Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

Η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση Σαμαρά

“ Αδειάζει η κλεψύδρα για μια κυβέρνηση που φτωχοποιεί τον ελληνικό λαό και επιβάλλει τη μη λαϊκά και κοινωνικά νομιμοποιημένη θέλησή της με τη βία και τον αυταρχισμό ” Η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά, μία ακροδεξιά κυβέρνηση, πίσω από την οποία σύρονται για την πολιτική τους επιβίωση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος και ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης, έχει υπερβεί τα όρια αντοχής του ελληνικού λαού. Έχει αποκαλύψει πλήρως...
τον αντιδημοκρατικό της χαρακτήρα.


Πρωθυπουργός ... υπό προθεσμία
Φτωχοποιεί συνειδητά και κατόπιν εντολών των δανειστών, τον ελληνικό λαό με εργαλείο και όχημα τον πιο βάρβαρο αυταρχισμό. Εκχωρεί την εθνική κυριαρχία. Εξαπολύει πρωτοφανή καταστολή σε βάρος του ελληνικού λαού. Λογοκρίνει και επιδιώκει να καταργήσει στην πράξη την ελευθερία του Τύπου. Ενεργοποιώντας έναν πρωτοφανή για τα δεδομένα της Ελλάδας μηχανισμό προπαγάνδας κατασυκοφαντεί ολόκληρους πολιτικούς χώρους και κοινωνικά κινήματα. Περιφρονεί τους δημοκρατικούς θεσμούς και τη δικαιοσύνη. Όπως θα έλεγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου, είναι μια Δεξιά «όπως την γνωρίσαμε από τα παλιά τα χρόνια». Η ιστορία έχει διδάξει ότι αυτές οι κυβερνήσεις, οι οποίες τελικά επιβάλλουν τη θέλησή τους με τη βία - και στην περίπτωση της Ελλάδας με τα ΜΑΤ και τον ψυχολογικό πόλεμο σε βάρος του λαού, αλλά κυρίως με ένα οικονομικό πρόγραμμα φτώχειας και εξαθλίωσης - όχι μόνο δεν μακροημερεύουν, αλλά έχουν άδοξο πολιτικό τέλος και η ιστορία επιφυλάσσει μία θέση για αυτές στους υπονόμους της.
Η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά, είναι μια αποικιακή κυβέρνηση, η οποία μαζί με την ντόπια λούμπεν μεγαλοαστική τάξη, το παρασιτικό Κεφάλαιο και τα ξένα συμφέροντα αποτελούν τους δυνάστες του λαού μας. Όμως, η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει. Το λένε τα σημάδια.
Σαθρά θεμέλια

Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, η πιο λαομίσητη κυβέρνηση που έχει γνωρίσει αυτός ο τόπος στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας, στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια, όχι μόνο διότι συνιστά ένα κυβερνητικό σχήμα «τραβεστί», έναν ερμαφρόδιτο εξουσιαστικό μηχανισμό, τον οποίο απαρτίζουν περιθωριακοί ακροδεξιοί, σκληροί νεοφιλελεύθεροι, ξοφλημένοι σοσιαλδημοκράτες και ψευτοαριστεροί, αλλά διότι δεν έχει κανένα πολιτικό πρόγραμμα, κανένα όραμα για τον τόπο και καμία δυνατότητα να οδηγήσει τη χώρα σε έξοδο από την κρίση. Επιβλήθηκε, τον περασμένο Ιούνιο, κατόπιν ενός ολοκληρωμένου σχεδίου κατατρομοκράτησης και εκβιασμού του ελληνικού λαού, από τα υπερεθνικά κέντρα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, από το Βερολίνο, από την ντόπια τραπεζοκρατία και από τα επιχειρηματικά λόμπι, που επί δεκαετίες λυμαίνονται τον τόπο και εκμεταλλεύονται τον λαό μας με έναν και μόνο σκοπό: Να αποτελέσει τον ντόπιο πολιτικό βραχίονα των ξενικών κέντρων οικονομικής και πολιτικής εξουσίας που εποφθαλμιούν τον δημόσιο και εθνικό πλούτο της χώρας μας και θέλουν σκλάβους τους Έλληνες, φθηνή εργατική δύναμη για τους πολυεθνικούς κολοσσούς.
Στόχος της κυβέρνησης Σαμαρά, είναι να υλοποιήσει το καταστροφικό σχέδιο της μετατροπής της Ελλάδας σε εργασιακό κάτεργο, στην πρώτη Ειδική Οικονομική Ζώνη εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε μία σύγχρονη αποικία. Όμως, κάπου εδώ από τον Μάρτιο του 2013, στην παρούσα συγκυρία, ο χρόνος αρχίζει να μετράει αντίστροφα. Εδώ και μήνες λεγόταν ότι ο Μάρτιος του 2013 θα είναι ο πιο δύσκολος για την κυβέρνηση και οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν αυτή την πρόβλεψη, είτε αφορούν στις δήθεν διαπραγματεύσεις της τρικομματικής κυβέρνησης με την τρόικα, είτε στις κλιμακούμενες αντιδράσεις του ελληνικού λαού στην βάρβαρη πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης των "Μερκελιστών". Η λαομίσητη αποικιακή κυβέρνηση Σαμαρά, έχει απέναντί της ολόκληρη την κοινωνία, ολόκληρο τον ελληνικό λαό, ο οποίος ξεσηκώνεται στη Χαλκιδική, στην Θεσσαλονικη, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις και περιοχές της Ελλάδας και το σύνθημα το οποίο πλέον δονεί την ατμόσφαιρα είναι "Χούντα, ΕΛ.ΑΣ., Αντώνης Σαμαράς".
Και όταν μια κυβέρνηση ο ελληνικός λαός την αποκαλεί Χούντα, σημαίνει ότι η κλεψύδρα του χρόνου της αδειάζει, αλλά και ότι θα καταφύγει στον αυταρχισμό για να γαντζωθεί στην εξουσία.
Πρωτοφανές κύμα βίας
Μπορεί οι παπαγάλοι των καθεστωτικών και μνημονιακών ΜΜΕ, τα δημοσιογραφικά απολιθώματα μιας εποχής που ολοκληρώνει τον κύκλο της, συχνά – πυκνά, να εκφράζουν την ανησυχία τους, δήθεν, για την κοινωνική έκρηξη, η οποία διαφαίνεται στον ορίζοντα, αλλά στην πραγματικότητα είναι οι μεγαλύτεροι θιασώτες της βίας. Διότι προμοτάρουν και αναδεικνύουν με θετικό τρόπο το δόγμα της επιβολής "του νόμου και της τάξης", το οποίο δεν αντιστοιχεί παρά στο πρωτοφανές κύμα βίας, το οποίο έχει εξαπολύσει η λαομίσητη κυβέρνηση Σαμαρά, σε ρόλο θύτη, εναντίον του ελληνικού λαού, που είναι θύμα της πολιτικής της. Όμως, κανένας κυρίαρχος και υπερήφανος λαός δεν δέχεται, από ένα σημείο και μετά, να είναι "και κερατάς και δαρμένος".
Και δεν χρειάζεται κανείς να προχωρήσει σε ιδιαίτερες αναλύσεις ή σε διαπιστωτικού χαρακήτρα παρεμβάσεις πια. Οι εικόνες της Ιερισσού με την αστυνομία, σε ρόλο κατοχικής δύναμης, να εισβάλει σε μία πόλη και με τρόπο βίαιο να επιβάλλει την μη λαϊκά νομιμοποιημένη θέληση της κυβέρνησης Σαμαρά και των επιχειρηματικών συμφερόντων που καταστρέφουν το περιβάλλον και θέλουν την τοπική κοινωνία υποταγμένη, μίλησαν από μόνες τους. Η κυβέρνηση διάλεξε στρατόπεδο, στο πλευρό του μεγάλου Κεφαλαίου και απέναντι σε μια τοπική κοινωνία που δεν είναι διατεθειμένη να υποστεί ούτε τις συνέπειες της δήθεν ανάπτυξης που επαναλαμβάνει καθημερινά ο πρωθυπουργός, ούτε τις συνέπειες για την υγεία των μελλοντικών γενεών, ούτε τις συνέπειες της περιβαλλοντικής καταστροφής, ούτε βέβαια τον αυταρχισμό μιας κυβέρνησης που βρίσκεται καθημερινά στην υπηρεσία των συμφερόντων που θέλουν την Ελλάδα αποικία.
Των γεγονότων της Χαλκιδικής είχε προηγηθεί το περασμένο καλοκαίρι η πρωτοφανής βία που ασκήθηκε στους εργαζόμενος στη Χαλυβουργία. Και ακολούθησε το ανελέητο ξύλο στις διαδηλώσεις, στους απλήρωτους εργαζόμενους των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, στους αγρότες και γενικά σε οποιονδήποτε δεν ακολουθεί την εξουσιαστική διαστροφή της σημερινής κυβέρνησης, τα βασανιστήρια συλληφθέντων διαδηλωτών ή φερόμενων ως μελών ένοπλων ομάδων και η καταστολή απέναντι σε κάθε κοινωνική και λαϊκή κινητοποίηση αντίστασης στην γερμανόφιλη κυβέρνηση των Αθηνών και στις επιταγές της γραφειοκρατικής νομεκλατούρας των Βρυξελλών ή του πολιτικού -οικονομικού -επιχειρηματικού - βιομηχανικού συμπλέγματος της Γερμανίας.
Μία δήλωση του Γιάννη Στουρνάρα, του υπουργού Οικονομικών, δηλαδή του επικεφαλής του οικονομικού, δηλαδή του βασικού, επιτελείου αυτής της κυβέρνησης στην αρχή της θητείας του, είναι ενδεικτική της επίγνωσης της καταστροφικής και αντιλαϊκής πολιτικής που επιβάλλει αυτή η αποικιακή κυβέρνηση: «Δεν θέλω εγώ να είμαι αυτός που θα κρεμάσουν στο Σύνταγμα», είχε δηλώσει ο "Τσάρος" της ελληνικής οικονομίας. Ο κ. Στουρνάρας επανήλθε πρόσφατα μιλώντας στην γερμανική κιτρινοφυλλάδα Bild, μέσω της οποίας, δυσφημίζοντας την χώρα μας στο εξωτερικό, κοινοποίησε τους φόβους του για τη ζωή του, επηρεάζοντας έτσι αρνητικά και το επενδυτικό κλίμα.
Όμως, στην κυβέρνηση δεν έχουν καταλάβει ακόμη, ότι η βία φέρνει βία, ή ακόμη και ότι η επίκληση της βίας ή η απόδοση της ευθύνης στην κοινωνία μπορεί να φέρει τη βία ως αποτέλεσμα. Επίσης η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται ότι η βραδυφλεγής βόμβα, η οποία ονομάζεται ανεργία, όταν υπερβεί το ποσοστό της τάξης του 35% οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και είναι ιστορικά και κοινωνιολογικά καταγεγραμμένο σε κοινωνική έκρηξη, ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ. Και επειδή, η αποικιακού Τύπου κυβέρνηση, έχει ήδη αντιληφθεί ότι έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση και οι έμπειροι, από τέτοιες καταστάσεις και ιδιαίτερα από τα ιστορικά παραδείγματα της Λατινικής Αμερικής, δανειστές έχουν τη δυνατότητα – λόγω της εμπειρίας και όχι κάποιου χαρίσματος – προβλέπουν την κοινωνική έκρηξη, αλλά και την πιθανότητα τα εξουθενωμένα και οικονομικά εξαθλιωμένα Σώματα Ασφαλείας να εγκαταλείψουν τις ασπίδες, υθπέδειξαν στα δουλικά των Αθηνών να προσλάβουν την γνωστή εταιρεία μισθοφόρων Blackwater, η οποία σήμερα ονομάζεται Academi.
Δεν πρέπει εξάλλου κανείς να ξεχνά, ότι όταν χρεοκόπησε η Αργεντινή, εναντίον του λαού έδρασαν, προκαλώντας θανάτους διαδηλωτών μισθοφόροι από όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, οι λεγόμενοι «Κόνδορες».
Όμως, το χειρότερο όλων είναι, ότι το επικοινωνιακό "τσίρκο" του Μεγάρου Μαξίμου, επιχειρεί να καλλιεργήσει εμφυλιοπολεμικού τύπου διχασμό στην ελληνική κοινωνία, ανασύροντας από τα αραχνιασμένα χρονοντούλαπα της ιστορίας τη ρητορική του μετεμφυλιακού κράτους της Δεξιάς. Πρόσωπα τα οποία έχουν τοποθετηθεί σε δημόσιες θέσεις ευθύνης χρησιμοποιούν χαρακτηρισμούς για τους Αριστερούς, όπως "Ερυθροναζιστές", αποδεικνύοντας ότι έχουν μηδενική αίσθηση της ευθύνης που φέρουν του ρόλου τους, αλλά και των ειδικών συνθηκών της περιόδου που διανύουμε. Σύμβουλοι του πρωθυπουργού επίσης παραλληλίζουν την ελληνική Αριστερά, με τα"καθεστώτα" της Βορείου Κορέας και φυλοκυβερνητικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μετατρέψει την Ελλάδα σε "Αλβανία του Χότζα". Μετά, όμως, διαμαρτύρονται γιατί ο ελληνικός λαός τους αντιμετωπίζει ως "γερμανοτσολιάδες" ή ως "δοσίλογους" ή ως "προδότες".
Κυρίως, όμως, η ακροδεξιά κλίκα που κυβερνά την Ελλάδα δείχνει να χάνει την ψυχραιμία της, όταν ζητά εισαγγελικές παρεμβάσεις για έντυπα και περιοδικά, όπως το περιοδικό Unfollow. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κορυφή της κυβερνητικής - εξουσιαστικής πυραμίδας παραπέμπει σε ολοκληρωτικά καθεστώτα ή τουλάχιστον σε παραδείγματα και καταστάσεις αντιδημοκρατικής εκτροπής. Όμως, και η απώλεια της ψυχραιμίας είναι ενδεικτική, ότι και στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν αντιληφθεί πως ο χρόνος αυτής της κυβέρνησης έχει αρχίσει να τελειώνει. Και όταν, πολιτικά αναπαρκείς, ιδεολογικά γυμνοί και κοινωνικά αποκομμένοι εξουσιαστές νιώθουν ότι το πολιτικό τέλος πλησιάζει, γίνονται επικίνδυνοι για την κοινωνία.
Κυβερνητικοί αξιωματούχοι σε γυάλα
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός και όλοι θυμούνται πότε ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση Παπανδρέου. Πότε; Μα όταν η λαϊκή οργή είχε αρχίσει να ξεσπά σε βάρος κυβερνητικών στελεχών. Ήδη και ενώ έχουν περάσει μόλις οχτώ μήνες από την ημέρα που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας η κυβέρνηση Σαμαρά, η οργή του ελληνικού λαού εκδηλώνεται όλο και πιο έντονα το τελευταίο χρονικό διάστημα, σε ένα χρονοδιάγραμμα, το οποίο έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ.
Το αρχικό μούδιασμα της ελληνικής κοινωνίας εξαιτίας της αθέτησης των προεκλογικών εξαγγελιών του ίδιου του Αντώνη Σαμαρά και της επιβολής των πρωτοφανών , για τα δεδομένα χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, λαοκτόνων μέτρων, ακολούθησε η οργή.
Πριν από λίγες ημέρες κάποιες οργισμένες γυναίκες έφτασαν σε απόσταση αναπνοής από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και τους αποκάλεσαν προδότες. Λίγο πριν, εξαγριωμένοι εργαζόμενοι της Kavala Oil, εισέβαλαν στο ξενοδοχείο, όπου επρόκειτο να μιλήσει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Μάκης Βορίδης σε εκδήλωση της Νέας Δημοκρατίας. Η εκδήλωση ματαιώθηκε – και αυτό είναι δείγμα της λαϊκής οργής που υπάρχει για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας – και ο Μάκης Βορίδης εγκλωβίστηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του. Πιο σπασμωδικά έδρασε χθες στο Μεσολόγγι ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Σαλμάς, ο οποίος έφυγε από την πίσω πόρτα για να γλιτώσει από τη μήνη των εξαγριωμένων διαδηλωτών, οι οποίοι αντιτίθενται στο σχέδιο «Αθηνά».
Στα ανησυχητικά του γενικότερου κλίματος αναβρασμού που επικρατεί για την κυβέρνηση Σαμαρά πρέπει να συμπεριλάβει κανείς: Την επίθεση με καλάσνικοφ στο γραφείο του πρωθυπουργού στα κεντρικά της Νέας Δημοκρατίας στη λεωφόρο Συγγρού (ενέργεια για την οποία δεν έχει υπάρξει ακόμη ανάληψη της ευθύνης από κάποια ένοπλη οργάνωση), αλλά και τους φακέλους με σφαίρες και σαφή μηνύματα (να μην πειραχτεί η ιδιωτική περιουσία κανενός Έλληνα), που έφτασαν στα γραφεία του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και του παραιτηθέντος γενικού γραμματέα του ίδιου υπουργείου Γιώργου Μέργου.
Ο ελληνικός λαός επίσης παρακολουθεί την εμπλοκή του ονόματος του στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά Σταύρου Παπασταύρου στην υπόθεση με τη λίστα Λαγκάρντ, αλλά και τις προκλητικές δηλώσεις στελεχών, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος υποβάθμισε τις ευθύνες της κυβερνητικής πολιτικής στο θέμα των νεκρών φοιτητών της Λάρισας, υιοθέτησε τις απαξιωτικές δηλώσεις Τζήμερου για το ίδιο θέμα, έδωσε το παρόν στη "στημένη" διαδήλωση υπέρ των μεταλλείων χρυσού στη Χαλκιδική, και υποστήριξε ότι αριθμός των αυτοκτονιών στην Ελλάδα είναι μικρός. Και βέβαια, ο ελληνικός λαός έβγαλε ασφαλή συμπεράσματα μετά την καταδίκη του δημάρχου Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου σε ισόβια, ενθυμούμενος τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά να τον χαρακτηρίζει έντιμο και να αμφισβητεί την ενοχή του πάλαι ποτέ ισχυρού δημάρχου της συμπρωτεύουσας.
Εσωκομματικά προβλήματα
Η αλήθεια είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς και το ερασιτεχνικό επικοινωνιακό επιτελείο από το οποίο περιστοιχίζεται, καταβάλλουν φιλότιμες προσπάθειες για να πείσουν ότι η κυβέρνηση και ειδικά η Νέα Δημοκρατία αποτελούν συμπαγή «σώματα» εντός του κοινοβουλίου. Είναι, όμως, έτσι; Μάλλον όχι.
Η ένταση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία και η συσσωρευμένη οργή του ελληνικού λαού, αργά ή γρήγορα, θα έχουν ως αποδέκτες τους βουλευτές των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης και κυρίως της Νέας Δημοκρατίας, υπό την έννοια ότι οι διαμαρτυρίες θα τους δημιουργήσουν, τουλάχιστον συνειδησιακά προβλήματα για όσα συντεταγμένα ψηφίζουν στο ελληνικό κοινοβούλιο και κάτω από άγρυπνο βλέμμα της ηγεσίας, η οποία επιβάλλει σιδηρά πειθαρχία.
Ήδη στο παρασκήνιο, σε πολιτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους, λέγεται έντονα, πως αν επιχειρήσει η κυβέρνηση να περάσει νέα μέτρα λιτότητας, τότε θα καταρρεύσει εν μία νυκτί, διότι κανένας βουλευτής, της Νέας Δημοκρατίας, δεν θα τολμήσει να τα ψηφίσει. "Πως θα γυρίσουν στις πόλεις τους", έλεγε τις προάλλες κυβερνητικός αξιωματούχος, ο οποίος βλέπει την καταιγίδα να έρχεται και φυσικά τα όσα υποστηρίζει σε ιδιωτικές συζητήσεις δεν θα μπορούσε ποτέ να τα πει δημόσια ή μπροστά σε κάποιον συνεργάτη του πρωθυπουργού. Σε πανικό βρίσκονται και οι διευθυντές γραφείων υπουργών. Ένας σε ιδιωτική συζήτηση έλεγε "Κάνω τον σταυρό μου κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ, που είμαστε καλά με τα μέτρα που περνουμε" και ένας άλλος έλεγε "Δεν νιώθω ασφαλής μέσα στο γραφείο μου".
Σε αυτό το κλίμα πρέπει να συμπεριλάβει κανείς και μία ιδιομορφία: Ο πρωθυπουργός, δηλαδή ο Αντώνης Σαμαράς, είναι ο πρώτος της μεταπολιτευτικής ιστορίας ο οποίος δεν ελέγχει επί της ουσίας το ίδιο του το κόμμα, το οποίο παραμένει "Καραμανλικό", με τους λεγόμενους Σαμαρικούς να είναι μειοψηφία. Μάλιστα κάποιοι, ακόμη και νεοδημοκράτες, σε ιδιωτικές συζητήσεις κάνουν ήδη λόγο για "συνιστώσα Πολιτικής Άνοιξης", η οποία διοικεί τη Νέα Δημοκρατία και κυβερνά τον τόπο. Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί το γεγονός ότι οι Καραμανλικοί δεν δείχνουν διατεθειμένοι να ανεχθούν για πολύ ακόμη τον Γιάννη Στουρνάρα στην θέση του υπουργού Οικονομικών, αλλά οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη και αν γίνει ανασχηματισμός, ο «Τσάρος» της ελληνικής οικονομίας δεν πρόκειται να αλλάξει με ότι συνεπάγεται αυτό για την εσωτερική κατάσταση στη Νέα Δημοκρατία και ειδικά σε περιόδους, που το πολιτικό σκηνικό, αλλά και η κοινωνική πραγματικότητα θυμίζουν κινούμενη άμμο. Κάτω από ειδικές συνθήκες στο μέλλον, θα μπορούσε η Νέα Δημοκρατία να "διασπαστεί".
Ωστόσο, η συμμετοχή εκσυγχρονιστή ή σημιτικής επιρροής υπουργού Οικονομικών ήταν προϋπόθεση για να γίνει ο Σαμαράς πρωθυπουργός και επομένως καθίσταται αντιληπτό, ότι δεν αποφασίζει ο Αντώνης Σαμαράς για την τοποθέτηση υπουργού Οικονομικών, αλλά οι δανειστές και το σύστημα Σημίτη, με κάποιους να κάνουν λόγο για "πρωθυπουργό βιτρίνα". Εκτός αυτών στη Νέα Δημοκρατία και στο Μέγαρο Μαξίμου έχουν στα χέρια τους έρευνες και δημοσκοπήσεις, οι οποίες όχι μόνο δείχνουν την κατάρρευση του κόμματος, αλλά και τις μεγάλες διαρροές προς κάθε κατεύθυνση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πανικόβλητοι και στο πλαίσιο των εσωκομματικών διαδικασιών δέχθηκαν πίσω και μάλιστα με πρωθυπουργική εντολή, στη Νέα Δημοκρατίας τους διαγραφέντες συνδικαλιστές Λυμπερόπουλο και Κιουτσούκη. Όμως, οι εφεδρείες στην πραγματικότητα τελείωσαν το καλοκαίρι. Η Νέα Δημοκρατία, με τον Αντώνη Σαμαρά στο τιμόνι της ηγεσίας κατέγραψε ιστορικό χαμηλό, περίπου στο 18% τον περασμένο Μάιο, το οποίο για να αυξηθεί στην αμέσως επόμενη, νέα και διαδοχική εκλογική μάχη, χρειάστηκε να επιστρατευθούν πρόσωπα από ολόκληρο το συντηρητικό τόξο, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και ο Θανάσης Πλεύρης. Αλλά και πάλι η Νέα Δημοκρατία το 30% δεν το έπιασε.
Η χώρα θα «σκάσει» στα χέρια του Σαμαρά;
Αυτές της μέρες διαδραματίζεται για άλλη μια φορά το ίδιο έργο, το οποίο παρακολουθεί τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός λαός. Η τρόικα πιέζει για νέα μέτρα, η ελληνική κυβέρνηση δήθεν αντιστέκεται, αλλά στο τέλος ενδίδει και σε κάποιες περιπτώσεις βοηθά με τον τρόπο της στον να επιβάλλονται ακόμη πιο σκληρά μέτρα λιτότητας. Οι δεσμεύσεις του Αντώνη Σαμαρά, ότι δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα λιτότητας, έχουν μηδαμινή αξία. Εξάλλου ο ίδιος δεν φημίζεται για την αξιοπιστία του, αφού σε όλη του την πολιτική καριέρα δεν έμεινε σταθερός, ούτε στις απόψεις του, ούτε στις εξαγγελίες του, ούτε στις πολιτικές του θέσεις. Δύο ενδεικτικά παραδείγματα: Είχε δηλώσει ότι δεν θα επέστρεφε ποτέ στη Νέα Δημοκρατία και έγινε αρχηγός της, είχε πει ότι θα διαπραγματευόταν με τους δανειστές και τους παραχωρεί χαμογελαστός τη χώρα, θυσιάζοντας ταυτόχρονα το λαό της. Και δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι αν και είχε υψώσει την αντιμνημονιακή σημαία, στη συνέχεια με κατεβασμένο το κεφάλι και τρόπο απολογητικό, την υπέστειλε, για να γίνει άξιος διάδοχος του ευπατρίδη των τραπεζών πρώην δοτού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.
Όπως σχολίαζουν, ωστόσο, καλά πληροφορημένοι κύκλοι «Οι δανειστές δείχνουν σαν να θέλουν να ξεφορτωθούν αυτή την κυβέρνηση». Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν γίνεται επειδή η κυβέρνηση Σαμαρά δεν είναι αρκετά υποτελής, αλλά επειδή στο τέλος «Ο Σουλτάνος σκοτώνει τους υποτακτικούς του». Και το πολιτικό τέλος αυτής της κυβέρνησης δεν προδιαγράφεται καλό, τόσο επειδή ο λαός μισεί την κυβέρνηση Σαμαρά που τον εξαθλιώνει, όσο και επειδή πρόκειται για ένα σχήμα «μίας χρήσης» ή πιο κομψά «ειδικού σκοπού» με έναν πρωθυπουργό, τον Αντώνη Σαμαρά, αναλώσιμο, να εκτελεί πιστά τις εντολές των δανειστών. Οπότε το τέλος των εντολών, ισοδυναμεί πρακτικά και με το τέλος της διακυβέρνησης Σαμαρά. Όταν οι δανειστές δεν θα έχουν πια ανάγκη την χρεοκοπημένη Ελλάδα, δεν θα έχουν ανάγκη και τον Αντώνη Σαμαρά, τον οποίο τόσο βοήθησαν να γίνει πρωθυπουργός το καλοκαίρι του 2012. Ομοίως, και με πραξικοπηματικό τρόπο, ο γερμανικός πολιτικός παράγοντας, είτε μέσω της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών, είτε μέσω της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών, άσκησε πιέσεις στον ιταλικό λαό, εκβιάζοντάς τον ουσιαστικά να στηρίξει τις γερμανόφιλες δυνάμεις, με διλήμματα περί της σταθερότητας και της βιωσιμότητας της ευρωζώνης ή της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ιταλίας. Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί και το γεγονός ότι πλέον ο Αντώνης Σαμαράς, λόγω των στενών περιθωρίων που έχει, δεν μπορεί να ανταποδώσει επαρκώς τη βοήθεια σε όσους συνέδραμαν ώστε να γίνει πρωθυπουργός, είτε αφορά στους εκδότες που έχουν στήσει εδώ και μήνες ... αντίσκηνα έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, είτε στους εργολάβους, είτε στους τραπεζίτες, είτε ακόμη και στους ξένους επενδυτές ή στα ξένα συμφέροντα που ενδιαφέρονται για τις αποκρατικοποιήσεις. Έτσι, η συντριβή της τρικομματικής κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού στο πλαίσιο των ενδοσυστημικών, ντόπιων ή διεθνών, ανταγωνισμών που αναπτύσσονται προσλαμβάνει χαρακτηριστικά νομοτελειακής διαδικασίας.
Αν αυτή η κυβέρνηση καταφέρει επιβάλλοντας το πρόγραμμα των δανειστών, να επιβιώσει μέχρι τις γερμανικές εκλογές, τότε θα πρόκειται για ένα μικρό θαύμα. Εξάλλου, μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου οι συμβουλάτορες του Αντώνη Σαμαρά λένε μεταξύ τους ότι πρέπει η κυβέρνηση να αντέξει μέχρι το 2014, έχοντας πλήρη επίγνωση του χρόνου που τελειώνει, αλλά και του γεγονότος ότι την ελληνική κυβέρνηση από εδώ και πέρα δεν θα την υπολογίζει κανείς στο εξωτερικό. Οι γερμανικές εκλογές διεξάγονται τον ερχόμενο Οκτώβριο και κάποιοι καλά απαισιόδοξοι, αλλά και πολύ καλά πληροφορημένοι κύκλοι του εξωτερικού με τους οποίους το Periodista.gr ήρθε σε επικοινωνία, υποστηρίζουν ότι μετά αρχίζει η αντιστροφη μέτρηση για την λεηλατημένη Ελλάδα ώστε να βρεθεί υπό προϋποθέσεις, οι οποίες έχουν να κάνουμε με τις γερμανικές εκλογές, έξω από την ζώνη του ευρώ. Κάπως έτσι εξηγούν και το γεγονός ότι καθυστερούν και οι επενδύσεις, αφού ναι μεν η Ελλάδα ακόμη δεν θεωρείται απόλυτα σταθεροποιημένη πολιτικά και οικονομικά, αλλά και διότι οι επενδυτές θεωρούν ότι το 2014 θα αγοράσουν φθηνότερα. Οι ίδιοι κύκλοι θεωρούν ότι η χώρα θα χρεοκοπήσει επί Σαμαρά και θα βγει από την ευρωζώνη επί Σαμαρά.
Εξάλλου τις προάλλες ο Alexander Dobrindt, γενικός γραμματέας της Χριστιανικής Κοινωνικής Ένωσης (CSU), του αδελφού χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) της Μέρκελ με έδρα τη Βαυαρία, δήλωσε στο Reuters ότι «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη ζώνη του ευρώ εξακολουθεί να είναι Ελλάδα ... Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η έξοδος της Ελλάδας θα είναι μια πιθανή μακροπρόθεσμη εναλλακτική λύση για την Ευρώπη και για την ίδια την Ελλάδα». Μάλιστα δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας δήλωσε ότι το 2013 θα είναι η τελευταία χρονιά ύφεσης, με τους αριθμούς, αλλά και τις αναλύσεις από το εξωτερικό να τον διαψεύδουν και να προδιαγράφουν ακόμη πιο ζοφερό το μέλλον της ελληνικής οικονομίας.
Αν πάντως η Ελλάδα «σκάσει» στα χέρια του Αντώνη Σαμαρά, δηλαδή αν η έξοδος από το ευρώ αποφασιστεί και δρομολογηθεί επί των ημερών του, τότε … μάλλον θα φύγει από τη χώρα με ελικόπτερο, δεδομένου ότι ολόκληρη η προεκλογική καμπάνια στηρίχθηκε στο εκβιαστικό δίλημμα προς τον ελληνικό λαό "Παραμονή ή έξοδος από το ευρώ" .
Οι κρυφές δημοσκοπήσεις
Λαμβάνοντας η Ελλάδα την τελευταία δόση το προηγούμενο χρονικό διάστημα, το κλίμα κάπως άλλαξε, σε ότι είχε να κάνει με τις δημοσκοπήσεις και η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να εμφανίζεται ισόπαλη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο, όμως, η ύφεση βαθαίνει και η χώρα βυθίζεται ακόμη πιο βαθιά στην κρίση, η ψαλίδα θα αρχίζει να ανοίγει υπέρ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ήδη οι δημοσκόποι στις έρευνες που διενεργούν και τα αποτελέσματα των οποίων δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας διαπιστώνουν ένα «άνοιγμα» της ψαλίδας της τάξης του 4 με 6% και τη Νέα Δημοκρατία μετά βίας να αγγίζει το 20%, αλλά και τους αναποφάσιστους να κλίνουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες θα δοθούν στη δημοσιότητα το διάστημα των επόμενων μηνών θα επιβεβαιώσουν σταδιακά το ρεπορτάζ του Periodista.gr. Εκτιμάται ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει την εκλογική τύχη του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή θα συρρικνωθεί, ενώ και η λεγόμενη ή η αυτοαποκαλούμενη "Κεντροαριστερά", δηλαδή το πρώην ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, θα εισπράξουν τα αρνητικά αποτελέσματα της συμμετοχής τους σε μια κυβέρνηση η ατζέντα της οποίας είναι ακροδεξιά και περίπου δανεική από τη "Χρυσή Αυγή". Μάλιστα ήδη λέγεται ότι αν η Νέα Δημοκρατία "τα βρει σκούρα" δεν αποκλείεται να συμπράξει με τη Χρυσή Αυγή, την οποία εξάλλου ο ορισμένος υπεύθυνος εκλογικού αγώνα της ΝΔ από τον Αντώνη Σαμαρά και καταδικασμένος Πάνος Ψωμιάδης είχε χαρακτηρίσει "συγγενή πολιτική δύναμη".
Η κλεψύδρα της κυβέρνησης Σαμαρά αδειάζει. Με τις παραπάνω συνθήκες είναι νομοτελειακά αδύνατο να "κρατηθεί". Ευτυχώς για τον τόπο. .

 Periodista, Γρέκι

Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013

Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ): Η κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης

Του Σπύρου Τζόκα



Είναι γεγονός ότι και παλιότερα υπήρξαν ελαστικές σχέσεις εργασίας στην Αυτοδιοίκηση. Είναι, επίσης, γεγονός ότι και παλιότερα η Αυτοδιοίκηση είχε χρησιμοποιηθεί σαν ιμάντας για να περάσουν αντιλαϊκές πολιτικές. Είναι ακόμα γεγονός ότι και παλιότερα η Αυτοδιοίκηση ήταν, ή επιχειρούνταν να είναι, το εργαστήρι νεοφιλελεύθερων πειραμάτων.
Αρκετές φορές και εμείς οι αυτοδιοικητικοί αρπάζαμε το τυρί και δεν βλέπαμε τη φάκα, όσοι τουλάχιστον δεν υποστηρίζαμε συνειδητά ανάλογες επιλογές, ούτε επιφυλάσσαμε τέτοιο ρόλο στην Αυτοδιοίκηση.
Ναι, κάποια συνέβαιναν και παλιότερα. Εξάλλου καπιταλισμό είχαμε και καπιταλισμό έχουμε. Τώρα, όμως, το αφεντικό τρελάθηκε! Στην εποχή του μνημονιακού πάγου έγιναν τα πάντα λάστιχο, και κυρίως οι εργασιακές σχέσεις. Ακόμα και οι ενασχολούμενοι με την Αυτοδιοίκηση μπερδεύονται στον λαβύρινθο αυτόν των εργασιακών σχέσεων, ακόμα και 5 μεροκάματα τον μήνα για κάποιους μήνες προκηρύσσουν οι δήμοι. Και μη χειρότερα, δηλαδή!
Μεταξύ αυτών των εργασιακών σχέσεων, ιδιαίτερα προβεβλημένη είναι αυτή των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων, ΚΟΙΝΣΕΠ. O όρος είναι ελκυστικός και παραπλανητικός. Παρουσιάζεται έτσι αθώα ως ένα κοινωνικό εγχείρημα της κοινωνικής λεγόμενης οικονομίας, ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα σχέδιο νεοφιλελεύθερης έμπνευσης που έχει ως προφανή στόχο τη διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης και τη μεταβίβαση αυτών στον ιδιωτικό τομέα. Το νέο αυτό υβρίδιο απλώνεται σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες της Αυτοδιοίκησης, όπως το πνευματικό Κέντρο, το κολυμβητήριο, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και τώρα και το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι».
Η διαδικασία αυτή αποτελεί συνήθως, κατά τους εισηγητές, «αναγκαστική» διαδικασία, όπως και πολλές άλλες μετά τη μνημονιακή καταιγίδα που σαρώνει τους ΟΤΑ. Διάλυση δομών, διακοπή συμβάσεων, απαγόρευση προσλήψεων, διαθεσιμότητες και επικείμενες απολύσεις, μαζική συνταξιοδότηση υπό τον φόβο απολύσεων, οικονομική ασφυξία και άμεση ή έμμεση στάση πληρωμών.
Έτσι αρχίζει να λειτουργεί ο εκβιασμός... μαφιόζικα. Το ερώτημα που διαρκώς παρουσιάζεται είναι: «πώς θα λειτουργήσουν οι παιδικοί σταθμοί, το πρόγραμμα 'Βοήθεια στο σπίτι', το πολιτιστικό κέντρο, αφού απαγορεύονται οι προσλήψεις; Και η απάντηση έφτασε... με τον ν. 4019/2011 (ΦΕΚ Α' 216), όπου θεσπίστηκε η νέα νομική μορφή, η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση ως φορέας της κοινωνικής οικονομίας!
Έτσι λοιπόν οι εντεταλμένοι της τρικομματικής κυβέρνησης αναγκάζουν τις κοινωνικές δομές να λειτουργήσουν. Μόνο με αυτόν τον τρόπο, την Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση, η οποία περιγράφεται ως ένας αστικός συνεταιρισμός κοινωνικού σκοπού με περιορισμένη ευθύνη των μελών του, ο οποίος διαθέτει εκ του νόμου εμπορική ιδιότητα. Συμπράττουν, λοιπόν, τουλάχιστον 7 άτομα και το νεοφιλελεύθερο πείραμα ξεκινά στου κασίδη το κεφάλι. Αυτοί μπορούν να συνάπτουν προγραμματικές συμβάσεις με το Δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τους ΟΤΑ α' και β' βαθμού.
Ο φερετζές στην προκειμένη περίπτωση δεν θα μπορούσε να λείπει. Είναι η διάσωση των εργαζομένων, οι οποίοι καλούνται αναγκαστικά να συντηρήσουν το υβρίδιο. Υποταγή, λοιπόν, ή θάνατος! Αφόρητη πλήξη. Αφόρητη θλίψη... κατάθλιψη. Λένε ότι όταν βιώνεις την αυταπάτη τη θεωρείς πραγματικότητα. Ίσως συμβαίνει και αυτό σε αρκετούς αυτοδιοικητικούς, που υποτίθεται ότι είναι αντίθετοι, αλλά συνεχίζουν να πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό βοηθούν τους εργαζομένους.
Τον εκβιασμό αυτόν υφίστανται τώρα και οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι». Ή υποτάσσονται στο υβρίδιο των ΚΟΙΝΣΕΠ ή ρίχνονται και αυτοί στον Καιάδα της ανεργίας. Πάνω από 3.500 εργαζόμενοι στο ΒΣΣ και 130.000 ηλικιωμένοι ωφελούμενοι και ΑμεΑ στον Καιάδα των νεοφιλελεύθερων πειραμάτων. Οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις παρουσιάζονται ως μονόδρομος για τους εργαζόμενους αυτούς από την τρικομματική μνημονιακή κυβέρνηση.
Οι ΚΟΙΝΣΕΠ αμφισβητούν τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών, όπου επιχειρείται η πλήρης ανταποδοτικότητα των παροχών. Είναι η κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης, καθώς και αν ακόμα υποθέσουμε ότι για την παρούσα περίοδο θα απορροφήσει τους υπάρχοντες εργαζομένους είναι βέβαιο ότι στην επόμενη φάση θα συμβληθεί με ιδιώτες. Και αυτό θα το έχουν επιτρέψει οι αυτοδιοικητικοί, οι οποίοι για πρόσκαιρες ανάγκες πολιτικής επιβίωσης θα θυσιάσουν τις επόμενες γενιές. Οι οπαδοί του νέου αυτού υβρίδιου θα έχουν ήδη σταδιακά μετατρέψει τις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων σε επιχειρήσεις ειδικού σκοπού και τα κοινωνικά αγαθά που δικαιούμαστε όλοι ανεξαιρέτως σε υπηρεσίες-εμπορεύματα, που μπορούν να τ' απολαμβάνουν μόνο όσοι μπορούν να τα πληρώσουν.
Αυτό που τώρα επιχειρείται είναι μετά τις περικοπές των κονδυλίων των ΚΑΠ στο 60%, και της ΣΑΤΑ σχεδόν στο 50%, να συνεχιστεί η λειτουργία των υπηρεσιών με την εφαρμογή της πλήρους ανταποδοτικότητας στις παρεχόμενες υπηρεσίες όπως: σχολεία, μεταφορές μαθητών, βρεφονηπιακοί σταθμοί, δημοτικά ιατρεία, ΚΑΠΗ, πρόγραμμα βοήθειας στο σπίτι, προνοιακές παροχές, καθαριότητα, δημοτικά έργα, περιβάλλον, πολιτισμός, αθλητισμός.
Από την άλλη πλευρά τα θύματα αυτού του δράματος, οι εργαζόμενοι, θα λειτουργούν στις συνθήκες ενός σύγχρονου δουλεμπορίου, χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα και με επισφαλή και περιορισμένου χρόνου εργασία. Σύγχρονες εταίρες στις ορέξεις του άπληστου κεφαλαίου. Και απέναντι στον τρόμο της ανεργίας θα δέχονται τον έναν εκβιασμό μετά τον άλλο. Με εκβιαστικούς όρους και υπό τον φόβο της ανεργίας, οι εργαζόμενοι θα αναγκαστούν να μετατραπούν σε... συνεταιριστές μετόχους, να χάσουν όλα τα εργασιακά δικαιώματα που απορρέουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας, ακόμα και τον μισθό τους, αναλαμβάνοντας το ρίσκο του “μερίσματος”.
Από την άλλη οι θύτες, κυβέρνηση και συνοδοιπόροι, βαστάζοι δήμαρχοι, θα επιχαίρουν με τα κατορθώματά τους, καθώς σταδιακά θα διώξουν το άγος της παροχής των κοινωνικών υπηρεσιών που τόσο τους στενοχωρούσε και θα επιδοθούν σε πιο τελέσφορες διαδικασίες, όπως για παράδειγμα οι πελατειακές σχέσεις, που απλόχερα προσφέρονται με τις ΚΟΙΝΣΕΠ. Αυτοί επιλέγουν την υπηρεσία που θα δώσουν σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις, αυτοί οργανώνουν τη χρηματοδότηση και, κυρίως, αυτοί μετατρέπουν τον επισφαλή συμβασιούχο υπάλληλο σε μέτοχο επιχείρησης!
Έτσι διαλύεται και το τελευταίο κοινωνικό ανάχωμα, διαλύεται ο κοινωνικός ρόλος της Αυτοδιοίκησης. Μετατρέπεται σε χώρο ανάλγητο, όπου υπεισέρχεται ο άγριος ανταγωνισμός. Ο χώρος του κέρδους. Και αυτό δεν κρύβεται με φερετζέδες. Πρόσφατα μάλιστα το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επέβαλε 23% ΦΠΑ στις ΚΟΙΝΣΕΠ, θεωρώντας ότι είναι ιδιωτικός τομέας. Τα βέλη εκ των έσω...
Στον ορυμαγδό αυτό της μνημονιακής πολιτικής παίρνουν τις ιδέες μας και μας τις κάνουν λιώμα. Η κοινωνική οικονομία στην Αυτοδιοίκηση αξιοποιείται (συνεταιρισμός, εταιρεία λαϊκής βάσης κ.λπ.) με βάση τις αντιλήψεις που απορρέουν από τη νεοφιλελεύθερη οικονομική λογική των Συνθηκών της Ε.Ε. Δεν πρόκειται δηλαδή, στην ουσία, για κοινωνική οικονομία, ούτε για κοινωνικό συνεταιρισμό, αλλά για «συνεταιριστικού τύπου επιχείρηση», με το βάρος να μετατοπίζεται προς την επιχειρηματικότητα, αποκλίνοντας μάλιστα και από διατάξεις που χαρακτηρίζουν τις θεμελιακές συνεταιριστικές αρχές.
Τι σημαίνει αυτό; Τίποτα και πολλά. Ας είμαστε όλοι περισσότερο προσεχτικοί και λιγότερο γαλαντόμοι. Απέναντι στις άγριες αυτές πολιτικές που μας έχουν εξαθλιώσει ο στόχος είναι ένας: ενότητα για την ανατροπή τους. Η προσοχή μας οφείλει να είναι διαρκώς στραμμένη στην αποφυγή αφορμών αποπροσανατολισμού και παρέλκυσης. Οι καιροί είναι εξαιρετικά δύσκολοι και δεν συγχωρούν αστοχίες.

* Ο Σπύρος Τζόκας είναι συντονιστής του Τμήματος Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και μέλος του Δ.Σ. της ΚΕΔΕ

ΠΗΓΗ LEFT

Σαράντα σβέρκοι βωδινοὶ, μὲ λαδωμένες μποῦκλες, σκεμπέδες, σταβροθόλωτοι καὶ βρώμιες ποδαροῦκλες…

Το πιο εκνευριστικό με τους νεοφιλελεύθερους δεν είναι ότι συκοφαντούν το δημόσιο. Αλλά ότι την ίδια ώρα που το καθυβρίζουν, εξασφαλίζουν από αυτό παχυλούς μισθούς, -δεκαπλάσιους (ή πλέον) εικοσαπλάσιους- των κοινών θνητών. Και επειδή δεν τους αρκεί ο ένας μισθός σε ένα συμβούλιο ή σε μια επιτροπή προσφέρουν ταυτόχρονα τις “αντικρατικές” συμβουλές τους σε περισσότερες της μιας κρατικά έμμισθης θέσης.
Μοιάζουν με τον δημοσιογράφο σύζυγο της ιδιαιτέρας του αμαρτωλού υπουργού. Ξέρναγε χολή ενάντια στους δημόσιους υπάλληλους, αλλά η σύζυγός του βρέθηκε αποσπασμένη στο γραφείο του Παπακωνσταντίνου, με μισθό διπλάσιο από τους μέχρι πρότινος συναδέλφους της. Ο σύζυγος βυσσοδομούσε από την Καθημερινή εναντίον του Δημοσίου και η σύζυγος αποσπάσθηκε από το Δημόσιο στο γραφείο του Υπουργού, με παχυλή προσαύξηση του μισθού της.
Βρωμιά και δυσωδία.
Στην προκειμένη περίπτωση οι ίδιοι που βρίζουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν το κράτος και τον δημόσιο τομέα, απασχολούνται σχεδόν αποκλειστικώς στο κράτος και στον δημόσιο τομέα. Τελευταίο μπουμπούκι του νεοφιλελεύθερου οχετού ο Στέλιος Σταυρίδης. Κολλητός του Μάνου και υποψήφιος της Δράσης στις εκλογές του Μαϊου. Λάβρος εναντίον του κράτους, του κρατισμού, της Σοβιετικής τάχα Ελλάδας. Υπέρμαχος του ιδιωτικού τομέα και των αγορών. Όταν σφύριξε ο αρχηγός της Δεξιάς συστράτευση για να μην μας πάρουν το γκοβέρνο οι αριστεροί, ο Σταυρίδης στρατεύτηκε. Μπροστά στον κίνδυνο να μείνει εκτός της λεηλασίας του κρατικού κορβανά, αποφάσισε ότι “η Αριστερά σκοτώνει την πραγματική οικονομία” και σαλταπήδησε σε ένα κόμμα που επανίδρυσε “Αγροφυλακή” στον 21ο αιώνα για να βολέψει την κομματική του πελατεία.
Και πήγε στην ΝΔ που μέχρι τότε καθύβριζε. Αν απορείτε γιατί την καθύβριζε, μην απορείτε. Διορίστηκε επί Μητσοτάκη πρόεδρος στην ΑΓΕΤ και την ξεπούλησε σκανδαλωδώς στη Μαφία της ιταλικής Καλτσεστρούτσι. Έμεινε όμως εκτός άμβωνος τα επόμενα χρόνια και ανακάλυψε ότι τα κόμματα έχουν καταστρέψει τη χώρα. Μέχρι να τον ξαναβάλουν στον άμβωνα. Τότε το ένα από τα δύο κόμματα που -κατά τα άλλα- κατέστρεψε τη χώρα τον διόρισε πρόεδρο της ΕΥΔΑΠ. Από προχθές ο συγκεκριμένος κύριος είναι πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ. Καθαρίζει άγνωστο πόσα χιλιάρικα το μήνα.
Στη χώρα αυτή μεταπολιτευτικά δεν υπήρξε ιδιωτικός τομέας κατά την διεθνώς τρέχουσα έννοια. Από τη δεκαετία του 70 όταν κρατικοποιήθηκαν ιδιωτικές εταιρείες που τις καταχρέωσαν οι ιδιοκτήτες τους και θησαύρισαν με τις αποζημιώσεις, μέχρι το πασοκικό κράτος των μιζών, της διαπλοκής, των λεόντειων συμβάσεων: Ο ιδιωτικός τομέας παρασιτούσε παίρνοντας έργα, υπερτιμολογώντας, δανειζόμενος δανεικά και αγύριστα, με σκανδαλωδώς ευνοϊκές συμβάσεις.
Και όσο περισσότερα χλαπάκιαζε, τόσο περισσότερα ήθελε γιατί ...η Ελλάδα έχει υπεραναπτυγμένο δημόσιο. Και φωνάζαν όσοι τρώγαν, να μικρύνει το δημόσιο, για να φάνε κι άλλο. Δείγμα αυτού του κρατικοδίαιτου εσμού τα στελέχη του ΤΧΣ, του ΤΑΙΠΕΔ κοκ που αμοίβονται με εξωφρενικές κρατικές αμοιβές για να μας λένε πόσο ωραία είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία και οι ιδιωτικές επενδύσεις.
Κι όσο κι αν χτυπιούνται για την παραμονή της χώρας στο ευρώ, για να 'χει να πορεύεται ο χρηματοπιστωτικός τομέας κι ας εξοντώνεται η κοινωνία, η αλήθεια είναι ότι πολιτισμικά παραμένουν βαθιά Βαλκάνια. Ντοβλέτι, γκοβέρνο, ημέτεροι, αυλές και αυλικοί. Μια ομάδα σαράντα - πενήντα κομματικών κηφήνων, που σουλατσάρουν από ΔΕΗ σε ΤΑΙΠΕΔ και από ΔΕΚΟ σε Γενικές Γραμματείες, θαυμάζουν τον ιδιωτικό τομέα, αλλά σιτίζονται μέχρι σκασμού από τον δημόσιο τομέα.
Το ερώτημα για “αντικρατικούς” σαλταδόρους τύπου Σταυρίδη είναι λογικό: Μα αφού είναι υπέρμαχος του ξαλαφρώματος του κράτους και της ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα, γιατί δεν πάει στον ιδιωτικό τομέα παρά τρέχει από διοίκηση κρατικού οργανισμού σε άλλη διοίκηση άλλου κρατικού οργανισμού εξασφαλίζοντας τα τρισέγγονα των τρισεγγόνων του;
Μα γιατί έτσι δουλεύουν τα υψηλά στελέχη του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα. Είναι του ιδιωτικού τομέα, μόνο κατά το ότι δεν υπόκεινται στο δημόσιο έλεγχο. Κατά τα άλλα πρόκειται για νεοφιλελεύθερο εμετό, υπερπολυτελές κηφηναριό, παχυλά αμοιβόμενο από το καθυβριζόμενο δημόσιο, βδέλλες που έχουν αρμέξει κάθε πόρο του κράτους, ύαινες που ουρλιάζουν όταν ο εργαζόμενος των 492 ευρώ λέει ότι δεν μπορεί να ζήσει. Τότε τον κοιτούν γουρλωμένοι, χαϊδεύουν στην τσέπη τους τα πολλά χιλιάρικα που καθαρίζουν το μήνα σε βάρος των φορολογούμενων, και μας θυμίζουν το ποίημα του Βάρναλη:

Σαράντα σβέρκοι βωδινοὶ μὲ λαδωμένες μποῦκλες
σκεμπέδες, σταβροθόλωτοι καὶ βρώμιες ποδαροῦκλες
ξετσίπωτοι, ἀκαμάτηδες, τσιμπούρια καὶ κορέοι
ντυμένοι στὰ μαλάματα κ' ἐπίσημοι κι ὡραῖοι.

Σαράντα λύκοι μὲ προβιὰ (γι᾿ αὐτοὺς χτυπᾷ ἡ καμπάνα)
καθένας γουρουνόπουλο, καθένας νταμιτζάνα!
Κι ἀπὲ ρεβάμενοι βαθιὰ ξαπλώσανε στὸ τζάκι,
κι ἀβάσταγες ἐνιώσανε φαγοῦρες στὸ μπατζάκι.

Ὄξ᾿ ὁ κοσμάκης φώναζε: «Πεινᾶμε τέτοιες μέρες»
γερόντοι καὶ γερόντισσες, παιδάκια καὶ μητέρες
κ᾿ οἱ τῶν ἐπίγειων ἀγαθῶν σφιχτοὶ νοικοκυρέοι
ἀνοῖξαν τὰ παράθυρα καὶ κράξαν: «Εἶστε ἀθέοι».
πηγη ΓΡΕΚΙ

Επτανήσιοι Αιρετοί ΞΥΠΝΗΣΤΕ…σας ξεφτιλίζουν !!!

Γράφει ο Γιάννης Βραδής

Η ανεπάρκεια των Ελληνικών κυβερνήσεων είναι δεδομένη, το αποτέλεσμα της πορείας της χώρας το αποδεικνύει τρανά άλλωστε.
Οι Έλληνες υποφέρουν και πληρώνουν γιά το διεφθαρμένο και ανίκανο κράτος που ανέχθηκαν γιά χρόνια.
Οι Επτανήσιοι όμως πληρώνουν διπλά, από την μία σαν πολίτες της Ελλάδας και από την άλλη σαν πολίτες ενός νησιωτικού συμπλέγματος που διαχρονικά οι Ελληνικές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν χωρίς αγάπη και ενδιαφέρον, που αντί να επιδιώκουν την ανάπτυξή του, από την οποία θα αποκόμιζε οφέλη ολόκληρη η χώρα, προτιμούν να…το συρρικνώσουν σαν να αποτελεί ένα καρκίνωμα στο σώμα του κράτους.
Στην προσπάθεια αυτή έχουν συνεισφέρει και αρκετοί τοπικοί αιρετοί οι οποίοι γιά χρόνια καθεύδουν και αρκούνται είτε σε απλές λεκτικές αντιδράσεις και ψηφίσματα, είτε ακόμη και συγκαλύπτουν και επικροτούν την κάθε αρνητική γιά τα Επτάνησα κυβερνητική πράξη. Οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους ξεφτιλίζουν εμπρός στα μάτια των ψηφοφόρων τους είτε με παντελή αγνόηση των αιτημάτων και διαβημάτων τους, είτε με χλευαστικές υποσχέσεις, όπως στην περίπτωση του υπουργού Παιδείας σχετικά με το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.
Τα διαπλεκόμενα συμφέροντα είναι πολλά και αυτά σε αρκετές περιπτώσεις προσδιορίζουν τις πολιτικές, αλλά είναι έργο των αιρετών να αντικρούσουν αυτά τα συμφέροντα και να παλαίψουν γιά το καλό των πολιτών που εκπροσωπούν. Η απομάκρυνση του ΤΕΙ, ή του Πανεπιστημίου από τα Επτάνησα δεν θα είναι αποτυχία των Ελληνικών κυβερνήσεων, θα είναι αντίθετα επιτυχία της πολιτικής υποβάθμισης και απαξίωσης των Επτανήσων, θα αποτελέσει όμως παταγώδη αποτυχία των τοπικών αιρετών οι οποίοι δεν κατορθώνουν να υψώσουν το ανάστημά τους και να πολεμήσουν γιά το καλό του τόπου τους.
ΑΙΡΕΤΟΙ ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ!
Τα Επτάνησα δέχονται τις τελευταίες βολές, σύντομα το νησιωτικό σύμπλεγμα δεν θα αποτελεί τίποτα περισσότερο από έναν αριθμό αιμορραγούντων εξαρτημάτων της απέναντι στεριάς. Τώρα είναι η ώρα που πρέπει όλοι οι Επτανήσιοι αιρετοί, Περιφερειάρχης, Δήμαρχοι, Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι, Βουλευτές, φορείς και σωματεία να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ μεταξύ τους και να καταστήσουν σαφές στην κυβέρνηση ότι:
- Η Περιφέρεια Iονίων Νήσων είναι εδώ γιά να μείνει.
- Οι Επτανήσιοι πολίτες δεν είναι μία μειονότητα μέσα στον Ελληνικό χώρο και απαιτούν ίσα δικαιώματα με τους υπόλοιπου νησιώτες.
- Απαιτούν Γενική Διοίκηση (Γραμματεία) Ιονίου, ώστε να πάψει η εξάρτηση από στεριανά κέντρα.
- Απαιτούν πλήρη στελέχωση της Δημόσιας Διοίκησης, όπως γίνεται στις άλλες περιφέρειες.
- Απαιτούν τα δικά τους Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
- Απαιτούν το Ελληνικό κράτος να αντιμετωπίσει τα Επτάνησα σαν ένα ισότιμο και χρήσιμο μέλος και όχι σαν καρκίνωμα στο σώμα της Ελλάδας.
Ο λαός θα πρέπει δυναμικά και μέσα φυσικά στα πλαίσια της νομιμότητας, να στηρίξει τις παραπάνω ενέργειες των αιρετών. Όλοι οι Επτανήσιοι, από τους Οθωνούς μέχρι τα Αντικύθηρα πρέπει να φωνάξουν ότι τα Επτάνησα είναι ενωμένα και να απομονώσουν τις φωνές που προσπαθούν να σπείρουν ενδο-Επτανησιακή διχόνοια.

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Purdue, ΗΠΑ
http://ionianislandsvision2020.blogspot.com

Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013

Ξέχνα το χαράτσι και ζήσε σαν τον Λάτση !!!

Η Τρόικα ζητάει να διατηρηθεί το χαράτσι και το 2013, και η κυβέρνηση σκέφτεται να μην της φέρει αντίρρηση γιατί το έχει παρακάνει με την αντίσταση που φέρνει στην Τρόικα και δεν είναι σωστό να φέρεται με αυτόν τον τρόπο σε ανθρώπους που θέλουν το καλό μας.
Φυσικά, το χαράτσι για τα ακίνητα δεν θα καταργηθεί ποτέ αλλά θα συνεχιστεί και το 2014 και το 2015 και μέχρι να τα τινάξουμε όλοι αλλά θα αλλάξει όνομα και μπορεί να μην το πληρώνουμε μέσω της ΔΕΗ αλλά…μέσω του λογαριασμού νερού ή κάποιου άλλου λογαριασμού.
Θα ήταν καλό να πληρώνουμε το χαράτσι για τα ακίνητα μέσω του λογαριασμού του νερού, γιατί, αν σου κόψουν το νερό, δεν πειράζει, αφού όλο και κάποια βροχή θα ρίξει για να μαζέψεις νερό στους κουβάδες, ενώ μπορείς πάντα να πλυθείς στην αυλή με το λάστιχο και να πλύνεις τα ρούχα σου στο σιντριβάνι, αν και το καλύτερο είναι να μείνεις άπλυτος για να μην σε πλησιάζει κανείς, ώστε να μην κινδυνεύεις από τους εγκληματίες που καραδοκούν σε κάθε σου βήμα για να σε κάνουν κομματάκια.
Εμένα σκασίλα μου για το χαράτσι για τα ακίνητα, αφού δεν έχω ακίνητο και έχω κάνει κατάληψη σε ένα άδειο σπίτι και παίρνω ρεύμα από το διπλανό σπίτι που είναι κι αυτό άδειο, οπότε αφενός έχω μια τέλεια σπιταρόνα και αφετέρου δεν πληρώνω ενοίκιο, χαράτσι και ρεύμα, με αποτέλεσμα να μαζεύω χρήματα για να αγοράσω όπλα για την επανάσταση.
Θα σας συνέφερε κι εσάς να χαρίσετε τα ακίνητα σας στο κράτος –ώστε να πληρώνει αυτό τα χαράτσια και να μην ξοδεύεστε- και εσείς να κάνετε κατάληψη σε κάποιο από τα δεκάδες χιλιάδες άδεια σπίτια που υπάρχουν στην Αθήνα, αλλά δεν θέλω να σας επηρεάσω, αφού ξέρω πως είστε αδύναμοι άνθρωποι και το μόνο όνειρό σας ήταν να αγοράσετε μια φυλακή, να κλειστείτε μέσα και να φοβάστε μην μπει κανείς.
Είναι ωραίο να κάνεις κατάληψη σε σπίτι, γιατί, αν σου την δώσει, σηκώνεσαι και φεύγεις, ενώ, αν το σπίτι είναι δικό σου, θα φύγεις μόνο σε τέσσερων τον ώμο, για να πας σε ένα πάρα πολύ μικρό σπιτάκι, όπου θα μείνεις για πάντα, ή μπορεί να σου κάνουν και έξωση γιατί στα πέντε χρόνια -το πολύ- θα γίνει εκταφή και θα σε βάλουν σε οστεοθήκη, ενώ, αν οι συγγενείς σου σταματήσουν να πληρώνουν χαράτσι για το οστεοφυλάκιο, θα σε πετάξουν στο χωνευτήρι μαζί με άλλα κόκαλα βγαλμένα των Ελλήνων τα ιερά.
Εγώ τώρα, επειδή βαρέθηκα κάπως το σπίτι που μένω, σκέφτομαι να μετακομίσω σε ένα υπέροχο νεοκλασικό που έχω εντοπίσει εδώ κοντά.
Πήρα και ρεύμα από την κολόνα της ΔΕΗ και –όπου να ‘ναι- θα μετακομίσω. Περιμένω να βρω κάνα καλό φορτηγό να το απαλλοτριώσω για μερικές ώρες, για να μην πληρώνω για την μετακόμιση.
Παράλληλα, έχω ετοιμάσει το εξοχικό μου σε ένα νησί, αφού οι ιδιοκτήτες του έκαναν το λάθος να μου πουν πως φέτος δεν θα πάνε επειδή είναι άφραγκοι, οπότε θα πάω να μείνω εγώ γιατί είναι κρίμα να μείνει το σπίτι ακατοίκητο, αφού, όταν το σπίτι δεν κατοικείται, βγάζει συνέχεια ζημιές και γίνεται ρημαδιό.
Η κρίση γεννάει ευκαιρίες. Φρόντισε να τις αρπάξεις.
pitsirikos

Τρίτη 12 Μαρτίου 2013

Η υποκρισία της εντιμότητας !!!


kartesios110313

Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι το θέμα της απομάκρυνσης των επίορκων υπαλλήλων του Δημοσίου έχει καταντήσει μια αηδία. Από τους 7.000 έπεσαν στους 2.500 και τελικά στους 1.031. Ακόμη, όμως, κι αν ήταν 10.000 ή 100.000 χιλιάδες, αν κριθούν ένοχοι για αδίκημα εντός της υπηρεσίας τους πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα.
Το γιατί δε λειτουργούν τα υπηρεσιακά συμβούλια ή γιατί δεν έχουν συγκροτηθεί εκείνα με τη νέα τους σύνθεση και την πλειοψηφία των μελών να είναι δικαστικοί, ούτε θέμα συντεχνιών είναι, ούτε «σαμποτάζ». Είναι καθαρά θέμα ανικανότητας του αρμόδιου υπουργού κι ας αναλάβει επιτέλους…κάποιος τις ευθύνες του.
Βέβαια, το να σέρνεται το θέμα των επίορκων βολεύει, κυρίως, τους επικοινωνιακούς στόχους της κυβέρνησης, η οποία όποτε θέλει να θολώσει τα νερά, ανακινεί το θέμα είτε με «διαρροές» είτε με συνεντεύξεις του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή. Υπάρχει ταυτόχρονα κι ένα άλλο πρόβλημα. Δεν βγαίνουν στην κυβέρνηση τα νούμερα εκείνα των επίορκων που θα εντυπωσίαζαν το τηλεοπτικό κοινό.
Άλλαξε μέχρι και τον κώδικα, φροντίζοντας να τιμωρούνται και υπάλληλοι του Δημοσίου που ενεπλάκησαν με τη δικαιοσύνη σε θέματα άσχετα της υπηρεσίας τους και εκτός ωραρίου τους. Δεν μιλάω φυσικά για κακουργήματα και απάνθρωπα αδικήματα όπως η παιδεραστία ή ο βιασμός. Αναφέρομαι στη λογική της ερμηνείας του νόμου σύμφωνα με την οποία δημόσιος υπάλληλος που «έχει στερηθεί την ελευθερία του» είναι εκείνος που έχει καταδικασθεί ακόμη και για 10 μέρες με 3ετή αναστολή ή η ποινή του ήταν εξαγοράσιμη. Το να απολύσεις κάποιον υπάλληλο επειδή καταδικάστηκε για πλημμέλημα θεωρώ ότι είναι μια υπερβολή που πάλι έχει ως στόχο την ενίσχυση του επικοινωνιακού οπλοστασίου της κυβέρνησης. Θέλει να επιδείξει αυστηρότητα.
Για παράδειγμα, σύμφωνα με την με την εγκύκλιο του υφυπουργού Οικονομικών X. Θεοχάρη ότι για χρέη 5.000 ευρώ στις εφορίες ασκείται αυτεπάγγελτα ποινική διαδικασία σε βάρος του οφειλέτη, κάποιος δημόσιος υπάλληλος που οφείλει στην εφορία 5.000 ευρώ τίθεται αυτομάτως σε αργία. Δεύτερον, σε αργία τίθεται αυτομάτως ο υπάλληλος για όποιο αδίκημα εκτός υπηρεσίας, πριν τελεσιδικήσει η απόφαση στο δικαστήριο.
Τιμά την εντιμότητα η κυβέρνηση. Καλώς. Ας το κάνει. Όμως πάντα υπάρχει κι ένα «αλλά…». Έχω μια απορία. Δύο έχω, αλλά τώρα θα πω την πρώτη. Άσκηση δίωξης για αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος έχει ασκηθεί εναντίον του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου. Γιατί παραμένει στη θέση του και δεν τον απομακρύνουν ώστε να δώσουν το καλό παράδειγμα; Δεν είναι δημόσιος λειτουργός ο κ. Γεωργίου;
Έχω και μια δεύτερη απορία. Ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» κατήγγειλε ότι μια από τις πρόσφατες υποθέσεις που ανέλαβε η υπηρεσία του, αφορούσε σε σιδηροδρομική σήραγγα 350 μέτρων κοντά στο Λιανοκλάδι της Φθιώτιδας, που ανέθεσε η ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε εργολάβο , αλλά στην ουσία ήταν αχρείαστη. Το αποτέλεσμα ήταν ότι η σήραγγα που κατασκευάστηκε κόστισε 30 εκ. ευρώ, αλλά δεν χρησιμοποιείται.
«Στο δικαστήριο πετύχαμε να επιδικαστεί και η επιστροφή 11 εκ. ευρώ από τις εταιρείες που επωφελήθηκαν του έργου», δήλωσε ο κ. Ρακιντζής, ωστόσο ο ίδιος δεν κρύβει την επιφύλαξή του για την καταβολή των προστίμων. Μάλιστα! Από τη μία πλευρά είναι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ή ο ΕΡΓΟΣΕ ή όποιος άλλος. Από την άλλη, όμως, υπάρχει ένας εργολάβος, τον οποίο ο κ. Ρακιντζής δεν κατονομάζει.
Ψάχνοντας με τη βοήθεια φίλων στο twitter, αποκαλύφθηκε ότι ο… «εργολάβος» ήταν η εταιρεία «ΑΚΤΩΡ» «Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών, Αριστείδης Κορρέας, έπειτα από ενδελεχή έρευνα στο πλαίσιο σχετικής προκαταρκτικής εξέτασης, προχώρησε στην άσκηση προσωποποιημένων διώξεων (in personam) σε βάρος του πρώην και του νυν διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΓΟΣΕ, καθώς και κατά του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας «Ακτωρ», που είχε αναλάβει το έργο διάνοιξης της σήραγγας Λιανοκλαδίου-Δομοκού».
Ω! Τα αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα για τη ζημία στο Δημόσιο 30 εκ. € δεν ασκήθηκαν κατά της εταιρείας, αλλά «στον νόμιμο εκπρόσωπό της» ο οποίος είναι «ο νομικός σύμβουλος της εταιρείας Ακτωρ». Δηλαδή, οι κατηγορίες περί επάλληλων προτάσεων της αναδόχου εταιρείας για τροποποιήσεις στην εγκεκριμένη μελέτη των οποίων αποτέλεσμα ήταν, κατά τον εισαγγελικό λειτουργό, να διογκωθεί το κόστος, αλλά και να μην εισπραχθούν οι ποινικές ρήτρες, οι οποίες κατέπεσαν, βαρύνουν τον «νομικό εκπρόσωπο της εταιρείας». Επίσης, τα στοιχεία σύμφωνα με τα οποία φέρεται να διπλοπληρώθηκαν εργασίες, που ήδη είχαν τιμολογηθεί, ενώ καταβλήθηκαν παρανόμως αποζημιώσεις, που όφειλε να καταβάλει η ανάδοχος εταιρεία ή η ασφαλιστική εταιρεία» βαρύνουν αποκλειστικά τον «νομικό εκπρόσωπο» της εταιρείας.
Τέλος, η αποκάλυψη ότι «καταβλήθηκαν στον ανάδοχο του έργου («Ακτωρ») 37 εκατ. ευρώ για εργασίες που δεν είχε κάνει», προφανώς δείχνει ότι τα χρήματα αυτά μπήκαν αποκλειστικά στον «νομικό εκπρόσωπο» της εταιρείας. Καλό ε; Προφανώς όλα αυτά τα παράλογα θα έχουν νομική βάση. Επί της ουσίας, όμως, το θέμα δεν είναι πώς μια εταιρεία πληρώθηκε για ένα δημόσιο έργο που ποτέ δεν κατασκεύασε;
Αν, λοιπόν, η κυβέρνηση θα ήθελε πραγματικά να επιδείξει αυστηρότητα και με ειλικρίνεια να τιμήσει την εντιμότητα, θα έπρεπε χτες κιόλας να «θέσει σε αργία» δηλαδή να σταματήσει κάθε δικαίωμα συμμετοχής της εταιρείας σε διαγωνισμούς δημοσίων έργων. Επίσης, αν καταδικαστεί ο «νομικός εκπρόσωπος» της εταιρείας, ουσιαστικά δηλαδή αποδειχθεί ότι η εταιρεία ζημίωσε το Δημόσιο, θα έπρεπε να «απολυθεί» αυτομάτως η εταιρεία και οι ιδιοκτήτες της να μη μπορούν πλέον να έχουν οποιαδήποτε σχέση με δημόσια έργα.
Όσο δε συμβαίνει αυτό, τότε γίνεται ακόμη πιο γελοίο να λες ότι προστατεύεις το Δημόσιο απολύοντας έναν υπάλληλό του επειδή χρωστά στην εφορία 5.000 ευρώ. Ή θα απολύσεις και θα κόψεις σχέσεις με όσους ζημιώνουν το Δημόσιο ή αποδεικνύεις ότι πάση θυσία διατηρείς το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα που υπάρχει και στην κατασκευή του συμμετείχες ενεργότατα ως κόμμα. Είναι αστείο να προσπαθείς να πείσεις ότι καθαρίζεις το Δημόσιο απολύοντας κάποιον που πήρε φακελάκι 500 ευρώ ενώ την ίδια στιγμή θεωρείς συνεργάτη σου και στηρίζεις κάποιον που ζημίωσε το Δημόσιο με 30 εκατομμύρια ευρώ. Τους απολύεις και τους δύο. Είναι πολύ απλό.
Κι επειδή φλυάρησα, ας καταλήξω λέγοντας ότι ακόμη κι αν απολύσεις όλους τους δημόσιους υπαλλήλους επειδή ρεύτηκαν δυνατά, αλλά την ίδια ώρα χαρίζεις ένα κοίτασμα χρυσού αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ σε μία εταιρεία που κατηγορείται ότι σου έφαγε στην πλάκα 30 εκατομμύρια ευρώ, τότε το μόνο που καταφέρνεις είναι να παραδέχεσαι ότι δε σε ενδιαφέρει να καταργήσεις το σάπιο Δημόσιο, αλλά να το κατακτήσεις και να το εκμεταλλευτείς προς όφελός σου. Απλό κι αυτό ε;
kartesios

Έξω απ' τα δόντια.... Ανοικτή επιστολή πολίτη προς το κράτος.

Δηλαδή πόσο έξυπνοι είναι οι μηχανισμοί σου, ρε Κράτος, που θέλουν να με βάλουν να πλακωθώ με τους φαρμακοποιούς επειδή μου ζητάνε να πληρώσω τα φάρμακά μου; Πλήρωσα ποτέ ασφαλιστικές εισφορές στο φαρμακοποιό; Τίποτα δε μου χρωστάει εκείνος. Εσύ μου τα χρωστάς, Κράτος απατεώνα.
Πόσο έξυπνο είσαι, ρε Κράτος, που βάζεις τους μηχανισμούς σου να με πείσουν ότι «Κράτος είμαστε όλοι»; Εγώ είμαι πολίτης. Εσύ έχεις υποχρέωση να με υπηρετείς. Εγώ σε πληρώνω χρόνια ολόκληρα. Κι εσύ με κλέβεις χρόνια ολόκληρα. Αν είναι να μπει κάποιος φυλακή επειδή χρωστάει στον άλλον, είσαι εσύ κι όχι εγώ. Δεν είσαι ανώνυμο κράτος. Έχεις το πρόσωπο του κάθε κόμματος που υποσχέθηκε να με υπηρετεί και το ονοματεπώνυμο του κάθε πρωθυπουργού.
Πόσο γαλαζοαίματο είσαι, ρε Κράτος καθώς όλοι όσοι μπερδεύονται με τα της διαχείρισής σου αποτελούν μια τεράστια οικογενειακή συγκέντρωση; Ο Γιάννος Παπαντωνίου βάφτισε την κόρη του Στουρνάρα. Η σύζυγος του Παπαντωνίου, δεν έχει δηλώσει τα χρήματα που είχε καταθέσει σε υποκαταστήματα της HSBC στη Γενεύη, ύψους άνω των 2 εκατ. δολαρίων και τώρα «ελέγχεται». Από ποιους ελέγχεται; Από υπηρεσίες των οποίων o Στουρνάρας είναι πολιτικός προϊστάμενος. Θες να με τρελάνεις ρε Κράτος, και να πειστώ ότι μέσα σ' ένα τεράστιο σόι πολιτικο-επιχειρηματιών ελέγχεστε μεταξύ σας;
Για πόσο μάγκας περνιέσαι ρε Κράτος που αρνήθηκες να χρησιμοποιήσεις την έστω πειραγμένη λίστα Λαγκάρντ με το επιχείρημα ότι δεν προερχόταν από νόμιμη πηγή; Εδώ ρε Κράτος γελοίο έχεις δημιουργήσει τετραψήφιο αριθμό για να ρουφιανευόμαστε ανώνυμα οι πολίτες μεταξύ μας έστω και για «περίεργα πολυτελή βίο», κι όταν πέσει ανώνυμη ρουφιανιά, πας και κάνεις έλεγχο. Αυτό είναι νόμιμο δηλαδή, αλλά η λίστα Λαγκάρντ που ήξερες ποιος σου την έδωσε, δεν είναι;
Πόσο απίστευτος καραγκιόζης είσαι ρε Κράτος που θες να με πείσεις ότι κυνηγάς τη φοροδιαφυγή, την ώρα που για ακόμη μια φορά τη νομιμοποιείς παρέχοντας μια ντουζίνα φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές; Αυτό δεν είναι νόμιμη φοροδιαφυγή δηλαδή; Αλλά επειδή συνήθισες κάθε μέρα να δίνεις στη δημοσιότητα ονόματα συλληφθέντων για χρέη εκατομμυρίων στο Δημόσιο και θες να σου λέμε «μπράβο» και «ζήτω», για πες μας πόσα μάζεψες απ' όλους αυτούς; Για εκατοντάδες εκατομμύρια έκανες συλλήψεις. Γιατί δε μας λες πόσα πήρες; Μήπως επειδή δεν πήρες τίποτα; Μήπως επειδή τους ήθελες μόνο για πυροτέχνημα; Μήπως επειδή ηνομοθεσία σου που διευκολύνει τη φοροδιαφυγή, σ' έκανε να πάρεις μόνο τ' αρχίδια σου;
Πόσο κωλοκράτος είσαι ρε Κράτος που ενώ ομολογείς ότι δε μπορείς ή το πιθανότερο δε θες να ελέγξεις τα τέσσερα όλα κι όλα διυλιστήρια που υπάρχουν στην Ελλάδα, έρχεσαι και φορτώνεις σ' εμένα την ποινή για λαθρεμπόριο καυσίμων; Δεν πήρα φέτος πετρέλαιο. Κυκλοφορώ στο σπίτι με 5 μπλούζες, 2 παλτά και 3 σώβρακα από μέσα εξ αιτίας των ελέγχων που δε θες να κάνεις και ζητάς να σε σεβαστώ;
Πόσο ξεφτιλισμένο είσαι ρε Κράτος την ώρα που κάνεις τα πάντα για να ενισχύσεις τη φοροδιαφυγή σε κάθε κοινωνικό στρώμα; Εμένα, Κράτος τρισάθλιο, αν έρθει η ιδιοκτήτρια και μου προτείνει να δηλώνω ότι πληρώνω μικρότερο ενοίκιο επειδή της έχεις αυξήσει το φόρο αλλά τον μείωσες σε όσους νοικιάζουν ολόκληρα κτίρια και παίρνουν ενοίκια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, γιατί να της το αρνηθώ; Ούτως ή άλλως Κράτος σάπιο,μου αφαίρεσες το δικαίωμα να δικαιολογώ το ενοίκιό μου στη φορολογική δήλωση, ενώ η ιδιοκτήτρια του σπιτιού θα μου κόψει 30 ευρώ που τα έχω ανάγκη. Αυτό γουστάρεις ανώμαλο Κράτος, να με κάνεις για 30 ευρώ τον μήνα συμμέτοχο στη φοροδιαφυγή κι ύστερα να βάζεις τον κάθε σκατοκουβά σου να δηλώνει ότι όλοι μαζί τα φάγαμε.
Κράτος, δεν τα πηγαίναμε ποτέ καλά εμείς οι δύο. Χαίρομαι που βλέπω όλο και περισσότερους να μην τα πηγαίνουν καλά μαζί σου. Νιώθω ωραία που βλέπω χτεσινούς νοικοκυραίους να σε σιχαίνονται και να σε βρίζουν. Κράτος, κάθε μέρα που ξυπνάω μου ζητάς λεφτά. Δε σε νοιάζει πού θα τα βρω, αλλά μου ζητάς λεφτά για να καλύψεις τις τρύπες που αφήνουν οι πολιτικοί και οι κολλητοί τους επιχειρηματίες. Μου κόβεις κάθε φοροαπαλλαγή, αλλά διατηρείς όλες τις φοροαπαλλαγές στους βουλευτές. Κοροϊδεύεις ότι δε θα κόψεις τις φοροαπαλλαγές για τα παιδιά - λες και κάνεις χάρη - αλλά τα παίρνεις από το τέλος επιτηδεύματος και τα χαράτσια.
Κράτος ασυγκράτητης μαλακίας, μόνο δύο επιλογές μου αφήνεις. Ή να σαλτάρω ή να σε στείλω να γαμηθείς. Σε πληροφορώ μετά λύπης σου ότι δεν έχω κανένα σκοπό να σαλτάρω.
Οπότε, άντε και γ.........
πηγη ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

“Η ξεπεσμένη ηγεσία…της Μονταζιέρας” !!!


Γράφει ο Theodoros N Pitikaris

Τα Μέσα Μαζικής Δημοσιογραφίας θέλουν να δείχνουν ότι όλα είναι business as usual .. όλα να φαίνονται μια καθημερινότητα, χωρίς ελπίδα άλλη πέρα από τις επιλογές των Αφεντάδων, χωρίς καμία άλλη προοπτική … απελπιστικά ίδια καθημερινά … η τέχνη της Γκεμπελική Προπαγάνδας υμνείται ….
Υμνείται ο Γκέμπελ από τους ολιγαρχικούς γιατί θέλουν με κάθε κόστος να…παραμείνουν κυρίαρχοι στη χώρα αλλά και να ποδηγετούν την λογική των πολλών …
Τρέμουν την λογική , τρέμουν την… γνήσια δημοκρατία, τρέμουν του Πόλους .
Το μεγάλο τους πρόβλημα είναι ότι με τα έργα και τις πράξεις τους έχουν χάσει σε όλα τα επίπεδα, και κυρίως όμως χωρίς ντροπή, εισαγάγουν τον εθνικό διχασμό … στρέφουν αδελφό εναντίον αδελφού :
Πρώτα φραστικά! Aλήθεια τι διχαστικό, τι δόλιο δίλημμα και αυτό στο καιρό την απόλυτης εθνικής ανάγκης : δεξιός και αριστερός …;
Λες και τα παιδιά των 15 χρονών , οι νέοι των 30 χρονών οι άνθρωποι των 50 χρονών ήταν αλήθεια στα βουνά και πολεμούσαν με σφαίρες και όπλα κάτω από τα διχαστικά διλήμματα άλλων αφεντάδων μια άλλης εποχής …
Στο ενδιάμεσο φρόντισαν να διχάσουν του Έλληνες και τις Ελληνίδες να πουν για τους κακούς δημοσίους υπαλλήλους που αμείβονται πλουσιοπάροχα – τι ψέμα και αυτό όταν έδιναν το Μέσο όρο μισθοδοσίας εταιριών όπως ΟΤΕ που περιελάμβανε και το Μισθό και τα Μπόνους του Διοικητικού Συμβούλιου … και που δεν ήταν και δημόσια επιχείρηση καθώς είχε ιδιωτικοποιηθεί – και καθυστερούσαν του πολίτες γιατί απλά εφάρμοζαν του νόμους που οι πολιτικοί ψήφιζαν κατά καιρούς.
Μετά για τους κακούς ναυτικούς που δεν δουλεύουν … αφού δεν πληρώνονται … (7 μήνες απλήρωτοι ) … και επιστρατεύτηκαν να δουλεύουν χωρίς αμοιβή …Μετά τους κακούς γιατρούς των νοσοκομείων … και τους φαρμακοποιούς … και σήμερα δεν έχει ούτε φάρμακα ούτε νοσοκομεία … γιατί όλα έγιναν όπως ήταν το σχέδιο τους …και τεμάχιζαν την κοινωνία και έστρεφαν την μια κοινωνική ομάδα κατά της άλλης και συνέτριβαν την κοινωνία …
Και τώρα η ιδία η ηθικά ξεπεσμένη εξουσία, στέλνει αδελφούς Έλληνες και Ελληνίδες να εισβάλουν στα σπίτια των ανθρώπων, των πολιτών με χημικά και βία , γιατί αυτοί οι τελευταίοι , ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ζητούν το δικαίωμα να ζήσουν στη γη των πατεράδων τους … Όμως για την ελίτ των ξεπεσμένων αρχόντων συμμαχία, έχει για να προστατευτεί ο δήθεν επενδυτής του κυρίου Σημίτη του κ. Παπαντωνίου του Πάχτα… και η επένδυση των 15 εκ ευρώ που θα δώσει 20 δις ευρώ στον επενδυτή… και θα εξαφανίσει την ζωή για χιλιάδες χρόνια από την περιοχή … αλλά ξέχασα είναι μια επένδυση που έχει την ευλογία του κ.Σαμαρά και του κ. Μπουτάρη …

PAGANELI

Ναπολέων και Βατερλό. Ή, το Πείραμα, η Κέρκυρα, και το Κεφάλι του Κασίδη

Xanthoudakis

 ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΞΑΝΘΟΥΔΑΚΗ
Ο πρώτος συνειρμός του τίτλου δεν οφείλεται, βεβαίως, στο βαφτιστικό όνομα του συναδέλφου Ναπολέοντος Μαραβέγια. Γεννήθηκε αναπόφευκτα από τα επαινετικά λόγια του γνωστού Κερκυραίου δημοσιογράφου, για την προσωπικότητα του προέδρου του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, όταν τον κάλεσε να απαντήσει στις τηλεοπτικές δηλώσεις τού υπογράφοντος, σχετικές με τον αναπότρεπτο ακαδημαϊκό υποβιβασμό και τον οικονομικό μαρασμό του Ιονίου Πανεπιστημίου που συνεπάγεται το «πείραμα» (όπως ανερυθρίαστα ονομάστηκε) της διεθνώς καταφανούς και σκανδαλωδώς αντισυνταγματικής δημιουργίας «ομοσπονδίας» πανεπιστημιακών και τεχνολογικών ιδρυμάτων (ας μου επιτραπεί να ενδιαφέρομαι κατά κύριο λόγο για το κερκυραϊκό πανεπιστήμιο και κατά δεύτερο, μόνο, λόγο για τον τρόπο, με τον οποίο κάποιοι εμπνευστές του σχεδίου «Αθηνά» αποφάσισαν να χρυσώσουν το χάπι της κατάρτησης του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, έστω και αν αυτός ο τρόπος οδηγεί στην κατάργηση και του Ιονίου Πανεπιστημίου – μ' ένα σμπάρο, δυό τρυγόνια).
Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι οι υπερθετικοί χαρακτηρισμοί του τηλεοπτικού οικοδεσπότη οφείλονταν σε μιαν έμφυτη (και συχνά απούσα από τα ήθη των αθηναϊκών καναλιών) ευγένεια και σ' έναν αναμφισβήτητο θαυμασμό για το πρόσωπο του άρον-άρον επιστρατευθέντος να ξανασκεπάσει με το αιδήμον πάπλωμα (ή σεντόνι ή κουβέρτα, τέλος πάντων) την αναίσχυντη ερωτική πράξη που διαπράττεται, με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο στον ρόλο του θηλυκού «παρτενέρ» και την κερκυραϊκή οικονομία στο ρόλο του «χορηγού» (αλλά μήπως η ερωτική πράξη – και, μάλιστα, όταν θρυλείται πως εδράζεται σε απέραντη και άδολη αγάπη του ερώντος προς τον ερώμενο – δεν προϋποθέτει τη συναίνεση εκείνου που καλείται να υποστεί τις ορέξεις του εραστή; Και μήπως η διαβόητη δημόσια «διαβούλευση» – διακηρυγμένο θεσμικό προαπαιτούμενο για την εφαρμογή ενός μέτρου που αφορά άμεσα την υπόσταση και τα συμφέροντα μουσικών ή νομικών προσώπων – δεν επιβάλλει να ερωτηθεί, έστω, και τελευταίος, ο άμεσα ενδιαφερόμενος ή θιγόμενος;). Είμαι, συνεπώς, πεπεισμένος ότι η κολακευτική παρουσίαστη του ιεροφάντη της «ομοσπονδοποίησης» (η λέξη δεν είναι πιο κακότεχνη και βαρβαρική από την επαπειλούμενη πράξη) δεν εκκινούσε από μια μάταιη προσπάθεια να καταδειχθεί η ακαδημαϊκή και επιστημονική υπεροχή του απέναντι στο σύνολο των καθηγητών του Ιονίου Πανεπιστημίου (που, μαζί με το σώμα των διοικητικών υπαλλήλων και των φοιτητών, απορρίπτουν το ανόσιο πείραμα) – μάταιη, επειδή ο κάθε τηλεθεατής θα μπορούσε να προστρέξει, μετά το πέρας του τηλεοπτικού δοξαστικού και των λοιπών διαφημήσεων, σε λήμματα ελληνικών και ξένων εκγυκλοπαιδειών, για να ζυγίσουν ακαδημαϊκά και επιστημονικά εκτοπίσματα.
Ο συνάδελφος Μαραβέγιας είναι, ασφαλώς, αξιόλογος. Διαφορετικά, πώς θα του εμπιστευόταν η αδέκαστη πολιτεία θέσεις δοτές (όπως η παρούσα, του διορισμένου προέδρου των ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, την οποία απέκτησε επί τελευταίας κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ), εκεί όπου, υπό φυσιολογικές συνθήκες, το Σύνταγμα και οι νόμοι προβλέπουν αιρετούς ιθύνοντες; Η βιογραφική λεπτομέρεια, ωστόσο, που δεν μνημονεύθηκε στη σεμνή τηλεπαρουσίαση του συναδέφλου Μαραβέγια – η παράλειψη θα οφειλόταν, ασφαλώς, σε lapsus mentis του οικοδεσπόταη, ένα μυαλό το κουβαλάμε το ρημάδι – παρουσιάζει σχετικό ενδιαφέρον, αφού ο νυν διορισμένος πρόεδρος του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων διετέλεσε και μέλος της αλήστου μνήμης Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου μας υπό τον κ. Δημητριάδη, η οποία επίσης ήταν διορισμένη από (προηγούμενη) κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (θα πρόκειται, ασφαλώς, για σύμπτωση). Δηλώνω κατηγορηματικά ότι τη λεπτομέρεια αυτή καθόλου δεν την αναφέρω για να χρεώσω στον συνάδελφο Μαραβάγια την οποιαδήποτε ευθύνη για μερικές ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες που είχε η θητεία εκείνης της Διοικούσας Επιτροπής στην εύρυθμη λειτουργία του Ιονίου Πανεπιστημίου (σκέφτομαι, λ.χ., τη διαιώνιση του μη αυτόνομου status του ιδρύματος – αλήθεια, επί πόσα συναπτά έτη το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων παραμένει στο ίδιο status;). Το αντίθετο: Συστηματικά απών από τις συνεδριάσεις της Διοικούσας Επιτροπής, δεν θα μπορούσε να χρεώνεται ή να πιστώνεται καμιά από τις ενέργεις ή τις παραλείψεις της – και είμαι σίγουρος ότι, αν παρέλειψε ο ίδιος να παραιτηθεί, το έκανε από σεβασμό προς τον Υπουργό που τον είχε διορίσει.
Μια τέτοια, ωστόσο, συστηματική – όπως τουλάχιστον εμφανίζεται – απουσία, στέρησε από τον συνάδελφο Μαραβάγια το πλεονέκτημα να γνωρίσει ουσιωδώς τον χαρακτήρα και τη λειτουργία του Ιδρύματος, το οποίο τότε, δοτώ αξιώματι, συνδιοικούσε (θεωρητικά, έστω), στο ίδιο βάθος, με το οποίο γνωρίζει το Ίδρυμα που διοικεί σήμερα, ελέω πάντα μιας πολιτικής εξουσίας συγκεκριμένης (κι αυτό θεωρητικά) απόχρωσης. Διαφορετικά, δεν θα έφτανε στο σημείο να ισχυριστεί, κατά την προχθεσινή του τηλεοπτική παρέμβαση, το εξής καταπληκτικό: Ότι ο ομόσπονδος εναγκαλισμός του Ιονίου Πανεπιστημίου από το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων θα ωφελούσε, τάχα, τους φοιτητές του πρώτου, αφού, ειδικότερα εκείνοι των καλλιτεχνικών Τμημάτων, θα είχαν την ευκαιρία να διδαχθούν πρακτικά τεχνολογικά ζητήματα, που υποτίθεται ότι απουσιάζουν από το curriculum του κερκυραϊκου Πανεπιστημίου, το οποίο (άκουσον, άκουσον!) έχει καθαρά θεωρητικό χαρακτήρα(!). Αλήθεια, πώς φαντάζεται ο διακεκριμένος συνάδελφος ότι θα γίνεται η πρακτική αυτή διδασκαλία, δεδομένου ότι τα «θεωρητικής κατεύθυνσης» καλλιτεχνικά Τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου προφανώς δεν διαθέτουν τεχνικό εξοπλισμό; Θα επισκέπτονταν οι φοιτητές μας, άπαξ της εβδομάδος, το ΤΕΙ Κεφαλονίας; Ή μήπως θα εγκαθίστατνο σύσσωμοι, μαζί με το Τμήμα, λ.χ., Τεχνών Ήχου και Εικόνας, στο επίσης πανέμορφο νησί που φιλοξενεί το «αδελφό» τμήμα του ΤΕΙ; Τί θα εμπόδιζε το Συμβούλιο του σχεδιαζόμενου «ομόσπονδου» ΑΕΙ (μπορεί να φανταστεί κανείς τις «άσπονδες» σχέσεις μεταξύ των μελών του, που θα καλούνται να μοιράσουν τη φτωχική πίτα μας κοινής κρατικής χορηγίας), το οποίο πιθανότατα θα εδρεύει εκτός Κερκύρας και φυσικά θα αποτελείται κατά πλειοψηφία από μη μέλη του Ιονίου Πανεπιστημίου, να μετακινήσει (όπως έχει, κατά τον νόμο, την αποκλειστική αρμοδιότητα) μερικά από τα πανεπιστημιακά Τμήματα σε άλλα νησιά;
Η γαλαντόμα διάθεση του προέδρου του ΤΕΙ απέναντι στο Πανεπιστήμιό μας είναι αξιέπαινη αλλά απερίσκεπτη. Θα του επισημάνω ότι ο κ. Απόστολος Λουφόπουλος, ο οποίος διαδάσκει μουσική τεχνολογία στο ΤΕΙ (όπως τη διδάχθηκε ο ίδιος στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, του οποίου είναι απόφοιτος), εξελέγη πρόσφατα Λέκτορας στην Κέρκυρα. Κι ότι, αν θέλει να ενημερωθεί καλύτερα για το κερκυραϊκό ίδρυμα, το οποίο επιθυμεί τόσο περιπαθώς να «υπανδρεύσει» με το ΤΕΙ Κεφαλονιάς, ας επισκεφθεί την ιστοσελίδα του Ιονίου Πανεπιστημίου πριν συνεχίσει τα παλιομοδίτικα προξενιά («Δεν τον θέλω, θα τον πάρεις»). Κι ότι στην ίδια ιστοσελίδα μπορεί να διαβάσει τις αξιολογήσεις Τμημάτων του Ιονίου Πανεπιστημίου, με τις υπερθετικές γνώμες των διαπιστευμένων αξιολογητών-καθηγητών από πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ και όχι κάποιων τοπικών καλοθελητών (εννοώ, ανθρώπων με καλή θέληση). Κι όταν θα τελειώσει την ανάγνωση, θα περιμένουμε να μας δείξει αντίστοιχες αξιολογήσεις των Τμημάτων του «ξενώνος» ο οποίος ετοιμάζεται – πυρετωδώς, καταπώς φαίνεται – να υποδεχθεί πλήθη φοιτητικών μεταναστών από την Κέρκυρα. Γιατί, όπως γνωρίζει κάθε σοβαρός πανεπιστημιακός, οι αξιολογήσεις αποτελούν προϋπόθεση για το οποιοδήποτε εγχείρημα «συνένωσης» σε «ομοσπονδία» – κυρίως όταν προβάλλεται ως «πειραματικό» και όταν αφορά σύμμειξη ΑΕΙ και ΤΕΙ (και όχι ΑΤΕΙ, όπως ανεπιτυχώς επιχειρήθηκε να μετονομαστούν τα Τεχνολογικά Ιδρύματα και να αναβαθμιστούν από το παράθυρο). Διαφορετικά, συνάδελφε Ναπολέων, τα κριτήρια τέτοιων εγχειρημάτων είναι αντιακαδημαϊκά και διαβλητά.
Υστερόγραφο. Α, ναι: Το «Βατερλό» του τίτλου αναφέρεται στην, βασιμότατα αναμενόμενη, αποτυχία του «πειράματος». Ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο; Μα, φυσικά, η κερκυραϊκή οικονομία. Και, πάντως, όταν ο σφιχτός εναγκαλισμός (ερωτικός, υποθέτω, και τότε) του πρώτου Ιονίου Πανεπιστημίου από το Ελληνικό Βασίλειο, αμέσως μετά την ένωση, κατέπνιξε το ιστορικό ίδρυμα, κανείς από τους αυτουργούς ή συνεργούς δεν είχε την απρέπεια να δείξει ότι θεωρούσε.

*καθηγητής ανώτερων θεωρητικών και σύνθεσης στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Παν/μίου

Κυριακή 10 Μαρτίου 2013

Η χιλιοστή συνιστώσα της αξιοπρέπειας από την Ιερισσό !!!


Έκανε το γύρο της Ελλάδας το βίντεο με την ηλικιωμένη γυναίκα στην Ιερισσό, να υπερασπίζει τον αγώνα και να εξευτελίζει τον στρατό εισβολής των ΜΑΤ στο μικρό χωριό της Χαλκιδικής.
Η γυναίκα με τα μαύρα ρούχα και τα άσπρα μαλλιά δεν κρατούσε ούτε πλακάτ, ούτε όπλο, ούτε μολότοφ. Ίσως δεν το επέτρεπε η ηλικία της και το ασταθές βάδισμά της.
Απλά, τραγουδούσε, μέσα από τη μάσκα της, με σθένος, έμπλεη από δίκιο και θάρρος, μπροστά στους… κρυμμένους πίσω από τις ασπίδες και στολές, άντρες των δυνάμεων καταστολής.
Δεν τραγούδησε ούτε τη Μασσαλιώτιδα, ούτε τη Διεθνή, ούτε κανένα άλλο σύγχρονο τραγούδι που υμνεί τον αγώνα και την εξέγερση. Δανείστηκε, για την ανάγκη της περίστασης, αυτό που η ίδια γνώριζε.
‘’Δε μας φοβίζουν μάνα μου οι σφαίρες, τα κανόνια. Μόνο μας φοβίζουνε του Μπιζανιού τα χιόνια’’.
Θα πει κάποιος: ‘’τίποτα περισσότερο από ένα παλαιομοδίτικο τραγουδάκι της εποχής του πρώτου παγκόσμιου πολέμου’’. Από πρώτη άποψη έτσι είναι.
Τι είναι όμως αυτό που, ενδεχομένως, έκανε αυτό το στίχο να επιστρατευτεί ακριβώς τη στιγμή μιας σύγχρονης μάχης, στην οποία δεν αντιπαρατάσσονται εθνικοί στρατοί;
Είναι η δύναμη των ανθρώπων να αναγνωρίζουν και να αντιμετωπίζουν καταστροφές, όπως ένα πόλεμο και κάθε είδους εισβολές στη ζωή τους, όπως πραγματικά είναι. Δηλαδή όχι σαν θεόσταλτες και αναπόδραστες συμφορές, όχι σαν νόμιμες κανονικότητες, αλλά ως ανθρώπινες κατασκευές, υποκειμενικές επιλογές κυβερνήσεων, τάξεων ή κρατών και ως τέτοιες τις αψηφούν, τις περιφρονούν, τις αντιπαλεύουν.
Κάθε κοινωνική μειοψηφία που έχει μετατραπεί σε κυρίαρχη τάξη, βαφτίζει σαν νόμο το δικό της συμφέρον. Έτσι, αυτόματα η αμφισβήτηση των προνομίων της καθίσταται παράνομη.
Έχει επίσης το μονοπώλιο της βίας, μετατρέποντας την αντίσταση στον αυταρχισμό της, σε ‘’παράνομη, τρομοκρατική βία’’.
Πάντα ωστόσο θα υπάρχουν Σπάρτακοι, κομμουνάροι, μπολσεβίκοι, αντάρτες της ζωής, της πόλης, της υπαίθρου και του βουνού, επαναστάτες της σκέψης και της δράσης, στο δρόμο και στο στίχο, που θα χαράζουν ένα άλλο δρόμο, καθ ‘όλα ηθικό και νόμιμο στην πλατιά λαϊκή συνείδηση. Ακόμα και όταν αυτοί σαν πρόσωπα, ομάδες, κόμματα και ρεύματα θα αστοχούν τραγικά, θα γεννιούνται καινούργιοι, καθώς θα επιζεί αυτό το βαθύτερο που επιχείρησαν να αντιπροσωπεύσουν.
Το Μπιζάνι δεν είναι τίποτα άλλο παρά το βουνό της αυτοθυσίας, του θανάτου και της νίκης στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Αλλά, αυτά τα ‘’χιόνια’’ του Μπιζανιού, που ο στίχος θέλει αυτά και μόνο να φοβόμαστε, δεν είναι ανθρώπινο δημιούργημα, αλλά σπορά της φύσης. Η ύπαρξή τους μας δυσκολεύει σε δοσμένες συνθήκες, πρέπει να τα διαβούμε, να τα ‘’νικήσουμε’’, όχι όμως χωρίς την αναγνώρισή μας και το σεβασμό μας, καθότι αυτά καθόλου δεν ευθύνονται για το ότι αποτελούν το πεδίο διαπάλης των ανθρώπινων ελεεινοτήτων.
Η κοινωνίας μας όλη, ακόμη και αν τη φανταστούμε χωρίς τους εισβολείς και τους αφέντες, είναι ένα Μπιζάνι. Με τη δυνατότητα και την ανάγκη να την αλλάξουμε, να την κάνουμε πιο ανθρώπινη, ελεύθερη και δίκαιη, αλλά και με την τάση της προσκόλλησης στις κληρονομημένες συνήθειες και την αποδοχή των άσχημων πραγμάτων. Με το ‘’καθήκον’’ να συγκρουστούμε με το ‘’δε βαριέσαι’’, το ‘’εγώ θα σώσω τον κόσμο;’’, την υποταγή στην εξουσία και τα ψέματά της, αλλά και την ανάγκη να σεβαστούμε πως αυτοί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να βρουν τα δικά τους βήματα και όχι να ακολουθήσουν σωτήρες.
Το πιθανότερο όλων είναι η γιαγιά της Ιερισσού να μη γνωρίζει διαλεκτική, κάλλιστα όμως μπορεί να την διδάσκει με το δικό της τρόπο. Εξέφρασε σε μια τόση μικρή στιγμούλα το μεγαλείο της αξιοπρέπειας αυτών που απειλείται ο χώρος τους, η ζωή τους, κόντρα σε κάθε κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των αφεντάδων νόμο. Αφεντάδων, οικονομικών και πολιτικών, ελλήνων και αλλοεθνών .
Είναι αυτό που δεν πρόκειται να καταλάβει ποτέ κανένας Σαμαράς, Δένδιας ή Βορίδης, αλλά και κάθε άλλος γελοίος άνθρωπος της εξουσίας, που κοιμάται και ξυπνάει ονειρευόμενος επενδυτές και δουλεμπόρους ζωής, ομορφιάς και ελπίδας. Αλλά και αυτοί που δεν νοιώθουν βαθειά ότι η πολιτική, η πραγματική δημοκρατία, η αληθινή επανάσταση και κίνηση προς τα εμπρός, δεν κρίνονται στα εκλογικά ποσοστά, στους σημερινούς θεσμούς της νοθευμένης υποκριτικής δημοκρατίας και στις κοινοβουλευτικές αγορεύσεις, αλλά στη λαϊκή αυτό-οργάνωση και δράση. Και αυτή είναι μια πηγή πανέμορφη και αστείρευτη.
Ναι λοιπόν, η γιαγιά της Ιερισσού, άγνωστη σε όλους εμάς, που έπραξε όπως νόμισε, που αγνοεί τα δικά μας σχόλια και ερμηνείες, αποτελεί πραγματικά τη χιλιοστή συνιστώσα της αξιοπρέπειας του αγώνα… Δεν μπορεί ούτε να συλληφθεί, ούτε να απειληθεί. Γιατί θα μείνει πίσω, ολοζώντανο, ακόμα πιο επικίνδυνο, το κοφτερό ερώτημά της στους σαστισμένους ΜΑΤατζήδες:
‘’εσείς δεν έχετε μανάδες ρε;’’

http://www.zougla.gr

Σάββατο 9 Μαρτίου 2013

Στη χώρα του Ψυχάρη δεν μιλάμε για σκοινί !!!

Διαβάσαμε  στα ΝΕΑ την εξής άποψη: «Θυμίζω ότι ο «ηγέτης των φτωχών» (Τσάβες) ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με ένα διπλό αλλά (ευτυχώς) αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα το 1992 για το οποίο έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή».
Καλώς το θυμίζει η εφημερίδα του κ. Ψυχάρη αλλά…ξεχνά να σημειώσει ποιος ήταν ο υπό ανατροπή πρόεδρος. Πρόκειται για τον Κάρλος Αντρέ Πέρεζ με διαταγές του οποίου η εθνοφρουρά της Βενεζουέλας σκότωσε περίπου 3.000 άτομα που διαμαρτύρονταν για την νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης. Τι άλλο ήταν ο κ. Πέρεζ; Ήταν αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και κέρδισε τη δεύτερη εκλογική του θητεία υποσχόμενος να αντιταχθεί στο ΔΝΤ. Όπως κάθε καλό μέλος της ΣΔ όμως, ύστερα από λίγους μήνες άνοιξε τις πύλες της Βενεζουέλας στο ΔΝΤ, βυθίζοντας τη χώρα στη φτώχεια και τελικά στο αίμα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι από αυτή την κατάσταση δημιουργήθηκε το πλέγμα πολιτικής και οικονομικής διαφθοράς, με κεντρικό άξονα τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία πραγματοποίησαν το πραξικόπημα του 2002. Στελέχη επιχειρήσεων που αυτοπαρουσιάζονταν σαν δημοσιογράφοι εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα μιας διεφθαρμένης πολιτικής και οικονομικής ελίτ, φυσικά με το αζημίωτο. Ευτυχώς εμείς ζούμε σε δημοκρατία και όλα αυτά μας είναι ξένα.

Στη συζήτηση εκτός από τους υπαλλήλους του κ. Ψυχάρη παρενέβη και ο υιός του, ο οποίος ξέχασε την βασική αρχή που λέει ότι στη χώρα των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου… δεν μιλάμε για σκοινί.
Άρης Χατζηστεφάνου
ΠΗΓΗ PAGANELI

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Υπάρχουν χέρια που απλώνονται για μισό κιλό πατάτες και χέρια που απλώνονται για να αγγίξουν τον Παπανδρέου !!!

του Θανάση Καρτερού

Βεργούλες και με δείρανε…

Υπάρχουν χέρια που απλώνονται για ένα κιλό ντομάτες ή μισό κιλό πατάτες και χέρια που απλώνονται για να αγγίξουν τον Παπανδρέου.
Μάλιστα, τον Παπανδρέου, και όποιος δεν το πιστεύει, ας ρίξει μια ματιά στις φωτογραφίες της λατρείας από την επίσκεψη του πρώην πρωθυπουργού στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.
Όπου έγινε δεκτός με χέρια κι άλλα χέρια που αναζητούσαν να τον αγγίξουν -για να πάρουν κάτι από τη διαβόητη διαύγειά του μάλλον- και με έξοχα πολιτικά συνθήματα όπως “Παπανδρέου-Παπανδρέου” και “Να ‘τος, να ‘τος ο πρωθυπουργός”!
Θα πεις, αυτά τα χέρια είναι…δικά τους και ό,τι θέλουν τα κάνουν – ως σύνεδροι, μάλιστα, του ΠΑΣΟΚ έχουν αυξημένο το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των χεριών τους.
Είναι επίσης εκατό τοις εκατό διαπιστωμένο ότι αυτά τα χέρια δεν έχουν καμιά σχέση με τα άλλα χέρια που υψώνονται για λίγες ντομάτες ή πατάτες ή τρόφιμα εν γένει.
Άλλα τα χέρια του λαού κι άλλα του Παπανδρέου – και των συνέδρων που τον λατρεύουν. Όλα σωστά, αλλά και πάλι υπάρχει ένα πρόβλημα: Με τα πάνω-κάτω αυτών των συγκεκριμένων χεριών επηρεάζονται τα πάνω-κάτω της ζωής μας.
Διότι αυτά τα χέρια (πήρανε βεργούλες και με δείρανε) στηρίζουν το πάνω-χέρι κάτω-χέρι της τρόικας και των Μνημονίων. Αυτά τα χέρια σηκώθηκαν όχι ως γροθιά αντίστασης, ούτε ως μούντζα αγανάκτησης, αλλά ως μέγα ναι στην “πιο ενεργή συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ” στην κυβέρνηση Σαμαρά που ζήτησε από το συνέδριο ο Βενιζέλος. Αυτά τα χέρια δίνουν ένα χεράκι στις χειροδικίες του Δένδια εναντίον όσων επιχειρούν να υψώσουν χέρι στη σημερινή πολιτική. Και εν τέλει χωρίς αυτά τα χέρια δεν θα ζούσαμε το δράμα τόσων και τόσων ανθρώπων στην Ελλάδα, που έχουν χέρια και δεν ξέρουν τι να τα κάνουν -η ανεργία βλέπετε.
Οι σύνεδροι του ΠΑΣΟΚ, πάντως, προεξάρχοντος του αρχηγού τους, έδωσαν το μήνυμα σε όλους, ιδιαιτέρως σε όσους εγκατέλειψαν το σπίτι του κόμματος: Γυρίστε πίσω για να χειροκροτούμε όλοι μαζί. Δημιουργούμε το νέο ΠΑΣΟΚ των χειροκροτημάτων: στον Παπανδρέου, στον Βενιζέλο, στον Σαμαρά, στον Τόμσεν, στη Μέρκελ, στη Λαγκάρντ -αλλά όχι στη λίστα της βεβαίως. Και μην μπερδεύετε το εδώ με την αιδώ όταν τεντώνεστε να αγγίξετε τον Γιώργο. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ – η αιδώς απουσιάζει…

πηγη PAGANELI

Τρίτη 5 Μαρτίου 2013

Μπορώ και χωρίς ευρώ !!! (Το μέλλον που σχεδιάζουν είναι παρελθόν)


Του Ανδρέα Ρουμελιώτη


Και τώρα… Εξάρχεια ΜOLE στην οδό Κωλλέτη!
Με πρότυπο την La Citta dell’ Altra Economia της Ρώμης
«Επιχειρούμε να απελευθερώσουμε την εργασία από την οικονομία της αγοράς…» γράφουν στη διακήρυξή τους
Τέσσερεις κοινωνικοί συνεταιρισμοί και…ομάδες που συγκροτήθηκαν στη βάση της Αμεσης Δημοκρατίας, ο κατασκευαστικός και εκπαιδευτικός συνεταιρισμός «Μαστοράντζα», το κοινωνικό παντοπωλείο «Σέσουλα», η εικαστική ομάδα «city travellers», το παιδικό εργαστήρι «Παιζώδρομος»,δημιουργούν έναν Κόμβο Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, Εκπαίδευσης και Πολιτισμού, το ΕΞΑΡΧΕΙΑ MOLE (με σήμα τον τυφλοπόντικα) στον πεζόδρομο της οδού Κωλλέτη.
Στόχος τους: «Η διάχυση μιας άλλης αντίληψης για την αγορά στην ευρύτερη κοινωνία, που βάζει την οικονομία στη θέση που της ανήκει (στην ετυμολογική της καταγωγή) όπως ένα «κανονιστικό» εργαλείο. Η δημιουργία μιας αγοράς-Δημόσιου χώρου Ελευθερίας χωρίς κανέναν αποκλεισμό, όπου οι άνθρωποι παίρνουν τη διαβίωσή τους στα χέρια τους και παράγουν πολιτισμό.
Τα «δομικά τους υλικά»: Η Αμεση Δημοκρατία στις διαδικασίες και τη λειτουργία, η μη συσσώρευση κεφαλαίου ανεξάρτητα από το νόμισμα που χρησιμοποιείται, η διαρκής διαδικασία αυτομόρφωσης για τον εμπλουτισμό των εγχειρημάτων με γνώση και εμπειρία, και η ελεύθερη -ανοιχτή σε όλους ερευνητική -εκπαιδευτική διαδικασία με τους όρους της Αλληλέγγυας Οικονομίας.
Απαντώντας έμπρακτα στην ανατριχιαστική επιγραφή που είχαν οι ναζί έξω από το Άουσβιτσς και σ’ όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης: «Arbeit macht Frei» (Η εργασία απελευθερώνει), οι ιδρυτές του ΜΟLE Εξαρχείων υποστηρίζουν ότι «η εργασία δεν απελευθερώνει». «Επιχειρούμε» γράφουν στη διακήρυξή τους, «να την απελευθερώσουμε από την οικονομία της αγοράς. Να πάψει να κοστολογείται με βάση τις ανάγκες της ανάπτυξης και της συσσώρευσης κεφαλαίου. Μέσα από την ελεύθερη περιπλάνηση της έρευνας και της γνώσης, να δημιουργήσουμε μια αγορά της αυτάρκειας και της αλληλεγγύης, της ελεύθερης έκφρασης και της επικοινωνίας».
Το EΞΑΡΧΕΙΑ MOLE είναι η πρώτη «πόλη μέσα στην πόλη» που δημιουργείται στα πρότυπα πολλών αντίστοιχων μεγάλων ευρωπαϊκών εγχειρημάτων, με σημαντικότερη την «Πόλη της άλλης οικονομίας» (La Citta dell’ Altra Economia) της Ρώμης. Στην La Citta dell’ Altra Economia βρίσκεται στο κέντρο της Ρώμης, στο Testaccio , στα παλιά σφαγεία. Εκτείνεται σε 3.500 τετραγωνικά και δεν στοχεύει στην αύξηση της κατανάλωσης αλλά προσπαθεί να τη μειώσει… Δηλαδή όχι άλλο ένα Mall αλλά ένα αντί-Mall. Αποτελεί συνολική πρόταση εναλλακτικής οικονομίας και δραστηριοποιούνται σε αυτήν 40 μη κερδοσκοπικές οργανώσεις. Δεν υπάρχει πάρκινγκ για αυτοκίνητα, μόνο για ποδηλάτες.
Σε ένα κάρο στεγάζεται το υποκατάστημα της πλανόδιας μονάδας της Ηθικής Τράπεζας Banca Etica! Οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν συναυλίες, θέατρο, να αγοράσουν βιολογικά προϊόντα απευθείας από τους παραγωγούς, να συμμετάσχουν σε συνέδρια και εκπαιδευτικά προγράμματα στους ειδικούς χώρους Ηθικού Ισοδίκαιου Εμπορίου, Ανακύκλωσης και Επαναχρησιμοποίησης, ελεύθερου λογισμικού Linux, βιομηχανικής αρχαιολογίας, βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, εναλλακτικού τουρισμού και να κάνουν ένα διάλειμμα στο Βιο-καφενείο και στο Βιο-εστιατόριο.

πηγη PAGANELI

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ 12.500 ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΩΣ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ!



ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!

12.500 δημόσιοι υπάλληλοι θα έχουν βγει σε διαθεσιμότητα, δηλαδή σε προθάλαμο προ της απολύσεως, ως τον Ιούνιοκαι πρώτοι στο στόχαστρο μπαίνουν οι υπάλληλοι που υπηρετούν με συμβάσεις αορίστου χρόνου.
Αναλυτικά ποιοι θα φύγουν και από που:
Μετά από "αξιολόγηση" ως τον Ιούνιο θα βγουν σε διαθεσιμότητα 5.503 υπάλληλοι από υπουργεία και δημόσιους οργανισμούς.
Οι 2.000 θα προκύψουν από τα νέα οργανογράμματα των υπουργείων και άλλοι 800 από τις καταργήσεις 67 οργανισμών και άλλοι 2.500 από τις καταργήσεις 630 οργανισμών.
Η πορεία των χρονοδιαγραμμάτων για μειώσεις οργανισμών και θέσεων θα είναι των κύριο μενού στο τραπέζι της τρόικας με τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Αντώνη Μανιτάκη στις 10 το πρωί.
Ο A. Μανιτάκης πρόκειται να παρουσιάσει την εξέλιξη του προγράμματος διαθεσιμότητας μέχρι σήμερα και τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των δομών των υπουργείων, η οποία έχει ολοκληρωθεί στο 70%.
Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο:
Από τους υπαλλήλους με συμβάσεις αορίστου χρόνου που υπολογίζονται σε περίπου 54.000 άτομα κινδυνεύουν περισσότερο όσοι ανήκουν στις κατηγορίες υποχρεωτικής και δημόσιας εκπαιδευσης.
Ειδικά οι υπάλληλοι υποχρεωτικής εκπαίδευσης που είναι εκείνοι και με τα λιγότερα προσόντα είναι εκείνοι που κινδυνεύουν άμεσα να μην βρουν νέα θέση στα νέα οργανογράμματα των υπουργείων και έτσι μετά την παρέλευση του 12μηνου να βρεθούν εκτός δημοσίου.
Αντί αποζημίωσης για την απόλυση αυτή θα ληφθεί υπόψη το 75% του μισθού που λάμβαναν σε αυτό το12μηνο.
Βέβαιο είναι ότι δεν θα κινδυνεύσουν τουλάχιστον άμεσα από τη διαθεσιμότητα είναι οι υπάλληλοι που διαθέτουν ειδικά προσόντα αλλά και εκείνοι που βρήκαν μια θέση στο Δημόσιο μέσω των εξετάσεων του ΑΣΕΠ.
Επίσης θα εξαιρεθούν από τη διαθεσιμότητα υπάλληλοι των οποίων ο σύζυγος ή η σύζυγος έχει ενταχθεί σε διαθεσιμότητα ή εφεδρεία, εκείνοι οι οποίοι έχουν σύζυγο ή παιδιά με αναπηρία από 67% και άνω αλλά και οι προστάτες μονογονεϊκής οικογένειας.

πηγη iskra

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

Εκοψαν στο μισό το κοινωνικό κράτος


Μέσα σε τρία χρόνια οι δαπάνες μειώθηκαν κατά 14 δισ. ευρώ * 5,5% δισ. μείωση των δαπανών Υγείας * 8,5% δισ. συνολική μείωση συντάξεων
Χωρίς στοιχειώδη κοινωνική προστασία εκατομμύρια πολίτες, καθώς το Μνημόνιο εκμηδενίζει ιατρικές και ασφαλιστικές παροχές. Κι όμως, η τρόικα ζητά απολύσεις στο ΕΣΥ, νέες περικοπές στον ΕΟΠΥΥ και μαχαίρι στις συντάξεις.
7+1 νέες πληγές στο Ασφαλιστικό μέχρι το 2015

Μόνο τρία χρόνια χρειάστηκαν προκειμένου να ξεθεμελιωθεί το κοινωνικό κράτος που δομήθηκε τα τελευταία 60 χρόνια στη χώρα, ενώ μέσα στην επόμενη διετία έρχονται νέες θεσπισμένες ανατροπές, σε συντάξεις και ασφάλιση


Τα τρία θανατηφόρα «τ», τρία Μνημόνια, τρία χρόνια, τρόικα, ήταν αρκετά για να περικοπούν οι συντάξεις μέχρι 56%, να χαθούν κοινωνικά επιδόματα, να κοπούν επικουρικές συντάξεις μέχρι και 80% και τα εφάπαξ βοηθήματα μέχρι 35%, εξοικονομώντας συνολικά 8,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 5,5 δισ. είναι από το 3ο Μνημόνιο.
Το πρώτο κύμα
Από το 2010 που θεσπίστηκαν οι πρώτες ανατροπές έχουν συμβεί τα εξής:
* Με το 1ο Μνημόνιο (ν. 3986/11) ξεκίνησε το «κούρεμα» των συντάξεων και των επικουρικών, οι οποίες κόπηκαν αναλογικά από 3%, 4% και ούτω καθεξής.
* Με το 2ο Μνημόνιο κόπηκαν οι επικουρικές συντάξεις από την 1/11/2011 κατά 30% στο ΕΤΕΑΜ (ΙΚΑ) και από 15% στα επικουρικά ταμεία των ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.λπ.
* Με το 3ο Μνημόνιο (ν. 4051/12) κόπηκαν από τα 200-250 ευρώ 10%, από τα 251-300 ευρώ 15% και ούτω καθεξής.
* Καταργούνται από φέτος τα δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και η 13η σύνταξη.
* Μειώθηκαν οι κύριες συντάξεις από 5% έως 20% από τον περασμένο Ιανουάριο κλιμακωτά για ποσά από 1.000,01 - 1.500 ευρώ, 5% στο σύνολο του ποσού κ.λπ.
* Οι μειώσεις στις επικουρικές συντάξεις ανέρχονται στο 80%, ενώ μόνο φέτος, αθροιστικά, η μείωση ανήλθε από 16% ώς 22% για 900.000 ασφαλισμένους.
Διετής γολγοθάς
1. Αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού των συντάξεων στα Ταμεία κύριας ασφάλισης, στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στο Δημόσιο από το 2015 και υιοθετείται μικτό σύστημα στον τρόπο υπολογισμού. Το τελικό ποσό της σύνταξης θα διαμορφώνεται από τη βασική σύνταξη και από την αναλογική σύνταξη. Η εφαρμογή της βασικής σύνταξης θα είναι στα 360 ευρώ, δηλαδή όσο είναι σήμερα η προνοιακή σύνταξη του ΟΓΑ.
2. Μετά το 2015 θα υπάρξει ένα μεταβατικό διάστημα για όσους συνταξιοδοτηθούν τα επόμενα έτη. Για τα έτη ασφάλισης από το 2011 και μετά θα δίδεται αναλογία της σύνταξης ίση με το πηλίκον των ετών που διήνυσε μετά την ημερομηνία αυτή, διά του συνόλου των ετών ασφάλισής του.
3. Η βασική και η αναλογική σύνταξη θα δίδονται για 12 μήνες το χρόνο, δηλαδή δεν θα χορηγούνται 13η και 14η συντάξεις. Για τον υπολογισμό της σύνταξης θα λαμβάνεται υπόψη το σύνολο του εργασιακού βίου. Το ποσοστό αναπλήρωσης για κάθε έτος ασφάλισης θα διαμορφώνεται με ένα συντελεστή που αρχίζει από το 0,8% κατά το πρώτο έτος ασφάλισης και κλιμακώνεται, στο 40ό και έως το 50ό έτος, στο 1,5%. Σημειώνεται ότι σήμερα το αντίστοιχο ποσοστό φθάνει το 2%. Το ποσοστό αναπλήρωσης μαζί με τη βασική σύνταξη θα φθάνει το 64%.
4. Θα υπάρξει ενιαίος τρόπος για τον υπολογισμό εισφορών και συντάξεων με τις ενοποιήσεις των κλάδων που θα γίνουν το 2014. Το σχέδιο των ενοποιήσεων περιλαμβάνει τη συγχώνευση σε έξι Ταμεία κύριας ασφάλισης (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, Δημόσιο, ΝΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) 60 ασφαλιστικών κλάδων και 90 τμήματα μητρώων συνταξιούχων που σήμερα λειτουργούν με δικό τους καθεστώς εισφορών και παροχών. Αυτό θα επηρεάσει κατά κύριο λόγο τους ασφαλισμένους στα πρώην ευγενή ταμεία (ΔΕΚΟ, τράπεζες) που θα αντιμετωπίσουν σταδιακά μειώσεις στις παροχές σε χρήμα -ακόμα και στις συντάξεις- ενώ αντίστοιχα θα μειωθεί και το ύψος των εισφορών που καταβάλλουν.
5. Οι ενιαίες εισφορές θα σημάνουν ενιαίο σύστημα παροχών. Ο νέος υπολογισμός των συντάξεων είναι σε άμεση σύνδεση με το ύψος των καταβαλλόμενων εισφορών, στο σύνολο του εργασιακού βίου του ασφαλισμένου.
6. Περαιτέρω μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 3,9%.
7. Αναδρομικό ψαλίδι θα έχουν 100.000 από τον ερχόμενο μήνα, όπου περικόπτονται κατά 12% οι διπλές συντάξεις που το άθροισμά τους είναι μεγαλύτερο από 1.300 ευρώ. Πρόκειται για συνταξιούχους γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς αλλά και δικαστικούς, που παίρνουν μια κύρια σύνταξη από το Ταμείο στο οποίο ανήκουν (δηλαδή από το ΕΤΑΑ) και μια δεύτερη, επίσης κύρια σύνταξη, είτε από το ΙΚΑ είτε από το Δημόσιο. Οι διπλοσυνταξιούχοι είχαν μείνει μέχρι τώρα εκτός περικοπών όσον αφορά την Εισφορά Αλληλεγγύης που επιβάλλεται με ποσοστά 3%-14% και από το πρώτο ευρώ σε συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ, και από τη μείωση κατά 12% που επιβάλλεται στο τμήμα σύνταξης από τα 1.300 ευρώ και πάνω. Και στις δύο περιπτώσεις οι περικοπές αυτές, όπως προβλέπονται στους νόμους 3986/11 (ΛΑΦΚΑ) και 4051/12 (μείωση 12%), επιβάλλονται είτε σε μια κύρια σύνταξη είτε στο άθροισμα δύο κύριων συντάξεων.
8. Νέος τρόπος υπολογισμού σε επικουρικές συντάξεις και εφάπαξ βοήθημα που θα μειωθούν μέχρι 84% από την 1-1-2015.

Του ΑΝΤΩΝΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ από enet

Σάββατο 2 Μαρτίου 2013

Παράνομη, αντισυνταγματική, επιβλαβής και επικίνδυνη η εκποίηση του “Ερημίτη”.- Εξώδικο 39 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ προς το ΤΑΙΠΕΔ

39 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ απέστειλαν Εξώδικη Πρόσκληση-Διαμαρτυρία προς τον κ. Πρόεδρο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε..
Η εξώδικη πρόσκληση κοινοποιείται και προς την εταιρία «N.C.H.CAPITAL Ιnc».
Στο εξώδικο, το οποίο υπογράφουν οι βουλευτές Ιονίων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Στέφανος Σαμοΐλης (Κέρκυρας), Αφροδίτη Θεοπεφτάτου (Κεφαλονιάς), Σταύρος Κοντονής (Ζακύνθου), οι βουλευτές Επικρατείας Μανώλης Γλέζος, Θεανώ Φωτίου και Δημήτρης Τσουκαλάς, καθώς και άλλοι 33 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, τονίζεται ότι η παραχώρηση από το ΤΑΙΠΕΔ στην εταιρία «N.C.H.CAPITAL Ιnc» του Οικοσυστήματος Ερημίτης στην Κασσιώπη Κέρκυρας είναι παράνομη, αντισυνταγματική, αντικείμενη στο Διεθνές Δίκαιο επιβλαβής για την Εθνική Οικονομία και επικίνδυνη για την Εθνική Ασφάλεια.
ΕΝΩΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ
ΕΞΩΔΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Των 39 βουλευτών ...
ΠΡΟΣ
Τον κ. Πρόεδρο και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.» (ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε.), που έχει έδρα την Αθήνα, οδός Κολοκοτρώνη 1 & Σταδίου
Κοινοποιούμενη και προς την εταιρία
Με την επωνυμία « N.C.H.CAPITAL Ιnc», που έχει έδρα την Νέα Υόρκη Η.Π.Α. 452 Fifth Avenue 24th Floor New York, όπως νόμιμα εκπροσωπείται.

Θέμα: Παράνομη, αντισυνταγματική, αντικείμενη στο Διεθνές Δίκαιο επιβλαβής για την Εθνική Οικονομία και επικίνδυνη για την Εθνική Ασφάλεια η παραχώρηση από το ΤΑΙΠΕΔ στην εταιρία « N.C.H.CAPITAL Ιnc» του Οικοσυστήματος Ερημίτης στην Κασσιώπη Κέρκυρας.
Πληροφορηθήκαμε από το από 31 Ιανουαρίου 2013 δελτίο τύπου του ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε., ότι το Διοικητικό Συμβούλιο σας έχει εγκρίνει τη μεταβίβαση σε επενδυτική και κτηματομεσιτική εταιρία δημόσιας έκτασης που κείται στη θέση Αρταβάνη Ερημίτης της περιοχής Αγ. Στεφάνου του Δήμου Κέρκυρας.
Όπως γνωρίζετε η παραχωρούμενη δημόσια έκταση εμβαδού 489.560 τετραγωνικών μέτρων, αποτελεί τμήμα ευρύτερης δασικής έκτασης εμβαδού δύο εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων περίπου, ενώ φέρεται ως περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, όπου συνυπάρχουν τρία μικρά προστατευόμενα υγροτοπικά οικοσυστήματα. Μαζί με την Λιμνοθάλασσα Αντινιώτη που ευρίσκεται λίγο βορειότερα και τη Λιμνοθάλασσα του «Βουθρωτού» που ευρίσκεται στις απέναντι αλβανικές ακτές, σχηματίζουν ενιαίο σύνολο, πολύ σημαντικό για τη μεταναστευτική πανίδα, ιδιαιτέρως δε την ορνιθοπανίδα. Οι ανωτέρω περιοχές, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζονται από τη μόνη παρουσία του θηλαστικού Ενυδρίδα (Βίδρα Lutra Lutra) που προέρχεται από τους υγροτόπους των απέναντι αλβανικών ακτών και έχει πλήρως προσαρμοστεί στην περιοχή. Οι διεθνείς συνθήκες για την προστασία των ενδιαιτημάτων της Ενυδρίδας της δίνει προτεραιότητα σαν ένα από τα πλέον προστατεύσιμα είδη του κόσμου.
Όπως θα έπρεπε να γνωρίζετε στην παραχωρούμενη περιοχή συμπεριλαμβάνονται δύο σημαντικοί υγρότοποι της Βρωμολίμνης και της ΄Ακαλης (η μια εντός και η άλλη στα σύνορα της έκτασης) που προστατεύονται από το ΠΔ/ ΦΕΚ ΑΑΠ 229/19.06.2012. που έχει εκδοθεί κατ επιταγή της ήδη ισχύουσας νομοθεσίας για την διατήρηση της βιοποικιλότητας (Ν. 3937/2011, Ν.Δ. 191/1974, Κ.Υ.Α. 14849/853/2008, Οδηγία 79/409/ΕΟΚ, Οδηγία 2000/60/ΕΚ, Ν. 1335/1983, Ν. 1634/1986, Ν.Δ. 86/1969, Ν. 2204/1994, Ν. 2742/1999, Οδηγία 2004/35/ΕΚ, Π.Δ. 148/2009, κλπ).
Εξ’ άλλου η μεταβίβαση έγινε με την μορφή δήθεν παραχώρησης «δικαιώματος επιφάνειας» για 99 έτη, έναντι του εξευτελιστικού τιμήματος των 23 εκατομμυρίων ευρώ και κάποιων αμφίβολων μελλοντικών εσόδων της τάξεως των 2,3 εκατομμυρίων ευρώ.
Επιπλέον στην παραχωρούμενη έκταση συμπεριλαμβάνεται το Ναυτικό Οχυρό του Αγ. Στεφάνου με ραντάρ, το οποίο είναι και το μοναδικό που καλύπτει τις ανάγκες επιτήρησης των στενών Κέρκυρας - Αλβανίας και μάλιστα στη στενότερη θαλάσσια μεθόριο. Το Οχυρό θεσμοθετήθηκε με το ΠΔ με αρ 398/2001 (ΦΕΚ 279/Α/13-12-2001) και περιλαμβάνει απαγορευμένη ζώνη 12.600τμ και επιτηρούμενη ζώνη 142.000 τ.μ. προκειμένου να εξασφαλιστεί η ασφάλεια του Οχυρού.

Ωστόσο στην προκήρυξη του διαγωνισμού με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι δεν γίνεται ούτε καν λόγος για την ύπαρξη του Οχυρού. Όμως στην Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που δημοσιοποιήθηκε πριν μερικές ημέρες αναφέρεται ότι το Οχυρό πρόκειται να μετεγκατασταθεί σε νέα θέση, εμβαδού 7.200 τ.μ., που βρίσκεται στο όριο του ακινήτου, χωρίς ούτε να προβλέπεται αλλά και ούτε να είναι τοις πράγμασι δυνατό να συνοδεύεται η μετεγκατάσταση αυτή και από την προβλεπόμενη στο ΠΔ και αναγκαία για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων επιτηρούμενη ζώνη 142.000 τ.μ..
Επισημαίνουμε ότι μέχρι τις 22 Νοεμβρίου δεν είχε καν υποβληθεί σχετικό αίτημα στο Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο.
Έτσι διαμαρτυρόμαστε διότι:
α) Η απόφαση να εκποιηθεί η έκταση αυτή, είναι παράνομη ως αντισυνταγματική διότι παραχωρεί σε ιδιώτη κοινόχρηστα πράγματα (274.250 τ.μ. δασικής έκτασης, αιγιαλό μήκους 1.000 περίπου μέτρων και τους δύο προστατευόμενους υγρότοπους), τα οποία ανήκουν στη δημόσια κτήση και βάσει του Συντάγματος είναι αναπαλλοτρίωτα.
β) Τόσο η απόφαση για την παραχώρηση όσο και η νομοθεσία που διέπει την «αξιοποίηση» του ακίνητου που εκποιείται από το ΤΑΙΠΕΔ παραβιάζουν τη θεμελιώδη αρχή της βιωσιμότητας (αειφορίας), η οποία κατοχυρούται τόσο στο Διεθνές όσο και στο Συνταγματικό Δίκαιο.
γ) Εξ άλλου και διότι η παραχώρηση είναι εξαιρετικά επιβλαβής για την εθνική οικονομία, αφού το τίμημα των 23 εκατομμυρίων ευρώ δεν ανταποκρίνεται ούτε στο ένα εικοστό της πραγματικής και συγκρίσιμης με τα διπλανά ακίνητα τιμής πώλησης, η οποία σε πρόσφατη πώληση, έφτασε το ένα εκατομμύριο ευρώ το στρέμμα, αντίθετα προς το άρθρο 106 παρ 2 του Συντάγματος το οποίο επιτάσσει ότι «Η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος ….της εθνικής οικονομίας».
δ) Η προβλεπόμενη μετεγκατάσταση του Ναυτικού Οχυρού και του ραντάρ σε νέα θέση χωρίς καν πρόβλεψη η και δυνατότητα ύπαρξης επιτηρούμενης περιοχής ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρούς κινδύνους στην Εθνική Ασφάλεια, εφόσον δεν έχει προηγηθεί πλήρης μελέτη και διατύπωση υπεύθυνης γνώμης από το ΠΝ για τη μετεγκατάσταση.
Για τους λόγους αυτούς διαμαρτυρόμαστε έντονα για την άνω απόφαση σας και σας καλούμε να απέχετε από περαιτέρω ως προς αυτά ενέργειες.
Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει νόμιμα σε αυτούς που απευθύνεται προς γνώσιν και για τις νόμιμες συνέπειες.
Αθήνα 27 - 02 - 2013