Ιδιωτικοποίηση της Υγείας: Σαν να μην υπήρξε ποτέ πανδημία...

Δεν πρόλαβαν να περάσουν λίγες μέρες από την άρση του Lockdown και την απομάκρυνση, σε πρώτη φάση, του σοβαρού υγειονομικού κινδύνου της πανδημίας, και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέφερε τα σχέδια για ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, εγκαταλείποντας τα «χειροκροτήματα» και τις αναφορές στους «ήρωες» υγειονομικούς και στη σημασία του δημόσιου συστήματος υγείας. 

Παρά το «σκληρό μάθημα» που έδωσε η πανδημία στους νεοφιλεύθερους λάτρεις της «αγοράς», φαίνεται πως η κυβέρνηση δεν εγκατέλειψε ποτέ τους αρχικούς σχεδιασμούς της, παρά τον τρόπο που το δημόσιο σύστημα υγείας, παρατημένο και απαξιωμένο, ανταποκρίθηκε έστω με δυσκολία και κέρδισε τη μάχη για τη διάσωση της κοινωνίας, ενώ η ιδιωτική υγεία παρακολουθούσε απαθής και κερδοσκοπούσε όπου βρήκε ευκαιρία.

Ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του τη Δευτέρα, σαν να μην πέρασε μια μέρα, επανήλθε στις εμμονές του μιλώντας περί ενός «Νέου Εθνικού Συστήματος Υγείας» που θα έχει ως κεντρικό άξονα τη «συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα», για ένα ΕΣΥ που  θα μπορεί να «απευθύνεται για μηχανήματα» ή να «αγοράζει υπηρεσίες» από τον ιδιωτικό τομέα. Τίποτε λιγότερο ή περισσότερο από το γνωστό σχέδιο της ΝΔ για την επέλαση των ιδιωτών στη δημόσια υγεία. 

Ο καθένας μπορεί να καταλάβει πως όταν οι «αντι-κρατιστές» μιλούν για «σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα» εννοούν μια «αποικιοκρατική» σχέση στην οποία οι ιδιώτες εκμεταλλεύονται τους δημόσιους πόρους φτηνά και πουλάνε υπηρεσίες στο δημόσιο, ακριβά. Με την απλή αριθμητική, δεν μπορεί να προκύπτει κάποιο όφελος για το δημόσιο συμφέρον και στο τέλος της ημέρας, το κόστος θα εκτιναχτεί για το δημόσιο, τα κέρδη των ιδιωτών θα αυξηθούν και η πρόσβαση του πολίτη σε υπηρεσίες υγείας, σταδιακά θα περιοριστεί. Όπως συμβαίνει νομοτελειακά σε όλες τις ιδιωτικοποιήσεις. 

Όχι ότι περίμενε κανείς πως η ΝΔ και Κ. Μητσοτάκης θα αποδεχτούν την κατάρριψη όλων των μύθων που συντηρούσαν και θα στραφούν στο κοινωνικό κράτος, εξαιτίας του κοροναϊού. Αυτό συνέβη πρόσκαιρα και εξ ανάγκης, ίσως και εξυπηρετώντας το επικοινωνιακό αφήγημα της στιγμής. Άλλωστε, το γεγονός ότι η κυβέρνηση επέμεινε πεισματικά να μην ενισχύσει στην πραγματικότητα το ΕΣΥ, παρά τα υποκριτικά ... χειροκροτήματα, δείχνει ότι συνέχισε να ακολουθεί το πλάνο της για κατεδάφιση της δημόσιας υγείας και ξήλωμα του ΕΣΥ 

Τα νεοφιλεύθερα σχέδια της ΝΔ δεν ανακόπτονται. Η κυβέρνηση, είτε θα επιταχύνει κάποιες αλλαγές με πρόσχημα την πανδημία, είτε θα καθυστερήσει κάποιες άλλες. Όμως δεν θα κάνει πίσω σε τίποτα και ειδικά στην υγεία, καθώς παρά την πανδημία για τη ΝΔ η δημόσια υγεία είναι bussines as usual. 

tvxs

Τα «δικαιώματα» που ξεπλένουν τον σεξισμό

του Θεόκριτου Αργυριάδη*

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθούμε και ενημερωνόμαστε για τις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση της επίθεσης με καυστικό υγρό (βιτριόλι) που δέχτηκε μια 34χρονη κοπέλα στην Αθήνα. Μια επίθεση καλά σχεδιασμένη, τυφλού μίσους, με τον/την δράστη να μην στοχεύει στην θανάτωση του θύματος αλλά στην παραμόρφωση του προσώπου και σε έναν διαρκή και ατελείωτο ψυχικό και σωματικό πόνο, εφ' όρου ζωής. Απάνθρωπο!

Τα καλά εκπαιδευμένα δημοσιογραφικά λαγωνικά άμεσα έσπευσαν στο σκάλισμα του βίου της 34χρονης κοπέλας, με σκοπό την εύρεση των αιτιών της επίθεσης. Ρώτησαν του πάντες. Από την οικογένεια και τους φίλους, μέχρι τον περιπτερά της γειτονιάς (είναι γνωστό ότι οι περιπτεράδες μας έχουν όλους φακελωμένους) και τους γείτονες της κοπέλας.

Οι γείτονες του καθενός μας, είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Αντικατοπτρίζουν, γενικότερα, την θετική ή αρνητική στάση εν συνόλου της κοινωνίας πάνω σε οποιοδήποτε θέμα καθώς και τις κοινωνικές προκαταλήψεις που, δυστυχώς, συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα σε μια δυτική δημοκρατία, όπως της Ελλάδος. Οι συγκεκριμένοι, λοιπόν, γείτονες της 34χρονης κάνουν λόγο για έναν «ευγενικό, καλοσυνάτο άνθρωπο, δίχως να δίνει δικαιώματα» καθώς και για «άτομο με ήρεμη ζωή, αυθορμητισμό και χιούμορ». Όμορφη, ευγενική και ήσυχη. Τέλειο γυναικείο κοινωνικό πρότυπο για την χώρα μας. Όλα καλά. Όλα καλά; ΚΑΘΌΛΟΥ ΚΑΛΆ.

Ποια είναι εκείνα τα δικαιώματα που μας επιτρέπουν να υπερασπιστούμε ή όχι κάποιον; Ας υποθέσουμε ότι η 34χρονη κοπέλα δεν ήταν ούτε ευγενική, ούτε καλή, έκανε φασαρία στο σπίτι της ενοχλώντας του γείτονες και άλλαζε κάθε εβδομάδα σύντροφο. Ένας, δηλαδή, δακτυλοδεικτούμενος άνθρωπος, ο οποίος αποτελεί κοινωνική αποφυγή (τέτοιες οι προκαταλήψεις και ο κοινωνικός ρατσισμός σήμερα). Σε αυτό το υποθετικό σενάριο, η κοπέλα ΔΊΝΕΙ ΔΙΚΑΙΏΜΑΤΑ και η γειτονική και, εν τέλη, κοινωνική υπεράσπιση βρίσκεται κλονισμένη. Από παντού προβάλουν φωνές του τύπου «ποιος ξέρει που ήταν μπλεγμένη» ή «λογικά θα έφαγε τον άντρα κάποιας».

Το θύμα, το οποίο δέχτηκε την βάναυση επίθεση, μετατρέπεται σε θύτης. Ναι, υποθετικό σενάριο στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο στην Ελλάδα έχουμε γίνει μάρτυρες των παραπάνω σε πολλές ανάλογες υποθέσεις. Φανταστείτε να έδινε ΔΙΚΑΙΏΜΑΤΑ η Ελένη Τοπαλουδη, το κορίτσι σύμβολο ενάντια στον σεξισμό και την πατριαρχεία. Τότε τι θα κάναμε; Τι θα λέγαμε; Θα αθωώναμε τα δύο άνανδρα κτήνη με πρόφαση ότι η Ελένη κουνούσε την ουρά της; Κάποιοι θα τολμούσαν να το κάνουν και το ξέρουμε όλοι αυτό. Τους ξέρουμε όλοι αυτούς τους κάποιους, που βρίσκονται εκεί έξω και παραμονεύουν σαν εξαγριωμένα θεριά να βρουν κάτι, ώστε να δολοφονήσουν τον χαρακτήρα του θύματος.

Ακούγοντας τα κουτσομπολιά που διακινούνται, βγάζουμε όλοι τον προσωπικό δικαστή που κρύβουμε μέσα μας, αθωώνουμε τον θύτη βρίσκοντας ή κατασκευάζοντας πταίσματα στην ζωή του θύματος. Ξεπλένοντας έτσι τον σεξισμό και τον φασισμό που κρύβουν τέτοιες επιθέσεις και εγκλήματα.

Η γυναίκα δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Η γυναίκα θα κοιτά τον εαυτό της στον καθρέφτη και δεν θα τον γνωρίζει. Σκληρή η πραγματικότητα. Μια ακόμη γυναίκα κακοποιήθηκε. Η βία πάνω σε γυναίκα δεν μας φτάνει; Δεν μας φτάνει αυτό για να την υπερασπιστούμε; Η βία πάνω της δεν ήταν αρκετή; Γιατί να μας νοιάζει τι έκανε στη προσωπική της ζωή και αν η γειτονιά την ενέκρινε; Μόνος κυρίαρχος του εαυτού του, είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να υποδείξει σε κάποιον το πως θα ζήσει. Δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει αν έδινε τα λεγόμενα δικαιώματα ή όχι. Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Χάνουμε την ουσία, που είναι η βία και το κοινωνικό ξέπλυμα του σεξισμού, μένοντας στις αφορμές που ενδεχομένως έδωσε το θύμα στον θύτη.

Το μόνο δικαίωμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί, είναι το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου στη ζωή. Το ύψιστο αυτό δικαίωμα της προστασίας, της ασφάλειας της ανθρώπινης ζωής. Ένα δικαίωμα που όλο και περισσότερο λοιδορούμε και απαξιώνουμε. Ένα δικαίωμα που έχει καταντήσει προνόμιο των ισχυρών και των «καλοσυνάτων».

*Φοιτητής πολιτικών επιστημών στο ΔΠΘ και μέλος του κινήματος πολιτικών ακτιβιστών roseband socialists

κουτι πανδωρας

Ευτυχώς που δεν είμαστε Τουρκία...

της Ιφιγένειας Κοντού

Είναι δεν είναι δύο μήνες που έφυγε. Helin Bolek την έλεγαν, ήταν η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Grup Yorum.  288 μέρες απεργία πείνας. Στο τέλος έμεινε μια σκιά. Αρχές Απρίλη έφυγε σαν αερικό. Δίπλα στον τάφο της, κρέμεται από ένα κλαδί δέντρου, ένα νυφικό άδειο από σώμα. 

 
Ένα μήνα περίπου μετά, έσβησε ο μπασίστας του συγκροτήματος İbrahim Gökçek, μετά από 323 μέρες απεργία πείνας. Δυο μέρες νωρίτερα είχε σταματήσει την απεργία αλλά ήταν ήδη αργά. Είχε μείνει μόνο μάτια που κοιτούσαν. Σε λίγο έκλεισαν κι αυτά. Tο μόνο που ζητούσαν ήταν να μπορούν να τραγουδούν ελεύθερα τα τραγούδια τους. Το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην τέχνη και τον πολιτισμό.  
 
Ευτυχώς, που δεν είμαστε Τουρκία. Έτσι δεν είναι; Έτσι. 
Ελλάδα - ελευθερία - δημοκρατία. Ευνομούμενη πολιτεία. 
 
Εδώ δεν καταστρατηγούμε τα δικαιώματα κανενός. Δεν κάνουμε διακρίσεις. Δε στερούμε από τους κρατούμενους την ευκαιρία να σπουδάσουν, να σωφρονιστούν,  να αλλάξουν. Πόσο μάλλον σε κρατούμενους που έχουν αποδείξει ότι με κόπο, με αγώνα, με πόνο πέρασαν στο Πανεπιστήμιο, και με διπλό πόνο αριστεύουν.
 
Αφού, τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου την ξέρουμε απ' έξω κι ανακατωτά. Το άρθρο 26 ας πούμε [που είναι από τα sos] το λέμε κάθε μέρα πριν από το φαγητό.
 
Άρθρο 26 1.Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα στην εκπαίδευση. Η εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν τουλάχιστον στη στοιχειώδη και βασική βαθμίδα της. Η στοιχειώδης εκπαίδευση πρέπει να είναι υποχρεωτική. Η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να εξασφαλίζεται για όλους, ενώ η ανώτατη εκπαίδευση πρέπει να είναι εξίσου προσιτή σε όλους ανάλογα με τις ικανότητές τους. 2. Η εκπαίδευση πρέπει να αποβλέπει στην πλήρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του ατόμου και στην ενίσχυση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Πρέπει να προάγει την κατανόηση, την ανεκτικότητα και τη φιλία ανάμεσα σε όλα τα έθνη και όλες τις φυλές και τις θρησκευτικές ομάδες, και να προωθεί την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των Ηνωμένων Εθνών για τη διατήρηση της ειρήνης.

Εδώ δε θα αφήσουμε κανέναν να πεθάνει σε απεργία πείνας και δίψας γιατί διεκδικεί το δικαίωμά του στη μόρφωση. Δε θα αφήσουμε δυο μάτια που δε χορταίνουν γράμματα, να μαυρίζουν από την πείνα και να βαθουλώσουν ώσπου να κλείσουν. Δεν θα αφήσουμε κανέναν άνθρωπο, συνάνθρωπο να φύγει σαν αερικό. Κι αν είναι κρατούμενος; Ένας λόγος παραπάνω αν είναι κρατούμενος. 

Όχι, δεν είμαστε Τουρκία, εδώ. Ευτυχώς που δεν είμαστε Τουρκία. Τι; όχι; 

koutipandoras

«Ατομική ευθύνη» και στην οικονομία;

Με μια πρωτοφανή δήλωση ο Πρωθυπουργός επεκτείνει το «θεώρημα» της ατομικής ευθύνης που μεταχειρίστηκε η κυβέρνηση κατά την πανδημία στον υγειονομικό τομέα, και στην οικονομία, φανερώνοντας ένα ιδιότυπο αμοραλισμό που μεταθέτει τις ευθύνες μιας κυβέρνησης στους πολίτες. 

«Η πολιτεία έκανε το καθήκον της, σειρά σας να κάνετε το δικό σας. Η κυβέρνηση ενισχύει την εργασία, εμείς επιλέγουμε δουλειές, όχι λουκέτα. Προσωπικά περιμένω, τώρα, και από τους επιχειρηματίες -ιδίως του τουρισμού- να ανταποκριθούν και να ανοίξουν τις εγκαταστάσεις τους. Τους ενθαρρύνω να δράσουν. Γιατί έχουν κι αυτοί το δικό τους μερίδιο κοινωνικής ευθύνης» ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η κυβέρνηση μόνο το καθήκον της δεν έκανε στη διάρκεια της πανδημίας αλλά εγκατέλειψε ολόκληρους κλάδους της οικονομίας να καταρρεύσουν, αρνούμενη να πάρει έγκαιρα μέτρα. Δεν είχε  αντανακλαστικά και ρεαλιστικό σχέδιο διάσωσης αλλά έτρεχε πίσω από τις εξελίξεις, με το πλέον αναιμικό πακέτο στήριξης σε όλη την ευρωζώνη, με αποτέλεσμα αρκετές μικρομεσαίες και οικογενειακές επιχειρήσεις να αδυνατούν πλέον να επανέλθουν.

Όσον αφορά την εργασία, η κυβέρνηση της ΝΔ έκανε το αντίθετο από αυτό που ισχυρίζεται αφού διευκόλυνε τις απολύσεις και ενίσχυσε τις αναστολές συμβάσεων, αντί να επιδοτήσει τη διατήρηση των θέσεων εργασίας ώστε να συντηρήσει τη δυναμική των επιχειρήσεων και της κατανάλωσης μετά την πανδημία και να εξομαλύνει τις επιπτώσεις. Το μόνο στο οποίο είχε σχέδιο ήταν η υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων, που ήταν έτσι κι αλλιώς στις προθέσεις της αλλά επιταχύνθηκε με πρόσχημα την πανδημία. 

Ιδιαίτερα στον τομέα του τουρισμού που μνημονεύει ο Πρωθυπουργός, ο αρμόδιος Υπουργός του «μετρά μέρες» μέχρι τον ανασχηματισμό ενώ με τις παλινωδίες και την έλλειψη σχεδίου, όχι μόνο έχει δείξει μηδενική προετοιμασία για τις συνέπειες της κρίσης αλλά είναι εμφανές ότι και πριν την πανδημία, είχε κλονίσει ένα κλάδο που παρέλαβε στο «ζενίθ».  

Στην ειδησεογραφία κυριαρχούν η σφοδρή κριτική των μεμονωμένων επιχειρηματιών αλλά και όλων σχεδόν των συλλογικών φορέων, ειδικά της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας και των επαγγελματιών της εστίασης, που καταγγέλλουν την κυβέρνηση ότι τους οδηγεί στο χάος ενώ ανοίγουν τις επιχειρήσεις τους ήδη χρεωμένοι. Ταυτόχρονα οι όροι και οι προϋποθέσεις αλλάζουν κάθε μέρα και η ΝΔ κινείται στη λογική "βλέποντας και κάνοντας"

Ούτε η κυβέρνηση έκανε το χρέος της απέναντι στις επιχειρήσεις, ούτε υπάρχει μαγικός τρόπος για να επανέλθει η οικονομία, πολύ περισσότερο όταν η ΝΔ έχει «στεγνώσει» την αγορά. Φαίνεται ότι οι «άριστοι», αγνοούν πώς λειτουργεί η πραγματική οικονομία και φορτώνουν την αποτυχία τους στους πολίτες. Απορεί κανείς τι χρειάζεται αυτή η κυβέρνηση, όταν για όλα ευθύνονται οι πολίτες;

tvxs

Χυδαίο να προβάλλεις το παρελθόν ενός ανθρώπου για να του στερείς το δικαίωμα να αλλάξει το μέλλον του...

Για ένα κράτος δικαίου και ίσων ευκαιριών δεν έχει καμία, μα καμία σημασία αν ο φυλακισμένος που θέλει να σπουδάσει έχει διαπράξει ληστεία, είναι κατά συρροή δολοφόνος ή βιαστής. 
Οφείλει να δίνει τη δυνατότητα και στον πιο αμαρτωλό από τους πολίτες του τη δυνατότητα να μορφώνεται, υπό συγκεκριμένους βεβαίως κανόνες. Είναι, επομένως, χυδαίο να προβάλλεις το παρελθόν τού Β. Δημάκη για να του στερήσεις το δικαίωμα να διαμορφώσει αλλιώς το μέλλον του...

Η πολιτεία τιμωρεί με αναλογικό τρόπο και σωφρονίζει, δεν εκδικείται ούτε χρησιμοποιεί δυσανάλογα μέσα. Το ότι ο Β. Δημάκης σπουδάζει δεν σημαίνει απαραιτήτως πως θα βγει καλύτερος άνθρωπος από την εκπαιδευτική διαδικασία, ακόμα κι αν του δοθεί το δικαίωμα να την παρακολουθεί.

Ξέρω πολλούς σπουδαγμένους που η μόρφωση δεν βοήθησε ιδιαιτέρως το χαρακτήρα τους. Αλίμονο, όμως, αν το κράτος δεν αξιοποιεί κάθε διαθέσιμο μέσο για να βελτιώνει τους πολίτες του. Αδυνατώ, για παράδειγμα, να καταλάβω γιατί είναι προτιμότερο κάποια ημέρα ο Β. Δημάκης να αποφυλακιστεί έχοντας ως μοναδική εμπειρία τα όσα συμβαίνουν στις φυλακές κι όχι και την πανεπιστημιακή ζωή...

Το να ρίχνεις κάποιον στη μπουζού και να πετάς τα κλειδιά όχι μόνο δεν τιμά ένα πολιτισμένο κράτος, αλλά είναι κι άκρως αναποτελεσματικό. Ποιος πιστεύει ότι αν πεθάνει, για παράδειγμα, ο Β. Δημάκης θα σταματήσουν οι ληστείες στη χώρα;

Δεν το πιστεύουν κι αυτοί που εξαντλούν όλη τους την αυστηρότητα πάνω του, την ίδια ώρα που κάνουν χρυσές μπίζνες με απευθείας αναθέσεις. Αυτό που κάνουν είναι να καμουφλάρουν τα δικά τους εγκλήματα του λευκού κολάρου πίσω από την ταμπέλα "νόμος και τάξη", όπου βλασταίνουν όλα τα κατακάθια αυτού του τόπου...
τρυπιο ευρω

Παλικάρια της φακής

του Τάσου ΠαππάΤελικώς συνέβη κάτι στον Εβρο ή πρόκειται για τις συνήθεις υπερβολές, όχι των εγχώριων συστημικών μέσων γιατί αυτά με άλλα ασχολήθηκαν, αλλά ορισμένων ξένων μέσων ενημέρωσης; Κατέλαβαν οι Τούρκοι μερικά μέτρα ή στρέμματα εθνικού εδάφους; Κάναμε επίσημο διάβημα; Προτείνουν οι Τούρκοι τη συγκρότηση επιτροπής για να διευθετηθεί το θέμα; Μπερδεμένα πράγματα.Η αξιωματική αντιπολίτευση ζήτησε εξηγήσεις και απαίτησε ενημέρωση των κομμάτων, ενώ η κυβέρνηση υποδύεται τη σοβαρή και την υπεύθυνη: «Τα εθνικά ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με σύνεση και σοβαρότητα», δήλωσε ο υπουργός Επικρατείας, Γιώργος Γεραπετρίτης, σχολιάζοντας την κριτική που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση για το ζήτημα με τις τουρκικές δυνάμεις στον νότιο Εβρο.Μιλώντας στο «Πρώτο Θέμα» ζήτησε να υπάρχει ομοψυχία, προκειμένου «η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό να είναι αρραγής και να μη γίνονται τα εθνικά θέματα -κυρίως τα θέματα εθνικής κυριαρχίας- αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης».Στο ίδιο μήκος κύματος και το υπουργείο Εξωτερικών. Το γραφείο Τύπου επισήμανε ότι «τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα σοβαρότητα». Στη συνέχεια παρενέβη ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών και σημείωσε στον ΣΚΑΪ πως «σε αυτά δεν παίζει κανείς, ούτε είμαι διατεθειμένος τα μεγάλα ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής να τα θέσω στη βάσανο των μικροκομματικών συμφερόντων. Το εθνικό συμφέρον δεν μπορεί να γίνεται κλοτσοσκούφι για δημοσκοπικά συμφέροντα. Να σταματήσουν οι ανοησίες εδώ».Ψυχραιμία λοιπόν και όχι ανοησίες, λένε οι δύο κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης, ο καθ’ ύλην αρμόδιος και αυτός που σε αρκετές περιπτώσεις έχει λειτουργήσει σαν η φωνή του πρωθυπουργού. Το κλισέ «κοίτα ποιος μιλάει» ταιριάζει απολύτως, αν και αδικεί τους συγκεκριμένους αξιωματούχους. Αμφότεροι είχαν αποφύγει να πάρουν μέρος στο αγώνισμα της πατριωτικής πλειοδοσίας στο οποίο είχαν διακριθεί και ο σημερινός πρωθυπουργός και πολλοί από τους υπουργούς του.Οποτε υπήρχε στη δημόσια σφαίρα θέμα εξωτερικής πολιτικής την εποχή που στην κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Δένδιας μέτραγε τα λόγια του, δεν χρησιμοποιούσε εθνικιστικές κορόνες, δεν αμφισβητούσε τον πατριωτισμό των πολιτικών αντιπάλων του, δεν έκρυβε στις ιδιωτικές συζητήσεις την αντίθεσή του με τις ακραίες τοποθετήσεις παραγόντων της Νέας Δημοκρατίας, ενώ ο κ. Γεραπετρίτης δεν συμμετείχε στην αντιπαράθεση.Ωστόσο, και ο κ. Δένδιας και ο κ. Γεραπετρίτης είναι στο ίδιο κόμμα και στην ίδια κυβέρνηση με στελέχη της παράταξης που κατηγορούσαν την προηγούμενη κυβέρνηση για προδοσία στο Μακεδονικό και για ηττοπαθή στάση απέναντι στις αναθεωρητικές αξιώσεις του Ερντογάν. Είχαν αποδοκιμάσει ως αχρείαστο ακόμη και το επίσημο ταξίδι του Τούρκου προέδρου στην Αθήνα και αναρωτιούνταν τι συμφώνησε στο παρασκήνιο ο Τσίπρας με τον Ερντογάν, διαδίδοντας δηλητηριώδεις υπαινιγμούς ότι ο Ελληνας τότε πρωθυπουργός κάτι έδωσε στον προαιώνιο εχθρό της πατρίδας.Και ο κ. Δένδιας και ο κ. Γεραπετρίτης έχουν προϊστάμενο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος την εποχή που ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε υιοθετήσει μια ρητορική σαν κι αυτή που οι δύο υπουργοί χαρακτηρίζουν σήμερα ανόητη, επικίνδυνη και βλαπτική για τα εθνικά συμφέροντα.Τα λέει πολύ ωραία ο κ. Δένδιας: «Το εθνικό συμφέρον δεν μπορεί να γίνεται κλοτσοσκούφι για δημοσκοπικά συμφέροντα». Με τη διαφορά ότι το κόμμα του και ο αρχηγός του έκαναν στο πρόσφατο παρελθόν ό,τι αυτός καταγγέλλει σήμερα.Το έκαναν για να μαζέψουν ψήφους από παντού. Αλήθεια, εκείνα τα μπαρουτοκαπνισμένα παλικάρια που ήταν έτοιμα να πάρουν τα όπλα εναντίον των βάρβαρων Τούρκων και των «γυφτοσκοπιανών» για να περιφρουρήσουν την τιμή της πατρίδας πού είναι σήμερα; Γιατί δεν αντιδρούν; Εχασαν τη μεζούρα του πατριωτισμού; Παλικάρια της φακής σε υπουργικές καρέκλες που πίνουν εις υγείαν των κορόιδων.ΑνάγωγαΤη συμπεριφορά Κυρανάκη στην προανακριτική αποδοκίμασε ο πρόεδρός της -βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας- αλλά και μέσα ενημέρωσης που σπανίως γράφουν ή μεταδίδουν κάτι αρνητικό για την κυβέρνηση. Κάποιοι δημοσιολόγοι φίλα προσκείμενοι στη Δεξιά έφτασαν στο σημείο να δώσουν δίκιο στον Πολάκη - ναι, το είδαμε κι αυτό. Από το μέγαρο Μαξίμου πάντως, καμία αντίδραση. Στο παρελθόν ο κ. Μητσοτάκης διέγραψε στελέχη για λιγότερο σοβαρά… αδικήματα. Μόνον που αυτά ήταν τρίτης κατηγορίας, ενώ ο κ. Κυρανάκης είναι βουλευτής.efsyn

Δικαιοσύνη για όλους!

του Θανάση Καραμπάτσου

Πώς να σκέφτεται άραγε ο υφυπουργός παρά των πρωθυπουργώ Άκης Σκέρτσος διαβάζοντας ότι ο Βασίλης Δημάκης έχει αρνηθεί πλέον τροφή και νερό διεκδικώντας (μόνο) αξιοπρέπεια και δημοκρατία;

Θα αντιδράσει όπως έκανε με την - υποτιθέμενη, αλλά έστω - προσωπική άποψη εγκαλώντας την εισαγγελέα Αριστοτελία Δόγκα, που τόλμησε να εκφραστεί συναισθηματικά στη δίκη για τον βιασμό και τη στυγερή δολοφονία της Ελένης Τοπαλούδη; Θα σηκώσει τα μανίκια για να γράψει τη γνώμη του περί άτεγκτων δικαστών που πρέπει να κλείνουν τα μάτια και να παίρνουν ακόμη και μη αρεστές στην κοινωνία αποφάσεις; 

Υπάρχουν όμως και ορισμένοι πολίτες που υπερθεμάτισαν στις αντιδράσεις εναντίον της εισαγγελέως επειδή ένα εξέχον μέλος της ελίτ της Ρόδου (έτσι λέγεται, και μάλιστα «γαλάζιων» φρονημάτων) κατηγορείται, στηλιτεύεται, δικάζεται και εν τέλει καταδικάζεται σε ισόβια για ειδεχθές έγκλημα. Θα περάσει χρόνια στη φυλακή αντί στα μπαρ και τις κοσμικές παραλίες, όπως έκανε ο άλλος «άριστος» της κλοπής δημοσίου χρήματος Αριστείδης Φλώρος;

Εκεί, στη φυλακή, βρίσκεται ένας νεαρός που ξεμύτισε στην κοινωνία ληστεύοντας με βαρύ οπλισμό από περίπτερα μέχρι τράπεζες. Καταδικάστηκε αλλά αποφάσισε να αλλάξει ζωή. Ο Β. Δημάκης το 2016 έδωσε πανελλήνιες και πέρασε στο Πολιτικό της Νομικής. Μάλιστα είναι αριστούχος μέχρι τώρα. Οι Σκέρτσοι της σημερινής κατάστασης επιχειρούν να ανατρέψουν την αλλαγή πορείας. Η γενική γραμματέας αντιεγκληματικής πολιτικής δείχνει αδιάλλακτη, αρχικά στέλνοντάς τον στα Γρεβενά, μακριά από τη σχολή του, μετά στην... καραντίνα για να τον τιμωρήσει. Είναι εμμονικά τυφλοί όσοι θεωρούν ότι σωφρονισμός σημαίνει τιμωρία και απαιτούν να λιώσει στη φυλακή ένα νέο παιδί που αποφάσισε να γυρίσει το τιμόνι.

Ο ίδιος ο Β. Δημάκης έχει απαυδήσει με τα πολιτικάντικα τερτίπια της ΓΓ. Αποφάσισε να κάψει κάθε διάλογο και να αναζητήσει λύση στη δημοκρατία (όχι ελευθερία· δημοκρατία είπε, ισονομία δηλαδή και αξιοπρέπεια). Καταφεύγει άλλη μία φορά στο έσχατο μέσο, την απεργία πείνας και δίψας δίνοντας ένα παράδειγμα αντίστασης στο τιμωρητικό πρόσωπο της πολιτικής και ενίοτε της δικαιοσύνης. Γιατί αυτό θέλουν να τσακίσουν οι νέοι πολιτικοί εντεταλμένοι της δικαιοσύνης, το ότι είναι έξυπνος κι αποτελεί υπόδειγμα στάσης ζωής στην κοινωνία του Κορυδαλλού. Τους χαλάει το περιβάλλον της υποταγής και της συναλλαγής.

κουτι πανδωρας

Βγήκαν 2,5 δισ. παραπάνω. Να τα αφήσω;

«Η Ελλάδα είναι ουραγός σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες»

του Στέλιου Κούλογλου

Διάβασα διάφορα σε πολλές κυριακάτικες εφημερίδες για τα 24 δισ. μέτρων που υποτίθεται πήρε η κυβέρνηση και πόσο θα μας κάνουν ευτυχισμένους. Έχει ήδη σημειωθεί ότι πρόκειται για αριθμό που δεν έχει σχέση ούτε καν με τη δημιουργική λογιστική: είναι τελείως πλασματικός.

Ας δούμε όμως τα συγκριτικά στοιχεία της Ελλάδας με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, μέχρι τις 15 Απριλίου που υπάρχουν επίσημοι αριθμοί. (πηγή: Ινστιτούτο Briuegel)

Στον πίνακα, αριστερά στην πρώτη στήλη, είναι τα καθαρά ποσά που βγήκαν από τα κρατικά ταμεία.

Στη δεύτερη σειρά οι αναβολές φόρων, εισφορών κοινωνικής ασφάλισης κλπ οι οποίες θα πρέπει να επιστραφούν αργότερα. Αυτά τα μέτρα βελτιώνουν τη ρευστότητα ατόμων και εταιρειών, αλλά δεν ακυρώνουν τις υποχρεώσεις τους.

Η τρίτη εγγυήσεις που δίνει το δημόσιο για δάνεια επιχειρήσεων, πιστοληπτικές γραμμές κλπ. Η Ελλάδα είναι ουραγός σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες.

317856g-pinakas.jpg

Ποια είναι τώρα η αλήθεια; Στα αρχικά μέτρα, ύψους 6,4 δις ευρώ που είχε λάβει η κυβέρνηση, προστίθενται άλλα 2,1 δις ευρώ, τα οποία εξήγγειλε την προηγούμενη εβδομάδα. Άρα έχουμε εκταμίευση 8, 5 δις. Σε αυτά η κυβέρνηση προσθέτει τα 2 δισ.  της επιστρεπτέας προκαταβολής, η οποία είναι δάνειο.

Προσθέτει επίσης εγγυήσεις αλλά και αναβολές πληρωμών συνολικού ύψους 3,5 δισ. ευρώ για να φτάσει τα 14 δισ. ευρώ. Αυτά τα ποσά θα πήγαιναν στις επόμενες στήλες του πίνακα. Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, η Πορτογαλία έχει λάβει 28 δις μέτρα, δηλαδή τα διπλάσια.

Η πλάκα είναι πως φτάνουμε τώρα στα 24. Η κυβέρνηση αθροίζει ως δημοσιονομικότην προστιθέμενη αξία των μέτρων στην οικονομία. Ενώ «δίνει» 14 λέει τελείως αυθαίρετα ότι έχει δώσει 20 δισ. ευρώ, γιατί αν δεν έδινε θα ήταν τα πράγματα χειρότερα. Όσο για τα υπόλοιπα 4 δις λέει ότι θα τα δώσει κάποια στιγμή! Και τα ελληνικά ΜΜΕ για τα 24 δισ., τα κατανέμουν, τα αβγαταίνουν, βγάζουν πολιτικά συμπεράσματα.

Ο κ. Μητσοτάκης με την πολιτική του «αφοπλίζει τον Τσίπρα με όπλο τον Κέινς και την κοινωνική προστασία», γράφει ο «Ελεύθερος Τύπος».  To «Πρώτο Θέμα» έβαλε 2 ακόμη δισ.: «το ‘’πρόγραµµα-γέφυρα’’ ύψους 26 δισ. ευρώ που ανακοίνωσε την Τετάρτη ο πρωθυπουργός όρθωσε ένα ψηλό ανάχωµα, ένα τείχος για την προστασία της απασχόλησης και τη δυναμική επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας».

Προχθές ήμουν σε ένα τηλεοπτικό πάνελ με βουλευτή της ΝΔ που δήλωσε ότι «είναι πολύ περισσότερα από 24 δις». Είναι αυτό που λέμε: «Βγήκαν 2,5 δις παραπάνω. Να τα αφήσω;»

tvxs

Πώς καταντήσαμε έτσι;

του Αντώνη Φουντή

Αλήθεια πως καταντήσαμε έτσι; Ζούμε σε μια χώρα  σκανδάλων και διαφθοράς, στη χώρα της μίζας και του υπερπατριωτισμού όπου μας παίρνει κι όμως όλα κυλούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα...

Διότι…

Σε οποιαδήποτε χώρα που θα έχανε 16 χιλιοστά (πόσο μάλλον 16 στρέμματα…) εδάφους από ξένη χώρα, η κυβέρνηση που θα το έκρυβε από τον λαό της ή το υποτιμούσε γιατί φοβόταν να τα βάλει με τον εισβολέα, θα είχε "πέσει" και θα περνούσε στρατοδικείο κατηγορούμενη για εσχάτη προδοσία.

Σε οποιαδήποτε χώρα, που ο πρωθυπουργός της (και όχι κάποιος απλός πολίτης…) θα είχε offshore εταιρίες ή θα έκρυβε περιουσιακά στοιχεία από την εφορία, θα είχε παραιτηθεί ή θα είχε εκπέσει από το αξίωμα του κατηγορούμενος για φοροδιαφυγή.

Σε οποιαδήποτε χώρα, που υπουργοί της θα αγόραζαν σε τριπλάσια και τετραπλάσια τιμή, οποιαδήποτε προϊόντα, αντί πολύ φθηνότερης τιμής, θα είχαν παραιτηθεί ή εκπέσει, κατηγορούμενοι για σωρεία ποινικών αδικημάτων.

Σε οποιαδήποτε χώρα, όπου η σύζυγος πρωθυπουργού ή υπουργός της κυβέρνησης θα προσπαθούσε να βγάλει λεφτά εν μέσω πανδημίας διαφημίζοντας εταιρίες δικές του ή φίλων του δεν θα τολμούσε να κυκλοφορήσει στο δρόμο, γιατί θα κινδύνευε με κράξιμο, αβγά, αλεύρι με πούπουλα ή γιαούρτι σακουλίσιο.

Σε οποιαδήποτε χώρα, όπου ο πρωθυπουργός της θα συγκέντρωνε γύρω του, όλα τα κρατικά ΜΜΕ για να μπορεί να τα ελέγχει, ή  θα «λάδωνε» μέσω διαφόρων τρικ όσα ιδιωτικά ΜΜΕ τον υπηρετούσαν και παράλληλα θα φίμωνε ή θα στραγγάλιζε όσα τον αντιπολιτεύονταν, δεν θα την αποκαλούσαν δημοκρατική αλλά ολιγαρχική.

Σε οποιαδήποτε χώρα όπου θα συνέβαινε σκάνδαλο α λα «Σκόιλ Ελικίκου», ο υπουργός θα είχε περάσει ειδικό δικαστήριο, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου στο Ισραήλ. Εάν μάλιστα ήταν στην Ιαπωνία, θα έφθανε μέχρι το (πολιτικό) χαρακίρι του.

Σε οποιαδήποτε χώρα όπου θα υπήρχαν υπουργοί μπλεγμένοι σε σκάνδαλα α λα «Novartis» ή ΚΕΕΛΠΝΟ, δεν θα τολμούσαν να ξαναβάλουν υποψηφιότητα για τη Βουλή μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Και θα απαιτούσαν μόνοι τους - εφόσον ήταν καθαροί - να επισπεύσουν τα αρμόδια όργανα τις διαδικασίες για να λάμψει η αθωότητα τους, αντί να προσπαθούν να συγκαλύψουν την υπόθεση.

Σε οποιαδήποτε χώρα, όπου το κόμμα που κυβερνά, ο πρωθυπουργός της αλλά και υπουργοί του, θα είχαν πάνω από 300 εκατ. χρέη και θα έπαιρναν δάνεια που δεν αποπλήρωναν, θα ήταν ήδη είτε άστεγοι (αφού οι τράπεζες θα τους έπαιρναν την περιουσία) είτε στη φυλακή για χρέη.

Σε οποιαδήποτε χώρα όπου η κυβέρνηση θα αποδέσμευε περιουσιακά στοιχεία από φοροδιαφυγή, ξέπλυμα χρήματος, ναρκωτικά κλπ, θα είχε ήδη συλληφθεί.

Αυτά τα θαυμαστά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα, όπου αυτοί που τώρα βασιλεύουν, μας δουλεύουν, μας κουνούν το δάχτυλο αν κάνουμε κάτι που δεν τους αρέσει, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου περί ατομικής ευθύνης και μας ζητούν να τους ξαναψηφίσουμε. Όμως μεγαλύτερη ατομική ευθύνη από την ψήφο δεν υπάρχει…

κουτι πανδωρας

Περί του ιού της ανοησίας

του Παντελή Μπουκάλα

Οι «αγνωστικιστές», οι «άθεοι», οι «θρησκειομάχοι» κι όσοι δεν μετατρέπουν την ευσέβειά τους σε τηλεγεγονός και δεν «νιώθουν την ανάγκη» ν’ ανάψουν ένα κεράκι όταν τους ακολουθούν φωτογράφοι, χαίρονται ιδιαίτερα όταν διαβάζουν τις σκέψεις τους διατυπωμένες από ιερωμένους. Τέτοιες απόψεις, αντίπαλες του «κανόνα», δεν γίνονται πρωτοσέλιδες. Πρωτοσέλιδα γίνονται τα αναθέματα, τα «θαύματα» και  οι «προφητείες».

«Το κύριο επιχείρημα ημών των πιστών», γράφει ο Κρητικός ιερέας Χαράλαμπος Κοπανάκης, «ότι δηλαδή μέσω της θείας κοινωνίας δεν μεταδίδονται ασθένειες που κολλάνε με το σάλιο, μάλλον είναι και υβριστικό. Κανείς δεν διανοείται να υποστηρίξει ότι ένα ζευγάρι που έκανε εκκλησιαστικό γάμο, και συνεπώς δέχθηκε τη Θεία Χάρη, είναι αδύνατον ποτέ να χωρίσει. [...] Οι άνθρωποι δε που κάποια στιγμή δεχόμαστε χειροτονία και καθιστάμεθα κληρικοί, δεν χάνουμε μαγικά τις αδυναμίες μας».

Οταν τελειώνει η λειτουργία, ακούμε συχνά, οι ιερείς καταναλώνουν όσο κρασί-θείο αίμα έχει απομείνει και δεν παθαίνουν τίποτε. Εχουμε όμως και πάμπολλες περιπτώσεις ιερωμένων κάποιας ηλικίας που ενώ έχουν καταναλώσει κιλά θείας κοινωνίας, «δεν έπαθαν τίποτε» το ενάρετο. Αντί η ψυχή τους να συγκλονιστεί έως τη ρίζα της από το προνόμιο που γεύονται και να νικάει κάθε πειρασμό, αποκαλύπτεται ενδοτική και σε βαριά αμαρτήματα, λ.χ. στη λαγνεία. Αν η θεία κοινωνία δεν είναι πνευματικός θώρακας, δεν είναι ύβρις να τη θεωρούμε βιολογική ασπίδα;

«Εζησα και το χειρότερο» γράφει ο μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος σε εκτενές κείμενό του: «Τηλεφώνησε κάποιος και ουρλιάζοντας άρχισε να με βρίζει με λεξιλόγιο του υποκόσμου. Με διαολόστειλε τρεις φορές κιόλας. Γιατί; Του στερώ τον Χριστό και δεν τον αφήνω να κοινωνήσει! Αυτός ο μαινόμενος άνθρωπος, και πόσοι παρόμοιοι, αισθανόταν ότι ήταν έτοιμος να κοινωνήσει!».

«Αυτό που με θυμώνει», ομολογεί ο μητροπολίτης, «είναι οι εκουσίως ανοηταίνοντες. Πολλοί δυστυχώς πιστεύουν ότι η αρρώστια αυτή δεν είναι τίποτα, “ένα κρυολόγημα, όλα είναι ψέμα”. Ολα είναι ψέματα; Μέχρι να κατανοήσει ο Τραμπ ότι ο ιός δεν είναι προεκλογική απάτη των Δημοκρατικών ή εργαστηριακό κατασκεύασμα των Κινέζων, ο κορωνοϊός εξαπλώθηκε φρικτά στις ΗΠΑ και κανείς δεν ξέρει πότε θα σταματήσει». Τραυματίζω το πλούσιο κείμενο μεταφέροντας εδώ περικοπές του. Το συμπέρασμα πάντως παρατίθεται ακέραιο: «Δυστυχώς ο ιός της ανοησίας διαχέεται ακαριαία και μολύνει αναρίθμητους εγκεφάλους».

 Η Καθημερινή

Η γκάφα που «εξαφάνισε» τον κορωνοϊό

Ο εικοσαήμερος απίστευτος και, εκ του αποτελέσματος, ακίνδυνος συνωστισμός στις πλατείες γελοιοποιεί την κυβερνητική διαχείριση άρσης του lockdown

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Το μεγαλύτερο μικρό ερώτημα ανάμεσα στα δεκάδες μικρά ερωτήματα της κοινής γνώμης για τη σταδιακή άρση του lockdown είναι «γιατί στις 4 Μαΐου, πρώτη ημέρα της ελεύθερης μετακίνησης, άνοιξαν πρώτα - πρώτα τα κομμωτήρια και όχι οι καφετέριες, τα μπαρ, οι επιχειρήσεις εστίασης εν γένει».
Για να γίνουμε πιο ακριβείς, «γιατί δεν άνοιξαν πρώτα απ’ όλα οι καφετέριες, τα καφέ - μπαρ, τα σουβλατζίδικα, τα..
μεζεδοπωλεία και τα εστιατόρια, με αποτέλεσμα, τρεις εβδομάδες τώρα, να συνωστίζονται οι Αθηναίοι στις πλατείες και τους πεζόδρομους και να ξεροσταλιάζουν με τις ώρες πίνοντας μπύρες ανέστιοι και... ακατούρητοι, με αποτέλεσμα τα σκοτεινά δρομάκια στα πέριξ των πλατειών της Αθήνας, οι πιλοτές, τα γκαράζ και οι κήποι να έχουν μεταβληθεί σε δημόσια ουρητήρια».
Πάρτε μια ανάσα... Είπαμε, το ερώτημα είναι το μεγαλύτερο μικρό ανάμεσα στα δεκάδες μικρά ερωτήματα της κοινής γνώμης για τη σταδιακή άρση του lockdown -66 λέξεις απνευστί, μια ανάσα τη χρειάζεστε∙ όπως κι εγώ τη χρειάστηκα προχθές, την ώρα που έστριβα στο σκοτεινό δρομάκι που οδηγεί από την Πλατεία Βαρνάβα προς την Υμηττού. Κι όταν την πήρα, έφτασα στο σπίτι ημιθανής: με μια γεύση... αμμωνίας στα χείλη.
Και μ’ ένα μικρό ανθυποερώτημα δίπλα στο μεγαλύτερο μικρό ερώτημα της κοινής γνώμης για τη σταδιακή άρση του lockdown (να μην το... επαναλάβω τώρα) να μου τριβελίζει το μυαλό: «Καλά, εκείνος ο τόσο πολιτισμένος, υποτίθεται, ανιψιός -που τον κάναμε και δήμαρχο- εκείνου του τόσο άριστου, υποτίθεται, θείου -που τον κάναμε και πρωθυπουργό- δεν σκέφτηκε να τοποθετήσει 2-3 χημικές τουαλέτες σε κάθε πλατεία, σε κάθε παραλία, σε κάθε πεζόδρομο;
*******
Δεν λέω απ’ την αρχή. Την επομένη λέω, όταν είδε πως η ιδέα του θείου (να ανοίξει στις 4 Μαΐου -πρώτη ημέρα της ελεύθερης μετακίνησης- τα... κομμωτήρια και όχι τις καφετέριες, τα μπαρ, τις επιχειρήσεις εστίασης εν γένει) κατέληξε σε μια γκάφα ολκής, με συνέπεια εκείνο το απολύτως προβλέψιμο, μετά τον 40ήμερο εγκλεισμό, νεολαιίστικο ξέσπασμα στις πλατείες και τους πεζόδρομους («να συνωστίζονται οι Αθηναίοι και να ξεροσταλιάζουν με τις ώρες πίνοντας μπύρες, ανέστιοι και... ακατούρητοι»), δεν του ’κοψε να «φυτέψει» 2-3 χημικές τουαλέτες σε κάθε πλατεία;
Όχι, δεν του ’κοψε. Με αποτέλεσμα τα σκοτεινά δρομάκια στα πέριξ των πλατειών της Αθήνας, οι πιλοτές, τα γκαράζ και οι κήποι να έχουν μεταβληθεί σε δημόσια ουρητήρια». Για να αποδειχθεί ότι ο... πολιτισμένος ανιψιός -που τον κάναμε και δήμαρχο- ολοκλήρωσε την γκάφα ολκής του... άριστου θείου του -που τον κάναμε και πρωθυπουργό- αφήνοντας το αποκαραντινιασμένο κοινό με μια γεύση... αμμωνίας στα χείλη....
Καταλήγοντας, αφού προσθέσουμε το τελικό μας συμπέρασμα για τον... πολιτισμένο ανιψιό που τον κάναμε δήμαρχο, ότι, δηλαδή, το μόνο ορατό ταλέντο του είναι η αυτοπροβολή (η αβάσταχτη ελαφρότητά του καθώς γυρίζει βιντεάκια τη μούρη του υποδυόμενος τον οραματιστή ιστορικών πεζοδρόμων και σιντριβανιών -με ή χωρίς... χημικές τουαλέτες;), ας περάσουμε επιτέλους (!) στο «μεγαλύτερο μικρό ερώτημα», που λέγαμε, το οποίο αφορά τον... άριστο θείο που τον κάναμε πρωθυπουργό.
*******
Λοιπόν; Γιατί στις 4 Μαΐου, πρώτη ημέρα της ελεύθερης μετακίνησης, άνοιξαν πρώτα - πρώτα τα κομμωτήρια και όχι οι καφετέριες, τα μπαρ, οι επιχειρήσεις εστίασης εν γένει;
«Διότι κυκλοφορεί ακόμα ο ιός και διότι ο συνωστισμός στις καφετέριες, τα μπαρ και τις παραλίες μπορεί να αναζωπυρώσει τη μεταδοτικότητα, μπλα, μπλα, μπλα...» απάντησαν την πρώτη μέρα οι ειδικοί Τσιόδρας και Χαρδαλιάς: «Με εντολή του πρωθυπουργού μας» βεβαίως.
Κι ούτε η παραμικρή σκέψη, πρόβλεψη, μαντεψιά αν θέλετε, για το (αναμενόμενο από εμάς τους... πρωταθλητές της ατομικής ευθύνης πολίτες -ειδικά όσους έχουμε εικοσάχρονα παιδιά) μαζικό, νεολαιίστικο κυρίως, ξέσπασμα των εγκλείστων στις πλατείες, τους πεζοδρόμους και τις παραλίες.
Την επομένη έγινε της... Αγίας Παρασκευής. Και της πλατείας Βαρνάβα, και της Κυψέλης, και της Νέας Σμύρνης, και κάθε πλατείας των Αθηνών και των περιχώρων και όλης της επικράτειας: είκοσι μέρες απίστευτου και, εκ του αποτελέσματος, αβλαβούς -έως και αμόλυντου- καθημερινού συνωστισμού, με τα γνωστά αυταρχικά παρατράγουδα (τα... κλεισίματα των πλατειών, την πιεστική αστυνόμευση και τις απόπειρες καταστολής, τις απαγορεύσεις, τα πρόστιμα) να λιώνουν στη χωματερή των ελεγχόμενων από την κυβέρνηση ΜΜΕ, τα οποία στήριξαν με λυσσαλέο φανατισμό.
Με το «μεγαλύτερο μικρό» ερώτημα της κοινής γνώμης να μετεωρίζεται αναπάντητο στις πλατείες των συνωστισμών, σαρκάζοντας τους fake... νικητές της πανδημίας.

 Αυγή 

Εθνικιστές στην αντιπολίτευση, τυχοδιώκτες στην εξουσία...

Αν στην κυβέρνηση ήταν διεθνιστές ή πασιφιστές, θα μπορούσα να δικαιολογήσω δηλώσεις τύπου "δεν θα πολεμήσουμε για 16 στρέμματα στον Έβρο". 
Υπενθυμίζω, όμως, ότι πρόκειται για έναν πρωθυπουργό κι ένα κόμμα που ως αξιωματική αντιπολίτευση είχαν συνταχθεί με εκείνους που θεωρούσαν προδοτική τη Συμφωνία των Πρεσπών και πριν μερικούς μήνες είχαν χαρακτηρίσει εισβολή την προσπάθεια ικετών τής Γης να περάσουν τα σύνορα. Είναι, συνεπώς, το ιστορικό αυτών που μας κυβερνούν που καταδεικνύει- χαρακτηριστικότατο παράδειγμα η κωλοτούμπα για τη Βόρεια Μακεδονία- το βαθύ τους τυχοδιωκτισμό, που αξιοποιεί τον εθνικισμό και τον κοσμοπολιτισμό κατά τα καλά και συμφέροντα...

Το ερώτημα αν αξίζει να πεθάνει κανείς για 16 στρέμματα στα βόρεια σύνορα είναι το ίδιο πλασματικό με το αν άξιζε να πεθάνεις το 1996 για μια βραχονησίδα, όπως κάποιοι πέθαναν. Κι αυτό γιατί όταν επιδεικνύεις έμπρακτη υποχωρητικότητα, αυτή δεν θα σταματήσει ποτέ και μπορεί χθες να ήταν τα Ίμια και σήμερα ο Έβρος, αλλά αύριο μεθαύριο αυτή η επεκτατική όρεξη μπορεί να φτάσει έως την Αθήνα. Δεν είναι, επομένως, ζήτημα εθνικισμού η αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής, αλλά αντίστασης στον ιμπεριαλισμό...

Όπως, εξάλλου, ο πόλεμος μπορεί να είναι μόνο η ύστατη καταφυγή, ομοίως και οι κουτοπονηριές μπορεί να βοηθούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, αλλά στα εθνικά θέματα γίνονται επικίνδυνες. Το τι συμβαίνει, για παράδειγμα, στον Έβρο με την κοίτη τού ποταμού δεν είναι σημερινό φαινόμενο ούτε είναι ντροπή να καθίσουμε στο τραπέζι με τους Τούρκους για να γίνεται ορθώς η οριοθέτηση των συνόρων. Αντιθέτως, ντροπή είναι η υποταγή χωρίς αντίσταση ή η θυσία ανθρώπινων ζωών γιατί η κυβέρνηση έχει βασίσει την κυριαρχία της και στο σοβινιστικό, μισαλλόδοξο λόγο...
ΤΡΥΠΙΟ ΕΥΡΩ

Με εντολή «Μωυσή» θα φύγουν οι Τούρκοι από τον Έβρο;

Το σύνηθες σενάριο της κυβέρνησης Μητσοτάκη όταν αποκαλύπτονται σκάνδαλα και λάθη, είναι αρχικά να διαψεύδονται με κάθε τρόπο, να αποσιωπούνται από τα ΜΜΕ, και όταν η πραγματικότητα «επιμένει» και η φθορά αυξάνει επικίνδυνα, «με εντολή του Πρωθυπουργού» να ακυρώνεται κάθε επιλογή και να μένει ακάλυπτος ο Υπουργός, ώστε ο μέγας «Μωυσής» να βγει αλώβητος από το φιάσκο. 

Όμως οι παλινωδίες αυξάνονται επικίνδυνα, η «μέθη» της εξουσίας δίνει τη θέση της στο ζοφερό μέλλον της κρίσης και της αδυναμίας της ΝΔ να δώσει απαντήσεις και να τη διαχειριστεί, και το αφήγημα του Μητσοτάκη - «Μωυσή», εκτός από κακόγουστο και παρωχημένο, άρχισε να γίνεται και άκρως ενοχλητικό για τους πολίτες. Παρόλα αυτά, φαίνεται πως ακολουθείται και στην περίπτωση της νέας κρίσης στον Έβρο, αν και αυτή τη φορά ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να «δώσει εντολή» ώστε να ξεκινήσει μια «πατριωτική φιέστα», όπως το Μάρτη, γιατί τώρα ο αντίπαλος δεν είναι άοπλοι και ταλαίπωροι πρόσφυγες αλλά τουρκικές δυνάμεις.

Η κυβέρνηση κατάφερε να «πνιγεί» στα νερά του Έβρου: Αρχικά η κατάληψη εδαφών αποκαλύπτεται από μια φωτογραφία, στη συνέχεια από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και ο Υπουργός Εξωτερικών αναγκάζεται στην περιβόητη και ατυχή δήλωσή του για την πρόθεσή του «να μην υπάρχουν εντάσεις για λίγες δεκάδες μέτρα». Τελικά μετά από τρεις μέρες, και ενώ το θέμα είχε έρθει πλέον στο προσκήνιο, με εντολή του το Υπουργείο Εξωτερικών επιδίδει διάβημα στην τουρκική πλευρά. Ξαφνικά την τέταρτη μέρα, το ίδιο Υπουργείο και ο ίδιος Υπουργός διαψεύδουν τους πάντες και τον εαυτό τους και υποστηρίζουν ότι όλα είναι fake news. Άρα, η ελληνική διπλωματία προέβη σε διάβημα για fake news ενώ ο Υπουργός μιλούσε για ανύπαρκτα γεγονότα. 

Το φιάσκο περιπλέχθηκε ακόμη περισσότερο όταν το απόγευμα του Σαββάτου η «Ομάδα Αλήθειας» - και άρα το Μαξίμου - επιτέθηκε ευθέως στον Υπουργό Νίκο Δένδια, για το περιεχόμενο της -πρώτης του - δήλωσης κρίνοντάς την «ενδοτική» και επιβεβαιώνοντας έμμεσα τα γεγονότα. Κάτι εξάλλου που συνέβη λίγες ώρες αργότερα και από την Άγκυρα, η οποία σχολιάζοντας τα όσα έχουν συμβεί στον Έβρο, προχώρησε ένα ακόμη βήμα ζητώντας σύγκληση επιτροπής για να καθοριστούν τα σύνορα.

Όπως είναι προφανές, στην κυβέρνηση ισχύει η τακτική «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είχε μιλήσει ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά τα πράγματα είναι «σκούρα» και τα λάθη διαδοχικά. Καθώς ο «Μωυσής» δεν μπορεί να χτυπήσει με το ραβδί του τα νερά του Έβρου και να μετακινηθεί η κοίτη λύνοντας το πρόβλημα, προτιμά σε μια εθνική μείζονα κρίση, να παραμένει άφαντος...

tvxs

Εξαγγελίες Μητσοτάκη: «Πες τους ένα ψέμα φτάνει να φαίνεται καινούργιο»

του Μάκη Μπαλαούρα

Ο κ. Μητσοτάκης με το διάγγελμα του ξεπέρασε τον Σημίτη, στη μέθοδο παραποίησης, δηλαδή της δημιουργικής λογιστικής, κάνοντας λόγο για μέτρα ύψους 24 δισ. ευρώ.

Από πού προκύπτει ότι όλα τα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα, που εξήγγειλε από την έναρξη της πανδημίας ανέρχονται στα 24 δισ.;

Τα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα, που έχει νομοθετήσει η ΝΔ μέχρι και τα τέλη Μαΐου είναι 6,4 δισ. Αν προστεθούν και τα προχθεσινά ύψους 2,1 δισ. το σύνολο τους φτάνει μόλις τα 8,5 δισ.

Μετά αρχίζει τη δημιουργική λογιστική, προσθέτοντας δάνεια, όπως την επιστρεπτέα προκαταβολή (2 δισ.), εγγυήσεις-αναβολές πληρωμών (3,5 δισ.). Σύνολο αυτών που θα επιστραφούν μεταχρονολογημένα 5,5 δισ. Έτσι με τη μέθοδο παραποίησης τα φτάνει στα 14 δισ.

Στην οικονομική θεωρία και παντού, τα μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα, που δεν δημιουργούν νέα χρέη στους πολίτες και επιχειρήσεις, δεν αθροίζονται με την «προστιθέμενη αξία» των μέτρων στην οικονομία. Άλλο «μέτρα» (8,5 δισ.), άλλο «αναμενόμενη επίδραση» (5,5 δισ.) Ο κ. Μητσοτάκης δηλαδή ισχυρίζεται, ότι ενώ δίνει 14 δισ., θα είναι σαν να έχει δώσει 20 δισ. Για τα υπόλοιπα 4 δισ. που υπολείπονται, παρέπεμψε σε κάποια απροσδιόριστη, μελλοντική παρέμβαση…

Και μάλιστα τα κυβερνητικά ημίμετρα ήλθαν όταν ο κ. Σταϊκούρας μίλησε για ύφεση φέτος έως 13% { μέσα 1,5 μήνα από το 0% στο 13% (26 δισ. διαφορά)}. Όμως, μειώσεις μισθών- εκτόξευση ανεργίας-κλείσιμο καταστημάτων, θα δημιουργήσουν σπιράλ ύφεσης, επιδεινώνοντας τη θέση όλων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με το εμπροσθοβαρές πρόγραμμα “Μένουμε Όρθιοι” έχει προτείνει ρεαλιστική χρηματοδότηση 14 δισ. δημοσιονομικών μέτρων. Τότε η κυβέρνηση ειρωνεύτηκε για λεφτόδεντρα. Όταν ο κ. Μητσοτάκης ανακοινώνει μέτρα (δήθεν) 24 δισ., είναι «συνεπής και μετρημένος πολιτικός»….

Ούτε με ΔΝΤ τέτοια διάλυση εργασιακών σχέσεων-μείωση μισθών

• Μονιμοποιεί την αναστολή συμβάσεων εργασίας, επιδοτώντας την ανεργία.
• Εκβιάζει τους εργαζόμενους: είτε αποδοχή της εκ περιτροπής εργασίας ή απόλυση.
• Προχωρά σε μειώσεις μισθών 20%, πλήρης ευελιξία στις συμβάσεις και ωράρια. Παράδειγμα: Εξαναγκαζόμενος εργαζόμενος για εργασία μισού μήνα, από 1.000 ευρώ το μήνα, θα λάβει 500 € από εργοδότη και από κράτος το 60% των υπόλοιπων, 500 €, δηλαδή μείωση 200 ευρώ (-20%).

Απουσιάζει η ενίσχυση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Ενώ χάθηκε μέχρι τώρα τζίρος €2,8 δισ. από τις κλειστές επιχειρήσεις (επίσημα στοιχεία), η κυβέρνηση αδιαφορεί:

• Το ύψος της επιστρεπτέας προκαταβολής είναι απολύτως ανεπαρκές.
• Τα προγράμματα εγγυοδοσίας αφήνουν εκτός την συντριπτική πλειοψηφία, γίνεται μέσω τραπεζικού συστήματος και για αυτό δεν υπάρχει ενδιαφέρον!
• Μείωση προκαταβολής φόρου, χωρίς όμως να προσδιοριστεί πόσους και ποιους αφορά. Υπενθυμίζουμε ότι o ΣΥΡΙΖΑ είχε ανακοινώσει μείωση 50% για φυσικά πρόσωπα-ατομικές επιχειρήσεις και 80% για νομικά πρόσωπα.

​Με απουσία τζίρου, (περιορισμένη κλαδικά πχ εκτός κρασί-μπύρα) μείωση του ΦΠΑ, δεν έχει νόημα.

Τουρισμός-εστίαση : σταγόνες τα κυβερνητικά μέτρα, χωρίς ουσιαστική ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού.

Πρωτογενής τομέας: Ούτε λέξη (!!!), παρόλο που αυτός αφορά τους παραγωγούς αλλά και τη διατροφική ασφάλεια της χώρας.

ΕΣΕΕ- ΓΣΕΒΕΕ: Μη ρευστότητα – «ντροπιαστικά» και «άτολμα» μέτρα

Οι Ενώσεις των επαγγελματιών έριξαν κεραυνούς για τα μέτρα χαρακτηρίζοντας τα χωρίς προοπτική για την επόμενη μέρα.

Η ΓΣΕΒΒΕ υπογράμμισε: «είχε προτείνει για τους εργαζόμενους σε αναστολή ή σε ελαστικές μορφές απασχόλησης, να καλύψει η Πολιτεία το 100% του μισθού, επειδή οι αποδοχές τους έχουν να κάνουν τόσο με την αξιοπρεπή τους διαβίωση όσο και με την ενεργή ζήτηση στην αγορά».

«Ντροπιαστική» χαρακτήρισαν την, για πέντε μήνες, μείωση ΦΠΑ στην εστίαση. «Πέρυσι τον Μάιο, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μείωνε τον ΦΠΑ από 24% στο 13% στο 50% του κλάδου, ο Κ. Μητσοτάκης προεκλογικά δεσμεύτηκε σε μείωση στο 100% του κλάδου»….

*«Πες τους ένα ψέμα φτάνει να φαίνεται καινούργιο»: Αριστοφάνη «Εκκλησιάζουσες»

left

Συγχώρα με, αλλά καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς και οι αριθμοί

Πολιτικοί σε όλο τον κόσμο προετοιμάζονται να «μαγειρέψουν» τα στατιστικά στοιχεία για την πορεία της οικονομίας προκειμένου να μας πείσουν ότι επιστρέφουμε στην κανονικότητα. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να αλλάξουν την προοπτική ενός γραφήματος.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Πόσο αυξήθηκε η ανεργία τους τελευταίους μήνες σε σχέση με τη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του 1930; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στα τεστ ανά 1.000 κατοίκους σε σχέση με τα τεστ ανά επιβεβαιωμένα κρούσματα; Πόσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό θνησιμότητας της πανδημίας σε σχέση με την εποχική γρίπη; Εδώ και μήνες οι πολίτες σε όλο τον κόσμο βομβαρδίζονται με αποσπασματικά αριθμητικά δεδομένα και γραφήματα τα οποία αδυνατούν να διαχειριστούν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις τα στοιχεία μπορεί να είναι ψευδή. Παραδείγματος χάριν, σύμφωνα με καταγγελίες επιστημόνων αυτό ενδέχεται να συνέβη στη Φλόριντα και την Τζόρτζια των ΗΠΑ, όπου οι αρχές παρουσίασαν σημαντική μείωση των κρουσμάτων προκειμένου να άρουν νωρίτερα την καραντίνα. Τις περισσότερες φορές όμως η απάτη δεν βρίσκεται στην παραποίηση των στοιχείων αλλά στον τρόπο παρουσίασής τους.

Καθώς η γενιά μας (και πιθανότατα καμία γενιά τους τελευταίους αιώνες) δεν έχει γνωρίσει τόσο αιφνίδια και σχεδόν καθολική διακοπή της ανθρώπινης δραστηριότητας, οποιαδήποτε μεταβολή συντελείται καταγράφεται με ποσοστιαίες μεταβολές τις οποίες είναι δύσκολο να αντιληφθούμε. «Οι απώλειες θέσεων εργασίας (στις ΗΠΑ) βρίσκονται κυριολεκτικά έξω από το γράφημα» ανέφερε πρόσφατα η Μισέλ Μέγιερ, επικεφαλής οικονομολόγος στην Bank of America (Εικόνα 1).

Ενώ όμως μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις διαχειρίζονταν τα στοιχεία της καταστροφής, τους επόμενους μήνες ίσως έχουν στη διάθεσή τους ελαφρώς θετικά δεδομένα να παρουσιάσουν - ή να διαστρεβλώσουν. Στις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν εισέλθει στη τελική ευθεία της προεκλογικής περιόδου, οι New York Times εξέδωσαν προληπτικά έναν οδηγό για το πώς να εντοπίζεις την παραπειστική παρουσίαση δεδομένων, που αναμένεται να κλιμακωθεί τους επόμενους μήνες. Ως πρώτο παράδειγμα αναφέρονται σε πρόσφατα δημοσιεύματα που υποστήριζαν ότι τα ταξίδια με αεροπλάνο αυξήθηκαν την περασμένη εβδομάδα κατά 123%. Θεωρητικά η διαπίστωση είναι σωστή, αφού από τα αεροδρόμια των ΗΠΑ πέρασαν 212.580 άτομα ενώ την αντίστοιχη εβδομάδα του Απριλίου οι επιβάτες ήταν 95.161. Η παρατήρηση όμως είναι άνευ ουσίας αν σκεφτεί κανείς ότι την ίδια εποχή πέρυσι περνούσαν από τις πύλες των αεροδρομίων περίπου 2,5 εκατομμύρια επιβάτες την ημέρα.

Προφανώς όταν έχεις φτάσει στον πάτο ακόμη και η μικρότερη βελτίωση καταγράφεται σαν κολοσσιαία ποσοστιαία αύξηση. Προσοχή όμως, όπως μας θυμίζουν οι NYT αν μια δραστηριότητα μειωθεί κατά 40% και ύστερα αυξηθεί κατά 40% δεν σημαίνει ότι επανήλθαμε στην προηγούμενη κατάσταση. Καθώς ο δεύτερος υπολογισμός γίνεται από χαμηλότερη βάση, πρακτικά έχουμε χάσει 16% από το σημείο εκκίνησης.

Η ύπουλη ποσοστικοποίηση των δεδομένων όμως είναι μία μόνο από τις πτυχές του προβλήματος. Στατιστικολόγοι προειδοποιούν συχνά για τις οπτικές απάτες τις οποίες μπορεί να δημιουργήσει κάποιος αλλάζοντας απλώς την κλίμακα και την προοπτική ενός γραφήματος – ιδιαίτερα στην εποχή των φανταχτερών τρισδιάστατων γραφικών που μας παρουσιάζουν στην τηλεόραση. Οπως βλέπουμε π.χ στην εικόνα 2, ένα κομμάτι μιας τρισδιάστατης πίτας δείχνει πάντα μεγαλύτερο αν τοποθετηθεί μπροστά αντί για πίσω. Στην Τζόρτζια, στην οποία αναφερθήκαμε, η τοπική υπηρεσία υγείας παρουσίασε ένα γράφημα στο οποίο αντέστρεψε τις ημερομηνίες στον οριζόντιο άξονα ώστε να δίνει την εντύπωση ότι τα κρούσματα μειώνονταν πριν από την άρση της καραντίνας, ενώ στην πραγματικότητα αυξάνονταν. Παρεμπιπτόντως το ίδιο είχε κάνει το 2018 και η τηλεόραση του ΣΚΑΪ, για να δημιουργήσει την αίσθηση ότι έχουμε μείωση της ανάπτυξης. Πιο πρόσφατα το ελληνικό υπουργείο Υγείας προωθούσε απόσπασμα από δελτίο ειδήσεων που έφερνε την Ελλάδα πρώτη (παγκοσμίως;) στην αναλογία τεστ ανά επιβεβαιωμένα κρούσματα. Πέραν της ύποπτης επιλογής της συγκεκριμένης αναλογίας, την οποία δεν χρησιμοποιεί σχεδόν κανείς, από το σχετικό γράφημα έλειπαν όλες οι χώρες που τα πηγαίνουν καλύτερα από την Ελλάδα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, λοιπόν, δεν έχουμε παραποίηση των δεδομένων (fake news) αλλά παραπειστική παρουσίασή τους, την οποία είναι συχνά πιο δύσκολο να εντοπίσεις και να καταγγείλεις. Ξεσκονίστε λοιπόν τις γνώσεις σας στη στατιστική και ενεργοποιήστε την κοινή λογική γιατί τους επόμενους μήνες μάς περιμένει μια πανδημία «έγκυρης» παραπληροφόρησης.

 info-war.gr