Τρίτη 16 Ιουνίου 2015

Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας Γκρεμίζουμε τη λιτότητα - We take the negotiations in our hands We break down austerity -



ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2015 ΩΡΑ 7.30 μ.μ 
ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας
Γκρεμίζουμε τη λιτότητα 
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καταργήσει το δημοκρατικό δικαίωμα ενός λαού, ολόκληρης της κοινωνίας να αποφασίζει για το μέλλον του. Δεν έχουν δικαίωμα οι «δανειστές» να προσβάλουν την αξιοπρέπειά μας και να προσπαθούν να ακυρώσουν τη λαϊκή εντολή για τερματισμό της λιτότητας.
Ήδη η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει πολλές υποχωρήσεις στην προσπάθεια να αποφύγει τις απειλές και τους εκβιασμούς, δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλα βήματα πίσω. Η κυβέρνηση δεν έχει άλλο δρόμο από το να μην αποδεχθεί την όποια συμφωνία, αλλά να δώσει λύση με βάση τη λαϊκή εντολή που έχει λάβει.
Ασφαλώς, δεν πρόκειται για εύκολη απόφαση, ωστόσο είναι η μόνη που ανταποκρίνεται στο αποτέλεσμα των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου και, κυρίως, η μόνη που υπερασπίζεται τις ανάγκες και την αξιοπρέπεια της ελληνικής κοινωνίας.
Πέντε χρόνια ήταν αρκετά για να αποδείξει σε όλους, ότι το πείραμα απέτυχε. Η άγρια λιτότητα γεννάει ύφεση και η ύφεση μεγαλύτερα ελλείμματα και χρέος. Πέντε χρόνια ήταν αρκετά, το πειραματόζωο πλήρωσε ακριβά την κρίση. Πέντε χρόνια ήταν αρκετά, τα μνημόνια ήταν ένα καθεστώς που δεν παρήγαγε οικονομικά αποτελέσματα, αλλά προσωπικά και κοινωνικά δράματα.
Δεν αντέχουμε μισθούς και συντάξεις 300 ευρώ, σπίτια χωρίς θέρμανση, τους γονείς μας χωρίς φάρμακα, τα παιδιά μας νηστικά στα σχολεία, για να πληρώνεται χωρίς τέλος ένα χρέος που δεν δημιουργήσαμε εμείς. Οι δανειστές δεν ζητάνε μόνο αυτά, αλλά πολλά περισσότερα με στόχο να εγκλωβίσουν την οικονομία σε ασφυξία και την κοινωνία σε αδιέξοδα.
Κάθε βήμα πίσω στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών, σημαίνει πολλά βήματα πίσω στη δημοκρατία. Όποιος αμφισβητεί το δικαίωμα ενός λαού να επιλέγει δημοκρατικά, σύντομα το κακό χτυπάει και την πόρτα του, δεν πρέπει να ξαναζήσουμε μια Ευρώπη του μίσους και της καταστροφής. Ο ελληνικός λαός για να τα καταφέρει, έχει ανάγκη την υποστήριξη και την αλληλεγγύη των ευρωπαϊκών λαών. Τα συμφέροντά μας είναι κοινά απέναντι στα συμφέροντα της πολιτικής ελίτ και του ιερατείου του χρήματος.
Ο λαός στην Ελλάδα μίλησε και νίκησε. Θα το κάνει ξανά με κάθε τρόπο, όσες φορές κι αν χρειαστεί.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΚΒΙΑΖΕΤΑΙ
ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ
-------------------------------------------------------------------
We take the negotiations in our hands 
We break down austerity 
There is no doubt that negotiating with the “partners” have reached a deadlock. No one has the right to abolish the democratic right of a people and of the whole society to decide its future. The lenders are not entitled to annul a mandate to end the austerity.
The Greek Government has already made many concessions in an effort to avoid threats and blackmailing. Therefore, there is not time for further steps back. The government has no other way than to not accept any kind of agreement, but to provide a solution based on the popular mandate.
Certainly, it is not an easy decision to be made, but it is the only one that meets the results of the January 25th elections and, above all, the only one that defends the needs and the dignity of the Greek Society.
Five years was a long enough period to prove to everyone that the experiment, failed. The extreme austerity generates recession and recession results in larger deficits and debt. Five years was a long enough period to understand that memoranda were a regime that did not produce economic results, but personal and social dramas.
We cannot afford 300 euro salaries and pensions, households without heating, our parents without medicines, our children starving at schools, for paying an endless debt that we did not create. The lenders do not only ask for the above mentioned, but much more in order to trap the economy into suffocation and society into deadlocks.
Each step back towards unreasonable demands coming from the lenders means steps back from democracy. Whoever challenges the right of the people to take decisions democratically, soon the bell will toll for them too. We don’t have to experience again a Europe of hatred and destruction.
The Greek people need the support and solidarity of the European Peoples in order to succeed. Our interests are common in contrast to the interests of the political elite and the priesthood of money.
The Greek people spoke and prevailed. He will do it again in every possible way, as many times as needed.
DEMOCRACY CAN’T BE BLACKMAILED.
OUR LIVES DO NOT BELONG TO THE LENDERS.

www.facebook.com/events/393341954187142

Στη φόρα η λίστα των Ελλήνων δημοσιογράφων που… εκπαίδευε το ΔΝΤ!



Τα ονόματα των Ελλήνων δημοσιογράφων που κλήθηκαν από το ΔΝΤ να παρακολουθήσουν σεμινάρια με στόχο την προβολή των θέσεων του Ταμείου πρόκειται να ζητήσει επισήμως η επιτροπή αλήθειας της Βουλής.
Αυτό προέκυψε  μετά την αποκάλυψη  που έκανε στην επιτροπή ο κ. Παναγιώτης Ρουμελιώτης ο οποίος ανέφερε ότι σεμινάρια σε δημοσιογράφους για να εξηγήσει τις θέσεις και να προβάλλει τις απόψεις του διενεργεί το ΔΝΤ, αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Μετά από σχετικές ερωτήσεις για τις διαδικασίες ή και τα κριτήρια με τα οποία γινόταν η επιλογή των δημοσιογράφων για να παρακολουθήσουν τα σχετικά σεμινάρια – ανάλογα έκανε και η ευρωπαϊκή επιτροπή -  ο κ. Ρουμελιώτης ανέφερε ότι δημοσιογράφοι τους οποίους συναντούσε στην  Ουάσιγκτον του είχαν αποκαλύψει ότι είχαν κληθεί για να παρακολουθήσουν αυτά  τα σεμινάρια. Και πρόσθεσε ότι θα μπορούσε η Επιτροπή να ζητήσει επισήμως να της δοθούν τα ονόματα από τον υπεύθυνο επικοινωνίας του Ταμείου κ. Τζέρυ Ρέϊς.
Η πρόεδρος της Βουλής κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου υιοθέτησε την πρόταση και ανέθεσε σε μέλος της επιτροπής να συντάξει το σχετικό αίτημα προκειμένου να πληροφορηθούν όλοι τους δημοσιογράφους που κλήθηκαν και παρακολούθησαν την ανάπτυξη των θέσεων του ΔΝΤ.
Ο κ. Ρουμελιώτης ακόμη αναφέρθηκε και σε ομάδα  καθηγητών οικονομολόγων οι οποίοι με λυσσαλέο τρόπο και σαθρά επιχειρήματα προσπαθούσαν να πείσουν ότι το χρέος ήταν βιώσιμο. Και αυτήν την κατηγορία ο κ. Ρουμελιώτης την ενέταξε σε εκείνους που υπηρετούσαν σκοπιμότητες των αφεντικών τους.

koutipandoras

Στ. Σαμοΐλης: Θα καταψηφίσω συμφωνία για ιδιωτικοποίηση αεροδρομίων, λιμανιών και του Ερημίτη


samoilis vouli

Κατηγορηματικά αντίθετος με ενδεχόμενο ολοκλήρωσης της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας όπως τα περιφερειακά αεροδρόμια και τα λιμάνια δήλωσε σήμερα σε συνέντευξή του στην ΕΡΑ Κέρκυρας ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Σαμοΐλης.
Μάλιστα, χαρακτηρίζοντας το θέμα ως δική του κόκκινη γραμμή, υπογράμμισε ότι θα καταψηφίσει στη Βουλή οποιαδήποτε διάταξη για την ιδιωτικοποίηση των περιουσιακών αυτών στοιχείων του κράτους, αν συμπεριληφθεί σε ενδεχόμενη συμφωνία με τους εταίρους.
Όσον αφορά τη διαπραγμάτευση αλλά και τις εξελίξεις του Σαββατοκύριακου στις Βρυξέλλες, ο κ. Σαμοΐλης μιλώντας στο Γιάννη Ανδριώτη δήλωσε ότι με τη στάση τους οι δανειστές έχουν πολλαπλούς στόχους: “Ένας από τους στόχους είναι να ρίξουν αυτή την κυβέρνηση. Δεν τους αρέσει, δεν τους <<πηγαίνει>> μία κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ενάντια στην πολιτική που θέλουν να εφαρμόσουν, τη μνημονιακή πολιτική ύφεσης και λιτότητας”.
Ερωτηθείς για την άποψη που εκφράζεται από πολλά στελέχη ακόμα και του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως από το Αριστερό Ρεύμα, ότι κάθε υποχώρηση της Ελλάδας στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης δεν σημαίνει αμοιβαιότητα αλλά δίνει το δικαίωμα στους δανειστές να ζητάνε και άλλα, ο κ. Σαμοϊλης υπογράμμισε ότι η κριτική αυτή γίνεται από πολλές πλευρές: “Όταν κάνεις ένα βήμα πίσω, οι δανειστές εφορμούν για να τα πάρουν όλα. Οι δανειστές είναι αρπαχτικά που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις και την αδυναμία της χώρας. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να ελέγχουν, να έχουν στα χέρια τους όλη την οικονομία της χώρας. Τη ΔΕΗ, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τον ορυκτό πλούτο, τα πετρέλαια, τον τουρισμό... Θέλουν να τα έχουν και να τα διαχειρίζονται. Από εκεί και πέρα, αν έχουν Έλληνα εργαζόμενο με 200 ευρώ να τους κάνει τη δουλειά, καλώς! Αν δεν τους κάνει και τη δουλειά, φέρνουν και αλλοδαπούς! Δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα. Είναι πολύ σκληρά τα πράγματα”.
Η δήλωση Σαμοΐλη
“Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται πάρα πολύ σκληρά, και για αυτό θέλουν να τη ρίξουν. Ένα μεγάλο λάθος που έχει κάνει αυτή η κυβέρνηση κατά την άποψή μου είναι η υποχώρηση που έχει κάνει μέχρι στιγμής, δεν έχει ολοκληρωθεί βεβαίως, στο θέμα της δημόσιας περιουσίας. Το Υπουργείο Ανάπτυξης επεξεργάζεται προτάσεις για την παράδοση των αεροδρομίων και των λιμανιών με τη συμμετοχή βέβαια του Δημοσίου. Επιμένουν οι δανειστές, τα θέλουν όλα. Εγώ  πιστεύω ότι, ακόμα και με τη συμμετοχή του Δημοσίου, ότι είναι τεράστιο λάθος”.
- Ερ. Εσείς στη Βουλή θα ψηφίσετε μία τέτοια συμφωνία;
“Είναι τεράστιο λάθος και εγώ δεν θα την ψηφίσω. Δεν μπορώ να ψηφίσω τις αποκρατικοποιήσεις και αυτά τα οποία πάλευα μέχρι τώρα. Δεν γίνεται να ψηφίσω να παραδώσουμε τα αεροδρόμια ή τη ΔΕΗ. Για εμάς, είναι κόκκινη γραμμή το να δώσουμε τον Ερημίτη στην Κέρκυρα, να δώσουμε τα αεροδρόμια”.

corfupress

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015

Η Ευρώπη πρέπει να σώσει την Ελλάδα για να σώσει τον εαυτό της



"Η Ευρώπη πρέπει να σώσει την Ελλάδα για να σώσει τον εαυτό της", τιτλοφορεί το σημερινό του άρθρο στη βρετανική εφημερίδα Guardian ο βρετανός ιστορικός και καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Τίμοθι Γκάρτον Ας.

Οι συνέπειες της παραμονής της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης θα είναι άσχημες, αλλά αυτές της ενδεχόμενης εξόδου της θα είναι χειρότερες, υπογραμμίζει ο βρετανός ιστορικός.
Δεν θα είναι απλά οικονομικές, εξηγεί, αλλά και ανθρώπινες, γεωπολιτικές και ιστορικές. Η Ευρώπη δεν θα είναι ποτέ η ίδια ξανά, τονίζει ο Γκάρτον Ας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, εάν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι θα μπορούσε να συμβεί.
Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σοβαρές συνέπειες για το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη θέση της στον κόσμο, προειδοποιεί στο άρθρο του. Είτε μια έξοδος από την ευρωζώνη θα πρέπει να συνεπάγεται - σε αυστηρά θεωρητική νομική βάση - και έξοδο από την ΕΕ είτε όχι, στην πράξη τα άλλα κράτη-μέλη θα προσπαθούσαν να διατηρήσουν την Ελλάδα εντός της ΕΕ – και, στη χειρότερη περίπτωση, μια αποδέσμευση από την ΕΕ πρακτικά θα έπαιρνε χρόνια. Στο μεταξύ, μια ριζοσπαστική κυβέρνηση στη χώρα μετά το Grexit θα μπορούσε για παράδειγμα να ασκήσει βέτο στην επιβολή περαιτέρω κυρώσεων στη Ρωσία σε σχέση με την Ουκρανία.
Και ενώ η Μόσχα μπορεί επί της ουσίας να μην προσφέρει πολλά χρήματα, εντούτοις θα ήταν ιδιαιτέρως ικανοποιημένη αν της δινόταν η ευκαιρία να παίξει το πολιτικό χαρτί της αλληλεγγύης μεταξύ δύο μεγάλων εθνών της ορθόδοξης πίστης. Όσο για τους χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, η Αθήνα δεν θα είχε κίνητρο να μην τους στέλνει απευθείας στους πλουσιότερους Ευρωπαίους.
Ο Τίμοθι Γκάρτον Ας αναφέρει επίσης ότι ρώτησε ένα πρώην υπουργό της τουρκικής κυβέρνησης για το πώς θα μπορούσε να αντιδράσει η Τουρκία. Σε μια τέτοια περίπτωση, με ένα υποτιμημένο νέο νόμισμα, εξήγησε ο πρώην υπουργός, η Ελλάδα θα προσέφερε στην τουρκική τουριστική βιομηχανία μεγαλύτερο ανταγωνισμό τιμών, αλλά γεωπολιτικά το Grexit θα αποδυνάμωνε περαιτέρω το δέλεαρ της συμμετοχής μιας χώρας στην ΕΕ. Αντίθετα, η Τουρκία θα επεδίωκε να καταστεί από μόνη της περιφερειακή δύναμη.
Στο μεταξύ, η Κίνα ήδη κατέχει τον σταθμό εμπορευματοκιβωτίων στον Πειραιά και έχει χαρακτηρίσει το λιμάνι ζωτικής σημασίας σημείο εισόδου στην Ευρώπη. Το Πεκίνο, με τα τεράστια αποθέματα ξένου συναλλάγματος, θα ήταν ιδιαιτέρως ικανοποιημένο να προχωρήσει σε περαιτέρω επενδύσεις – και κατά συνέπεια να αποκτήσει περαιτέρω επιρροή εντός της ΕΕ.
Συνεπώς, καταλήγει ο καθηγητής της Οξφόρδης, αν κανείς, ακόμα κι αν δεν τρέφει καμία συμπάθεια για τους Έλληνες, έχει λίγο μυαλό στο κεφάλι του και νοιάζεται έστω και λίγο για το μέλλον της Ευρώπης, καταλαβαίνει για ποιους λόγους πρέπει να διασωθεί η Ελλάδα.

 Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
: https://left.gr

Χωρίς σχόλια...



TVXS - Σκίτσο
Μπρα-ντε-φερ πίεσης και η Ελλάδα στη μέση...

Το σχόλιο της ημέρας με το πενάκι του Γιάννη Δερμεντζόγλου.

Αλ. Τσίπρας στην «Εφ.Συν.»: Δεν θα θάψουμε τη δημοκρατία



Ο Έλληνας πρωθυπουργός απαντά στους δανειστές, μετά τη διακοπή των συνομιλιών στις Βρυξέλλες. Ποιο μήνυμα στέλνει σε Ευρωπαϊκή Ένωση και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αναλυτικά η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα:
Μόνο πολιτική σκοπιμότητα μπορεί κανείς να διακρίνει στην επιμονή των θεσμών για νέες περικοπές στις συντάξεις μετά από πέντε χρόνια λεηλασίας από τα μνημόνια. Η ελληνική κυβέρνηση προσέρχεται στη διαπραγμάτευση με σχέδιο και με τεκμηριωμένες αντιπροτάσεις. 
Θα περιμένουμε υπομονετικά έως ότου οι θεσμοί προσχωρήσουν στον ρεαλισμό. Αν όμως κάποιοι εκλαμβάνουν ως αδυναμία την ειλικρινή μας επιθυμία για λύση και τα βήματα που έχουμε κάνει για να καλύψουμε τις διαφορές, ας αναλογιστούν: Δεν κουβαλάμε μόνο μια βαριά ιστορία αγώνων.
Κουβαλάμε στις πλάτες μας την αξιοπρέπεια ενός λαού αλλά και την ελπίδα των λαών της Ευρώπης. Είναι πολύ βαρύ το φορτίο για να το αγνοήσουμε. Δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής εμμονής. Είναι ζήτημα δημοκρατίας.
Δεν έχουμε το δικαίωμα να θάψουμε την ευρωπαϊκή δημοκρατία στον τόπο όπου γεννήθηκε.

 http://left.gr

Δεν θέλουν συμφωνία – θέλουν πτώση της κυβέρνησης



TVXS - Aνάλυση
Το πρώτο, μικρό «όχι» είπε χθες η Αθήνα στις απαιτήσεις ρήξης των πιστωτών. Το εάν θα ακολουθήσει και το τελικό, «μεγάλο όχι» από τον Αλέξη Τσίπρα εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από την Ευρώπη και από το εάν, κυρίως, ο πραγματικός στόχος είναι ο αμοιβαίος συμβιβασμός ή η ταπεινωτική συμφωνία και η πτώση της ελληνικής κυβέρνησης.
Επί του παρόντος, το χρονικό του τελευταίου 48ώρου συνηγορεί υπέρ του δεύτερου: Η ελληνική αντιπροσωπεία πήγε στις Βρυξέλλες για διαπραγμάτευση και βρέθηκε απέναντι σε απαιτήσεις για νέα καταιγίδα λιτότητας 5,4 δις ευρώ και σε τελεσίγραφο για «κούρεμα» συντάξεων και μισθών, με υπογραφή Τόμσεν. Ο Γιούνκερ εξέφρασε απλώς τη… συμπάθειά του και το Βερολίνο διαμήνυσε ότι δεν θα υποκύψει στους εκβιασμούς μιας… εν μέρει κομμουνιστικής κυβέρνησης, όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο αντικαγκελάριος Γκάμπριελ.
Στην πραγματικότητα, η χθεσινή συνάντηση Δραγασάκη, Παππά και Τσακαλώτου με τους εκπροσώπους των «θεσμών» δεν ήταν παρά το υστερόγραφο στην τορπίλη που είδε είχε σπεύσει να εξαπολύσει από την Πέμπτη το απόγευμα το ΔΝΤ. Οι πιστωτές, συμπαρατασσόμενοι πίσω από τον «σκληρό» Τόμσεν, ζήτησαν μειώσεις συντάξεων κατά 1% του ΑΕΠ ετησίως (δηλαδή 1,8 δις ευρώ), ισόποσες (1,8 δις επίσης) αυξήσεις στον ΦΠΑ και πρόσθετα μέτρα της ίδιας τάξης, 1,8 δις) που θα διασφαλίζουν ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 1% του ΑΕΠ.
Οι αντιπροτάσεις της ελληνικής πλευράς, που όπως τόνισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης «κάλυπταν πλήρως το δημοσιονομικό κενό όπως το προσδιορίζουν οι εκπρόσωποι των θεσμών», όχι απλά δεν έγιναν αποδεκτές, αλλά δεν συζητήθηκαν καν. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, οι εκπρόσωποι δήλωσαν απλώς ότι οι… θεσμοί δεν τους εξουσιοδότησαν να διαπραγματευτούν.
Κατά τις ίδιες πηγές, στις εν λόγω αντιπροτάσεις περιλαβάνεται και πρόβλεψη για μείωση των εξοπλιστικών δαπανών κατά 500 εκατομμύρια ευρώ, την οποία ωστόσο δεν αποδέχθηκε το ΔΝΤ εμμένοντας στο πάγιο… αφήγημα ότι «χρειάζονται μέτρα μόνιμης απόδοσης και μειώσεις δαπανών», με πρώτες τις περικοπές στις συντάξεις. Η συγκεκριμένη πρόταση, δε, σύμφωνα με την γερμανική FAZ είναι πατρότητας Γιούνκερ και τορπιλίστηκε από το ΔΝΤ, πάντοτε δια της γερμανικής ανοχής.
Κατόπιν του χθεσινού άδοξου ραντεβού, πάντως, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ περιορίστηκε να δηλώσει – μέσω της επίσημης ανακοίνωσης της Κομισιόν – ότι «κατέβαλε την τελευταία απόπειρα για να βρεθεί λύση», ότι όμως «εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές που ισοδυναμούν με 2 δις ευρώ» και, πλέον «η περαιτέρω συζήτηση πρέπει να λάβει χώρα στο Eurogroup».
Στην πραγματικότητα, πριν από το Eurogroup της Πέμπτης, το βαρόμετρο για το εάν οδεύουμε ή όχι στην τελική ρήξη, θα το δώσει την Τετάρτη η ΕΚΤ με τις αποφάσεις της για την ρευστότητα των τραπεζών και τον ELA. Τα διεθνή media, με πρώτους τους Financial Times άρχισαν ξανά από χθες να «πυροβολούν» με τα σενάρια για capital controls, ενώ υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές στην Αθήνα προειδοποιούσαν χθες το βράδυ πως από σήμερα αναμένεται «νέο κύμα τρομολογίας και… Αρμαγεδώνος».
Στην πράξη και στην ουσία, και όπως ανέφεραν και κοινοτικές πηγές στις Βρυξέλλες, η τελική «προθεσμία» μετατίθεται πλέον σε 15 ημέρες, όταν η Αθήνα θα πρέπει να καταβάλει την, ενοποιημένη, δόση των 1,6 δις ευρώ στο ΔΝΤ. Τα πάντα, όμως, εξαρτώνται πλέον από τους πιστωτές. Πηγές του Μαξίμου επαναλάμβαναν κατηγορηματικά χθες ότι «η κυβέρνηση δεν θα δεχθεί ποτέ καμία μείωση στις συντάξεις και μισθούς ή αυξήσεις ΦΠΑ σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, όπως το ηλεκτρικό ρεύμα», με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.
Το δεδομένο είναι πως τα επόμενα 24ωρα θα είναι εκρηκτικά, τόσο σε επίπεδο πιέσεων προς την Αθήνα, όσο και σε επίπεδο πολιτικής διαχείρισης. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας διαμήνυσε προχθές ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να σηκώσει το βάρος ενός δύσκολου συμβιβασμού εφόσον η λύση είναι βιώσιμη, χωρίς εκλογές ή δημοψήφισμα.
Όμως, στο Μαξίμου γνωρίζουν υπάρχει ότι δεν υπάρχει λαϊκή εντολή για ρήξη, όπως δεν υπάρχει εντολή και για μέτρα τόσο σκληρά όσο οι νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Γεγονός που σημαίνει ότι και τα περιθώρια, και οι πολιτικές επιλογές για την κυβέρνηση στενεύουν ασφυκτικά.

tvxs

Τα θέλουν όλα εδώ και τώρα



Για να καταλάβω: Οι δανειστές ζητούν περικοπές στις συντάξεις στο 1% του ΑΕΠ, δηλαδή 1,8 δις το χρόνο και ταυτοχρόνως απαιτούν 1,8 δις ευρώ από την αύξηση του Φ.Π.Α σε διάφορα προιόντα και υπηρεσίες. Μ' άλλα λόγια σου παίρνουν από την τσέπη 1.8 δις ευρώ και σε υποχρεώνουν να βγάλεις άλλο 1,8 δις ευρώ για να καλύψεις τις ανάγκες σου.

του Τάσου Παππά
Να το πω κλοπή; Να το πω ληστεία μετά φόνου; Να το πω γκανγκστερισμό; Όχι προς Θεού. Οι άνθρωποι για το καλό μας δουλεύουν, δεν μας δουλεύουν.
Μερικές φορές εκπλήσσομαι με τον εαυτό μου που εκπλήσσεται (ακόμη) μ' αυτά που λένε Ευρωπαίοι αξιωματούχοι με εκτόπισμα στη διεθνή σκηνή και αναλυτές μεγάλων μέσων ενημέρωσης που παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της παγκόσμιας κοινής γνώμης.
Όταν λοιπόν οι Γερμανοί πολίτες ακούνε τον επικεφαλής του SPD Πίτερ Γκάμπριελ, αντικαγκελάριο, να χαρακτηρίζει την ελληνική κυβέρνηση «εν μέρει κομμουνιστική»!!!, νομίζουν ότι έτσι είναι τα πράγματα.
Άντε να τους εξηγήσεις ότι το νούμερο δύο στη χώρα τους λέει χοντρές ανοησίες, ότι τους παραπλανά συνειδητά και πώς το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να τους τρομάξει για να μην κατηγορήσουν την κυβέρνηση τους για απύθμενο κυνισμό απέναντι σε μια χρεοκοπημένη και ταλαιπωρημένη χώρα.
Όταν οι αναγνώστες των New York Times διαβάζουν τον έγκυρο αρθρογράφο Ντίξον να περιγράφει τον Τσίπρα ως ακροαριστερό, αντί να τσιμπιούνται για να δούν αν είναι ξύπνιοι, όπως κάνουμε εμείς εδώ στην Ελλάδα, τον πιστεύουν. Δεν είναι δυνατόν να τους λέει μπαρούφες ένας έγκριτος αρθρογράφος.
Αυτά είναι μόνο δύο παραδείγματα από τα πολλά που θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε για να δείξουμε τους μηχανισμούς που δρουν για να σχηματιστεί μια αρνητική εικόνα για την Ελλάδα.
Οι αντίπαλοι μας δανειστές δεν συζητούν, δεν διαπραγματεύονται. Πιέζουν, εκβιάζουν και απαιτούν.
Δυστυχώς εκτός από την τεράστια δύναμη πυρός που διαθέτουν στο εξωτερικό, έχουν και τις εγχώριες ντουντούκες.

efsyn

Κυριακή 14 Ιουνίου 2015

Χωρίς συμφωνία ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες



Χωρίς συμφωνία ολοκληρώθηκαν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και θεσμών στις Βρυξέλλες, με την Κομισιόν να σημειώνει ότι παραμένουν «σημαντικά χάσματα». Η ελληνική κυβέρνηση είπε «όχι» στις απιτήσεις του ΔΝΤ για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις αλλά και για αύξηση του ΦΠΑ. Η συνάντηση των διαπραγματευτικών κλιμακιών κράτησε μόλις 45 λεπτά.
 Χαρακτηριστικό του κλίματος που επικράτησε είναι το γεγονός ότι μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας είπε στους εκπροσώπους των θεσμών «σε μια διαπραγμάτευση και δίνεις και παίρνεις, εσείς δεν θέλετε να δώσετε τίποτα». Αναμένεται δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Γιάννη Δραγασάκη, με την οποία θα εξηγήσει την απόφαση της ελληνικής πλευράς.
Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που επικαλείται το Reuters ανέφερε ότι παρά το γεγονός πως υπήρξε πρόοδος, οι συνομιλίες δεν κατέστη δυνατό να καταλήξουν επιτυχώς. Η ίδια πηγή ανέφερε ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει περικοπές ύψους 0,5 έως 1% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 1,8 δισ. ευρώ, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία. Πρόσθεταν δε ότι οι ελληνικές προτάσεις παραμένουν ελλιπείς και η οποιαδήποτε παραπέρα συζήτηση θα πρέπει τώρα να γίνει στο Eurogroup της Πέμπτης.
Η κυβέρνηση δεν θα δεχτεί ποτέ καμία μείωση σε συντάξεις και μισθούς ή αυξήσεις μέσω του ΦΠΑ σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, όπως το ηλεκτρικό ρεύμα, διαμήνυσαν κυβερνητικές πηγές, οι οποίες από την πλευρά τους τόνισαν ότι η ελληνική αντιπροσωπεία παρέδωσε στους θεσμούς συμπληρωματικές προτάσεις που καλύπτουν πλήρως το δημοσιονομικό κενό και τα πρωτογενή πλεονάσματα.
Με τον νέο σκληρό γύρο διαπραγματεύσεων να πέφτει στο κενό στις Βρυξέλλες, μετά τη συνάντηση της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας με τους συνεργάτες του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αλλά και εκπροσώπους των θεσμών, οι κυβερνητικές πηγές τόνισαν ότι οι ελληνικές προτάσεις σε κάθε περίπτωση ανοίγουν το δρόμο για την τελική συμφωνία που θα καλύπτει το δημοσιονομικό, χρηματοδοτικό και αναπτυξιακό ζήτημα.
Παράλληλα, ξεκαθάρισαν ότι δεν θα γίνει δεκτό κανένα υφεσιακό μέτρο που θα υπονομεύει την ανάπτυξη, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι «το πείραμα αρκετά κράτησε».
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές το ΔΝΤ επιμένει να ζητά περικοπές συντάξεων ύψους 1% του ΑΕΠ, δηλαδή 1,8 δισ. ευρώ το χρόνο και άλλο ένα 1% [ακόμα, δηλαδή, 1,8 δισ. ευρώ από την αύξηση του ΦΠΑ], μέτρα που δεν είναι αποδεκτά όμως από την ελληνική πλευρά, καθώς θίγουν τα λαϊκά στρώματα και τους εργαζόμενους και αποδεδειγμένα οδηγούν σε νέο κύκλο ύφεσης.
Η αντιπροσωπεία της ελληνικής κυβέρνησης παραμένει σε ετοιμότητα για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και την επίτευξη της αμοιβαίας επωφελούς συμφωνίας, παρολάυτά σημείωσαν οι ίδιες πηγές.
Το στίγμα της ελληνικής πλευράς είχε δώσει άλλωστε από την Παρασκευή ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος σε κυβερνητική σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου διαμύνησε ότι η Ελλάδα επιδιώκει βιώσιμη συμφωνία αλλίως θα πει ένα μεγάλο «όχι». Το πρώτο μικρό «όχι» φαίνεται να είναι γεγονός.

tvxs

ΤΩΡΑ: Χωρίς επιτυχία ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση, αποχώρησε η ελληνική αντιπροσωπεία, τί λένε Μαξίμου-Κομισιόν


Κομισιόν

Εκπρόσωπος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ανακοίνωσε πριν λίγη ώρα πως ολοκληρώθηκαν χωρίς επιτυχία οι συνομιλίες στις Βρυξέλλες.
Η ελληνική  αντιπροσωπεία αποχώρησε, ενώ αναμένονται οι αντιδράσεις από όλες τις πλευρές.
Το Μέγαρο Μαξίμου κάνει λόγια για ανελαστική στάση της απέναντι πλευράς και μη διάθεση συζήτησης των αντιπροτάσεων της Αθήνας. Από την Κομισιόν διαρρέεται πως δεν θα συζητηθεί το θέμα της Ελλάδας στο Eurogroup της Πέμπτης και πως καταληκτική ημερομηνία είναι η 30ή Ιουνίου.

koutipandoras

Οι FT εκπλήσσουν: «Αλέξη θα κερδίσεις αν δεν υποχωρήσεις στους δανειστές» (διαβάστε το άρθρο-σοκ για Μέρκελ)


FT

Εκπλήσσουν οι «Financial Times», οι οποίοι καλούν στην ουσία τον Αλέξη Τσίπρα να μην υποχωρήσει στις αξιώσεις των πιστωτών. Η βρετανική εφημερίδα αναλύει με στοιχεία γιατί δεν πρόκειται να χάσει τίποτα η Ελλάδα αν πει «όχι» κηρύσσοντας πτώχευση, ακόμα και αν υπάρξει Grexit.
Ο συντάκτης του άρθρου στους» FT» Wolfgang Münchau εξηγεί αναλυτικά τα δεδομένα τα οποία έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία και στην περίπτωση του «ναι» και στην περίπτωση του «όχι» και καταλήγει στο συμπέρασμα πως δεν έχει να χάσει τίποτα, ενώ Γερμανία και Γαλλία μόνο, θα χάσουν 160 δισ. ευρώ σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.

Αυτό είναι το άρθρο των «FT»:
«Ωστε εδώ είμαστε. Είπαν στον Αλέξη Τσίπρα «take it or leave it». Τι πρέπει να πράξει;
Ο Ελληνας Πρωθυπουργός δεν έχει να αντιμετωπίσει εκλογές μέχρι τον Ιανουάριο του 2019. Οποια πορεία και αν αποφασίσει τώρα, θα πρέπει να αποδώσει καρπούς μέσα σε τρία χρόνια ή και λιγότερο.
Κατ 'αρχάς, τα δύο ακραία σενάρια: αποδέχεται την τελική προσφορά των πιστωτών ή αποχωρεί από τη ζώνη του ευρώ. Αποδεχόμενος την προσφορά, θα πρέπει να συμφωνίσει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 1,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, εντός έξι μηνών.
Ο συνάδελφός μου Martin Sandbu υπολόγισε πώς μια προσαρμογή τέτοιας κλίμακας θα μπορούσε να επηρεάσει την ελληνική ανάπτυξη. Εγώ τώρα επεκτείνω αυτό τον υπολογισμό, για να συμπεριλάβω το συνολικό τετραετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως ζητούν οι πιστωτές. Βασισμένος στις ίδιες παραδοχές που κάνει για το πώς η δημοσιονομική πολιτική και το ΑΕΠ αλληλοεπηρεάζονται - μια αμφίδρομη διαδικασία – φτάνω σε ένα συμπέρασμα ότι θα υπάρξει πλήγμα του επιπέδου του ΑΕΠ της τάξης του 12,6% σε διάστημα τεσσάρων ετών.
Ο λόγος του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ θα αρχίσει να προσεγγίζει το 200%.
Το συμπέρασμά μου είναι πως η αποδοχή των προγραμμάτων της τρόικας θα αποτελούσε διπλή αυτοκτονία - για την ελληνική οικονομία, καθώς και για την πολιτική σταδιοδρομία του Έλληνα πρωθυπουργού.
Θα μπορούσε το αντίθετο – ακραίο σενάριο – ενός Grexit να έχει καλύτερο αποτέλεσμα;
Μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι θα ήταν, για τρεις λόγους.
1. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα θα ήταν πως η Ελλάδα θα είναι σε θέση να απαλλαγεί από τις τρελές δημοσιονομικές προσαρμογές.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ανάγκη να «τρέξει» με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο μπορεί να απαιτήσει μια εφάπαξ προσαρμογή αλλά αυτό είναι.
Η Ελλάδα θα κήρυττε πτώχευση έναντι όλων των επίσημων πιστωτών της: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, καθώς και για τα διμερή δάνεια από τους ευρωπαίους πιστωτές της.
Αλλά θα εξυπηρετεί όλα τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα με το στρατηγικό στόχο να ανακτήσει την πρόσβαση στην αγορά λίγα χρόνια αργότερα.
2. Ο δεύτερος λόγος είναι η μείωση του ρίσκου. Μετά από ένα Grexit,κανείς δεν θα φοβάται τον κίνδυνο μετατροπή νομίσματος. Και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας θα ήταν πολύ μειωμένη, καθώς η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών στους επίσημους πιστωτές της και θα ήταν πολύ πρόθυμη να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των ιδιωτών επενδυτών.
3. Ο τρίτος λόγος είναι ο αντίκτυπος στην θέση της οικονομίας στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με τις μικρές οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία.
Περίπου τα τρία τέταρτα του ΑΕΠ είναι εγχώρια. Το υπόλοιπο 1/4 που δεν είναι εγχώριο, τα περισσότερα προέρχονται από τον τουρισμό, κλάδος ο οποίος θα επωφεληθεί από την υποτίμηση. Η συνολική επίδραση της υποτίμησης δεν θα ήταν τόσο ισχυρή όσο θα ήταν για μια ανοικτή οικονομία, όπως η Ιρλανδία, αλλά θα ήταν επωφελής, ωστόσο. Από τις τρεις επιπτώσεις,η πρώτη είναι η πιο σημαντική βραχυπρόθεσμα, ενώ η δεύτερη και η τρίτη θα κυριαρχήσουν μακροπρόθεσμα.
Ενα Grexit, ασφαλώς, έχει παγίδες, ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες.
 Μια ξαφνική εισαγωγή του νέου νομίσματος θα ήταν χαοτική. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και να κλείσουν τα σύνορα. Αυτές οι απώλειες χρόνου, θα είναι σημαντικές, αλλά όταν το χάος υποχωρήσει η οικονομία θα ανακάμψει γρήγορα.
Συγκρίνοντας τα δύο αυτά σενάρια, θυμάμαι την παρατήρηση Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ ότι η μέθη, σε αντίθεση με την ασχήμια, είναι μια κατάσταση που υποχωρεί. Το πρώτο σενάριο είναι απλά άσχημο, και θα παραμείνει πάντα έτσι. Το δεύτερο, σου δίνει ένα hangover, αλλά ακολουθεί η νηφαλιότητα.
Επομένως, εάν αυτό ήταν η επιλογή, οι Έλληνες θα είχαν έναν λογικό λόγο να προτιμούν Grexit. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι η επιλογή που πρέπει να ληφθεί αυτή την εβδομάδα. Η επιλογή είναι μεταξύ της αποδοχής ή απόρριψης προσφοράς των πιστωτών. Το Grexit είναι πιθανό, αλλά όχι βέβαιο.
Αν ο κ Τσίπρας επρόκειτο να απορρίψει την προσφορά και να χάσει την τελευταία προθεσμία – το Eurogroup της 18ης Ιουνίου - θα κατέληγε να αθετήσει την αποπληρωμή του χρέους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Σε εκείνο το σημείο, η Ελλάδα θα παραμένει στη ζώνη του ευρώ και θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει μόνο αν η ΕΚΤ θα μείωνε τη ροή της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες κάτω από το ανεκτό όριο. Αυτό μπορεί να συμβεί, αλλά δεν είναι δεδομένο.
Οι πιστωτές της ευρωζώνης, μπορεί επίσης να αποφασίσουν ότι είναι προς το συμφέρον τους να μιλήσουν για την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα σε αυτό το σημείο. Απλά φανταστείτε τη θέση τους.
 Εάν η Ελλάδα επρόκειτο να χρεοκοπήσει έναντι όλων των χρεών του επίσημου τομέα, η Γαλλία και η Γερμανία μόνο θα χάσουν περίπου 160 δισ. €. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ θα μείνουν στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι οικονομικοί «losers».
Οι πιστωτές απορρίπτουν μεν τώρα κάθε συζήτηση σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν η Ελλάδα αρχίσει την πτώχευση. Αν διαπραγματευτούν, όλοι θα ωφεληθούν. Η Ελλάδα θα παραμείνει στη ζώνη του ευρώ, εφόσον η δημοσιονομική προσαρμογή εξυπηρετεί ένα χαμηλότερο βάρος του χρέους το οποίο θα ήταν πιο ανεκτό. Οι πιστωτές θα είναι σε θέση να καλύψουν μερικές από τις – αλλιώς – σίγουρες – απώλειες.
Η κεντρική ιδέα είναι ότι η Ελλάδα, δεν έχει στην πραγματικότητα τίποτε να χάσει, απορρίπτοντας την προσφορά αυτής της εβδομάδας».

KOUTIPANDORAS

Σάββατο 13 Ιουνίου 2015

Η ΕΡΤ και το… σίριαλ



Εκείνο που έφερε στο προσκήνιο η αντίδραση στο «μαύρο», μέσα από τις κινητοποιήσεις, τις διαμαρτυρίες, αλλά και τα αυτοδιαχειριστικά εγχειρήματα των απολυμένων, δεν ήταν η πρόθεση για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση. Αλλά η συνείδηση ότι μπορεί να υπάρξει διαφορετική ενημέρωση που να μην εκπορεύεται από τους διαδρόμους της εξουσίας αλλά από τους ίδιους τους πολίτες, να μην παραπληροφορεί, να μην αποτελεί κυβερνητικό φερέφωνο.


Το σοκαριστικό και αιφνίδιο κλείσιμο της ΕΡΤ σωστά περιγράφηκε τότε, ακριβώς δύο χρόνια πριν, σαν «μαύρο» όχι μόνο στην ενημέρωση αλλά στην ίδια τη δημοκρατία.
Δεν ήταν μόνο οι χιλιάδες απολυμένοι που αντέδρασαν, αλλά κυρίως η ίδια η κοινωνία, οι πολίτες, οι Έλληνες σε ολόκληρο τον κόσμο. Όλοι αυτοί που το βίωσαν σαν μια βίαιη, ακραία, αυταρχική ενέργεια που καταρράκωνε την ίδια τη χώρα και την ανεξαρτησία της, έπνιγε τη δημόσια φωνή της, καταργούσε τη δημοκρατία.
Εκείνο που έφερε στο προσκήνιο η αντίδραση στο «μαύρο», μέσα από τις κινητοποιήσεις, τις διαμαρτυρίες, αλλά και τα αυτοδιαχειριστικά εγχειρήματα των απολυμένων, δεν ήταν η πρόθεση για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση. Αλλά η συνείδηση ότι μπορεί να υπάρξει διαφορετική ενημέρωση που να μην εκπορεύεται από τους διαδρόμους της εξουσίας αλλά από τους ίδιους τους πολίτες, να μην παραπληροφορεί, να μην αποτελεί κυβερνητικό φερέφωνο.
Ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, σε δηλώσεις που έκανε έξω από το Ραδιομέγαρο, τόνισε ότι δεν ήταν η κυβέρνηση που άνοιξε την ΕΡΤ, αλλά ο ίδιος ο αγώνας που έγινε. Πράγματι, όσα συμβόλισε η οργή για το κλείσιμο της ΕΡΤ και ο αγώνας που ακολούθησε, ήταν τόσο ισχυρά που δεν ήταν δυνατόν να αγνοηθούν.
Βεβαίως, το άνοιγμα της ΕΡΤ δεν φέρνει από μόνο του τη Δημοκρατία. Δεν είναι λίγοι όσοι επισημαίνουν ότι ο τρόπος, οι χειρισμοί και η στελέχωση που συνοδεύουν το «άνοιγμα», δεν φέρνουν καλά μαντάτα για μια δημόσια ραδιοτηλεόραση διαφορετική, απαλλαγμένη από το άχθος του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Αυτό, βέβαια, ανοίγει μια συζήτηση που ξεφεύγει από τα όρια αυτού του σημειώματος.
Υπάρχει, όμως, κάτι άλλο που αξίζει να αναλογιστεί κανείς. Αν πράγματι ήταν η ίδια η κοινωνία και η κινητοποίησή της που επέβαλε μια εξέλιξη που διαφορετικά δεν θα ήταν καθόλου δεδομένη, σε τι συμπεράσματα οδηγούμαστε, ξεφεύγοντας πλέον από το θέμα της ΕΡΤ και βλέποντας τη συνολική εικόνα; Αν πράγματι δεν ήταν, δεν θα μπορούσε να είναι, μια κυβέρνηση που δρομολόγησε τη συγκεκριμένη εξέλιξη, αλλά το φορτίο της ίδιας της θέλησης των πολιτών, τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι μια κυβέρνηση αρκεί για να επιλύσει αρκετά πιο δύσκολα προβλήματα και συγκρούσεις;
Γιατί είναι γεγονός ότι η διαπραγμάτευση, στην οποία φαίνεται να έχουν επενδυθεί τα πάντα, εξελίσσεται σε σίριαλ με την κοινωνία θεατή. Οι πρωταγωνιστές είναι άλλοι, οι δικές της ανάγκες δεν ακούγονται, κανείς δεν δίνει χώρο στη δική της ενεργοποίηση. Με αυτούς τους όρους, το σίριαλ δεν μπορεί να έχει ευχάριστο τέλος. Μόνο η κοινωνία στο προσκήνιο, σε κίνηση, μπορεί να δώσει πραγματικές λύσεις, μακριά από αυτές που σήμερα δρομολογούνται εντός του γνώριμου πλαισίου.

δρόμος της αριστεράς

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2015

Σύνταξη στα 18, δουλειά στα 50



Υπάρχουν πολλά που δείχνουν ότι το βασικό πρόβλημα που εμποδίζει τη νέα ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε μία συμφωνία με τους… θεσμούς είναι η απαίτηση των… θεσμών να μειωθούν σημαντικά οι εκροές του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, σε απλά ελληνικά να μειωθούν οι συντάξεις και όχι μόνο να καταργηθεί το ΕΚΑΣ.

του Θεόφιλου Σιχλετίδη
Η μεγάλη πίεση προέρχεται από την πλευρά του ΔΝΤ, που εκτιμά πως το ελληνικό Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης δεν είναι βιώσιμο γι’ αυτό και θα πρέπει να «νοικοκυρευτεί» κυρίως μέσα από το μεγάλο περιορισμό της χρηματοδότησης του από τα δημόσια έσοδα. Είτε η Λαγκάρντ, είτε διάφοροι παρατρεχάμενοι της, λένε και λένε ξανά πως το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα είναι υπερβολικά γενναιόδωρο, καθώς η μέση σύνταξη στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη από τη μέση σύνταξη στη Γερμανία και παράλληλα στην Ελλάδα βγαίνεις έξι χρόνια νωρίτερα στη σύνταξη απ’ ότι στη Γερμανία. Είναι αληθινά αυτά τα στοιχεία;
Είναι, όσο αληθινό είναι ότι στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης γράφει ότι πρέπει να παίρνουμε σύνταξη στα 18 και να δουλεύουμε μετά τα 50. Η μέση σύνταξη σήμερα στην Ελλάδα είναι στα 664 ευρώ, ενώ στη Γερμανία είναι στα 734 στην πρώην Δυτική και στα 896 στην πρώην Ανατολική. Ένα το κρατούμενο. Η μέση επικουρική σύνταξη σήμερα στην Ελλάδα είναι στα 168 ευρώ, ενώ στη Γερμανία οι αποδοχές που προέρχονται από επικουρικά/επαγγελματικά ταμεία φτάνουν περίπου το 40% του συνόλου των συντάξιμων αποδοχών. Δύο τα κρατούμενα. Στην Ελλάδα σήμερα τα 62 χρόνια είναι ο πραγματικός μέσος όρος εξόδου από την εργασία, ενώ το γενικό όριο είναι, πλέον, στα 67. Στη Γερμανία ο πραγματικός μέσος όρος εξόδου από την εργασία είναι τα 63,5 ενώ το γενικό όριο είναι, όντως, στα 68. Τρία τα κρατούμενα. Τι μπορεί να συμβαίνει και στο ΔΝΤ έχουν, τουλάχιστον σε τρία σημεία, τόσο λάθος εικόνα για το συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ελλάδα; Μήπως φταίει ο Βρούτσης που δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τις κύριες από τις επικουρικές συντάξεις;
Ούτε λάθος εικόνα υπάρχει στο ΔΝΤ, ούτε φταίει ο Βρούτσης, αν και η αλήθεια είναι ότι η Νέα Δημοκρατία, και όταν ήταν στην κυβέρνηση και τώρα στην αντιπολίτευση, λειτουργεί ως μηχανισμός και παράρτημα των… θεσμών στην Ελλάδα. Το ΔΝΤ έχει εξαιρετική εικόνα για το συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ελλάδα, γνωρίζει πως είναι ο βασικός μηχανισμός αναδιανομής, ο μόνος σταθερός πυλώνας του κοινωνικού κράτους, ξέρει πως αν γκρεμιστεί η ελληνική κοινωνία θα χτυπηθεί από ένα μεγάλο κύμα φτωχοποίησης, όπως έγινε μετά το 2011 με τη βύθιση στη φτώχεια και την ανεργία του Κόσμου της Εργασίας. Στο γιατί η γενίκευση της απελπισίας στην Ελλάδα θα βοηθήσει στο να γίνει βιώσιμο το δημόσιο χρέος απαντήσεις θα βρούμε στην πολιτική που εφάρμοσε το ΔΝΤ περασμένες δεκαετίες σε συνεργασία με χούντες σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Τα προβλήματα του ασφαλιστικού/συνταξιοδοτικού συστήματος στην Ελλάδα δεν μπορεί παρά να λυθούν με ευρωπαϊκό τρόπο: Δουλειές, πλήρης απασχόληση, εξωτερικοί πόροι για την αύξηση των εισροών, πάταξη της αδήλωτης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής και αλληλεγγύη.

stokokkino

Μη μας κατηγορείτε ότι κλέβουμε ρεύμα, γιατί υπάρχει και το Mega!



Προειδοποίηση: Άμα δεχτούμε ρατσισμό τύπου «οι γύφτοι κλέβουν ρεύμα», θα σας καταγγείλουμε... στο Mega!
Το σχόλιο της ημέρας με το πενάκι του Γιάννη Δερμεντζόγλου.
tvxs

Τι πρέπει να επιδιώξει μια αριστερή κυβέρνηση ανυποχώρητα



Σε μια περίοδο που η κοινωνία σπαράσσεται από την οικονομική κρίση στο πυρήνα της οποίας ενυπάρχει η κρίση αξιών και θεσμών η αριστερά έχει την ευκαιρία να γράψει ιστορία και να συνδέσει το έργο της  με έναν ουσιαστικό και όχι κατ΄ επίφαση  εκσυγχρονισμό. Το κατά πόσο θα το κάνει εξαρτάται από κείνη και τις επιδιώξεις της.
του  Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου
Οι επιδιώξεις όμως μιας αριστερής κυβέρνησης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνουν ανυποχώρητα τις ακόλουθες ρήξεις:  
Δεν μπορεί η αριστερά να αντέξει  την πληρωμή υψηλότατων εφάπαξ και συντάξεων¹ πρώην και νυν ΔΕΚΟ, ενδεικτικά:  Δ.Ε.Η., Ο.Τ.Ε. Ο.Σ.Ε. ΤΡΑΙΝΟΣΕ  Ε.ΥΔ.Α.Π. Ε.Δ.Ι.Σ.Υ. ΕΛ.ΠΕ. Ο.Π.Α.Π. ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, Ο.Α. κ.τ.λ., αμοιβές και δικαιώματα που ουδεμία σχέση έχουν με ένα σύστημα δικαίων αμοιβών για ανάλογη παροχή εργασίας.²
Είναι αδιανόητο τα σώματα ασφαλείας και οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ, Τράπεζες  κ.τ.λ., πλην ελαχίστων εξαιρέσεων τις οποίες ο νομοθέτης είναι σε θέση να γνωρίζει, να εξακολουθούν να απολαμβάνουν συντάξεις σε νεαρές και παραγωγικές ηλικίες, εγείροντας όχι μόνο οικονομικά ζητήματα αλλά και ηθικής, υπό την έννοια ότι αυξάνουν το δικό τους προσδόκιμο όριο διαβίωσης σε βάρος των υπόλοιπων μελών της κοινωνίας, τα οποία καθίστανται δύο φόρες θύματα χρηματοδοτώντας τα παραπάνω δικαιώματα μέσω της φορολογίας. Αρκεί να έχουμε υπόψη ότι ο κρατικός προϋπολογισμός έφτασε να συνεισφέρει για την χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος 14,3 δις ευρώ, μόνο για το έτος 2009, πόροι που θα μπορούσαν να απελευθερωθούν για να κατευθυνθούν σε επενδύσεις με προστιθέμενη αξία και τη μείωση της ανεργίας.
Την καθιέρωση, αφενός μιας ανυποχώρητης αξιοκρατίας και του ριζικού απεγκλωβισμού από την κομματοκρατία, ως αδήριτη ανάγκη στο δημόσιο τομέα και αφετέρου της αξιολόγησης, ως μηχανισμού βελτίωσης του παραγόμενου έργου και αυτοβελτίωσης των υπαλλήλων. Πρέπει  να αναλογιστούμε ότι η μη αξιολόγηση ωφελεί τα μέγιστα το σκληρό κομματικό ακροατήριο και βλάπτει σοβαρά τους ευσυνείδητους υπαλλήλους, αυτούς που εν προκειμένω έχει απόλυτη ανάγκη το δημόσιο για να προχωρήσει. Είναι ευνόητο ότι η αξιολόγηση αν συνδεθεί και με κάποια κίνητρα απόδοσης θα οδηγήσει σε αύξηση της συνολικής αποτελεσματικότητας του ελληνικού δημοσίου.
Αναγκαία θεωρούμε και την καταπολέμηση της ευνοιοκρατίας και της οικογενειοκρατίας στα Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι. Είναι κοινό μυστικό ότι μέχρι και τμήματα ιδρύονταν τα προηγούμενα χρόνια για να τακτοποιηθούν μέλη ΔΕΠ, χωρίς σχεδιασμό για τις ανάγκες ζήτησης των αποφοίτων με πολλά αρνητικά αποτελέσματα, μεταξύ άλλων την εξάντληση πόρων του κρατικού προϋπολογισμού και τη διεύρυνση του αριθμού των πτυχιούχων ανέργων.
Ο περιορισμός του κακώς εννοούμενου συνδικαλισμού που ενέχεται σε σωρεία αρνητικών επιδράσεων στην οικονομία και την κοινωνία - όπως για παράδειγμα η άνευ προηγουμένου δημιουργία μιας κοινωνίας δικαιωμάτων - και τα γνωστά στη κοινή γνώμη πρόσωπα που τον υπηρετούν ως «φονταμενταλιστές» της εργασίας.
Την καταπολέμηση της διαφθοράς που υπολογίζεται σε 14 δις ευρώ ετησίως και η οποία αυξάνει το κόστος της επιχειρηματικότητας κατά 12% ενώ το μεγαλύτερο μέρος αφορά την επαφή με το δημόσιο, [πηγή: Διεθνής Διαφάνεια] και της φοροδιαφυγής, η οποία υπολογίζεται συνολικά σε 30 δις ευρώ ετησίως, συμπεριλαμβανομένων του  Φ.Π.Α. και του φόρου εισοδήματος, και βεβαίως η κατάργηση του επαίσχυντου νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Είναι αναγκαίο να επιδιωχθούν δράσεις που θα τονώσουν την ανάπτυξη, θα στηρίζουν τη μικρομεσαία επιχείρηση, που η ύπαρξη της είναι σημαντική στην ελληνική οικονομία και θα ωθήσουν σε αύξηση τους χαμηλότατους μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων αποτρέποντας από τη μια την τάση για εργασία στο δημόσιο τομέα, ενώ από την άλλη θα ενισχύσουν τη ζήτηση. (κύκλος ανόδου της οικονομίας).
Και βεβαίως εκ των ων ουκ άνευ θεωρείται ο έλεγχος του ολιγοπωλιακού, όχι απαραίτητα κρατικοδίαιτου, ελληνικού τύπου καπιταλισμού, που μπλοκάρει, ανομολόγητα, τις μεταρρυθμίσεις.³
Αριστερά σημαίνει μια πιο δίκαιη κοινωνία και πάντως όχι μια κοινωνία που «κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους »⁴ ή τη διαρκή πάλη για την δημιουργία της, την ίση κατανομή των βαρών, το ριζικό τέλος των προνομίων που δημιούργησαν τα δύο μεγάλα κόμματα ταϊζοντας την εκλογική τους πελατεία για μια τριακονταπενταετία  με αποτέλεσμα τα σημερινά αδιέξοδα.  Είναι φανερό ότι  ο κόσμος που ψήφισε το Σύριζα και από πολιτικό φορέα του 4% τον κατέστησε κυβέρνηση του 36%, ενδιαφέρεται για την σταδιακή αποκατάσταση των ανωτέρω αδικιών, που για δεκαετίες ταλανίζουν την ελλαδική κοινωνία, με στόχο την  οριστική  επίλυση τους.
Μέσα από μια τέτοια διαδικασία ο Σύριζα θα έχει μέλλον και θα συνδέσει  την ιστορία του με την προοπτική του τόπου. Το εγχείρημα καθίσταται ιδιαιτέρως δύσκολο, αν αναλογιστούμε τις παγιωμένες αντιλήψεις και πρακτικές δεκαετιών οι οποίες αναπαράγονται και τείνουν να πάρουν χαρακτηριστικά DNA στο κοινωνικό σώμα.
Αλλιώς τα κόμματα καθίστανται μηχανισμοί αναπαραγωγής επιμέρους ομάδων συμφερόντων και διανομής προνομίων που αντί να μεριμνούν για την επαύξηση της κρατικής περιουσίας οδηγούν στη λεηλασία της,  ότι δηλαδή βιώνουμε σήμερα με την έννοια της κρατικής χρεοκοπίας.
1.Το συνταξιοδοτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι διανεμητικό πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι σημερινοί εργαζόμενοι με τις εισφορές τους πληρώνουν τους σημερινούς συνταξιούχους, όταν ή αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους είναι 1 προς 1,  ενώ στην Ευρώπη 3.5 προς 1, [Πηγή : support ratio www.wikipedia.org.]
2.Η δικαιολογία ότι «είναι δικά μας λεφτά» αίρεται από το γεγονός ότι οι κρατήσεις ως γνωστόν υπολογίζονται επί του μικτού - ακαθάριστου μισθού,  δηλ. εκείνου που στοιχίζει στο κράτος ο υπάλληλος.
3.Στην ολιγοπωλιακή μορφή αγοράς είναι διαδεδομένη η εμπλοκή κρατικών αξιωματούχων  με στόχο την εύνοια συγκεκριμένων επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον Kevin Featherstone, καθηγητή στο London School of Economics, « Η διαφθορά είναι έμφυτη και δομική, στην Ελλάδα  καθώς η οικονομία κυριαρχείτε από ολιγοπώλια, και καρτέλ, που διατηρούν στενές σχέσεις με τον κρατικό μηχανισμό».
Έρικ Άρθουρ Μπλαιρ), γνωστός περισσότερο με το συγγραφικό του ψευδώνυμο Τζωρτζ Όργουελ.

* Ο Κων/νος Παπαδόπουλος είναι Οικονομολόγος, Μέλος του Οικονομικού Επιμελητήριου της Ελλάδος, και εισηγητής του τομέα Λογιστικής του Ο.Ε.Ε.

tvxs

Η απύθμενη χυδαιότητα των καναλαρχών



Ντυθείτε καταλλήλως γιατί οσονούπω θα βροντήξει ο Όλυμπος και θα αστράψει η Γκιώνα, ο Ψυχάρης θα κάνει πόλεμο με αντάρτες παλικάρια.

του Γιώργου Ανανδρανιστάκη 
Και ο Ψυχάρης και ο Μπόμπολας και ο Κυριακού και ο Βαρδινογιάννης και ο Κοντομηνάς. Δεν θα συμμετάσχουν,  λέει, οι καναλάρχες στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, θα γυρίσουν την πλάτη στην κυβέρνηση και θα συνεχίσουν να εκπέμπουν σα να μην τρέχει τίποτα. Η διαδικασία, λένε, είναι παράτυπη, θα προσφύγουν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια κι «ας έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ να τα κλείσει, να ρίξει μαύρο τύπου ΕΡΤ και να αφήσει άνεργους τους δημοσιογράφους».
Χυδαιότητα απύθμενη, προκλητική νοοτροπία μεσαιωνικού φεουδάρχη που κάνει κουμάντο στη γη του κι όποιος διαβεί τα σύνορα θα του κοπούν τα πόδια σύριζα. Προαναγγελία παραβίασης ενός νόμου που δεν έχει έρθει καν στη Βουλή, από εκείνους που κόπτονται για τη νομιμότητα. Από τους ιδιοκτήτες των απογευματινών στρατοδικείων,  που έστελναν στο πυρ το εξώτερον όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει τους νόμους και τα διατάγματα του μνημονιακού καθεστώτος.
Είναι γλυκό να παραβιάζεις το νόμο που δεν σε συμφέρει κι ακόμη γλυκύτερο να τον εξαφανίζεις από προσώπου γης. Όπως έγινε το 2012 επί Σαμαρά και Βενιζέλου, τότε που το τρίτο Μνημόνιο προέβλεπε στις σελίδες 42 και 43 ότι η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει στην τηλεοπτική αδειοδότηση μέχρι τον Μάρτιο του 2013. Όταν όμως το Μνημόνιο έφτασε στην Βουλή για να γίνει νόμος του κράτους, οι σελίδες 42 και 43 έλλειπαν, κάποιο αόρατο χέρι- του Θεού, ίσως;- τις είχε σκίσει και τις είχε πετάξει  μακριά. Ουδείς τις αναζήτησε τις χαμένες σελίδες, ούτε οι αρμόδιοι υπουργοί, ούτε οι σκληροί της Τρόϊκας.
Θαύμα, θαύμα! Χάθηκαν οι πιο ακριβές σελίδες στην ιστορία της σελιδότητας. Εκατομμύρια άξιζαν και με εκατομμύρια πληρώθηκαν. Με εκατομμύρια τηλεοπτικού χρόνου και προπαγάνδας που όμοια της δεν είχαμε γνωρίσει από την Μεταπολίτευση και εντεύθεν. Τα κανάλια έγιναν τα μαντρόσκυλα του μνημονίου, οι Κέρβεροι που φύλαγαν τις τρόικες του εσωτερικού και του εξωτερικού. ¨
Άστραψαν και βρόντηξαν τα κανάλια στα χρόνια των Μνημονίων, αστράφτουν και βροντούν ακόμη, αλεξικέραυνο χρειάζεσαι για να δεις τα δελτία από τις εφτά μέχρι τις δέκα. Ακόμη και το σημερινό σάλπισμα αντίστασης, στην αποστολή που τους ανατέθηκε  το  2012 εντάσσεται κι αυτό. Αντιστέκονται στη  δημοπράτηση των αδειών  για  να δείξουν ότι μάχονται ενάντια σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που εμποδίζει την ελευθερία της έκφρασης. Βάζουν, οι ασύδοτοι, ασπίδα τους εργαζόμενους, αυτούς που τους εξανάγκασαν  να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις και μετά τους έδιωξαν με τις κλωτσιές. Μιλούν για τους εργαζόμενους αυτοί που έβαλαν τις απολύσεις τους ενέχυρο για να πάρουν δάνεια από τα κονσόρτσια των συστημικών τραπεζών.
Τις επόμενες ημέρες, οι καναλάρχες θα κάνουν ό, τι μπορούν για να σκίσουν και πάλι τις σελίδες που αφορούν τις αδειοδοτήσεις. Κι επειδή ξέρουν ότι αυτήν τη φορά δεν μπορούν να σκίσουν τις άδειες, θα επιχειρήσουν να σκίσουν την κυβέρνηση.

avgi


Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

Και πάλι ΕΡΤ



ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΑΡΜΕΝΗ
Μπορεί αυτή η κυβέρνηση να μην τα καταφέρει. Το μετεκλογικό τοπίο έχει υποχωρήσεις,  συμβιβασμούς , παλινδρομήσεις. Η ύφεση παραμένει και επιδεινώνεται.  Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, μπροστά στις ισχυρές πιέσεις, των δανειστών άρχισε να ξεθωριάζει .  Παρόλα αυτά, ο ελληνικός Λαός στηρίζει την κυβέρνηση και ελπίζει σε καλύτερες μέρες.  Στηρίζει μια κυβέρνηση, που  δείχνει ένα φιλικό πρόσωπο   προς τους πολίτες και  προσπαθεί.   
Από σήμερα και πάλι ΕΡΤ, μετά από δύο χρόνια μαύρο,  οι συχνότητες  εκπέμπουν από το πρωί  ελπίδα,  οι εργαζόμενοι επέστρεψαν στην εργασία τους, δικαιωμένοι μετά από έναν σκληρό αγώνα που έδωσαν το διάστημα που προηγήθηκε.
Θυμάμαι τις πρώτες ώρες του μαύρου, σαν σήμερα 11 Ιουνίου του 2013, μετά την κυνική, ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου,  ο κόσμος έτρεξε στο τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό . Ένα τεράστιο ερωτηματικό ήταν ζωγραφισμένο στα πρόσωπα όλων.  Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω   αυτά τα αρρωστημένα  μυαλά, που πήραν την απόφαση να κλείσουν  με συνοπτικές διαδικασίες, τη δημόσια ραδιοφωνία και τηλεόραση.   Ακόμα αναρωτιέμαι, μήπως η βλακεία περισσεύει  σ’ αυτούς τους φωστήρες και πίστεψαν ότι αυτή η κίνηση, θα βρει σύμφωνη την ελληνική κοινωνία;
Ανασύρω, ένα απόσπασμα, από το κείμενο εκείνης της αποφράδας μέρας
«Απ’ αυτούς πάντως όλα να τα περιμένουμε εκείνο που δεν πρέπει να περιμένουμε είναι η σωτηρία της Ελλάδας.   Άλλωστε  με τα σημερινά δεδομένα εντελώς προσχηματικά επικαλούμαστε την «Ελληνική Δημοκρατία».  Το αστικό πολίτευμα με όλες τις αδυναμίες του,  ποτέ δεν είχε φτάσει σε τέτοια επίπεδα παρέκκλισης όπως τα σημερινά . Ούτε ελληνική,  Ούτε δημοκρατία  έχουμε.   
Το κλείσιμο της Ε.Ρ.Τ  αποτελεί μια πράξη πολιτικού  αυταρχισμού. Ένα κτύπημα στην καρδιά  του ελληνικού κράτους. Στην καρδιά της δημοκρατίας.
Πρώτη φορά έν καιρώ ειρήνης οι άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν τέτοια αντιμετώπιση. Πρώτη φορά τέτοια απαξίωση. Τα χρόνια της προετοιμασίας, μας οδήγησαν στο μονόδρομο της αποθέωσης του χρήματος. Σήμερα με τα ίδια μέτρα μας μετρούν. Με τα ίδια μεγέθη, πέρα από ανάγκες, πέρα από αισθήματα πέρα από αξίες. Και αυτή η άχαρη Κυβέρνηση, που δεν ξέρω αν είναι της Ελλάδας, πως μπορεί και μάλιστα χωρίς κουκούλα να μας δίνει. Πως μπορεί με τόσο κυνισμό να υποθηκεύει τον μέλλον και να δημιουργεί κάθε μέρα οικογενειακές τραγωδίες;
Είναι ανώφελο να συνεχίσουμε.  Τα επιχειρήματα  είναι χρήσιμα, όταν έχουμε να κάνουμε με κανονικούς ανθρώπους. Με ανθρώπους που γνωρίζουν ότι πίσω από τους   αριθμούς  κρύβονται άνθρωποι. Άνθρωποι που πεινάνε που κρυώνουν, που φοβούνται,  που λυπούνται, που νοιώθουν. Όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους, που φουσκώνει η φλέβα τους από θυμό, γιατί από εκεί περνάει ζεστό  αίμα. 
Που χαμηλώνουν το βλέμμα  μπροστά στο δράμα, που δεν είναι από μάρμαρο! 
Είναι ανώφελο, να επισημαίνουμε τα αυτονόητα, με λέξεις άγνωστες, στους απέναντι. Είναι σαν να παραμιλάμε για να μην τρελαθούμε, σαν να τσιμπιόμαστε  για να επιβεβαιώσουμε  ότι δεν πρόκειται για εφιάλτη, που αναστάτωσε τον ύπνο μας, αλλά για έναν κατακλυσμό,  που απειλεί να μας αφανίσει. Τι κάνουμε;  Τι άλλο από να κρατηθούμε όρθιοι  και να προσηλωθούμε ο καθένας στον στόχο του.  Γι’ αυτό που μπορεί να δώσει  ο καθένας,  για τον εαυτό του και για όλους»
Από σήμερα το πρωί και πάλι ΕΡΤ. Και αν θέλετε σε επίπεδο συμβολισμών,  αυτή είναι η τεράστια διαφορά μεταξύ  της προηγούμενη και της σημερινής κυβέρνησης.

http://marmenis.blogspot.gr/

Άι σιχτίρ, επιτέλους



Του Θανάση Καρτερού
Ακούστε κατάσταση: Έφτασε να παριστάνει τον θυμωμένο με την κυβέρνηση και τον Τσίπρα ακόμα κι ο καλός κ' αγαθός Γιούνκερ. Ενώ ο Σόιμπλε είναι διαρκώς συννεφιασμένος και κάθε τόσο μπουμπουνίζει. Η Μέρκελ μαλακά - πιο μαλακά ζητάει όσα ζητούσε πάντα. Ο Ντάισελμπλουμ ενοχλείται δημοσίως εμφανώς ενοχλημένος. Αυτός ζητάει εκμοντερνισμένο ασφαλιστικό σύστημα. Ανατριχίλα! Και η Κομισιόν απορρίπτει απορρίπτοντας τα απορριπτόμενα που θα απορρίψει με νέες απορρίψεις - μέσω διαρροών.
Λοιπόν, εντάξει, δεν διαπραγματευόμαστε εμείς. Άλλοι τραβάνε αυτό το λούκι. Αλλά υπάρχουν και στιγμές σε μια τέτοιου είδους παρέλαση μπουμπουνητών που φτάνει να πει κανείς: Ε, άι σιχτίρ, επιτέλους! Σας δώσαμε πριν λίγες μέρες μια πρόταση στα όρια -ίσως και λίγο έξω από αυτά- της εντιμότητας. Απαντήσατε με το γνωστό τελεσίγραφο της συμφοράς. Σας δώσαμε τώρα κάποιες νέες προτάσεις για τα δημοσιονομικά. Γεμίσατε τον διεθνή Τύπο με τα α-πα-πα σας. Ε, και ο πιο αφελής καταλαβαίνει πια πού το πάτε.
Το πάνε, ναι, εδώ και μήνες. Το πάνε, αλλά να το θυμηθείτε, ότι δεν θα πάει. Και θα 'ναι ντάλα μεσημέρι. Διότι με όλη τους την καλοπληρωμένη σοφία, και την καλώς πληροφορημένη αναίδεια, διαφεύγει στους εκπροσώπους των δανειστών μια άκρως πολιτική λεπτομέρεια: Έχουν να κάνουν με άτιμο μιλέτι, όπως έλεγαν κάποτε οι Τούρκοι. Το είπε εξάλλου και ο έξαλλος Γιούνκερ ότι δεν μπορεί να συνεννοηθεί με τους δικούς μας. Δεν μπορεί, αλλά ο καιρός μαζεύει, κι εμείς μαζεύουμε όσο αυτοί δεν μαζεύονται.
Και τι θα γίνει; Θα διακινδυνεύσουμε μια πρόβλεψη: Ουκ αν λάβοις - αυτό θα γίνει. Θα πάρει υπό μάλης όλες τις συμβιβαστικές προτάσεις ο Τσίπρας και θα τους αποχαιρετήσει. Ας τα βρουν μεταξύ τους για ό,τι θα τους βρει. Έπρεπε να έχουν καταλάβει ότι δεν πρόκειται να υπογράψει τις αθλιότητες που του σερβίρουν. Και ούτε πρόκειται να συρθεί σε μια ατέλειωτη αιμορραγία - εμείς να δίνουμε κι αυτοί να ζητούν όλο και περισσότερα. Φυγή προς τα μπρος - κι όπου βγει.
Διότι καλά να θέλουν να χορεύουν πάνω στα ερείπια της οικονομίας, της κοινωνίας και της ελπίδας οι χορευτές των δανειστών. Αλλά και να μας ζητούν να τους κρατάμε το μαντίλι; Δεν τους το κουνάμε καλύτερα; Μπορεί έτσι να βάλουμε και το ταψί στον χορό τους...

Πηγή: Η Αυγή

Αποχαιρετισμός στα όπλα



Ο αποχαιρετισμός στα όπλα δεν συνεπάγεται παραίτηση από τη μάχιμη δημοσιογραφία. Στη μετά το μαύρο εποχή της ΕΡΤ, το στοίχημα που καλούμαστε να κερδίσουμε είναι μεγαλύτερο από οποιαδήποτε άλλη πρόκληση.

του Πάνου Χαρίτου
Ποτέ δεν τα πήγα καλά με τους αποχαιρετισμούς. Πάντα δυσκολευόμουν.
Όμως, όσο και να θέλεις να αποφύγεις κάποια πράγματα, γνωρίζεις πως κάποια στιγμή θα κληθείς να τα αντιμετωπίσεις.
Πριν ξεκινήσω να γράφω αυτές τις γραμμές έστειλα ένα αποχαιρετιστήριο κείμενο σε δεκαεπτά διαφορετικούς παραλήπτες. Δεκαεπτά συναδέλφους και φίλους με τους οποίους συνεργάστηκα τα τελευταία εικοσιένα χρόνια.
Για ένα κείμενο επτακοσίων λέξεων χρειάστηκα περίπου τρεις ώρες, ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες μόλις είκοσι λεπτά θα αρκούσαν για ένα άρθρο 1000 λέξεων.
Ωστόσο, οι λέξεις δεν έρχονται πάντα με την ίδια ευκολία. Δεν μπορούν με ακρίβεια να αποδώσουν αυτό που νιώθεις και αισθάνεσαι. Ειδικότερα όταν απευθύνονται σε ανθρώπους με τους οποίους το ταξίδι στη δημοσιογραφία και τον κόσμο λάμβανε τη μορφή δοκιμασίας σε κάθε βήμα και μονοπάτι.
Στα εικοσιένα αυτά χρόνια, βιώσαμε από κοινού τα Βαλκάνια, την Αφρική, την Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Αραβική Χερσόνησο, σε στιγμές μοναδικής ομορφιάς και απίστευτης ασχήμιας.  Γνωρίσαμε τους ανθρώπους στα καλύτερα και τα χειρότερά τους. Αγγίξαμε, και ίσως κάποιες φορές να ξεπεράσαμε τα όριά μας, όμως ουδέποτε αναθεωρήσαμε για την επαγγελματική αυτή επιλογή.
Εικοσιένα χρόνια δημοσιογραφίας σε συνθήκες κρίσης. Εικοσιένα χρόνια ρεπορτάζ σε μέρη όπου δεν είσαι ευπρόσδεκτος.
Ο «αποχαιρετισμός στα όπλα» δεν είναι εύκολη υπόθεση. Φαντάζομαι θα αποδειχθεί δύσκολο εγχείρημα το να εξηγήσω τους λόγους που γοητεύουν κάποιον που επιμένει σε αυτό το επάγγελμα.
Αντίστοιχα δυσκολεύτηκα να εξηγήσω και να γίνω κατανοητός από τους εν λόγω συναδέλφους για το λόγο που «κρεμάω» τα παπούτσια των αποστολών για να κλειστώ σε ένα στούντιο όπου οι εμπειρίες σε σχέση με όσα σου προσφέρονται στα ταξίδια (ακόμα και σε εμπόλεμες περιοχές), είναι δυσανάλογες.
Η αλήθεια είναι πως την ίδια ακριβώς άποψη διατηρούσα κι εγώ μέχρι πριν λίγο καιρό.
Για την ακρίβεια, η άποψή μου αυτή τέθηκε υπό αμφισβήτηση όταν μου προτάθηκε η παρουσίαση του κεντρικού δελτίου των ειδήσεων της ΕΡΤ. Δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη σκέψη και βεβαίως η απάντηση ήταν θετική.
Θεωρώ τιμή μου το ότι μέχρι σήμερα, βρέθηκα στη δημοσιογραφική οικογένεια μιας συγκεκριμένης κατηγορίας ξένων ανταποκριτών και κάλυψα γεγονότα αρκετά εκ των οποίων πέρασαν στις σελίδες της ιστορίας.
Αποτελούν κεφάλαιο ζωής οι εμπειρίες που αποκόμισα από τα όσα βίωσα στα μέρη που επισκέφθηκα.
Ωστόσο το πρώτο δελτίο ειδήσεων στην μετά το μαύρο εποχή για την ΕΡΤ αποτελεί, έναν εξίσου σημαντικό τίτλο τιμής.
Ο «αποχαιρετισμός στα όπλα» δεν ήταν μια αβασάνιστη απόφαση. Ωστόσο, το ειδικό βάρος του εγχειρήματος της επαναλειτουργίας της ΕΡΤ αποτελεί αδιαμφισβήτητη πρόκληση.
Ο αποχαιρετισμός αυτός δεν συνεπάγεται παραίτηση από αρχές και τις αξίες που προέβαλα και υπηρέτησα στη δημοσιογραφική μου διαδρομή.
Ο αποχαιρετισμός στα όπλα δεν συνεπάγεται παραίτηση από τη μάχιμη δημοσιογραφία.
Στη μετά το μαύρο εποχή της ΕΡΤ, το στοίχημα που καλούμαστε να κερδίσουμε είναι μεγαλύτερο από οποιαδήποτε άλλη πρόκληση.
Το μαύρο δεν σβήνει με το πάτημα ενός κουμπιού. Η ΕΡΤ δεν μετατρέπεται από κρατική σε δημόσια με την αλλαγή του σήματος και των προσώπων.
Αυτός είναι ο δικός μας ο ρόλος. Να διασφαλίσουμε την αντικειμενικότητα και τον πλουραλισμό στην ενημέρωση, ώστε να διατηρήσουμε την επαγγελματική μας αξιοπρέπεια.

ΕΡΤ

Μετά από δύο ολόκληρα χρόνια, η ΕΡΤ επέστρεψε


Μετά από δύο ολόκληρα χρόνια, η ΕΡΤ επιστρέφει!

Του Βασίλη Βασιλόπουλου
Συντονιστή Περιεχομένου Πολυμέσων της ΕΡΤ
Είναι μια ιστορική στιγμή για τη χώρα. Μια σημαντική εξέλιξη για τις δημόσιες υποθέσεις της. Ο φορέας που παρέχει ενημέρωση υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, που ταυτίστηκε με την έννοια της ελευθερίας της έκφρασης και της ελευθεροτυπίας, που γέννησε την εναλλακτική, κινηματική, διαδικτυακή, κοινωνική ενημέρωση, επανέρχεται σε λειτουργία μετά από μια παγκόσμια αρνητική πρωτοπορία με χειροπέδες στην είσοδο των εγκαταστάσεών του.
Η ζημία, συνήθως έχει λογιστικές αποτιμήσεις, αλλά στην εποχή των αριθμών η ελληνική κοινωνία έκανε τη δική της. Αποτίμησε τις αξίες και τα ιδανικά με τρόπο καθοριστικό για τις εξελίξεις. Το Πολίτευμα, η Δημοκρατία, ανέκτησε μια από τις σημαντικότερες δομές που αποτιμούν την ποιότητά της με βάση τα παγκόσμια πρότυπα της κοινωνίας των Εθνών. Πρόσβαση στην ενημέρωση για όλους. Η πλειονότητα μετά το μαύρο αγκάλιασε την ΕΡΤ. Εκφράστηκε αυτό με τη σχέση που ανέπτυξε με τα social media του ert.gr, την ΕΡΤ3 και το site ertopen.com.
Αυτή η αποτίμηση είναι και εντολή της κοινωνίας για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ. Να λειτουργούν με λογοδοσία και διαφάνεια για τον πολίτη, για την κοινωνική συνοχή, για το δημόσιο συμφέρον και τη χώρα. Να επιστρέψουν σύντομα σε μια κανονικότητα που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των πολιτών, οι οποίοι σε αυτή την περίοδο της θεσμικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, με βάση την πληροφόρησή τους, λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις για τη ζωή τους.
Είναι μια αυστηρή εντολή που υποχρεώνει σε επίγνωση, ανασύνταξη δυνάμεων, σύνθεση, συνεργασία και εγκατάλειψη κάθε πάθους και λαϊκισμού. Είναι η στιγμή που το άτομο απαλλαγμένο από την ιδιοτέλεια, συναισθάνεται την ευθύνη του. Είναι η ώρα για κάθε έναν από τους εργαζόμενους, δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς, να επιβεβαιώσει ότι έχει δεσμευτεί να υπηρετεί τον άνθρωπο.
Σήμερα, δεν είναι η ώρα των απολογισμών αλλά των έργων. Ακόμη και όσοι δυσπιστούσαν και συνεχίζουν να αμφισβητούν τα Δημόσια Μέσα Ενημέρωσης, θα επιθυμούσαν να δουν μιαν άλλη «ΕΡΤ».
Στα Πολυμέσα της ΕΡΤ, στο ert.gr, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ertsocial, αναλογεί το μέρος της αποστολής που αφορά στη μετάβαση του φορέα στη νέα εποχή και στα νεότερα ακροατήρια. Θα την υπηρετήσουμε γιατί τα στερνά τιμούν τα πρώτα…
ert.gr

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2015

Γιατί οι Γερμανοί θέλουν διασυρμό του Τσίπρα και όχι λύση



 Αντιπαθεί σφοδρότατα τον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα η γερμανική κυβέρνηση

Αρθρογράφος: Γιώργος Δελαστίκ
Αντιπαθεί σφοδρότατα τον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα η γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού των δεξιών χριστιανοδημοκρατών, των ακροδεξιών Βαυαρών χριστιανοκοινωνιστών και των θλιβερών σοσιαλδημοκρατών. 
Το εύρος από πολιτική σκοπιά της γερμανικής κυβέρνησης, που συμπεριλαμβάνει τόσο τη Δεξιά όσο και τον κεντρώο σήμερα χώρο των σοσιαλδημοκρατών, καθιστά ευρύτατη την αντίθεση προς την κυβέρνηση Τσίπρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κοντολογίς, καμία απολύτως σοσιαλδημοκρατική, κατ' όνομα, «κεντροαριστερούλα» κυβέρνηση σαν αυτή του Ολάντ στη Γαλλία ή του Ρέντσι στην Ιταλία δεν πρόκειται να τολμήσει να συμπαρασταθεί στην ελληνική κυβέρνηση. Η αιτία είναι απλούστατη: Καμία ευρωπαϊκή κυβέρνηση, ούτε καν χώρας μεγάλης σαν την Γαλλία ή την Ιταλία, δεν τολμάει να έρθει σε αντίθεση με τους Γερμανούς που κυβερνούν στο Βερολίνο! Ειδικά από τους σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι παραμένουν η τελευταία πολιτική δύναμη στην Ευρώπη που στο σύνολό τους είναι υποταγμένοι οικειοθελώς στη γερμανική πολιτική, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποκλείεται να βρει στήριξη. Παρόλο που οι ψηφοφόροι των σοσιαλιστών βεβαίως και θα ήθελαν συνεργασία με όποιες αριστερές δυνάμεις υπάρχουν σε κάθε χώρα, οι Γερμανοί λαμβάνουν προληπτικά όσα μέτρα μπορούν για να αποφύγουν εξάπλωση των αριστερόστροφων συνεργασιών των κεντρώων σοσιαλιστικών κομμάτων.
Οι Γερμανοί καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να μην επαναληφθεί και στον κεντρώο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας αυτό που έχει ήδη γίνει στη γαλλική, την αγγλική και την ιταλική Δεξιά. Η σταδιακή στροφή, δηλαδή, δεξιών κομμάτων εναντίον της Γερμανίας -κομμάτων που εκφράζουν απειλούμενα τμήματα της αστικής τάξης, κατεστραμμένα μεσαία στρώματα και αγανακτισμένα εναντίον της γερμανικής πολιτικής λαϊκά στρώματα. Εχουμε βαθύτατη την πεποίθηση ότι σε ελάχιστα χρόνια θα ζήσουμε συγκλονιστικές πολιτικές ανακατατάξεις στην Ευρώπη. Το ζητούμενο όμως είναι ο αντιγερμανισμός που θα αποτελέσει τον μοχλό αυτών των αλλαγών να μην προωθείται μόνο από δεξιά κόμματα, αλλά να υπάρχει και αντιγερμανισμός με αριστερά χαρακτηριστικά. Η σημασία της ύπαρξης της κυβέρνησης Τσίπρα και της αντίστασης του πρωθυπουργού στον προσωπικό εξευτελισμό του μέσω της αποδοχής του συνόλου των γερμανικών απαιτήσεων και όρων υπερβαίνει από αυτήν τη σκοπιά κατά πολύ τα όρια της Ελλάδας.
Αν σχηματιστεί κεντροαριστερή κυβέρνηση των αντιμνημονιακών πλέον σοσιαλιστών στην Πορτογαλία τον Οκτώβριο με κάποιες αριστερές δυνάμεις και αν τον Νοέμβριο που θα γίνουν βουλευτικές εκλογές στην Ισπανία σχηματιστεί κυβέρνηση του Ποδέμος με τους σοσιαλιστές, ο ευρωπαϊκός συσχετισμός δυνάμεων θα αρχίσει να αλλάζει. Ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει συνεισφέρει τα μέγιστα εκ του μακρόθεν στα εκλογικά αποτελέσματα της Ιβηρικής Χερσονήσου αν έχει αντέξει μέχρι το φθινόπωρο στις γερμανικές πιέσεις. Οι πιέσεις είναι αφόρητες, το ξέρουμε. Οι υποχωρήσεις που έχει κάνει ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του υπερβαίνουν σαφώς τα όρια ανοχής της ψήφου που απέσπασε υποσχόμενος άλλα πράγματα στον ελληνικό λαό, από τα οποία σχεδόν κανένα δεν έχει υλοποιήσει στους τέσσερις και πλέον μήνες διακυβέρνησής του.
Στις 47 σελίδες των προτάσεων της κυβέρνησης προς τους δανειστές δεν συμπεριλαμβάνεται κανένα από τα ουσιώδη φιλολαϊκά μέτρα του εντελώς αστικού «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» που είχε εξαγγείλει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και τα οποία μέτρα συμπεριέλαβε στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του στις 8 Φεβρουαρίου 2015, ενώπιον των βουλευτών. Υποθέτουμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας εκτιμά ως εφιαλτικές τις μέρες που περνάει, ειδικά τον Μάιο και τον Ιούνιο. Ακόμη και μετά τις υποχωρήσεις που έχει κάνει, ο πρωθυπουργός οφείλει να διαπιστώνει πως για τους Γερμανούς έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία να τον διασύρουν στα μάτια των πολιτών όλων των κρατών της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ώστε να μην τολμήσει κανένας ηγέτης πλέον να «βγάλει γλώσσα» κατά του Βερολίνου, παρά να βρουν μια κάποια λύση για την Ελλάδα.

Πηγή: ΕΘΝΟΣ

Οι ολιγάρχες μας χαιρετούν



Δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς ότι στην καρδιά του ελληνικού προβλήματος βρίσκεται η φορολογική αδικία. Μεγάλες επαγγελματικές κατηγορίες, για δεκαετίες, είχαν πολύ υψηλά μαύρα εισοδήματα, ενώ η ελίτ της χώρας ήταν και παραμένει σε μεγάλο βαθμό ξένη για το δημόσιο ταμείο.
της Δέσποινας Σπανού
Το φορολογικό σύστημα έχει αλλάξει δεκάδες φορές, και στη διάρκεια της κρίσης, χωρίς αποτέλεσμα ως προς τον εντοπισμό του αδήλωτου πλούτου. Οι εταίροι μας συχνά αναφέρονταν οργισμένοι στους πλούσιους Ελληνες που δεν πληρώνουν φόρους, αλλά ποτέ δεν τέθηκε ένα τέτοιο προαπαιτούμενο για την εκταμίευση δόσης. Ισως γιατί, όπως είπε ο Τ. Πικετί, υπάρχει μεγάλη υποκρισία πίσω από όλα αυτά.
Οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, ασφαλώς και το Λουξεμβούργο του Γιουνκέρ, με μεγάλη χαρά υποδέχονται τεράστιες ελληνικές καταθέσεις χωρίς να δίνουν στοιχεία στις ελληνικές φορολογικές αρχές. Η ΕΕ αναλαμβάνει συνεχώς πρωτοβουλίες αναζητώντας τα ίχνη του χρήματος που καταλήγουν σε φορολογικούς παραδείσους αλλά ποτέ δεν φτάνει κάπου πέρα από τις περιγραφές και τα ευχολόγια. Με άλλα λόγια, οι εταίροι μας έλεγαν ότι πρέπει να πληρώσουν οι “πάνω” αλλά δεν απέδειξαν ότι το εννοούν και οι κυβερνήσεις συνέχιζαν, ανενόχλητες, να πιέζουν τους “κάτω” για εξασφαλιστεί δημοσιονομική ισορροπία.
Το ξέρουν όλοι ότι δεν πρόκειται να υπάρξει υπέρβαση της ελληνικής κρίσης αν δεν αλλάξει δομικά το φορολογικό σύστημα ώστε να επιμεριστούν δικαιότερα τα βάρη και να αντλήσει το Δημόσιο έσοδα από αυτούς που έχουν να πληρώσουν. Και για να γίνει αυτή η αλλαγή χρειάζεται πρώτα απ όλα νομοθετική πρωτοβουλία. Υπάρχει δυνατότητα διασταύρωσης φορολογικών δηλώσεων και των καταθέσεων, ακόμη και των εμβασμάτων που έχουν φύγει στο εξωτερικό, ασφαλώς και της ακίνητης περιουσίας, αλλά δεν υπάρχει άμεσο αποτέλεσμα όταν/αν εντοπίζεται η ανακολουθία.
Ο μικροφειλέτης πάει το πρωί στην τράπεζα και διαπιστώνει έντρομος ότι του έχουν σηκώσει τα τελευταία του χρήματα για χρέη προς την εφορία. Αλλά ο εκατομμυριούχος, πόσο μάλλον ο δισεκατομμυριούχος, έχει πολύ χρόνο μπροστά του και μακρύ δικαστικό δρόμο να ακολουθήσει μέχρι να πληρώσει, αν εντοπιστεί ότι φοροδιέφυγε - που, συνήθως, δεν εντοπίζεται και δεν πληρώνει.
Οι εφοπλιστές που δεν φορολογούνται γιατί θα βγάλουν την ελληνική σημαία από το πλοίο, άλλοι που θα πάρουν το σκάφος από τη Βουλιαγμένη και θα το πάνε Σιγκαπούρη, επιχειρηματίες με χρεοκοπημένες εταιρείες και τεράστια προσωπική περιουσία (θαύμα!), μεγαλοϊδιοκτήτες ακινήτων που έχουν χαθεί στους δαιδάλους των off shore, οι θαμώνες στα πανάκριβα πάρτυ της Μυκόνου με φορολογική δήλωση απόρων και πόσοι άλλοι από αυτούς που “δεν πιάνονται”, όπως θα σας πει όποιος έχει ασχοληθεί με το θέμα μέσα από την ελληνική μέθοδο.
Δεν είναι δύσκολο και να το πιστέψεις, ότι αυτά δεν γίνονται, μισθωτοί, συνταξιούχοι άντε και κανένας ελεύθερος επαγγελματίας θα πληρώσει το μάρμαρο, οι υπόλοιποι έχουν τον τρόπο, θα βρουν την άκρη, δεν υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου, διαλύθηκε η υπηρεσία με τα μνημόνια, γενικά είναι μπερδεμένο.
Η πρόταση των πιστωτών είναι αποκαλυπτική για τις προθέσεις τους: Προφανώς δεν υπάρχει καμία έγνια για το πώς θα αμβλυνθούν οι εκρηκτικές ανισότητες και πώς θα αποκατασταθούν εξωφρενικές αδικίες. Στρέφουν την πίεση σε εκείνους που είναι ήδη εξουθενωμένοι από τις οικονομικές υποχρεώσεις και που δεν έχουν αντοχές. Σύμφωνα με πληροφορίες, απέρριψαν τις προτάσεις της ελληνικής πλευράς για έσοδα από την πάταξη των λαθρεμπορίων κοκ ως ανεδαφικές, δηλαδή δεν πιστεύουν ότι θα συμβεί έτσι και, μέχρι να το πιστέψουν, ασχολούνται με την αύξηση της συμμετοχής του ασφαλισμένου στο φάρμακο.
Η κυβέρνηση υποσχέθηκε σύγκρουση με την ολιγαρχία και αυτό είναι κάτι που, αρχικά, ακούστηκε (έτσι προβλήθηκε τουλάχιστον) με ικανοποίηση από το Βερολίνο, την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Ακόμη είναι νωρίς για τελικά συμπεράσματα, αλλά είναι αργά για μεγάλες προσδοκίες.

tvxs

Βενιζέλο και Κουβέλη κλαίμε όλοι



Του Λάκη Μπέλου
♦ Τιτανοαξέχαστοι Βαγγέλη και Φώτη. Είμαστε όλοι εδώ για να σας αποχαιρετήσουμε από την προεδρία των κομμάτων σας.
♦ Κλαίμε όλοι. Δεν κλαίμε μόνο, πολλοί δίπλα μας ξεράθηκαν από το γέλιο.
♦ Είμαστε λοιπόν, όλοι εδώ. Οταν λέω «όλοι» εννοώ ήμασταν πέντ΄ έξι όλοι στα δύο συνέδρια που είχατε, ο Βαγγέλης στον Πανελλήνιο και ο Φώτης στο Σινέ Κεραμεικός.
♦ Δεν έπρεπε, Βαγγέλη, να κάνεις το συνέδριο στον Πανελλήνιο. Γελάει το πανελλήνιο.
♦ Δεν έπρεπε να πας σε κλειστό γήπεδο μπάσκετ. Φαινόταν τεράστιο, σαν το γήπεδο του τελικού Μπαρτελόνα- Γιουβέντους. Σε γήπεδο 5x5 θεατών έπρεπε να μιλήσεις.
♦ Οταν είπες, Βαγγέλη, ότι φεύγεις και μας αφήνεις χρόνους κι ένα στικάκι, ράγισε το καταπέτασμα καθώς πήγαινες δίπλα στο εστιατόριο του Πανελληνίου να φας το καταπέτασμα.
♦ Ηταν συγκλονιστική η εμφάνισή σου στο γήπεδο μπάσκετ. Ησουν ο Διαμαντίδης και ο Σπανούλης μαζί. Κυριολεκτικά.
♦ Καθώς διέσχιζες το γήπεδο να βγεις έξω βουρκωμένος πέρασε σαν φιλμ, σε τριάντα δευτερόλεπτα μέσα, η ζωή σου στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ.
♦ Ποιος θα ξεχάσει την τεράστια συμβολή σου στην υπογραφή των μνημονίων; Κορυφή ήσουν. Ο Σαμαράς τρώει τη σκόνη σου - ετοιμάζω και του Αντώνη τον αποχαιρετισμό οσονούπω.
♦ Θα υπάρξει άνθρωπος Βαγγέλη που να αρνηθεί ότι εσύ ήσουν ο οραματιστής κι ο εμπνευστής κι ο άνθρωπος που δημιούργησε το ξακουστό χαράτσι;
♦ Αχ, αυτό το χαράτσι! Εριξε μια κυβέρνηση παλιά, θα ρίξει και μία καινούργια. Τι θα ρίξει, πάει την έριξε ο ΕΝΦΙΑς κι ο ΦΠΑς. Σε λίγες μέρες θα έχουμε τα εκατόν σαράντα.
♦ Εχουμε όμως και τις τρελίτσες Γιούνκερ, Βαγγέλη, που σε χτυπούσε με το ντοσιέ στο κεφάλι. Τον καλεί ο Αλέξης και δεν απαντάει ο Ζαν-Κλοντ. Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα στο Μαξίμου. Αυτή η αγάπη θα γίνει Κούγκι τελικά.
♦ Δεν φεύγουμε από σένα Μπένι. Δεν θα ξεχάσουμε βέβαια το στικάκι. Εφυγες από την ηγεσία και δεν ξέρουμε ακόμα τι έγινε με εκείνο το γαμημένο το στικάκι.
♦ Πάντα όμως υπάρχουν και χειρότερα. Ο Λοβέρδος.
♦ Τέλος πάντων, ας είναι ελαφριά τα στικάκια που σε σκεπάζουν γιατί πρέπει να ασχοληθώ και να αποχαιρετήσω και τον Φώτη. Και πολύ χώρο και χρόνο σού αφιέρωσα.
♦ Φώτη, μου έμειναν 50-100 λέξεις να σε αποχαιρετήσω, γιατί αλλιώς θα βγω έξω από τη σελίδα. Δεν θα έφταναν όμως ούτε 50 κι 100 σελίδες για τα πεπραγμένα σου. Και μόνο ότι ανακάλυψες τον Ψαριανό πάντως φτάνει.
♦ Σου έκλεψαν ασύστολα το σλόγκαν «Πρώτη φορά Αριστερά» που υποστήριξε το Μνημόνιο. Ποιος μπορεί να το αρνηθεί αυτό; Πιο μνημονιακός πεθαίνεις.
♦ Ευτυχώς που παρέδωσες στα χέρια τού γίγαντα Θανάση Θεοχαρόπουλου. Είμαστε όμως τόσο λίγοι στη ΔΗΜΑΡ που δεν φτάνουμε για να μαζευτούμε να παίξουμε ούτε Θανάση.
♦ Θα σε θυμόμαστε πάντα Φώτη τη στιγμή που στο Σινέ Κεραμεικός ύψωσες τα χέρια σου μπροστά στον παραληρούντα οπαδό σου Σωτήρη Κιμπαρόπουλο, 58 ετών, από την Πάτρα.
♦ Αυτό το πανηγυρικό σήκωμα των χεριών σου μοιάζει μόνο με το πανηγυρικό σήκωμα των χεριών του Μέσι στους οπαδούς της Μπαρτσελόνα.
♦ Εσύ όμως δεν είσαι μόνο ο Μέσι. Είσαι μαζί και ο Μέσι και ο Νεϊμάρ και ο Σουάρες της πολιτικής και της κωλοτούμπας.
♦ Βαγγέλη, Φώτη, αθάνατοι! Προτείνω επίτιμοι πρόεδροι ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

EFSYN

Τρίτη 9 Ιουνίου 2015

Αλήτης ο σεισμός; Να πάρει θέση ο Τσίπρας



Ο σεισμός των 5,3 Ρίχτερ που σημειώθηκε τα ξημερώματα βορειοδυτικά της Χαλκίδας έδωσε το έναυσμα για συζητήσεις και διαφωνίες των σεισμολόγων. 

Τα τηλεπαράθυρα πήραν φωτιά, ταρακουνημένα από τα Ρίχτερ, και οι παρελαύνοντες σεισμολόγοι καλούνται να απαντήσουν στο καυτό ερώτημα:
Ήταν κύριος ο σεισμός;
Οι αναλύσεις δίνουν και παίρνουν, ενώ πολλοί επιστήμονες κρατούν επιφυλάξεις για το αν μπορεί ο σεισμός να χαρακτηριστεί κύριος.
Υπάρχει απάντηση!
Δεν μπορεί ο σεισμός να είναι κύριος, κύριοι!
Η ισχυρότερη πιθανότητα είναι να πρόκειται για σεισμό... αλήτη. Με τον ΣΥΡΙΖΑ που μπλέξαμε, ακόμα και οι σεισμοί είναι χαμίνια, χωρίς ευπρεπή ενδυμασία, χωρίς γραβάτα, με γεωλογικά χαρακτηριστικά Ζάμπια!
Με τι μούτρα θα εμφανιστούμε σε εταίρους και δανειστές με τέτοιο σεισμό; Έτσι περιμένουμε να βγούμε στις αγορές; Η κυβέρνηση κατάντησε ακόμα και τους σεισμούς μπας κλας.
Οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ με τις ακραίες θέσεις έχουν διαταράξει τη σεισμική δραστηριότητα στον ελλαδικό χώρο. Πρέπει να βγει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και να πάρει υπεύθυνη θέση και να βάλει τους ακραίους στη θέση τους.
Σημείωση: Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι απόσπασμα απο ανακοίνωση του Ποταμιού, ανάλυση του Μπάμπη Παπαδημητρίου ή απλώς εισαγωγή της Τρέμη σε δελτίο ειδήσεων στο Μεγάλο Κανάλι..
παπαλάμραινα
 https://left.gr

Το σκάνδαλο Siemens, ο Γιάννης Στουρνάρας και...οι τουαλέτες της Βουλής



του Αλέξανδρου Ζέρβα
Όσοι ακούσαμε τη χθεσινή ακρόαση του Σήφη Βαλυράκη από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας σχετικά με τα πεπραγμένα (ή μάλλον καλύτερα τα μη πεπραγμένα) της Εξεταστικής για το σκάνδαλο Siemens, της οποίας προήδρευε, μάλλον δε μάθαμε και κάτι το συγκλονιστικό. «Η Siemens ήταν το κράτος» σημείωσε ο κύριος Βαλυράκης, ενώ έκανε λόγο για «κουκούλωμα» του σκανδάλου από Δικαιοσύνη και Βουλή προκειμένου να μη διαρρεύσει η εμπλοκή πολιτικών προσώπων στην υπόθεση. 
Σιγά το νέο θα πει κανείς. Άλλωστε αν είχε σταθεί κι ο ίδιος στο ύψος του ως πρόεδρος της εν λόγω Εξεταστικής Επιτροπής, ίσως η συγκάλυψη του σκανδάλου να μην ήταν τόσο ολοκληρωτική.
Όπως δεν «πέσαμε από τα σύννεφα» κι από την επισήμανση σύμφωνα με την οποία η οικονομική ζημιά που υπεστή το ελληνικό Δημόσιο «ήταν ασύλληπτη», σε κάθε περίπτωση πολλαπλάσια από τα ψίχουλα που πήρε ως αποζημίωση μετά τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, που υπέγραψε τελικά με την εταιρία τον Αύγουστο του 2012.  Γι’ αυτό το λόγο κι έχει ιδαίτερη σημασία η κίνηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου να καλέσει ενώπιον της Επιτροπής για τις απαραίτητες διευκρινίσεις τον άνθρωπο που έβαλε την υπογραφή του κάτω από αυτή την «περίεργη» συμφωνία, που δεν είναι άλλος από τον τότε υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Στουρνάρα. Η αλήθεια είναι ότι ο κύριος Στουρνάρας έχει αρκετές εξηγήσεις να δώσει για διάφορες δραστηριότητές του τα τελευταία 15 χρόνια, από το μαγείρεμα των οικονομικών στοιχείων προκειμένου να μπει η χώρα στο ευρώ μέχρι και τον «υπόγειο πόλεμο» που διεξάγει ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος εις βάρος της κυβέρνησης Τσίπρα. Το γεγονός όμως ότι έστω και τώρα γίνεται η αρχή, μόνο θετικά θα μπορούσε να αποτιμηθεί.
Πόσα από όλα αυτά που συνέβησαν όμως πληροφορήθηκε η κοινή γνώμη; Ελάχιστα, ίσως και απολύτως τίποτα. Ο λόγος; Τα κυρίαρχα ΜΜΕ είχαν αξιολογήσει ως «είδηση της ημέρας» τη διαμάχη της Προέδρου της Βουλής με τον Γιάννη Πανούση σχετικά με τη δυνατότητα των ανδρών των ΜΑΤ να χρησιμοποιούν τις τουαλέτες της Βουλής. Ανέδειξαν μάλιστα το ζήτημα σε «μείζον θέμα Δημοκρατίας και σεβασμού των θεσμών», με τη συμβολή μάλιστα και του ίδιου του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη, ο οποίος με δηλώσεις του είχε ρίξει «λάδι στη φωτιά». Ήρθε λίγες ώρες αργότερα η αιχμηρή απάντηση εκ μέρους της Ζωής Κωνσταντοπούλου, αλλά και η παρέμβαση εκ μέρους του Νίκου Βούτση, πολιτικού προϊστάμενου του Γιάννη Πανούση, για να ολοκληρωθεί το σκηνικό του «κυβερνητικού εμφύλιου».
Θα περίμενε κανείς από τα κυβερνητικά στελέχη αλλά κι από την ίδια την κυρία Κωνσταντοπούλου να είναι πια πολύ πιο υποψιασμένα. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Προέδρου της Βουλής έχουν μαζευτεί αρκετές περιστατικά «σκασμένων λάστιχων». Εν πάση περιπτώσει,  είτε συμφωνεί ειτε διαφωνεί κάποιος με το ύφος αλλά και την ευρύτερη  κινητικότητα που έχει αναπτύξει εσχάτως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, οφείλει εντούτοις να παραδεχτεί ότι οι πρωτοβουλίες της είναι άκρως ενοχλητικές για αρκετούς ακόμη «ομοτράπεζους» του κυρίου Στουνάρα.
Το «παιχνίδι του αποπροσανατολισμού» δεν ανακαλύφθηκε ούτε χθες ούτε έχει πάψει να εμπλουτίζεται, το αντιλαβανόμαστε άλλωστε καθημερινά τους τελευταίους πέντε μήνες. Φοβάμαι όμως πως αν τώρα για τις «ανάγκες» των ανδρών των ΜΑΤ προκαλείται μίνι κυβερνητική κρίση, σε επόμενη κρίσιμη φάση όλο και κάποιος θα σπάσει κάνα χέρι στο περιστύλιο της Βουλής, μπας και δημιουργήσει καμιά χειρότερη αναμπουμπούλα.

TVXS

"Η ΕΡΤ επιστρέφει" την Πέμπτη 11/6 με πρόγραμμα ...

Μεσογείων - Ακαδημίας - Μεσογείων: η επιστροφή...
Οι εκπομπές και τα πρόσωπα
που θα δούμε στο άνοιγμα της ΕΡΤ
... κι απ' έξω διαδήλωση !

Στις 6 το πρωί της Πέμπτης 11 Ιουνίου ανοίγει και επίσημα η ΕΡΤ με την αλλαγή του λογοτύπου στον αέρα και την πρεμιέρα νέων εκπομπών


Σύμφωνα με το σχεδιασμό της διοίκησης της δημόσιας τηλεόρασης, το ξημέρωμα της Πέμπτης θα προβληθεί βίντεο με την ανάκρουση του εθνικού ύμνου (μια παράδοση που καταργήθηκε επί ΔΤ και ΝΕΡΙΤ) και θα ακολουθήσει η εναλλαγή του λογοτύπου που εμφανίζεται πάνω αριστερά στην οθόνη από Ν σε ΕΡΤ1. 

Το νέο πρόγραμμα θα εγκαινιαστεί με την πρωινή ενημερωτική εκπομπή στις 6 με παρουσιαστές τον Νίκο Αγγελίδη και τη Βασιλική Χαϊνά, δίδυμο που παρουσίαζε την αντίστοιχη εκπομπή στο ERTopen. Στις 8 θα ακολουθεί η Μαριλένα Κατσίμη και ο Γιάννης Δάρρας που επιστρέφουν μετά από δύο χρόνια στην ΕΡΤ, ενώ στη ζώνη 10 με 12 παραμένει ο Φάνης Παπαθανασίου με παρτενέρ του πλέον τη Μάριον Μιχελιδάκη. 

Τα δελτία ειδήσεων στις 12 και στις 3 το μεσημέρι θα εκφωνούν η Ντένια Σαρακίνηκαι ο Αντώνης Αλαφογιώργος, ενώ στο απογευματινό δελτίο των 6 (από ωριαιό μετατρέπεται εφεξής σε ημίωρο) θα παραμείνει κατά πάσα πιθανότητα η Αντριάννα Παρασκευοπούλου. Από τις 13.00 έως τις 15.00 συνεχίζει το «Μένουμε Ελλάδα», στην απογευματινή ζώνη θα προβάλλεται νέο πολιτιστικό μαγκαζίνο - infotainment με τονΑνδρέα Ροδίτη και την Ελένη Χρονά ενώ από τις 8 έως τις 9 το βράδυ προστίθεται εκπομπή με διεθνείς ειδήσεις με την Μαρία Κονταξή και τον Παντελή Γκόνο. Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων μεταφέρεται στις 21.00 με παρουσιαστή τον επί σειρά ετών ανταποκριτή στη Μέση Ανατολή της ΕΡΤ, Πάνο Χαρίτο

Ειδικά για την Πέμπτη, έχει προγραμματιστεί έκτακτη εκπομπή από τις 7 έως τις 9 το απόγευμα με τίτλο «Η ΕΡΤ επιστρέφει» με καλεσμένους και ζωντανή σύνδεση με τον προαύλιο χώρο του Ραδιομεγάρου όπου στις 8 έχει προγραμματιστεί συναυλία των Μουσικών Συνόλων της ΕΡΤ. Πιθανότεροι παρουσιαστές της έκτακτης εκπομπής είναι η Μαριλένα Κατσίμη και ο Αντώνης Αλαφογιώργος. Το ειδικά διαμορφωμένο πρόγραμμα της Πέμπτης θα συνεχίσει μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Στις 22.00, η ΕΡΤ θα προβάλλει το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου «Το χαμένο σήμα της δημοκρατίας» που αφηγείται όλο το ιστορικό του «μαύρου» ακριβώς δύο χρόνια πριν, ενώ θα ακολουθήσει και συζήτηση στο στούντιο..

πηγή: http://www.real.gr/

Η ΕΡΤ είναι κάτι παραπάνω από ένα Νι και ένα Γιώτα



Δεν είναι οι φωτεινές επιγραφές, δεν είναι τα κτήρια, δεν είναι καν τα πρόσωπα που την αποτελούν σήμερα η ΕΡΤ.

του Πέτρου Κατσάκου
Δεν γνωρίζω τίνος ιδέα ήταν ο βεβιασμένος αναγραμματισμός στην προμετωπίδα του ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής. Δεν γνωρίζω ποιός επέλεξε την αφαίρεση δύο γραμμάτων από την επιγραφή που συμβόλιζε το πραξικοπηματικό «μαύρο» της κυβέρνησης των ΣαμαροΒενιζέλων, ώστε έτσι απλά και γρήγορα να επιστρέψουμε στην ΕΡΤ. Πριν περίπου ένα χρόνο είχα ανακαλύψει κάπου πίσω από τις εγκαταστάσεις της τότε ΝΕΡΙΤ τα γράμματα που κάποτε βρίσκονταν στην οροφή του κτηρίου και ολογράφως έλεγαν Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση.
Πεταμένα και παρατημένα σαν μπάζα ενός κατεδαφισμένου συστήματος που σύμφωνα με τον Σίμο Κεδίκογλου γκρεμίστηκε με εντολή Σαμαρά ώστε να επέλθει η πολυπόθητη εξυγίανση στο άντρο των χρυσοκάνθαρων και των χρυσών αγελάδων που απομυζούσαν επί δεκαετίες το ανταποδοτικό τέλος των ελλήνων φορολογουμένων. Δεν ξέρω αν τελικά τα γράμματα της ιστορικής εκείνης επιγραφής βρίσκονται κάπου θαμμένα στις αποθήκες του ραδιομεγάρου ή έχουν καταλήξει σε κάποια χωματερή. Ίσως κάποιοι να τα αναζήτησαν, να μην τα βρήκαν και τελικά να κατέληξαν στην εύκολη λύση της αφαίρεσης δύο γραμμάτων από την επιγραφή της ΝΕΡΙΤ. Όπως και να έχει πάντως είναι αδύνατον να μην εμπλακεί ο νους στην διαδικασία των συμβολισμών μιας τέτοιας κίνησης. Ένας συμβολισμός που από την μια σκοπιά σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα απαλλαγμένο από τις στρεβλώσεις και τις παθογένειες ενός αμαρτωλού παρελθόντος που όλοι παραδέχονταν αλλά από την άλλη δεν μπορείς να αποφύγεις και τον πειρασμό της σκεψης μιας ανοικοδόμησης με «αμαρτωλά υλικά».
Δεν είναι οι φωτεινές επιγραφές, δεν είναι τα κτήρια, δεν είναι καν τα πρόσωπα που την αποτελούν σήμερα η ΕΡΤ. Όπως και η διεκδίκηση της Δημοκρατίας δεν είναι η επαναφορά προσώπων και η αναστήλωση γραμμάτων. Διεκδίκηση στην Δημοκρατία είναι η κατοχύρωση των όσων κατακτήθηκαν τους ανεπανάληπτους εκείνους μήνες που ακολούθησαν της αποτίναξης της αυτοαναφορικότητας των απολυμένων της ΕΡΤ. Όταν οι ίδιοι πρώτοι απ όλους συνειδητοποίησαν το μέγεθος της δύναμης που είχαν στα χέρια τους και αποφάσισαν να την μοιραστούν με μια κοινωνία διψασμένη για ειλικρίνια και συμμετοχή. Αυτή η κατάκτηση δεν προσωποποιείται και δεν τεμαχίζεται σε θέσεις εργασίας και σε λογότυπα. Αυτή η κατάκτηση είναι η βαριά κληρονομιά ενός μοναδικού αγώνα που δεν μπορεί να εκποιηθεί στο όνομα της απόδοσης εργασιακής και μόνο δικαιοσύνης. Είναι μια κατάκτηση που οφείλει να εδραιωθεί και να αποτελέσει ανάχωμα σε κάθε επιχειρούμενη χειραγώγηση που ίσως στο μέλλον προκύψει από επίδοξους Κεδίκογλου. Είναι μια κατάκτηση που πρέπει να αποτελέσει εμπόδιο για μελλοντικούς αναγραμματισμούς της προμετωπίδας.

 https://left.gr