«Επιχείρηση ασφυξία»: Ο μεγάλος πόλεμος του Αλέξη Τσίπρα

TVXS Ανάλυση


Από τη «νέα εποχή» έως την «αντιμνημονιακή παρένθεση» μπορεί και να είναι μια ανάσα δρόμος. Ο Αλέξςη Τσίπρας το γνωρίζει αυτό πολύ καλά. Κι αν πέρασε τον πρώτο «κάβο»,  με το χθεσινό του διάγγελμα κήρυξε απλά τη γενική επιστράτευση για τους μεγάλους πολέμους που έρχονται.
Οι αριθμοί, οι παίκτες, οι συμμαχίες και τα χρονοδιαγράμματα δείχνουν ξεκάθαρα και τη μεγάλη εικόνα και τον δρόμο: Η πρώτη, νέα αναμέτρηση έρχεται κιόλας την Δευτέρα ή την Τρίτη. Η «λίστα μεταρρυθμίσεων» του Γιάνη Βαρουφάκη δεν αναμένεται να περάσει... άβρεχτη από τους «θεσμούς». «Δεν θα μας κάνει εντύπωση εάν μας ζητηθεί... ορθή επανάληψη», έλεγε χαρακτηριστικά χθες έμπειρος κυβερνητικός παράγοντας.
Το δεύτερο, ακόμη πιο σκληρό crash test, θα παιχτεί στο τέλος Απριλίου. Τότε, στα κρατικά ταμεία θα πρέπει να εισρεύσουν οπωσδήποτε τα χρήματα – ή τμήμα έστω – της περίφημης δόσης των 7 δις. Για να γίνει η εκταμίευση θα πρέπει να αποτιμηθεί η απόδοση των μεταρρυθμίσεων που θα έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση και να δοθεί το Ο.Κ. από τους «θεσμούς».
Και η τρίτη μεγάλη μάχη – ίσως και ο ολοκληρωτικός πόλεμος πλέον – θα έρθει τον Ιούνιο. Οταν λήγει η συμφωνία-γέφυρα και θα πρέπει να κλειδώσει το «νέο συμβόλαιο» με την Ευρώπη και να μπει στο τραπέζι το θέμα του χρέους. Μόνον μέσα στον Ιούνιο, η Ελλάδα οφείλει να κάνει αποπληρωμές περίπου 2,5 δισ ευρώ στο ΔΝΤ και σε κατόχους εντόκων. Τον Ιούλιο έχουν λαμβάνειν 2 δισ ευρώ οι κάτοχοι εντόκων, μισό δις το ΔΝΤ και άλλα 2,5 δισ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τον δε Αύγουστο πρέπει να πληρωθούν 1 δισ για έντοκα και άλλα 3 δισ ευρώ στην ΕΚΤ. Αυτοί και μόνον οι αριθμοί, μαζί με τον απόλυτο έλεγχο των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ, προδιαγράφουν και την ένταση των «πυρομαχικών» του αντιπάλου. Και, απλά, επιβεβαιώνουν πως η συμφωνία της Παρασκευής στο Eurogroup δεν ήταν παρά η βαθιά ανάσα πριν παιχτεί το μεγάλο και τελικό στοίχημα.
Το πλαίσιο το έδωσε πλήρως στην ανάλυσή του το γερμανικό Spiegel: «Η προσωρινή συμφωνία», έγραψε, «για τετράμηνη παράταση του τρέχοντος προγράμματος βοήθειας για την Ελλάδα αποτρέπει μεν μια ενδεχόμενη ελληνική κρατική χρεοκοπία, αλλά αφήνει ταυτόχρονα πολλές λεπτομέρειες ανοιχτές και αναβάλλει αρκετές αποφάσεις. Λειτουργεί περισσότερο ως συμφωνία κατάπαυσης του πυρός παρά ως σύναψη ειρήνης».
Το θέμα είναι πως αυτή η κατάπαυση πυρός δεν έκλεισε με την ίδια θετική βούληση από αμφότερες τις πλευρές. «Χθες, αποτρέψαμε το σχέδιο των τυφλών, συντηρητικών δυνάμεων, μέσα και έξω από τη χώρα, να προκαλέσουν ασφυξία στην Ελλάδα στις 28 Φεβρουαρίου», είπε στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός.
Οι ίδιες συντηρητικές δυνάμεις, όμως – από τον Σόιμπλε και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα έως την... σκιώδη κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και της Συγγρού - θα κινηθούν ξανά, επάνω στο σαφές και δεδηλωμένο πλέον σχέδιο: Το σχέδιο της «αριστερής» ή «αντιμνημονιακής παρένθεσης» με όπλα την πιστωτική ασφυξία και την πολιτική ακύρωση της κυβέρνησης. Με ομήρους τις τράπεζες, κάθε μέτρο των κυβερνητικών εξαγγελιών που θα περνά από τη Βουλή θα προϋποθέτει κι έναν μικρότερο ή μεγαλύτερο Γολγοθά. Και για όσα «παγώσουν» ή δεν περάσουν θα καραδοκεί η κοινωνική και πολιτική ακύρωση της κυβέρνησης.
«Οι Έλληνες θα δυσκολευτούν να εξηγήσουν τη συμφωνία στους ψηφοφόρους τους», είπε με πλεόνασμα αλαζονικής έπαρσης ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε μετά το Eurogroup. Η μόνη απάντηση που μπορεί να δώσει ο Αλέξης Τσίπρας σ' αυτό είναι ένα «new deal» ειλικρίνειας με τους ψηφοφόρους. Αυτοί, άλλωστε, είναι και οι μοναδικοί σύμμαχοι στους οποίους μπορεί να ελπίζει στον μεγάλο πόλεμο που έρχεται...

tvxs

Τι έγινε στην πραγματικότητα στο Eurogroup

Αν περάσετε μπροστά από ένα περίπτερο θα διαπιστώστε ότι για πρώτη φορά τα πρωτοσέλιδα αριστερών και συστημικών εφημερίδων είναι σχεδόν πανομοιότυπα. Σε μια χώρα που η δημοσιογραφία θα λειτουργούσε αυτό θα σήμαινε ότι η νέα κυβέρνηση βρήκε τη λύση win-win που έψαχνε. Στην Ελλάδα όμως που τα συστημικά ΜΜΕ είναι όλα όργανα προπαγάνδας σημαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Του Κώστα Εφήμερου
Όλες οι συστημικές εφημερίδες αναφέρονται σε «έντιμο συμβιβασμό» μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας αν και ξεκινάνε από διαφορετικές αφετηρίες και βασίζονται σε διαφορετικές ερμηνείες. Τα μέσα που «συμπαθούν» το ΣΥΡΙΖΑ ακολουθούν τη γραμμή Βαρουφάκη και επικεντρώνονται σε αυτά που κέρδισε η χώρα από την διαπραγμάτευση ενώ τα άλλα που γλυκοκοιτάζουν τους ολιγάρχες πανηγυρίζουν για το αποτέλεσμα που προήλθε μετά από την οπισθοχώρηση της Ελλάδας, στην οποία είχαν επενδύσει.
Σε αυτό το κλίμα της τεχνητής αισιοδοξίας καλούμαστε τώρα όλοι μας να ελέγξουμε την κατάσταση με ψυχραιμία και χωρίς φανατισμούς. Να δούμε που βρισκόμαστε και να προσπαθήσουμε να προετοιμαστούμε για αυτά που έρχονται.
Πριν από όλα όμως πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας τρία πράγματα: α) η Ελληνική κυβέρνηση υποχώρησε ουσιαστικά και όχι μόνο λεκτικά β) ο Γιάνης Βαρουφάκης βρέθηκε χθες μπροστά στο δίλημμα της εξόδου από το ευρώ και γ) παρόλα αυτά η κυβέρνηση κατάφερε να έχει κάποια οφέλη, κάτι που δεν κατάφεραν 4 διαδοχικές κυβερνήσεις από την αρχή της κρίσης.
Τι έγινε χθες
Πριν από το προγραμματισμένο Eurogroup έλαβε χώρα μια συνάντηση στην οποία συμμετείχαν η Λαγκάρντ, ο Μοσκοβισί, ο Ντάισεμπλουμ, ο Ντράγκι, ο Σόιμπλε και ο Βαρουφάκης. Οι υπουργοί οικονομικών της Ελλάδας και της Γερμανίας δεν κάθισαν στο ίδιο τραπέζι αλλά συμμετείχαν διαδοχικά στη συζήτηση. Υποτίθεται ότι αυτή η συνάντηση έγινε με στόχο την προετοιμασία ενός κειμένου κοινής αποδοχής που θα ήταν η βάση για τη συζήτηση στο Eurogroup αλλά υπάρχουν πληροφορίες ότι η πραγματικότητα ήταν κατά τι διαφορετική.
Σύμφωνα με Έλληνα αξιωματούχο που δεν θέλει να αποκαλύψει το όνομά του η ελληνική αντιπροσωπεία βρέθηκε χθες μπροστά σε έναν ωμό εκβιασμό. Οι «εταίροι» μας ενημέρωσαν ότι σε περίπτωση που το Eurogroup δεν θα κατέληγε σε κοινή συμφωνία, από την Τρίτη η ελληνική κυβέρνηση θα υποχρεωνόταν να επιβάλλει έλεγχο στην ροή κεφαλαίων. Φαίνεται ότι είχε παρθεί απόφαση για στραγγαλισμό της ελληνικής οικονομίας με την διακοπή της χρηματοδότησης των Τραπεζών μέσω του συστήματος ELA, ενώ ακόμα περισσότερο φαίνεται ότι ο εκβιασμός είχε γίνει ήδη γνωστός στις ελληνικές συστημικές τράπεζες. Από την ΕΚΤ εκπορεύονταν πιθανώς και οι διαρροές για την προετοιμασία GREXIT.
Δεν είναι τυχαία άλλωστε η ερώητηση του γνωστού δημοσιογράφου Paul Mason του Channel 4 προς τον Γερούν Ντάισεμπλουμ στο τέλος του Eurogroup: «πως νιώθετε που κασταστράψετε σήμερα την δημοκρατία;». 
Μπροστά σε αυτό το ασφυκτικό σενάριο «Κύπρου» η ελληνική αντιπροσωπεία πήρε την απόφαση να επιδιώξει μια συμφωνία που θα της έδινε χρόνο (και μόνο χρόνο, αφού στην πραγματικότητα με την χθεσινή συμφωνία δεν εξασφαλίζει τις επιδιωκόμενες χρηματορροές).
Ο Γιάνης Βαρουφάκης επέμεινε στην απαλοιφή των συγκεκριμένων αναφορών περί μέτρων που πρέπει να λάβει η κυβέρνηση και συμφώνησε τελικά στην υποβολή τεχνικού εγγράφου εντός 48 ωρών που θα περιλαμβάνει τις προτάσεις της Ελλάδας για μεταρρυθμίσεις μηδενικού δημοσιονομικού κόστους. Παρά τις δηλώσεις Δραγασάκη - Βαρουφάκη περί «σχεδόν έτοιμης λίστας» που θα περιλαμβάνουν μέρος του ήδη υπάρχοντος μεταρρυθμιστικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ η αλήθεια είναι ότι η Τρόικα (δεν υπάρχει λόγος να την λέμε «θεσμούς» κοροϊδεύοντας τον εαυτό μας) περιμένει συγκεκριμένα μέτρα από την Ελλάδα, ίσως όχι απόλυτα κοστολογημένα.
Εντός του μαραθώνιου Κυβερνητικού Συμβουλίου σήμερα έγινε σαφές ότι η συμπλήρωση της λίστας είναι και πολύ δύσκολη και πολύ επώδυνη αφού η υπάρχουσα συμφωνία-γέφυρα περιλαμβάνει ουσιαστικό έλεγχο επί του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης, κάτι που θέτει ανυπέρβλητα εμπόδια στην εφαρμογή του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ όπως εξαγγέλθηκε από τον πρωθυπουργό κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων.
Η Ελλάδα βρίσκεται σε αχαρτογράφητα νερά και η αισιοδοξία του υπουργού οικονομικών περί «σχεδόν σίγουρου ναι» στην λίστα που θα αποσταλεί στην Τρόικα το βράδυ της Δευτέρας δεν είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Η κυβέρνησηυπολογίζει ότι οι εκπρόσωποι των ΕΚΤ, ΕΕ και ΔΝΤ δεν θα συμφωνούσαν στην αποστολή προτάσεων αν δεν ήταν έτοιμοι να την εγκρίνουν με κάποιο τρόπο αλλάδεν υπάρχει βεβαιότητα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης του προγράμματος μέχρι το τέλος Απριλίου, ενώ η κυβέρνηση θα πρέπει επιπλέον να βρει 300 εκατομμύρια ευρώ χωρίς έξωθεν βοήθεια για να καλύψει τις άμεσες ταμειακές ανάγκες του επόμενου διμήνου. Όλα αυτά την ώρα που ανεπίσημα από την ΤτΕ ακούγεται ότι τον τελευταίο καιρό έχουν φύγει από τη χώρα πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ.
Στο χθεσινό Eurogroup η Ελλάδα εκβιάστηκε και αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν άφησε τα όπλα και δεν άρχισε να τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οχυρώθηκε πιο πίσω και τώρα προσπαθεί να καθυστερήσει την προέλαση. Το μόνο που κέρδισε δηλαδή είναι λίγος χρόνος τον οποίο ιδανικά θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει προκειμένου να συζητήσει με την κοινωνία για τα ίδια διλήμματα στα οποία θα πρέπει να απαντήσει σε λίγους μήνες από τώρα. Στις πρώτες τους δηλώσεις οι Τσίπρας και Βαρουφάκης επέλεξαν να παρουσιάσουν μια εικόνα νίκης. Ας ελπίσουμε ότι και αυτή η επιλογή είναι τακτική προκειμένου να δημιουργηθεί το κλίμα στο οποίο οι Έλληνες θα είναι έτοιμοι να ακούσουν την αλήθεια και τις πραγματικές τους επιλογές.

thrpressproject

Οι πέντε λόγοι για τους οποίους η συμφωνία του Eurogroup δεν είναι μνημόνιο

Του Βασίλη Κοψαχείλη
Όταν δεν καταλαβαίνεις τα λάθη που έκανες, και εξακολουθείς να επιμένεις ότι όλα τα είχες κάνει σωστά, τότε καταλήγεις να είσαι ακόμη πιο επικίνδυνος από εκείνον που σε έβαλε στα «Μνημόνια» με σκοπό και στρατηγική.
Ο λόγος για τις δηλώσεις των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, κυρίως τις δηλώσεις της Νέας Δημοκρατίας, μετά την χθεσινή αρχική συμφωνία Ελλάδας – Eurogroup στις Βρυξέλλες.
Το μεγάλο λάθος της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι προσπάθησε λανθασμένα να αντιμετωπίσει το «Μνημόνιο», την Τρόικα και την Ε.Ε. με όρους καθαρά τεχνικό-οικονομικούς ενώ στην ουσία τα πράγματα ήταν καθαρά πολιτικά.
Βέβαια, η Νέα Δημοκρατία κλήθηκε να εφαρμόσει μία στρατηγική με όρους του 2012. Το 2015 τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά και πολύ πιο ευνοϊκά για την στροφή που επιχείρησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Η νέα Συμφωνία δεν είναι παράταση του Μνημονίου. Ας δούμε ποιες είναι οι σημαντικές και ουσιαστικές διαφορές της νέας Συμφωνίας από το Μνημόνιο.
ΕΣΠΑΣΕ Η «ΤΡΟΙΚΑ»
Μία πρώτη και σημαντική διαφορά είναι ότι η Τρόικα – ένα άτυπο χωρίς θεσμική νομιμοποίηση όργανο – τελειώνει. Με αυτό τον τρόπο η νέα Ελληνική Κυβέρνηση δηλώνει ότι «αν θέλουμε να παίζουμε θεσμικά και με τους κανόνες του παιχνιδιού, τότε τα εξωθεσμικά όργανα δεν έχουν λόγο και ρόλο ύπαρξης». Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Μέσα στο κείμενο της νέας Συμφωνίας αναφέρεται ότι η ΕΚΤ, το ΔΝΤ και η ΕΕ θα εξακολουθήσουν να έχουν τον έλεγχο της πορείας των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, όχι όμως ως σύνολο αλλά ως ανεξάρτητοι θεσμοί. ΕΚΤ, ΔΝΤ και ΕΕ έχουν διαφορετικές στοχεύσεις σε ότι αφορά την Ελλάδα, διέπονται από διαφορετικές λογικές και έχουν και διαφορετικές αλληλεξαρτήσεις. Έτσι, η Ελληνική πλευρά έχει μεγαλύτερη ευελιξία να κινηθεί ισορροπώντας ανάμεσα σε τρείς διαφορετικούς δανειστές με διαφορετικά συμφέροντα.
ΕΥΕΛΙΞΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ
Στο νέο κείμενο, Ευρώπη και Ελλάδα, ουσιαστικά συμφωνούν ότι πρέπει η χώρα να απαλλαγεί από τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος και να εξυγιανθεί. Όμως πλέον η Ελληνική πλευρά, σε συνεργασία με τους δανειστές, θα αποφασίζει τη δοσολογία και την αγωγή της εξυγίανσης και δεν θα έρχονται «πακέτο» μέτρα κοινωνικής και οικονομικής εξόντωσης να επιβάλλονται με τρόπο βάρβαρο και αντιδημοκρατικό.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΑΝΟΧΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ
H νέα Συμφωνία δίνει μία ανάσα 4 μηνών στην Ελληνική Κυβέρνηση να δείξει δείγματα γραφής για την αποτελεσματικότητα της δικής της στρατηγικής. Το σημαντικότερο είναι ότι με την νέα αυτή Συμφωνία η Γερμανία και οι υπόλοιποι Εταίροι δείχνουν το έμπρακτο ενδιαφέρον τους να δουν πραγματικά την Ελλάδα να εξυγιαίνεται και να σταθεί στα πόδια της κλείνοντας κάθε συζήτηση στα σενάρια Grexit.
ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ
Στο νέο κείμενο, η εφαρμογή του υφιστάμενου προγράμματος παίρνει άλλη μορφή, και από πιστή τήρηση του Ευαγγελίου γίνεται οδηγός δημοσιονομικής προσαρμογής όπως άλλωστε θα έπρεπε να είναι από την πρώτη στιγμή που εφαρμόστηκε το πρόγραμμα.
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΕ ΕΙΝΑΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΜΕ ΚΟΙΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ
Το νέο κείμενο δίνει τέλος στην αποικιοκρατική και οικονομιστική λογική του «Μνημονίου». Αναγνωρίζεται ότι τα προβλήματα είναι κυρίως πολιτικά και ως τέτοια θα πρέπει να λυθούν. Η Ελλάδα χρειάζεται την οικονομική στήριξη των Εταίρων της προκειμένου να συνεχίσει να παίζει αποτελεσματικά το ρόλο του φρουρού στην νότια πτέρυγα της Ευρώπης καλύπτοντας μία ζώνη ανάσχεσης από την Ρουμανία έως τις ακτές του Ισραήλ. Η υπόλοιπη Ευρώπη θέλει να δει με χαρά την Ελλάδα ως ισχυρό και εύρωστο Εταίρο της σε αυτό το μοναδικό πείραμα στην Ιστορία, την ΕΕ. Η Ευρώπη χρειάζεται την Ελλάδα όσο και η Ελλάδα χρειάζεται την Ευρώπη.
Η πολιτική σημασία της νέας Συμφωνίας είναι τεράστια. Σε ένα κόσμο που μεταβάλλεται επαναστατικά, η ΕΕ έκλεισε την πόρτα στην αβεβαιότητα και αυτό είναι ισχυρό διαβατήριο για να προχωρήσει σε ανάπτυξη συνολικά.

Πηγή: geintelligence.com

Αριστερός κάβουρας σε κυβερνητικά κάρβουνα

Εδώ σε θέλω αριστερέ κάβουρα να περπατάς στα κυβερνητικά κάρβουνα.

του Θανάση Καρτερού
Όπως και να το δει κανείς, όσοι θητεύουν στην Αριστερά έχουν τον τελευταίο καιρό ένα πρόβλημα στάσης. Κι όσο παλιότεροι τόσο χειρότερα. Τόσα χρόνια μαθημένοι στην αντιπολίτευση, στην πολεμική, στην κριτική, στη διαμαρτυρία, βρέθηκαν ξαφνικά στη συμπολίτευση. Να υποστηρίζουν την κυβέρνηση. Να στηρίζουν τον πρωθυπουργό. Να επιχειρηματολογούν όχι κατά, αλλά υπέρ. Λογικό είναι να τραμπαλίζονται, μιας και το νέο έδαφος στο οποίο πατούν είναι άγνωστο. Ανώμαλο. Και με πολλές λακκούβες.
Ο Μπρεχτ το έχει λύσει όταν πρόκειται περί ανθρώπων. Τι κάνετε όταν αγαπάτε έναν άνθρωπο; ρώτησαν τον κύριο Κόυνερ. Του φτιάχνω ένα σκίτσο, είπε, και φροντίζω να του μοιάζει. Ποιο; Το σκίτσο; Όχι, ο άνθρωπος, απάντησε ο κύριος Κόυνερ. Ωραία. Τι κάνεις όμως όταν αγαπάς μια κυβέρνηση; Κάνεις ένα σκίτσο και φροντίζεις να του μοιάζει -η κυβέρνηση- θα πείτε. Εντάξει. Αλλά τι γίνεται αν δεν του μοιάζει; Ή αν φοβάσαι ότι δεν θα του μοιάσει; Ή αν του μοιάζει στο τούτο του, αλλά όχι στο όλο του;
Εδώ σε θέλω αριστερέ κάβουρα να περπατάς στα κυβερνητικά κάρβουνα. Μπορείς να αλλάζεις κάθε τόσο το σκίτσο για να μοιάζει στην κυβέρνηση. Αυτό είναι εύκολο κι απλό, ιδιαίτερα για όσους έχουν θητεύσει επιτυχώς στην παλιά απολογητική του σοσιαλισμού. Το δύσκολο είναι να εφαρμόσεις τη συμβουλή της αγάπης, επί της κυβέρνησης. Να φροντίζεις, να παλεύεις, να προσπαθείς να μοιάσει η κυβέρνηση στο σκίτσο. Να ανταποκρίνεται δηλαδή στις προσδοκίες σου και στις προσδοκίες εκατομμυρίων άλλων.
Γι' αυτό, αν και απαραίτητες, δεν αρκούν οι καλές προθέσεις. Η φροντίδα να μοιάσει η κυβέρνηση στο σκίτσο μεταφράζεται πρώτα-πρώτα σε συμμετοχή. Πες μου τι έκανες εσύ για την κυβέρνησή σου. Εγώ τη στηρίζω και είμαι παρών στις μάχες της, λέει ο ένας. Εγώ κάνω κριτική στα στραβά της, λέει ο άλλος. Αν αυτές οι αριστερές φυλές -της κριτικής και της μαχητικής στήριξης- είναι ενωμένες, καλώς. Αν όχι, ανάγκη πάσα να ενωθούν. Διότι η κριτική από τον καναπέ είναι σπατάλη λόγων. Και το μουγκό τρέξιμο είναι σπατάλη έργων.
Τι κάνουμε λοιπόν όταν αγαπάμε μια κυβέρνηση; Εφαρμόζουμε δημιουργικά τον κανόνα του Μπρεχτ. Φροντίζουμε να μοιάζει με το σκίτσο μας. Που πάει να πει: Στηρίζουμε όταν χρειάζεται και σιχτιρίζουμε όπου χρειάζεται.

 http://left.gr

Δέσμευσαν 404 εκατ. € από 17 καταθέτες

Το πρώτο αποφασιστικό βήμα στον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής, που έχουν εξαπολύσει οι οικονομικοί εισαγγελείς Παναγιώτης Αθανασίου και Γαληνός Μπρης, κατ’ εντολή του υπουργού Επικρατείας για την καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτη Νικολούδη, είχε ως αποτέλεσμα να μπουν στο στόχαστρο, μέχρι τώρα, 50 μεγαλοκαταθέτες, ως ελεγχόμενοι για μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγή και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.
Μάλιστα, 17 από αυτούς οι οποίοι δεν μπόρεσαν να δικαιολογήσουν ποσά εκατομμυρίων ευρώ  σε λογαριασμούς τους, έχουν κληθεί να δώσουν εξηγήσεις με την ιδιότητα του υπόπτου.
Επιπλέον, δεσμεύτηκαν μέχρι τώρα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους περίπου 404 εκατ. ευρώ, για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις ότι υπερβαίνουν τα δηλωθέντα εισοδήματά τους, ενώ παράλληλα δεσμεύτηκαν ακίνητα, τραπεζικές θυρίδες, κλπ.
Τα χρηματικά ποσά, που πιθανολογούνται ως προϊόν φοροδιαφυγής και συνεπώς ως προϊόν εγκληματικής ενέργειας, δεσμεύονται, όπως ορίζει ο νόμος, «προκειμένου να είναι δυνατή η ικανοποίηση των αξιώσεων του Δημοσίου, σε περίπτωση που διαπιστωθεί η πιθανολογηθείσα φοροδιαφυγή στο εισόδημα και αφετέρου, για να διαφυλαχθούν τα αναγκαία στοιχεία για τον έλεγχο».
Οι πρώτοι 17 μεγαλοκαταθέτες, που έχουν μπει σε καθεστώς ποινικού ελέγχου για τα κακουργήματα της φοροδιαφυγής και του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, προέκυψαν από την αξιοποίηση των 44 CD – και όχι 65, όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται – με τα ονόματα όλων των καταθετών, ανεξαρτήτως ποσού σε ελληνικές τράπεζες (περιλαμβάνονται και πρωτοκλασάτα ονόματα του δημόσιου βίου), καθώς και όλοι όσοι έχουν στείλει εμβάσματα σε τράπεζες του εξωτερικού.

Πηγή: Έθνος της Κυριακής

Je suis ΣΥΡΙΖΑ

Γράφουν: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Μια από τις μη αναμενόμενες εξελίξεις στο μετεκλογικό πολιτικό τοπίο είναι η αιφνίδια μαζική μεταστροφή υπέρ της κυβέρνησης Τσίπρα των ποικίλων ακροδεξιών και εθνολαϊκιστών αναλυτών, μέσων ενημέρωσης και πολιτικών προσωπικοτήτων. Προτού αποπειραθούμε να ερμηνεύσουμε αυτή την κάπως αναπάντεχη μεταστροφή, θα επιχειρήσουμε να την τεκμηριώσουμε με αναφορά σε χαρακτηριστικά παραδείγματα. Εξ αρχής, πάντως, προδιαθέτουμε τον αναγνώστη ότι το φαινόμενο δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται από πρώτη όψη.

Νίκας τοις ασεβέσι

Το σύνθημα δόθηκε από τον γνωστό κ. Μπαλτάκο: «Εγώ ο δεξιός, βαράω προσοχή, όπως λένε στον στρατό, μπροστά σε αυτά που κάνει η αριστερή -δυστυχώς για μας- κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και θα ήλπιζα και ευχόμουν και παρακαλούσα αυτά που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι να τα κάνουμε εμείς» («Real fm», 6.2.2015). Είχε βέβαια προλάβει να υμνήσει τη νέα κυβέρνηση και κυρίως τον νέο πρωθυπουργό ο μητροπολίτης Καλαβρύτων, ο γνωστός για τα ακροδεξιά και φιλοχουντικά του αισθήματα, ένας από τους ελάχιστους ιεράρχες που εξακολουθούν να παραμένουν στο πλευρό της Χρυσής Αυγής μετά τις αποκαλύψεις για τη δράση της οργάνωσης.

Με ανακλαστικά έμπειρου μπλόγκερ ο κ. Αμβρόσιος δημοσιοποίησε χωρίς δισταγμό τις νέες του πολιτικές επιλογές: «Η στάση του κ. Τσίπρα μάς γεμίζει τα στήθη με υπερηφάνεια! Αλλωστε είναι σε όλους γνωστόν, ότι οι μεγάλες νίκες στην πορεία του έθνους μας ποτέ δεν κατακτήθηκαν από τα Μεγάλα ΝΑΙ, αλλά από τα μεγάλα ΟΧΙ! Αθάνατο παραμένει στη μνήμη μας και στην καρδιά μας το "Μολών λαβέ" του Λεωνίδα και το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά! Η τακτική, λοιπόν, του κ. Τσίπρα γεμίζει τα στήθη μας με εθνική υπερηφάνεια! Βεβαίως το παιγνίδι Τσίπρα είναι πολύ επικίνδυνο! Μπορεί να εξοργίσει τους Ευρωπαίους δανειστές-δολοφόνους μας, αλλά είναι καλύτερα μια έντιμη πενία από μια ευτελιστική και ταπεινωτική ευπορία!».

Και η κατακλείδα: «Γεια σου, Πρωθυπουργέ κ. Τσίπρα λεβέντη! Βάλε πια μια τελεία και παύλα, στις μονομερείς και εθνοκτόνες υποχωρήσεις μας! Ο Χριστός μαζί Σου! Η Παναγιά μας στο πλευρό Σου!» (ιστολόγιο μητρόπολης, 5.2.2015).

Στο περιθώριο των εκδηλώσεων στήριξης της διαπραγμάτευσης EUROKINISSI

Ο ενθουσιασμός του κ. Αμβρόσιου με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι βέβαια πολύ όψιμος. Σε όλο το προηγούμενο διάστημα δεν έχανε την ευκαιρία να στηλιτεύσει το κόμμα της Αριστεράς που βρισκόταν βέβαια στην αντιπολίτευση: «Ας μείνουν οι άθεοι με την αθεΐα τους και εμείς με την Εκκλησία μας! Αυτό δα έλειπε, να δεχθούμε μαθήματα αρετής και δεοντολογίας από τον ΣΥΡΙΖΑ!» (1.11.2012). Δεν δίσταζε μάλιστα ο μητροπολίτης να ταυτίσει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα ακόμα και με τον «Διάβολο» (25.2.2013).

Αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι και η πρώτη μετεκλογική αντίδραση του κ. Αμβρόσιου υπήρξε εντελώς αρνητική. «Η άλλοτε χριστιανική Ελλάδα και επισήμως πλέον αποβάλλει την χριστιανικήν της ταυτότητα, αποχριστιανίζεται», έγραφε περίλυπος ο Αμβρόσιος τη Δευτέρα 26.1.2015.

Και εξηγούσε: «Οι Ελληνες εψήφισαν σαν Πρωθυπουργό της Ελλάδος τον κ. Αλέξη Τσίπρα, δηλ. ένα πολιτικό πρόσωπο, το οποίο α) ζει και συζεί με τη "σύντροφό του", όπως έλεγαν χθες τα ΜΜΕ, και όχι με τη "σύζυγό του", δηλ. με μια γυναίκα χωρίς να έχει προηγηθεί θρησκευτικός γάμος, β) δεν έχει βαπτίσει τα παιδιά του με το χριστιανικό βάπτισμα και γ) ως Πρωθυπουργός, με περισσή υπεροψία δε, αρνείται να δώσει τον θρησκευτικό Ορκο!».

Η μπάλα έπαιρνε μάλιστα και τον κ. Καμμένο που δέχτηκε να μετάσχει στην κυβέρνηση: «Ο έως χθες αγωνιστής και ιδεολόγος πολιτικός Αρχηγός κ. Πάνος Καμμένος έκαψε πια κάθε αγαθή διάθεση, που είχαμε για το πρόσωπό του στην καρδιά μας. Καθίσταται συνεργός στην αποχριστιάνιση της χριστιανικής Ελλάδος».

Λίγες δηλαδή μέρες πριν από το λιβανωτό για τον νέο πρωθυπουργό, ο μητροπολίτης έψεγε τον λαό για την επιλογή του: «Κάποτε οι πρόγονοί μας αγωνίζονταν "υπέρ Πίστεως και Πατρίδος"! Σήμερα οι Ελληνες επώλησαν την πίστη τους "για ένα κομμάτι ψωμί"! Σε παλαιότερες εποχές οι Ελληνες, καλώς ή κακώς, εφώναζαν "ψωμί, ελιά και Κώτσο Βασιλιά!". Σήμερα παραδόξως φωνάζουν "ψωμί, ελιά και Τσίπρα Βασιλιά!"». Μ’ άλλα λόγια, αν ακολουθήσουμε αυτή τη λογική, μέσα σε μια βδομάδα, «πούλησε» κι ο μητροπολίτης την ψυχή του.

Το αστείο είναι ότι και ο πρώην βασιλιάς (Κώτσος ο Δεύτερος) έσπευσε να δώσει τα δικά του διαπιστευτήρια στη νέα κυβέρνηση. Σε μια συνέντευξη, όπου παραπονιόταν ότι δεν έχει καλά υδραυλικά και μονώσεις η παραλιακή βίλα στην οποία κατοικεί από τη στιγμή που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, ο Γκλίξμπουργκ δηλώνει στους «Τάιμς» ότι ελπίζει να πετύχει η πολιτική κατά της λιτότητας που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ: «Η Ελλάδα έχει υποφέρει πολύ. Πρέπει να δώσουμε στον νέο ηγέτη μια ευκαιρία»(31.1.2015). Προβάλλοντας πρωτοσέλιδα τις δηλώσεις Γκλίξμπουργκ, θα προσχωρήσει έμμεσα ακόμα και η «Δημοκρατία» στο ίδιο ρεύμα.

Την ίδια όψιμη στροφή υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ θα συναντήσουμε και σε άλλες καλτ φιγούρες της δημόσιας ζωής, όπως λ.χ. ο Αχιλλέας Μπέος. «Εχει υποχρέωση ο ελληνικός λαός να δώσει πίστωση χρόνου», δήλωσε για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ο δήμαρχος Βόλου και πρόσθεσε: «Αν και μόνο αυτό που έδειξε προς τα έξω, το τέρμα η δουλοπρέπεια, εμένα μου αρκεί. Πλέον αισθάνομαι πιο αξιοπρεπής, πιο υπερήφανος, είχα κουραστεί να λέω πιο βαθιά, πονάω, αλλά πιο βαθιά. Αν ο κ. Τσίπρας κάνει το 10% από αυτά που έχει υποσχεθεί, επειδή είναι ένας νέος άνθρωπος, για τα επόμενα 40 χρόνια θα είναι στην κεντρική πολιτική σκηνή. Δεν υπάρχει εξάλλου αντίπαλος, όλοι οι άλλοι είναι για γέλια. Βενιζέλος και Σαμαράς πρέπει να φύγουν από τη χώρα»(11.2.2015).

Μάλιστα ο δήμαρχος Βόλου κάλεσε τον λαό και στο συλλαλητήριο υπέρ της κυβέρνησης. Λίγο παράξενα όλα αυτά, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι τις ίδιες μέρες ο κ. Μπέος κατέθετε μήνυση εναντίον του μέλους της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Μαγνησίας και πρώην δημοτικού συμβούλου Θωμά Κλημόπουλου, για να λάβει την απάντηση από το (κυβερνών πλέον) κόμμα ότι «η αντιδημοκρατική πορεία του δημάρχου Βόλου έχει ενταθεί επικίνδυνα».

Τα παραδείγματα θα μπορούσαν να πολλαπλασιαστούν. Ακόμα και ο Κώστας Πλεύρης στην εκπομπή τηλεπωλήσεων που διατηρεί στο «Kontra Channel» δεν θα αποφύγει τον πειρασμό της προσέγγισης στον πρωθυπουργό: «Πιστεύω ότι ο κ. Τσίπρας είναι σοβαρός. Κάποιοι συνεργάται του δεν είναι σοβαροί». Μάλιστα στην ίδια εκπομπή έβγαλε επιδεικτικά τη γραβάτα του προκειμένου να συμμορφωθεί στα νέα ήθη της εποχής.

Θα πει κανείς ότι όλα αυτά τα δημόσια πρόσωπα διαθέτουν ειδική εμπειρία στον τομέα της επικοινωνίας και μόλις αντιλήφθηκαν το σαρωτικό ρεύμα υπέρ της κυβέρνησης φρόντισαν να προσαρμοστούν. Αυτή η πρώτη σκέψη ενισχύεται από τη διαπίστωση ότι οι περισσότεροι όψιμοι υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν την εμφάνισή τους μια βδομάδα μετά τις εκλογές, όταν δηλαδή είχε ήδη φουσκώσει το λαϊκό ρεύμα υπέρ της νέας κυβέρνησης, ενώ τα στελέχη της (με πρωταγωνιστή τον Γιάνη Βαρουφάκη) κέρδιζαν τη μάχη των εντυπώσεων σε πλανητική κλίμακα.

Αλλαγή πολυκατοικίας

Εκείνος που δεν χρειάστηκε να περιμένει ήταν ο πολύπειρος (και εξάλλου επαγγελματίας διαφημιστής) Γιώργος Καρατζαφέρης. Είχε από χρόνια επεξεργαστεί τη θεωρία του κόμματός του ως «συμπληρώματος» ενός από τα μεγάλα. Διεκδίκησε να είναι εταίρος της Ν.Δ. ή του ΠΑΣΟΚ πριν από τις εκλογές του 2009 και κατόρθωσε να συγκυβερνήσει μαζί τους με πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο και τον ΛΑΟΣ για «συγκολλητική ύλη». Δεν χρειάστηκε επομένως και τώρα να περιμένει τις εκλογές.

Διαβάζοντας τις δημοσκοπήσεις είχε κάνει εγκαίρως την επιλογή του. Με άρθρο του στην κυριακάτικη «Kontra» δυο βδομάδες πριν από τις εκλογές (11.1.2015) ο κ. Καρατζαφέρης εμφανιζόταν ως συμπληρωματική δύναμη για να κατευθύνει τον ΣΥΡΙΖΑ σε σωστές επιλογές: «Επειδή μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ελλοχεύουν αντίρροπες δυνάμεις-συνιστώσες, πρέπει απαραιτήτως στην επόμενη Βουλή να υπάρχουν δυνάμεις ανασχέσεως των όποιων μη επωφελών εξελίξεων. Εκεί είναι ο ρόλος μας. Ο ρόλος του "λίμπερο" σε μια ποδοσφαιρική ομάδα. Κοινώς, αυτός που παίρνει την αναμέτρηση στα πόδια του. Μόνο που η αναμέτρηση με την κ. Μέρκελ και την παρέα της δεν θα γίνει με τα πόδια αλλά με νοηματικές διαδρομές. Δώστε την ευκαιρία στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό που αισθάνθηκε τη σκευωρία στο πετσί του, όπως η «Kontranews» και το αδελφό κανάλι «Kontra Channel», να μείνει όρθιος και δυνατός. Το αντίθετο εξυπηρετεί τους καθεστωτικούς. Αυτούς που βάλλουν κατά της εφημερίδας που φιλοξενεί αυτές τις γραμμές».

   Η «Δημοκρατία» συντάσσεται με την κυβέρνηση μέσω Γκλίξμπουργκ. Ο Καρατζαφέρης στηρίζει Τσίπρα και ο Πλεύρης βγάζει τη γραβάτα του     

Τελικά ο κ. Καρατζαφέρης δεν έπεισε το εκλογικό σώμα. Αλλωστε τη θέση του «λίμπερο» που θα συμβούλευε και θα συγκρατούσε τον ΣΥΡΙΖΑ την είχε καπαρώσει ως «μηχανοδηγός» ο κ. Καμμένος. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον αρχηγό του ΛΑΟΣ να ενθουσιαστεί με την επιτυχία της Αριστεράς. Αμέσως μόλις συγκροτήθηκε το υπουργικό συμβούλιο το στόμα του στην τηλεοπτική του εκπομπή έσταζε μέλι: «Το υπουργικό συμβούλιο είναι σφιχτό, όπως το έλεγα εγώ στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Η κυρία Κωνσταντοπούλου είναι μια πολύ καλή επιλογή. Και ο κ. Βούτσης είναι ένας εξαιρετικά ευφυής άνθρωπος. Ηταν πάρα πολύ καλή επιλογή ο κ. Δραγασάκης. Φεύγει κάτι το οποίο ήταν σάπιο. Ο κ. Γαβιήλ Σακελλαρίδης είναι ένα φρέσκο πρόσωπο σε αντίθεση με εκείνα τα οποία χρησιμοποίησε ο κ. Σαμαράς. Καλό θα είναι όλοι να μην είμαστε εχθρικοί πριν δούμε δείγματα γραφής. Αν θέλουμε να είμαστε εχθρικοί να είμαστε προς τον κ. Σόιμπλε» (27.1.2015).

Το βασικό επιχείρημα του κ. Καρατζαφέρη είναι ότι τον αντιγράφει ο Τσίπρας! «Είμαι θετικός απόλυτα σ’ αυτό που γίνεται, γιατί αν μη τι άλλο όλα αυτά αποτελούσαν και τον πυρήνα της δικής μου πολιτικής το 2012. Εύχομαι να πάει καλά η κυβέρνηση, γιατί δεν έχει σημασία ποιος κάνει καλά το παιδί σου, αν το κάνει αριστερός γιατρός ή δεξιός γιατρός» (2.2.2015). «Εχω κάθε λόγο να χαίρομαι και να θέλω την πλήρη επιτυχία του κ. Βαρουφάκη. Καλοδεχόμαστε την είδηση ότι η κυρία Κατσέλη θα αναλάβει την Εθνική Τράπεζα. Είναι μια από τις πιο σωστές επιλογές» (3.2.2015).

Οι κακές γλώσσες θα συνδυάσουν όλα αυτά με τις δικαστικές εκκρεμότητες που έχει ο Γ. Καρατζαφέρης μετά την αποκάλυψη της ροής του χρήματος σε μίζες για εξοπλιστικά προγράμματα. Αλλά όπως και να ’χει, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ δηλώνει ότι «η χώρα κάνει μια απογείωση από την άβυσσο» (4.2.2015) και δηλώνει συγκινημένος την πρόθεσή του να πάει στο αεροδρόμιο να ξεπροβοδίσει τον πρωθυπουργό.

Ο Ταύρος που έγινε Red Bull

Εκκρεμότητες με τη Δικαιοσύνη έχει και ο άλλος θερμός υποστηρικτής του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιώργος Κουρής. Αφού έκλεισε δύο εφημερίδες και ένα κανάλι, στέλνοντας στην ανεργία χωρίς αποζημίωση εκατοντάδες εργαζομένους, βρέθηκε με άλλα κανάλια και εφημερίδες. Και βέβαια τα νέο του «συγκρότημα» («Kontra News» και «Kontra Channel») υποστηρίζει φανατικά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, όπως η αλήστου μνήμης «Αυριανή», είχε υποστηρίξει όλες τις κυβερνήσεις –ή μάλλον όλους τους πρωθυπουργούς- από τότε που εκδόθηκε, εντυπωσιάζοντας ακόμα και τους φανατικούς της αναγνώστες με την ευκαμψία της.

Είχε κατά σειρά «γκρεμίσει τον καραμανλισμό», υποστηρίζοντας με φανατισμό τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο στη συνέχεια «γκρέμισε» κι αυτόν, όταν βέβαια η «δρυς» είχε ήδη πέσει. Μέχρι και αίτηση για δικαστική απαγόρευση του Ανδρέα κατέθεσε στο Πρωτοδικείο η «Αυριανή», για να αντικατασταθεί ο πρωθυπουργός που ασθενούσε βαριά.

Μετά την παραίτηση Παπανδρέου ο Κουρής πόνταρε στον Σημίτη μεταξύ των δελφίνων και δικαιώθηκε. Τον υποστήριξε και στις δύο κυβερνητικές του θητείες. Ο επόμενος εκλεκτός του ήταν ο… Καραμανλής, τον οποίο υποστήριξε από το 2004 μέχρι την αποτυχία του το 2009.

Προεκλογικά τότε τον πρόβαλλε: «Μανιφέστο Καραμανλή και τολμηρές πρωτοβουλίες για να ξεκαθαρίσει οριστικά το πολιτικό τοπίο» (2.9.2009) και μόλις προκηρύχθηκαν οι πρόωρες εκλογές: «Πρωτοβουλία εθνικής ευθύνης από Καραμανλή για να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο» (3.9.2009).

Μπορεί οι δημοσκοπήσεις να εμφάνιζαν βέβαιη την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά η «Αυριανή» το πάλεψε μέχρι τέλους: «Παίζονται οι εκλογές. Τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμα» (7.9.2009). Οσο για τα ψηφοδέλτια των δύο τότε μεγάλων κομμάτων,«Διώχνει τα βαρίδια ο Καραμανλής» (10.9.2009), ενώ το «Ψηφοδέλτιο [του ΠΑΣΟΚ είναι] για γέλια και για κλάματα» (11.9.2009).

Η πρώτη αντίδραση μετά τις εκλογές και την επικράτηση του Γιώργου Παπανδρέου ήταν κραυγή απογοήτευσης («Ετοιμα τα λαμόγια για νέες αρπαχτές», 6.10.2009), αλλά αμέσως η εφημερίδα συνήλθε και άρχισε να υμνεί τον νέο ηγεμόνα και τους υπουργούς του: «Ισχυρό σχήμα μάχης έφτιαξε ο Γιώργος» (7.10.2009).

Και βέβαια από τον επόμενο μήνα άρχισε να υποστηρίζει και τον νέο αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά.

Μόνο ο «Στόχος» παραμένει βαθιά εμφυλιοπολεμικός και χουντικός, ενώ ο Κουρής δεν δυσκολεύτηκε να ταυτιστεί με τη νέα κατάσταση  

Με αυτή την παράδοση δεν πρέπει κανείς να εκπλήσσεται για τη φανατική υποστήριξη που παρέχει το συγκρότημα του Ταύρου στην κυβέρνηση της Αριστεράς. Κατά την προεκλογική περίοδο φρόντιζε να φιλοξενεί εκπροσώπους της Αριστεράς που ήταν αποκλεισμένοι από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, τα οποία δέχτηκαν να παίξουν το παιχνίδι της κατατρομοκράτησης των πολιτών που σκηνοθέτησε το Μαξίμου, ανήσυχα για την τύχη των παράνομων αδειών τους σε περίπτωση κυβερνητικής αλλαγής. Από τέτοια δεν έχει ανάγκη ο Κουρής. Ποτέ η νομιμότητα δεν στάθηκε εμπόδιο στο «δίκιο του λαού».

Πλην Λακεδαιμονίων

Από τη συγχορδία των όψιμων υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ δεν λείπει ούτε καν η ναζιστική οργάνωση, για λόγους που έχουμε ήδη αναλύσει («Η "αριστερή" στροφή της Χρυσής Αυγής», «Εφ.Συν.» 12.2.2015).

Η Χρυσή Αυγή επιχειρεί να εμφανιστεί ως «εποικοδομητικό» μέλος του «αντιμνημονιακού τόξου» και έτσι έμμεσα να νομιμοποιήσει την πολιτική της παρουσία εν όψει της δίκης που περιμένει την ηγεσία της. Βέβαια η Χρυσή Αυγή δεν παύει να επαναλαμβάνει τα γνωστά εμφυλιοπολεμικά κλισέ για την Αριστερά, χωρίς όμως να ξεπερνά το όριο μιας συνήθους ακροδεξιάς ρητορικής.

Τελικά, μοναδική εξαίρεση σ’ αυτόν τον κανόνα δημόσιων φιλοσυριζαϊκών τοποθετήσεων φαίνεται να παραμένει ο «Στόχος». Η εφημερίδα, η οποία συνεχίζει να υποστηρίζει φανατικά τη Χρυσή Αυγή, διαλαλεί πρωτοσέλιδα τον πανικό της («Ούτε μια μέρα ανοχή στα φαντάσματα του μπολσεβικισμού», 12.2.2015), κάτω από φωτομοντάζ με την κυβέρνηση μασκαρεμένη σε ανταρτοομάδα, με γένια, όπλα και φισεκλίκια.

Μάλιστα ο εκδότης της, Σάββας Χατζηπαρασκευάς, διαχωρίζει τη θέση του από τους «αντιμνημονιακούς», υιοθετώντας ανοιχτά τη θεωρία του Πάγκαλου περί του «μαζί τα φάγαμε». Η πρώτη εξήγηση γι’ αυτή την παρασπονδία θα ήταν η παλιά προσωπική και πολιτική σχέση του εκδότη με τον κ. Σαμαρά, από την εποχή που ο κ. Χατζηπαρασκευάς ήταν μέλος της Κ.Ε. της Πολιτικής Ανοιξης. Αλλά το πιθανότερο είναι αυτή η ιδιαιτερότητα του «Στόχου» να οφείλεται στο γεγονός ότι εκφράζει τη μερίδα του βαθέος κράτους που αισθάνεται άμεση απειλή από την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλωστε πάντα ο «Στόχος» λειτουργούσε ως οιονεί δημοσιογραφικό όργανο των υπηρεσιών αυτού του βαθέος κράτους. Και στο όνομά τους τώρα φτάνει στο σημείο να επικαλεστεί ακόμα και πραξικόπημα για να ανατραπεί η Αριστερά. Εφόσον κατά τη γνώμη της εφημερίδας «ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει την Κόκκινη Χούντα της Μαρξιστικής Αριστεράς» και ως γνωστόν «οι κομμουνιστικές χούντες δεν ανατρέπονται ούτε με κάλπες ούτε με θυελλώδεις συζητήσεις στη Βουλή»,προτείνεται και η εποικοδομητική λύση: «Η Κόκκινη Χούντα του ΣΥΡΙΖΑ, πριν καταστεί εφιαλτικό δικτατορικό καθεστώς, θα γκρεμοτσακιστεί μόνον από Δεξιές Εθνοστρατιωτικές Ρηξικέλευθες Πρωτοβουλίες». Και ο νοών νοείτω.

Το ελληνικό παράδοξο

Για να κατανοήσει κανείς αυτή την ευκολία του εθνολαϊκισμού στην Ελλάδα να ελίσσεται μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς πρέπει να λάβει υπόψη του την πολιτική ιδιαιτερότητα του χώρου. Για λόγους που έχουν σχέση με την ιστορική του συγκρότηση, ο χώρος αυτός ακόμα και στις πιο ακραίες εκδοχές του στηρίζεται στην κυβερνητική αρωγή (ή τουλάχιστον ανοχή). Αν δεν έχει τις πλάτες των «υπηρεσιών» και των μηχανισμών του βαθέος κράτους είναι ανίσχυρος.

Τα μορφώματα και οι ποικίλες προσωπικότητες που κινούνται σ’ αυτό το πλαίσιο θεωρούν τους εαυτούς τους γνήσιους απογόνους όχι των Αρχαίων Ελλήνων, αλλά του καθεστώτος Μεταξά, του μετεμφυλιακού κράτους και της χούντας. Και αν νιώθουν την ανάγκη αυτή τη στιγμή να ζητωκραυγάσουν υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, δεν το κάνουν επειδή γοητεύθηκαν ξαφνικά από τις ιδέες της Αριστεράς ή τους έπιασε ο πόνος για τα βάσανα των λαϊκών τάξεων, αλλά γιατί θεωρούν υποχρέωσή τους να ταυτίζονται με τον εκάστοτε ισχυρό και φροντίζουν να εκμεταλλευθούν την επίδειξη νομιμοφροσύνης προς το νέο καθεστώς, ώστε να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους.

Το σχήμα αυτό εξηγεί και τους λόγους για τους οποίους πολύ όψιμα ανακάλυψαν τα στελέχη αυτού του χώρου την καταστρεπτική επίδραση της πολιτικής του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων.

Αντίθετα από ό,τι συνέβη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου τα εθνολαϊκιστικά μορφώματα στράφηκαν από τη δεκαετία του 1980 στην πολιτική του λεγόμενου «προνοιακού σοβινισμού» («Πρώτα οι Γάλλοι», «Πρώτα οι Αυστριακοί» κ.λπ.) και διεκδίκησαν την εκλογική πελατεία της Αριστεράς, στην Ελλάδα οι ομοϊδεάτες τους υπήρξαν φανατικοί νεοφιλελεύθεροι, υποστηρικτές των ιδιωτικοποιήσεων και της οικονομικής απορρύθμισης (από το Εθνικό Μέτωπο του Βορίδη μέχρι τον ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, αλλά και τη Χρυσή Αυγή), ενώ τα λαϊκιστικά έντυπα τύπου «Αυριανής» είχαν τον πρώτο λόγο στην καμπάνια συκοφάντησης των λαϊκών αγώνων, των κινητοποιήσεων, των απεργιών και του συνδικαλισμού πολύ προτού την επιβάλει ως «σωτήρια λύση» η τρόικα.

Το στοίχημα για τους όψιμους αυτούς χειροκροτητές της κυβέρνησης είναι αν θα πετύχουν να εκμεταλλευθούν το μετεκλογικό πολιτικό κλίμα προκειμένου να αναπτύξουν το δικό τους εθνικιστικό και ξενοφοβικό κήρυγμα. Η μέθοδος είναι γνωστή. Αλλωστε έχει επιχειρηθεί και πολύ πρόσφατα κάτι παρόμοιο, την περίοδο 2010-2011.

Η διαφορά είναι ότι αυτήν την φορά δεν θα έχουν στο πλευρό τους την κυβέρνηση, όπως συνέβη τότε με την άγρια καταστολή του κινήματος των πλατειών.

► Διαβάστε

• Δημήτρης Χριστόπουλος (επιμ.)

«Το "βαθύ κράτος" στη σημερινή Ελλάδα. Αστυνομία, Δικαιοσύνη, Στρατός, Εκκλησία» (εκδ. Νήσος / Ιδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ)

Η διατήρηση των θυλάκων της παραδοσιακής Ακροδεξιάς και η επίδρασή τους στη χάραξη της πολιτικής.

• Hans-Georg Betz

«Radical right-wing populism in Western Europe» (St. Martin's Press, Νέα Υόρκη 1994)

Οι δύο όψεις του ριζοσπαστικού δεξιού εθνολαϊκισμού. Από τον νεοφιλελευθερισμό στον προνοιακό σοβινισμό.

• Αρης Παπάνθιμος

«Αυριανισμός, το σημερινό πρόσωπο του φασισμού» (εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 1989)

Ανάλυση της δημοσιογραφικής «ναυαρχίδας» του Ταύρου που παραμένει το μοντέλο για το συγκρότημα Κουρή και την πολιτική του δράση.

► Επισκεφτείτε

• http://www.arttv.info/

Ο ιστότοπος του ιδιωτικού καναλιού του Γιώργου Καρατζαφέρη, με τους ύμνους.

• http://mkka.blogspot.gr/

Το ιστολόγιο του όψιμου συριζαίου μητροπολίτη Αμβρόσιου.

• http://www.kontranews.gr/

Ο ιστότοπος του συγκροτήματος Κουρή ο οποίος έχει κατά δήλωσή του προσχωρήσει στη συριζομανία της εποχής.

efsyn

Ανακωχή και καραντίνα

του Ηλία Ιωακείμογλου
Η θέση των καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τσίπρα δεν είναι καθόλου εύκολη. Καταρχάς, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ακύρωσε το πείραμα της προγραμματισμένης και άνωθεν σχεδιασμένης ανασυγκρότησης μιας αναπτυγμένης καπιταλιστικής χώρας με δημοκρατικούς θεσμούς, έτσι ώστε αυτή να μεταβεί σε ένα καθεστώς εκμετάλλευσης της εργασίας που δεν θα έφερε πλέον στους κόλπους του ούτε τα παλιά εργασιακά δικαιώματα, ούτε καν την μνήμη τους. 
Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Υπάρχει κάτι πιο σοβαρό και επικίνδυνο για τις καθεστωτικές δυνάμεις της Ευρώπης: Η ήττα τους στις ελληνικές εκλογές μπορεί να γίνει ντόμινο και η μόλυνση από το σάπιο μήλο να απειλήσει τη συνέχιση της λιτότητας στην Ευρώπη. Γιατί όμως να φοβούνται τόσο πολύ την ανατροπή της λιτότητας;
Η στρατηγική σημασία της λιτότητας
Στην παρούσα συγκυρία, η λιτότητα έχει καταστεί κρίσιμο στοιχείο της στρατηγικής τους για την αντιμετώπιση της κρίσης: Αυτό σχετίζεται με την συσσώρευση κεφαλαίου στα χρόνια της χρηματιστικοποίησης, η οποία οδήγησε τον λόγο κεφαλαίου/προϊόντος σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε είναι δύσκολο πλέον οι απαιτήσεις του κεφαλαίου επί του προϊόντος να ικανοποιηθούν. Το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, πιέζει την κερδοφορία προς τα κάτω και ως αντιστάθμισμα απαιτεί ακραία ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας. Αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα. Η λιτότητα, η εκρηκτική αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας και η ανεργία αποτελούν λοιπόν σήμερα τη στρατηγική καρδιά του συστήματος.
Αυτά εξηγούν την σκληρή, αποφασιστική στάση των ηγετικών δυνάμεων της ευρωζώνης έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Το στρατηγικό συμφέρον των κυρίαρχων κοινωνικών τάξεων της Ευρώπης να διατηρηθεί το καθεστώς της υψηλής ανεργίας και της λιτότητας είναι αυτό που ενορχηστρώνει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, πειθαρχεί τις πρόσκαιρες και σχεδόν ανεπαίσθητες εθνικές παρεκκλίσεις και τις ενοποιεί πολιτικά απέναντι στον κοινό εχθρό, τον επικίνδυνο ιό του ΣΥΡΙΖΑ.
Βεβαίως, μπορεί κάποιος να αντιτάξει ότι η λιτότητα οδεύει προς στο τέλος της αφού η ποσοτική χαλάρωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα επαναφέρει την ανάπτυξη. Αυτό όμως αποτελεί πλάνη. Η ποσοτική χαλάρωση δεν απειλεί την λιτότητα [1]. Αυτό που την απειλεί είναι η ανατροπή της με πολιτικά μέσα, με τον τρόπο του ΣΥΡΙΖΑ, και η μόλυνση της Ευρώπης με το παράδειγμά του. Μια μόλυνση που θα απειλούσε την λιτότητα και την ανεργία, που αποτελούν στη σημερινή οικονομική συγκυρία την ίδια την στρατηγική καρδιά του συστήματος.
Ό,τι λοιπόν την απειλεί πρέπει να εκμηδενιστεί – ή τουλάχιστον να εξουδετερωθεί.
Ο ιός του ΣΥΡΙΖΑ σε καραντίνα
Σε μια διαπραγμάτευση, όπως αυτή που διεξάχθηκε με την ελληνική κυβέρνηση, το σχετικό βάρος που ρίχνουν στη ζυγαριά του συσχετισμού δυνάμεων οι δύο πλευρές εξαρτάται από τις πραγματικές ή υποτιθέμενες αντιδράσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών που μπορούν να πάρουν καταστροφικό χαρακτήρα για την μια ή για την άλλη πλευρά (όπως για παράδειγμα η απειλή ενός bank run). Στην περίπτωσή μας, η απειλητική πίεση των χρηματοπιστωτικών ροών εκδηλώθηκε ταχύτερα προς την ελληνική πλευρά και εξώθησε την ελληνική κυβέρνηση σε συμφωνία ανακωχής. Η δε ηγεσία της ευρωζώνης αποδέχθηκε την ανακωχή διότι απομάκρυνε το ενδεχόμενο μιας νέας ενδεχόμενης κρίσης της ευρωζώνης.
Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου άφησε ιδιαίτερα ευχαριστημένους τις καθεστωτικές δυνάμεις της Ευρώπης, διότι έθεσε σε καραντίνα τον ιό του ΣΥΡΙΖΑ. Η ελληνική κυβέρνηση έχει πλέον εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες να εφαρμόσει το πρόγραμμά της, ειδικά δε αυτό που αποτελεί τον αριστερό πυρήνα του, δηλαδή την αποκατάσταση του θεσμικού πλαισίου των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών συμβάσεων, την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ κλπ, εκείνο δηλαδή το τμήμα του προγράμματος του οποίου η υλοποίηση θα καθιστούσε την Ελλάδα υπόδειγμα ανατροπής της λιτότητας και δυνητική πηγή μόλυνσης της Ευρώπης. Η ελληνική κυβέρνηση αναγκάζεται να περιοριστεί σε καθήκοντα αστικοδημοκρατικού εκσυγχρονισμού, περιορίζοντας την φοροδιαφυγή, την φοροαπαλλαγή, την γραφειοκρατία, και τις λοιπές παθογένειες του κράτους, που υπό κανονικές συνθήκες ανήκουν στα καθήκοντα των αστικών πολιτικών δυνάμεων και δεν ενοχλούν κανέναν στις ηγετικές δυνάμεις της ευρωζώνης.
Από την άλλη μεριά, όμως, το αντιστάθμισμα σε αυτές τις υποχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης είναι η αποκατάσταση των ομαλών ροών χρήματος και κεφαλαίου, η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος και η αποτροπή της εφαρμογής νέων μνημονιακών μέτρων που θα συνέχιζαν την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι «αφήσαμε τα μνημόνια πίσω μας», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Τα μνημόνια θα είναι παρόντα για όσο καιρό δεν έχουν αναιρεθεί όλες οι ρυθμίσεις που επιβλήθηκαν από αυτά με σκοπό να οικοδομηθεί η οικονομία και η κοινωνία του «λευκού κινέζου εργάτη». Παραμένει όμως σημαντική νίκη η αποτροπή της εμβάθυνσης της λιτότητας με επιπλέον μνημονιακά μέτρα.
Άθικτη παραμένει λοιπόν η στρατηγική της λιτότητας και της ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θέτοντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε καραντίνα τουλάχιστον για ένα τετράμηνο. Άθικτη όμως παραμένει και η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, που έδειξε ότι οι κυρίαρχες τάξεις της ευρωζώνης δεν μπορούν να γκρεμίζουν μιαν ολόκληρη χώρα χωρίς πόλεμο και να την ξαναχτίζουν για να τη φέρουν στα μέτρα τους.
Η ανακωχή είναι, εξ ορισμού, συμφωνημένη προσωρινή αναστολή ενεργειών που θα επέφεραν τη ριζική μεταβολή των θέσεων ισχύος μεταξύ δύο πλευρών. Η σύγκρουση επομένως παραμένει εκκρεμής και από την ανακωχή θα βγει ευνοημένος όποιος προετοιμάσει καλύτερα τις συνθήκες μέσα στις οποίες θα διεξαχθεί η επόμενη διαπραγμάτευση.
_____________________

[1] Καταρχάς, το μέγεθος του εφεδρικού εργασιακού στρατού μειώνεται μόνον εάν η μεγέθυνση του ΑΕΠ υπερβαίνει ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 3% – και μάλιστα επί μακρά σειρά ετών. Υπάρχει, επομένως, μια πολύ ευρεία ζώνη οικονομικής μεγέθυνσης στην οποία είναι εφικτό να αυξάνεται το ΑΕΠ και η λιτότητα να συνεχίζεται υπό την πίεση της ανεργίας. Δεύτερον, εξαιτίας των διαρθρωτικών αλλαγών στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας, το ποσοστό ανεργίας στο οποίο θα εκδηλώνονταν σοβαρές μισθολογικές απαιτήσεις έχει μειωθεί κατά πολύ.

rednotebook

ΟΙ 50 ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΓΚΡΙ

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ
1. Η συμφωνία είναι ετεροβαρής και συνιστά υποχώρηση. Δεν υπάρχουν περιθώρια σκληρής διαπραγμάτευσης εντός μας τακτικής που απομακρύνεται από το «καμία θυσία για τα ευρώ».
1.β.Όχι τυχαία , ο Π. Κρούγκμαν αναρωτήθηκε «Τι περιθώρια   κινήσεων έχει μια ελληνική κυβέρνηση, εάν δεν είναι προετοιμασμένη να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη;»
2. Τα «κέρδη» από τη συμφωνία είναι λίγα. Το σημαντικότερο κέρδος είναι ο χρόνος που κερδίζει η κυβέρνηση. Και στη πολιτική και στην οικονομία ο χρόνος κοστίζει ακριβά.
2.β Το ερώτημα είναι εάν, πως , σε ποια κατεύθυνση θα αξιοποιηθεί αυτός ο χρόνος.
3. Κεντρικό σημείο της παράτασης είναι η ρητή αποδοχή όλων των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας. Η επιστολή του Υπ. Οικονομικών,που αναφέρεται σε νέο Συμβόλαιο για την Ανάκαμψη και την Ανάπτυξη , και εποπτεία στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΕΚΤ δείχνει ένα προσανατολισμό.
3.β. Είναι στοίχημα για την ελληνική αριστερά , μέσω των κοινωνικών αγώνων, αυτό το «βήμα πίσω» να γίνει «δύο βήματα μπροστά»
4. Σε αυτό το διάστημα ουσιαστικά η κυβέρνηση θα διαπραγματεύεται, για μία νέα δανειακή σύμβαση ενώ θα μπει στο τραπέζι και το θέμα του χρέους. Η κυβέρνηση έχει   δεσμευτεί με την παράταση, με Αγγλικό Δίκαιο, να πληρώσει το χρέος στους δανειστές. Μόνο το 2015 θα πρέπει να καταβληθούν για τόκους και χρεολύσια πάνω από 22 δισ. ευρώ.   (…ο λεγόμενος και λιτός βίος).
4.β Ακόμη όμως και το ιερό παράδειγμα του Αγίου Ονουφρίου μαζί με τα πιο εξωφρενικά πλεονάσματα δεν θα αρκούν για την εξυπηρέτηση του χρέους.
5. Η χρεομηχανή θα εργάζεται στο full και η χώρα θα συνεχίσει να αποτελεί μια αποικία χρέους, με ότι αυτό συνεπάγεται πολιτικά και οικονομικά.
5.β Η παράταση ουσιαστικά ακυρώνει μεγάλο μέρος του προγράμματος της κυβέρνησης, που θα περιοριστεί στα απολύτως βασικά, χωρίς να μπορέσει να αντιστρέψει την κατάσταση βαθειάς ύφεσης της ελληνικής οικονομίας. Τι τελικά θα υλοποιηθεί από το κυβερνητικό πρόγραμμα δεν είναι θέμα κάποιας ηθικού τύπου «συνέπειας». Χωρίς την υλοποίηση του, ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να ηττηθεί σαν τον Ανταίο, αποκομμένος από το λαό.
6. Η «σκληρή» στάση των Βρυξελλών δείχνει ότι για την Ε.Ε. το ζητούμενο είναι πολιτικοοικονομικό: η κατάργηση κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας και η ταυτόχρονη επιβολή ενός συγκεκριμένου μοντέλου ακραίου νεοφιλελευθερισμού.
6.β. Κατέρρευσε όλη η επιχειρηματολογία για τη δυνατότητα ανατροπής της λιτότητας εντός ευρωζώνης, διαχωρισμού δανειακής σύμβασης και Μνημονίων, λύσης τύπου "συμφωνίας του Λονδίνου".
7. Μετά την πρόσκαιρη «συμφωνία - γέφυρα» (με τις ανάλογες φραστικές ακροβασίες)η Ε.Ε. θα συνεχίσει τη σκληρή γραμμή.
7.β Η Γερμανία είναι ένα ποντίκι που βρυχάται. Το Greek exit θα μετατραπεί σε εφιάλτη καθώς τα κερδοσκοπικά κεφάλαια του αμερικανικού χρηματοοικονομικού τομέα θα απειλήσουν την ευρωζώνη με κατάρρευση. Παράλληλα το Μάιο οι εκλογές στη Βρετανία θα αναδείξουν τους ευρωσκεπτικιστές σε δεύτερη δύναμη με 25%, ενώ το φθινόπωρο έρχεται η σειρά της Ιβηρικής. Ο χρόνος που κέρδισε η κυβέρνηση μπορεί να αξιοποιηθεί σε επίπεδο διεθνών συσχετισμών.
8. Η κυβέρνηση έχει ξεκάθαρη λαϊκή εντολή ρήξης . Και εφαρμογής ενός προοδευτικού αντιμνημονιακού προγράμματος.
8.β. Μετά τη γέφυρα, 3 δρόμοι:
α) νέο δάνειο από τους δανειστές.
β) έξοδος στις αγορές για δανεισμό, (πρακτικά αδύνατη).
γ) στάση πληρωμών, διαγραφή χρέους και οικονομική και πολιτική εργαλειοθήκη κατασκευασμένη για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι των πιστωτών με βάση ένα καλά μελετημένο σχέδιο και λαϊκή στήριξη και εντολή.
8.β. Μπορεί ενισχυτικά να αξιοποιηθεί  το αίτημα να προσφύγει η αριστερά και πάλι στο λαό είτε με Δημοψήφισμα είτε ακόμα και εκλογές.
9.Όσοι ονειρευτήκαν μια ήρεμη διαχειριστική σεζόν ήδη μετανιώνουν. Το επόμενο διάστημα θα είναι ένα ανοιχτό πεδίο συγκρούσεων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής κοινωνίας.
9.β. Αναχωρητισμός και λεκτικός-άνωθεν-διδακτισμός δεν είναι αριστερή στάση. Μέσα στη κίνηση των κοινωνικών υποκειμένων, παλεύοντας με τις αυταπάτες και τις απάτες, θα χαραχτούν οι κόκκινες γραμμές των λαϊκών αναγκών.
10. (Από το γκρι στο κόκκινο) … Η υπεράσπισή τους θα είναι βασικό καθήκον της περιόδου που ανοίγεται. Και ο άξονας που θα κριθεί το παρών και το μέλλον της ελληνικής αριστεράς αλλά και της χώρας.

iskra

Αποφεύγοντας την ηλεκτρική καρέκλα

Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, εκτελούνται μερικές δεκάδες βαρυποινίτες, καταδικασμένοι σε θάνατο. Πριν από τις εκτελέσεις γίνονται διαδηλώσεις και ασκούνται πιέσεις, ώστε ο κυβερνήτης της εκάστοτε Πολιτείας να αναβάλλει την εκτέλεση. Έχει άλλωστε αποδειχθεί ότι εκατοντάδες από τους καταδικασθέντες σε θάνατο ήταν αθώοι, ενώ αμφισβητείται γενικότερα η θανατική ποινή. Μερικές φορές,  ανάλογα με την πολιτική συγκυρία στην Πολιτεία, ο κυβερνήτης διατάζει την αναβολή της εκτέλεσης. Κάτι παρόμοιο αποφασίστηκε χθες στις Βρυξέλλες για την Ελλάδα, την οποία Σόιμπλε και σία απειλούσαν να ισοπεδώσουν την Τρίτη με τις αγορές, τον ELA, την ΕΚΤ κλπ, δηλαδή με τα σύγχρονα όπλα μαζικής καταστροφής,

Του Στέλιου Κούλογλου
Από αυτήν την άποψη, η παράταση των τεσσάρων μηνών που κέρδισε η κυβέρνηση, αποτελεί μια σημαντική επιτυχία. Τα υπέρ και τα κατά, που όπως κάθε συμβιβασμός περιέχει και η χθεσινή συμφωνία, περιγράφονται αναλυτικά σε άλλες στήλες. Σε πολιτικό επίπεδο, η κυβέρνηση κατάφερε να ξεφύγει από την παγίδα που είχε αριστοτεχνικά στήσει ο κ. Σαμαράς για να πετύχει την "αριστερή παρένθεση": ζητώντας δηλαδή πριν από τις εκλογές από τους δανειστές όχι εξάμηνη αλλά δίμηνη παράταση, ώστε η νέα κυβέρνηση να έχει να αντιμετωπίσει ασφυκτικά χρονικά περιθώρια. Πράγματι, αν δεν υπήρχε συμφωνία, η κυβέρνηση θα είχε την επομένη της αργίας της καθαρής Δευτέρας να αντιμετωπίσει οριακές καταστάσεις, για την ίδια αλλά και για την χώρα.

Απομένει μεθαύριο Δευτέρα να αποσαφηνιστούν οι λεπτομέρειες της τελικής συμφωνίας, που όπως συνήθως γίνεται με τους ευρωπαϊκούς συμβιβασμούς θυμίζει χρησμό της Πυθίας. Η εφαρμογή της στην πράξη εξαρτάται από τους συσχετισμούς των δυνάμεων και το βέβαιο εδώ είναι ότι έχουμε να κάνουμε με τον αδυσώπητο εισαγγελέα Σόιμπλε, που δήλωσε άλλωστε ανοιχτά χθες βράδυ ότι η όποια υποχώρηση του, στην εκτέλεση της θανατικής ποινής, είναι προϊόν πολιτικών υπολογισμών : «Θεωρώ πολύ δύσκολο να εξηγήσει αυτή η κυβέρνηση(της Ελλάδας) το πρόγραμμα που υπέγραψε στους ψηφοφόρους που την επέλεξαν». Οι προθέσεις της Γερμανίας ήταν άλλωστε σαφείς πριν από τις εκλογές και κανείς πλέον δεν μπορεί να έχει αυταπάτες ούτε να υποτιμά το Βερολίνο. Το μήνυμα της Γερμανίας στον ΣΥΡΙΖΑ από τότε ήταν: it will be blood.

Με δεδομένο λοιπόν ότι βασικά πρόκειται για αναβολή εκτέλεσης της ποινής, ο καταδικασμένος σε θάνατο και οι δικηγόροι του πρέπει να εξετάσουν την στρατηγική που θα ακολουθήσουν τους επόμενους τέσσερις μήνες. Οι λύσεις είναι πολύ συγκεκριμένες. Η μια είναι να επιδιωχθεί η μετατροπή της ποινής, σε ισόβια ή μακρόχρονη κάθειρξη. Το καλό σε αυτή την λύση είναι ότι μπορεί κάποια στιγμή να αλλάξει ο εισαγγελέας ή το πιθανότερο να βρεθεί σε δύσκολη θέση, αν εξεγερθούν και άλλοι μελλοθάνατοι. Έτσι να ελαφρώσεις ακόμη περισσότερο την ποινή και κάποια στιγμή να βγεις.  Αλλά το κακό με αυτή την λύση είναι ότι μπορεί και να πεθάνεις στην φυλακή.

Αν πάλι εκτιμήσεις ότι είναι αποφασισμένοι να σε καθίσουν σίγουρα στην ηλεκτρική καρέκλα, πρέπει να κοιτάξεις μήπως με κάποιο τρόπο αποδράσεις. Ίσως τότε να την γλιτώσεις, αλλά αν σε πιάσουν θα σε εκτελέσουν την ίδια μέρα. Σε κάθε περίπτωση,  οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν σύντομα και όχι την τελευταία στιγμή, αλά ελληνικά. Οι τέσσερις μήνες περνάνε πολύ εύκολα και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κυβερνήτης δεν δέχθηκε να δώσει ούτε εξάμηνη παράταση.

tvxs

Αντίσταση στην παλινόρθωση του Μνημονίου

Με το τέχνασμα του Οδυσσέα για την εισβολή και τη λεηλασία της Τροίας, παρομοιάστηκε από γερμανικές πηγές η επιστολή της ελληνικής πλευράς. Ερωτούμενη, βέβαια, η Άνγκελα Μέρκελ, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει καλά την ελληνική μυθολογία ώστε να συνταχθεί με τον χαρακτηρισμό της πολιτικής της Αθήνας ως δούρειου ίππου για την Ευρωζώνη.
Ποιος, όμως, είναι ο πραγματικός δούρειος ίππος; Αναμφίβολα δεν πρόκειται για την ελληνική πολιτική. Ο πραγματικός δούρειος ίππος είναι η επιχείρηση παράτασης του μνημονιακού καθεστώτος στην Ελλάδα, άσχετα με τον ειδικό τρόπο που αυτή ρυθμίζεται ή παρουσιάζεται.
Είναι προφανές ότι από τη γερμανική πλευρά προωθείται ακριβώς η εγκατάσταση αυτού του δούρειου ίππου, παρά τη νέα πολιτική πραγματικότητα στη χώρα. Στο εσωτερικό του βρίσκονται οι «θεσμοί» που μέχρι τώρα αποτελούσαν την τρόικα, οι μηχανισμοί ελέγχου των Βρυξελλών και η παράταση του καθεστώτος ειδικής επιτροπείας για τη χώρα.
Οι πιέσεις που εντείνονται και έφτασαν να κάνουν λόγο ακόμα και για «ξαφνικό θάνατο» της Ελλάδας, αποσκοπούν στο να παγιώσουν τη θηλιά του χρέους και να στενέψουν ασφυκτικά τα περιθώρια εφαρμογής του προγράμματος της νέας κυβέρνησης, ενώ η ελληνική πλευρά ωθείται να κάνει βήματα πέρα από τα όρια των κόκκινων γραμμών που ακόμα και πρόσφατα έχει θέσει.
Είμαστε μπροστά σε μια ασταθή ισορροπία. Από τη μια θα πιέζουν οι «έξω» και «μέσα» για την παράταση του καθεστώτος ασφυκτικού ελέγχου και αξιολόγησης και από την άλλη διαρκές και πιεστικό ζητούμενο θα είναι η ύπαρξη ή μη περιθωρίων για την άσκηση ανεξάρτητης πολιτικής, σε οποιοδήποτε επιμέρους πεδίο και τομέα.
Είναι προφανές ότι στο επίκεντρο δεν βρίσκεται το στενά οικονομικό ζήτημα ή το μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής. Η απαίτηση του Βερολίνου αφορά την ευθυγράμμιση των «υποτελών» κρατών με τα δικά του παραγγέλματα. Η απαίτηση είναι να εξακολουθήσει η Ευρώπη να είναι Γερμανική, μέσα από το εγκατεστημένο πλέγμα σχέσεων και μηχανισμών πολιτικού και οικονομικού ελέγχου.
Το χθεσινό Eurogroup δεν βάζει τέλος στα ανοιχτά, για την Ελλάδα, ζητήματα. Ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη, παραμένει ανοιχτός. Οι εκβιασμοί, οι πιέσεις και τα τελεσίγραφα είναι δεδομένο ότι θα επανέλθουν, με στόχο πάντα όχι την τυπική συνέχιση του μνημονίου, αλλά τη συνέχιση του μνημονιακού καθεστώτος από μια «αντιμνημονιακή» διακυβέρνηση. Γιατί το Μνημόνιο δεν είναι μόνο κάποια μέτρα λιτότητας αλλά το ίδιο το καθεστώς περιορισμού της κυριαρχίας και ειδικού πολιτικού ελέγχου.
Στην ίδια κατεύθυνση συντείνουν και οι εσωτερικές πιέσεις «εθνικής συναίνεσης» και ανασύστασης του πολιτικού συστήματος.
Θα έχουμε τμηματική εξέταση των εγχώριων πολιτικών και μια διαρκή διελκυστίνδα για το αν το ένα ή το άλλο μέτρο θα αποτελεί μονομερή ενέργεια; Ποιες είναι οι επόμενες τιμωρητικές κινήσεις και ποιες νέες απειλές θα εξαπολυθούν; Πάντως, τα τελευταία 24ωρα το Βερολίνο έδειξε τα δόντια του, βάζοντας μπροστά τα σενάρια Grexit ή «ξαφνικού θανάτου», εκβιάζοντας για μια λύση όσο πιο κοντά στις απαιτήσεις του.
Το αίτημα, όμως, παραμένει και δεν είναι άλλο από την κατάργηση του καθεστώτος της αποικίας χρέους. Αίτημα που μπορεί να προσεγγιστεί μόνο μέσω της πολιτικής, του πολιτικού αγώνα και της συμμετοχής του λαϊκού παράγοντα στις εξελίξεις. Και αυτό σημαίνει αντίστοιχες πολιτικές που να μην παγώνουν αλλά να αναθερμαίνουν το χαμόγελο που φάνηκε να επιστρέφει μετά τις εκλογές.

δρόμος της αριστεράς

«Η Ελλάδα σήμερα γύρισε σελίδα»

«Η Ελλάδα σήμερα γύρισε σελίδα» αναφέρουν κυβερνητικές πηγές, μετά την ολοκλήρωση του Eurogroup και της συμφωνίας που βάζει τέλος στα μέτρα λιτότητας. 
«Διαπραγμάτευση είναι να δίνεις μάχες χωρίς να κάνεις πίσω από τη λαϊκή εντολή».    « Διαπραγμάτευση είναι να δίνεις μάχες χωρίς να κάνεις πίσω από τη λαϊκή εντολή. Αποδεικνύεται ότι διαπραγμάτευση μπορούσε να γίνει  όλα αυτά τα χρόνια και η Ελλάδα ούτε απομονωμένη είναι, ούτε στα βράχια οδηγείται, ούτε συνεχίζει με Μνημόνια», τονίζουν από το Μαξίμου, υπογραμμίζοντας πως «ανετράπη ο σχεδιασμός παγίδευσης της νέας ελληνικής κυβέρνησης μέχρι της 28 Φεβρουαρίου. Ο βασικός στρατηγικός σχεδιασμός για χρόνο (4 μήνες), στα πλαίσια μιας ενδιάμεσης συμφωνίας, που θα μας δώσει δυνατότητα διαπραγμάτευσης, επετεύχθη».
 
Τονίζουν, παράλληλα πως «οι εκβιασμοί των τελευταίων 24ωρων έπεσαν στο κενό. Η αίτηση για επέκταση της δανειακής σύμβασης έγινε τελικά δεκτή επί της αρχής και αποτελεί βάση περαιτέρω αποφάσεων καθώς και των επόμενων εξελίξεων».

Οσον αφορά τα κύρια σημεία της συμφωνίας, πηγές του Μαξίμου υπογραμμίζουν πως: 
 
«Απετράπησαν τα υφεσιακά μέτρα με τα οποία είχε δεσμευθεί η προηγούμενη κυβέρνηση (mail Χαρδούβελη για περικοπές συντάξεων, αυξήσεις σε φόρους κλπ) καθώς και οι δεσμεύσεις για υπέρογκα και εξωπραγματικά πρωτογενή πλεονάσματα.
Τελείωσε το εξωθεσμικό μόρφωμα της τρόικα που έδινε εντολές και είχε καταστεί υπερεξουσία».
 
Για τις μελλοντικές κινήσεις, η νέα ελληνική κυβέρνηση θα παρουσιάσει τη δική της δέσμη μεταρρυθμίσεων για το επόμενο ενδιάμεσο στάδιο, προτάσσοντας αυτές που αποτελούν κοινό έδαφος. Δηλαδή την πάταξη της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς, την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης, την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.
 
Παράλληλα, κυβερνητικές πηγές εκτιμούν πως: «Η ελληνική κυβέρνηση και η Ευρώπη παίρνει τον απαραίτητο χρόνο ώστε να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για την οριστική μετάβαση από την πολιτική της ύφεσης, της ανεργίας και της κοινωνικής ανασφάλειας στην πολιτική της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ελληνική κυβέρνηση με νηφαλιότητα θα προχωρήσει το κυβερνητικό της έργο, έχοντας στο πλευρό της την ελληνική κοινωνία, και θα συνεχίσει τη διαπραγμάτευση μέχρι την οριστική συμφωνία του καλοκαιριού».  

http://www.stokokkino.gr

Ραχόι προς Σόιμπλε: Αν υποκύψετε στον Τσίπρα δεν θα πάρω ούτε 7% στις εκλογές

Ο θλιβερός πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι είναι από τους λίγους Ευρωπαίους που έχει συνδέσει τόσο πολύ την μοίρα του με τον Αντώνη Σαμαρά.
Στις 14 Ιανουαρίου, 10 ημέρες πριν από τις εκλογές, ερχόταν στην Ελλάδα για να στηρίξει τον φίλο του Αντώνη και να στείλει μήνυμα στον Αλέξη Τσίπρα, που όλοι ήξεραν ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.
Ο Μαριάνο Ραχόι είχε επισημάνει τότε, ότι το 2011 που εκλέχθηκε πρωθυπουργός, ο ίδιος είχε τηρήσει όλες τις συμφωνίες που είχε αναλάβει η προηγούμενη κυβέρνηση των Σοσιαλιστών, για λογαριασμό της χώρας.
Στις δηλώσεις του μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, μετά την συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά, είχε χαρακτηρίσει μάλιστα τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό «leader».
«Δε γίνεται να μην τηρούμε τις συμφωνίες που έχει αναλάβει η χώρα μας, επειδή άλλαξε η κυβέρνηση. Δε λειτουργεί έτσι η Ευρώπη» είχε πει χαρακτηριστικά.
Τώρα πλέον που ο Αλέξης Τσίπρας… ήρθε και οι Podemos προελαύνουν, έχει βάλει ως μοναδικό στόχο της πολιτικής καριέρας του (όση του απομένει δηλαδή) την καταστροφή της ελληνικής κυβέρνησης.
Γιατί μόνο με την καταστροφή της ελληνικής κυβέρνησης νομίζει ότι μπορεί να κρατηθεί στην εξουσία.
Όπως προκύπτει από δημοσιογραφικές πηγές τόσο από το Βερολίνο όσο και από τις Βρυξέλλες, ο Μαριάνο Ραχόι κάνει όλες τις παρασκηνιακές κινήσεις με στόχο να κρατηθεί η Γερμανία και οι δορυφόροι της, στην σκληρή γραμμή.
«Υποταγή-ταπείνωση ή Grexit» είναι το δόγμα Ραχόι που φυσικά βρίσκει ευήκοα ώτα τόσο στο Βερολίνο όσο και στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
Όπως μας περιέγραφαν πηγές από την Γερμανία ο Ραχόι έχει διαμηνύσει στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: «Αν υποκύψετε στον Τσίπρα δεν θα πάρω ούτε 7% στις επόμενες εκλογές».
Όμως και σε αυτό το σημείο ο Ραχόι μοιάζει να ακολουθεί την αποτυχημένη στρατηγική Σαμαρά- Βενιζέλου που τους οδήγησαν εκτός εξουσίας.
Επί μήνες έως και τις εκλογές, το μοναδικό ίσως διαπραγματευτικό χαρτί που χρησιμοποιούσαν επίμονα από το Μαξίμου ήταν «δώστε μας κάτι γιατί έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ».
Τώρα στο βασικό ερώτημα γιατί ο Ραχόι θέλει να παραμείνει στην εξουσία η απάντηση δεν είναι μόνο η φιλοδοξία.
Το Λαϊκό κόμμα του Μαριάνο Ραχόι ταλανίζεται από ένα τεράστιο σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονται 43 άτομα.
Ανάμεσά τους επιχειρηματίες και στελέχη του κόμματος του.
Γιατί κατηγορούνται;
Οι επιχειρηματίες έδιναν χρήματα στα μαύρα ταμεία του κόμματος με αντάλλαγμα χρυσά συμβόλαια με τις τοπικές κυβερνήσεις που ελέγχονταν από το κόμμα του Ραχόι.
Την 28η Οκρωβρίου (άλλη μια… ελληνική σύμπτωση) του 2014 ο Ραχόι ζητούσε συγγνώμη από τον λαό της Ισπανίας για τα σκάνδαλα του κόμματός του, για τα οποία φυσικά υποστήριζε ότι αυτός δεν είχε καμμία σχέση.
«Ζητώ συγγνώμη εκ μέρους του PP (Λαϊκό Κόμμα) σε όλους τους Ισπανούς επειδή διόρισα άτομα σε θέσεις που δεν τους άξιζαν και που φαίνεται ότι τις εκμεταλλεύτηκαν» είχε δηλώσει.
Ξέρει λοιπόν ότι αν χάσει τις εκλογές, ως αποτυχημένος αρχηγός ενός κόμματος, που μπορεί να μην είναι ουτε καν αξιωματική αντιπολίτευση, είναι εκτεθειμένος. Τα στόματα μπορεί να ανοίξουν πιο εύκολα και επίσης πιο εύκολα μπορεί να ελεχθεί από την δικαιοσύνη.
Και για αυτό ο Ραχόι έχει μία επιλογή: Να μην χάσει τις εκλογές!
Το κύριο πλήγμα για τον Ραχόι όμως ήρθε το σαββατοκύριακο  24 – 25 Ιανουαρίου. Και ήταν διπλό.
Την ώρα που επαληθευόταν ο χειρότερος εφιάλτης του, δηλαδή ο ελληνικός λαός ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ, ο ταμίας του κόμματός του που είναι ο βασικός κατηγορούμενος στο σκάνδαλο των μαύρων ταμείων του Λαϊκού κόμματος έλεγε δημόσια ότι ο Μαριάνο Ραχόι τα ήξερε όλα.

http://kostasvaitsis71.blogspot.gr/

Παραλίγο να έρθουν στα χέρια Βαρουφάκης και Ντάισελμπλουμ

«Θερμό» επεισόδιο φέρεται να είχαν ο Γιάνης Βαρουφάκης  με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ κατά τη διάρκεια του Eurogroup της Δευτέρας. Σύμφωνα με την εφημερίδα Liberation, οι δύο υπουργοί λίγο έλειψε να πιαστούν στα χέρια, όταν ο Γερούν Ντάισελμπλουμ εμφάνισε τη γερμανικής γραμμής πρόταση αντί του σχεδίου Μοσκοβισί στο οποίο είχαν συμφωνήσει να υπογράψουν.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα η ξαφνική αλλαγή κειμένου έκανε έξω φρενών τον Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος σηκώθηκε από την καρέκλα του και αποκάλεσε «ψεύτη» τον Ολλανδό υπουργό Οικονομικών και επικεφαλής του Eurogroup. Η εφημερίδα μάλιστα περιγράφει τον Ντάισελμπλουμ ως «φυσικά αδύναμο» μπροστά στον Έλληνα υπουργό που η εμφάνιση του παραπέμπει στον... Bruce Willis.

«Ήταν απίστευτο! Πιστέψαμε ότι στο τέλος θα χτυπηθούν», είπε στη Liberation υπουργός Οικονομικών που ήταν παρών στο περιστατικό, αλλά θέλησε να παραμείνει ανώνυμος.

TVXS

Η Ευρώπη θέλει συμφωνία. Η Γερμανία;

Τη θέλησή της να βρεθεί απόψε κοινός τόπος με τους εταίρους και πιστωτές επιδεικνύει η Ελλάδα, με το αίτημα για παράταση της δανειακής σύμβασης που κατέθεσε στο Eurogroup.
Το κλίμα πριν την έκτακτη συνεδρίαση είναι μάλλον μπερδεμένο, με τα μηνύματα από Βρυξέλλες, Παρίσι και Ρώμη να είναι θετικά και το Βερολίνο να αποκλείει το ελληνικό αίτημα ως βάση συζήτησης.
Τι επιδιώκει η ελληνική κυβέρνηση
Κατηγορηματικός ήταν ο Νίκος Παππάς για τη στάση που θα κρατήσει η ελληνική κυβέρνηση στο σημερινό Eurogroup. Ο υπουργός Επικρατείας ξεκαθάρισε πως το αίτημα της Ελλάδας «έχει την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών. 'Η θα γίνει δεκτό ή δεν θα γίνει. Δεν υπάρχουν λύσεις κάπου περίπου στη μέση».Ερωτώμενος στο ρ/σ Παραπολιτικά FM για το ενδεχόμενο να μην υπάρξει συμφωνία σήμερα, ο κ. Παππάς απάντησε ότι σε μια τέτοια περίπτωση «το θέμα πρέπει να λυθεί με πολιτικές παρεμβάσεις στο υψηλότερο επίπεδο. Μιλάω για μια Σύνοδο Κορυφής. Εμείς ξεκαθαρίζουμε ότι δεν μπαίνουμε στην κουβέντα για να ζητήσουμε, αλλά για να συζητήσουμε». Μάλιστα, έστειλε μήνυμα στη Γερμανία, λέγοντας: «Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να απομονώσει την Ελλάδα πλανάται πλάνην οικτράν και είναι μπροστά σε σοβαρές ιστορικές ευθύνες. Το ακραίο σενάριο δεν θα είναι ευχάριστη εξέλιξη για κανέναν. Είμαι αισιόδοξος ότι θα βρεθεί λύση».
Ο στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση θα κριθεί από το τι καταφέρνει και τι νομοθετεί. «Εμείς επιδιώκουμε να υπάρξει μια συμφωνία για να εφαρμόσουμε τον σκληρό πυρήνα του προγράμματός μας», τόνισε και ξεκαθάρισε πως «δεν πρόκειται η κυβέρνηση να πάει εθελουσίως σε μια συμφωνία η οποία την καθιστά μη κυβέρνηση. Δεν μπορούμε να παίρνουμε άδεια για να νομοθετούμε. Τα μέτρα που θα ληφθούν είναι θέματα εσωτερικής πολιτικής».
Βαρουφάκης: Μόνο ως τιμωρία μπορεί να εξηγηθεί περαιτέρω δημοσιονομική σύσφιξη 
Η Ελλάδα έχει κάνει τα πάντα για να επέλθει μία συμφωνία με τους εταίρους υποστήριξε ο Γιάννης Βαρουφάκης μιλώντας στην Daily Telegraph και τόνισε πως δεν υπάρχει μακροοικονομικό επιχείρημα για περαιτέρω δημοσιονομική σύσφιξη και πως ο μόνος λόγος για περαιτέρω δημοσιονομική σύσφιξη θα είναι σε όρους τιμωρίας. «Είμαστε απολύτως προετοιμασμένοι να αποφύγουμε οιεσδήποτε κινήσεις που θα διακύβευαν την χρηματοοικονομική σταθερότητα ή την ελληνική ανταγωνιστικότητα. Αυτό που δεν μπορούμε να δεχθούμε όμως είναι πως η δημοσιονομική προσαρμογή, η οποία συμφωνήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, θα συνεχιστεί μόνο επειδή το λένε οι κανόνες» είπε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών.
«Έχουμε ήδη κάνει περισσότερη δημοσιονομική σύσφιξη από ότι έχει γίνει ποτέ από οποιαδήποτε χώρα σε καιρό ειρήνης και η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη σε ύφεση με μείωση του ονομαστικού ΑΕΠ. Δεν υπάρχει μακροοικονομικό επιχείρημα για περαιτέρω δημοσιονομική σύσφιξη. Ο μόνος λόγος για να γίνει αυτό θα είναι σε όρους τιμωρίας. Το μόνο που ζητούμε είναι ένας τρόπος να τερματιστεί ο κύκλος χρέους-αποπληθωρισμού και να ανακτηθούν τα κυκλώματα πίστωσης της ελληνικής οικονομίας» είπε ο Γιάννης Βαρουφάκης.
«Ακτίνα ελπίδας» για συμφωνία στο Eurogroup από τη Φιλανδία  
Ελαφρώς διαφοροποιημένη σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα εμφανίζεται η φιλανδική κυβέρνηση. Ο υπουργός Οικονομικών της σκανδιναβικής χώρας δήλωσε πως ελπίζει σε συμφωνία για την παράταση του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης του Eurogroup. «Χθες τη νύκτα, υπήρξε μία ακτίνα ελπίδας ότι μπορεί να επιτευχθεί ένας συμβιβασμός... ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να συνεχίσει το υποκείμενο πρόγραμμα για την ενίσχυση της οικονομίας της» δήλωσε ο Αντι Ρίνε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Helsingin Sanomat.
Πίσω από τα... ταγέρ της Μέρκελ κρύβονται οι Πορτογάλοι
Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Handelsblatt η Πορτογαλίδα υπουργός Οικονομικών συντάχθηκε με τη γερμανική επιχειρηματολογία για την Ελλάδα δηλώνοντας ότι οι Ευρωπαίοι «δεν είναι έτοιμοι να συζητήσουν άλλους όρους» από αυτούς που προβλέπονται από το τρέχον πρόγραμμα στήριξης. «Υπάρχει ένα πλαίσιο εντός του οποίου είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε με την ελληνική κυβέρνηση. Αυτό το πλαίσιο, είναι το τρέχο πρόγραμμα στήριξης, το οποίο πρέπει να παραταθεί» δήλωσε η Μαρία Λουίς Αλμπουκέρκι και συμπλήρωσε: «Αντίθετα, δεν είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε επί άλλων όρων. Τα 18 κράτη της ευρωζώνης, όπως και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συμφωνούν ως προς αυτό το σημείο» είπε. Η χορήγηση δανείων χωρίς αντάλλαγμα «δεν είναι δυνατή για κανέναν στον κόσμο, είτε πρόκειται για την Πορτογαλία ή την Ελλάδα, είτε για εσάς και για μένα» επέμεινε. «Οταν ζητώ πίστωση από την τράπεζά μου, οφείλω να δεσμευθώ για την αποπληρωμή και οφείλω να προσφέρω εγγυήσεις, έτσι λειτουργεί και όχι αλλιώς» κατέληξε.
Στα κάγκελα ο Σόιμπλε
Αφού προέτρεξε να αποκλείσει το ελληνικό αίτημα πριν καν το διαβάσει, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το χαρακτήρισε "Δούρειο Ίππο" μέσω των συνεργατών του εχθές Πέμπτη στο Euro Working Group. Σύμφωνα με το Bloomberg ωστόσο, Γερμανός αξιωματούχος μετέφερε πρόθεση του Βερολίνου να δεχθεί τελικά το κείμενο ως βάση συζήτησης. Με την Άνγκελα Μέρκελ να συνομιλεί σε εποικοδομητικό κλίμα με τον Αλέξη Τσίπρα επί 50 λεπτά χθες βράδυ, δημιουργείται η αίσθηση πως η λύση μπορεί να δοθεί μόνο σε ανώτατο επιπεδο, ενδεχομένως σε μία νέα έκτακτη Σύνοδο Κορυφής.
Βερολίνο: Το ελληνικό αίτημα δεν είναι ακόμη επαρκές
Ανεπαρκές θεωρεί η γερμανική κυβέρνηση το ελληνικό αίτημα για παράταση της δανειακής σύμβασης, σύμφωνα με την κυβερνητική εκπρόσωπο, Κριστιάνε Βριτς.
Συγκεκριμένα, η Βιρτς κατά τη διάρκεια  ενημέρωσης των δημοσιογράφων, δήλωσε ότι αν και το ελληνικό αίτημα δεν είναι ακόμη επαρκές, «θεωρείται ένα σημείο εκκίνησης για άλλες συζητήσεις».
Τώρα αρχίζει η ουσιαστική διαπραγμάτευση γράφει ο Guardian
Ότι οι διαπραγματεύσεις τώρα αρχίζουν δηλώνουν αξιωματούχοι που μετέχουν στο Eurogroup, στην ηλεκτρονική έκδοση του Guardian. "Σήμερα δεν είναι η D-Day (Η Μέρα της Κατστροφής) για τους Έλληνες, αλλά η αρχή μιας σειράς από Eurogroup και συναντήσεις υψηλά ιστάμενων στελεχών. Σήμερα είναι η πρώτη μέρα της αληθινής διαπραγμάτευσης, τονίζει το δημοσίευμα επικαλούμενη πηγή που δεν κατονομάζει. Αυτό που έχουμε δει μέχρι στιγμής είναι η παλιά συνταγή της αναμονής" σημειώνουν ενώ υπάρχει η εκτίμηση πως θα υπάρχουν κι άλλες συνεδριάσεις από εβδομάδα.