Cheerleading στα ελληνικά σχολεία: Ανοίξαμε και σας περιμένουμε...

Διότι πώς να διαπλαστεί σωστά μια γυναίκα αν δεν καταλάβει πως το μπούστο και ο ποπός της είναι εισιτήρια για μια ζωή και ένα ωραίο διάλειμμα ανάμεσα σε ένα αθλητικό γεγονός;

Ματριόσκα Η Κόκκινη

Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας μας επιφύλασσε την έκπληξη της χρονιάς. Εισάγει το cheerleading στο σχολικό πρόγραμμα. Μια δραστηριότητα που πραγματικά από ό,τι φαίνεται έλειπε από τα ελληνικά σχολεία και οι ειδικοί στις επιτροπές μέσα από επίμονο και πολύωρο καταιγισμό ιδεών, το λεγόμενο αγγλιστί και brainstroming, αποφάσισαν πως πρέπει να ενταχθεί.

Τι καλύτερο άλλωστε για τις γυναίκες έφηβες να καταλάβουν από τώρα, στα τρυφερά τους χρόνια, πως σε αυτό το κόσμο ήρθαν για να είναι χαμογελαστές, χαριτωμένες και να επευφημούν τα αθλητικά ανδρικά επιτεύγματα; Διότι πώς να διαπλαστεί σωστά μια γυναίκα αν δεν καταλάβει πως το μπούστο και ο ποπός της είναι εισιτήρια για μια ζωή και ωραίο διάλειμμα ανάμεσα σε ένα αθλητικό γεγονός;

Πως θα ευχαριστηθεί το μάτι του κάθε Λιγουρόπουλου που θα πηγαίνει στα εφηβικά αθλήματα και θα βλέπει κάτω από τις φουστίτσες των χαριτωμένων κοριτσόπουλων χωρίς κανένας να του στερεί το θέαμα;

Η εφηβεία είναι μια καλή ηλικία να ξεκινήσει κάποιος να κάνει τις απαραίτητες κοινωνικές διακρίσεις ώστε να είναι προετοιμασμένος κατάλληλα για την ενήλικη ζωή. Έτσι και αλλιώς, ο χώρος του σχολείου είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας και οτιδήποτε κουβαλά κανείς μέσα από το σπίτι του. Υπάρχει ο σχολικός εκφοβισμός ήδη, γιατί να μην το ενισχύσουμε με ένα ακόμα επιχείρημα που θα διαχωρίσει ακόμα περισσότερο τις έφηβες;

-Γυμναστή -Γυμναστούλη μου.. Ποια είναι η ομορφότερη και καλλίγραμμη έφηβη ώστε να επιλεγεί σαν cheerleader και να κουνήσει τον ποπό της και το μπούστο της μπροστά σε καθηγητές και γονείς συμμαθητών της; Ε, ποια;

Το cheerleading γυμνάζει απαράμιλλα το γυναικείο κορμί γιατί δεν θέλουμε και τίποτα σάπιες στο παρκέ. Θέλουμε οι αυνανιστές-παιδεραστές της γειτονιάς μας να χορτάσουν θέμα και να εκγυμνάσουν με την σειρά τους την χείρα τους ή τις χείρες τους, αν είναι βιρτουόζοι και αυνανίζονται και με τα δυο. Γιατί μην μου πείτε πως δεν θα πηγαίνουν για οφθαλμόλουτρο κάποιοι, αν όχι κυρίως για αυτό..

Θα υπάρχουν οι όμορφες cheerleaders και οι άλλες, οι κοινές θνητές, οι παρακατιανές, οι Μαρίες της γειτονίας που δεν θα βαφτούν με κραγιόνια και βλεφαρίδες για να δοξάσουν τους συμμαθητές τους που θα βάζουν τρίποντα ή γκολ.

Έτσι να τις διαχωρίζουμε από μικρές, να μάθουν τα σωστά τα πρότυπα, τα στερεότυπα, να μην βγάζουν και γλώσσα μεγαλώνοντας και πάνε και μας γίνουν τίποτα φεμινίστριες ή κομμουνίστριες ή ακόμα χειρότερα κομμουνίστριες φεμινίστριες. Τρίχα στην μασχάλη και ταγάρι (έτσι θεωρούν τις κομμουνίστριες ακόμα).

Και έπειτα, πόσο ωραίο; Ο έφηβος αθλητής να παίρνει μια γεύση από το αθλητικό ιδεώδες μέσα από το ίδιο του το σχολείο; Θα προπονείται σκληρά ώστε να είναι ο καλύτερος αθλητής, με την καλύτερη γκόμενα cheerleader και αν είναι τυχερός θα τον τσιμπήσει και κάποιος από μέσα. Το παιδί θα κάνει σοβαρή αθλητική καριέρα σε κάποιον ελληνικό σύλλογο, που αν είμαστε τυχεροί σαν οικογένεια θα την έχει κάποιος σπουδαίος μεγαλοπαράγοντας ,ο οποίος, σαν άλλος Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, εξαφανίζει  πλοία και μάρτυρες.. Άντε σου λέω και εγώ στην χειρότερη να καταλήξει με κανέναν Ελληνορώσο με κουμπούρια.. Μας άνοιξε η τύχη …

Θα μου πεις υπάρχει και το ΝΒΑ.. Ναι, μετά από τα ροδάκινα που εξάγουμε μαζικά, θα εξάγουμε και αθλητές.. Μπασκετο-ποδοσφαιρομάνα η Ελλάδα..

Και το καλύτερο; Όλη αυτή η αναπαραγωγή στερεοτύπων, κοινωνικών διακρίσεων και σεξισμού θα γίνεται κάτω από την αιγίδα του ελληνικού σχολείου και κράτους ελεύθερα και νόμιμα.

Και θα σας πω και το άριστο γιατί το βλέπω πως το ποθείτε.. Χωρίς μάθημα κοινωνιολογίας στα σχολεία κανείς δεν θα μπορεί να ονοματίσει σε λίγα χρόνια τι είναι ”στερεότυπο”, τι ”κοινωνική διάκριση” και τι ”σεξισμός”. Ξεμπερδέψαμε…

Απορίας άξιο είναι βέβαια πώς θα γίνει η σωστή εκπαίδευση τόσο των αθλητών όσων και των κοριτσιών; Έχουμε σαν χώρα τις κατάλληλες υποδομές για να στηρίξουμε την εκπαίδευση σοβαρών εφηβικών ομάδων εντός των σχολείων μας; Στα δικά μου χρόνια, θυμάμαι τσιμέντο στην αυλή, σκισμένα στρώματα για κωλοτούμπες, σπασμένα όργανα, ξεφούσκωτες μπάλες,βρώμικα γυμναστήρια -αποθήκες-αίθουσες εκδηλώσεων, ξεχαρβαλωμένες μπασκέτες, πέτρες που οριοθετούσαν το τέρμα.

Για να μην μιλήσουμε για την μη ύπαρξη αποδυτηρίων και ντουζιέρων και τις πανβρώμικες τουαλέτες.. Δεν ήταν δυνατόν να ιδροκοπάς την τέταρτη ώρα της γυμναστικής και να περιμένεις 2-3 ώρες μέχρι να πας σπίτι σου να κάνεις ντους. Ήμασταν και στην εφηβεία και οι οσμές του σώματος ήταν πιο έντονες από ποτέ. Τα δυο τελευταία είναι χώροι που πρέπει να γίνουν και να καθαρίζονται τακτικά, ιδιαίτερα τώρα με την πανδημία.

Αυτά έχουν αλλάξει; Έχουν γίνει σαν έργα ή απλά βγάλαμε μια εγκύκλιο και όποιον πάρει ο Χάρος; Γιατί ο Χάρος θα πάρει τα δικά μας τα παιδιά.

Νομίζω πριν 2 -3 χρόνια μπασκέτα πλάκωσε σε προαύλιο μαθητή..

Εκατοντάδες έφηβοι έχουν χαθεί μετά από ξαφνική αδιαθεσία και στα σχολεία μας δεν υπάρχουν γιατροί ή έστω νοσοκόμες για πρώτες βοήθειες. Αυτοί πρόκειται να διοριστούν τώρα που θα γεμίσουμε αθλητές και cheerleaders;

Το Cheerleading είναι μια δραστηριότητα επικίνδυνη. Οι έφηβες πρέπει να ‘χουν γυμνάσει αρκετά το σώμα τους, να έχουν μάθει να πειθαρχούν και να εκτελούν άψογα τις κινήσεις τους. Τα ακροβατικά μπορούν να επιφέρουν από μικροτραυματισμούς μέχρι σοβαρά κατάγματα ή ακόμα και θάνατο. Είμαστε προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο;

Όχι αλλά είμαστε προετοιμασμένοι για άρτο και θεάματα.

katiousa.gr

Ομερτά και από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για την πανδημία;

της Φωτεινής Λαμπρίδη

Έχει δικαίωμα ο Ελληνικός λαός να γνωρίζει ποιες είναι οι προτάσεις της Εθνικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας προς την κυβέρνηση σχετικά με τον covid 19 και αν αυτές εισακούγονται ή όχι;

Προφανώς έχει. Είναι υποχρέωση της Εθνικής Επιτροπής να γνωστοποιεί στον Ελληνικό λαό τις προτάσεις της; Προφανώς και είναι αλλιώς ποιος ο λόγος να ονομάζεται Εθνική, αν το μόνο που κάνει είναι να διατηρεί έναν συμβουλευτικό ρόλο προς την κυβέρνηση. 

Γνωρίζει κανείς από εσάς, ποιες ήταν οι εισηγήσεις της επιτροπής σε μια σειρά θεμάτων ζωτικής σημασίας όπως για παράδειγμα, για το αν θα πρέπει να ανοίξουν τα σύνορα για τον τουρισμό και αν ναι,  υπό ποιες προϋποθέσεις; Για το αν ήταν προετοιμασμένα τα νησιά και ο κάθε τουριστικός προορισμός, να αντιμετωπίσει δεκάδες κρούσματα; Για το αν πρέπει να ανοίξουν τα σχολεία στις 7 του μήνα κι αν ναι υπό ποιες συνθήκες; Για το αν ο αριθμός των 25 παιδιών σε κάθε τάξη θεωρείται ασφαλής από την Επιτροπή; 

Οι αρμόδιοι υπουργοί κάθε φορά, επαναλαμβάνουν ότι οι αποφάσεις τους παίρνονται σε συνεργασία με τους εμπειρογνώμονες. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε η Επιτροπή έχει ευθύνη για την αύξηση των κρουσμάτων αφού το καλοκαίρι είχαμε ντόμινο επικίνδυνα λανθασμένων αποφάσεων που είχαν σαν αποτέλεσμα τη διασπορά του ιού και την κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων. 

Η κάθε κυβερνητική απόφαση είναι ευθυγραμμισμένη με το πρόγραμμα της Επιτροπής ή η κυβέρνηση επιλέγει τελικά ποια καμπανάκια ακούει κάθε φορά; Ποιος θα απαντήσει υπεύθυνα στον ελληνικό λαό, αν ακολουθείται ένα πρόγραμμα υπό την αυστηρή καθοδήγηση των εμπειρογνωμόνων ή αν τελικά όπως έχουμε διαπιστώσει, οι διορισμένοι επιστήμονες σπεύδουν να προσαρμόσουν τη θεωρία τους στις αποφάσεις της κυβέρνησης; Κι αν έχουν δίκιο όσοι προφητεύουν, ότι πλησιάζει ο καιρός να γίνουν οι ίδιοι οι εμπειρογνώμονες οι αποδιοπομπαίοι τράγοι από την κυβέρνηση, πως θα πείσουν τον λαό κατόπιν εορτής, ότι εκείνοι τα λέγαν αλλά η κυβέρνηση κώφευε; Πως θα πείσουν ότι δεν έχουν ευθύνη για την τραγική εξέλιξη των πραγμάτων; 

Ας αρχίσουν λοιπόν να γνωστοποιούν τις εισηγήσεις τους. Ποτέ δεν είναι αργά για διαφανείς διαδικασίες, για την υπεύθυνη ενημέρωση που έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός. Μόνο έτσι θα μπορέσει να λειτουργήσει κι ο κάθε πολίτης υπεύθυνα. Μόνο έτσι θα διασώσουν και οι επιστήμονες την αξιοπρέπεια τους. Μέχρι και ο καθηγητής Μ. Δερμιτζάκης αποχώρησε από την ηγεσία του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας λέγοντας πως ο ρόλος του ήταν διακοσμητικός. 

Με διακοσμητικούς εμπειρογνώμονες όμως, ο χειμώνας μας προβλέπεται πολύ βαρύς. 

 tvxs.gr

To τέλος της «περικεφαλαίας»

'Ηταν κάποτε ένα κόμμα που κατέφευγε στις εθνικοπατριωτικές κορώνες, που δίχαζε τη χώρα χωρίζοντας την σε προδότες και πατριώτες, που στοχοποιούσε κάθε αντίθετη φωνή ως «εσωτερικό εχθρό», που έστηνε κρεμάλες στις πλατείες μαζί με ακροδεξιούς και νεοναζί. Όταν όμως η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να γίνει κυβέρνηση, όχι απλώς αποδέχτηκε  και επωφελήθηκε από τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ στην εξωτερική πολιτική αλλά πέρασε και πέρα από τις κόκκινες γραμμές των πάγια διαμορφωμένων εθνικών θέσεων.

Η ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή για την επικύρωση της Συμφωνίας με την Αίγυπτο, βύθισε στα νερά του Αιγαίου και τα τελευταία ψήγματα ψευτοπατριωτικής ρητορικής της ΝΔ καθώς αποδέχτηκε οικεία βουλήσει την περιορισμένη επήρεια των ελληνικών νησιών στη διαμόρφωση της ΑΟΖ, αφήνοντας παράλληλα εκτός το Καστελόριζο και όλη την περιοχή ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού, δίνοντας λαβές για το γκριζάρισμα της περιοχής από τη  Τουρκία.

Θλιβερή φιγούρα αυτής της κυβίστησης ήταν ο «πολύς» Αντώνης Σαμαράς. Ο αλαλάζων «μακεδονομάχος» και περήφανος απόγονος «ένδοξων πατριωτών», που στήριξε την πολιτική του καριέρα στην εθνικιστική δημαγωγία, ψήφισε υπέρ του αποκλεισμού των ελληνικών νησιών πέραν του 28ου παράλληλου και της μειωμένης επήρειας των υπόλοιπων. Μέχρι πριν λίγες εβδομάδες, ο πρώην Πρωθυπουργός επέμενε στις γνωστές λεκτικές υπερβολές περί «εθνομηδενιστών» αλλά τελικά βρέθηκε στη Βουλή να ψηφίζει σαν «βρεγμένη γάτα» ενώ το άλλοτε σαμαρικό Antinews, τον περνά γενιές δεκατέσσερις. Με αρκετά εσωκομματικά γραμμάτια όπως ψιθυρίζεται, οι υπερ-πατριώτες της ΝΔ άφησαντις χλαμίδες και φόρεσαν πιτζάμες, όπως περιέγραψε πολύ γλαφυρά ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η πολιτική υποκρισία ολοκληρώθηκε με την «ηρωική» επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια, αλλά για το Ιόνιο. Σαν καμπάνες ηχούν οι δηλώσεις των υπουργών και βουλευτών της ΝΔ που εγκαλούσαν το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σχεδίασε την εν λόγω κίνηση, να μην τολμήσει να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα μόνο προς δυσμάς, «ανοίγοντας την όρεξη του Ερντογάν» καθώς θα συνιστούσε παραδοχή του διαφορετικού καθεστώτος θαλάσσιων ζωνών σε σχέση με το Αιγαίο. Αυτό υποστήριζε επίσημα η ΝΔ μόλις ένα χρόνο πριν. Πώς αυτή η κίνηση θα ήταν εθνικά επιζήμια. Σήμερα η ίδια ακριβώς απόφαση «μεγαλώνει την Ελλάδα».

Το δόγμα δεκαετιών της ελληνικής διπλωματίας κατέρρευσε μέσα σε λίγες εβδομάδες, ενώ ο Ερντογάν διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων απέναντι σε μια άτολμη στάση από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που παρακολουθεί τον «Σουλτάνο» να διεκδικεί όλο και περισσότερα.

Το ζητούμενο πρέπει να είναι ένα συγκροτημένο σχέδιο, μια νηφάλια προσέγγιση στην εξωτερική πολιτική. Μια εθνική στρατηγική, όχι όμως σε κλίμα ψεύτικων λεονταρισμών, αλλά «ειλικρινούς μεταμέλειας».

TVXS

Το δικαίωμα στη μνήμη

του Θανάση Καρτερού

Προφανώς δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος να γιορτάζει την αρχή, τη μέση, ή το τέλος του εμφύλιου.

Ενός αδελφοκτόνου πολέμου που θέρισε τον ανθό της ελληνικής νεολαίας, γέμισε τη χώρα ερείπια, και θεμελίωσε ένα καθεστώς τρόμου, αίματος, εκτελέσεων, διωγμών, εξορίας, φυλακής, παρακράτους.

Ένα δράμα δεκαετιών ακολούθησε το δράμα του εμφύλιου, αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν την πλήρωσαν μόνο οι κομμουνιστές, αλλά όλη η δημοκρατική Ελλάδα. Εξαφάνισε εξήντα χρόνια τους ηττημένους από την πολιτική ζωή, λέει ο νεόκοπος ιστορικός των Νέων. Και δεν ντρέπεται!

Ότι εξαφάνισε κάθε ίχνος δικαιοσύνης, ισοτιμίας, δημοκρατίας, ασφάλειας για τον μισό φακελωμένο πληθυσμό της Ελλάδας δεν το είδε, δεν το άκουσε, δεν το ξέρει.

Ότι η πιο σκληρή, αιμοβόρα, και διεφθαρμένη Δεξιά, με το παλάτι κορώνα στο κεφάλι της, ρήμαζε τη χώρα και τον δημοκρατικό κόσμο δεν το διάβασε πουθενά. Ούτε στις παλιές εκδόσεις της εφημερίδας του δεν έριξε μια ματιά, για να δει τον τρόμο, την καταπίεση και το αίμα των δεκαετιών που οι «νικητές» επέβαλαν στη χώρα. Άθλια ηγεσία, άθλιες μέθοδοι, άθλιοι σκοποί, για μια παράταξη που τσάκιζε συστηματικά κάθε φύτρο δημοκρατίας.

-Που βάφτισε τους δωσίλογους, τους γερμαντοντυμένους, τους φονιάδες
του λαού, εθνικόφρονες και τους ανέδειξε σε απόλυτη, ένοπλη, και βάναυση εξουσία.
-Που κυνήγησε με φονική μανία την Αριστερά.
-Που ανέτρεψε με τον χειρότερο τρόπο τον Πλαστήρα.
-Που ανέτρεψε με παλατιανό πραξικόπημα τον Παπανδρέου.
-Που έφερε τη χούντα με όλες τις εθνικές και κοινωνικές συμφορές.
Αυτοί, λέει, μπορούν να γιορτάσουν. Ως νικητές.

Με γεια τους, με χαρά τους. Γιατί να μη γιορτάσουν; Και λεφτά, και ανεξέλεγκτη εξουσία, και τόπο για τα βίτσια τους, και χώρο για τον σαδισμό τους, και θηριώδη προνόμια, και νομή της αμερικανικής βοήθειας, και όλα τα καλά απολάμβαναν για χρόνια, εν ονόματι της σωτηρίας μας από τον κομμουνισμό. Εμείς όμως όχι. Δεν μπορούμε να τιμήσουμε τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους σε άνιση μάχη κι αγώνα.

Ο Πρετεντέρης και ο Άδωνις μας το κάνουν σαφές:
Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήσουμε ένα λουλούδι εκεί που τα αμερικάνικα αεροπλάνα δοκίμαζαν για πρώτη φορά τις βόμβες ναπάλμ στα ζωντανά σώματα των ανδρών και των γυναικών του Δημοκρατικού Στρατού. Δεν έχουμε το δικαίωμα να θυμηθούμε και να θυμίσουμε εκείνους που άφησαν τα κόκκαλά τους στον Γράμμο, πολεμώντας για το δικό τους όνειρο.

Αλλά που να καταλάβουν οι σύγχρονοι ασφαλίτες της «παράταξης των νικητών» ότι στο Γράμμο, και για τον Γράμμο, δεν γιορτάζουμε. Δικό τους είναι το πανηγύρι, που άρχισε με νταούλια και ζουρνάδες κάτω από τα κομμένα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλα.

Στο Γράμμο η δημοκρατική Ελλάδα σκύβει το κεφάλι με θλίψη. Για όλες τις χαμένες ζωές, και για το δράμα που ακολούθησε. Τιμά εκείνες κι εκείνους που για χρόνια η προπαγάνδα του μίσους συκοφαντούσε.

Και εξακολουθεί να τους θεωρεί -τους νεκρούς, τους δολοφονημένους, τους εκτελεσμένους, τους άνδρες και τις γυναίκες του ΔΣΕ- τόσο επικίνδυνους, ώστε να τους συκοφαντεί ακόμα και σήμερα.

Αν η στάση μας δεν αρέσει στους πολιτικούς απογόνους του Δάγκουλα, του Τσολάκογλου, του Λάμπου, του Παρθενίου, του Σούρλα, του Βόδαρου, του Ζέρβα, του Μανιαδάκη, του Μακρή, των Γκοτζαμάνηδων, και των άλλων τέκνων της εθνικόφρονος Ελλάδας, δεν μπορούμε να τους ευχαριστήσουμε.

Προφανώς δεν μπορούμε να ευχαριστήσουμε και όσους σήμερα επικαλούνται παλιά φαντάσματα για να στηρίξουν το νέου τύπου πογκρόμ κατά της Αριστεράς.

Να είμαστε εξηγημένοι. Τα συν και τα πλην, τα γιατί και τα διότι, στους ιστορικούς. Αλλά η έφοδος στον ουρανό που ο Γράμμος συμβολίζει δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Πολλά μας στέρησαν από το 1946 μέχρι το 1974. Και μέχρι σήμερα.
Δεν θα μας στερήσουν και το δικαίωμα στη μνήμη.

αυγη

Μην είστε μίζεροι, θα γίνει το θαύμα!

του Τάσου Παππά

Ας πούμε ότι είσαι προπονητής σε ομάδα ποδοσφαίρου. Ερχεται αγώνας μεγάλης σημασίας στην έδρα σου. Καλλιεργείς προσδοκίες για άνετη νίκη και σε σιγοντάρουν τα οπαδικά μέσα ενημέρωσης. Η αναμέτρηση όμως δεν πάει καλά, η εμφάνιση της ομάδας είναι απογοητευτική, γλιτώνεις την ήττα και παίρνεις μια ισοπαλία με τα χίλια ζόρια. Τι κάνεις; Επιστρατεύεις το γνωστό επιχείρημα ότι η διαιτησία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, ότι σε αδίκησε δίνοντας στους αντιπάλους τρία ανάποδα αράουτ, δυο επιθετικά φάουλ που δεν ήταν, κόβοντάς σου επιθέσεις που μύριζαν γκολ, και σου έκλεψε ένα κόρνερ;

Δύσκολο, γιατί ο αγώνας μεταδόθηκε ζωντανά και οι τηλεθεατές σχημάτισαν γνώμη. Είδαν, δηλαδή, ότι δεν είχες στήσει καλά την ομάδα και ότι τα ατού σου δεν απέδωσαν. Μπορείς να μιλήσεις για θρίαμβο; Κανονικά όχι. Διατρέχεις τον κίνδυνο να ξεφτιλιστείς. Οπότε, κάνεις κάποιες δηλώσεις του τύπου «δεν βρεθήκαμε σε καλή μέρα», «ήμασταν πολύ αγχωμένοι», «οι παίκτες δεν υλοποίησαν το σχέδιο που είχα καταστρώσει». Για να διασκεδάσεις τις άσχημες εντυπώσεις και να μη βρεθείς απολογούμενος στη διοίκηση, σαλπίζεις αντεπίθεση, ακυρώνεις τα ρεπό των παικτών, τους καλείς σε διπλές προπονήσεις, τους τιμωρείς με βαρύ πρόστιμο, ελπίζοντας ότι γρήγορα θα κλείσεις την άσχημη παρένθεση.

Ας πούμε τώρα ότι είσαι πρωθυπουργός, ότι σε έχουν παρομοιάσει με τον Μωυσή, τον Ιουστινιανό, τον Ελευθέριο Βενιζέλο και άλλους μεγάλους άνδρες· ότι διοικείς μια κυβέρνηση την οποία έχεις πλασάρει στην κοινωνία των πολιτών ως την καλύτερη από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, ότι όπου βρεθείς και σταθείς μιλάς για το επιτελικό κράτος που έχεις στήσει πάνω στα ερείπια που –υποτίθεται πως– σου άφησαν οι προηγούμενοι, ότι έχεις μαζί σου τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία έχεις μπουκώσει για να σε αποθεώνουν κάνοντας το μαύρο άσπρο· ότι έχεις δηλώσει απολύτως ικανοποιημένος γιατί πήρες από την Ευρώπη όσα χρήματα χρειαζόσουν για να προστατεύσεις την εργασία που έχει πληγεί από την πανδημία. Και βγαίνουν τα ποσά που απέσπασαν οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τα κονδύλια του ευρωπαϊκού προγράμματος στήριξης της απασχόλησης.

Εσύ πανηγυρίζεις πομπωδώς, σε υμνούν τα… ανιδιοτελή φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, ωστόσο οι πάντες διαπιστώνουν ότι πήρες πολύ λιγότερα απ’ αυτά που θα μπορούσες, ότι οι χώρες του Νότου στις οποίες ανήκει και η Ελλάδα κατάφεραν να κερδίσουν τεράστια ποσά και ειδικότερα η Πορτογαλία, που έχει τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα και πολύ μικρότερη ανεργία, εξασφάλισε υπερδιπλάσια χρήματα. Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα: Γιατί συνέβη αυτό;

■ Μήπως η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία έδρασε με εκδικητικό τρόπο όπως το 2015 με το τρίτο μνημόνιο; Ούτε κατά διάνοια. Η χώρα έχει απαλλαγεί από τους αντιευρωπαϊστές κατσαπλιάδες και έχει επιστρέψει στην κανονικότητα.

■ Μήπως τα σχέδια που κατέθεσαν οι υπουργοί ήταν γραμμένα στο πόδι και κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν; Αποκλείεται. Με τόσους αρίστους να συνωστίζονται στο πρωθυπουργικό μέγαρο και στα υπουργικά γραφεία, η συγκεκριμένη κατηγορία είναι τουλάχιστον ανίερη. Αλλωστε προσφάτως ο αρχηγός έκανε διορθωτικές κινήσεις και βελτίωσε τη λειτουργία της έτσι κι αλλιώς καλοκουρδισμένης μηχανής. Τώρα αγγίζει την τελειότητα.

■ Μήπως δεν πολυσκοτίζεσαι για τα βάσανα των εργαζομένων γιατί είσαι προσηλωμένος με φανατισμό στο καθήκον να εξυπηρετήσεις τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπείς και σε χρηματοδοτεί; Αστεία εκτίμηση. Είμαστε κυβέρνηση «όοολων των Ελλήνων» και όποιος λέει το αντίθετο είναι χυδαίος δημαγωγός.

■ Μήπως η Πορτογαλία τα κατάφερε πολύ καλύτερα γιατί έχει αριστερή κυβέρνηση (σοσιαλιστές, κομμουνιστές, ριζοσπάστες), η οποία από θέση αρχής υπερασπίζεται τα συμφέροντα των φτωχών, των απόκληρων και των μικρομεσαίων; Ελάτε τώρα. Τους είδαμε και τους δικούς μας αριστερούς εδώ. Τους κερδίσαμε τρεις φορές το 2019.

■ Ε τότε τι; Υπάρχει εξήγηση; Μα, είναι απλό. Τα λίγα που πήραμε θα τα κάνουμε πολλά, όπως ο Ιησούς πολλαπλασίασε τα ψωμιά και τα ψάρια. Εχουμε πρωθυπουργό ο οποίος έχει αποδείξει ότι είναι θαυματοποιός. Το λένε και τα… ανεξάρτητα δίκτυα ενημέρωσης.

Ανάγωγα

Με αφορμή τη διάρρηξη στο σπίτι της κ. Τουλουπάκη η Ενωση Εισαγγελέων ζήτησε από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχ. Χρυσοχοΐδη να υπάρχει αστυνομική προστασία στους εισαγγελείς που ασχολούνται με σοβαρές υποθέσεις. Πού να τους βρει ο υπουργός τους αστυνομικούς; Να τους πάρει από τα μπλόκα που έχουν στηθεί στους δρόμους και τις πλατείες για να κόβουν πρόστιμα σ’ αυτούς που δεν φοράνε μάσκα ή από τις δυνάμεις που αναλαμβάνουν να εκκαθαρίσουν τις καταλήψεις κτιρίων; Δεν περισσεύουν άνδρες και γυναίκες για ήσσονος σημασίας θέματα.

efsyn

Μετρήσεις ακριβείας

Aλήθεια, ποιοι θεωρούνται «αποτραπέντες από τις ημέτερες δυνάμεις»;

του Παντελή Μπουκάλα

Με περιπολίες αστυνομίας και στρατού, με ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες, ραδιοεντοπιστές, ντρόουν κ.λπ., όχι μόνο αποτρέπονται οι «λαθροεισβολείς» αλλά μετριούνται και μέχρις ενός. Από τις 28.2 έως και τις 3.8.2020, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, «απετράπη η παράνομη είσοδος στην περιοχή του Εβρου συνολικά 61.508 ατόμων».

Πόσοι από αυτούς ενδέχεται να είχαν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση ασύλου, δεν το είπε ο κ. Ν. Παναγιωτόπουλος. Δεν ρωτήθηκε άλλωστε. Τέτοιες ερωτήσεις, τέτοια ζητήματα ηθικής τάξεως, απασχολούν αποκλειστικά την Επίδαυρο και τις παραστάσεις της. Τις παρακολουθούμε με θεατρικώς τεταμένη προσοχή, κάνουμε και μια δήλωση στο τέλος, «μα τι σπουδαίους προγόνους έχουμε!», και συνεχίζουμε τις πνευματικές μας διακοπές. Ατάραχοι. Δίχως να μετακινηθεί γραμμούλα η συνείδησή μας.

Aλήθεια, ποιοι θεωρούνται «αποτραπέντες από τις ημέτερες δυνάμεις»; Μόνον όσοι μένουν άγαλμα στο πρώτο άγριο «αλτ!», οπότε είναι ευχερώς αριθμήσιμοι, ή και όσοι απομακρύνονται δρομαίοι, οπότε χρειάζεται να ελεγχθεί ενδελεχώς το βίντεο, ώστε να καταμετρηθούν επακριβώς; Και τα κουτσούβελα; Μετριούνται σαν «άτομα»; Ή μήπως είναι ανθελληνικό να αποκαλούνται κουτσούβελα αυτές οι εκ γενετής κινητές βόμβες κατά του δυτικού πολιτισμού;

Στα 61.508 άτομα δεν συμπεριλαμβάνονται σίγουρα οι εφτά μετανάστες που σκοτώθηκαν στις 5 Αυγούστου στην Εγνατία, κοντά στην Αλεξανδρούπολη, ούτε οι πέντε τραυματίες. Αυτοί κάποια στιγμή μπήκαν στην Ελλάδα αλλά, παρά τα πρώτα χαμόγελα, το ριζικό τους είχε γραφτεί. Αν είναι ριζικό η ανάγκη να στοιβαχτούν δώδεκα άτομα σ’ ένα γιωταχί που τρέχει ιλιγγιωδώς. Οι δημοσιογραφικές αναφορές πάντως στο πολύνεκρο τροχαίο εξαντλήθηκαν την πρώτη ημέρα. «Εντάξει μωρέ. Θέλουν και μνημόσυνο οι παράνομοι;».

Ανήκουν άραγε κάποιοι από τους 61.508 στους βιαίως επαναπροωθηθέντες; Αγνωστο. Η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες πάντως ανακοίνωσε πως «εξακολουθεί να είναι βαθιά ανήσυχη εξαιτίας του αυξανόμενου αριθμού αξιόπιστων αναφορών που καταδεικνύουν ότι άντρες, γυναίκες και παιδιά μπορεί να έχουν επιστραφεί άτυπα στην Τουρκία αμέσως μετά την άφιξή τους σε ελληνικό έδαφος ή σε ελληνικά χωρικά ύδατα τους τελευταίους μήνες. Η Υπατη Αρμοστεία υπογραμμίζει την έκκλησή της προς την Ελλάδα να απέχει από τέτοιου είδους πρακτικές και να διερευνήσει με σοβαρότητα τις αναφορές αυτές». Με σοβαρότητα, τι άλλο, η Ελλάδα απαντά επισήμως πως όλα αυτά είναι φέικ νιους. Τι άλλο.

 Η Καθημερινή

Οσμή σκανδάλου με τις υφασμάτινες μάσκες στα σχολεία

του Θοδωρή Καραγιαννίδη

Σοβαρά ερωτηματικά προκαλεί η διαδικασία που θα ακολουθηθεί για την προμήθεια των μασκών που θα χρησιμοποιηθούν στα σχολεία της χώρας, η οποία παραμένει άγνωστη λίγες μέρες πριν την έναρξη του σχολικού έτους. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι αυτοί που συσχετίζουν το ζήτημα με την επιμονή της κυβέρνησης να είναι υποχρεωτική η μάσκα για μαθητές Δημοτικού σε αντίθεση με τις σοβαρές επιφυλάξεις που εκφράζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για παιδιά κάτω των 11 ετών. 

Τα ερωτηματικά πυροδοτεί η  δήλωση της Υφυπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη ότι θα απαιτηθούν 4 εκατ. μάσκες  για να καλύψουν τις ανάγκες όλων των σχολείων σε μαθητές και εκπαιδευτικούς και θα πρέπει να έχουν προμηθευτεί με τιμή που κυμαίνεται στα 4,5 ευρώ ανά τεμάχιο, μέσα στις επόμενες 10 μέρες πριν την -υποθετική- έναρξη των σχολείων. Με ένα απλό πολλαπλασιασμό αυτό σημαίνει ότι τα 6,2 εκατ. ευρώ που δόθηκαν από το ΥΠΕΣ δεν φτάνουν ούτε για τις μισές καθώς θα απαιτηθούν 18. εκατ. ευρώ. 

Χαμηλές προδιαγραφές - Υψηλότατες τιμές

Ως τιμή τα 4,5 ευρώ μοιάζουν τεράστιο ποσό. Οι υφασμάτινες μάσκες έχουν λιανική τιμή που ξεκινά από το 1 ευρώ. Από την άλλη, τα περισσότερα ερωτηματικά προκαλεί η προδιαγραφή που θέτει το Υπουργείο Παιδείας, η οποία είναι ιδιαίτερα γενικόλογη και δεν δικαιολογεί την υπέρογκη τιμή. Άλλωστε, υγειονομικές πηγές, αναφέρουν ότι υφασμάτινες πιστοποιημένες μάσκες δεν υπάρχουν, παρά μόνο οι χειρουργικές ενώ οι προδιαγραφές του Υπουργείου, σαφώς και περιγράφουν κοινές βαμβακερές μάσκες του εμπορίου.

Ακόμη πιο σοβαρό ερώτημα είναι ποιος προμηθευτής μπορεί να παράξει ένα τέτοιο αριθμό μασκών, με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά - ακόμη και με σχέδια για τους μικρούς μαθητές- μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Εκτός αν εμφανιστούν συγκεκριμένοι προμηθευτές με ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό μάσκων σε αυτές τις υπερβολικές τιμές, δίνοντας τροφή στα σενάρια της "προεπιλογής" ημετέρων που θα εκμεταλλευτούν την περίσταση. 

Οι προδιαγραφές του Υπουργείου Παιδείας

1. Καλής ποιότητας βαμβακερό ύφασμα πυκνής ύφανσης >180 TC
2. Τουλάχιστον 2 στρώματα βαμβακερού υφάσματος. Εναλλακτικά μπορεί να
χρησιμοποιηθεί λινό τουλάχιστον δύο στρωμάτων.
3. Τα δύο στρώματα πρέπει να είναι διαφορετικού χρώματος για να είναι διακριτή η
φορά εφαρμογής της μάσκας. Είναι σκόπιμο για τα παιδιά νηπιαγωγείου, δημοτικού η
εξωτερική πλευρά να είναι πολύχρωμη και με σχέδια, φιγούρες , ήρωες κλπ.
4. Διαστάσεις: για ηλικίες 4-10 ετών 12Χ20 εκατοστά περίπου
5. Ηλικίες > 10 ετών αρχικές διαστάσεις 15Χ25 εκατοστά περίπου
6. Κατασκευασμένες με τρεις πιέτες στο μέσον τους ώστε να δύναται να ξεδιπλώνουν
κατά την εφαρμογή της μάσκας.
7. Να έχουν έλασμα στην πάνω πλευρά ώστε να σταθεροποιείται στη μύτη
8. Να φέρουν μαλακά και ανθεκτικά λάστιχα για την συγκράτηση στα αυτιά και να δοθεί
έμφαση στο σημείο επαφής της μάσκας με τα λάστιχα ώστε να είναι σταθερά.

Το γνωστό «επιτελικό μπάχαλο» της πανδημίας

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η όλη διαδικασία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη έλλειψη οργάνωσης και σχεδιασμού με ενέργειες της "τελευταίας στιγμής" καθώς Κυβέρνηση - ΚΕΔΕ - Δήμοι δεν γνωρίζουν ακόμη αν οι προμήθειες θα γίνουν κατά τόπους ή κεντρικά ενώ κάποιοι Δήμοι ξεκίνησαν μόνοι τους διαδικασίες αγοράς ώστε να είναι έγκαιρα έτοιμοι στην έναρξη της σχολικής χρονιάς. Αλλωστε, μέχρι πριν τέσσερις μέρες, το Υπουργείο υποστήριζε ότι δεν θα χορηγήσει μάσκες, μέχρι τη στιγμή που ο Πρωθυπουργός αναγκάστηκε να "αδειάσει" τους πάντες, μετά την πρωτοβουλία αριστερών Δήμων να αγοράσουν μάσκες για τους μαθητές. 

TVXS

Ούτε η Μακεδονία ούτε η ΑΟΖ είναι μία κι ελληνική...

Η ενεργητική εξωτερική πολιτική πραγματώνεται με συμβιβασμούς επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλιώς δεν είναι πατριωτική αλλά ακίνητη κι εν τέλει οπισθοδρομική. Ελάχιστοι, για παράδειγμα, πιστεύουν ακόμα ότι θα μπορούσε η Ελλάδα εν έτει 2018 κι αφού είχαν μεσολαβήσει τόσοι άγονοι γύροι διαπραγμάτευσης να μετονομάσει την ΠΓΔΜ, την οποία οι περισσότεροι αποκαλούσαν Μακεδονία, σε Σκόπια. Ομοίως θα ήταν ανεδαφικό να πιστεύαμε ότι θα καθορίζαμε ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο και θα παίρναμε ό,τι θέλαμε...

Εκτός, επίσης, αν έχουμε περί του αντιθέτου ενδείξεις- αποδείξεις, κάθε συμβιβασμός πρέπει να κρίνεται στη βάση των αποτελεσμάτων που δημιουργεί κι όχι του αν αυτός που τον έκανε ήταν προδότης. Η ΝΔ επένδυσε στον εθνολαϊκισμό σε σχέση με τη Συμφωνία των Πρεσπών και είναι ευτύχημα που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πράττει σήμερα το ίδιο με την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία, η οποία δεν είναι και η καλύτερη δυνατή. Το μέλλον, βεβαίως, θα δείξει, αλλά κυρίως η μειωμένη επήρεια που αποδεχθήκαμε για την Κρήτη- το μεγαλύτερο ελληνικό νησί και το πέμπτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη- δεν προοιωνίζεται θετικές συνέπειες για την περιοχή που μας καίει και δη το σύμπλεγμα της Μεγίστης...

Το "παρών" τού ΣΥΡΙΖΑ δεν συνιστά στάση υπεκφυγής, αλλά ευθύνης. Ναι μεν επισημαίνει τις σοβαρές ελλείψεις τής συμφωνίας, αλλά αναγνωρίζει και την αναγκαιότητά της λόγω του τουρκολιβυκού συμφώνου. Το ότι, βεβαίως, στην αξιωματική αντιπολίτευση βρήκαν αφορμή να "σφαχτούν" και για ένα εθνικό θέμα δεν συνάδει με τις περιστάσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι λάθος να εξελιχθεί σε ένα αρχηγικό κόμμα, όπως τείνει με ταχύτητα, όμως θα είναι επίσης καταστροφικό να ταλαιπωρείται κι από φατριασμούς που συνήθως δεν έχουν ιδεολογικό χαρακτήρα, αλλά μοιάζουν περισσότερο με ξεκαθάρισμα προσωπικών λογαριασμών... 

ΤΡΥΠΙΟ ΕΥΡΩ

Αποστάσεις, αποστάσεις, αποστάσεις

«Η κυβέρνηση, μετά τον τουρισμό, τα πλοία, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και το αμέριμνο άνοιγμα της οικονομίας, ετοιμάζεται τώρα να μετατρέψει και τα σχολεία σε θύματα της βουλιμίας της για πάση θυσία "success story"»

του Τάκη Κατσαρού

Αντί, η υπουργός Παιδείας μετά το χθεσινό "στραπάτσο" στη Βουλή, όπου ούτε οι βουλευτές της ΝΔ υπεράσπισαν την πολιτική της,   να σοβαρευτεί και επιτέλους να εργαστεί για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων,  επέλεξε να  επιδοθεί στην τέχνη της υποκριτικής και της μετάθεσης της συζήτησης σε άλλα πιο "βολικά" πεδία, εκείνα των αναρτήσεων στα social media, Ταυτόχρονα, για να στρέψει αλλού τα φώτα της δημοσιότητας, προχώρησε  στην  εκτόξευση αντιπαιδαγωγικών απειλών ακόμη και προς τα ...νήπια, αποκαλύπτοντας ένα βαθιά αυταρχικό πρόσωπο, με πρόσχημα τη μη χρήση μάσκας.

Δεν θα ξεφύγει όμως από τις ευθύνες της η υπουργός, γιατί η πραγματικότητα είναι επίμονη, την καταδιώκει και δεν "μακιγιάρεται" με εξυπνακισμούς ή εύκολα παρεξηγήσιμες  αναρτήσεις στο facebook.

Ο κίνδυνος, αν δεν ανασχεθεί η εξάπλωση του ιού να υπάρξει μια γενιά μαθητών που θα κινδυνεύσει να χάσει ένα ή δύο χρόνια εκπαίδευσης, είναι πραγματικός κι εκεί πρέπει να επικεντρωθούν οι προσπάθειες όλων.

H κυβέρνηση, μετά τον τουρισμό, τα πλοία, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και το αμέριμνο άνοιγμα της οικονομίας, ετοιμάζεται τώρα να μετατρέψει και τα σχολεία σε θύματα της βουλιμίας της για πάση θυσία "success story". Πάση θυσία κυριολεκτικά, αφού, τα πολυπληθή τμήματα, μόνο με μάσκες και χωρίς αποστάσεις, μπορεί να γίνουν επικίνδυνες εστίες επώασης και εξάπλωσης του ιού. Ένα απέραντο " Ανοίξαμε και σας περιμένουμε", με ηλιοβασιλέματα ή μη, φαίνεται να είναι η επιτομή της κυβερνητικής αντίληψης,  για την επιστροφή στην περίφημη "κανονικότητα".
Προκειμένου να δικαιολογήσει την απόφασή της (παρά τις απόψεις των ειδικών και όλα τα διεθνή standards) να καταργήσει τις αποστάσεις στα σχολεία,  η κυρία Κεραμέως επιχείρησε να προσβάλει τη νοημοσύνη όλων  των πολιτών   με τον καταγέλαστο  μέσο όρο των 17 μαθητών ανά τμήμα, που ήδη έχει μετατραπεί σε ανέκδοτο. Με τον τρόπο αυτό,  "διέφυγε" της κυρίας υπουργού, ότι 1 εκ.μαθητές, δηλαδή, το 74% του συνόλου, θα στοιβάζονται με δική της ευθύνη,  εν μέσω πανδημίας, σε αίθουσες πολυμελών τμημάτων, άνω των 17 μαθητών. 

Άγνοια ή ελλιπείς γνώσεις αριθμητικής;  Τίποτα από αυτά.

Απλώς, η κυρία Κεραμέως, κάνει ακόμη μια φορά αυτό που ξέρει "άριστα". Λέει με απόλυτα συνειδητό τρόπο ψέματα. Μεγάλα ψέματα, δηλαδή, στατιστικές ή μάλλον Κerameos statistics.

Ο κόσμος των  social media "γλέντησε" δεόντως τον τρόπο με τον οποίο κακοποίησε η κυρία υπουργός την έννοια "μέσος όρος", προσθέτοντας στα 26 παιδιά ενός τμήματος του Δήμου Αθηναίων το 1 παιδί κάποιου μικρού νησιού  και  τα 7 παιδιά ενός ορεινού χωριού  της Επικράτειας και διαιρώντας διά τρία, προκειμένου να ισχυριστεί, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα,  ότι παντού οι τάξεις αποτελούνται κατά μέσο όρο από 17 μαθητές. Ενώ, με τα ίδια συναισθήματα υποδέχτηκαν οι χρήστες του διαδικτύου και την εξαγγελία της για τα ...παγούρια, μέσω χορηγού-εφοπλιστή  με περίεργες δραστηριότητες εκτός και εντός βυθού.

Στη Βουλή, έλαβε τις δέουσες απαντήσεις για την προσπάθειά της να παίξει με τους αριθμούς. Και όχι μόνο από τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ. Πέρα από το ψεύδος με τον μέσο όρο των μαθητών ανά αίθουσα,  έγινε σαφές ότι και   τα 100 εκ. του ολοήμερου  προέρχονται καθ' ολοκληρίαν από τον αποκλεισμό 66000 παιδιών από τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ). Ενώ, σε κανένα σημείο της τοποθέτησής της η κυρία υπουργός δεν ανέφερε ποιο είναι το επιπλέον ποσό με το οποίο ενισχύεται ο προϋπολογισμός του υπουργείου Παιδείας, του ΥΠΕΣ και των Δήμων για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, λόγω κορονοϊού.

Στη Βουλή, έλαβε επίσης απάντηση και για την άλλη τερατολογία της,  ότι δήθεν, το κόστος των αναγκαίων αναπληρωτών για την εκ περιτροπής λειτουργία των πολυπληθών τμημάτων είναι 10 εκ. την ημέρα, ποσό που αντιστοιχεί σε ετήσια βάση σε προσλήψεις 300000 αναπληρωτών, όταν σήμερα οι υπηρετούντες εκπαιδευτικοί είναι περίπου 180.000! Ουδείς της ζήτησε βέβαια να προσληφθούν  στην εκπαίδευση,  περίπου όσοι δημόσιοι λειτουργοί υπηρετούν στο υπόλοιπο δημόσιο. Παιχνιδάκια με τους αριθμούς που έπρεπε ειδικά μια υπουργός Παιδείας να αποφεύγει.

Μετά από τα παραπάνω,    εξαιρετικά ανήσυχοι, μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς, παρακολούθησαν χθες την παράσταση ανευθυνότητας και επιδεικτικής παραπλάνησης της υπουργού Παιδείας. Που συμπληρώθηκε σήμερα με γελοίες απειλές προς δεκάχρονα παιδιά, κατεβάζοντας και σε αυτή την ηλικιακή κλίμακα τον περίφημο " κοινωνικό αυτοματισμό" ή ακόμη και το ενδιαφέρον των αστυνομικών αρχών. Πυγμή, ποινές και πρόστιμα σε εξάχρονα ! Τι άλλο θα δούμε;

Οι οικογένειες και ο εκπαιδευτικός κόσμος, συνειδητοποίησαν, ότι, δυστυχώς, οι παλινωδίες σχετικά με την ακριβή ημερομηνία έναρξης των σχολείων ή οι ανακολουθίες με τις μάσκες, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η επιβεβαίωση της αποτυχίας της κυβέρνησης να προετοιμάσει την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς, με ασφάλεια.

Απέναντι στην ανευθυνότητα των "αρίστων", απέναντι στην επικίνδυνη λογική "βλέποντας και κάνοντας", η κοινωνία οφείλει να αντιδράσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ,  δίπλα στο σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας επιμένει αδιαπραγμάτευτα:

- Να δοθεί άμεσα και να τηρηθεί αυστηρά πρωτόκολλο του ΕΟΔΥ με όλες τις οδηγίες για τη λειτουργία των σχολείων.

- Να εξεταστεί ως πρόσθετο μέτρο η θερμομέτρηση όλων των εισερχομένων στα σχολεία με τα ειδικά όργανα ακαριαίας θερμομέτρησης.

- Να εγγραφούν άμεσα  στον προϋπολογισμό τα απαραίτητα κονδύλια για νέες προσλήψεις εκπαιδευτικών, νέες υποδομές και εξοπλισμό στην εκπαίδευση. Μέρος από τα περίφημα 32 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης, να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, κι όχι να προορίζονται να ενισχύσουν κι άλλο τα ισχυρά πορτοφόλια και τα ιδιωτικά συστήματα Υγείας, Παιδείας και Ασφάλισης, όπως προτείνει το σχέδιο - μνημόνιο Πισσαρίδη. Είναι η ώρα για μια μεγάλη επένδυση στην Υγεία, στην Παιδεία και στο Κοινωνικό Κράτος. Η κυβέρνηση, αντίθετα, προσλαμβάνει συνοριοφύλακες ...στην Κορινθία, ή, λίγο πριν την έναρξη των σχολείων, ασχολείται με τους κομματικούς διορισμούς Διευθυντών Εκπαίδευσης και με Κεραμεωνόμους- ρουσφέτια στα ιδιωτικά συμφέροντα στο χώρο της εκπαίδευσης. 

-  Στο σύνολο των σχολείων να υπάρξουν μάσκες, καθαριότητα, αποστάσεις ως ενιαίο και αδιάσπαστο σύνολο μέτρων για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων. Η κοινωνία οργίζεται και  αδυνατεί να αντιληφθεί την εκ περιτροπής λειτουργία της Ολομέλειας της Βουλής σε τμήματα των 60 βουλευτών, ώστε οι βουλευτές να προστατεύονται από τον ιό, την ίδια ώρα που τα παιδιά μας θα στριμώχνονται κατά δεκάδες σε αίθουσες 20-30 τετραγωνικών. Απαιτεί αποστάσεις παντού και για όλους. Το ίδιο ζήτησε την ώρα που σύρονταν αυτές οι γραμμές και ο καθηγητής Μόσιαλος, διορισμένος από αυτή την κυβέρνηση στους διεθνείς οργανισμούς για τον Covid-19.  Ούτε αυτός γνωρίζει κυρία υπουργέ;

- Να δοθεί άμεσα κατεύθυνση για το σπάσιμο των πολυπληθών τμημάτων, έτσι, ώστε κανένα τμήμα να μην αποτελείται πάνω από 15 μαθητές.

- Να αναζητηθούν χώροι σε συνεργασία με την αυτοδιοίκηση, τα αθλητικά σωματεία, άλλους κοινωνικούς φορείς, την Εκκλησία κλπ.

- Να ενοικιαστούν από ιδιώτες χώροι εκεί που απαιτείται και δεν επαρκούν οι αίθουσες του δημόσιου τομέα.

- Να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση κάθε εναλλακτικός τρόπος (πχ συνδυασμός διά ζώσης και εξ αποστάσεως εκπαίδευσης), μετά από διαβούλευση σε κάθε σχολείο και αποκλειομένης, βέβαια, της χρήσης καμερών στις σχολικές αίθουσες. 

- Να συγκροτηθεί με ευθύνη της Επιτροπής Παιδείας κάθε Δήμου σχέδιο για το άνοιγμα και τη λειτουργία των σχολείων, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των τοπικών υγειονομικών αρχών, των γονέων, των τοπικών ενώσεων δασκάλων και καθηγητών και των μαθητικών συμβουλίων.

- Να ενεργοποιηθεί επιτέλους το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, που έλαμψε με την απουσία του την προηγούμενη περίοδο και να αναλάβει το ρόλο του τόσο για το περιεχόμενο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, στις πρωτόγνωρα μεταβαλλόμενες συνθήκες του κορονοϊού, όσο και για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Στο διάστημα που απομένει, η εκπαιδευτική κοινότητα σε κάθε σχολείο, σε κάθε Δήμο αλλά και σε κεντρικό επίπεδο θα θέσει στο επίκεντρο των διεκδικήσεών της το αίτημα Αποστάσεις, αποστάσεις, αποστάσεις.  Το αίτημα για ανώτατο όριο τους 15 μαθητές ανά τάξη. Ένα αίτημα για τη ζωή που θα νικήσει στη μάχη εναντίον του κορονοϊού, για την αξιοπρέπεια εκπαιδευτικών και μαθητών και για μια  και πραγματική επένδυση στη γνώση και στην ουσιαστική εκπαίδευση. Ένας στόχος που ήρθε για να γίνει και να μείνει.

alfavita

Το τοξικό νέφος της Μεταμόρφωσης είναι σκηνή από το μέλλον που ονειρεύεται η ΝΔ

Την περασμένη εβδομάδα το tvxs.gr δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ για την εντυπωσιακή σύμπτωση να ξεσπούν πυρκαγιές τις νυχτερινές ώρες σε μια σειρά από εργοστάσια ανακύκλωσης τον τελευταίο χρόνο, περίοδος στην οποία καταγράφεται μεγάλη κάμψη στις τιμές των ανακυκλώσιμων υλικών, ειδικά των πλαστικών λόγω της ραγδαίας πτώσης της τιμής του πετρελαίου που παράγει την πρώτη ύλη.

Το ρεπορτάζ έγινε με αφορμή την πυρκαγιά στη Μεταμόρφωση και το τοξικό νέφος που σήκωσε ενώ την επόμενη μέρα άλλη μια πυρκαγιά σε εργοστάσιο ανακύκλωσης της Θεσσαλονίκης, ήρθε να υπενθυμίσει ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Όμως οι ενδείξεις μαρτυρούν ότι οι τα τοξικά νέφη από τις φωτιές είναι σκηνές από ένα μέλλον που φέρνει εσπευσμένα στη χώρα η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός.

Μέσα στον Αύγουστο πέρασε από διαβούλευση το νέο εθνικό σχέδιο για τη διαχείριση των απορριμμάτων που δεν κάνει κάτι άλλο από το επιβάλει δια της πλαγίας οδού - δηλαδή της υποχρεωτικής μείωσης των απορριμμάτων που οδηγούνται σε ταφή σε 10% - στην καύση. Δηλαδή οι ίδιοι πολιτικοί παράγοντες που επί δεκαετίες δεν ενδιαφέρθηκαν καν να περιορίσουν τις ανεξέλεγκτες χωματερές και υποχρέωναν τη χώρα σε υπέρογκα πρόστιμα, ξαφνικά απέκτησαν εντυπωσιακή ευαισθησία για τη δραματική και εκτός πραγματικότητας μείωση των ποσοτήτων που οδηγούνται σε υγεινομική ταφή και ενώ η χώρα δημιούργησε υπέρογκες υποδομές για ορθολογική διαχείριση.

Τι δείχνει αυτό; Μα φυσικά ότι η ανακύκλωση παύει να είναι προσοδοφόρα για συγκεκριμένους ιδιώτες που έχουν εμπλακεί και οδηγούμαστε με γρήγορους ρυθμούς στην αποτέφρωση. Καμία λογική διαλογής στην πηγή και βιώσιμης διαχείρισης,  απόσυρση του υποκριτικού ενδιαφέροντος για την ανακύκλωση και την προστασία του περιβάλλοντος. Την πικρή εμπειρία της καύσης τη ζει ήδη ο Βόλος και θα τη ζει σύντομα όλη η Ελλάδα. Το τοξικό νέφος της Μεταμόρφωσης θα πάψει να παράγεται από ανεξέλεγκτες πυρκαγιές αλλά θα είναι μια νόμιμη και ρυπογόνος δραστηριότητα  σε εργοστάσια, παράγοντας κέρδη.

Ήδη στον ελληνικό τύπο, δημοσιεύματα προετοιμάζουν το έδαφος για "χρυσάφι που θα βγάζουν τα σκουπίδια" και για "μαγικές τεχνολογίες" που θα εξαφανίσουν, για παράδειγμα το ΧΥΤΑ της Φυλής, παράγοντας ενέργεια από την καύση.  Δεν είναι ούτε "μαγικές" οι λύσεις, ούτε θα προκύψει ποτέ "χρυσάφι" για την κοινωνία. Παρά μόνο κέρδη για πολύ συγκεκριμένους "παίκτες" της ενέργειας και τοξικό νέφος για τα εκατομμύρια των Ελλήνων.

Άλλωστε δεν είναι μυστικό ότι τα Βαλκάνια μετατρέπονται στο αποτεφρωτήριο της Δυτικής Ευρώπης, όπου φτάνουν τα σκουπίδια της Δύσης μέσα από δίκτυα που συνήθως ελέγχει η Μαφία και η ΝΔ εμφανίζεται πρόθυμη να βάλει την Ελλάδα στο χάρτη των "υποτελών".  Δεν αποκλείεται μάλιστα  να "βαφτίσει" πράσινη τεχνολογία τις μονάδες και να τις "χρυσώσει" με πακτωλό εκατομμυρίων από το πακέτο ανάκαμψης.

TVXS

Να επιστρέψουν στα θρανία και οι «ξεσκολισμένοι»

Τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν, υπό την προϋπόθεση της προστασίας της υγείας των εκπαιδευόμενων, των εκπαιδευτικών και κάθε εμπλεκομένου

του Παντελή Μπουκάλα

Για τα παιδιά, τίποτε πιο πολύτιμο από το σχολείο τους. Και όχι μόνο για τη Γραμματική, την Ιστορία ή τα Μαθηματικά. Εκεί, με τις φιλίες και τις κόντρες τους, γίνονται ανθρωπάκια κι έπειτα πολίτες. Εκεί αποσπώνται αναγκαστικά από τη γονική υπερπροστασία, δάσκαλο κακό, και αντιλαμβάνονται πως η ζωή βρίσκεται έξω από το κινητό και το λάπτοπ· δάσκαλος σαγηνευτικός ο «γυάλινος κόσμος», πλην παραπλανητικός.

Τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν. Αυτονόητο. Υπό την προϋπόθεση ότι θα ικανοποιηθεί ένα δεύτερο αυτονόητο: η προστασία της υγείας των εκπαιδευόμενων, των εκπαιδευτικών και κάθε εμπλεκομένου. Με τάξεις των 25 μαθητών, το υγειονομικό πρωτόκολλο θα τηρείται όσο και στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπου απαγορεύεται η γειτνίαση καθήμενων επιβατών αλλά ο όρθιος συνωστισμός κρίνεται ακίνδυνος από ειδήμονες, που (ας ενδώσουμε στον λαϊκισμό) ίσως έχουν να μπουν στο μετρό από τα εγκαίνιά του.

Η έναρξη της χρονιάς δεν είναι αυτοσκοπός. Ούτε, προς Θεού, επιτρέπεται να αποφασιστεί «για να κινηθεί η οικονομία», όπως λένε με αγοραίο κυνισμό ημεδαποί και αλλοδαποί πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, που για τα δικά τους παιδιά έχουν πιθανόν εξασφαλίσει την άνεση ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Και αυτό λαϊκιστικό ακούγεται, καταγγελτέα εντούτοις η κατάφωρη πραγματικότητα.

Στα θρανία, πάντως, οφείλουμε να επιστρέψουμε και όλοι όσοι νιώθουμε ή δηλώνουμε από ετών ξεσκολισμένοι, διδάχοι πια: πολιτικοί, εκπαιδευτικοί, γονείς, οι δημοσιολογούντες, οι πυροβολητές των κοινωνικών δικτύων. Στόχος, η επανεκπαίδευση στην αλφαβήτα της συνεννόησης έστω για τα στοιχειώδη, λ.χ. για τη χρησιμότητα της μάσκας, που μόνο η συνωμοσιο-
λαγνική παράνοια την αμφισβητεί.

Ιδιαίτερα όσοι ασκούν την εξουσία οφείλουν να παρακολουθήσουν ορισμένα υποχρεωτικά μαθήματα. Το πρώτο αποσκοπεί στο να τους πείσει, επιτέλους, ότι οφείλουν να υποτάσσουν τις πελατειακές αγωνίες τους στον επιστημονικό λόγο· καθημερινά προστίθενται αποκαλύψεις που βεβαιώνουν ότι κρίσιμες αποφάσεις θεμελιώνονται στην πολικάντικη υπουργική πανεπιστημοσύνη, όχι στην τεκμηριωμένη γνώμη των ειδικών. Το δεύτερο μάθημα επιδιώκει να υπενθυμίσει στους κυβερνώντες ότι κυβερνούν, ότι δηλαδή δουλειά τους δεν είναι να αντιπολιτεύονται την αντιπολίτευση, και μάλιστα με ατακαδόρικη ψευτοειρωνεία. Το τρίτο μάθημα αφορά την εξοικείωσή τους με την οργάνωση, τη μέθοδο, τη συνέπεια. Προς το παρόν, όμως, φαίνεται πως είναι πανεπιστημιακού επιπέδου για τους μισούς υπουργούς, καίτοι «ξεσκολισμένους».

Η Καθημερινή

Η εκπαιδευτική πραγματικότητα δεν είναι «μέσοι όροι»

του Θέμη Κοτσυφάκη*

"Η λειτουργία των σχολικών μονάδων θα είναι με όλους τους μαθητές σε καθημερινή βάση – Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι ο μέσος όρος μαθητών ανά τάξη στην Επικράτεια είναι 17 μαθητές", δήλωσε η Υπουργός Παιδείας κα Κεραμέως στη συνέντευξη όπου ανακοίνωσε τα μέτρα που λαμβάνονται από την κυβέρνηση για το άνοιγμα των σχολείων το Σεπτέμβρη.

Είναι γνωστό όμως ότι η σχολική καθημερινότητα δεν έχει σχέση με το μαθηματικό μέσο όρο. Δυστυχώς είναι χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες όλων των βαθμίδων που θα πρέπει  να συνυπάρχουν σε στενές και ακατάλληλες σχολικές αίθουσες σε αριθμούς πολύ μεγαλύτερους από το μ.ο. Γιατί είναι γνωστό σε όλους, ότι υπάρχουν μικρές σχολικές μονάδες με μικρά τμήματα - κυρίως στην περιφέρεια, αλλά συγχρόνως στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου  εκπαιδεύεται η πλειονότητα του μαθητικού δυναμικού και υπάρχουν τα περισσότερα κρούσματα της πανδημίας, ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα είναι αρκετά μεγαλύτερος.

Τα επίσημα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι τα ¾ του μαθητικού δυναμικού της χώρας μας, σπουδάζουν σε τμήματα με αριθμό μαθητών από 18 έως 30. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 1 εκατομμύριο μαθητές και μαθήτριες σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση  βρίσκονται καθημερινά σε συνωστισμό και οι εκπαιδευτικοί θα αναρωτούνται καθημερινά πως θα διαχειριστούν την κατάσταση. Να επισημάνουμε ακόμα ότι περίπου 700.000 μαθητές και μαθήτριες σπουδάζουν σε τμήματα από 21 έως 30 μαθ./τμήμα.

Από την ανάλυση των στοιχείων φαίνεται ότι στα Γυμνάσια και τα Γενικά Λύκεια παρατηρείται ότι το 92% των μαθητών-τριών των Γυμνασίων και το 91% των ΓΕΛ θα σπουδάζουν σε τμήματα μεγαλύτερα του Μ.Ο.

Μεγαλύτερο πρόβλημα παρουσιάζεται επίσης στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου υφίστανται και τα σοβαρότερα κτιριακά προβλήματα στα σχολικά κτίρια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της περιφέρειας Αττικής με 439.965 μαθητές στις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης από τους οποίους το 85% φοιτά σε τμήματα από 18-30 μαθητών.

Η πανδημία έθεσε πλέον και υγειονομικά επιχειρήματα στα υπάρχοντα παιδαγωγικά αιτήματα για την αναγκαιότητα μείωσης του αριθμού μαθητών ανά τμήμα. Αντίθετα το Υπουργείο Παιδείας πρόσφατα αύξησε τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα από 22 στους 25 στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, καταργώντας τη σχετική νομοθεσία που θεσμοθετήθηκε το 2018. Η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος παιδείας σε υποδομές και προσωπικό είναι μια αδήριτη ανάγκη. Προϋποθέτει τη γενναία αύξηση των δημοσίων δαπανών και όχι άσκηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών που αποδομούν το δημόσιο σχολείο και δυστυχώς έχει υιοθετήσει η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.

* Ο Θέμης Κοτσιφάκης είναι εκπαιδευτικός, πρ. Πρόεδρος της ΟΛΜΕ

tvxs

Οι γιορτές μίσους και η κυβέρνηση

του Γιώργου Πετρόπουλου

Το τελευταίο διάστημα, και ύστερα από την απόφαση του πρωθυπουργού να εκπροσωπηθεί ο ίδιος και η κυβέρνησή του στις γιορτές μίσους στον Γράμμο και στο Βίτσι, έχει πληθύνει η αρθρογραφία στον Τύπο γύρω από τον εμφύλιο.
Το βασικό επιχείρημα υπέρ της κυβέρνησης είναι τούτο: Αφού το ΚΚΕ, και η Αριστερά γενικότερα, τιμούν τον ΔΣΕ -δηλαδή τη μία πλευρά του εμφυλίου- γιατί η άλλη πλευρά να μην τιμά τον κυβερνητικό στρατό;

Πρόκειται για εντελώς βλακώδη επιχειρηματολογία στον βαθμό που είναι αθώα και δεν κρύβει σκοπιμότητα.

Το πρόβλημα δεν είναι ποιος θα τιμήσει ποιον. Ούτε τι αντίληψη έχει η μία ή η άλλη πλευρά για την εμφύλια διαμάχη 1946-1949. Την αντιπαράθεση για την ιστορία δεν θα τη σταματήσουμε -ούτε σε ανθρώπους, κόμματα και οργανώσεις θα απαγορεύσουμε να τιμήσουν όποιους και όπως νομίζουν. Αυτά τα έκαναν οι νικητές του εμφυλίου στη μετεμφυλιακή περίοδο (κοινοβουλευτική και δικτατορική), αλλά δεν κατάφεραν τίποτε περισσότερο από το να προκαλέσουν τεράστια ζημιά στη χώρα και στη δημοκρατία.

Το πρόβλημα έγκειται στους όρους με τους οποίους η άλλη πλευρά -πέραν της Αριστεράς- γιορτάζει τη νίκη της το 1949.

Μέχρι το 1989 το κυρίαρχο ιστορικό, ιδεολογικό και πολιτικό σχήμα έλεγε πως την τριετία 1946-1949 δεν είχαμε εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα, αλλά «συμμοριτοπόλεμο», όπου το επίσημο κράτος πολεμούσε κάποιες ξενοκίνητες συμμορίες εαμοβούλγαρων και σλαβοκομμουνιστών, απάτριδων, εχθρών της Ελλάδας και του ελληνικού λαού.

Με τον νόμο 1863 του 1989 (περί άρσης των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου) που ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα της τότε Βουλής, το σχήμα αυτό τοποθετήθηκε στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας. Επισήμως αναγνωρίζεται από το ελληνικό κράτος ότι στη χώρα το 1946-1949 είχαμε εμφύλιο πόλεμο, με ό,τι αυτό σημαίνει για κόμματα, παρατάξεις, πολίτες που είχαν, έμμεση ή άμεση, εμπλοκή σε αυτή τη σύρραξη. Ο ίδιος νόμος καθορίζει και τις ευθύνες της Πολιτείας που προκύπτουν από αυτή την αναγνώριση ότι ο εν λόγω πόλεμος ήταν εμφύλιος.

Στο πλαίσιο αυτού του νόμου γίνονται οι εκδηλώσεις της γνωστής Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού στον Γράμμο και στο Βίτσι; Όχι βέβαια. Αυτές οι εκδηλώσεις γίνονται εδώ και χρόνια παρά και ενάντια στα όσα προβλέπει ο νόμος 1863/1989, λες και αυτός ο νόμος δεν υπήρξε ποτέ.

Είναι δικαίωμα κάποιων οργανώσεων να αγνοούν τον νόμο και να θεωρούν ότι την τριετία 1946-1949 είχαμε «συμμοριτοπόλεμο» και ότι ο ΔΣΕ ήταν απάτριδες, εαμοβούλγαροι και σλαβοκομμουνιστές; Στον βαθμό που αυτό κινείται στη σφαίρα των ιδεών και δεν μεταφράζεται σε πράξεις, είναι δικαίωμά τους, παρόλο που πρόκειται για μια ιδέα που προσεγγίζει τον φασισμό και ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο τον τόνο σε αυτές τις εκδηλώσεις τα προηγούμενα χρόνια τον έδινε η Χρυσή Αυγή. 

Τέτοιο όμως δικαίωμα δεν μπορεί να έχει η κυβέρνηση της χώρας. Η όποια κυβέρνηση.

Γιατί ελέγχεται επομένως η σημερινή κυβέρνηση είναι φανερό. Όχι γιατί ιδεολογικά και πολιτικά είναι με τους νικητές του εμφυλίου, αλλά γιατί ως κυβέρνηση της χώρας συμμετέχει σε μια εκδήλωση που αγνοεί προκλητικά και παραβιάζει ένα νόμο του κράτους, τον νόμο του ’89 περί άρσης των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου. Το ακόμα χειρότερο για τον κ. Μητσοτάκη αφορά το γεγονός ότι πρωτεργάτης αυτού του νόμου ήταν ο ίδιος ο πατέρας του.

Το 1989 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σε συνεργασία με την Αριστερά και με τη στήριξη όλης της Βουλής έκλεισε τη σημαντικότερη πληγή διχασμού της ελληνικής κοινωνίας αναγνωρίζοντας ως ισότιμη την άλλη πλευρά του εμφυλίου. Το 2020 ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξανανοίγει αυτή την πληγή ως κυβέρνηση, η οποία θα συμμετάσχει επισήμως σε μια εκδήλωση στην οποία η άλλη πλευρά αποκαλείται και το κυριότερο θεωρείται «συμμοριτισμός», κομμουνιστοσυμμορίτες, εαμοβουλγαροι, σλαβοκομμουνιστές και απάτριδες.

ΥΓ.: Την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει ο υφυπουργός Άμυνας κ. Αλκιβιάδης Στεφανής. Αυτό απλώς συνιστά το χρώμα και τη σφραγίδα της πολιτικής επιλογής του υιού Μητσοτάκη.

efsyn

O κυβερνητικός χειμώνας... is coming

Τώρα που το καύσιμο της αυτο-αποθέωσης στερεύει, τι θα απογίνουν;

του Στάθη Πάνου

Κατά την διάρκεια του μέχρι τώρα βίου της, η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε αρκετές προκλήσεις, όπως τη μεταναστευτική ροή στον Έβρο, την κρίση στο Αιγαίο και φυσικά την πρώτη φάση την πανδημίας, ακολουθώντας απαρέγκλιτα ένα στρατήγημα - αφήγημα πρωτοφανούς τυχοδιωκτισμού και πολιτικού κυνισμού.

Στο πυρήνα του, το επικοινωνιακό  τέχνασμα της κυβέρνησης είναι απλοϊκό και επικίνδυνο. Ανάγουμε το οποιοδήποτε κρισιακό γεγονός σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, προσδίδοντάς του χαρακτηριστικά πολεμικής συνθήκης, και έπειτα αφού πρώτα έχουμε συσπειρώσει το «κοινό» με όχημα τον τρόμο και το φόβο που εμείς οι ίδιοι ευνοήσαμε να διαχυθεί, παρουσιάζουμε τις αυτονόητες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες του πρωθυπουργού ως σωτήριες και ανεπανάληπτες.

Ο στόχος ακόμα πιο απλός και προκλητικός... Ο ανεπαρκής και «ατάλαντος» Μητσοτάκης να φιλοτεχνηθεί ως μεγάλος στρατηγός. H πατρική - πολιτική φιγούρα που ο ανέμελος και ατίθασος ελληνικός λαός έχει ανάγκη. To όλο σχέδιο βέβαια εκπονείται και από την ανάγκη να «αποκτήσει» ο επικεφαλής της δεξιάς παράταξης την ηγετική και αρχηγική ικανότητα του κύριου αντιπάλου του.
 
Αναπόδραστα, το πεδίο στο οποίο κατά κύριο λόγο μέχρι τώρα κρίθηκε αυτός ο «νεο-κυβερνητισμός», ήταν ο ανταγωνισμός και η αντιπαράθεση με την στρατηγική του τουρκικού κράτους και προφανώς η διαχείριση στην οποία η κυβέρνηση προέβη με βάση την απειλή του κορονοϊού.

Είναι αρκετά πιθανό οι κυβερνώντες να πιστεύουν ότι «κουτσά στραβά» μέχρι στιγμής έχουν επιτύχει, ωστόσο το καύσιμο της αυτο-αποθέωσης και του βαυκαλισμού φαίνεται να εξαντλείται λίγο πριν από την πιο επικίνδυνη στροφή. Οι διογκωμένες ψευδαισθήσεις για τα μιλιούνια τουριστών που θα μας έσωζαν με τα ζεστά ευρώ τους έχουν κονιορτοποιηθεί. Αυτό το οποίο είναι σίγουρο, είναι ότι μέσα στις επόμενες ημέρες και εβδομάδες η κυβέρνηση θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις καθαρά παραγωγικές, οικονομικές, δημοσιονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης η οποία προκλήθηκε και συνεχίζει να προκαλείται από τα περιοριστικά μέτρα, από την δικιά της ατολμία και προχειρότητα.

Τα στοιχεία και τα ποσοτικά δεδομένα τα οποία δημοσιεύονται, μιλούν από μόνα τους. Στην ίδια κατεύθυνση η κυβέρνηση και πιο συγκεκριμένα το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να περάσει το δύσκολο τεστ της λειτουργίας των σχολείων. 

Η ερώτηση «ποιος φταίει» για την ανάγκη λήψης των μέτρων, στην παρούσα συγκυρία έχει μεν πολιτική αξία ωστόσο φαίνεται ότι η ταχύτητα των γεγονότων την ξεπερνά. Αντίθετα, αυτό το οποίο έχει την μεγαλύτερη αναγκαιότητα, είναι η εκπόνηση και η εφαρμογή πολιτικής με στρατηγικά χαρακτηριστικά για το ξεπέρασμα της κρίσης όσον το δυνατόν πιο ανώδυνα και αναίμακτα για το κοινωνικό σύνολο. 

Σε αυτό το κομβικό σημείο, η κυβέρνηση (και πρόκειται για κάτι το οποίο έχει αναδειχθεί από την έναρξη της θητείας της) φαίνεται ότι αιωρείται εντός ενός στρατηγικού κενού.

Στην έναρξη της θητείας της η κυβέρνηση αναπαρήγαγε τον παραδοσιακό νεοφιλελεύθερο λόγο. Όμως, μια πολιτική η οποία θα στηριζόταν αποκλειστικά σε αυτόν το λόγο, σύντομα αποδείχθηκε αδύνατη, λόγω και του δεδομένου δημοσιονομικού και δημόσιου-οικονομικού πλαισίου. Επίσης, παρ’ όλες τις αρχικά υπεραισιόδοξες εξαγγελίες και συμβολικές κινήσεις, η κυβέρνηση εδώ και μήνες έχει ουσιαστικά η ίδια αδρανοποιήσει και τελματώσει την καθ’ εαυτή παραγωγική διαδικασία. Πιο χαρακτηριστική η περίπτωση του mega-project στο Ελληνικό όπως και η επιδότηση της μη απασχόλησης την περίοδο της καραντίνας.

Αντί, λοιπόν η κυβέρνηση να αφοσιωθεί στη χάραξη στρατηγικής, μετατοπίσθηκε σε μια ευκαιριακή ιδεολογικίστικη πολιτική η οποία στόχο έχει την επανα-κατασκευή «ακραίου κέντρου», αξιοποιώντας το αντιδραστικό και αυταρχικής έμπνευσης νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, το οποίο ήδη έχει καταστεί κενό γράμμα. Πρόκειται για μια κούφια προσπάθεια επανεμφάνισης ενός καθεστωτισμού ο οποίος έχει ήδη ηττηθεί με όρους λαϊκού κινήματος και κοινωνικών συγκρούσεων, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2012-2015. 

Θα πρέπει επιπροσθέτως να γνωρίζουν οι της κυβερνήσεως, ότι όρος για ένα επί ΝΔ ακραίο κέντρο, είναι η σχετική αυτονόμηση της άκρας δεξιάς της παράταξης, κάτι το οποίο μοιραία θα πυροδοτήσει την πόλωση του πολιτικού φάσματος, και από το οποίο θα βγει αναπόφευκτα κερδισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Η πολιτική και στρατηγική αμηχανία του επιτελείου Μητσοτάκη είναι έκδηλη, ενώ η μουρμούρα για διενέργεια πρόωρων εκλογών δε φαίνεται να σταματάει. 

Οι επόμενες εβδομάδες θα είναι καθοριστικές, ανεξάρτητα από τις όποιες επιλογές της κυβέρνησης. Και τούτο διότι είναι η ίδια η κοινωνική δυναμική και η κινησιολογία των άνεργων μαζών που θα θέσει το υλικό-πολιτικό διακύβευμα. 

Τα παραπάνω ισχύουν και για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για όλες τις αριστερές, αντιπολιτευόμενες δυνάμεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν επιδιώκει να αποκαταστήσει τον ηγεμονικό του ρόλο μέσα στον κόσμο της εργασίας, οφείλει να παύσει να (αντι)πολιτεύεται με όρους αντεστραμμένου ή σκιώδους κυβερνητικού ειδώλου.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επανακατοχυρώσει την πολιτική του ανεξαρτησία από τους όποιους κυβερνητικούς ελιγμούς, συγκροτώντας εκ νέου το ίδιο του το κόμμα, με σαφή και ευκρινή (αυτή τη φορά) θεωρητικά, πολιτικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά.  

Το “πολιτικό παίγνιο” τώρα αρχίζει, και λίγο έως πολύ θα στιγματισθεί από τον τρόπο με τον οποίο θα κινηθούν και θα δράσουν οι κοινωνικές και ανταγωνιστικές δυνάμεις, οι οποίες καλούνται προς σχηματισμό μπλοκ. Συνεπακόλουθα, η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα αφενός τείνει να ενοποιηθεί και αφετέρου να αποκτήσει μεταβλητότητα.

koutipandoras