργία ανεξάρτητης υπηρεσίας και να συμβάλουν με την διάθεση ειδικευμένου προσωπικού. Τέλος, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η λύση μπορεί να επιτευχθεί σε μια νύχτα και να σημάνει και την οριστική λήξη της κρίσης.

koutipandoras

Το χάσμα μοιάζει αγεφύρωτο

Μέχρι τώρα ο Αλ. Τσίπρας διαψεύδει και εκείνους τους συντρόφους του που είχαν προεξοφλήσει την υποχώρησή του στις απαιτήσεις των δανειστών και τους πολιτικούς αντιπάλους του, που ήταν σίγουροι ότι θέλει να υπογράψει μια οποιαδήποτε συμφωνία για να παραμείνει στην εξουσία, αλλά δυσκολεύεται λόγω των αντιδράσεων στο κόμμα του και την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
του Τάσου Παππά
Διαψεύδει όμως και τη σκληρή πτέρυγα των δανειστών, η οποία πίστευε πως οι αντιρρήσεις του ήταν απλώς ρητορικοί λεονταρισμοί για τα μάτια του κόσμου και ότι στο τέλος θα υποκύψει υπό το βάρος των συνεπειών που θα έχει για την Ελλάδα μια πολιτική ρήξης με την Ευρώπη. Ο Τσίπρας έως αυτή τη στιγμή δεν συμπεριφέρεται όπως θα επιθυμούσαν οι εταίροι.
Δεν είναι ένας κανονικός πρωθυπουργός, σαν κι αυτούς που είχαν η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα την εποχή που συντάσσονταν τα μνημόνια. Και δεν είναι κανονικός όχι μόνο γιατί δεν μπορεί, αλλά και γιατί δεν θέλει. Εκανε όμως τρία λάθη:
1) Μπήκε στη διαπραγμάτευση ξεκαθαρίζοντας από την αρχή στους θεσμούς και στον αμερικανικό παράγοντα ότι υπάρχουν κάποια όρια τα οποία δεν μπορεί να υπερβεί. Αυτό το έκανε δυστυχώς μόνο παρασκηνιακώς. Αργησε να το πράξει δημοσίως, επιτρέποντας έτσι στις ευρωπαϊκές ελίτ να παίζουν χωρίς αντίπαλο στην ευρωπαϊκή σκηνή, με συνέπεια να διαμορφωθεί μια αρνητική εικόνα για την ελληνική κυβέρνηση.
Ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης είχε σχηματίσει την εντύπωση ότι η ελληνική πλευρά απλώς πετάει την μπάλα στην εξέδρα. Το μπλοκ της μεροληπτικής ενημέρωσης υπέστη κάποια πλήγματα πριν από μερικές βδομάδες με τη δήλωσή του στο Ρόιτερς, όπου περιέγραψε τις κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης (εργασιακά, ασφαλιστικό), αλλά και με το άρθρο του στη «Μοντ», όπου έδειξε τις δυνάμεις που βάζουν συστηματικά εμπόδια στις διαπραγματεύσεις (το ΔΝΤ και ο Β. Σόιμπλε). Χάθηκε όμως πολύτιμος χρόνος.
2) Πέρασε πολύ καιρό ζώντας με την ελπίδα ότι μπορεί να εκμεταλλευτεί τις υπαρκτές αντιθέσεις στο εσωτερικό των θεσμών (ο Λένιν είναι χρήσιμος, αλλά δεν κολλάει παντού). Πράγματι, οι διαφορές των εταίρων σε κάποια κρίσιμα ζητήματα είναι σημαντικές. Για παράδειγμα, το ΔΝΤ έχει ταχθεί υπέρ της αναδιάρθρωσης του χρέους για να καταστεί βιώσιμο, ωστόσο η Γερμανία είναι επιθετικά αντίθετη.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι καγκελαρίες της Ευρώπης δεν είναι αδιάλλακτες στα θέματα του ασφαλιστικού και των εργασιακών, το ΔΝΤ όμως επιμένει στις θέσεις του για μείωση των συντάξεων, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και διατήρηση των μνημονιακών νόμων στο εργασιακό πεδίο.
Η ελληνική πλευρά υποτίμησε το γεγονός ότι οι αντίπαλοί της, παρά τις μεταξύ τους διαφωνίες, έχουν έναν κοινό στόχο: να μην επιτρέψουν σε κανέναν στην Ευρώπη να ρηγματώσει την κυρίαρχη πολιτική. Αν έκαναν σκόντο στην ελληνική περίπτωση, θα ήταν σαν να παραδέχονταν ότι οι επιλογές τους ήταν λανθασμένες και μια τέτοια ομολογία θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου.
Αυτομάτως θα ενισχύονταν όλα τα κόμματα που διαφωνούν με τη στρατηγική της λιτότητας και θα απαξιώνονταν οι υπάκουες κυβερνήσεις. Οπως φάνηκε από το πεντασέλιδο τελεσίγραφο που έδωσε ο Γιούνκερ στον Τσίπρα στις Βρυξέλλες, οι εταίροι, προ του κινδύνου που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, παραμέρισαν τις διαφορές τους και παρουσιάστηκαν με μία γραμμή απέναντι στον χρεοκοπημένο και ανάγωγο συνομιλητή τους, που έχει μάλιστα το θράσος να δηλώνει ότι παλεύει για λογαριασμό όλης της Ευρώπης.
3) Απόρροια του προηγούμενου λάθους ήταν και η πεποίθηση του Αλ. Τσίπρα ότι το ελληνικό πρόβλημα θα λυθεί με πολιτική διαπραγμάτευση στην κορυφή. Και στο θέμα αυτό καλλιεργήθηκαν αυταπάτες. Οι επικεφαλής των θεσμών, η Μέρκελ και ο Ολάντ, δέχτηκαν την πρόκληση-πρόσκληση και ανέλαβαν πρωτοβουλία. Αυτή όμως δεν ξεκίνησε από μηδενική βάση, όπως ενδεχομένως προσδοκούσε η κυβέρνηση.
Το κείμενο των δανειστών δεν ήταν τίποτε άλλο από τη συμπύκνωση των απαιτήσεών τους, όπως τις είχαν υποβάλει στο χαμηλότερο επίπεδο. Αναμενόμενο. Οι εμπειρογνώμονες δεν είναι ουδέτεροι τεχνικοί. Είναι υπάλληλοι εξουσιοδοτημένοι να διαπραγματεύονται στη βάση των εντολών που έχουν λάβει από τους πολιτικούς προϊσταμένους τους.
Ούτε αυτοί θα μπορούσαν να παρεκκλίνουν ούτε όμως οι προϊστάμενοί τους θα μπορούσαν να τους αδειάσουν στεγνά, γιατί τότε θα δημιουργούνταν αρνητικό προηγούμενο.
Αποδείχθηκε λοιπόν αυτό που πολλοί και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη υποψιάζονταν από την πρώτη στιγμή: ότι δηλαδή αμοιβαία επωφελής συμφωνία δεν είναι δυνατόν να προκύψει στις παρούσες συνθήκες και με τους υπάρχοντες συσχετισμούς.
Οι απόψεις των δύο μερών χωρίζονται με σινικά τείχη. Αυτό που η ελληνική πλευρά εισηγείται ως αμοιβαία επωφελή συμφωνία είναι ήττα για τους θεσμούς. Κι αυτό που οι θεσμοί προτείνουν ως αμοιβαία επωφελή συμφωνία συνιστά πανωλεθρία για την ελληνική κυβέρνηση. Για διλήμματα τέτοιου τύπου πρέπει να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

efsyn

Τι γίνεται όταν το πειραματόζωο τίθεται εκτός ελέγχου;

Στην περίπτωση της Ελλάδας η κρίση δεν περιορίστηκε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Επεκτάθηκε στην σφαίρα της πραγματικής οικονομίας με τραγικές συνέπειες για τους εργαζόμενους.

του Μάκη Καβουριάρη
Από τα τέλη της 10ετίας του 2010, βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη κρίση του καπιταλισμού, η οποία, σε πολλές χώρες, πέρασε από το χρηματοπιστωτικό σύστημα στη σφαίρα της πραγματικής οικονομίας με τραγικές συνέπειες για τους εργαζόμενους. Η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO), που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες, είναι αποκαλυπτική αυτών των συνεπειών. Μόνο το 1/4 των εργαζομένων παγκοσμίως έχουν σταθερή εργασία. Αντίθετα, συνεχώς αυξάνονται άτυπες μορφές απασχόλησης κυρίως στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού: Τις γυναίκες, τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, τους νέους. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας αναφέρεται στην αύξηση των δουλειών του ποδαριού (Γερμανία), στα συμβόλαια εργασίας που δεν αναφέρουν τη διάρκεια της απασχόλησης (Βρετανία) και στις δουλειές που κλείνονται όποτε παρουσιαστεί ανάγκη (Ολλανδία). Σε 3,7 τρισ. δολάρια παγκοσμίως ανήλθε η χαμένη ζήτηση, λόγω της μείωσης των εισοδημάτων από την εργασία.
Στην περίπτωση της Ελλάδας η κρίση δεν περιορίστηκε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Επεκτάθηκε στην σφαίρα της πραγματικής οικονομίας με τραγικές συνέπειες για τους εργαζόμενους. Κλείσιμο επιχειρήσεων, αύξηση της ανεργίας και ιδιαίτερα της ανεργίας μακράς διάρκειας, η οποία από το 44,6% του συνολικού αριθμού των ανέργων το 2008 έφτασε το 73,5% το 2014, μετανάστευση, ιδιαίτερα στο επιστημονικό δυναμικό της χώρας, αύξηση της μερικής απασχόλησης, μείωση των αποδοχών, μαύρη εργασία, ανασφάλιστοι εργαζόμενοι. Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Υγείας, οι αποκλεισμένοι από το σύστημα Υγείας υπολογίζονται σε 2,5 με 3 εκατομμύρια.
Δραματικές είναι και οι συνθήκες για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Ο Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRA), σε έκθεσή του αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στις χώρες της Ευρώπης και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου το μεταναστευτικό αποτελεί δύσκολο και δυσεπίλυτο πρόβλημα. Αναφέρεται επίσης στις ενδοευρωπαϊκές μεταναστεύσεις και σε περιπτώσεις εργασιακού trafficking του οποίου θύματα είναι και Έλληνες μετανάστες σε χώρες της Ε.Ε.
Η κρίση όμως δεν περιορίζεται στον χώρο της οικονομίας. Σε κάθε μεγάλη κρίση του καπιταλισμού συγκρούονται τα συμφέροντα των κοινωνικών ομάδων και εκδηλώνονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στο κεφάλαιο (που επιδιώκει τη μεγαλύτερη δυνατή συσσώρευση και κερδοφορία του) και την εργασία (που παλεύει για τη βελτίωση της θέσης της στην παραγωγή και τη διανομή του προϊόντος), ενώ κάποια από αυτές τις ομάδες επιβάλλει τη δική της λύση για το ξεπέρασμα της κρίσης. Το ποια θα το κατορθώσει εξαρτάται από τον βαθμό συνειδητοποίησης των αιτιών της κρίσης, την ωριμότητα και τη σαφήνεια των αιτημάτων, τον συσχετισμό των δυνάμεων που συγκρούονται και την επιλογή των μορφών του αγώνα.
Στην Ελλάδα, οι πολιτικές που επελέγησαν για την αντιμετώπιση της κρίσης οδήγησαν σε σημαντικές αλλαγές στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Τόσο σημαντικές που το πειραματόζωο κινείται περίεργα και υπάρχει κίνδυνος να τεθεί εκτός ελέγχου.
Η διαπραγμάτευση οδηγεί στο bras de fer που παρακολουθούμε ανάμεσα στους δανειστές και τη νεογέννητη αριστερή κυβέρνηση. Από τη μεριά των δανειστών, η διαπραγμάτευση, πέρα από τα οφέλη στο οικονομικό, το γεωπολιτικό, το πολιτιστικό κ.λπ. πεδίο, στα οποία αποβλέπουν, έχει για στόχο την ακύρωση της επικράτησης σε μια χώρα της Ευρώπης μιας αριστερής διακυβέρνησης. Την οποία αντιμετωπίζουν ως απειλή.
Σ' αυτό το ιδιότυπο bras de fer, το ένα χέρι το σπρώχνει η αγορά. Το άλλο χέρι το σπρώχνει το αντίπαλο στην αγορά δέος. Η άλλη λογική, η άλλη αντίληψη για την ανάπτυξη και την ευημερία, που στηρίζονται σε ένα διαφορετικό σύστημα αξιών, με τον άνθρωπο πάνω από τα κέρδη. Η αγορά που έχει ως στόχο την κερδοφορία αποκλείει τους μη έχοντες τα υλικά και τα άυλα μέσα (εννοώ το κοινωνικό κεφάλαιο και επί το λαϊκότερο «μπάρμπα στην Κορώνη»), για να ανταγωνιστούν τον διπλανό τους.
Το αντίπαλο στην αγορά δέος συσπειρώνει τους έχοντες και τους μη έχοντες, γιατί στοχεύει στην κάλυψη των βασικών αναγκών όλων. Τη διατροφή, τη στέγαση, την υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό. Η επίτευξη αυτού του στόχου απαιτεί νέες μορφές διαχείρισης των παραγωγικών δυνάμεων και οργάνωσης της παραγωγής. Η δημιουργία τους απαιτεί άλλες συναντήσεις και μεγάλες συναντήσεις πολλών κοινωνικών υποκειμένων.
Προς το παρόν, όσα έχουμε συλλαβίσει γύρω από αυτή την άλλη λογική βρίσκονται στο μεγάλο βαρέλι των χαμένων προσδοκιών.

 https://left.gr

Ποιός (δεν) θα δώσει τα 50 δις για την Ελλάδα

TVXS- Ανάλυση
Στηρίξτε την Ελλάδα» - «Δώστε κι εσείς 50 δις για να σωθεί»: Ο διάλογος αυτός του Τζακ Λιου και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που αποκάλυψε ο ανταποκριτής του Mega στο Βερολίνο επικαλούμενος αμερικανική πηγή, αποτυπώνει πλήρως και τις δομικές ρίζες του ελληνικού αδιεξόδου: Γερμανία, ΔΝΤ και ΗΠΑ, από διαφορετική αφετηρία και για διαφορετικούς λόγους, επιμένουν στην αποτυχημένη, έως και καταστροφική, συνταγή και ετοιμάζονται να διαπράξουν, για τρίτη φορά, το ίδιο λάθος.
Η Ουάσιγκτον, όπως και το ΔΝΤ, γνωρίζουν ότι με την αυτοκτονική λιτότητα το ελληνικο χρέος δεν πρόκειται ποτέ να γίνει βιώσιμο και να αποπληρωθεί. Η Ουάσιγκτον όμως δεν βάζει τα λεφτά διότι ούτε… μέλος της ευρωζώνης είναι, ούτε η Ελλάδα αποτελεί πολιτεία τον ΗΠΑ, το δε Ταμείο αντί του αμφιλεγόμενου μεν, αλλά θεμελειωδώς τεχνοκρατικού του ρόλου επιλέγει να γίνει παίκτης στην ευρωπαϊκή διπλωματία των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Και αντί να επιμείνει στο κούρεμα του χρέους, κόντρα στις γερμανικές θέσεις, συναινεί και επαυξάνει στην αδιέξοδη μονομερή λιτότητα μετά από πέντε χρόνια ύφεσης.
Η δε Γερμανία, από την πλευρά της, προκειμένου να αποφύγει την – πολιτικά δύσκολη για τη Μέρκελ – συζήτηση περί ελάφρυνσης του χρέους, ετοιμάζεται να βάλει και τη νέα θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας, αλλά και της ευρωζώνης μεσοπρόθεσμα: Ετοιμάζει τρίτο πακέτο – δάνειο ύψους 50 δις, εάν ισχύουν τα όσα είπε ο Σόιμπλε στον αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τζακ Λιού, ένα δάνειο που απλά θα κάνει οριστικά το ελληνικό χρέος «εις το διηνεκές» μη εξυπηρετήσιμο.
Η απόσταση Γερμανίας – ΔΝΤ, άλλωστε, είναι κι εκείνη που έχει οδηγήσει στον σημερινό γόρδιο δεσμό. «Αντί να επιλέξουν πραγματική λύση επέλεξαν να εμφανίσουν ως μεταξύ τους συμβιβασμό τον… τετραγωνισμό του κύκλου: Και μέτρα σκληρής λιτότητας, και καμία συζήτηση για κούρεμα του χρέους. Αυτή η εξίσωση δεν θα βγει ποτέ, σε κανένα οικονομικό πείραμα στον πλανήτη», έλεγε χαρακτηριστικά στέλεχος του οικονομικού επιτελείου μετά και τη νέα παρέμβαση του Μπαράκ Ομπάμα στη σύνοδο της G7.
Πιο αποκαλυπτικά απ’ όλους, δε, το είπε ο Αμπροουζ Εβανς Πρίτσαρντ στο άρθρο του στην Telegraph για «το θανάσιμο αμάρτημα του ΔΝΤ στην Ελλάδα»: «Το Ταμείο», έγραψε « δρα ως ιμπεριαλιστικός λακές. Γνωρίζει ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της με δρακόντεια λιτότητα» και πρόσθεσε: «Τα προγράμμα του Ταμείου επιβάλλουν συνήθως σκληρές μεταρρυθμίσεις, αλλά την ίδια ώρα διαγράφουν μεγάλο μέρος του χρέους και αποκαθιστούν την εξωτερική βιωσιμότητα των χωρών. Αλλά όλα αυτά ξεχάστηκαν στην περίπτωση της Ελλάδας. Το ΔΝΤ επέβαλλε μια ωμή εκκαθάριση χωρίς να την αντισταθμίσει με μέτρα τόνωσης ή ανακούφισης.
Κατά τον Πρίτσαρντ το ΔΝΤ γνωρίζει τι πρέπει να γίνει αλλά δεν αποφασίζει να έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με την ευρωζώνη, εν ολίγοις με τη Γερμανίας. Ανάλογη… αναποφασιστικότητα, όμως, επιδεικνύει μάλλον και η αμερικανική κυβέρνηση, παρά τις αλλεπάλληλες πιέσεις και παραινέσεις για «στήριξη» της Ελλάδας και επίλυση της κρίσης. Διότι αυτή τη στιγμή η πιο αποτελεσματική πίεση από πλευράς Ουάσιγκτον ίσως δεν θα ήταν εκείνη προς το Βερολίνο αλλά προς το Ταμείο, στο οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες τυγχάνουν και παραμένουν ο μεγαλύτερος μέτοχος. Μια πίεση, που θα είχε ως στόχο την ανάδειξη σε πρώτο και μείζον διακύβευμα την αναδιάρθρωση – με τον όποιον τρόπο – του ελληνικού χρέους.

tvxs

Ποιον να διαλέξω, την Λαγκάρντ ή τον Χλέμπουρα;

Στενοχωρήσαμε κόσμο και κοσμάκη την 5η Ιουνίου. Εκεί που όλοι περίμεναν  ότι θα δώσουμε τα 300 εκατομμύρια στο ΔΝΤ, εμείς τα κρατήσαμε για να τα δώσουμε στους συνταξιούχους,  να τα φάνε στη δηλωτή και στα λουκούμια. Όπως θα έλεγαν και οι τριακόσιοι  του εκσυγχρονισμού, αυτοί που φώναζαν  «όχι Μπαλτάς στην Παιδεία», είναι μέγας ξεπεσμός να μην πληρώνεις την Κριστίν Λαγκάρντ για να πληρώσεις τον μπάρμπα Μήτσο τον Χλέμπουρα. Κι από αισθητικής πλευράς να το δεις, που λέει ο λόγος, είναι προϊούσα κατρακύλα προς την άβυσσο του εθνολαϊκισμού, με μουσική υπόκρουση Σπύρου Ζαγοραίου.
του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Εν πάση περιπτώσει, στενοχωρήθηκε σφόδρα η Κριστίν από την αναστολή των πληρωμών και άφησε τη στενοχώρια της  να ρεύσει ως σανέλ νο 5 στις σελίδες των εφημερίδων και στις ιστοσελίδες των sites. Ορθώς στενοχωρήθηκε, διότι εν προκειμένω ισχύει απαξάπαντος το εξ όνυχος τον λέοντα, όπου όνυχας είναι τα 300 εκατομμύρια που χάθηκαν  προσωρινώς και λέοντας είναι τα 20 δισ. που ενδέχεται να χαθούν μονίμως.
Είκοσι δισεκατομμύρια ευρώ κινδυνεύει να χάσει το ΔΝΤ,  αν χρεοκοπήσει  η Ελλάδα και τούτο θα πέσει ως κεραυνός επί της καλοχτενισμένης κεφαλής της Κριστίν, που θα υποστεί τα επίχειρα της μεγαλύτερης αποτυχίας στην ιστορία του Ταμείου. Δεν το λέμε εμείς, το λένε  οι ξένοι αναλυτές, η Λαγκάρντ  παίζει το κεφάλι της με την Ελλάδα, αφού  για πρώτη φορά προηγμένη χώρα- μέλος της Ευρωζώνης και του ΟΟΣΑ μπαίνει σε πρόγραμμα και το πρόγραμμα αυτό τινάζεται στον αέρα, με υπαιτιότητα του ίδιου του ΔΝΤ.
Εκτός από την Λαγκάρντ, η αναστολή των πληρωμών στο ΔΝΤ στενοχώρησε σφόδρα και τις πηγές της Κομισιόν. Μπλαβό  ήταν το νερό που έρρευσε από τις πηγές το βράδυ της Πέμπτης,  μαύρα  και άραχλα έγιναν τα χαλιά και οι μοκέτες που ντύνουν το επιβλητικό μέγαρο των Βρυξελλών. Αν κλαίει μια το ΔΝΤ, οι Βρυξέλλες και τα Γιούρογκρουπ, οι χώρες- μέλη της Ευρωζώνης, δηλαδή, θα πρέπει να κλαίνε δώδεκα. Είκοσι δις κινδυνεύει να χάσει το ΔΝΤ από την πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας, διακόσια σαράντα κινδυνεύουν να χάσουν οι Ευρωπαίοι, τουτέστιν χαίρε βάθος αμέτρητο και ύψος δυσθεώρητο ανθρωπίνοις λογισμοίς.
Κλαυθμός και οδυρμός έπεσε στο διεθνές στερέωμα με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να μεταθέσει για το τέλος του Ιουνίου την αποπληρωμή των δόσεων του ΔΝΤ. Για 300 εκατομμύρια γίναμε πρωτοσέλιδο στους Φαινάνσιαλ Τάιμς, στον Γκάρντιαν, στο CNBC, σκεφτείτε τι μεγαλεία μας περιμένουν, αν δεν πληρώσουμε τα 1,6 δις στο τέλος Ιουνίου ή τα 3,2 δις, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι αυτά, στις 20 Ιουλίου. Θα γίνουμε talk of the town, που λένε και οι φιλελέδες, θα μας δείχνουν σε γιγαντοθόνες στην Τάιμς και στην Τραφάλγκαρ Σκουέρ, αλλά και σε άλλες Σκουέρ της αλλοδαπής.
Το πιθανότερο είναι ότι οι γιγαντοοθόνες θα μας δείχνουν δεμένους στις κολώνες των ναών των Φιλισταίων, αλλά τι να κάνουμε, άμα φτάσει ο κόμπος στο χτένι υπάρχει πάντα και το αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων.

avgi

Φύσηξε άνεμος δημοκρατικής αλλαγής και στην Τουρκία: Χαμένος ο...νικητής Ερντογάν, στη Βουλή η φιλοκουρδική Αριστερά

Tο ισλαμοσυντηρητικό κόμμα του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν νίκησε σήμερα στις βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία, ωστόσο έχασε την αυτοδυναμία του στην εθνοσυνέλευση, την οποία διατηρούσε εδώ και 13 χρόνια, όπως καταδεικνύουν τα αποτελέσματα από την καταμέτρηση του 98% των ψηφοδελτίων.
Το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), που κυβερνά την χώρα από το 2002, κερδίζει 259 έδρες εκ των 550 συνολικά εδρών συγκεντρώνοντας ποσοστό 41%, ενώ το κουρδικό κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) έλαβε το 12,5% των ψήφων και στέλνει 78 βουλευτές στο κοινοβούλιο, μεταδίδουν τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα.
Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) και το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης(MHP) συγκέντρωσαν ποσοστά 25,2% και 16,5% αντίστοιχα, ήτοι 131 και 82 έδρες.
Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Τουρκία καταδεικνύουν την ξεκάθαρη απόρριψη εκ μέρους του εκλογικού σώματος της προσπάθειας του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν να ενισχύσει τις εξουσίες του και της επιδίωξής του για μια ισχυρή εκτελεστική προεδρία, δήλωσε σήμερα ένας υψηλόβαθμος αξιωματούχος του CHP.
«Οι ψηφοφόροι είπαν ένα σαφές όχι στο προεδρικό σύστημα» τόνισε ο επικεφαλής του CHP στην Κωνσταντινούπολη Μουράτ Καραβαλτζίν μιλώντας σε δημοσιογράφους.
Εν τω μεταξύ, άρχισε ήδη στην Τουρκία η σεναριολογία για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με πρωταγωνιστές τα τέσσερα κόμματα που θα εκπροσωπηθούν στην εθνοσυνέλευση.
Ωστόσο, η εν λόγω σεναριολογία πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν συνδυαστικά με το ενδεχόμενο διεργασιών εντός του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.
Τα σενάρια αφορούν την κυβέρνηση συνασπισμού με ή χωρίς το ΚΔΑ. Στην πρώτη περίπτωση θεωρητικά πρόκειται για συνεργασία του ακροδεξιού Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος ή του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών. Το τελευταίο όμως κατά την προεκλογική περίοδο είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο αυτό. Η όποια κυβέρνηση συνασπισμού μπορεί να είναι και βραχύβια και να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΕ Οκτάϊ Βουράλ, ερωτηθείς σχετικά με το ενδεχόμενο συνεργασίας του κόμματός του με το ΚΔΑ, είπε πως είναι νωρίς ακόμη για σχόλια. Τόνισε όμως ότι μετά το αποτέλεσμα αυτό θα πρέπει να αναμένονται διεργασίες και φυγόκεντρες τάσεις στο κυβερνών κόμμα.
Ο ηγέτης του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών, Σελαχατίν Ντεμιρτάς, μιλώντας για τα ανοδικά ποσοστά του κόμματος στις εκλογές έκανε λόγω για 'νίκη των καταπιεσμένων'
"Από αυτή τη στιγμή έχει τελειώσει στην Τουρκία η συζήτηση περί προεδρικού συστήματος και δικτατορίας. Η Τουρκία γύρισε από το χείλος του γκρεμού". Αυτά δήλωσε ο Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ηγέτης του φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών που ήταν ο μεγάλος κερδισμένος των σημερινών εκλογών.
"Η νίκη αυτή είναι νίκη των καταπιεσμένων δηλαδή κοινή νίκη της Αριστεράς. Είναι κοινή νίκη όσων εναντιώνονται στο σύνταγμα της χούντας και στο όριο του 10%. Είναι κοινή νίκη όσων λένε ότι οι Κούρδοι πρέπει να ζουν στη χώρα αυτή ως έντιμος λαός", είπε ο Ντεμιρτάς και επανέλαβε τη δέσμευση του κόμματος να μην συνεργαστεί με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, σε κυβέρνηση συνασπισμού. "Είχαμε δηλώσει ότι δεν πρόκειται να στηρίξουμε μία κυβέρνηση του ΚΔΑ ή να συνεργαστούμε μαζί του. Η δέσμευσή μας ισχύει", είπε.
Το άλμα του φιλοκουρδικού κόμματος, οφείλεται στη γραμμή που ακολούθησε η ηγεσία του Ντεμιρτάς και αφορούσε την απομάκρυνση από το προφίλ αμιγώς κουρδικού κόμματος και τη χρησιμοποίηση μιας αριστερής ρητορικής που προσπαθούσε να προσεγγίσει γενικά τους πολίτες της Τουρκίας. Κι αυτό με υπογράμμιση τόσο των πολιτισμικών ταυτοτήτων, όπως θρησκευτικές και εθνοτικές μειονότητες όσο και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
"Τέλος μιας περιόδου" χαρακτήρισε το αποτέλεσμα, ο αρχηγός του ΡΛΚ Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και τόνισε ότι, "με δημοκρατικούς τρόπους δώσαμε τέλος σε μια περίοδο καταπίεσης. Νίκησε η Δημοκρατία".
Ο εκπρόσωπος τύπου του ΡΛΚ Χαλούκ Κοτς, δήλωσε ότι "έχει τερματιστεί η εξουσία του ΚΔΑ. Νίκησε η κοινοβουλευτική ομάδα. Το ΡΛΚ είναι ο σημαντικότερος πρωταγωνιστής για το σχηματισμό κυβέρνησης".
Διαβάστε το tweet του ηγέτη των ισπανών Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας:
 "Ο άνεμος της αλλαγής συνεχίζει να φυσά, συγχαρητήρια HDP, θα νικήσουμε"!

koutipandoras

Telegraph: Το ΔΝΤ κατέστρεψε την Ελλάδα για να σώσει τις τράπεζες

Με τίτλο  «Το ΔΝΤ πρόδωσε την αποστολή του στην Ελλάδα, αιχμάλωτο στους πιστωτές της ΟΝΕ» και υπότιτλο «Το προπατορικό αμάρτημα του ΔΝΤ στην Ελλάδα ήταν το ότι άφησε τον Ντομινίκ Στρος-Καν να επιβληθεί στον οργανισμό για να σώσει τις ευρωπαϊκές τράπεζες και το ευρώ όταν ξέσπασε η κρίση, καταδικάζοντας σε καταστροφή την Ελλάδα» η βρετανική εφημερίδα Daily Telegraph φιλοξενεί σήμερα άρθρο του δημοσιογράφου της, Αμπρόζ Ίβανς-Πρίτσαρντ.

«Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο βρίσκεται σε δεινή θέση. Η κατάσταση έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο στην Ελλάδα, όπου η ίδια η αξιοπιστία και η μελλοντική επιβίωση του ΔΝΤ διακυβεύονται» ξεκινά το άρθρο του ο δημοσιογράφος.  «Οι Έλληνες δεν αρνούνται να πληρώσουν τη δόση ύψους 300 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ επειδή τους τελείωσαν τα χρήματα, παρότι σύντομα θα συμβεί αυτό. Πέντε πρωταγωνιστές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που συναντήθηκαν στο Μέγαρο Μαξίμου το βράδυ της Πέμπτης  έλαβαν μία εν ψυχρώ, υπολογισμένη και προσεκτικά μελετημένη απόφαση να μην πληρώσουν. Γνώριζαν ακριβώς τι έκαναν. Η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ αιφνιδιάστηκε. Αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον εξεπλάγησαν» σχολιάζει ο δημοσιογράφος, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο που αναδημοσιεύει το σχετικό άρθρο.
«Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ γνωστοποιούν ότι είναι τόσο ενοχλημένοι και με τόσο έντονο το αίσθημα της αδικίας, ώστε ενδεχομένως να αθετήσουν την αποπληρωμή των δόσεων στο ΔΝΤ στις 30 Ιουνίου. Κάνοντας κάτι τέτοιο θα φέρουν τον Οργανισμό στη δεινή θέση να κληθεί να εξηγήσει στις 188 χώρες μέλη του γιατί έχασε τόσο απερίσκεπτα τα χρήματά τους...». «Το ΔΝΤ θα πρέπει να είναι προσεκτικό. Εχει γίνει η επιτομή της κακοδιοίκησης» επισημαίνει ο αρθρογράφος και συνεχίζει: «Ο Οργανισμός έχει επιτακτική ανάγκη για μεταρρυθμίσεις». «Η μαχητική κυβέρνηση της Ελλάδας οδηγεί τα πράγματα σε κρίσιμο σημείο για έναν οργανισμό που έχει ήδη προβλήματα, αλλά διαθέτει και εξαιρετικό προσωπικό κι αξίζει ακόμη να σωθεί.

tvxs

Μαζί τα φάγατε, κ. Σόιμπλε

του Νέαρχου Σερεμέτογλου

Πριν από μερικά χρόνια, ο Γαλλογερμανός ευρωβουλευτής Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, ο «κόκκινος Ντάνι», με μία πολύ ουσιαστική και εξαιρετικά στοχευμένη ομιλία του στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, ανέδειξε τις αδυναμίες και τα κενά των ευρωπαϊκών θεσμών που σε συνδυασμό με την υποκρισία των πολιτικών ηγεσιών, οδήγησαν στην οικονομική κρίση. Αν η ενημέρωση εξυπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον, η πιο πάνω ομιλία θα έπρεπε να είχε εντυπωθεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο από την υπερπροβολή. Δυστυχώς όμως, τα ελληνικά μίντια εξυπηρετούν σκοπούς άρρηκτα συνδεδεμένους με τα όσα κατήγγειλε στην ξεχασμένη αυτή ομιλία του ο Κον-Μπεντίτ για την ευρωπαϊκή διαπλοκή.

Η διαπλοκή αυτή δεν αφορά μόνο τα «ψίχουλα» των εξοπλιστικών προγραμμάτων και των υποβρυχίων που αναφέρει ο πρώην ηγέτης των «Πρασίνων» της Γερμανίας, αλλά το σύνολο της υπερμεγέθους και σύνθετης «μπίζνας» που ξεκίνησε από την Συνθήκη του Μάαστριχτ και το πιο πρόσφατο κεφάλαιό της ολοκληρώθηκε με τις πολιτικές «δημοσιονομικής προσαρμογής» στις υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού νότου.
Η μπίζνα αυτή ξεπερνάει άνετα και ίσως κατά πολύ τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ για εξοπλιστικά προγράμματα, μεγάλα έργα και προμήθειες του ελληνικού δημοσίου. Και στον πυρήνα της δε βρίσκεται παρά αυτή ακριβώς η πύρινη ιεροκήρυκας της «δημοσιονομικής ηθικής»: η Γερμανία. Που σήμερα μας κουνά το δάχτυλο επικριτικά, αλλά ξεχνά ότι επί τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια το μόνο που κουνούσε επιδεικτικά ήταν πακέτα με «μαύρα» λεφτά για δωροδοκίες επίορκων πολιτικών, προκειμένου να κλείνει (και) στην Ελλάδα τεράστια συμβόλαια για τις μεγάλες επιχειρήσεις της.

Επιχειρήσεις που, παρά το ακραίως νεοφιλελεύθερο όραμα που ευαγγελίζεται –και εκβιαστικά επιβάλλει και σε άλλες χώρες- ο χερ Σόϊμπλε, είναι στη δική του χώρα του έως και απόλυτα συνδεδεμένες με το κράτος σχεδόν σε κάθε επίπεδο εκτός απ’ αυτό της μετοχικής σύνθεσης. (Βιβλίο αναφοράς για το θέμα, αυτό,του Μιχάλη Ψύλου).

Μόνο για τις αμυντικές δαπάνες (το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων αφορά εξοπλισμούς), τα στοιχεία που μπορεί οποιοσδήποτε να δει και να μελετήσει ελεύθερα στο σάιτ του διεθνώς σεβαστού και εξαιρετικά έγκυρου SIPRI, είναι, απλώς, σοκαριστικά! Με βάση τα στοιχεία και τις εκτιμήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Έρευνας για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, η Ελλάδα, μια χώρα 11.000.000 κατοίκων έχει ξοδέψει από το 1998 έως και το 2014, πάνω από 86 δισεκατομμύρια ευρώ για τις αμυντικές της δαπάνες (!), όταν η Τουρκία των σχεδόν 82.000.000, μόλις 30% περισσότερα: 114 δισ.!
Στο ίδιο διάστημα, 1998-2014, μετά και το κλείσιμο της συμφωνίας για τα υποβρύχια, η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας οπλικών συστημάτων από τη Γερμανία παγκοσμίως –κατά τι πάνω και από την Τουρκία που είναι ο δεύτερος καλύτερος «πελάτης» της.

Ακόμη πιο απίθανο είναι το γεγονός ότι αν εντρυφήσει κανείς στα στοιχεία που είναι διαθέσιμα ελεύθερα στο σάιτ του Stockholm International Peace Research Institute, θα διαπιστώσει ότι την περίοδο 2005 - 2009 (αποπληρώνοντας συμφωνίες για εξοπλιστικά προγράμματα που είχαν υπογραφεί πριν από το 2004), η Ελλάδα είχε το αμφίβολο προνόμιο να είναι η πέμπτη μεγαλύτερη εισαγωγέας όπλων χώρα στον πλανήτη! Η Ελλάδα των 11.000.000 κατοίκων, υπολείπεται εκείνη την πενταετία μόνον της Κίνας, της Ινδίας (2.600.000.000 ανθρώπους κάνουν αυτές οι δύο μαζί), της Νοτίου Κορέας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Το τραγικότερο ίσως; Και πάλι για εκτέλεση συμβάσεων που είχαν προηγηθεί, ακόμη και μέσα στα χρόνια της κρίσης και της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, την περίοδο 2010-15, η Ελλάδα πλήρωσε για αμυντικές δαπάνες περί τα 20 δισ., απ’ τα οποία τα περισσότερα πήγαν στη Γερμανία.

Να δούλευαν κιόλας…

Ασφαλώς, στο όλο θέμα υπάρχει και η διάσταση του πώς και τι ακριβώς παραλάβαμε. Ως προς το πρώτο ίσως αρκεί να πούμε ότι για τις περισσότερες αναθέσεις την περίοδο 1998-2003, η προκαταβολή που δόθηκε έφτασε και το 30% ακόμη –γενναιοδωρία που παραπέμπει σε «μίζες» ακόμη και κάποιον καλόπιστο. Κι ως προς το δεύτερο, δεν είναι μόνο ότι οι ειδικοί έχουν εκφράσει πολλές επιφυλάξεις για τη χρησιμότητα κάποιων επιλογών σε σχέση με άλλες, που δε θα ήταν όμως από «αγαπημένους» προορισμούς. Είναι και αυτό καθαυτό το προϊόν που εν τέλει παραδόθηκε: προβληματικά τα αμερικανικά «Απάτσι»  , προβληματικά όμως και πολλά από τα 170 γερμανικά άρματα μάχης Leopard. Προβληματική, γενικώς, η όλη λογική.

Διότι πολλά από τα άρματα αποδείχθηκαν ελαττωματικά (ρωγμές στην κάνη του πυροβόλου) και, επιπλέον,  η γερμανική δικαιοσύνη διαπίστωσε σκάνδαλο διαφθοράς – δωροδοκιών δηλαδή, από την εταιρεία- στην όλη διαδικασία ανάθεσης. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε την KMW να ζητήσει το 2013 και 120.000.000 από το ελληνικό δημόσιο, ως τόκους για καθυστέρηση πληρωμής σε «παραδοθέν συμβατικό υλικό». Ναι: το ελαττωματικό παραδοθέν υλικό.

Όποιος έχει υπομονή και λίγη εξοικείωση με τους αριθμούς, θα διαπιστώσει ότι αν αναγάγει τα πιο πάνω ποσά σε ποσοστά επί των συνολικών κρατικών δαπανών σε σχέση με άλλες χώρες που μπήκαν σε Μνημόνια (π.χ. Πορτογαλία ή Ιρλανδία) η εικόνα που παρουσιάζεται είναι ξεκάθαρη: είναι η εικόνα ενός άνισου αγώνα για την κάλυψη ελλειμμάτων, η διόγκωση των οποίων… σαφέστατα και οφείλεται κατά πολύ μεγάλο ποσοστό στους σημερινούς επικριτές μας.

tvxs

Δώσαμε! Δώσαμε!

...Σαν να αποφάσισαν ότι έχουν το χρέος και, κυρίως, το δικαίωμα να τιμωρήσουν όχι μόνο τους κυβερνώντες, που δεν έκρυψαν ποτέ ότι τους θεωρούν επικίνδυνους «ακροαριστερούς», αλλά συνολικά τους Ελληνες, για την εκλογική τους προτίμηση. Μήπως δεν μας είχε ψέξει και γι’ αυτό ο κ. Σόιμπλε, το τιμωρητικό πνεύμα του οποίου «επιφέρεται επάνω» των προτάσεων Γιουνκέρ;

του Παντελή Μπουκάλα
«Πάση θυσία συμφωνία» επέμεναν ομοιοκατάληκτα από την αρχή των διαπραγματεύσεων οι εδώ φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως προχείρως αυτοαποκλήθηκαν. Νά το λοιπόν το «πάση θυσία», δική μας και μόνο, πραγματοποιημένο εδάφιο το εδάφιο και λέξη τη λέξη στις προτάσεις των δανειστών. Ούτε ένα ρήμα που κάπως να εκφράζει την περιλάλητη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Ούτε καν ένα σημείο στίξης που να την υπονοεί· μια τελεία ας πούμε, έστω και άνω, που κάπως να ανακόπτει τον επιθετικότατο οίστρο περαιτέρω αφαίμαξης του οικογενειακού εισοδήματος, περαιτέρω ύφεσης και ανεργίας. Και περαιτέρω διάλυσης των υπολειμμάτων του κοινωνικού κράτους. Ακόμα και μεταρρυθμίσεις στις οποίες είχε υπάρξει συμφωνία των δύο πλευρών, αποσύρθηκαν, θαρρείς και ο στόχος ήταν να γίνει το πακέτο το δυνατόν απεχθέστερο.
Είναι τέτοια η βιαιότητα των απαιτούμενων μέτρων και τόση η ιδεοληπτική επιμονή στο λάθος, που αυτή τη φορά βρέθηκαν σε αμηχανία οι συνήθεις κατήγοροι της ελληνικής πλευράς και υπερασπιστές των πιστωτών. Υπήρξαν μάλιστα ακόμη και ξένα Μέσα που δεν αρκέστηκαν να χαρακτηρίσουν «σκληρές» τις προτάσεις των τριών θεσμών, αλλά προχώρησαν ένα επιπλέον σκαλί: τις αποκάλεσαν «απαράδεκτες και προκλητικές», όπως η γαλλική οικονομική εφημερίδα La Tribune. Ως μη γενόμενες, λοιπόν, οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Ως μη εκφρασθείσα η μολαταύτα εκφρασθείσα βούληση του λαού. Ως μη ειπωθέν το ωστόσο ειπωθέν «δεν πάει άλλο», που προέκυψε έπειτα από μια πενταετία στερήσεων (εξουθενωτικών για τους πιο αδύναμους), βαριάς ύφεσης και ασύλληπτα υψηλής ανεργίας, ιδίως στις νεότερες γενιές. Τις γενιές που από το πολύ σαξές στόρι αναγκάζονται να μεταναστέψουν, αφού δεν έχουν τον τρόπο να συμβάλουν στην ανάκαμψη του τόπου. Ευρωπαίοι και ΔΝΤ ετοίμασαν μια «προσφορά» που, ως έχει, δεν θα την αποδέχονταν ούτε όσοι υπερψήφισαν και παντοιοτρόπως υπεράσπισαν τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα. Σαν να αποφάσισαν ότι έχουν το χρέος και, κυρίως, το δικαίωμα να τιμωρήσουν όχι μόνο τους κυβερνώντες, που δεν έκρυψαν ποτέ ότι τους θεωρούν επικίνδυνους «ακροαριστερούς», αλλά συνολικά τους Ελληνες, για την εκλογική τους προτίμηση. Μήπως δεν μας είχε ψέξει και γι’ αυτό ο κ. Σόιμπλε, το τιμωρητικό πνεύμα του οποίου «επιφέρεται επάνω» των προτάσεων Γιουνκέρ;

καθημερινή

Επιστρέφει στις 8 το πρωί, στις 11 Ιουνίου, η ΕΡΑ

Σε πλήρη σύνθεση με όλα της τα προγράμματα και με νέους συντονιστές. 

Στις 8 το πρωί της 11ης Ιουνίου λοιπόν, ακριβώς 2 χρόνια μετά το χουντο-«μαύρο» του 2013, θα εκπέμψουν ταυτόχρονα όλα τα προγράμματα της ΕΡΑ. Το Πρώτο Πρόγραμμα, το Δεύτερο, το Τρίτο, η ΕΡΑ Σπορ, το Kosmos 93.6, η «Φωνή της Ελλάδος», ο «Φιλία 106.7» (πιο μετά, όχι άμεσα) και οι περιφερειακές ΕΡΑ, με κανονική ροή προγράμματος. Μετά την ανάθεση (προσωρινά) στον Γιώργο Γιουκάκη της γενικής διεύθυνσης ραδιοφωνίας, ορίζονται και οι συντονιστές των προγραμμάτων της ΕΡΑ - οι περισσότεροι, προερχόμενοι από την ERT Open - και είναι οι παρακάτω:

Νίκος Τσιμπίδας (Πρώτο Πρόγραμμα)
Πανταζής Τσάρας (Δεύτερο Πρόγραμμα)
Πάνος Χρυσοστόμου (Τρίτο Πρόγραμμα, Kosmos FM)
Τάσος Επιτρόπου (ΕΡΑ Σπορ)
Γιάννα Τριανταφύλλη (Φωνή της Ελλάδος, Φιλία)
Γιώργος Παπαζαχαρίου (Περιφερειακοί ραδιοσταθμοί)

 http://www.e-tetradio.gr

Τα δισεκατομμύρια που δεν έφτασαν ποτέ

Δημοσίευμα της εφημερίδας die Zeit προσπαθεί να εξηγήσει στους Γερμανούς που πήγαν τα 244 δισ. ευρώ δανείων που χορηγήθηκαν στην Ελλάδα.
«Πέντε χρόνια μετά από αυτή την επιχείρηση διάσωσης, τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά. Η χώρα είναι πάλι στο χείλος του γκρεμού. Η οικονομία έχει βυθιστεί στην πιο μακρά ύφεση από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο λαός έχει φτωχύνει, ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας έχουν χαθεί. Και το βάρος του χρέους είναι υψηλότερο σήμερα παρά ποτέ. Αυτό εγείρει το ερώτημα: τι έχουν κάνει οι Έλληνες με τα δισεκατομμύρια που πήραν; Η απάντηση είναι: τίποτα. Το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας άλλωστε δεν έφθασε ποτέ στην Ελλάδα».
Κάνοντας μια αναδρομή η εφημερίδα θυμίζει ότι την άνοιξη του 2010, όταν η Ελλάδα έχασε την πρόσβαση στις αγορές πήρε δάνεια 110 δισ. ευρώ: 30 δισ. από το ΔΝΤ και 80 δισ. με διμερείς συμφωνίες με χώρες της ευρωζώνης. Τα κονδύλια αυτά υποτίθεται ότι μέσα σε μια τριετία θα βοηθούσαν την Ελλάδα να ανακάμψει, αλλά η χώρα βυθίστηκε περισσότερο στην ύφεση και η πρόσβαση στις αγορές μετατέθηκε στο μακρινό μέλλον.
Στην αρχή λοιπόν, οι δανειστές προσπάθησαν να δώσουν κι άλλα περιθώρια παρατείνοντας τη λήξη των δανείων από 5 σε 15 χρόνια και μειώνοντας τα επιτόκια δανεισμού. Αλλά σύντομα έγινε σαφές ότι η Αθήνα χρειαζόταν κι άλλα χρήματα. Ετσι εγκρίθηκε το δεύτερο πακέτο  των 130 δισ. ευρώ αν και μέχρι τότε δεν είχε εκταμιευτεί ακόμα ποσό 35 δισ. ευρώ από το πρώτο πακέτο. Η ωρίμανση των δανείων μετατέθηκε στα 15 και 30 χρόνια, ενώ μέρος αυτής της δεύτερης προσφοράς ήταν και το γνωστό PSI, δηλαδή το κούρεμα ύψους 107 δισ. ευρώ του χρέους που είχαν στα χέρια τους οι ιδιώτες δανειστές.
Από τα συνολικά δάνεια μέχρι σήμερα έχουν εκταμιευτεί 230 δισ. και «κρίνοντας από το μέγεθος της οικονομίας της Ελλάδας, αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ποσό». Τι έγινε λοιπόν με αυτά τα χρήματα;
«Από την αρχή της "διάσωσης" η Ελλάδα έχει χάσει περίπου το 1/4 της οικονομίας της- αποτέλεσμα των πολύ αυστηρών μέτρων λιτότητας» γράφει η Zeit. «Το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 1/3. Η ανεργία αυξήθηκε από το 8,9% στο 27% και παρά τις αναδιαρθρώσεις του χρέους, τώρα το βάρος είναι πολύ μεγαλύτερο: το 2009 ήταν 301 δισ., δηλαδή 127,1% του ΑΕΠ και σήμερα είναι 312,7 δισ., δηλαδή 175% του ΑΕΠ. ... Η Ελλάδα βυθίστηκε σε ένα φαύλο κύκλο: πολύ αυστηρή λιτότητα, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, νέα χρέη, χωρίς κανένα μέχρι σήμερα πρόγραμμα ανάπτυξης. Και οι Ελληνες δεν είδαν σχεδόν τίποτα από αυτή τη βοήθεια. Μόνο περίπου του 1/10 του ποσού διατέθηκε για τις δαπάνες της κυβέρνησης, προκειμένου να καλυφθούν κενά του προϋπολογισμού- το 90% των δανείων χρησιμοποιήθηκαν σε αποπληρωμή χρεωστούμενων δόσεων, καταβολές τόκων, επαναγορά κρατικών ομολόγων και ανακεφαλαίωση των ελληνικών τραπεζών».
Με εξαίρεση δηλαδή το 12% του χρέους που βρίσκεται ακόμα στα χέρια ιδιωτών, τα χρήματα επιστρέφουν στον EFSF, τις χώρες μέλη που έχουν δανείσει την Ελλάδα, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, καταλήγει το δημοσίευμα, αναφέροντας ότι το ζητούμενο των τωρινών διαπραγματεύσεων είναι οι υπόλοιπες δόσεις του δεύτερου πακέτου, χρήματα τα οποία και αυτά θα επιστρέψουν στους δανειστές, για να ξοφληθούν οι προηγούμενες οφειλές.  Φαύλος-κύκλος αδιεξόδου...

efsyn

Γκάλμπρεϊθ: «Η ελληνική κυβέρνηση ούτε θα πέσει, ούτε θα υποκύψει»

Έκπληκτος με την ευρωπαϊκή έλλειψη κατανόησης προς την Ελλάδα δηλώνει ο διεθνούς φήμης Αμερικανός Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ σε συνέντευξη του στη βελγική εφημερίδα Le Soir.
Τίτλος της συνέντευξης: «Η ελληνική κυβέρνηση ούτε θα πέσει, ούτε θα υποκύψει». Ο Γκάλμπρεϊθ αναφέρει ότι η Αθήνα έχει δίκιο να αρνείται τη συνέχιση μίας αντιπαραγωγικής πολιτικής και προειδοποιεί την Ευρώπη για τις συνέπειες ενός «Grexit».
Αναλυτικότερα ο Γκάλμπρεϊθ αναφέρει τα εξής:
«Ήμουν στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου, όταν η νέα κυβέρνηση παρουσίαζε το πρόγραμμά της στο Κοινοβούλιο. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την έλευση στην εξουσία μία πολιτικής δύναμης τελείως καινούργιας και την έκλειψη του “δικομματισμού” που κυβερνούσε επί τόσα χρόνια την Ελλάδα, γραφεί ο αναγνωρισμένος οικονομολόγος στην Le Soir.
«Όταν η νέα κυβέρνηση έφτασε στις Βρυξέλλες τρεις ημέρες αργότερα, για τον πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων, η συνάντηση υπήρξε ένα σοκ και για τις δύο πλευρές. Η Ευρώπη - ήταν καινούργιο για αυτήν - ανακάλυπτε μία λογική και αποφασιστική αντιπολίτευση, ενώ η πολιτική της ποτέ δεν είχε αμφισβητηθεί. Οι Έλληνες αντιπρόσωποι βρέθηκαν απέναντι σε ένα τοίχο, αποτελούμενο από άγνοια της ελληνικής πραγματικότητας και δυσπιστίας, ακόμη και κάποιας αηδίας. Προσωπικά εκείνο που με εξέπληξε, ήταν στο υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο, ο βαθμός ασυνεννοησίας και έλλειψης κατανόησης», συνεχίζει.
Αναφερόμενος στην οικονομική πολιτική που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από το 2010 και μετά ο Γκάλμπρέιθ σημειώνει: «Μα ποιες υπήρξαν οι συνέπειες; Έξι χρόνια οικονομικής ύφεσης, ένα ποσοστό ανεργίας στο 25% και άνω του 50% για τους νέους, η εξαθλίωση του συστήματος υγείας, η εκτίναξη της φτώχειας κτλ… Επομένως, προτεραιότητα είναι η ανάκαμψη της οικονομίας και η δημιουργία θέσεων εργασίας». «Εάν μειώσετε τους μισθούς, βυθίζετε την οικονομία σε σπιράλ αποπληθωρισμού και ευνοείτε τη μαύρη εργασία, με αποτέλεσμα να μειωθεί η φορολογική βάση και τα έσοδα του κράτους και της κοινωνικής ασφάλειας», προειδοποιεί.
«Δεν υπάρχει στην Ευρώπη τέτοιο προηγούμενο απορρύθμισης της αγοράς εργασίας, τελείως έξω από τους κανόνες και τα πρότυπα της Ε.Ε. και των κανόνων που προβάλλει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας. Όσο για τις συντάξεις, τις χαρακτήρισαν γενναιόδωρες και παραδέχομαι ότι ορισμένες πτυχές του συστήματος είναι απορριπτέες. Αλλά μετά από τη “θεραπεία” που επέβαλλε η Ε.Ε., το 44% των συνταξιούχων στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Όπως επαναλαμβάνει η Αθήνα, το συνταξιοδοτικό σύστημα δεν πάσχει από τη γενναιοδωρία του, αλλά από την οικονομική ύφεση και την ανάπτυξη της μαύρης εργασίας. Τέλος, είναι παράλογο να αρνείται κανείς να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία;», αναρωτιέται ο Αμερικανός οικονομολόγος.
Συνεχίζοντας ο Γκάλμπρεϊθ αναφέρει ότι η εσωτερική υποτίμηση δεν δούλεψε. «Χρειάζεται άλλη στρατηγική ανάπτυξης και τόνωσης της ελληνικής οικονομίας. Αλλά το να παραδεχτεί η Ευρώπη την αποτυχία των σχεδίων προσαρμογής, είναι πολύ προβληματικό. Ιδού η απάντηση: Οι αρχικές συνθήκες ήταν χειρότερες από εκείνο που νομίζαμε, θεραπεία δεν εφαρμόστηκε με αρκετή αποφασιστικότητα, πρέπει να είστε υπομονετικοί, η στρατηγική θα αποφέρει σύντομα αποτελέσματα. Και για να μην απαντήσει η Ε.Ε. επί της ουσίας, ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση πολύ λεπτομερή σχέδια, των οποίων η σύνταξη, ακόμη και από την πλέον οργανωμένη διοίκηση, θα ζητούσε μήνες. Υπήρξε και προσπάθεια αποδόμησης των ελληνικών προσπαθειών και απόπειρα απονομιμοποίησης του Γιάνη Βαρουφάκη».
Ερωτηθείς τέλος ποια είναι τα πιθανά σενάρια, εφόσον η παρτίδα τελειώνει, ο Γκάλμπρεϊθ τονίζει: «Τρεις είναι οι πιθανότητες: Πρώτον, η κυβέρνηση Τσίπρα πέφτει, πριν ή ύστερα από την υποχώρηση. Το πρόβλημα θα εξαφανιζόταν προσωρινά, ώσπου να επαναστατήσει μία άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Είναι όμως πολύ απίθανο. Η ελληνική κυβέρνηση, ούτε θα πέσει, ούτε θα υποκύψει. Δεύτερον, μία συμφωνία που θα σέβεται τις κόκκινες γραμμές και που θα επέτρεπε την συνύπαρξη πολλών μοντέλων εντός της Ε.Ε. Μία χώρα, δύο συστήματα , θα μπορούσαμε να πούμε, με την προϋπόθεση ότι η Ε.Ε. επεδείκνυε περισσότερη ιδεολογική ευελιξία από την Κίνα. Τρίτον, να ωθηθεί η Ελλάδα σε στάση πληρωμών, της οποίας οι συνέπειες είναι σκοτεινές…».

tvxs

Βάστα Αλέξη

Του Κώστα Βαξεβάνη
Οι κάτοικοι αυτής της χώρας πρέπει κάποια στιγμή να ισορροπήσουν ανάμεσα στην απαίτηση αυτών που θέλουν και στην αναίρεση που δημιουργούν όσα κάνουν. Τα θέλουμε όλα ακόμα και αν δεν κάνουμε τίποτα. Ακούω αυτές τις μέρες τις βαθυστόχαστες αναλύσεις στα καφενεία, τις σφιγμένες κουβέντες στις παρέες και τις προφητείες στα τηλεπαράθυρα. Όλοι κάτι θέλουν και καλά κάνουν. Ανησυχούν για τις αγορές, φοβούνται για τη συμφωνία, ασκούν κριτική απ’ τα Αριστερά για την υποχωρητικότητα της κυβέρνησης. Όταν τα αθροίσεις όλα, βγαίνει ένας κόσμος που για πρώτη φορά έρχεται αντιμέτωπος με την ευθύνη, την επικαλείται αλλά τη φοβάται κιόλας.
Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν η κυβέρνηση πάρει την απόφαση να προχωρήσει σε ρήξη, ποιός θα ακολουθήσει; Όσοι καταναλώνουν τον νεο-lifestyle που κρέμεται στα περίπτερα; Αυτοί που αγοράζουν εφημερίδα για τα DVD; Όσοι παρακολουθούν τα κανάλια διακατεχόμενοι από το σύνδρομο της Στοκχόλμης;
Αυτοί που παίρνουν συμβουλές ζωής από ξασμένες ξανθές; Αυτοί που ανησυχούν μήπως κλείσουν τα ΑΤΜ αν και στην Τράπεζα δεν έχουν ούτε σεντς; Ποιοί λοιπόν; Μήπως οι άλλοι; Οι συνειδητοποιημένοι που θέλουν η αλλαγή να έχει τα δικά τους μέτρα, τη δική τους ιδεολογική καθαρότητα και τη δική τους έγκριση; Όσοι αντιλαμβάνονται τη Δημοκρατία ως τη δική τους πλευρά η οποία έχει πιστοποίηση αλάθητου; Οι επαναστάτες του αντιβιοτικού που κάνουν επανάσταση τρεις φορές ημερησίως μετά το φαγητό, σα να παίρνουν αντιβιοτικό; Ποιοί αλήθεια;
Δεν είμαι των μέσων όρων, ούτε των μέσων δρόμων. Αλλά κοιτάξτε γύρω. Είμαστε μια χώρα που μαθαίνει ξαφνικά σε μια άλλη στάση και μια άλλη ευθύνη. Που μαθαίνει να ψελίζει «όχι» και προσπαθεί να το πιστέψει. Δεν αναφέρομαι στους προσκυνημένους, σε αυτούς που ανοιχτά παρακαλάνε να αποτύχει η κυβέρνηση γιατί διαφορετικά θα αποδειχθεί πόσο ψεύτες και απατεώνες ήταν. Αναφέρομαι στην πλειοψηφία του κόσμου που βγαίνει από τη βρώμα τόσων χρόνων και πασχίζει να αλλάξει κάτι με τέτοια αγωνία που θέλει όλα να αλλάξουν σχεδόν αυτόματα.
Πρέπει να βρεθεί ισορροπία και αυτή την ισορροπία δεν θα την φέρουν οι συμψηφισμοί ούτε οι εφορμήσεις σε θερινά ανάκτορα αλλά η ευθύνη. Η Αριστερά επί δεκαετίες κάνει ένα μεγάλο λάθος. Δίνει στη λέξη «ευθύνη» ένα αόριστο κοινωνικό νόημα με αυτοματισμούς και λαϊκές ομοβροντίες. Αυτή η ευθύνη είναι πολλές φορές εύκολη και συγκαλυπτική. Κανένας δεν απαιτεί, κανένας δεν απολογείται. Οι κοινωνικές μάζες κινούνται ευθύγραμμα προς την ευθύνη με ρομαντικό και μαγικό τρόπο. Αυτός ο αχταρμάς της ευθύνης, κατάλοιπο του υπαρκτού σοσιαλισμού και της στρέβλωσης της διαλεκτικής, δεν έχει χρησιμότητα σήμερα, γιατί πολλύ απλά η Αριστερά έχει την ευθύνη για όσα συμβαίνουν.
Το δάχτυλο λοιπόν πρέπει να στραφεί προς τα μέσα και να δείχνει συγκεκριμένα πράγματα. Δεν χρειάζονται αγκιτάτορες, ινστρούχτορες και τακτικές. Χρειάζεται όσοι διοικούν να σταθούν απέναντι στη δική τους ευθύνη. Και όσοι διοικούνται να επαναπροσδιορίσουν την ευθύνη τους απέναντι στα πράγματα.
Τι θέλουν κάποιον να τους σώσει; Ακόμη και αν έχει τις ικανότητες, αυτές αναιρούνται όταν ο πολίτης στερεί την δική του προωθητική δύναμη.
Ο Τσίπρας έχει ένα στοίχημα όχι μόνο απέναντι στη χώρα αλλά την Ευρώπη. Να αλλάξει αυτή η Ευρώπη με τα δομικά λάθη και τους οικονομικούς καταναγκασμούς. Το στοίχημα αυτό δεν σχετίζεται με την διαπραγμάτευση, αλλά είναι πολιτικό. Έχει τις αντικειμενικές δυνατότητες να το πετύχει, αλλά θα αποτύχει αν δεν υπάρξει συλλογική ευθύνη. Όσο αποδυναμώνεται απ αυτή, τόσο θα χάνει. Είναι εύκολο ίσως να εκθέτεις όσους χαιρέκακα εύχονται να αποτύχει λέγοντας πως αυτοπροσδιορίζονται ως η τρόικα του εσωτερικού. Το δύσκολο είναι να αποτελέσεις την έκφραση όλων των υπόλοιπων. Και των φοβισμένων, και των άπειρων, και όσων ανακαλύπτουν τη δύναμή τους και εκείνων που στον ύπνο τους φοράνε όλα τα φωτοστέφανα των χαμένων μαχών ακόμη και αν δεν τα δικαιούνται. Δύσκολη υπόθεση. Βάστα Αλέξη.

KOUTIPANDORAS

Απολύοντας τον... εργολάβο!

Του Ανδρέα Πετρόπουλου
Μια μεγάλη ήττα σε συμβολικό επίπεδο, αλλά και μια έμπρακτη απάντηση στο ερώτημα που βάζουν "καλοθελητές και άσπονδοι φίλοι" ποια είναι η διαφορά της "πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς", έδωσε χθες το υπουργείο Εργασίας και ο Π. Σκουρλέτης.
Μετά από τις (αδιαφανείς σχεδόν παντού) πρακτικές της ανάθεσης της καθαριότητας σε εργολάβους που κατά κόρον ακολουθούσαν τα τελευταία χρόνια όλες οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις σε υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες (και οι οποίες, πέρα από τις δραματικές συνθήκες εργασίας και υπερεκμετάλλευσης, συνοδεύτηκαν και με τραγικά περιστατικά όπως η απόπειρα δολοφονίας της Κ. Κούνεβα), χθες το υπουργείο Εργασίας έκανε το αυτονόητο.
Προχώρησε στην απευθείας σύναψη συμβάσεων εργασίας με τις καθαρίστριες, που είναι ταυτόχρονα και προσωπικό του υπουργείου, αξιοποιώντας το άρθρο 49 του Ν.4325/2015.
Και δεν είναι μόνο το εργασιακό μοντέλο που αλλάζει, αλλά και το σημαντικά μικρότερο κόστος που προϋπολογίζεται ότι θα κοστίσει στο υπουργείο η καθαριότητα σε σχέση με αυτά που θα κόστιζε η ανάθεσή της σε ιδιωτική εταιρεία καθαρισμού.
Σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, το κόστος της καθαριότητας θα είναι μικρότερο για το επόμενο εξάμηνο σχεδόν κατά 17.000 ευρώ (ή σχεδόν 35.000 ευρώ τον χρόνο)!
Και αυτό είναι το τελειωτικό χτύπημα στην προπαγάνδα των νεοφιλελεύθερων που κατασκεύαζαν κόστη υπερμεγέθη προκειμένου να δικαιολογήσουν τη σίτιση -και με το αζημίωτο- γνωστών και φίλων που έχουν εταιρείες καθαρισμού.
Σύμφωνα λοιπόν με το υπουργείο, επιτυγχάνεται διπλό όφελος, καθώς και το κόστος της καθαριότητας μειώνεται, αλλά και οι εργαζόμενες στην καθαριότητα του υπουργείου εξασφαλίζουν καλύτερους όρους εργασίας και αμοιβής.
Συγκεκριμένα, το κόστος καθαριότητας μειώνεται κατά 17.085,37 ευρώ για τους επόμενους 7 μήνες.
Με την απευθείας απασχόληση του προσωπικού καθαριότητας, μέσω της υπογραφής συμβάσεων ορισμένου χρόνου, το υπολογιζόμενο κόστος ανέρχεται σε 56.009,63 ευρώ ενώ το αναμενόμενο τίμημα της εργολαβίας ήταν 73.185 ευρώ.
"Η συγκεκριμένη εξέλιξη εντάσσεται στον πυρήνα της συνολικής πολιτικής της κυβέρνησης και του υπουργείου Εργασίας ειδικότερα, για την απεμπλοκή από διαμεσολαβητές, εργολάβους και υπεργολάβους, όπου αυτό είναι δυνατόν, δίκαιο και εύλογο", σημειώνει το υπουργείο.
Πιο απλά, απολύοντας τον εργολάβο!

Πηγή: ΑΥΓΗ

Τζακ ποτ 14.800.606 ευρώ!

Του Θεόφιλου Σιχλετίδη
Το Μάρτιο του 2011 έπεσαν οι τίτλοι τέλους για το εργοστάσιο της ελληνικής πολυεθνικής «Πετζετάκις» στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης. Λίγους μήνες μετά μία αντιπροσωπεία εργαζομένων ταξίδευσε στην Γερμανία μετά από πρόσκληση των Γερμανών συναδέλφων τους στο εκεί εργοστάσιο της ελληνικής πολυεθνικής.
Οι Γερμανοί εργάτες βρέθηκαν προ μεγάλων εκπλήξεων. Όταν ρώτησαν τους Έλληνες συναδέλφους τους πώς γίνεται μία επιχείρηση να μην καταβάλει δεδουλευμένα έμειναν άφωνοι όταν άκουσαν πως στην Ελλάδα «αυτά συμβαίνουν». Όταν ρώτησαν πώς γίνεται μία επιχείρηση να μην καταβάλει φόρους στο δημόσιο εκνευρίστηκαν όταν άκουσαν πως στην Ελλάδα «αυτά συμβαίνουν». Όταν ρώτησαν πώς γίνεται μία επιχείρηση να μην καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές τα πήραν στο κρανίο όταν άκουσαν πως στην Ελλάδα «αυτά συμβαίνουν» και είπαν πως «αυτά» δεν συμβαίνουν στη Γερμανία γιατί είναι εγκλήματα. Κάθε φορά που ακούω κάποιον νεοφιλελέ να λέει πως είναι αναγκαίο να προχωρήσουν στην Ελλάδα μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις, μου έρχεται στο μυαλό αυτή η ιστορία από την Γερμανία
Η ιστορία με τους Έλληνες και τους Γερμανούς εργαζόμενους της «Πετζετάκις» μου ήρθε στο μυαλό και χθες όταν διάβασα την είδηση για το… τζακ ποτ της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, με την είσπραξη 14.800.606 ευρώ από έναν και μόνο φορολογούμενο μετά από τη διεκπεραίωση υπόθεσης του που εκκρεμούσε για πολλά χρόνια. Δεν ξέρω σε τι αφορούσε αυτή η υπόθεση, δεν μπορώ καν να υποψιαστώ ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός ο «ένας και μόνος» φορολογούμενος, ξέρω όμως ότι η Ελλάδα για πάρα πολλά χρόνια ήταν «πρωταθλήτρια» στη ζώνη του ευρώ στην παραοικονομία, τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και την εισφοροαποφυγή. Προφανώς δεν έχουν όλοι οι μεγάλοι επιχειρηματίες μεγάλες φορολογικές και ασφαλιστικές εκκρεμότητες. Προφανώς όμως οι μεγάλες «μαύρες τρύπες» στα δημόσια έσοδα δεν προέρχονται από τα περίπτερα της γειτονιάς – άλλωστε πόσα έχουν απομείνει; - που δεν κόβουν αποδείξεις για τσίχλες και σοκολάτες.
Τα προηγούμενα πέντε χρόνια ο Κόσμος της Εργασίας και τα κατώτερα μεσαία στρώματα δέχτηκαν μία απίστευτη, συντονισμένη, επίθεση από την πολιτική και την οικονομική ελίτ της χώρας. Στοχοποιήθηκαν για να φτωχοποιηθούν, γιατί το μέσο εισόδημα τους και η αγοραστική δύναμη τους ήταν σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά της Λετονίας. Στοχοποιήθηκαν και φτωχοποιήθηκαν γιατί κάποιοι θα έπρεπε να πληρώσουν το λογαριασμό της δημοσιονομικής κρίσης και της «προσαρμογής» και η πολιτική ελίτ αποφάσισε πως οι «κάποιοι» δεν θα ήταν η οικονομική ελίτ. Οι καταθέσεις που δίνονται στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την υπαγωγή της χώρας στο «μηχανισμό στήριξης» αποκαλύπτουν αυτόν το σχεδιασμό σε όλο το… μεγαλείο του. Νομίζω πως μπορούμε να συμφωνήσουμε πως τώρα πρέπει να υπάρξει ένας νέος σχεδιασμός και από το «έχουμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους» να πάμε στο «έχουμε πολλούς πλούσιους».

ALTERTHESS

Τοκογλύφοι Βρυξελλών

Η Ευρώπη έχει γαντζωθεί σε συγκεκριμένες πολιτικές και αρνείται να τις εγκαταλείψει.
Αργά η γρήγορα όμως αυτό θα γίνει είτε της αρέσει είτε όχι

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου στο altsantiri
Οι περιβόητοι θεσμοί δεν κράτησαν καν τα προσχήματα. Ασκημένοι στους εκβιασμούς και μαθημένοι να «τους περνάει», συμπεριφέρθηκαν με τη θεσμοθετημένη αλητεία του τοκογλύφου.
«Σου ζητώ αυτά που δεν μπορείς να δώσεις, για να σ” τα πάρω όλα»…
Δεν τους άρεσε καθόλου το άρθρο Τσίπρα στη Le Monde, παραμονές της τελικής φάσης.
Όχι τόσο, επειδή έδειξε ανυποχώρητος και αποδόμησε την αποτυχημένη στρατηγική τους, αλλά διότι γνωρίζουν καλά, πως όλο το οικοδόμημα της «επίθεσης» από την πλευρά του πατάει σε γερή βάση -που δεν είναι άλλη από τη δική τους σαθρότητα.
Το κοινό ευρωπαϊκό σπίτι δεν είναι πια ούτε σπίτι, ούτε κοινό. Η αρχιτεκτονική του απέτυχε.
Η Μέρκελ και η Λαγκάρντ παίζουν, για διαφορετικούς λόγους, τα κεφάλια τους.
Ο Ντράγκι έχει υπερβεί τελευταία κατά πολύ τις αρμοδιότητές του, ως επικεφαλής της ΕΚΤ, παραβιάζοντας ασύστολα το καταστατικό για να υπηρετήσει το κατεστημένο γερμανικής κοπής.
Και οι κάθε… μπλουμ τύποι δεν είναι παρά βολικά λογιστάκια, ανυπόληπτα, όμως, και από τα ίδια τους τα αφεντικά.
Ακόμη και ο μετριοπαθής κύριος Γιουνκέρ δεν θα γραφτεί στην Ιστορία ως πολιτικός φωστήρας με ιδιαίτερο βεληνεκές…
Ευάλωτοι, λοιπόν, όλοι τους, περιχαρακωμένοι στη στρατηγική της θηλιάς και με αυτοτροφοδοτούμενες ανεπάρκειες, σ” ένα νέο γεωπολιτικό τοπίο που επαναπροσδιορίζεται, ακούν με τρόμο τις αναλύσεις που τους έρχονται από την υπεραντλατική μεριά, ότι «έτσι και φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, θα το πάρει μαζί της «…
Παίζουν, συνεπώς, ένα από τα τελευταία τους χαρτιά: να κλονίσουν ψυχολογικά τον Τσίπρα… Να του τσακίσουν το ηθικό, μπας και τον φέρουν στα μέτρα τους και του τα πάρουν όλα: λαό, χώρα, όραμα…
Αυτό το έργο παρακολουθήσαμε χθες στις Βρυξέλλες, στο πρώτο του μέρος. Το ζωτικό ψεύδος περί ισχύος… Ακολουθούν και άλλα, που μπορεί να μας αποκαλύψουν τις ζωτικές αλήθειες.

Υ.Γ. (δανεικό από τους θησαυρούς των sosial media): Από στιγμή σε στιγμή, αναμένονται μηνύματα συμπαράστασης από Λαγκάνρτ, Σόιμπλε και τα άλλα τα παιδιά με τη φράση, «Μπάμπη, γερά! «.

Το Μαξίμου λέει «όχι» και βάζει όρους για συμφωνία

Αναλυτική επεξήγηση των θέσεων που παρουσίασε ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα το βράδυ της Τετάρτης, έδωσε στη δημοσιότητα το Μέγαρο Μαξίμου, επισημαίνοντας ότι «η πρόταση των θεσμών περιλαμβάνει ακραίες θέσεις οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από την ελληνική κυβέρνηση».

Το Μέγαρο Μαξίμου αναφέρει ότι η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης δεν αντικατοπτρίζει τις αρχικές της θέσεις όπως αυτές είχαν εκφραστεί στις προγραμματικές δηλώσεις και παραδέχεται ότι το κείμενο είναι προϊόν υποχωρήσεων και συμβιβασμών.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «η κυβέρνηση συναρτά την υπογραφή της συμφωνίας μόνο με λύση για το χρέος, καθώς και με την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της ελληνικής οικονομίας». Η Αθήνα στέλνει μήνυμα στους δανειστές τονίζοντας ότι για να μπορέσει να περάσει τα μέτρα από τη Βουλή θα πρέπει να εξασφαλίσει όχι μόνο την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας αλλά και τη διευθέτηση του χρέους ώστε να απελευθερωθούν πόροι για την τόνωση της ελληνικής οικονομίας.

Το Μέγαρο Μαξίμου, συγκρίνει σημείο προς σημείο τις θέσεις της Ελλάδας με τις αντίστοιχες των δανειστών ενώ από το κείμενο δεν λείπουν και οι συγκρίσεις με τους προϋπολογισμούς που είχε δεσμευτεί να εκτελέσει η προηγούμενη κυβέρνηση. 

 Συγκεκριμένα, στο κείμενο αναφέρεται:

1. Πρωτογενή πλεονάσματα

«Τα πρωτογενή πλεονάσματα έχουν τεράστιο ρόλο στην πορεία για την ανάπτυξη. Μία ποσοστιαία μονάδα χαμηλότερου πρωτογενούς πλεονάσματος μεταφράζεται σε 1,8 δισ. ευρώ που διατίθεται στην πραγματική οικονομία και όχι στη μαύρη τρύπα του χρέους» αναφέρει το non paper και κάνει τριπλή σύγκριση:
Με βάση τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει μέχρι σήμερα η χώρα, το πρωτογενές πλεόνασμα θα έπρεπε να είναι 3% φέτος, 4,5% το 2016 και το 2017 και 4,2% το 2018.

Η πρόταση των δανειστών μιλάει για 1% φέτος, 2% το 2016, 3% το 2017 και 3,5% το 2018.
Τέλος η ελληνική κυβέρνηση προτείνει 0,6% για το 2015, 1,5% για το 2016, 2,5% για το 2017 και 3,5% για το 2018. «Συνολικά στην 4ετία το όφελος για την ελληνική οικονομία είναι περίπου 14 δισ. ευρώ [ακόμα και δεν υπολογίσουμε την ανάπτυξη του ΑΕΠ που μεγαλώνει ακόμα περισσότερο το ποσό]. Ανά έτος αναλογεί περίπου σε 3.6 δισ. ευρώ, 5.4 δισ. 3.6 δις, 1.1 δις αντίστοιχα αναφέρεται χαρακτηριστικά.

2. ΦΠΑ
Δανειστές: Επιπλέον έσοδα 1% του ΑΕΠ [1,8 δισ. ευρώ τον χρόνο]. Άμεση εφαρμογή της κατάργησης όλων των εξαιρέσεων από 01/07/2015.

 

 

Κυβέρνηση: Η εφαρμογή του νέου ΦΠΑ σε ξενοδοχεία, καταλύματα και νησιά [όπου καταργούνται οι εξαιρέσεις] θα εφαρμοστούν από την 1η Οκτωβρίου του 2015. Ουσιαστικά μειώνονται οι τιμές των φαρμάκων [έστω και κατά μισή ποσοστιαία μονάδα], ενώ σημαντικά μειώνονται και οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος.

3. Συντάξεις - ΕΚΑΣ

Δανειστές:

Σύνταξη στα 67! Όσοι συνταξιοδοτούνται μετά την 30η Ιουνίου 2015 θα εισπράττουν ανταποδοτική σύνταξη και αφού συμπληρώνουν την ηλικία των 67 ετών.
Σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ ως το τέλος του 2016. Να σημειωθεί ότι η κατάργηση του ΕΚΑΣ περιλαμβάνονταν στα προαπαιτούμενα που είχε υπογράψει ο Γ. Στουρνάρας.
Περικοπές στις συντάξεις κατά 1% του ΑΕΠ τον χρόνο [1,8 δισ. ευρώ]

Κυβέρνηση:

Καμιά περικοπή σε συντάξεις.
Δεν θα θιγούν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
Αναστολή εφαρμογής ρήτρας μηδενικού ελλείμματος.
Αντικίνητρα για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις.

4. Φάρμακα

Δανειστές: Αύξηση της συμμετοχής των συνταξιούχων στη δαπάνη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Επίσης αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα στο 11%, από το 6% που ζητάει η κυβέρνηση και το 6.5% που είναι σήμερα.

5. Ασφαλιστικό σύστημα

Οι δανειστές ζητούν:

Ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων [γεγονός που αποδέχεται και η κυβέρνηση].
Κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων.
Σύνδεση ασφαλιστικών εισφορών με τη σύνταξη.
Εφαρμογή ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις, που θα οδηγήσει στην εξάλειψή τους.

6. Εισφορά αλληλεγγύης

Η κυβέρνηση τροποποιεί τις κλίμακες της εισφοράς αλληλεγγύης. Στόχος της να πληρώσουν επιτέλους τα υψηλότερα εισοδήματα και όχι, ως συνήθως, οι χαμηλόμισθοι και οι συνταξιούχοι:
12.000 – 20.000 ευρώ                 0,7%
20.001 – 30.000 ευρώ                 1,4%
30.001 – 50.000 ευρώ                 2,0% [από 1,4%]
50.001 – 100.000 ευρώ              4,0% [από 2,1%]
100.001 – 500.000 ευρώ            6,0% [από 2,8%]
Πάνω από 500.000 ευρώ          8,0% [νέα κλίμακα]

7. Φορολογική δικαιοσύνη

Δανειστές:
Ζητούνται έσοδα 2,65 δισ. ευρώ από τα ακίνητα [όσα, δηλαδή, αποδίδει ο ΕΝΦΙΑ] για το 2015 και άλλα τόσα για το 2016, παρά την όποια μείωση των αντικειμενικών τιμών ζώνης.
Μεγάλη αύξηση της φορολογίας των αγροτών
Οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών να γίνου ευκολότερες.

Κυβέρνηση: Η κατεύθυνση της φορολογίας δείχνει τη θέληση της κυβέρνησης να συγκρουστεί με τον πυρήνα όλων όσων ευνοήθηκαν κατά την περίοδο των μνημονίων – και όχι μόνο - προκειμένου να ανακουφίσει τα χαμηλότερα στρώματα, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.
Έκτακτη εισφορά στα κέρδη των μεγαλύτερων επιχειρήσεων
Φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων
Φόρος πολυτελείας 13% από 10% [αεροσκάφη, ανεμόπτερα, σκάφη αναψυχής, πισίνες, αυτοκίνητα των 2.500 κυβικών και άνω].

Τηλεοπτικές άδειες.

Είσπραξη προστίμων ΚΤΕΟ, ανασφάλιστων οχημάτων.
Περιστολή φοροδιαφυγής και αύξηση εσόδων από ΦΠΑ μέσω ελέγχων και νομοθετικής δυνατότητας επίλυσης υποθέσεων για να υπάρχει η δυνατότητα είσπραξης των προστίμων.
Πάταξη λαθρεμπορίου καυσίμων.
Έλεγχοι στις τραπεζικές συναλλαγές/μαύρο χρήμα.
Συνεργασία με αρχές χωρών όπου υπάρχουν αποκρυφθέντα κεφάλαια [ήδη υπάρχει τεχνική συνεργασία με Ελβετία].

8. Δημόσιο

Οι δανειστές ζητούν γενναίες μειώσεις μισθών στο δημόσιο. Ιδιαίτερα στους χαμηλόμισθους

KOUTIPANDORAS

Πως τα ΜΜΕ της διαπλοκής χρηματοδοτήθηκαν για να γίνουν οι ερπύστριες της «τρόικας»

Πηγή:Τυπολογίες

Ήταν Οκτώβριος του 2012 όταν η τότε κυβέρνηση συζητούσε το τρίτο κατά σειρά Μνημόνιο που επέβαλε το ΔΝΤ και η «τρόικα». Είχε προηγηθεί η σαφής παρέμβαση του Πολ Τόμσεν για τα ελληνικά media, που τα είχε χαρακτηρίσει κύριο παράγοντα της διαφθοράς και της διαπλοκής στην Ελλάδα, μαζί με τις τράπεζες και τους πολιτικούς.
Η εντολή της «τρόικας» για εκτεταμένες παρεμβάσεις στην ελληνική οικονομία είχε τελικά στόχο -και τον πέτυχε- την πλήρη καταστροφή της χώρας. Ελληνικά media κατάφεραν να εξελιχθούν στους απαραίτητους συνεταίρους της «τρόικας» αρχικά και των ξένων δανειστών αργότερα. Η πρώτη επαφή έγινε μέσω εταιρείας lobbying, η οποία τον Απρίλιο του 2010 είχε καλέσει διευθυντές μεγάλων ΜΜΕ και τους είχε παρουσιάσει τα οφέλη του Μνημονιακού προγράμματος και την απόλυτα στάση υπέρ του που θα έπρεπε να τηρήσουν.
Τα ΜΜΕ ανταμείφθηκαν αδρά για την υπηρεσία τους αυτή. Οι λαλίστατοι της «τρόικας» δεν έβγαλαν τσιμουδιά για τη διαπλοκή των media με το πολιτικό σύστημα. Και ενώ οι υπάλληλοι της «τρόικας» απαιτούσαν σκληρά μέτρα περικοπών για μισθούς και συντάξεις, έκλεισαν τα μάτια στην παραβίαση των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα media.
Ποιος έκοψε τις 2 σελίδες
Τον Οκτώβριο του 2012 στο σχέδιο του τρίτου Μνημονίου, στις σελίδες 42 και 43, υπήρχε το κεφάλαιο για τις «ηλεκτρονικές επικοινωνίες». Σε αυτό οριζόταν το χρονοδιάγραμμα της «τρόικας» για την υποχρέωση της χώρας να προχωρήσει την τηλεοπτική αδειοδότηση (Μάρτιος του 2013) και να δώσει τις συχνότητες στις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Όταν το τρίτο Μνημόνιο πήγε στη Βουλή, οι σελίδες 42 και 43 έλειπαν! Κανένας, όμως, από την «τρόικα», που ήλεγχε όλα τα υπουργεία και τους υπουργούς, δεν είχε πρόβλημα με αυτό. Αντιθέτως, επέβαλαν στην κυβέρνηση, π.χ., την κατάργηση της υποχρεωτικής δημοσίευσης των ισολογισμών στον Τύπο, που αποτελούσε αίτημα των μεγάλων εκδοτών για να φύγουν από την αγορά οι μικρές εφημερίδες.
Παρά ταύτα η κατάρρευση μεγάλων συγκροτημάτων δεν άργησε να ακολουθήσει. Το διάστημα που το Mega έλαβε ομολογιακό δάνειο 50 εκατ. ευρώ χωρίς εγγυήσεις, δεν χορηγήθηκε νέο δάνειο στη Χ.Κ. Τεγόπουλος, με δύο τεράστια ακίνητα σε Αθήνα και Κορωπί και ολόκληρη εκτυπωτική μονάδα. Μετά και το κλείσιμο του Alter, τηλεοπτικοί σταθμοί μετατράπηκαν σε ερπύστριες της «τρόικας», προκειμένου να περνάνε τα καταστροφικά μέτρα, βαφτίζοντας τους εργαζομένους ολόκληρων κλάδων της οικονομίας «τεμπέληδες»

Όλη η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης προς τους δανειστές

Τα κυριότερα σημεία των προτάσεων που περιλαμβάνονται στις 47 σελίδες του ελληνικού σχεδίου, όπως κατατέθηκε στους θεσμούς και αποκαλύπτει το γερμανικό Taggespiegel, είναι:
- Πρωτογενές πλεόνασμα 0,6% του ΑΕΠ φέτος, 1,5% το 2016, 2,5% το 2017 και 3,5% έως το 2022.
- Τρεις συντελεστές ΦΠΑ 6%, 11% και 23%.
Ο χαμηλός συντελεστής μόνο για φάρμακα, θέατρα και βιβλία.
Στο 11% μεταφέρονται σύμφωνα πάντα με την ελληνική πρόταση εφημερίδες, περιοδικά, «βασικά και φρέσκα τρόφιμα», η ενέργεια το νερό και ο τουρισμός.
Στο 23% πηγαίνουν πολλά τρόφιμα (το 28% λέει η πρόταση) μαζί με είδη αλιείας εκτός ψαριών, γλυκά, μαρμελάδες, επεξεργασμένο ψωμί, μακαρόνια, σάντουιτς, προμαγειρεμένο φαγητό, έτοιμο φαγητό, σοκολάτες, σάλτσες κλπ.
Η κυβέρνηση δεσμεύεται για άμεση αλλαγή των συντελεστών με την εξαίρεση των ξενοδοχείων για τα οποία το μέτρο θα ξεκινήσει από 1η Οκτωβρίου, ενώ κάνει λόγο για point system για τη συλλογή αποδείξεων.
- Νέες κλίμακες έκτακτης εισφοράς από 0,7% για εισοδήματα από 12.000 ευρώ έως 8% για εισοδήματα πάνω από 500.000 ευρώ (220 εκατ. ευρώ φέτος και 250 το 2016)
- Ειδική εισφορά για μεγάλες επιχειρήσεις (1,064 δισ. ευρώ)
- Τέλος στις τηλεοπτικές διαφημίσεις (100 εκατ. ευρώ φέτος και 100 εκατ. ευρώ το 2016)
- Φόρος πολυτελείας σε αυτοκίνητα άνω των 2.500 κ.κ. και άλλων ειδικών πολυτελείας (30 εκατ. ευρώ ετησίως)
- Τέλη συχνοτήτων (220 εκατ. ευρώ)
- Πρόστιμα σε οδηγούς που δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ και σε ανασφάλιστα αυτοκίνητα (120 εκατ. ευρώ φέτος και 90 εκατ. ευρώ το 2016)

Αναλυτικά η πρόταση:
http://www.koutipandoras.gr/article/142434/oli-i-protasi-tis-ellinikis-kyvernisis-pros-toys-daneistes

Ποιοι βγάλανε έξω τα λεφτά;

"Τέτοιος σεβασμός του τραπεζικού απορρήτου και των υπερευαίσθητων προσωπικών δεδομένων ούτε στην Ελβετία δεν υπάρχει, βρε παιδί μου" 

του Δημήτρη Τρίμμη
Από τις 5 Σεπτεμβρίου 2012 βρίσκεται στα χέρια της οικονομικής Εισαγγελίας ένα cd της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) του υπουργείου Οικονομικών, το οποίο περιλαμβάνει τα τραπεζικά εμβάσματα, άνω των 100.000 ευρώ, προς το εξωτερικό 54.246 φυσικών προσώπων για το χρονικό διάστημα από το 2009 ώς τον Ιούνιο του 2012.
Ο συνολικός πλούτος που... απέδρασε έως εκείνη τη στιγμή από τις ελληνικές τράπεζες ήταν 22.200.295.375 ευρώ. Από τότε έχουν φύγει κι άλλα («μαύρα» ή έστω μερικώς φορολογημένα) καμιά 35αριά δισεκατομμύρια των ίδιων ή και άλλων Ελλήνων προς ξένες τράπεζες, offshore και λοιπές... επενδύσεις ανά τον κόσμο.   Και τα παλιά και τα νεότερα πλήρη στοιχεία αυτών των Ελλήνων... πατριωτών υπάρχουν διασταυρωμένα στα χέρια πολλών τραπεζικών, κρατικών και πολιτικών παραγόντων. Ούτε ένας δεν έχει ρίξει έστω και μια ματιά να δει και να μας πει τι γίνεται; Δηλαδή πόσα λεφτά έβγαλαν και ποιοι ακριβώς: μνημονιακοί γίγαντες της πρώην συγκυβέρνησης Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, ποιοι ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί, ποιοι πτωχευμένοι μιντιάρχες, ποιοι χαριτωμένοι μεγαλοδημοσιογράφοι, ποιοι χαρούμενοι κοσμικοί, ποιοι πολύτιμοι τεχνοκράτες, ποιοι μάγοι τραπεζίτες, ποιοι επιτυχημένοι επιχειρηματίες,ποιοι επαγγελματίες εθνικόφρονες, ποιοι αθλητικοί παράγοντες, ποιοι αργόσχολοι ραντιέρηδες και ποιοι συγγενείς τους. Τέτοιος σεβασμός του τραπεζικού απορρήτου και των υπερευαίσθητων προσωπικών δεδομένων ούτε στην Ελβετία δεν υπάρχει, βρε παιδί μου.  

efsyn

“Λουκέτο” σε Περιφέρεια Ι. Νήσων & Δήμο Κέρκυρας σήμερα, για τα προβλήματα της Υγείας

Λουκέτο σήμερα στις υπηρεσίες της Περιφέρειας Ι. Νήσων  και του Δήμου Κέρκυρας  από τις 11.30 π.μ. λόγω συμμετοχής στην Πανιόνια κινητοποίηση για τη δημόσια υγεία.

Στην Κέρκυρα,  σήμερα στις 12 το μεσημέρι, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση μπροστά στο κτίριο της Περιφερειακής Ενότητας Κέρκυρας (πρώην Νομαρχία) ενώ οι διοργανωτές καλούν σε συμμετοχή εργαζόμενους, φορείς, και γενικότερα τον κερκυραϊκό λαό. Αντίστοιχες συγκεντρώσεις θα πραγματοποιηθούν σε όλες τις Περιφερειακές Ενότητες της ΠΙΝ.

Για την προετοιμασία της κινητοποίησης πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 1/6 σύσκεψη των φορέων του χώρου της υγείας. Στη σύσκεψη συμμετείχαν από πλευράς Περιφέρειας Ιονίων ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Χρήστος Μωραΐτης, η χωρική Αντιπεριφερειάρχης Νικολέττα Πανδή και ο θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Φοντάνας, και από πλευράς του Δήμου Κέρκυρας ο Αντιδήμαρχος Ανδρέας Σκούπουρας και η Δημοτική Σύμβουλος Σοφία Καρύδη. Συμμετείχαν επίσης ο Πρόεδρος του ΠΕΔΥ, εκπρόσωποι του Ιατρικού Συλλόγου, του Φαρμακευτικού Συλλόγου, του Οδοντιατρικού Συλλόγου, του Σωματείου Εργαζομένων στον Ψυχιατρικό Τομέα.

Οι συμμετέχοντες, εξέφρασαν τη βούλησή τους για αντιμετώπιση των επειγόντων και εκρηκτικών προβλημάτων στο χώρο της Υγείας, και διεκδικούν:
• Ενίσχυση του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα του ΕΣΥ.
• Δημόσια δωρεάν και αναβαθμισμένη Υγεία για όλους.
• Άμεσες προσλήψεις προσωπικού για την κάλυψη όλων των αναγκαίων θέσεων σε γιατρούς, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό. Στις προσλήψεις που έχουν εξαγγελθεί να δοθεί στα Ιόνια νησιά η προτεραιότητα που απαιτείται με βάση την τραγικότητα της κατάστασης των δημόσιων δομών υγείας σε αυτά και τις ανάγκες που καθορίζει η νησιωτικότητα και η αύξηση του πληθυσμού την θερινή περίοδο. Αυτό είναι πρώτης προτεραιότητας τόσο για το Νοσοκομείο όσο και για τα κέντρα υγείας και το ΠΕΔΥ.
• Επανασύσταση της Υγειονομικής Περιφέρειας Ιονίων Νήσων.
• Η οικονομική ενίσχυση των επικουρικών ιατρών, που έχει ήδη αποφασίσει η ΠΙΝ για τα άλλα νησιά ως κίνητρο για την κάλυψη κενών θέσεων, να ισχύσει και για την Κέρκυρα.
• Να σταματήσει η διοικητική αποψίλωση της Περιφέρειας Ιονίων και η απομάκρυνση των υποστηρικτικών δομών υγείας (π.χ. ΙΚΑ) από τα Ιόνια νησιά.
• Αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση του συστήματος υγείας (π.χ. ΕΣΑΝ ΑΕ).
• Επιστροφή του χώρου του ψυχιατρείου από το ΤΑΙΠΕΔ και αξιοποίηση της περιουσίας του Νοσοκομείου προς όφελός του και μόνο.
• Ανεξαρτητοποίηση του τομέα ψυχικής υγείας από τις υπόλοιπες υγειονομικές δομές.
Με ανακοίνωσή του ο Δήμος Κέρκυρας συμπαρατάσσεται με την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, «λόγω της συνεχούς επιδείνωσης των προβλημάτων λειτουργίας του Εθνικού Συστήματος Υγείας» και συμμετέχει στη σημερινή κινητοποίηση.

corfutime

Τι ζητούν οι δανειστές από τον Τσίπρα και τι δεν δέχεται εκείνος

Σκληρά μέτρα φέρονται να ζητούν οι δανειστές από τον Αλέξη Τσίπρα την ώρα που εκείνος συναντά τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Σύμφωνα με πηγές των Βρυξελλών ένα κείμενο 5 σελίδων παρουσιάστηκε στον Έλληνα πρωθυπουργό κατά τη συνάντηση με τον επικεφαλής της Κομισιόν στις Βρυξέλλες, με το οποίο οι θεσμοί ζητούν μέτρα όπως η μείωση των συντάξεων, η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και της «μικρή ΔΕΗ», καθώς και πιο υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα από αυτά που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση.
Οι δανειστές ζητούν:
- Να ισχύσουν δυο δείκτες στον ΦΠΑ: Ένας στο 11%, στον οποίον θα ενταχθούν και τα φάρμακα, και ένας στο 23% στον οποίο θα υπόκεινται η ενέργεια και η εστίαση. Αν ισχύσουν αυτά, τότε θα προκληθούν αλυσιδωτές αυξήσεις σε όλα τα προϊόντα.
- Να μειωθούν οι συντάξεις κατά το 1% του ΑΕΠ, δηλαδή κατά 1,8 δισ. ευρώ.
- Κατάργηση του ΕΚΑΣ. Το συγκεκριμένο βοήθημα χορηγείται σε χαμηλοσυνταξιούχους, ενώ το συνολικό ποσό είναι κάτω από 100 εκατ. ευρώ.
- Να ιδιωτικοποιηθεί ο ΑΔΜΗΕ και η «μικρή ΔΕΗ». Η κυβέρνηση έχει απορρίψει επανειλημμένα αυτή την απαίτηση.
- Απελευθέρωση αγοράς προϊόντων, βάσει της παλαιότερης «εργαλειοθήκης» του ΟΟΣΑ
- Πρωτογενή πλεονάσματα 1% για το 2015, 2% για το 2016, 3% για το 2017 και 3,5% για το 2018
Στην πρόταση των θεσμών επίσης δεν υπάρχει καμία αναφορά για το χρέος και το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσής του.
«Από τις προτάσεις που ακούσαμε από τους τρεις θεσμούς θέλω να κρατήσω ως βάση συζήτησης τα χαμηλότερα πλεονάσματα, σε σχέση με τα προηγούμενα προγράμματα. Βεβαίως υπάρχουν και πολλά άλλα κοινά σημεία. Υπάρχουν όμως και σημεία τα οποία κανείς δεν θα μπορούσε να προσεγγίσει γιατί όλοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μιλάμε για μία χώρα που τα τελευταία πέντε χρόνια έχει υποστεί μια μεγάλη οικονομική καταστροφή. Χάθηκε το 25% του ΑΕΠ σε 5 χρόνια σκληρής λιτότητας. Οι προτάσεις που επαναφέρουν στο τραπέζι, ιδέες όπως να κοπεί το ΕΚΑΣ στους χαμηλοσυνταξιούχους ή να αυξηθεί ο ΦΠΑ στο ηλεκτρικό κατά 10 μονάδες, είναι προτάσεις που δεν μπορούν να έχουν καμία βάση συζήτησης», διαμήνυσε ο Αλέξης Τσίπρας μετά τη συνάντηση που είχε στις Βρυξέλλες με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και τον Γερούν Ντάισελμπλουμ.

tvxs

Κακό σπυρί στον ποπό των δανειστών

Τι να κάνουμε, άμα χρειαστεί θα επιστρατεύσουμε και του Κινέζους και τους Ιάπωνες και τους Ουιγούρους.

του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Το 2010 μας έσωσε ο Κινέζος, τώρα θα μας σώσει ο Γιαπωνέζος, που αν η σωτηρία του είναι σαν του Κινέζου, να μην σώσει να μας σώσει. Το 2010 ο Σόιμπλε ήταν έτοιμος να ανακοινώσει την αποπομπή της Ελλάδας από το ευρώ, όταν τον πήρε τηλέφωνο η Μέρκελ -το έχει αποκαλύψει η ίδια- και του ζήτησε  να το βουλώσει, διότι ο Κινέζος πρωθυπουργός της είπε ότι, αν ταραχθεί το ευρώ, η Κίνα θα αποσύρει τις επενδύσεις τις. Πέντε έτη μετά και ενώ οι φήμες περί grexit οργιάζουν, ο πρόεδρος της Κομισιόν Γιουνκέρ μετέφερε από το Τόκιο  την προειδοποίηση του Ιάπωνα πρωθυπουργού ότι οι επενδύσεις της Ιαπωνίας στην Ευρώπη εξαρτώνται από την ύπαρξη εμπιστοσύνης στο ευρώ.
Τι να κάνουμε, άμα χρειαστεί θα επιστρατεύσουμε και του Κινέζους και τους Ιάπωνες και τους Ουιγούρους. Είναι προφανές ότι κάποιοι θέλουν να εξωθήσουν την Ελλάδα σε ρήξη, σε άρνηση να αποδεχθεί μια ταπεινωτική συμφωνία και είναι εξαιρετικά εύκολο να το επιτύχουν. Δεν χρειάζονται πολλά-πολλά, ακόμη και ένα φαινομενικώς δευτερεύων ζήτημα είναι αρκετό. Αρκεί να ζητήσουν, επί παραδείγματι, την απόλυση των καθαριστριών, των καθηγητών και των σχολικών φυλάκων που επαναπροσλήφθηκαν με νόμο πριν από μερικές ημέρες, αρκεί να επιμείνουν σε αυτό  και η συμφωνία θα τιναχθεί αυθωρεί στον αέρα. Εκτός κι να πιστεύει κάποιος ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα μπορούσε να φτάσει σε τέτοιο σημείο αυτοεξευτελισμού.
Αυτοί καταλαβαίνουνε μόνο από κέρδη και χασούρες,  ως εκ τούτου, ο μόνος τρόπος για να ακυρώσεις τα σχέδια τους για ρήξη και εξευτελισμό είναι να τα κάνεις πολύ ακριβά. Η αστάθεια του ευρώ είναι πολύ ακριβή, το ευρώ είναι παγκόσμιο αποταμιευτικό νόμισμα κι αν το εγκαταλείψει η Ιαπωνία και η Κίνα, θα τους πάρει και θα τους σηκώσει όλους και το νόμισμα και την Ευρωζώνη. Βοηθάει, εκών- άκων, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός με τις δηλώσεις του. Βοηθάει και η έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρική Τράπεζας που λέει ότι,  αν βγει η Ελλάδα από το ευρώ, οι οικονομίες της Ευρωζώνης θα χάσουν περί τα 180 δισ. Βοηθάει και η προειδοποίηση της ελληνικής κυβέρνησης ότι, αν δεν υπάρξει συμφωνία, η Ελλάδα θα πληρώνει μισθούς και συντάξεις και όχι τους δανειστές. Διακόσια σαράντα δισ. δάνεια θα χάσουν οι εταίροι μας, βάλε και τα 180 δισ. του ΑΕΠ,  βάλε και τις απειλές των Ιαπώνων και των Κινέζων, κομματάκι ασύμφορα έχουν γίνει  τα βίτσια του Σόϊμπλε και της Λαγκάρντ.
Φοβούνται κι άλλα οι δανειστές. Φοβούνται ότι η Ελλάδα, ακόμη κι αν χρεοκοπήσει, θα παραμείνει στην Ευρωζώνη και θα συνάπτει εμπορικές και άλλες- αμυντικές ενδεχομένως- συμφωνίες με χώρες εκτός Ευρωζώνης. Φοβούνται ότι θα παραμείνει απαξάπαντος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι θα σπάει κατά το δοκούν την ομοφωνία που απαιτείται για να λαμβάνονται σημαντικές και επείγουσες αποφάσεις. Στη διεθνή ορολογία αυτό ονομάζεται «Κράτος Ζόμπι», στην εγχώρια «Κακό σπυρί τον κώλο».

avgi