ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ! Δικαστικό μπλόκο στις απολύσεις Μητσοτάκη!

Του Θάνου Πασχάλη
ereportaz.gr
Δεκάδες δικαστήρια σε όλη τη χώρα βάζουν με τις αποφάσεις τους (προσωρινές διαταγές,ασφαλιστικά μέτρα,πρωτόδικες αποφάσεις,αγωγές κλπ )«ταφόπλακα» στην συμφωνία της Κυβέρνησης με την Τρόικα για 15.000 απολύσεις υπαλλήλων του Δημοσίου μέχρι το τέλος του περασμένου χρόνου.
Παρότι μέχρι σήμερα εκκρεμεί, με βάση τη μνημονιακή δέσμευση, η απόλυση άλλων6.500 υπάλληλων,ώστε να συμπληρωθεί ο αριθμός των 15.000 απολύσεων στο δημόσιο ,από τους 8.500 που πέρυσι τέθηκαν αρχικά στο καθεστώς της διαθεσιμότητας και στη συνέχεια απολύθηκαν,ελάχιστοι από αυτούς βρίσκονται σήμερα εκτός Δημοσίου.

Αν εξαιρέσει κανείς τους 2.700 υπαλλήλους της πρώην ΕΡΤ που απολύθηκαν με το «λουκέτο»της εταιρείας (δεν υπάρχει πια η νομική οντότητα της πρώην ΕΡΤ ώστε να στραφούν νομικά εναντίον της επιδιώκοντας δικαστικά την
παραμονή τους στην εργασία) και μερικές εκατοντάδες γιατρών και οδοντιάτρων του πρώην ΙΚΑ που επέλεξαν είτε να συνταξιοδοτηθούν είτε να διατηρήσουν το ιδιωτικό τους ιατρείο αντί να ενταχθούν ως πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης στον ΕΟΠΠΥ ,οι υπόλοιποι υπάλληλοι ,όπως σχολικοί φύλακες,διοικητικοί υπάλληλοι στα Πανεπιστήμια και το Πολυτεχνείο,καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών,δημοτικοί αστυνομικοί,αλλά και γιατροί και οδοντίατροι του πρώην ΙΚΑ κλπ παραμένουν κανονικά στην εργασία τους με προσωρινές αποφάσεις δικαστηρίων.
Διαβάστε την απόφαση [εδώ]
http://www.ereportaz.gr

«Απίστευτος ο κόσμος κι ο χαρακτήρας μας»

Όταν γράφτηκε  το παρακάτω, δεν  μπορούσα να φανταστώ ότι  έχει και άλλο παρακάτω.  Δεν  μπορούσα να φανταστώ   ότι η δίψα για μια θέση, στο όπου να ’ναι, θα είχε αυτήν την οδυνηρή κατάληξη.  Μια απόλυτη μουτζούρα.  Μαύρη μουτζούρα.

του Μάκη Αρμένη
Σε μια καθημερινή διαδικασία γραφής, οι αναφορές σε προηγούμενα κείμενα, αποτελούν την αναγκαία προέκταση, που ο χρόνος και οι συνθήκες, τους  είχαν δώσει μια άλλη διάσταση. Το παρακάτω με αφορμή την υποψηφιότητα της κ. Άντζελας Γκερέκου. Αυτή τη φορά με την Ν.Δ!!!
Μόλις διάβασα τη δήλωση υποψηφιότητας, κατάλαβα ότι η Άντζελα, μεγάλωσε  μέσα στο ΠΑΣΟΚ,  πονήρεψε, έγινε μέρος του, μέρος της λογικής ενός κόμματος που ακόμα ταλαιπωρεί τη χώρα.  «Επιστροφή στην παιδική αθωότητα» ήταν ο τίτλος, τότε που η Άντζελα  ήταν 10 χρόνια   νεότερη στην ηλικία  και «αθώο παιδάκι»  μέσα  σε ένα διεφθαρμένο κόμμα. Λίγα χρόνια χρειάστηκαν για να αλέσει η πολική κρεατομηχανή τις «αθώες προθέσεις».
Από τότε μέχρι σήμερα,  κύλισε πολύ νερό στ’ αυλάκι, μέσα σ’ αυτό διάστημα η εξέλιξη ήταν εντυπωσιακή, δυστυχώς προς εκείνη την κατεύθυνση και  με εκείνους τους όρους, που επιβάλλει  το απαξιωμένο πολικό σύστημα. H   Άντζελα έκανε τους εχθρούς της φίλους και τους νέους της φίλους πάλι εχθρούς, ό,τι επέβαλε κάθε φορά το πολιτικό συμφέρον. Ψήφισε και καταψήφισε μνημόνια, έκανε συμμαχίες σε κεντρικό επίπεδο και σε τοπικό,  τέτοιες που δεν την ξεχωρίζουν πλέον από το την πεπατημένη.  Έκανε τους ψηφοφόρους, του ΠΑΣΟΚ σήμερα, όσους έχουν απομείνει,  να δουν στο πρόσωπο της, εκείνο  το πρόσωπο  του συστήματος που τους οδήγησε τότε να την υπερψηφίσουν ας μην λέμε  ονόματα.  Η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη…

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

http://marmenis.blogspot.gr/

Αχ Αντώνη αυτό το success story...

Ανάπτυξη έβλεπε ο πρωθυπουργός της χώρας πριν μερικούς μήνες. Ανάπτυξη που θα χτυπούσε την ανεργία και μακροχρόνια θα ανέβαζε τους μισθούς. Δυστυχώς τα στοιχεία είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Αύξηση ανεργίας από τον Οκτώβριο έως τον Νοέμβριο του 2014 και μείωση ακόμα περισσότερο των μισθών και των ημερομισθίων από τον Μάιο του 2013 έως τον Μάιο του 2014, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν στην δημοσιότητα ΙΚΑ και ΟΑΕΔ.
Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ οι εγγεγραμμένοι άνεργοι που αναζητούσαν εργασία από τον Οκτώβριο έως και τον Νοέμβριο αυξήθηκαν κατά 6.674 ποσοστό δηλαδή 0,79%. Οι εγγεγραμμένοι που προφανώς απηύδησαν και δεν αναζητούν πλέον εργασία αυξήθηκαν κατά 37.216, ποσοστό 22,11%.
Παράλληλα σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε το ΙΚΑ οι μισθοί και τα ημερομίσθια σε ένα χρόνο πήραν την κατιούσα. Από τον Μάιο του 2013 έως Μάιο 2014 ο μέσος μισθός μειώθηκε στις κοινές επιχειρήσεις κατά 10,57% και στα οικοδομοτεχνικά έργα κατά 3,94%. Ταυτόχρονα το μέσο ημερομίσθιο στις κοινές επιχειρήσεις μειώθηκε κατά 7,87%, στα  οικοδομοτεχνικά έργα κατά 12,70% και στο σύνολο κατά 7,93%
Στις κοινές επιχειρήσεις με πλήρη απασχόληση το μέσο ημερομίσθιο μειώθηκε κατά 6,18%,ενώ ο μέσος μισθός μειώθηκε κατά 7,47%.
Σύμφωνα με αναλυτές, η αύξηση των ανέργων έχει να κάνει με τη λήξη των συμβάσεων των απασχολούμενων εποχιακά σε τουριστικές επιχειρήσεις κυρίως και η μείωση των μισθών και των ημερομισθίων με δύο κυρίως παράγοντες. Αφενός την υπερπροσφορά εργατικών χεριών και αφετέρου την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά μιας και τα όποια κεφάλαια έχουν σταθεί στις Τράπεζες οι οποίες δεν χρηματοδοτούν την πραγματική αγορά. Σημαντικό ρόλο παίζει βέβαια και το γεγονός της έλλειψης σχετικών συμβάσεων ή η μη τήρηση τους ώστε να διασφαλίζετε ο εργαζόμενος στο ελάχιστο...
So much for success story Antonis...

KOUTIPANDORAS

Tο ντιμπέιτ του Σαμαρά

Στη πρόκληση του Αλέξη Τσίπρα για ντιμπέιτ, ο Αντώνης Σαμαράς θα απαντήσει με μια συνέντευξη για όλα την Πρώτη Κυριακή του Καρναβαλιού… Την συνέντευξη θα πάρει η σκληροτράχηλη δημοσιογράφος Σπυράκη που δεν χαρίζει κάστανα ούτε ακόμα και στον αρχηγό της… Η συνέντευξη θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία της Πολιτικής Άνοιξης και θα μεταδοθεί απευθείας  από όλα τα παγκόσμιας εμβέλειας ΜΜΕ!!!

ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΙΛΗ ΣΤΟ www.corfupress.com

Όσο αυξάνονται... οι θυσίες του ελληνικού λαού, τόσο το χρέος διογκώνεται

Με βάση τα στοιχεία της Eurostat (γράφημα) το ελληνικό χρέος, μετά τις πολυθρύλητες θυσίες του ελληνικού λαού, αυξήθηκε και έφτασε αισίως στο 177,7% του ΑΕΠ από το 126,8 του 2009 (που το σώσιμο σαλπάρισε από το Καστελλόριζο). 



LEFT

Στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στην Κέρκυρα η Γκερέκου, με πιέσεις Δένδια;

Σε μία κίνηση η οποία φημολογείτο τα τελευταία δύο 24ωρα, φαίνεται πως προχωρά η Α. Γκερέκου αδειάζοντας το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου και αποφασίζοντας να κατέβει με τη Νέα Δημοκρατία στην Κέρκυρα, παρά την προχθεσινή γραπτή της δήλωση περί του αντιθέτου.
Έτσι, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η Α. Γκερέκου θα συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο του κόμματος Σαμαρά, μετά από πιέσεις –σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες- από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Με πιέσεις από Δένδια;
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι πιέσεις ασκήθηκαν από τον ίδιο το Νίκο Δένδια, συνάδελφό της βουλευτή Κέρκυρας σήμερα, ο οποίος κατεβαίνει στη Β΄ Αθηνών και δεσμεύτηκε ότι θα τη στηρίξει στην περίπτωση που κατέβει ως υποψήφια με τη Ν.Δ στο νησί.
Μάλιστα, στην περίπτωση αυτή, δεν θα κατέβει ο Νίκος Γεωργιάδης ο οποίος, σύμφωνα με όσα λένε στους κύκλους της Ν.Δ. τοπικά, επανεμφανίστηκε μετά από (τουλάχιστον) προτροπή του Υπουργού Άμυνας!
Δεν επιβεβαιώνει ακόμα η ίδια η Άντζελα
Η ίδια η Άντζελα Γκερέκου, με την οποία επικοινώνησε το CorfuPress.com πριν από λίγο, δεν θέλησε να επιβεβαιώσει την πληροφορία αλλά ούτε και να τη διαψεύσει, αναφέροντας πως δεν υπάρχει ακόμα καμία οριστική απόφαση για τίποτα, ωστόσο, ήδη η Συγγρού διαρρέει στα αθηναϊκά media πως η συμφωνία είναι οριστική και το ψηφοδέλτιο Κέρκυρας έχει κλειδώσει οριστικά.
Για την επόμενη ημέρα της Ν.Δ.
Εκτιμήσεις πολιτικών κύκλων κάνουν λόγο για κίνηση Δένδια με στόχο την... επόμενη ημέρα. Ο Κερκυραίος Υπουργός, είναι γνωστό ότι συμπεριλαμβάνεται στα ονόματα των δελφίνων του Αντώνη Σαμαρά. Αν θεωρεί πως η Ν.Δ. θα ηττηθεί στις εκλογές, οι κύκλοι αυτοί εκτιμούν ότι θα ήθελε να έχει ανθρώπους «δικούς» του εντός της Κ.Ο. του κόμματός του, ισχυροποιώντας τη δική του υποψηφιότητα για τη μετά Σαμαρά εποχή.
Άλλωστε, οι σχέσεις του με την Α. Γκερέκου τα τελευταία χρόνια είναι πολύ καλές τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και προσωπικά και πλέον δεν τίθεται ζήτημα πολιτικής αντιπαράθεσης σε τοπικό επίπεδο (η μάχη του σταυρού).
Τι θα κάνουν οι άλλοι
Οριστικά; Η συμμετοχή Γκερέκου ανατρέπει τα εσωκομματικά δεδομένα και αποτελεί ερωτηματικό πλέον τόσο η συμμετοχή του Γ. Τρεπεκλή, όσο και οι επαφές με το Σπύρο Σπύρου. Επίσης, ενδιαφέρον θα έχει η αντίδραση του Στέφανου Γκίκα απέναντι στον οποίο το ίδιο του το κόμμα τοποθετεί μία ισχυρότατη υποψηφιότητα μαζί με μεγάλο κομμάτι του κομματικού μηχανισμού.
Οι επίσημες ανακοινώσεις αναμένεται να γίνουν έως το βράδυ.

CORFUPRESS

Η ιδεολογική αναπηρία του φόβου

Από τη στιγμή που αυτή η κυβέρνηση της ακροδεξιάς και των αγορών αναγκάστηκε να οδηγηθεί στις κάλπες, ήταν ξεκάθαρο πως η προεκλογική περίοδος που θα ακολουθήσει θα είναι η πιο σκληρή των τελευταίων δεκαετιών. Η επίθεση Άδωνι στον Λαζόπουλο ως «ισχυρότερου εκπροσώπου της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς» κατά Μαυρουδή, έδωσε το στίγμα των τριών εβδομάδων που θα ακολουθήσουν. Έδωσε παράλληλα και μια γεύση των μέσων τα οποία θα χρησιμοποιήσουν απερχόμενη για να χτυπήσουν συνειδήσεις και θυμικό στο πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.
Μετά από δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την ανίερη συμμαχία των τεράτων του παρελθόντος, ο προεκλογικός τους τόνος αποκαλύπτει τη γύμνια της πολιτικής τους. Το γεγονός πως η προεκλογική τους προμετωπίδα, καθώς και τα μετόπισθεν βασίζονται στον τρόμο που σκορπούν οι εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, αποτυπώνει το μέγεθος του κοινωνικού συμφέροντος κυβερνητικού τους έργου.
Που είναι μηδενικό.
Οι καθημερινές ιστορίες που συναντά ο καθένας μας στους χώρους δουλειάς, στις τράπεζες, τις δημόσιες υπηρεσίες αλλά ακόμα και εντός οικογενειακής σκέπης δείχνουν το μέγεθος της μιντιακής τραγωδίας που συντελείται στη χώρα.
Εργαζόμενοι βγαίνουν στη σύνταξη και τα -πρώην- αφεντικά τους συμβουλεύουν να σηκώσουν τα λεφτά τους από τις τράπεζες και να τα βάλουν κάτω από το στρώμα.
Τραπεζίτες πουλάνε εκδούλευση σε φουσκωμένους λογαριασμούς, συστήνοντάς τους να βγάλουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό.
Οι πιο «αδύναμη κρίκοι» απέναντι στο «κουτί που τα ξέρει όλα», οι ηλικιωμένοι, αγωνιούν και ταράζουν τα νεότερα μέλη των οικογενειών τους με το φόβο πως θα χάσουν τις συντάξεις τους και τους κομμουνιστές που έρχονται να πάρουν τις περιουσίες.
Ιστορίες καθημερινής τρέλας που εκτυλίσσονται καθημερινά σε μια πλατεία, ένα λεωφορείο, σε κάποιο ψιλικατζίδικο, σε μια δημόσια υπηρεσία, σε κάποιο συνοικιακό καφενείο ή ένα οικογενειακό κυριακάτικο γεύμα.
Ο φόβος είναι διάχυτος.
Η όποια αντιπαράθεση πλέον στην κοινωνία έχει μεταβληθεί σε ένα είδος ερωταπαντήσεων και αποριών. Με τη μία πλευρά να εκφράζει μύχιους ή τηλεοπτικούς φόβους που δεν αφορούν την τάξη της, και τον αντίλογο να πασχίζει να δώσει απαντήσεις που να προσπαθούν να επαναφέρουν την αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη στο επίκεντρο της όποιας λύσης, μπλέκοντας πολλές φορές την ελπίδα με την πραγματικότητα.
Ποιος όμως απαγορεύει την ελπίδα;
Ποιος ορίζει το εφικτό και το ανέφικτο όταν η διεκδίκηση είναι δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη;
Ξέρω φίλοι μου. Οι αγορές ορίζουν θα μου πείτε. Το ξέρω.
Οι αγορές όμως δεν ζούνε. Οι αγορές δεν αναπνέουν. Οι αγορές δεν πεινάνε.
Οι αγορές είναι ένα συνονθύλευμα υπεύθυνων επενδυτών, αδίστακτων κερδοσκόπων, πανίσχυρων εκμεταλλευτών, ποικίλων ειδών αρπακτικών και σαρκοφάγων
Και σας ρωτώ φίλοι μου.
Εάν οι αγορές είναι αυτός ο αιμοδιψής Φρανκεστάιν, η ύπαρξη και μόνο του οποίου αναγκάζει τους λαούς να το υπηρετούν, ποιος ο λόγος στην κεφαλή της αντίστασής μας να μη βρίσκονται δυνάμεις που προτάσσουν αναχώματα στις επιθέσεις που το τέρας μας κάνει μέσα στη νύχτα, με βροχή και με χαλάζι και πολλές φορές πισώπλατα;
Ο φόβος λοιπόν θα είναι παρών. Και όχι μόνο μέχρι το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου που θα μπει ταφόπλακα στο δικομματικό σκουπιδαριό που οδήγησε τη χώρα σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση.
Ο φόβος θα παραμείνει επειδή η πηγή του είναι αυτοί που παρείχαν τα οχήματα στον δικομματισμό που σήμερα αργοπεθαίνει.
Και επειδή η γύμνια της «πολιτικής» τους που θα αποκαλυφθεί, όταν τα χθεσινά αφεντικά τους θα στήνουν με τα ίδια τους τα χέρια τα εμπόδια στην επόμενη κυβέρνηση, δεν θα είναι αρκετή για να νικήσει τον φόβο, η ελπίδα είναι το μόνο αντίδοτο που μπορεί να τον μουδιάσει, να τον αδρανοποιήσει και τέλος να τον σπάσει σε χίλια κομμάτια.
Οι περιστάσεις θα μας καλέσουν σύντομα να πάρουμε θέση δια ζώσης και μετά λόγου γνώσεως. Και αυτό δεν θα συμβεί μόνο μπροστά στην κάλπη. Αντιθέτως, η κάλπη θα είναι η αφετηρία του δρόμου που θα χρειαστεί να διανύσουμε.
Η ελπίδα θα γεννηθεί στον δρόμο. Στις γειτονιές. Στο χέρι βοηθείας στον διπλανό, στην αντίδραση απέναντι στο άδικο.
Εκεί, που θα πεθάνει ο φόβος.

rebeliskos

Ανησυχίες κορυφής

Tvxs- Ανάλυση
Σε κάποιες περιπτώσεις τα πράγματα είναι απλά και προφανή. Για παράδειγμα, αν το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών δεν καταφέρει να μπει στη Βουλή τότε ο Γιώργος Παπανδρέου εξαφανίζεται αυτομάτως από τον πολιτικό χάρτη. Οι υποψήφιοι βουλευτές και τα στελέχη που τον ακολούθησαν θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση και ο ίδιος θα μείνει με τη στάμπα του "διασπαστή" που τιμωρήθηκε από τον ίδιο τον κόσμο της παράταξης. 
Αν πάλι περάσει το όριο του 3%, το οποίο οι επιτελείς του θεωρούν βέβαιο, τότε ανοίγεται μπροστά του ο δρόμος της "αποκατάστασης" γιατί θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία να αποδείξει τις πολιτικές του ικανότητες από άλλη θέση και με νέο ρόλο, ως αρχηγός μικρού κόμματος της αντιπολίτευσης.
Η τύχη του Γ. Παπανδρέου ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον Ευ. Βενιζέλο γιατί ο πολιτικός του θάνατος εγγυάται τη δική του ζωή και το αντίστροφο. Τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, Φ. Γεννηματά, Μ. Χρυσοχοίδης, Α. Λοβέρδος, που τον στήριξαν στον "πόλεμο" με τον Γ. Παπανδρέου, βρήκαν την ευκαιρία να πουν πως αμέσως μετά τις εκλογές θα γίνει συνέδριο με όλα τα θέματα ανοιχτά, και αυτό της ηγεσίας. Επομένως, ο Ευ. Βενιζέλος γνωρίζει πως θα αμφισβητηθεί την επόμενη μέρα. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι στέλνοντας τη Φώφη Γεννηματά στην Β Αθήνας της έδωσε και το δαχτυλίδι της διαδοχής, γιατί αν βγει πρώτη στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, που είναι το πιθανότερο, τότε θα έχει πλεονέκτημα έναντι κάθε άλλου. Επίσης, αν Λοβέρδος ή Χρυσοχοίδης που πολιτεύονται επίσης στη Β "κοπούν", βγαίνουν αυτομάτως εκτός παιχνιδιού. Η Φ. Γεννηματά είναι οπωσδήποτε πιο εύκολα διαχειρίσιμη περίπτωση από τους άλλους δύο για τον Ευ. Βενιζέλο γιατί δεν εκφράζει επιθετικά τη φιλοδοξία της. Σε κάθε περίπτωση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναμένεται να δώσει μάχη για να μείνει στη θέση του και τα επιχειρήματά του θα ενισχυθούν αν δεν είναι καλό το αποτέλεσμα για τον Γ. Παπανδρέου.
Μένοντας στον ενδιάμεσο χώρο, βλέπουμε τον Στ. Θεοδωράκη ο οποίος ασφαλώς δεν κινδυνεύει όπως και να πάνε τα πράγματα για το Ποτάμι γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανένα πρόσωπο που να τον απειλεί στο κόμμα του. Εκεί ο αρχηγισμός είναι τέλειος, επομένως το κόμμα και η ηγεσία σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται. Ομως, από το εκλογικό αποτέλεσμα θα κριθεί το αν ο Στ. Θεοδωράκης ήρθε για να μείνει στην πολιτική σκηνή ή αν θα κάνει ένα σύντομο πέρασμα. Ενα αποτέλεσμα κοντά σε αυτό της επίδοσης του Ποταμιού στις ευρωεκλογές (6,6%) θα θεωρηθεί επιτυχία με δεδομένη την πόλωση και κάθε υποχώρηση θα εκτιμηθεί με βάση και τις επιδόσεις ΠΑΣΟΚ και κόμματος Παπανδρέου.
Τα πιο ενδιαφέροντα από πολιτική άποψη θα συμβούν στην ΝΔ. Εκεί υπάρχει σιωπή σε σχέση με τη διαδοχή του Α. Σαμαρά, όμως οι διεργασίες παρασκηνίου είναι εντονότατες. Προβάδισμα θα έχει ο Κ. Μητσοτάκης αν βγει πρώτος στην Β Αθήνας και το παλεύει. Η Ντ. Μπακογιάννη δίνει μάχη για την τριάδα στην Α Αθήνας αλλά δυσκολεύεται με την δημοφιλέστατη Ο. Κεφαλογιάννη, ακόμη και με τον Β. Κικιλία που απολαμβάνει τη σύλληψη του Ξηρού. Ο Μ. Βορίδης φαίνεται πως δεν πρόκειται να κινηθεί μετεκλογικά, αλλά θα παίξει ρόλο ως Νο2 κάποιου δελφίνου, ενώ φιλοδοξίες έχουν από τον Μ. Κεφαλογιάννη μέχρι τον καραμανλικό Ευ. Στυλιανίδη. Το κλειδί έτσι κι αλλιώς κρατά ο Κ. Καραμανλής γιατί το δικό του νεύμα θα βοηθήσει πολύ όποιον εξασφαλίσει την προτίμησή του στην προσπάθεια να πάρει την ηγεσία. Αλλά ποιο αποτέλεσμα θα θεωρηθεί κακό για τον Α. Σαμαρά; Οι γνώμες διίστανται. Αλλοι λένε για οποιαδήποτε διαφορά πάνω από πέντε μονάδες, άλλοι θεωρούν ότι μεγαλύτερη σημασία έχει το ποσοστό, πάνω ή κάτω από αυτό των εκλογών του 2012. Το προφανές είναι ότι καθοριστικό ρόλο θα παίξει η αίσθηση που θα δημιουργηθεί την επόμενη μέρα για τη σταθερότητα μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αν, δηλαδή, θα υπάρχουν ελπίδες για "αριστερή παρένθεση" ή όχι. Στην πρώτη περίπτωση, ο Α. Σαμαράς θα έχει κάποια επιχειρήματα στην προσπάθειά του να μείνει αρχηγός, κάτι για το οποίο ασφαλώς και θα παλέψει.

Κινδυνολογείτε, αλλά ... με αιτία

Γιατί η Ν.Δ. δεν προειδοποιεί την εκλογική της πελατεία των αεριτζήδων, καταφερτζήδων, μαυραγοριτών και λοιπών κρατικοδίαιτων αφεντικών, που έχουν τις καταθέσεις τους ήδη στις Ελβετίες και τα μέγαρά τους σε offshore, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τσακίσει... την ιδιωτική τους πρωτοβουλία και την αντικοινωνική τους λαιμαργία;

του Δημήτρη Τρίμμη
Γνωρίζουμε ότι στα επιτελεία του εκλογικού σχεδιασμού του κ. Σαμαρά έχουν επιλέξει ως μοναδικό τους... πολιτικό πρόγραμμα την καταιγίδα καταστροφολογίας για ό,τι λέει ή κάνει ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεκάδες ενοικιαζόμενοι εργάτες της πληροφορικής (που δεν ξέρουν κι αυτοί, όπως όλοι οι υπάλληλοι της Ν.Δ., πότε θα πληρωθούν από το χρεοκοπημένο κόμμα της λεωφόρου Συγγρού) κάθε λεπτό του 24ώρου ψάχνουν στα λεγόμενα ή στα γραφόμενα του οποιουδήποτε στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ να βρουν κάτι δήθεν επιλήψιμο για να ανατροφοδοτήσουν το κλίμα διαρκούς πανικού, το οποίο πιστεύουν ότι θα μειώσει τη διαφορά τους από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα αποτρέψει την αυτοδυναμία της Αριστεράς.
Από την άλλη πλευρά, για ευνόητους λόγους, η Ν.Δ. δεν πρόκειται να πει κουβέντα για το δικό της πρόγραμμα, δηλαδή τη συνέχιση της επίθεσης κατά της εργατικής τάξης, κατά των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ολόκληρου του λαού και την ένταση των «ιδιωτικοποιήσεων».
Με αυτά τα δεδομένα το νεοδημοκρατικό παιχνίδι της επικοινωνίας λαμβάνει διαστάσεις ιλαροτραγωδίας. Ποιος αλήθεια θα πειστεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας «βγάλει από το ευρώ», επειδή παλεύει από την αρχή της κρίσης για τη διεθνοποίηση του ζητήματος του χρέους (εφόσον δεν είναι μόνο ελληνικό το πρόβλημα) και για την αγορά των κρατικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με το χαμηλότερο επιτόκιο, δίχως επιβολή ταξικών μέτρων λιτότητας; Δεν γνωρίζουν όλοι ότι ήδη έχει αρχίζει να υλοποιείται αυτή η πολιτική με την απόκτηση από τη δευτερογενή αγορά τέτοιων ομολόγων και την επιστροφή στην Ελλάδα των κερδών που προκύπτουν από την πληρωμή των συμβατικών ποσών στη λήξη των κρατικών τίτλων;
Δεν γνωρίζουν εκεί στη Συγγρού ότι ο Ντράγκι θέλει να εφαρμόσει και να επεκτείνει αυτό το μέτρο και για τις άλλες καταρρέουσες ευρωπαϊκές οικονομίες της ευρωζώνης; Αλλά και το πρόσφατο παράδειγμα ανυπόστατης κινδυνολογίας με τις δηλώσεις του Γιάννη Τόλιου, δεν είναι ακόμα μια απάτη της νεοδημοκρατικής «Ομάδας Αλήθειας»;
Δηλαδή, πού και πότε είπε ο Τόλιος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται να καταφύγει στον εσωτερικό δανεισμό για να βρει λεφτά... κατάσχοντας δήθεν τις ιδιωτικές τραπεζικές καταθέσεις των πολιτών; Ο Γ. Τόλιος ουδέποτε μίλησε για υποχρεωτική αγορά κρατικών εντόκων γραμματίων ή ομολόγων του Δημοσίου από τους τραπεζικούς λογαριασμούς των Ελλήνων, η προπαγάνδα όμως της Ν.Δ. συνεχίζει να διακινεί το ίδιο ψέμα, αποκρύπτοντας βεβαίως το... PSI των Σαμαρά - Βενιζέλου με τη μεγάλη ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων (16 δισ. ευρώ) και τους 15.000 ιδιώτες ομολογιούχους που έχασαν το 70% των αποταμιεύσεών τους (κάπου 1,2 δισ. ευρώ).
Επειδή νομίζουμε ότι αυτή η στρατηγική του φόβου θα αποτύχει, ως ακόμα μια επιβεβαίωση του αισώπειου μύθου του λύκου με τα πρόβατα, θα τολμούσαμε να κάνουμε μια πρόταση στους εγκεφάλους της Συγγρού μήπως και η εκλογική τους τακτική αποκτήσει πραγματικό περιεχόμενο. Μπορούν λοιπόν να πάρουν τα βασικά σημεία του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το εκφώνησε στο Διαρκές Συνέδριο του κόμματος ο Αλέξης Τσίπρας προχθές, και επ’ αυτών να κινδυνολογήσουν όσο θέλουν. Λόγου χάρη, ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι θα επαναφέρει τον βασικό μισθό στα 751 ευρώ, θα ενισχύσει την εργατική νομοθεσία και θα ενοποιήσει υπό τον πρωθυπουργό τους σχετικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς (Επιθεώρηση Εργασίας και ΣΔΟΕ), ώστε να σταματήσει η μαύρη, η επικίνδυνη, η ανασφάλιστη εργασία, η φοροδιαφυγή, η εισφοροκλοπή, η κάθε είδους αυθαιρεσία κ.λπ.
Γιατί η Ν.Δ. δεν προειδοποιεί την εκλογική της πελατεία των αεριτζήδων, καταφερτζήδων, μαυραγοριτών και λοιπών κρατικοδίαιτων αφεντικών, που έχουν τις καταθέσεις τους ήδη στις Ελβετίες και τα μέγαρά τους σε offshore, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τσακίσει... την ιδιωτική τους πρωτοβουλία και την αντικοινωνική τους λαιμαργία;
Για τη διαπλοκή και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι θα ελέγξει τα θαλασσοδάνειά τους από τις τράπεζες, θα κρίνει τη οικονομική βιωσιμότητά τους και από μηδενική βάση θα προκηρύξει τις άδειες, αφού αποφασίσει πόσες άδειες εθνικής και τοπικής εμβέλειας, με ποιο ενοίκιο και με ποιους όρους θα υπάρχουν και θα λειτουργούν στη χώρα. Γιατί η Ν.Δ. δεν εξηγεί στον λαό τι έχει να πάθει η δημοκρατία, η ενημέρωση και η καθημερινότητα του πολίτη αν... κλείσουν τα Παπαγαλικά Δελτία Ειδήσεων, τα ΓΛΙΤΣΑ και τα TRΑSH TV, το Χασάπης Radio, τα Τράγκας NEWS, τα Heil Πλεύρης, τα Βελόπουλος και Γεωργιάδης Channels, τα «Αγοράζεται Χρυσός», τα «Φτηνές Τσόντες» και τα ανά λεπτό «Στοιχήματα» και «Κοροϊδία» network;

efsyn

Τσόμσκι, Ζίζεκ, Νέγκρι κι άλλοι 300 διανοούμενοι «ψηφίζουν» ΣΥΡΙΖΑ

Διανοούμενοι και ακαδημαϊκοί από όλο τον κόσμο ενώνουν τις φωνές τους ενάντια στη λιτότητα και συντάσσονται υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και του δικαιώματος του ελληνικού λαού να αποφασίζει ελεύθερα. Ανάμεσά τους οι Νόαμ Τσομσκι, Τζόρτζιο Αγκάμπεν, Ταρίκ Αλί, Ετιέν Μπαλιμπάρ, Αντόνιο Νέγκρι, Σλαβόι Ζίζεκ.
Με κεντρικό τους σύνθημα «Αλλαγή στην Ελλάδα, αλλαγή στην Ευρώπη, Αλλαγή για όλους», περίπου 300 ακαδημαϊκοί υπογράφουν ένα κείμενο υποστήριξης στον ελληνικό λαό και στον ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζοντας για μια αλλαγή στην Ευρώπη που δημοσιεύουν στην πλατφόρμα with-the-
Υπερασπίζονται το δικαίωμα των Ελλήνων να αποφασίσουν μόνοι τους και ελεύθερα στις προσεχείς εκλογές για «να σπάσουν τη λιτότητα, να πουν όχι στην ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τη χώρα, να ανοίξουν το δρόμο για μια αληθινή εναλλακτική για την Ελλάδα - για έναν δημοκρατικό και κοινωνικό επαναπροσανατολισμό» όπως επισημαίνουν.
Το βασικό κείμενο το οποίο προσυπογράφουν αναφέρεται στο διακύβευμα των εκλογών στην Ελλάδα και στην πιθανή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ που χαρακτηρίζουν ως «απαίτηση του λαού για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη: για ελπίδα».
Απευθύνονται επίσης στην Τρόικα, τους Ευρωπαίους ηγέτες και οικονομικούς κύκλους που όπως αναφέρει απειλούν και πιέζουν το εκλογικό σώμα, προκειμένου να επηρεάσουν την εκλογική του επιλογή, κίνηση την οποία χαρακτηρίζουν «απαράδεκτη».
«Αναλαμβάνουμε τις υποχρεώσεις μας, υποστηρίζοντας όσους έχουν δεσμευθεί στην αντίσταση, την αλλαγή των πολιτικών ισορροπιών, μαχόμενοι για τις ιδέες τους και ενώνοντας όλους όσους θέλουν να χτίσουν - μαζί με τον ελληνικό λαό - μια κοινωνική, οικολογική και δημοκρατική Ευρώπη. Στεκόμαστε στο πλευρό του ελληνικού λαού, γιατί η μάχη τους είναι και δική μας» καταλήγει το κείμενο.

Πηγή: «στο Κόκκινο»

Τακτοποιούν τους ανθρώπους τους λίγο πριν φύγουν

Ο υπ. Οικονομικών Γκ. Χαρδούβελης "στέλνει" μέσα στις γιορτές και προεκλογικά την επικεφαλής του ιδιαίτερου γραφείου του, Αν. Ρόβα, στην Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες για μια τριετία με μισθό 72.000 ευρώ το χρόνο, ήτοι 6.000 ευρώ το μήνα σύμφωνα με το δημοσίευμα της Real news της Κυριακής.
«Εμβληματικό της υποκρισίας και της διαφθοράς» όλων αυτών των χρόνων η απόσπαση της γραμματέας του κ. Χαρδούβελη ήταν το σχόλιο του Στ. Κούλογλου στον ΣΚΑΪ σημειώνοντας αναφερόμενος στο δημοσίευμα ότι συμβολίζει ακριβώς τη διαφθορά και τα ρουσφέτια που χαρακτηρίζουν τις κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια. Ο Μ. Κεφαλογιάννης ψέλλιζε κάτι περί έλλειψη στοιχείων και άγνοιας αλλά η απόφαση είναι δημοσιευμένη στη Διαύγεια.
Σύμφωνα με τα pdf της απόφασης από την Διαύγεια, ο υπ. Οικονομικών Γκ. Χαρδούβελης όρισε τη γραμματέα του στις ελληνικές υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απόσπαση με τη διαδικασία κατεπείγοντος με μισθό 72.000 ευρώ. Τέσσερις υπουργοί κινήθηκαν ταχύτατα μέσα στις γιορτές για να υπογράψουν την απόφαση της απόσπασης, Ευαγ. Βενιζέλος, Γκ. Χαρδούβελης, Κυρ. Μητσοτάκης. Ο Χρήστος Σταϊκούρας επικυρώνει την απόφαση των τριών υπουργών με την υπ. Αρ. 2/98791 και δίνει έγκριση για την εκταμίευση 72.000 ευρώ το χρόνο ήτοι 6.000 ευρώ το μήνα ως μισθό στην κ. Αν. Ρόβα για την απόσπασή της ενώ ταυτόχρονα εγκρίνονται και τα έξοδα μετακόμισής της.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Real news της Κυριακής «η απόφαση, που δημοσιεύτηκε νωρίς το πρωί της 31ης Δεκεμβρίου 2014 στη Διαύγεια, λίγες ώρες μετά την προκήρυξη των εκλογών, επικυρώνει ότι η Αν. Ρόβα από τη γραμματεία του υπουργού Οικονομικών θα βρεθεί στη Μονάδα Οικονομικής και Δημοσιονομικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης έως και το τέλος του 2017, με ετήσιες απολαβές 72.000 ευρώ, τα οποία θα πληρώνει το ελληνικό κράτος».

 http://left.gr

Μόνο σε «έκτακτο συμβάν» μπορεί να ελπίζει ο κ.Σαμαράς.

ΤVXS - Ανάλυση  του Στέλιου Κούλογλου

Το Μέγαρο Μαξίμου έχει επιλέξει τη λάθος στρατηγική: η προσφυγή στην τακτική του grexit και του φόβου δεν δουλεύει. Όλες οι δημοσκοπήσεις, ακόμη και οι πιο αμφιλεγόμενες, δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ να διατηρεί σταθερά το προβάδισμα έναντι της ΝΔ. Οι ανάλογες μυστικές δημοσκοπήσεις που διεξάγει η ΝΔ τής έχουν δημιουργήσει κατάσταση πανικού: το Σαββατοκύριακο επέλεξε να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ για τον.. Χριστόδουλο Ξηρό, ενώ φιλικά της ΜΜΕ κατάντησαν από το να ..παρακαλούν ψηφοφόρους να το σκεφτούν μέχρι να κάνουν επίθεση στο στέλεχος  του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Μηλιό, επειδή στις γιορτές η κόρη του πήγε διακοπές στην ..Ελβετία!
Η τελευταία δημοσκόπηση της Palmos Analysis για το Tvxs (θυμίζω ότι είχαμε προσεγγίσει όσο καμιά άλλη μέτρηση και το τελικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών) περιέχει και άλλες ερωτήσεις που επιβεβαιώνουν ότι η επιστροφή στην τακτική του 2012 δεν δεν λειτουργεί, πλέον.
Στην ερώτηση για το κύριο συναίσθημα εν όψει των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου,η ελπίδα και η προσδοκία για το μέλλον (31% των ερωτηθέντων) επικρατούν του φόβου(27%), ενώ σημαντικό ποσοστό(29%) δηλώνει ότι κυριαρχείται από αισθήματα οργής και αγανάκτησης.
Αντίστοιχο ποσοστό με το 27% του φόβου, συγκεντρώνει η εκλογική τακτική Σαμαρά και όταν οι πολίτες απαντούν στην ερώτηση για την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αρκετά πιθανή ή πολύ πιθανή την θεωρεί συνολικά το 28%.
Αντίθετα η μεγάλη πλειοψηφία δεν βλέπει καθόλου πιθανή(49%) ή λίγο πιθανή(14%) την έξοδο από την ευρωζώνη στην περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ. Και το πιο ενδεικτικό είναι ότι τα ποσοστά αυτά διατηρούνται αναλλοίωτα και μετά την έναρξη της προεκλογικής, κινδυνολογικής καμπάνιας της ΝΔ.
Από τον Α.Γεωργιάδη να εγκαλεί την Ρ. Δούρου επειδή δεν πήγε ..στην εκκλησία, μέχρι με την αποστροφή Σαμαρά σύμφωνα με την οποία "με τη βοήθεια του Θεού κλείνει η ψαλίδα", δεν είναι καθόλου τυχαίες οι σπασμωδικές αντιδράσεις του Μεγάρου Μαξίμου. Νεοδημοκρατικά site αναδημοσίευσαν  το βασικό πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ στο Πρώτο Θέμα της Κυριακής, το οποίο σε 6(αριθμός έξη)  ολόκληρες σελίδες κάνει επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Γ.Μηλιό , επειδή η κόρη του πήγε διακοπές στην Ελβετία.
Σημειώνεται ότι η κυρία Μηλιού, που σύμφωνα με το πολυσέλιδο ρεπορτάζ έφτασε να φάει μέχρι και πίτσα!, είναι εργαζόμενη σε εταιρεία χωρίς καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ! Τόσος χαρτοπολτός για την θεμελίωση οικογενειακής ευθύνης- χωρίς ούτε καν αφορμή στη συγκεκριμένη περίπτωση-δεν είχε σπαταληθεί ούτε την εποχή που οι Ναζί ή η χούντα των συνταγματαρχών ενοχοποιούσαν οικογένειες ή ζητούσαν πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων επειδή το μέλος μιας οικογένειας ήταν Εβραίος ή δεν συμμορφωνόταν προς τα υποδείξεις.
Όμως για να μπορεί να ελπίζει ο κ. Σαμαράς δεν αρκούν ούτε τέτοιες απρέπειες, ούτε ακόμη και η σύλληψη Ξηρού για την οποία η ΝΔ κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν.. συνεχάρη την αστυνομία.  Θα πρέπει να συμβεί ένα πραγματικό, έκτακτο συμβάν που να αλλάξει δραματικά στην προεκλογική ατζέντα. Κάποιο εθνικό θέμα ή ένα οικονομικό γεγονός που να δείξει στους ψηφοφόρους ότι η κινδυνολογία της ΝΔ δεν είναι απλώς ..φούμαρα των Μαυρογιαλούρων, που δεν πιστεύει κανείς πια.
Στο κύριο θέμα της, παραδείγματος χάριν, η  «Καθημερινή της Κυριακής»  μας πληροφορεί ότι την Τετάρτη θα συζητηθεί η ρευστότητα στην Ελλάδα, στην συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της οποίας το καθεστώς για χώρες που έχουν ανάγκη ρευστότητας «έχει καταστεί σημαντικά αυστηρότερο σε σχέση με το παρελθόν». Σε μια λάιφ στάιλ παραλλαγή, το δεύτερο βασικό πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ στο Πρώτο Θέμα μετά την κυρία Μηλιού, είναι η αποκάλυψη του «μυστηρίου με τα κολλαριστά»: τα πολλά καινούργια χαρτονομίσματα που δίνουν τα ΑΤΜ, «προέρχονται από τα αποθεματικά της Τραπέζης της Ελλάδος , λόγω αυξημένης ζήτησης». Και το ερώτημα της εφημερίδας: «αν τελειώσουν ξαφνικά τα μετρητά, θα μας δώσει και άλλα ο Ντράγκι όπως το 2012;».
Το βέβαιο είναι ότι, αν ο κ. Ντράγκι δεν μπει με κάποιο τρόπο στο κόλπο ή δεν βρεθεί κάποιο έκτακτο συμβάν, η ΝΔ είναι όχι μόνο χαμένη αλλά πυροβολεί τα πόδια της: η ακραία πόλωση που επιδιώκει σπρώχνει τον ΣΥΡΙΖΑ προς την απαραίτητη εκλογική αυτοδυναμία. Όχι για να κυβερνήσει αλαζονικά ή μονοκομματικά όπως έκαναν τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης παλιότερα, άλλωστε ο Α. Τσίπρας δήλωσε ότι χρειάζεται συμμάχους στην κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, ανεξάρτητα από το κοινοβουλευτικό αποτέλεσμα. Αλλά για να έχει την απαραίτητη ευχέρεια κινήσεων, μετά την εκλογική νίκη.

TVXS

Το δις εξαμαρτείν ουκ λαού σοφού…

Eπί πέντε χρόνια ψεύδονται, εκβιάζουν, απειλούν και τρομοκρατούν τον Ελληνικό λαό, ενεργοποιώντας τα φοβικά του σύνδρομα, για να εφαρμοστούν κατά γράμμα, δίχως παρεκκλίσεις, τα Μνημόνια εκποίησης της χώρας και φτωχοποίησης της κοινωνίας!
«Αν βγει ο Τσίπρας, οι Γερμανοί θα διώξουν αμέσως την Ελλάδα από το ευρώ», διατυμπάνιζαν, παραμονές των εκλογών του 2012 (με τα διατεταγμένα Μ.Μ.Ε σε παράκρουση φαιάς προπαγάνδας), εκμαυλίζοντας συνειδήσεις και εξαπατώντας τους Ελληνες ψηφοφόρους, οι οποίοι απελπισμένοι παραδόθηκαν στις ολέθριες μνημονιακές ορέξεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Ενάμιση χρόνο αργότερα, στις 19.12.2013, αφού είχε διασφαλισθεί η ανακήρυξη της Ελλάδας σε αποικία χρέους, η Α. Μέρκελ, προέβαινε στην κυνική ομολογία, πως...
«αν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ θα την ακολουθούσαμε όλοι»!
Αποκάλυψε, η Γερμανίδα καγκελάριος, ότι το διαβόητο Grexit ή αλλιώς «Σχέδιο Ζ» ήταν απάτη και επιβεβαίωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι οι σπιθαμιαίοι, μοιραίοι και άβουλοι απεμπόλησαν το ακαταμάχητο διαπραγματευτικό όπλο που διέθετε η χώρα, οδηγώντας την Ελλάδα, ως πρόβατο επί σφαγή, στην υποτέλεια και την εξαθλίωση. Διέσωσαν το ευρώ και τις τράπεζες των δανειστών, μετατρέποντας την Πατρίδα σε έναν απέραντο ερειπιώνα.
Σήμερα επαναλαμβάνεται η ίδια αθλιότητα, παρότι γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κινηθεί εντός του Ευρωπαικού πλαισίου.
Ωστόσο είναι μεγάλες οι διαφορές με το 2012. Τώρα ολοένα και περισσότερα διεθνή Μέσα ενημέρωσης, αλλά και θεσμικοί εκπρόσωποι διαλύουν τη μαύρη προπαγάνδα και συμβιβάζονται με την ιδέα της ανάληψης της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, βάζει φρένο στα σενάρια περί Grexit, δηλώνοντας πως δεν τιθεται θέμα διάλυσης της ευρωζώνης.
Τη στήριξη του στον Αλέξη Τσίπρα, δηλώνει ο πρώην εκτελεστικός διευθυντής της Παγκόσμιας Τράπεζας, Κουρτ Μπάγιερ. Μήνυμα-μανιφέστο στέλνει η Επιτροπή για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), της οποίας ηγείται ο Βέλγος οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν. «Πιστεύω, πως σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, η πολιτική κατάσταση γεννάει ελπίδες», δηλώνει ο ακαδημαϊκός και καθηγητής Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Ώστιν στο Τέξας, James Galbraith.
Μία πιο πραγματιστική προσέγγιση έναντι της Ελλάδας και αναβολή αποπληρωμής των δόσεων του χρέους για το 2015, ζητά από την Τρόικα η εφημερίδα «New York Times», σε κύριο άρθρο της με τίτλο «Μία κουρασμένη Ελλάδα εξετάζει τις επιλογές της» (A Weary Greece Considers Its Options). Η εφημερίδα επιτίθεται στη λιτότητα που επέβαλαν οι δανειστές, αναφέρει πως αυξήθηκε το χρέος αντί να μειωθεί και τονίζει ότι «ο πόνος που προκαλείται από τις πολιτικές (των δανειστών) ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την απογοήτευση που αισθάνονται οι ψηφοφόροι στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία και αλλού στην Ευρώπη για τα βασικά πολιτικά κόμματα». Σημειώνει επίσης ότι οι ψηφοφόροι φωνάζουν για αλλαγή.
Οι Financial Times – ερμηνεύουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα ως το μήνυμα για την αναγκαία αλλαγή πολιτικής και τον τερματισμό της λιτότητας στην Ευρώπη.
Το Γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ αναγνωρίζει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική δύναμη που έχει ρεαλιστικό και δίκαιο αίτημα τη διαγραφή του ελληνικού χρέους.
Και αυτά είναι μόνο ορισμένα ενδεικτικά μηνύματα, που φανερώνουν την αλλαγή κλίματος.
«Η Ελλάδα αποτελεί το πιο εκτεθειμένο και πιο ευάλωτο μέρος της γενικότερης ευρωπαϊκής κρίσης, την κορυφή του Ευρωπαϊκού παγόβουνου και ότι στην χώρα μας δοκιμάζεται ακόμη μια φορά το σύνολο της Ευρωζώνης και η ικανότητα της να διαχειρίζεται την σημερινή κρίση, που πλήττει όχι μόνον μια μικρή χώρα, αλλά το σύνολο της νομισματικής περιοχής του ευρώ, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης», επισημαίνει το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ.
Συνεπώς, δεν συνιστά απειλή για την Ευρώπη ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά οι Ευρωπαϊκές επιλογές καταποντίζουν την χώρα μας, όπως και το σύνολο της Ευρωζώνης.
Η εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα είναι και μια Ευρωπαική αναμέτρηση ενάντια στις πολιτικές της βίαιης και αδιέξοδης λιτότητας.
Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, στις 25 Ιανουαρίου, θα λειτουργήσει σαν καταλύτης προοδευτικών εξελίξεων στην Ευρώπη. Προς το τέλος του χρόνου θα ακολουθήσουν οι Podemos, στην Ισπανία και ένα χρόνο αργότερα το Sinn Fein του Τζέρυ Άνταμς, στην Ιρλανδία. Και σταδιακά η αλλαγή πολιτικής στην Ευρώπη θα γίνει υπόθεση ολοένα και πιο πολλών, που θα αμφισβητήσουν ριζικά το σχέδιο των Μνημονίων, θα ανοίξουν τη συζήτηση για μια νέα διευθέτηση του προβλήματος του χρέους που είναι πανευρωπαϊκό και θα πουν το μεγάλο ΟΧΙ στην Ευρώπη των τοκογλύφων.
Μόνο ο Σαμαράς, τα εξωθεσμικά κέντρα, η εγχώρια διαπλοκή και τα επικοινωνιακά και πολιτικά φερέφωνά της, συνεπικουρούμενα από ορισμένα μέσα ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού συστήματος, με προεξάρχοντα εκείνα του κλίματος Μέρκελ, επιμένουν στον ραγιαδισμό και την υποταγή. Και συνακόλουθα στην καταστροφή.
Πάντως, το δις εξαμαρτείν ουκ λαού σοφού…

Ηχηρό χαστούκι του αντικαγκελάριου της Γερμανίας σε Σαμαρά: «Δεν υπάρχουν σχέδια έκτακτης ανάγκης περί εξόδου Ελλάδας από το ευρώ»

Την ώρα που τα διαπλεκόμενα παπαγαλάκια επαναφέρουν το «Grexit» δέχονται ηχηρό χαστούκι από εκείνους που έχουν λόγο στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ διαβεβαίωσε ότι η γερμανική κυβέρνηση θέλει να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη και δεν υπάρχουν σχέδια έκτακτης ανάγκης περί του αντιθέτου.

«Ο στόχος της γερμανικής κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακόμη και της κυβέρνησης στην Αθήνα είναι να κρατήσουμε την Ελλάδα στην ευρωζώνη. Η ζώνη του ευρώ έχει σταθεροποιηθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια», υπογράμμισε ο κ. Γκάμπριελ, ο οποίος είναι και πρόεδρος των σοσιαλδημοκρατών  (SPD), μιλώντας  στην εφημερίδα «Hanobersche Allgemeine Zeitung».

Την ίδια ώρα, ο πρώην Επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Ολι Ρεν θέλει να γίνει «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Ο ίδιος, σύμφωνα με πληροφορίες του γερμανικού περιοδικού «Spiegel» περιμένει παραχωρήσεις από τους εταίρους της Ε.Ε. προς την Αθήνα.

Διαβάστε εδώ το άρθρο Ρεν στα γερμανικά

koutipandoras

ΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Ακούω κάθε μέρα διάφορα όπως μείωση των συντάξεων που είπε ο κ.Κυρτσος….

Αντέχουμε άλλο με μισθούς 300 και 400 ευρώ και μαύρη εργασία.Την ώρα που το κράτος άλλαξε το νόμο και θέλουμε 21 χρόνια ασφάλισης για να πάρουμε μια σύνταξη φτώχειας.

Το δίλημμα των Εκλογών είναι θέλουμε υγεία θέλουμε φάρμακα θέλουμε μισθό και σύνταξη 360 ευρώ ;;; η θέλουμε Ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Θα τους Αφήσουμε να τα Ξεπουλήσουν όλα η θα Αντισταθούμε ;;;;; 

Tο Μνημόνιο μας πα ει στην Καταστροφή.

http://hellasthiva.blogspot.gr

Για μια πολιτική των αγώνων: ο ΣΥΡΙΖΑ, το Ποδέμος και εμείς

Το 2014 έκλεισε με την αποτυχία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, και άρα με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

των: Σάντρο Μετζάντρα, Τόνι Νέγκρι
 Πρόκειται για μια εξέλιξη μεγάλης πολιτικής σημασίας, που μέλλει να σηματοδοτήσει μια χρονιά η οποία, στην Ευρώπη, θα κλείσει με εκλογές στην Ισπανία (όπου ήδη το Μάιο ψηφίζουν για τους δήμους και τις «αυτονομίες»). Και είναι αρκετά σαφές ότι οι ελληνικές εκλογές δεν θα είναι απλώς «εθνικές»: η χονδροειδείς παρεμβάσεις της γερμανικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που σίγουρα θα ενταθούν μέσα στις επόμενες εβδομάδες, δείχνουν σαφώς ότι μπαίνει στο παιχνίδι ολόκληρο το οπλοστάσιο των ευρωπαϊκών θεσμών, επαναπροσδιορισμένο τα τελευταία χρόνια μέσα απ’ τη διαχείριση της κρίσης. Άλλωστε η αντίδραση του Χρηματιστηρίου της Αθήνας, που έπεσε πάνω από 12% με την απλή αναγγελία της απόφασης Σαμαρά για πρόωρες προεδρικές εκλογές στις 9 Δεκεμβρίου, είχε ήδη δείξει ποιος θα ήταν ο ρόλος ενός άλλου βασικού παίκτη: του χρηματιστικού κεφαλαίου.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, το παιχνίδι που ετοιμάζεται να παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανώς περίπλοκο, και ειλικρινά μας φαίνονται κάπως αφελείς –όσο και αν επενδύονται με έναν μανδύα πολιτικού ρεαλισμού- οι θέσεις που, στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής αριστεράς, προτείνουν γραμμικά σενάρια υπέρβασης του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας μέσα από μια ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας. Θεωρούμε αντίθετα ότι στις επόμενες εκλογές στην Ελλάδα και την Ισπανία, ειδικά εάν τις δούμε μαζί, παίζεται μια καθοριστική ευκαιρία για να ανοίξουμε νέους πολιτικούς χώρους στην Ευρώπη. Και γι’ αυτό εξάλλου στηρίζουμε μέχρι τέλους το στοίχημα του ΣΥΡΙΖΑ, και προσπαθούμε να συμβάλουμε σε αυτό κυρίως αποσαφηνίζοντας τις προϋποθέσεις ώστε η εκλογική επιτυχία του να μην οδηγήσει, όπως πολύ συχνά συνέβη στην ιστορία της «αριστεράς», σε σκλήρυνση και μπλοκάρισμα, αλλά αντίθετα να πυροδοτήσει μια εκτατική κίνηση, δυνητικά συντακτικού χαρακτήρα.
Πάντoτε σκεπτόμασταν και ασκούσαμε την πολιτική πέρα από την εκλογική στιγμή, με το βλέμμα πρώτα απ’ όλα στα κινήματα και τους αγώνες όσων παλεύουν ενάντια στην κυριαρχία και την εκμετάλλευση. Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να δούμε τη σημασία που μπορεί να έχουν συγκεκριμένες εκλογικές αναμετρήσεις από την άποψη της ταξικής πάλης. Έτσι συνέβη σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής κατά την τελευταία δεκαετία, και μπορεί να ξανασυμβεί στην Ελλάδα και την Ισπανία –και άρα: στην Ευρώπη- το 2015.
Η ευκαιρία που παρουσιάζεται είναι σπάσουμε, μαζί με το διπολισμό μεταξύ Λαϊκού και Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, και την κυριαρχία της ενιαίας σκέψης, δηλαδή αυτού του «εξτρεμισμού του κέντρου» που αποτέλεσε το πλαίσιο πολιτικής για τη διαχείριση της κρίσης στην Ευρώπη όλα αυτά τα χρόνια. Στο εσωτερικό αυτού του πλαισίου αναπτύσσονται σενάρια νεο-συντηρητικής σταθεροποίησης και ουσιαστικής εμβάθυνσης του νεοφιλελευθερισμού, τα οποία είναι ριζικά εχθρικά προς την κατάκτηση νέων χώρων ελευθερίας και ισότητας. Η επίθεση στις συνθήκες ζωής, συνεργασίας και εργασίας ήταν πραγματικά ιδιαίτερα βίαιη, ειδικά (αλλά όχι μόνο) στις χώρες της νότιας Ευρώπης. Και ο «εξτρεμισμός του κέντρου» κατέληξε να γεννήσει το δίδυμο αδελφάκι του, που αυτό είναι λιγότερο ευπαρουσίαστο στην κοινωνία: μια πληθώρα από «εθνικές» δεξιές, συχνά ανοιχτά φασιστικές, που ήδη εισάγουν στον κοινωνικό ιστό στοιχεία βίαιης πειθάρχησης και νέας ιεράρχησης.
Αυτές οι διαδικασίες και αυτές οι τάσεις έχουν ισχυρές ρίζες στις ευρωπαϊκές κοινωνίες· ασφαλώς δεν θα τις σταματήσουν οι εκλογές. Και όμως, οι διαδοχικές εκλογές στην Ελλάδα και την Ισπανία μπορούν να ανοίξουν ένα ρήγμα στην συνέχειά τους, μπορούν να δημιουργήσουν εκείνο το χάσμα που έχουμε ανάγκη για να βγάλουμε τους αγώνες κατά της λιτότητας από μια απλή διάσταση «αντίστασης»· να συναρθρώσουμε επιτέλους τις τάσεις επανοικειοποίησης του πλούτου και οικοδόμησης νέων οργανωτικών μορφών, τις οποίες εξέφρασαν οι αγώνες, σε ένα συντακτικό πρόγραμμα.
Πολιτικές δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ποδέμος δεν κατατείνουν σε αυτό, και πιστεύουμε ότι θα ήταν λάθος να κρίνουμε τη δράση τους από αυτή την άποψη. Τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το Ποδέμος (τα οποία παραμένουν πολύ διαφορετικές δυνάμεις, από άποψη τόσο πολιτικής κουλτούρας όσο και ιστορίας και σχέσης με τα κινήματα), μιλούν πλέον ρητά για την ανάγκη να οικοδομηθεί μια υπόθεση «σοσιαλδημοκρατική». Εννοούμε: τείνουν να ορίσουν ένα ρεφορμιστικό πρόγραμμα που να μπορεί να αναμετρηθεί με την οριστική πλέον κρίση της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας και τους βαθείς μετασχηματισμούς τόσο του κεφαλαίου όσο και της εργασίας. Ένα ανάλογο πείραμα βρίσκεται κατ’ ουσίαν σε εξέλιξη στη Θουριγγία, με την είσοδο της Linke δίπλα στο SPD και τους Πράσινους στην κυβέρνηση του ομόσπονδου κράτους. Αυτό δεν το θεωρούμε σκάνδαλο: η διάρρηξη του «κεντρώου εξτρεμισμού» δεν μπορεί παρά να εγείρει το θέμα της συγκρότησης ενός νέου ιστού διαμεσολαβήσεων, ενός ανοίγματος χώρων στους οποίους, για να το θέσουμε πολύ απλά, να είναι λιγότερο σκληρό, λιγότερο επώδυνο και λιγότερο κουραστικό να ζούμε και να εργαζόμαστε μαζί.
Έχουμε συχνά υπογραμμίσει τις δομικές δυσκολίες που συναντά ένα τέτοιο σχέδιο απέναντι στις χρηματιστικές και «εξορυκτικές» λογικές του σύγχρονου καπιταλισμού. Αλλά το ίδιο το γεγονός ότι διατυπώνεται (ειδικά υπό την πίεση των μεγάλων αγώνων των τελευταίων ετών στην Ελλάδα και την Ισπανία), μας φαίνεται σημαντικό από μόνο του. Αυτό μπορεί να καθορίσει τις προϋποθέσεις για την έκρηξη νέων κινημάτων, μπορεί να συμβάλει ώστε να διατυπωθούν με πιο προχωρημένους όρους οι αγώνες –ή να τεθεί ρητά το ζήτημα μιας «πολιτικής των αγώνων». Είναι εφικτό: πάνω σε αυτό παίζεται το πιο σημαντικό παιχνίδι.
Λέγεται κατά τις τελευταίες εβδομάδες, στην ευρωπαϊκή συζήτηση, ότι το ζητούμενο είναι να νικήσουμε τον φόβο και «να επιστρέψουμε στις νίκες.» Και εμείς το πιστεύουμε. Με τη διευκρίνιση ότι η «νίκη» δεν συνίσταται απλώς στην εκλογική επιβεβαίωση μιας δύναμης «αριστερής» όπως ο ΣΥΡΙΖΑ (ή «λαϊκιστικής», με την έννοια που δίνει στον όρο ο Eρνέστο Λακλάου, όπως το Ποδέμος). Έχουμε ήδη πει πόσο σημαντικά μας φαίνονται τα αποτελέσματα των προσεχών ελληνικών και ισπανικών εκλογών. Και τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το Ποδέμος κομίζουν σημαντικά νέα στοιχεία, στο βαθμό που έχουν τη δυνατότητα να ανοίξουν (επαναλαμβάνουμε: υπό την πίεση μεγάλων αγώνων) νέους πολιτικούς χώρους, μη αναγώγιμους σε παλιές και φθαρμένες ονοματολογίες. Αλλά είναι ακριβώς ένας ανανεωμένος πολιτικός ρεαλισμός που μας επιβάλλει να μην θεωρήσουμε ως «νίκη» το αποτέλεσμα μιας εκλογικής αναμέτρησης από μόνο του. Χωρίς να επαναλάβουμε εδώ το σύνολο των προβληματισμών που διατυπώσαμε όλα αυτά τα χρόνια για την κρίση της αντιπροσώπευσης, τις διαδικασίες χρηματιστικοποίησης ή τους μετασχηματισμούς του κράτους εντός της παγκοσμιοποίησης, νομίζουμε ότι τα όρια που συναντά σήμερα η κυβερνητική δράση –ιδίως μέσα στην ΕΕ- είναι πολύ εμφανή, και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και οι ίδιοι οι πλέον ενήμεροι ιθύνοντες του ΣΥΡΙΖΑ και του Ποδέμος.
Τα όρια αυτά δεν μπορούν να ξεπεραστούν από ένα μόνο κόμμα, πολύ λιγότερο στη βάση μιας απλής διεκδίκησης της «εθνικής κυριαρχίας». Οι τάσεις προς σκλήρυνση και προς κλείσιμο, που από πολλές μεριές καταγγέλλονται όσον αφορά είτε τον ΣΥΡΙΖΑ είτε το Ποδέμος, είναι ίσως κατανοητές αν λάβουμε υπόψη τις επείγουσες ανάγκες των εκλογικών προθεσμιών. Εάν παγιωθούν, ωστόσο, θα ήταν καταστροφικές. Αυτό που χρειάζεται, αντιθέτως, είναι μία πειραματική προσέγγιση ανοίγματος απέναντι στην οικοδόμηση και την παγίωση ενός νέου ιστού αντιεξουσιών, νέων θεσμών, ώριμων πειραμάτων κοινωνικής αυτο-οργάνωσης. Και ταυτόχρονα πρέπει να γίνει συνείδηση ότι η μάχη παίζεται εξ ολοκλήρου σε ευρωπαϊκό επίπεδο: ακόμη και μια υποθετική κυβερνητική δράση κατά της λιτότητας σε εθνικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να θέτει ως στόχο τη διάρρηξη των ισορροπιών που έχουν εδραιωθεί μέσα από τη διαχείριση της κρίσης εκ μέρους των ευρωπαϊκών οργάνων, τη διάνοιξη νέων χώρων (για παράδειγμα ξεκινώντας από μια αδιάλλακτη διαπραγμάτευση για το θέμα του χρέους) για την εισβολή ριζοσπαστικών κοινωνικών κινημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Και με βάση αυτή τη διπλή ικανότητα ανοίγματος προς κοινωνικά κινήματα ικανά να παράγουν τις δικές τους μορφές θεσμοθέτησης, αφενός, και προς την ευρωπαϊκή διάσταση αφετέρου, είναι που θα αξιολογηθεί κατά τους προσεχείς μήνες η δράση δυνάμεων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το Ποδέμος. Άλλωστε, ισορροπώντας σε αυτή τη διπλή κορυφογραμμή μπορούν τα ίδια τα κινήματα να συνεισφέρουν σημαντικά στον καθορισμό ενός προγράμματος και την έναρξη μιας συντακτικής διαδικασίας. Πρόκειται προφανώς για θέματα που τίθενται με επείγοντα τρόπο και στην Ιταλία, με βάση, μεταξύ άλλων, την πείρα και τη διαδρομή της «κοινωνικής απεργίας»: θα επανέλθουμε σύντομα στο ζήτημα αυτό. Σε ένα συντακτικό πρόγραμμα, μπορούμε να κατακτήσουμε νέο πολιτικό έδαφος πηγαίνοντας πέρα από εκκλήσεις προς αγανάκτηση και έκφραση θυμού, οι οποίες, αν και κατανοητές, ενδέχεται να αντανακλούν επί της ουσίας μια πολιτική ανημπόρια.
Το 2015 θα είναι μια καλή χρονιά στην Ευρώπη, αν μπορέσουμε να δημιουργήσουμε πιο προωθημένους όρους για να αντιμετωπίσουμε σε μια συντακτικού τύπου οπτική παλιά προβλήματα (όπως η σχέση μεταξύ κομμάτων , συνδικάτων και κινημάτων, ο διεθνισμός, η ίδια η σχέση μεταξύ μεταρρύθμισης και επανάστασης) που επανεμφανίζονται σήμερα με ριζικά νέες μορφές. Μια πολιτική των αγώνων μπορεί να αναγνωρίζει τα ανεπίλυτα προβλήματα, και δεν ξαναασχολείται μ’ αυτά παρά μόνο για να ανανεώσει την υφή τους: αυτό δεν συμβαίνει σήμερα στην Ευρώπη;

πηγή: nomadic universality

Στα τσακίδια λοιπόν!

του Άρη Σκιαδοπουλου
Ρίχνουν το χρηματιστήριο… Ποιοι το ρίχνουν;  Ε;
Μας στέλνουν μήνυμα. Θέλουν να κάτσουμε στα αυγά μας για ν΄ αυγαταίνουν τα πλούτη τους.  Τους ξέρουμε καλά κι ας κρύβονται πίσω από άυλους τίτλους. Οι τίτλοι είναι άυλοι αυτοί όμως έχουν σάρκα και οστά. Λεφτά μπορεί να έχουν,  αλλά απέναντι σ΄ αυτή την πατρίδα εμετρήθησαν,  εζυγίσθησαν και βρέθηκαν ελλιπείς.
Σ΄ αυτό τον τόπο πλούτισαν και σε βάρος αυτού τού λαού. Μα δεν έχουν καν το φιλότιμο τής ανταποδοτικότητας. Ούτε καν της ανταποδοτικότητας για  την υπομονή και τη στήριξη ενός λαού κατά τα δυο τρίτα φτωχοποιημένου.
Τους ευεργέτησε πολλαπλά κι επανειλημμένα αυτός ο τόπος. Με φοροαπαλλαγές,νομοσχέδια και υπαγορευμένες τροπολογίες την…δωδεκάτη,που τους ευνοούν σκανδαλωδώς. Πάντα μας ζητούσαν το κάτι παραπάνω. Μάλιστα πολλοί  απ´ αυτούς μας εξεβίαζαν απειλώντας μας ότι θα πάρουν τις επιχειρήσεις τους και θα πάνε σε φορολογικούς παραδείσους. Σε χώρες πιο πάνω από μας,  με εργατικό δυναμικό καθημαγμένο και ανύπαρκτη εργατική προστασία.
Ας ξεκουμπιστούν λοιπόν. Να πάνε στό διάολο γιατί είναι ανίκανοι κι ασήμαντοι αυτής τής πατρίδας. Απάτριδες. Ας τους στερηθεί λοιπόν το ηθικό πλεονέκτημα να δηλώνουν Έλληνες. Γιατί είναι ακριβός τίτλος να είσαι Ελληνας έστω κι αν τα τελευταία χρόνια έκαναν ο,τι περνούσε από το χέρι τους για να μισήσουμε και ν΄ απαρνηθούμε αυτόν τον τόπο.
Να πάνε στα τσακίδια και να μείνουμε εδώ εμείς,  όσοι μάθαμε να τιμάμε Θερμοπύλες, Μεσολόγγια και Αρκάδια. Να μείνουμε εμείς που η θυσία είναι επιλογή μας και δεν μας την επιβάλλει, για δικά του συμφέροντα, κανένα λαμόγιο..
Μπορεί και ν΄ αποτύχουμε. Η αποτυχία όμως θα είναι αποτέλεσμα του αγώνα μας κι  όχι μια κατευθυνόμενη επιλογή των κέντρων πού είναι και οι προστάτες των απάτριδων.
Να πάρουν μαζί και τους λακέδες τους,  γιατί σ αυτή τη χώρα δεν είναι ικανοί ούτε το…χαρτί υγείας να μας κρατάνε.
Είναι αυτά τα γραφικά αθύρματα που τους υπηρέτησαν καταστρατηγώντας κάθε έννοια  Δικαίου,  Ηθικής και Αξιοπρέπειας. Τους τρώγαμε στη μάπα από τα κανάλια,  νεροκουβαλητάδες τής απόλυτης έκπτωσης.
Να πάρουν μαζί και κάποιες στρας κυράτσες,  αγράμματες,  που μας τις πλασσάρανε ως πρότυπα. Γκομενίτσες τρίτης κατηγορίας με συνοδούς… ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Κι ας μείνουμε εμείς,  μόνοι μας. Να μετρηθούμε με την ένδεια και τον πλούτο που φέρουμε και τις παρακαταθήκες της ιστορίας μας. Να μαζέψουμε τους επαίτες μας κι εκείνους που πεθαίνουν δίχως φάρμακα,  στους δρόμους και στα παγκάκια… Γιατί αυτοί είναι οι σύντροφοί μας κι απέναντι σ αυτούς οριοθετείται το χρέος μας.
Τουλάχιστον αυτοί που θα ξανάρθουν μετά από μας νάχουνε ένα παράδειγμα. Κι εμείς,  να μην ντρεπόμαστε να βλέπουμε τα παιδιά μας στα μάτια.
Αυτοί με τα φράγκα τους κι εμείς με την Πατρίδα μας.

Πηγή: http://www.imerodromos.gr

Αυτή είναι η Ελλάδα που παραδίδουν: Διαβάστε τους αριθμούς που βγάζουν ψεύτες Σαμαρά-Βενιζέλο όταν μιλούν για σταθερότητα

Ο Αντώνης Σαμαράς κι ο Βαγγέλης Βενιζέλος ορκίζονται στη «σταθερότητα» που έφεραν στη χώρα. Ας δούμε, λοιπόν, με αριθμούς τη «σταθερότητά» τους:

    -Η απώλεια 25% του εθνικού εισοδήματος λόγω της πολιτικής της βίαιης λιτότητας.
    -Τα 75 δισ. ευρώ που από το 2008 μέχρι και το τέλος του 2013 ανήλθαν οι συνολικές απώλειες καταθέσεων στην Ελλάδα λόγω της πολιτικής των Μνημονίων.
    -Τα 33 δισ. ευρώ που ανήλθαν οι απώλειες χρημάτων των Ασφαλιστικών Ταμείων μέσα στο ίδιο διάστημα (μόνο από το περίφημο PSI οι απώλειες των Ταμείων ξεπέρασαν τα 12,5 δισ. ευρώ).
    -Τα 63 δισ. ευρώ που όπως ομολόγησε ο κ. Στουρνάρας , αφαιμάχτηκαν από τον ελληνικό λαό ως συνέπεια των δημοσιονομικών μέτρων από το 2010 και μετά.
    -Η αύξηση του ελληνικού χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ από 120% στο 175%
    -Τα 6,3 εκατομμύρια του ελληνικού λαού που σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής κινούνται μεταξύ φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
    -Το 1,5 εκατομμύριο των ανέργων και τα 2 εκατομμύρια των ημιάνεργων – «απασχολήσιμων».
   - Τα 700.000 παιδιά που σύμφωνα με την ΟΥΝΕΣΚΟ υποσιτίζονται στην Ελλάδα.
-Το γεγονός ότι - για πρώτη φορά από συστάσεως του ελληνικού κράτους - τα στοιχεία της απογραφής δείχνουν μείωση του ελληνικού πληθυσμού ως συνέπεια μιας πολιτικής που χαρακτηρίζεται «λευκή αναίμακτη γενοκτονία» του ελληνικού λαού.
   -Τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ξεπαγιάζουν καθώς επί μνημονίων (σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ) η μέση μηνιαία κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 62,5% και τα νοικοκυριά χωρίς καθόλου θέρμανση αυξήθηκαν κατά 252,3%.
- Η ανακήρυξη της Ελλάδας σε χώρα, που τελεί υπό το αγγλικό δίκαιο, υπό την εποπτεία του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, που πορεύεται – «αξιοπρεπής» και «περήφανη» κατά τον κ. Σαμαρά - παραιτημένη από κάθε ασυλία περί τα περιουσιακά της στοιχεία.

KOUTIPANDORAS

ΝΟΡΜΑΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚ: ΤΑ ΜΜΕ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.

του Ανδρέα Ζαφείρη

5 μέρες μετά το «ατύχημα»  στο «Norman Atlantic» , κι ενώ κανείς δε ξέρει ακόμη πόσοι ήταν οι επιβαίνοντες, πόσοι είναι οι αγνοούμενοι, πόσοι είναι οι νεκροί, οι έγκριτοι δημοσιογράφοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να συγκαλύψουν το έγκλημα, ένα έγκλημα που η αποκάλυψή του σε προεκλογική περίοδο θα σήμαινε την απόλυτη συντριβή των κυβερνητικών εταίρων.

Στο ίδιο ρόλο της συγκάλυψης, μαζί με τα ΜΜΕ, και ο ίδιος ο υπουργός Μ. Βαρβιτσιώτης, ο οποίος έδωσε αμέσως τη «γραμμή» ότι η τραγωδία στην Αδριατική είναι ένα «δυστύχημα», σαν να πρόκειται για τροχαίο σε επαρχιακή οδό.

Τι δεν θα ακούσετε ποτέ από τους παρακοιμώμενους των κυρίαρχων ΜΜΕ;

1. Το «Norman Atlantic» ήταν υπερφορτωμένο. Κουβάλαγε περισσότερα οχήματα από όσα επέτρεπε η άδειά του. 222 έναντι 195.

2. Το πλήρωμά του ήταν το μισό από όσο έπρεπε! 55  αντί για 90 ναυτικοί . Η  μείωση των πληρωμάτων έχει αγγίξει σε διάστημα ενός έτους το 40%. Παράλληλα, επεκτείνεται η πρόσληψη ναυτικών ξένων εθνικοτήτων, καθώς με τον τρόπο αυτόν οι ναυτιλιακές εταιρείες υπάγονται στην εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία της χώρας προέλευσης των εργαζομένων και δεν υποχρεούνται στην καταβολή ασφαλιστικών εισφορών στο ΝΑΤ. Τη δυνατότητα αυτή τούς παρέχει  η σχετική νομοθεσία που έχει κοπεί στα μέτρα των συμφερόντων τους. Τη κρίσιμη στιγμή οι ελάχιστοι ναυτικοί δεν μπορούσαν καν να συνεννοηθούν μεταξύ τους.

3 . Από τις 4 το πρωί, ώρα εκδήλωση της πυρκαγιάς, μέχρι τις 10 π.μ. ( τις πρώτες 6 κρίσιμες ώρες) που ήταν στην αποκλειστική ευθύνη των ελληνικών αρχών, το φλεγόμενο πλοίο και οι εκατοντάδες επιβάτεςήταν αφημένοι στο έλεος του Θεού. Η δήλωση του αρχηγού  του Λιμενικού Σώματος Θ. Αθανασίου, ότι «Οι εξαιρετικά αντίξοες καιρικές συνθήκες δεν επέτρεψαν στα επιχειρησιακά μέσα να δράσουν» δείχνει όλο το μέγεθος των ευθυνών της πολιτείας, καθώς εκείνο το χρονικό διάστημα είχαν ήδη προσεγγίσει το πλοίο ιταλικά αλιευτικά.

4. Δεν έσπευσαν, από την πρώτη στιγμή, ούτε  ρυμουλκά ανοιχτής θαλάσσης, με ευθύνη της ΑΝΕΚ, καθώς κάτι τέτοιο προϋποθέτει υψηλό κόστος και δαπάνη που βαραίνει  την εταιρία.

5. Το πλοίο ήταν RoRo (φορτηγό) και μετασκευάστηκε σε RoRo Passenger, έγινε δηλαδή οχηματαγωγό επιβατηγό. Από ποιόν ελέγχθηκε  η μετασκευή; Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι  το ναυάγιο του«Ηράκλειον» στη Φαλκονέρα οφείλεται στα σοβαρά λάθη κατά τη μετατροπή του πλοίου από δεξαμενόπλοιο σε επιβατηγό-οχηματαγωγό, λάθη που  είχαν υπονομεύσει την ευστάθεια και την ασφάλεια του ήδη καταπονημένου σκάφους και είχαν κοστίσει τη ζωή σε 273 επιβάτες.

6. Στις 19 του Δεκέμβρη οι λιμενικές αρχές  είχαν επιθεωρήσει το πλοίο και είχαν σημειώσει αρκετές ελλείψεις. Και όμως το πλοίο ταξίδευε παρά  το ότι είχαν γίνει παρατηρήσεις από το Κεντρικό Λιμεναρχείο της Πάτρας ότι δεν υπήρχε σχέδιο διάσωσης ούτε και εξοπλισμός να αντιμετωπιστεί τυχόν  πυρκαγιά. Ποιός έχει την ευθύνη για την απόφαση αυτή; Και γιατί ο υπουργός ναυτιλίας επιμένει  ότι ο καράβι έφυγε από την Πάτρα ως πλήρως αξιόπλοο;

7. Ο καιρός ήταν άθλιος. 10 έως 11 μποφόρ. Γιατί επιτράπηκε να ταξιδέψει ένα πλοίο με τόσα προβλήματα ενώ είχε έγκαιρα εκδοθεί δελτίο καιρού;

8. Η χώρα διαθέτει συνολικά 12 super puma. Από αυτά μόνο 2 συμμετείχαν στη διάσωση , προερχόμενα από το ΒΔ Αιγαίο. Που ήταν τα υπόλοιπα και σε ποια κατάσταση;  

Οι 12 επιβεβαιωμένοι  και οι 28 (μέχρι τώρα)  αγνοούμενοι θα πρέπει να προστεθούν στην ατελείωτη  λίστα των θυμάτων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και της κυβερνητικής συνενοχής.  

Μέσα σε μια πενταετία μόνο (1993-1998), 523 ναυτεργάτες είχαν θυσιαστεί  στο βωμό του κέρδους, σε 31 συνολικά ναυτικά «δυστυχήματα» σε πλοία ελληνικών συμφερόντων, ελληνικής και ξένης σημαίας.

Ένα διαρκές έγκλημα  που έχει τις ρίζες του στην επιδίωξη της μέγιστης κερδοφορίας και στον ανταγωνισμό μεταξύ των ακτοπλοϊκών εταιριών, ο οποίος πυροδοτήθηκε και από τον κανονισμό  3577/92 της Ε.Ε. για την «απελευθέρωση» των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών  και απειλεί ευθέως την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής με τα «οριακού αξιόπλοου» καράβια, που σήμερα είναι σε χειρότερη κατάσταση και από το «ΣΑΜΙΝΑ».

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν είναι απλά μια ομάδα πλοιοκτητών. Μέσω γιγαντιαίων επιχειρηματικών ομίλων ελέγχουν μεγάλο μέρος του τραπεζικού, του ενεργειακού και του mediaκού  τομέα.Ελέγχουν την κεφαλαιακή ροή, την ενεργειακή επάρκεια και τους ιδεολογικούς μηχανισμούς της χώρας.

Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτύξει προνομιακούς δεσμούς με τη νεοναζιστική οργάνωση της Χ.Α, η οποία έχει αξιοποιηθεί ήδη  ως εκτελεστικός βραχίονας στη Ζώνη.

Η αριστερά οφείλει να μιλήσει για το έγκλημα. Και οφείλει να προετοιμάζεται. Γιατί σε μια κυβέρνηση της αριστεράς οι σωστικοί λέμβοι  μπορεί και να μη λειτουργούν στην εντέλεια.

http://www.iskra.gr/

2015 λόγοι για την ιστορική πολιτική αλλαγή

“ Ο ελληνικός λαός, ενωμένος, αλλάζει την σελίδα και αυτό θα ωφελήσει και την ίδια την Ευρώπη, η οποία αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση κινδυνεύει με οριστική διάλυση. Η χρονιά αυτή θα είναι όμορφη και η ιστορική πολιτική αλλαγή σύντομα θα είναι γεγονός. Οι λόγοι είναι 2015. Ίσως και περισσότεροι… ”

Του Κώστα Καπνίση 
Η νέα χρονιά που μόλις άρχισε να κάνει τα πρώτα της βήματα δειλά – δειλά εκπέμπει παρά την δυσκολία των στιγμών για το λαό και τον τόπο τα πρώτα μηνύματα χαράς, αισιοδοξίας μα το κυριότερο από όλα ελπίδας για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον.
Τα πολλά και μεγάλα λόγια δεν ωφελούν μπροστά στις πραγματικά ιστορικές στιγμές που εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια όλων. Άλλωστε, όπως έλεγαν και οι Λατίνοι, τα λόγια πετούν και τα κείμενα, όσα όμορφα και να είναι, μπορεί να χαϊδεύουν τα αυτιά των περισσοτέρων γιατί έτσι έχει επικρατήσει (όχι μόνο στην Ελλάδα), αλλά τα λόγια είναι πια γνωστά και το μεγάλο στοίχημα είναι οι πράξεις.
Ωστόσο, τούτος ο μήνας είναι αυτός, ο οποίος θα σημαδέψει και την χώρα και την Ευρώπη. Όπως πολλές φορές έχει αποδείξει η Ιστορία, δηλαδή οι πράξεις, η Ελλάδα, στην πιο κρίσιμη στιγμή, καλείται να μπει μπροστά, να δημιουργήσει τα μελλούμενα και να υπερασπιστεί πρώτα από όλα το λαό της (στο σύνολό του), αλλά και την ίδια την Δημοκρατία, καθώς και τα «παιδιά» της, την Αξιοπρέπεια, την Αλληλεγγύη, την Δικαιοσύνη σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η κατάσταση βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο, σε αυτό που ονομάζεται μη περαιτέρω από τους νεοφιλελεύθερους (και όχι μόνο) που τα τελευταία 20 χρόνια άλωσαν την Ευρώπη και τους δημοκρατικούς της θεσμούς προσκυνώντας με ειδωλολατρικό οίστρο το χρήμα και τις περίφημες αγορές. Το διακύβευμα είναι πλέον τεράστιο, καθώς το ίδιο το σύστημα βρίσκεται μπροστά στα αδιέξοδα που δημιούργησε το ίδιο και τώρα σαν αδηφάγο τέρας απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη, προκειμένου να διατηρήσει τα κεκτημένα σε βάρος των λαών.
Δίκαια οι ευρωπαϊκοί λαοί στρέφουν το βλέμμα τους στην Ελλάδα. Το ίδιο πράγμα είχε συμβεί και στον Β’ ΠΠ. Τότε που όλος ο πλανήτης πίστευε ότι οι δυνάμεις του Άξονα ήταν ανίκητες και οι περισσότεροι, ο ένας μετά από τον άλλο, υπέκυπταν στο «μοιραίο». Και σήμερα πόλεμος είναι αυτό που γίνεται και καλύπτεται με τον οικονομικό μανδύα. Και σήμερα η Ελλάδα μετρά απώλειες στους κόλπους της κοινωνίας, σύμφωνα με τα στοιχεία, τα οποία δεν τολμούν να αμφισβητήσουν ούτε καν οι νέες δυνάμεις του Άξονα. Οι δυνάμεις αυτές όμως αντί να υποχωρήσουν και να κρυφτούν από μόνες τους στους υπονόμους της Ιστορίας, εκεί δηλαδή που πραγματικά ανήκουν, αντιδρούν λυσσαλέα με όρους νέας Ιεράς Συμμαχίας.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Πάντα γινόταν και θα γίνεται, όπως άλλωστε θα εξακολουθήσει να υφίσταται το Καλό και το Κακό σε έναν κόσμο που δεν είναι αγγελικά πλασμένος. Στην σημερινή συγκυρία οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες και η Αριστερά στην Ελλάδα καλείται να πράξει το ιστορικό της καθήκον. Στο πλευρό της στέκονται οι σύμμαχοί της, σύσσωμες οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, οι οποίες δημιουργούν ένα πλατύ κοινωνικό μέτωπο υπεράσπισης του λαού και της χώρας.
Η διάκριση των γραμμών, των δύο πολιτικών επιλογών, είναι πια ξεκάθαρη τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη και οι πάντες βρίσκονται σε διάταξη μάχης. Της πιο κρίσιμης μάχης μετά από τον Β’ ΠΠ. Οι καμπάνες της Ιστορίας ηχούν και καλούν σε γενικό προσκλητήριο. Οι νέες δυνάμεις του Άξονα και της Ιερής Συμμαχίας, μαζί με τους συμμάχους τους – ορατούς και αοράτους -  ευρισκόμενες σε πανικό διαισθάνονται την ήττα τους και προσπαθούν με κάθε τρόπο να διασπάσουν το ευρύ μέτωπο αντίστασης. Δεν πρέπει να τα καταφέρουν και δεν θα τα καταφέρουν.
Κοντολογίς, στην Ελλάδα, στην οποία είναι στραμμένα ξανά τα βλέμματα όλου του κόσμου, στις 25 Ιανουαρίου γίνεται η αρχή και συγκρούονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Η χώρα αποχαιρετά οριστικά και αμετάκλητα την ολιγαρχία της διαφθοράς, της διαπλοκής και τους εκπροσώπους των ντόπιων και ξένων αφεντάδων και ανοίγει πανιά για την Δημοκρατία, την Αξιοπρέπεια και την Δικαιοσύνη. Η μάχη δεν θα είναι εύκολη, αλλά θα δοθεί και θα είναι νικηφόρα. Ο ελληνικός λαός, ενωμένος, αλλάζει την σελίδα και αυτό θα ωφελήσει και την ίδια την Ευρώπη, η οποία αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση κινδυνεύει με οριστική διάλυση. Η χρονιά αυτή θα είναι όμορφη και η ιστορική πολιτική αλλαγή σύντομα θα είναι γεγονός. Οι λόγοι είναι 2015. Ίσως και περισσότεροι…

periodista

Αγιάννηδες και Ιαβέρηδες στην πραγματική ζωή

«Ελλάδα, χώρα τυφλή στην κοινωνία…»
Αρθρογράφος: Χρήστος Κάτσικας
Ο Ματέους  Φ. είχε έρθει στο Εσπερινό Γυμνάσιο Καλλιθέας κάποιο Σεπτέμβριο πριν μερικά χρόνια και γράφτηκε στη Α' Γυμνασίου. Ήταν ένα αδύνατο παιδί από την Αλβανία, κοντά στα δεκαέξι. Στην αρχή του σχολικού έτους ερχόταν με μικρή καθυστέρηση την πρώτη ώρα και αναγκάστηκα να του κάνω παρατήρηση. Εκεί έμαθα ότι εργαζόταν σε πρατήριο βενζίνης και ότι το αφεντικό δεν τον άφηνε να φύγει στο ωράριό του αν είχε δουλειά.
Μου εξήγησε, κλαίγοντας σχεδόν, ότι δεν ήθελε να αργεί, ότι του άρεσε πολύ το σχολείο και ότι δεν τολμούσε να πει στο αφεντικό να τον αφήνει να σχολάει στην ώρα του. Χρειαζόταν τη δουλειά, χρειάζονταν τα χρήματα, ήταν, ήδη,  σε τόσο μικρή ηλικία  υπεύθυνος για τη συντήρηση άλλων μελών της οικογένειάς του, του πατέρα του που ήταν σακατεμένος και της μάνας του που δεν έβρισκε συχνά δουλειά, στα σπίτια που καθάριζε. Μου είπε κι άλλα ο Αντρέα, αλλά κυρίως μού έδωσε να καταλάβω στην πράξη τι σημαίνει να είσαι μετανάστης.
Από τότε με το παιδί αυτό γίναμε φίλοι. Ίσως γιατί έμοιαζε να ζωντανεύει εκείνον τον Ρεμί, το έρημο και έκθετο παιδί στο «Χωρίς Οικογένεια», βιβλίο που στοίχειωσε τα παιδικά μου χρόνια. Ζωντάνευε μπροστά μου τα «κολασμένα παιδιά» των μυθιστορημάτων μιας άλλης εποχής που πριν ακόμη κοπεί η κορδέλα των εγκαινίων της παιδικής τους ηλικίας έσερναν μια μπάλα κανονιού δεμένη στα πόδια.
 Τα ελληνικά του δεν ήταν καλά και προσπαθούσα λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι να εξηγήσω το μάθημα με πιο λίγα λόγια και πιο απλά για να καταλάβει αυτός και άλλα τέσσερα αλβανόπουλα που είχε η τάξη. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός της προσπάθειας που κατέβαλε ο Κάπο να καταλάβει, να μάθει...
Κάποια μέρα ανοίξαμε μια κουβέντα μέσα στην τάξη με την ευκαιρία ενός άλλου Αλβανού μαθητή - που δεν είχε κλείσει ούτε τα δεκαπέντε - ο οποίος το προηγούμενο βράδυ την είχε περάσει στο κρατητήριο επειδή δεν είχε μαζί του τα χαρτιά του. Μου ήρθε στο μυαλό ο γιος μου που βρίσκεται στην ίδια ηλικία και αμέσως ανακοίνωσα φωναχτά τη σκέψη μου ότι μου φαινόταν τρομερό και παράνομο να κρατήσουν ένα παιδί για ένα ολόκληρο βράδυ στη φυλακή, επειδή δεν είχε μαζί του τα χαρτιά του.
Τότε φωνές και πικρά χαμόγελα γέμισαν την αίθουσα. Αυτό που θεωρούσα εγώ απίθανο και τρομερό, ήταν μια συχνή πραγματικότητα για αρκετούς αλλοδαπούς μαθητές μου. Στις διηγήσεις τους ξεδιπλώθηκαν όλα. Συλλήψεις, εξευτελισμοί, ξύλο, βραδιές στα κρατητήρια αλλά και απελάσεις ήταν γραμμένα στο βιογραφικό τους. Τα φτωχοντυμένα και αδύναμα διαολάκια που προσπαθούσα να τους μάθω ελληνικά και με αγαπούσαν σαν πατέρα τους τα είχαν περάσει όλα.
     Με τον Ματέους  κάναμε πολλές συζητήσεις μέσα στην τάξη και στα περιθώρια των διαλειμμάτων. Προσπαθούσα να του οικοδομήσω την εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στους ανθρώπους. Προσπαθούσα να τον πείσω ότι είναι αξιέπαινος που μπορεί να δουλεύει και να σπουδάζει ταυτόχρονα και μάλιστα με επιτυχία, ότι έχει αποδείξει πως μπορεί να παλεύει και να κερδίζει στη ζωή του, ότι αν ήθελε μπορούσε να πάει και στο Λύκειο και να πετύχει την είσοδό του στο Πανεπιστήμιο. Προσπαθούσα με κάθε τρόπο να του δείξω την εκτίμησή μου για να σηκώσει πάλι τις γερμένες πλάτες του και μαζί τους την αξιοπρέπεια που του είχαν ποδοπατήσει. «Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε, Ματέους, σήκωσε επιτέλους το κεφάλι σου. Τα καταφέρνεις παλικαρίσια στη ζωή σου, έχεις κερδίσει την εκτίμηση των ανθρώπων, μην αφήνεις κανέναν να σε τσαλαπατάει…»
Τι τα ήθελα…
    Περάσανε τα χρόνια και ο Ματέους τελείωσε το Γυμνάσιο, συνέχισε στο Λύκειο, η επαφή μας έγινε σιγά σιγά αραιότερη, κυρίως μιλούσαμε στο τηλέφωνο. Σε μια τελευταία μας επαφή με ενημέρωσε ότι ζούσε πλέον μόνος, ότι οι γονείς του είχαν επιστρέψει στην Αλβανία, ότι εδώ και μερικούς μήνες έχασε τη δουλειά του και δυσκολεύεται να βρει άλλη δουλειά.
    Πριν λίγες μέρες, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ένας παλιότερος μαθητής μου ο Αρτούρος, φίλος του Ματέους. «Κύριε πιάσανε τον Ματέους και θα τον δικάσουν …». Τα υπόλοιπα λόγια του Αρτούρο ήταν σαν δελτίο τύπου: «Ο Ματέους Φ. συνελήφθη στις 29 Ιούλη, όταν διαπληκτίστηκε με αστυνομικό που τον σταμάτησε γιατί δεν είχε  ανανεώσει την άδεια παραμονής του. Ο Αντρέα ξυλοκοπήθηκε στο αστυνομικό τμήμα … μετά τη σύλληψή του, όμως, αν και υπέστη σοβαρές βλάβες από τον ξυλοδαρμό, αντιμετωπίζει πληθώρα κατηγοριών και συγκεκριμένα: Αντίσταση και απείθεια κατά της Αρχής, προσβολή συμβόλων του ελληνικού κράτους, απλή και επικίνδυνη σωματική βλάβη, απειλή κατά συρροή, απρόκλητη φθορά ξένης ιδιοκτησίας, βλασφημία και εξύβριση κατά συρροή.
Είδα ένα φάντασμα μέσα σε εκείνο άθλιο κελί. Ένα φάντασμα κουρελιασμένο που κρατιόταν με δυσκολία στα πόδια του.
Ένας ολόκληρος κόσμος σαπίζει και δεν μπορούν, οι ευαγγελιστές του κέρδους, να δώσουν διέξοδο. Γιατί οργανώνουν την οικονομία, την κοινωνία και τον πολιτισμό πάνω στους βωμούς του υπέρτατου κέρδους καταστρέφοντας μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, όλο το ανθρώπινο δυναμικό, σαπίζοντας την ίδια την ιστορική και κοινωνική πλευρά των ανθρώπων.
Oι Άθλιοι των Παρισίων δεν είναι μακριά όπως νομίζουν ορισμένοι. Όλο και περισσότερο πολλαπλασιάζονται οι εκτός των τειχών και οι Aγιάννηδες που γεννιούνται πλέον μαζικά απέναντι στους Iαβέρηδες του συστήματος. Aκόμα και όταν τα βήματα που ακούγονται δεν έχουν παρά μόνο το ουρλιαχτό των ανθρώπων που συντρίβονται, είναι βέβαιο, είναι φανερό, πως στα σπλάχνα αυτής της εποχής κυοφορούνται αλλαγές, κοινωνικές στροφές και εκτυφλωτικές φλόγες.

 http://www.alfavita.gr

To Der Spiegel τα ψάλει στη Μέρκελ για την Ελλάδα

 

Δριμεία κριτική στην Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ για τις παρεμβάσεις και τις προεκλογικές απειλές στην Ελλάδα, ασκεί με δημοσίευμα του δημοσιογράφου Γιάκομπ Άουγκσταϊν, το γνωστό γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.

 Αναδημοσίευση από την Deutsche Welle
 «Ποιος κυβερνά σε μια δημοκρατία;», αναρωτιέται ο δημοσιογράφος. «Ο λαός ή το κεφάλαιο; Απλό το ερώτημα, θα έλεγε κανείς. Γιατί αυτό που διαφοροποιεί τη δημοκρατία από τη δικτατορία είναι οι εκλογές. Η Δύση είναι περήφανη γι΄ αυτό. Εκτός κι αν υπάρχει απειλή ο λαός να ψηφίσει αριστερό κόμμα. Τότε το δημόσιο δελτίο ειδήσεων της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης Tagesthemen εξοργίζεται με τη δημοκρατία των Ελλήνων (σσ. και σχολιάζει): ‘Και πάλι θέλουν να ψηφίσουν!΄.
Η δε Bild γράφει: «Η Άγκελα Μέρκελ δεν θα πρέπει να το δεχτεί αυτό’, αλλά να καταστήσει σαφές στους Έλληνες ‘τι περιμένει δικαίως η Γερμανία από μια μελλοντική ελληνική κυβέρνηση’. Προφανώς πρέπει να έχεις χρήματα για τη δημοκρατία. Και οι Έλληνες είναι χρεοκοπημένοι. Θα έπρεπε λοιπόν να αφήσουν τις εκλογές. Μα τι θράσος!», γράφει σκωπτικά ο Γ. Άουγκσταϊν.
Αντιθέτως, όπως τονίζει ο γνωστός γερμανός δημοσιογράφος, «η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει αχτίδα ελπίδας για τη δημοκρατία στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια της ευρωκρίσης η δημοκρατία στην Ευρώπη έχει λάβει έναν αυταρχικό χαρακτήρα».
«Ο Τσίπρας δεν είναι παρανοϊκός»
Εκτενείς είναι οι αναφορές του στον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας ότι «δεν πρόκειται για κάποιον παρανοϊκό». Δεν θέλει να βγει από την ΕΕ, ούτε θέτει εν αμφιβόλω το ευρώ. Θέλει όμως να σπάσει το βίαιο δόγμα της λιτότητας το οποίο επέβαλαν Ευρώπη και ΔΝΤ στη χώρα του. Θέλει να αυξήσει τους φόρους, να εισαγάγει κατώτατο μισθό, να δώσει κουπόνια φαγητού στους φτωχούς και να παράσχει δωρεάν υγειονομική περίθαλψη στους ανέργους. Αυτή είναι η Ευρώπη. Από τις απαιτήσεις του ξεχωρίζει απλώς μία: το κούρεμα του χρέους. Είναι όντως επαναστατικό, αλλά αναγκαίο. Η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από τα χρέη της. Η αποπληρωμή τους δεν είναι δυνατή».
Όπως σημειώνει ο Γιάκομπ Άουγκσταϊν, ο ίδιος δεν διαφωνεί με τη λογική των περικοπών, «όποιος όμως κάνει περικοπές σε περιόδους κρίσης, έχει τελειώσει. Υπήρξαν προειδοποιήσεις. Εντούτοις η Άγκελα Μέρκελ και οι ιδεολόγοι στην καγκελαρία δεν ήθελαν να παραδεχθούν ότι μπορεί να μιλάμε για προϋπολογισμούς κρατών, ωστόσο αυτοί δεν μπορούν να εξυγιανθούν στη βάση υπολογισμών της σουηβής νοικοκυράς».
Η Μέρκελ δεν έχει όραμα
 «(…) Γιατί αφήνουν τους Έλληνες να υποφέρουν; Ως τιμωρία για τις αμαρτίες του παρελθόντος; Για να φοβηθούν άλλες χώρες με μεγάλα χρέη; Για να μπορεί η Άγκελα Μέρκελ να λέει στους ψηφοφόρους της ότι δεν υπάρχουν γερμανικά χρήματα για τεμπέληδες νοτιοευρωπαίους;».
Σύμφωνα με τον Γιάκομπ Άουγκσταϊν, το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι «από την αρχή της ευρωκρίσης η Μέρκελ ακολουθεί μια σουρεαλιστική στρατηγική, σύμφωνα με την οποία, θέλουμε να διατηρήσουμε την νομισματική ένωση, γιατί οι εξαγωγές μας επωφελούνται από αυτή και επειδή φοβόμαστε τις πολιτικές συνέπειες της κατάρρευσης. Ωστόσο δεν θέλουμε να υλοποιήσουμε τη βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του κοινού νομίσματος, που είναι η πολιτική ένωση».
«Η έλλειψη οραμάτων της Μέρκελ, η οποία στην γερμανική εσωτερική πολιτική εκλαμβάνεται ως προτέρημα -τόσο μίζερη είναι η γερμανική εσωτερική πολιτική- οδηγεί την Ευρώπη στην καταστροφή. Από κοινού με τον γάλλο πρόεδρο, ο Χέλμουτ Κολ θα είχε προτείνει προ πολλού ένα 10ετές σχέδιο για τη δημοσιονομική ένωση».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γιάκομπ Άουγκσταϊν είναι εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας Der Freitag ενώ έχει εργαστεί στο παρελθόν για την Süddeutsche Zeitung και την Zeit.

thepressproject

Ο καλικάντζαρος Αντώνης και ο καλικάντζαρος Βαγγέλης

του Κώστα Βαξεβάνη
Βγαίνουν λέει τέτοιες μέρες οι καλικάντζαροι στη γη. Δεν ξέρω αν έχουν ονόματα οι καλικάντζαροι, αλλά ας πούμε πως έναν τον λένε Αντώνη και τον άλλο Βαγγέλη. Όλο το χρόνο είναι χωμένοι στα βάθη της γης και σύμφωνα με την παράδοση πριονίζουν το δέντρο που τη στηρίζει. Κόβει από τη μία η Αντώνης, κόβει από την άλλη ο Βαγγέλης. Μεγάλη καταστροφή. Σχεδόν έχουν ολοκληρώσει τη ζημιά, όταν αποφασίζουν για λίγο να βγουν από τα έγκατα στην επιφάνεια.
Τριγυρνάνε στα σοκάκια, στα γεφύρια, στους δρόμους και τα αεροδρόμια που έφτιαξε ο Μπόμπολας, και αγριεύουν τον κόσμο. Οι άνθρωποι φοβούνται μην τυχόν και συναντήσουν όλα τα κακά που ακούνε πως φέρνουν μαζί τους οι καλικάντζαροι. Για κάποιο λόγο δεν φοβούνται την περίοδο που στα έγκατα της γης την καταστρέφουν γιατί δεν τους βλέπουν, αλλά την περίοδο που πάνω στη γη σπέρνουν τον φόβο. Στην πραγματικότητα τον φόβο για τον φόβο που μπορεί να νοιώσουν.
Οι άνθρωποι έχουν μάθει να φοβούνται περισσότερο αυτό που μπορεί να συμβεί από το κακό που τους έχει συμβεί. Όσο πιο αόριστος είναι ο φόβος, όσο πιο αδικαιολόγητος, τόσο μεγαλύτερος. Έτσι φοβούνται τον καλικάντζαρο Αντώνη και τον καλικάντζαρο Βαγγέλη.
Οι καλικάντζαροι το ξέρουν αυτό και όσο καιρό είναι στη γη καταφέρνουν να κάνουν τον κόσμο να φοβάται γενικά. Και έτσι να ξεχνάει πως αυτό που πρέπει να φοβάται δεν είναι όσα κάνουν οι καλικάντζαροι στην επιφάνεια, αλλά στο βάθος, στα έγκατα όπου προσπαθούν να καταστρέψουν τα πάντα, τη βάση της ζωής.
Αλλά αργά ή γρήγορα οι καλικάντζαροι φεύγουν, όσο φόβο και αν σκορπίσουν.
Η παράδοση λέει πως φεύγουν στις 6 Ιανουαρίου. Φέτος ακούγεται πως θα φύγουν μερικές μέρες αργότερα, αλλά θα φύγουν. Στις 25 Ιανουαρίου.

koutipandoras

Η Βρετανία εξοφλεί χρέη του 18ου αιώνα και η Γερμανία μας χρωστάει το κατοχικό δάνειο!

Μία αναπάντεχη είδηση έρχεται από τη Βρετανία. Ο Τζόρτζ Όσμπορν, καγκελάριος του Τμήματος Διαχείρισης Χρέους (Exchequer), ανακοίνωσε ότι το 2015 η χώρα του θα αποπληρώσει μέρους του χρέους της από τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι προτίθεται να εξοφλήσει τα ομόλογα για χρέη που συσσωρεύτηκαν κατά τον 18o και 19ο αιώνα!
του Γιώργου Ρωμαίου
Με ένα συνολικό χρέος κοντά στα 1,4 τρις στερλίνες ο δανεισμός της Βρετανίας ήταν τεράστιος διαμέσου των αιώνων. Έστω με μεγάλη καθυστέρηση, εξόφλησε πλήρως το δάνειο που είχε λάβει από τις ΗΠΑ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τον Φεβρουάριο θα εξοφληθούν τα Εθνικά Πολεμικά Ομόλογα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αξίας 218 εκ. στερλινών και τον Μάρτιο τα ομόλογα που κατέχουν 158.000 άτομα από πολεμικό δάνειο του 1932 συνολικής αξίας 1,9 δισ. στερλίνες…
Η αναλγησία των Γερμανών…
Έναντι αυτής της πολιτικής ευαισθησίας των Βρετανών, έστω και καθυστερημένα, απέναντι στους δανειστές τους, κράτη και πολίτες, εμείς οι Έλληνες, τα θύματα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι στην αναλγησία των Γερμανών.
Όταν εγκατέλειψαν την Ελλάδα, μετά την ήττα στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, άφησαν πίσω μια χώρα κατεστραμμένη και εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Και ένα μεγάλο χρέος από το δάνειο που έλαβαν από την Τράπεζα της Ελλάδος, με εξαναγκασμό, για να καλύψουν τις ανάγκες των στρατευμάτων στην Ελλάδα και στην εκστρατεία στην Αφρική!
Όμως η ηττημένη και κατεστραμμένη από τον Πόλεμο Γερμανία σήμερα, με την οικονομική της ισχύ, κυβερνά την Ευρώπη των νικητών! Και αρνείται κάθε συζήτηση για την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου. Ή έστω και σταδιακή εξόφληση του θα ανακούφιζε τον Ελληνικό λαό από τις δραματικές συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που η ίδια η Γερμανία επέβαλε.
Όταν στον Πόλεμο οι Γερμανοί ανάγκασαν την Ελλάδα να τους δανείσει για να καλύψουν τις δαπάνες κατοχής του Λαού της που πέθαινε από την πείνα δεν υπήρχε δυνατότητα άρνησης. Μας είχαν βάλει το πιστόλι στον κρόταφο…
Όταν μετά την κρίση του 2008 η Ελλάδα αναγκάστηκε, το 2010, να προσφύγει σε δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Ενωση η Γερμανία επέβαλε το δικό της δόγμα: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε»!
Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;
Την απάντηση έχει δώσει ο Γερμανός καθηγητής, Albert Ritschf, στο Spiegel: «Απολύτως αδικαιολόγητη».Και εξηγεί: «Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.
»Εζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας.Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησίας της και τη θέση του Δασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ,οι οποίες μετά τον Α΄και Β΄Πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά.Αυτό δεν το θυμάται κανείς».
Η Περιπέτεια του κατοχικού δανείου
Το κατοχικό δάνειο από αναγκαστικό κατέστη συμβατικό με τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών, οι οποίοι είχαν αποδεχθεί ότι η εξόφληση θα γινόταν σε σταθερό νόμισμα μέχρι το 1944 και στη συνέχεια η οφειλή θα ήταν έντοκη.
Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε δώσει εντολή και άρχισε η εξόφληση.Από το 1942 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944 είχαν καταβληθεί δεκαεννέα δόσεις.Ο 1964 ο επί κατοχής πληρεξούσιος του Ράϊχ στην Ελλάδα Αλντερμπουργκ, με γραπτό μήνυμα του στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, είχε αναφέρει ότι η οφειλή της Γερμανίας στην Ελλάδα από το δάνειο ανέρχονταν σε 200 εκ. χρυσά μάρκα, δηλαδή σε 400 εκ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα.
Από διεκδίκηση σε διεκδίκηση
Από τη Διάσκεψη Ειρήνης το 1946 η Ελλάδα επεχείρησε να θέσει μαζί με τις διεκδικήσεις για πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις και το θέμα του κατοχικού δανείου. Δεν μετείχε, όμως, η Γερμανία διότι ήταν διηρημένη. Όταν η Ελλάδα επικύρωσε το 1952 τον τερματισμό του πολέμου με τη Γερμανία διατύπωσε την επιφύλαξη ότι αυτά τα ζητήματα θα ρυθμίζονταν με την υπογραφή της οριστικής συνθήκης από τη Γερμανία.
Ακόμη και η Συμφωνία του Λονδίνου για την ρύθμιση χρεών και αποζημιώσεων άφηνε παράθυρο για οριστική ρύθμιση μετά την ενοποίηση της Γερμανίας. Ο Κολ, όμως, αρνήθηκε να ανοίξει ακόμη και συζήτηση. Από τότε η Ελλάδα έθετε το θέμα σε διμερείς συναντήσεις και μονίμως η απάντηση ήταν αρνητική. Η πρώτη ανακίνηση έγινε από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1964. Η απάντηση ήταν ότι το 1958 η κυβέρνηση Καραμανλή παραιτήθηκε από τις αξιώσεις για το κατοχικό δάνειο με αντάλλαγμα δάνειο 200 εκ.μάρκων…
Ο καθηγητής, Άγγελος Αγγελόπουλος, ερεύνησε όλα τα σχετικά αρχεία και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καταγραφή της παραίτησης. Οι Γερμανοί απάντησαν ότι ήταν προφορική και μυστική! Ακολούθησαν και άλλες παρεμβάσεις ή μάλλον υπενθυμίσεις χωρίς βέβαια αποτέλεσμα. Όλες οι κυβερνήσεις απέφευγαν την αντιπαράθεση.
Η τελευταία προσπάθεια
Το 1997 το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς εκδίκασε προσφυγή συγγενών 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου. Την πρωτοβουλία είχε αναλάβει ο αείμνηστος δικηγόρος,νομάρχης τότε Βοιωτίας, Γιάννης Σταμούλης.
Με την απόφαση απορρίφθηκε η άποψη των Γερμανών περί ετεροδικίας και συνεπώς τα ελληνικά δικαστήρια είχαν αρμοδιότητα να αποφασίζουν για τις αποζημιώσεις. Το θέμα θα φθάσει με πρωτοβουλία της Γερμανίας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης,στο οποίο εκπροσωπήθηκε και η Ελλάδα. Η απόφαση εκδόθηκε τον Φεβρουάριο 2012 και δικαίωσε την Γερμανία. Συνεπώς μηνύσεις ή αγωγές από θύματα των Ναζί πρέπει να κατατίθενται σε γερμανικά δικαστήρια…
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι το θέμα παραμένει ανοικτό και αποφάσισε να συγκροτήσει ομάδα εργασίας για να ερευνήσει τα αρχεία του Γενικού Λογιστηρίου. Η έκθεση θα έπρεπε να παραδοθεί σε Διακομματική Επιτροπή της Βουλής μέχρι 31 Οκτωβρίου 2014. Στις 23 Οκτωβρίου  2014 οι συντονιστές της ομάδας εργασίας κατέθεσαν στην Επιτροπή ότι συγκέντρωσαν 45.000 έγγραφα από το υπουργείο Εξωτερικών, 761 φακέλους του Γενικού Λογιστηρίου και 5.000 έγγραφα από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Και ανέπτυξαν την μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των αξιώσεων για αποζημιώσεις.
Με το υλικό αυτό και τη μεθοδολογία μπορεί να προσδιοριστούν και οι απαιτήσεις για το κατοχικό δάνειο,το οποίο δεν συσχετίζεται με τις αποζημιώσεις. Όταν η Γερμανία διεκδικούσε τη διαγραφή χρεών, προπολεμικών και μεταπολεμικών, το 1953 στο Λονδίνο, ο Αντενάουερ προέβαλε ως επιχείρημα ότι δεν πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο το «οικονομικό θαύμα» της νεαρής δημοκρατίας!
Τώρα που η Ελλάδα βυθίζεται στην ύφεση,την ανεργία και τη φτώχεια η Γερμανία ηγείται του στραγγαλισμού της… Και ξεχνά ότι το δικό της «οικονομικό θαύμα» πληρώθηκε και με τα χρωστούμενα στην Ελλάδα από το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις που πλησιάζουν το σημερινό χρέος προς τη Ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Οφειλέτες και αγνώμονες οι Γερμανοί και με συμπεριφορά ηγεμόνα προς υποτελείς!

* Ο δημοσιογράφος Γιώργος Ρωμαίος είναι συγγραφέας του τετράτομου έργου «Η Περιπέτεια του Κοινοβουλευτισμού στην Ελλάδα», «Η Ελλάδα των Δανείων και των Χρεοκοπιών», «Από τον Όθωνα στην καγκελάριο Μέρκελ» και «Η Ευρώπη και η Ελλάδα-από την κρίση στην ελπίδα». Κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη.

tvxs

Λαμογιστάν... τέλος!

Θα γυρίσει ο τροχός, το υπόλοιπο το ξέρετε...

του Γιώργου Κυρίτση
Ο χρόνος που μεσολαβεί από τη στιγμή που κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ θα αναφέρει ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα φορολογήσει τον μεγάλο πλούτο, μέχρι να πέσουν πέντε επάνω του να τον φάνε ουρλιάζοντας “πείτε μας πού τοποθετείτε τον μεγάλο πλούτο”, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένας νέος ακριβέστερος ορισμός του dt. Σήμερα που η τεχνολογία έχει αφήσει πίσω της την αναλογική εποχή, η ταχύτητα με την οποία πάλλονται οι φωνητικές χορδές και τεντώνονται οι φλέβες στο λαιμό των αγανακτισμένων από μια τέτοια ανήκουστη θέση μπορεί πλέον να καταγραφεί από τα ευαίσθητα επιστημονικά όργανα, αυτά που ανίχνευσαν το ίδιο το σωματίδιο του Χιγκς.
Φυσικά, οι “ερωτώντες” δεν εκφράζουν ειλικρινή απορία αλλά ιερή αγανάκτηση. Βλέπετε, το να πληρώσουν οι φτωχοί τα γαμησιάτικα των πλουσίων ήταν και παραμένει το βασικό μέλημα των πολιτικών τους εκπροσώπων που κυβερνούν τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Εάν αφηνόταν χρόνος στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσαν απλώς να υπενθυμίσουν ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει βάλει τον πήχη του πλούτου στις 42.000 ευρώ με φορολόγηση από το πρώτο ευρώ και από το πρώτο τετραγωνικό ακίνητης περιουσίας, ακόμη κι αν πρόκειται για ένα γκράβαρο χωρίς πραγματική αξία. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτά τα θέματα είναι πιο κιμπάρης από τη συγκυβέρνηση. ..
Τη φιλοσοφία της κυβέρνησης είχε εκφράσει μέσα στην αγαθότητα ή τον κυνισμό του ο Γιάννης Στουρνάρας. “Θα φορολογηθούν όλοι” είχε πει “για να πληρώσουν όλοι λιγότερα”, κλωτσώντας επιδεικτικά στα μούτρα μέχρι να ματώσει την έννοια της προοδευτικής φορολόγησης. Για να μην αναγκαστούν δηλαδή να σπάσουν κάνα ομόλογο ή να φέρουν κάνα ελβετικό φράγκο πίσω στην Ελλάδα οι πλούσιοι, θα πρέπει να πληρώσουν οι φτωχοί, οι άνεργοι, αυτοί που ήδη πληρώνουν και πάντα πλήρωναν τον λογαριασμό.
Δεν χωράει αμφιβολία ότι η ελληνική αστική τάξη, η υποτιθέμενη ελίτ, είναι λούμπεν και στερείται πατριωτισμού. Τυλίγονται τη γαλανόλευκη αλλά με τα λεφτά τους δεν παίζουν. Δεν χρειαζόταν να μας το πουν κατάμουτρα η Λαγκάρντ κι ο Σόιμπλε. Ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ, πούλησε τη γαλακτοβιομηχανία του, έστειλε τα λεφτά στην Ελβετία και το παίζει μαικήνας των Τεχνών και των Γραμμάτων. Ο Κόκα Κόλας, έστειλε τα εργοστάσια στη Βουλγαρία και τη φορολογική έδρα στο Λουξεμβούργο εκεί που ο κ. Γιούνκερ φιλοξενεί όλους τους φοροφυγάδες με τιμές αρχηγoύ κράτους και με όλα τα κομφόρ. Ο άλλος μας φόρτωσε το σαπάκι που λέγεται eurobank να το ανακεφαλαιοποιήσουμε αλλά τα λεφτά για να αποκτήσει κοψοχρονιά το Ελληνικό τα βρήκε. Ο τραπεζίτης-περιπτεράς απέκτησε την Αγροτική Τράπεζα κι έγινε συστημικός, κάτι σαν να αγοράζει ο Ατρόμητος τη Manchester United... Ο Κουροπαλάτης και ο Δημοτικός Σύμβουλος Πειραιά αποκαλούν δημοσίως “ιτς άδερ” “δολοφόνο”, “έμπορο ηρωίνης” και “λαθρέμπορο” και ουδείς ασχολείται. Η δυναστεία των ορεσίβιων εφοπλιστών και πετρελαιάδων από τη λεβεντογέννα Κρήτη που διαθέτει Ι.Χ. κανάλια, υπουργούς και κόμματα νομίζει ότι θα γίνεται πάντα το δικό της. Ο Μr. Eθνικοί Δρόμοι αποζημιώνεται για διαφυγόντα κέρδη από τα διόδια που δεν έχουν πλέον κίνηση. Κανένας άλλος άνθρωπος που να έχει μαγαζί ή μικρή επιχείρηση δεν αποζημιώθηκε επειδή έπεσε η δουλειά λόγω κρίσης. Τα golden boys που έφαγαν τα λεφτά του κόσμου -250 εκατομμύρια πληρωμένα χαράτσια της ΔΕΗ- με δικηγόρο πριν τον Βορίδη τώρα τον Μπαλτάκο, έκαναν το πάρτι της χρονιάς στη Μύκονο. Χρωστάνε όλοι τα μαλλιοκέφαλά τους στο δημόσιο και δεν πληρώνουν φράγκο γιατί έτσι γουστάρουν. Γι' αυτό δεν χτυπιέται η φοροδιαφυγή, γιατί κυβερνούν οι φοροφυγάδες.
Μπορεί να είναι λούμπεν αλλά δεν είναι χαζοί, ξέρουν να κρύβουν τα λεφτά τους. Και η καλύτερη καβάτζα για τα χρήματα των πλουσίων δεν είναι ούτε η Ελβετία ούτε οι off shore, είναι να τα κρύβουν μέσα στα χρήματα των κανονικών ανθρώπων. Αυτό που λένε είναι ότι “Άν μου κουρέψεις το δικό μου ομόλογο θα πάρω μαζί κι εκείνο των ασφαλιστικών ταμείων”. Αν τολμήσει δε κανείς να μιλήσει για πάταξη της φοροδιαφυγής, τα μόνα παραδείγματα τα οποία θα προβάλουν τα κανάλια τους θα είναι “ένας αλουμινάς στο Μενίδι που δεν έκοβε ΦΠΑ” κι ένας “υδραυλικός που έφτιαξε το καζανάκι και δεν έδωσε απόδειξη”. Φυσικά υπάρχει στην Ελλάδα πρόβλημα φορολογικής συνείδησης και είναι σοβαρό αλλά το ψάρι βρωμάει πάντα από το κεφάλι.
Οι μέρες της αφθονίας τους, όμως, είναι πλέον μετρημένες, όχι μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και προσαρμογής με το ευρωπαϊκό κεκτημένο (η Ελλάδα είναι ουραγός στους άμεσους και πρωταθλήτρια στους έμμεσους φόρους) αλλά και γιατί δεν γίνεται αλλιώς...
Επειδή όμως πρέπει να απαντηθεί και το περιβόητο “Πού θα βρείτε τα λεφτά;”, απαντάμε “Θα τα πάρουμε από τους πλούσιους, θα πάρουμε πίσω τα κλεμμένα.”
Θα γυρίσει ο τροχός, το υπόλοιπο το ξέρετε...
- Καλή χρονιά!
- Φτου ξελευτερία για όλους!

 http://left.gr από protagon