Σάββατο 2 Μαΐου 2020

40 μέρες καραντίνα από το Α ως το Ω

Η Κυβέρνηση έκανε δύο καλές κινήσεις και σε όλα τα άλλα ....."business"
του Στέλιου Κούλογλου
Η καραντίνα βγαίνει από σαράντα-κουαράντα, την ελληνική και λατινική λέξη, επειδή για σαράντα μέρες κρατούσαν απομονωμένους τους ναυτικούς, ύποπτους για την μετάδοση με την επιστροφή τους μιας επιδημίας. Στις 40 μέρες της δικής μας πανδημίας, η κυβέρνηση έκανε δυο καλές κινήσεις: όπως και οι υπόλοιπες χώρες όταν ξεκίνησαν οι θάνατοι στην Ιταλία, πήρε αυστηρά περιοριστικά μέτρα. Και συμβουλεύτηκε τους επιστήμονες. Σε όλα τα υπόλοιπα μέτωπα το μυαλό της ήταν στις business (για να ειπωθεί κομψά), στην προώθηση ιδιωτικών συμφερόντων και την επικοινωνία. Ακολουθεί ένα ημερολόγιο καραντίνας, από το Α ως το Ω.
Αεριτζήδες. Στις 5 Απριλίου το Tvxs έγραφε κατά λέξη: «ένα κύκλωμα «αεριτζήδων» που δημιουργήθηκε στα σκληρά μνημονιακά χρόνια της περιόδου Σαμαρά - Βενιζέλου,  επανακάμπτει στο προσκήνιο με πρόσχημα την ενίσχυση των επιστημόνων λόγω κοροναϊού και μάλιστα με τον ίδιο ακριβώς υπουργό στην κρίσιμη θέση». Σχεδόν 20 μέρες μετά, κάτω από την πίεση συνεχών αποκαλύψεων στις οποίες το Tvxs πρωταγωνίστησε, η κυβέρνηση αναγκαζόταν να παρατήσει το πρόγραμμα και να υποστεί την πρώτη σοβαρή πολιτική της ήττα. (δες και γράμμα Σ)
Αναρχία. Μετά από πολλούς δισταγμούς, η κυβέρνηση αποφάσισε το κλείσιμο των ναών για τους πιστούς, αλλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τους συμβούλευε να στείλουν sms ότι πάνε στο σούπερ μάρκετ και να πάνε παράνομα στις εκκλησίες. «Ως αναρχικός, αποτίω με σεβασμό τον Στέλιο Πέτσα. Τον πρώτο εν ενεργεία υπουργό που συμβούλεψε δημόσια τους πολίτες για το πώς θα εξαπατήσουν το κράτος», έγραψε στο tweeter ο @DelgadoSero.
Βουλγαρία. Η πανδημία χτύπησε στην καρδιά τις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, ενώ άγγιξε αλλά δεν έπληξε την Ανατολική και τα Βαλκάνια. Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι στην ουσία έχουμε την παλιά ψυχροπολεμική διαίρεση της Ευρώπης, να αναπαράγεται με την πανδημία. Η Βουλγαρία είναι η χώρα με τα λιγότερα θύματα στα Βαλκάνια. Αν στην κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, τα κανάλια θα έπαιζαν ότι εδώ πεθαίνει ο κόσμος ενώ η γειτονική Βουλγαρία πάει πολύ καλύτερα. 
Γλείψιμο. «Οι Εβραίοι χρειάστηκε να περάσουν την Ερυθρά θάλασσα για να ξεφύγουν από τους Αιγύπτιους. Ο Κυριάκος καλείται ως νέος Μωυσής να βρει λύσεις εκεί που οι άλλοι βρίσκουν αδιέξοδα και να οδηγήσει έτσι έναν τυραννισμένο λαό στην γη της επαγγελίας», έγραψε το φιλοκυβερνητικό Liberal. Δες και το λήμμα Υπηρεσίες. 
Διαιτολόγος, διατροφολόγος. «Τι θα τα κάνει τα λεφτά ο Έλληνας; Ταξίδια δεν μπορεί να κάνει. Σε εστιατόρια δεν μπορεί να πάει. Σε κατάστημα να ψωνίσει δεν μπορεί να πάει. Πόσο θα φάει πια; 300 κιλά θα γίνει ο καθένας;», απάντησε ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Γεωργιάδης στις κριτικές ότι τα κυβερνητικά επιδόματα δεν ήταν αρκετά.
ΕΟΔΥ. Όπως αποκαλύφθηκε στο tvxs, τις απαντήσεις στο τηλέφωνο ανάγκης του ΕΟΔΥ για τον κοροναιό χειρίζεται call center, με ανεκπαίδευτους υπαλλήλους που απαντούν στα τηλεφωνήματα με βάση έναν αλγόριθμο. Έτσι πιθανότατα εξηγούνται τα μοιραία λάθη, όπως αυτό που έγινε στην περίπτωση του τουριστικού γκρουπ που επέτρεψε στην Ηλεία από τους Άγιους Τόπους καθώς και η περίπτωση της άτυχης 41χρονης από την Καστοριά, της οποίας το νεαρό της ηλικίας οδήγησε τον αλγόριθμο να την συμβουλεύσει να μείνει σπίτι της.
Ζαβολιές. Στις 24 Μαρτίου, το Tvxs.gr αποκάλυψε την εξωφρενική συμφωνία της κυβέρνησης με ιδιώτες για διεξαγωγή τεστ κοροναϊού έναντι 30 εκατ. ευρώ, όταν πολλά εργαστήρια σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα ήταν πρόθυμα να αναλάβουν να πραγματοποιήσουν τους ελέγχους  τουλάχιστον στο 1/5 του κόστους. Σύμφωνα  εξάλλου με  Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ο ΕΟΠΥΥ θα δίνει διπλάσια αποζημίωση στους κλινικάρχες που θα διαθέσουν κρεβάτια ΜΕΘ από τις κλινικές τους.
Ήρωες, αλλά αβοήθητοι και απλήρωτοι. Ενώ σε όλη τη διάρκεια της κρίσης οι καταγγελίες τους για τις ελλείψεις ήταν καθημερινό φαινόμενο, οι νοσοκομειακοί γιατροί του ΕΣΥ δεν έχουν πληρωθεί εφημερίες εδώ και επτά μήνες. Ακόμη και όταν τις πληρωθούν δεν θα τις πάρουν στο ακέραιο, καθώς ο νόμος προβλέπει περικοπές όταν ξεπεραστεί το πλαφόν. 
Η φτήνια, που τρώει τον παρά. Διαδικτυακά μαθήματα αρχαίων ελληνικών άρχισε να διαφημίζει μέσω twitter ο υπουργός Ανάπτυξης, περήφανος που τα εν λόγω μαθήματα προσφέρονται σε «κόστος μόνο 5 ευρώ». Στην επιχείρηση Ελλήνων Αγωγή, η οποία προσφέρει τα εν λόγω μαθήματα, ο ίδιος ο Κ. Γεωργιάδης κατέχει μαζί με τον αδερφό του το πλειοψηφικό εταιρικό μερίδιο.
Θείος, πονηρός. Την «φοβερή έκπληξη» του εξέφρασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο κ. Μητσοτάκης, όταν η συναυλία που  διοργάνωνε ο ανιψιός του και δήμαρχος της Αθήνας, πέρασε από το Μέγαρο Μαξίμου. Όπου σύμφωνα  σχετικά «ρεπορτάζ» των καναλιών που επίσης βρέθηκαν τυχαία εκεί, η κ. Πρωτοψάλτη έκανε «καντάδα» στον πρωθυπουργό. Όπως εξήγησε την επομένη η τραγουδίστρια, ήταν ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης που τηλεφώνησε στον κ. Μπακογιάννη, την ώρα που η κινητή συναυλία βρισκόταν στο Κολωνάκι, και του ζήτησε να περάσει και από το Μαξίμου.
Ιστοσελίδα. 72.168 ευρώ κόστισε η κατασκευή της ιστοσελίδας (!) του υπουργείου Παιδείας «Μαθαίνουμε στο σπίτι», όπως και η δημιουργία εικαστικού υλικού για αναρτήσεις στα social media, σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση της υπουργού Νίκης Κεραμέως, η οποία ανέθεσε το έργο σε ιδιωτική εταιρία. 
Kωλοτούμπα. Ενώ ο κ. Τσιόδρας μας είχε διαβεβαιώσει ότι οι μάσκες δεν ήταν απαραίτητες, μπορεί μάλιστα να μας έκαναν και κακό, άλλαξε αιφνιδιαστικά θέση, υποστηρίζοντας ότι στις νέες συνθήκες χαλάρωσης της καραντίνας οι μάσκες είναι απαραίτητες. Το επιχείρημα είναι τώρα ότι βρισκόμαστε σε νέα φάση, αλλά γιατί να επιβάλλονται πρόστιμα από 150 έως 5.000 ευρώ σε όποιον δεν θα τις φοράει;  Όταν ανακοινώθηκαν τα πρόστιμα, το επίσημο site του ΕΟΔΥ, στις πληροφορίες για την επιδημία, ανέφερε πως «η χρήση μάσκας δε συστήνεται στον υγιή πληθυσμό».
ΛΟΚ ντάουν. Αντίθετα με την κυβερνητική προπαγάνδα, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα - όπως και όλες οι άλλες χώρες που κράτησαν χαμηλό τον αριθμό των απωλειών - πήραν μέτρα την ίδια περίοδο ή και αργότερα από τις χώρες με τις πολύ υψηλές απώλειες. Για παράδειγμα το Βέλγιο που είναι στην κορυφή της λίστας των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, έκανε λοκ ντάουν στις 17 Μαρτίου. Στην Ελλάδα το λοκ ντάουν επιβλήθηκε στις 23 Μαρτίου. Το πρώτο θύμα στο Βέλγιο καταγράφεται στις 11 Μαρτίου, ενώ στην Ελλάδα στις 12 Μαρτίου. Επίσης Γαλλία και Ιταλία πήραν μέτρα πολύ νωρίτερα, αλλά δεν απέφυγαν τις εκατόμβες. Για ολόκληρη την Ευρώπη λειτούργησε ως συναγερμός το νούμερο των 133 θανάτων σε ένα εικοσιτετράωρο που κατέγραψε η Ιταλία στις 8 Μαρτίου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, σχεδόν το σύνολο των κυβερνήσεων στην Ευρώπη ξεκινά να παίρνει περιοριστικά μέτρα. Η εξέλιξη της πανδημίας εξαρτήθηκε από την γεωγραφική θέση και την οικονομική δομή κάθε χώρας, καθώς και από άλλους παράγοντες. Εδώ όλα τα στοιχεία.
Μαξιλάρι ή και Μυστήριο. Τελικώς «κύκλοι» του υπουργείου Οικονομικών άφησαν να διαρρεύσει ότι από το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ, που είχε αφήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αντλήθηκαν οι πόροι για τη στήριξη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων από τη πανδημία του κοροναϊού. Λίγες μέρες πριν ο υπουργός κ. Σταικούρας δήλωνε ότι «με τα μέτρα που έχουμε λάβει, θα μπορούμε να αντεπεξέλθουμε για περίπου 2 έως 3 μήνες, χωρίς ωστόσο να πειραχτεί το μαξιλάρι ασφαλείας» και άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή το «μαξιλάρι, αλλά μετά την πανδημία του κοροναϊού.
Μπόις γκόλντεν, μισθοί. Το υπουργείο Μεταφορών διπλασίασε τον μισθό στα «γαλάζια» στελέχη των διοικήσεων ΣΤΑΣΥ, ΟΣΥ και ΟΑΣΑ .Ο μισθός τους φτάνει τα 7.500 ευρώ, ενώ με 400 αντί 50 ευρώ θα αμείβεται κάθε συμμετοχή σε συνεδρίαση Δ.Σ.
Νομοσχέδιο, εν μέσω καραντίνας: η υπουργός Παιδείας θεώρησε σκόπιμο να κατεβάσει ένα νομοσχέδιο που επιφέρει σαρωτικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης και εκφράζει την οικονομική και ιδεολογική ατζέντα της κυβέρνησης: παραπέρα ιδιωτικοποίηση της δημόσιας Παιδείας και επιστροφή στους περασμένους αιώνες, από ιδεολογική και παιδαγωγική άποψη. Να φανταστεί κανείς ότι προβλέπεται να μην εξετάζεται η Κοινωνιολογία από τους υποψηφίους για «Ανθρωπιστικές, Νομικές και Κοινωνικές Επιστήμες»!
Ξένα κόλλυβα. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε δωρεά της ΔΕΗ στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, ύψους πέντε εκατομμυρίων ευρώ. Όπως όμως εξήγησε ο αρμόδιος υπουργός κ. Χατζηδάκης, τα ποσά προέρχονταν από επιβάρυνση των καταναλωτών: «Με πολύ λίγα χρήματα από τον καθένα μας, από κάθε πελάτη της δηλαδή, στηρίζει αυτή τη μεγάλη μάχη. Μπράβο ξανά».
Oικολόγοι. Ιδιωτικοποίηση του κερδοφόρου ΑΔΜΗΕ, πάρτι ιδιωτικών συμφερόντων  στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και στη διαχείριση απορριμμάτων σε πολλές περιοχές της χώρας, επενδυτές τύπου «Ελληνικός Χρυσός» που δεν θα χρειάζονται άδειες, τέλος στο Δίκτυο Natura και στους δασικούς χάρτες: αυτές είναι μόνο μερικές από τις καταστροφικές συνέπειες του νομοσχεδίου που κατέθεσε το υπουργείου Περιβάλλοντος, εν μέσω πανδημίας. 
Παλαιοημερολογίτες. Στις 7 Απριλίου ανατέθηκε απευθείας σε τεχνική εταιρεία, να κατασκευάσει δομή φιλοξενίας προσφύγων στη Μαλακάσα έναντι 4,5 εκ. €. Την απόφαση έλαβε και υπέγραψε υπάλληλος, που είχε μετάσχει στην κατασκευή και των γραφείων της ΝΔ παλιότερα, και ο οποίος προσελήφθη δύο ημέρες μετά (!) την υπογραφή - από τον ίδιο - της παραπάνω ανάθεσης.
Ρεκόρ, αρνητικό. Η Ελλάδα παραμένει ουραγός σε ευρωπαϊκό επίπεδο στα κυβερνητικά μέτρα στήριξης των πληγέντων επιχειρήσεων και εργαζομένων. Μια σύγκριση για όσους ανεστάλη η εργασία τους λόγω της πανδημίας: Γαλλία: το κράτος πληρώνει το 100% του μισθού. Σουηδία: το το 95% του μισθού. Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία, Ισπανία: το κράτος πληρώνει το 80% του μισθού. Δανία, Πορτογαλία: το 75% του μισθού.
«Σκοιλ ελικικού Προσθέσεις και Ελέγχου Λοιμώχθηκαν»Aστείες γνώσεις, απίστευτη προχειρότητα, «μαργαριτάρια» και πικρό χιούμορ, για τους επιστήμονες με πτυχία και μεταπτυχιακά, που θα έπρεπε να επιμορφωθούν στην... εκκίνηση του υπολογιστή, στη «μεταμόρφωση» αρχείων ή στην αναζήτηση του «χαμένου ντοσιέ», σε μια εμφανώς προσχηματική διαδικασία για τη διοχέτευση σε ημέτερους «κολλητούς» δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Τάμα. Στις 19 Φεβρουαρίου έγινε στο Μιλάνο το μοιραίο ποδοσφαιρικό ματς που θεωρείται ότι εξάπλωσε τον κορωναϊό στην Βόρειο Ιταλία. Μια από τις δύο ομάδες ήταν η Αταλάντα, της πόλης Μπέργκαμο, που αποτέλεσε λίγο μετά το επίκεντρο της τραγωδίας. Στις 3 Μαρτίου έγινε στο κλειστό, κατάμεστο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ο αγώνας μπάσκετ ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Ευτυχώς, τα κρούσματα δεν είχαν ακόμη φτάσει στην Ελλάδα..
Υπηρεσίες επικοινωνίας και ενημέρωσης των πολιτών, ονομάστηκε το πακέτο των 11+9 εκατ ευρώ προς τα ΜΜΕ για την διαφήμιση των μέτρων κατά του COVID- 19. Ας σημειωθεί ότι τα ΜΜΕ υποχρεούνται να προβάλουν δωρεάν τα μηνύματα των κρατικών φορέων, όπως ο ΕΟΔΥ, για την αντιμετώπιση του κοροναϊού. Μετά την ανακοίνωση των πακέτων, παρατηρήθηκαν ακραία προπαγανδιστικά φαινόμενα, καθώς πολλοί άρχισαν να βλέπουν τον κ. Μητσοτάκη ως Ναπολέωντα ή Μωυσή(δες γράμμα Γ), ενώ αναποδογυρίστηκε η απαισιοδοξία των πολιτών σε μετρήσεις της κοινής γνώμης, η οποία παρουσιαζόταν ως ακατάσχετη αισιοδοξία. 
Φυλακές. Ερωτηματικά και αντιδράσεις έχουν προκαλέσει οι απευθείας αναθέσεις ύψους 739.388 ευρώ της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής σε ιδιωτικές εταιρίες για την απολύμανση των φυλακών και την προμήθεια ειδών προσωπικής υγιεινής. H μία από τις δύο εμπλεκόμενες εταιρίες φέρεται να ιδρύεται λίγες μέρες πριν την ανάθεση ενώ η άλλη που έχει άσχετες δραστηριότητες, προσθέτει επιπλέον ΚΑΔ, τις παραμονές της ανάθεσης και καταχωρείται στο ΓΕΜΗ μια μέρα μετά τη σύμβαση
Χαλκίδα, χουβαρντάδες. Ελλείψει μασκών στην αρχή της κρίσης, στο νοσοκομείο Χαλκίδας, ζητήθηκε από το προσωπικό του νοσοκομείου, να κατασκευάσει μόνο του χάρτινες ή υφασμάτινες μάσκες. Την ίδια στιγμή, διοικητής Υγειονομικής Περιφέρειας της χώρας έκανε απευθείας ανάθεση για μάσκες υψηλής προστασίας με τιμή 20 € την μία (η υψηλότερη τιμή που έχει καταγραφεί πανελλαδικά και συνολικά ποσό ανάθεσης 1,5 εκατομμύριο € για 75.000 μάσκες) σε εταιρεία «συγγενικού» του προσώπου! 
Ψήφος. Την περίπτωση πρόωρων εκλογών ανακίνησαν δηλώσεις κυβερνητικών βουλευτών, δημοσιεύματα και εικασίες των ΜΜΕ, που αναζωπυρώθηκαν από έμμεση σπόντα σε διάγγελμα του πρωθυπουργού, ο οποίος απέκλεισε τελικώς το ενδεχόμενο. Με δεδομένο ότι το δεύτερο πανδημικό κύμα θεωρείται μάλλον  αναπόφευκτο, μοιάζουν δύσκολα πραγματοποιήσιμα τα σχέδια κυβερνητικών στελεχών να εκμεταλλευτούν την δημοσκοπική τους υπεροχή. Πως, εν μέσω πανδημίας, θα προσέλθουν δυο φορές(λόγω απλής αναλογικής) στις κάλπες  οι συνταξιούχοι που υποστηρίζουν την ΝΔ, είναι ένα από τα βασικά ερωτήματα όσων εναντιώνονται στα σχέδια.
Ωρολογιακές, βόμβες εξακολουθούν να παραμένουν οι καταυλισμοί προσφύγων, καθώς ελάχιστα έχει προχωρήσει η αποσυμφόρηση τους. Σε χώρες που φαινόταν ότι είχαν τιθασεύσει την επιδημία, όπως η Σιγκαπούρη, ο συγχρωτισμός πολλών μεταναστών σε κλειστούς χώρους οδήγησε στην επανεμφάνιση του προβλήματος. 
ΥΓ 1. Είναι πολύ δυσκολο να τους προλάβεις. Σήμερα το Tvxs αποκαλύπτει δύο ακόμη σκάνδαλα.
ΥΓ 2. Και νέες αυξήσεις σε golden boys. 
tvxs

Το αόρατο χέρι της λεηλασίας

Πουθενά δεν δίνουν μάσκες δωρεάν, υποστήριξε ο υπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας Α. Γεωργιάδης. Μια πρόχειρη δημοσιογραφική έρευνα τον διαψεύδει. 
του Νίκου Ξυδάκη
Ελληνες κάτοικοι Λουξεμβούργου λένε ότι η κυβέρνηση χορήγησε δωρεάν πέντε μάσκες σε κάθε πολίτη. Στο Βέλγιο χορηγούν μάσκες δωρεάν. Στην Ισπανία χορηγούνται μάσκες δωρεάν για τους μαζικούς εργασιακούς χώρους. Ο Γάλλος πρωθυπουργός είπε ότι τις μικρές επιχειρήσεις θα τις βοηθήσει με μάσκες το κράτος. Στο κρατίδιο της Βαυαρίας χορηγούνται μάσκες. Και στην Αυστρία.
Ας μην πιστέψουμε τη δημοσιογραφική έρευνα. Αν ο υπουργός θέλει να ενημερωθεί εγκυρότερα, ας ρωτήσει τις κατά τόπους πρεσβείες της Ελλάδος. Σε 24 ώρες θα γνωρίζει. Αλλά δεν θέλει. Διότι η πολιτική του, και πολιτική εντέλει και του πρωθυπουργού, είναι η εκλεκτική αποσιώπηση και η προπαγάνδα ψευδών και μαγικών εικόνων.  Αλλά όχι, ο υπουργός αυτός  διαφήμιζε προϊόντα της εταιρείας του εν μέσω πανδημίας, εναντιώθηκε σε κάθε έλεγχο κερδοσκοπίας στο υγειονομικό υλικό και υπερασπιζόταν το σκάνδαλο των Voucher έως την κατάρρευσή του. Η μισανθρωπική συμπεριφορά του εν λόγω ζηλωτή και συχνότατα ψευδόμενου είναι απολύτως χαρακτηριστική της παρούσας κυβέρνησης: κερδοσκοπία πάνω στον πόνο και περιφρόνηση των ανθρώπινων αναγκών.
Πίσω από κάθε εσκεμμένη αποσιώπηση ή παράλειψη, υποψιαζόμαστε ντιλ και δουλίτσες. Με απευθείας αναθέσεις ή στημένους διαγωνισμούς. Απευθείας αγορές μασκών σε αστρονομικές τιμές, στη Δυτ. Ελλάδα, αναθέσεις απολυμάνσεων φυλακών σε ανύπαρκτες εταιρείες, κονδύλια επικοινωνίας εκατομμυρίων αδιαφανώς μοιραζόμενα, διευκολύνσεις και χαριεντισμοί σε καταδικασμένους για απάτες να στήσουν φάμπρικα μασκών με εξασφαλισμένες πωλήσεις.
Το αρχετυπικό pattern είναι οι πλατφόρμες για τα voucher: Ξεκινάς από δικούς σου ανθρώπους, που ξέρουν τη «δουλειά», κι αν δεν την ξέρουν μπορούν να τη μάθουν σε λίγες ώρες και να στήσουν και τις ανάλογες εταιρείες-φαντάσματα με προϊόντα-μαϊμούδες. Πάνω σε αυτές τις προδιαγραφές, και πάνω σε υπαρκτή ή επινοημένη ανάγκη, νομοθετείς ένα φωτογραφικό πλαίσιο.
Τέλος: είναι η σίγουρη συνταγή μετατροπής του δημόσιου χρήματος σε πολιτικό. Αν συλληφθείς επ’ αυτοφώρω, υπάρχει πάντα η δυνατότητα ελιγμού, ακύρωσης της «αστοχίας», και η χρησιμοποίηση πληρωμένων παπαγάλων για να αλλάξουν την ατζέντα.
Οι ζηλωτές των ντιλ επείγονται να κλείσουν τις υπεσχημένες μεγάλες δουλειές, ιδιωτικοποίησεις, έργα, ενεργειακά, αλλά δεν περιφρονούν και όποια μικροκομπίνα προκύπτει μες στον οδυρμό της πανδημίας. Είναι εθισμένοι και άπληστοι. Και βλέπουν ότι η τεράστια κρίση φτιάχνει βραχυπρόθεσμα ευκαιρίες λεηλασίας. Διαισθάνονται ταυτοχρόνως ότι η κρίση είναι τόσο τεράστια που δεν θα αντέχουν να τη διαχειριστούν με παπαγάλους και στημένους διαιτητές. Κι αυτό τους κάνει ακόμη πιο άπληστους και κυνικούς, ξεδιάντροπους.
Ολο και περισσότερος κόσμος αντιλαμβάνεται τα μιντιακά κακαρίσματα ελληνοπωλών και γιαλατζί αρίστων ως αυτό που πράγματι είναι: εξαπάτηση και στεγνή λεηλασία.

Το κύρος των επιστημόνων κινδυνεύει από τους ίδιους


Το κύρος των επιστημόνων κινδυνεύει από τους ίδιους

του Γιώργου Πετρόπουλου
Ο καθόλα συμπαθής καθηγητής κ. Τσιόδρας έδειξε χθες πολύ ενοχλημένος από την κριτική που του γίνεται για τα κατά καιρούς αλληλοαναιρούμενα που έχει πει αναφορικά με την πανδημία και τις επιπτώσεις της στην υγεία των πολιτών. «Προσπαθούν κάποιοι κύκλοι να τονίσουν υπέρμετρα τις επιστημονικές αβεβαιότητες. Δεν τις ξέρουμε δηλαδή εμείς; Και να βγάλουν αντιφάσεις προς τα έξω, προς τον κόσμο. Να κλονίσουν.. την εμπιστοσύνη του κόσμου με ψευδοεπιστημονικά επιχειρήματα. Εμείς δεν έχουμε αγωνία;» ανέφερε ο Σ. Τσιόδρας .

Επειδή, ένας από αυτούς που τον έχουν επικρίνει δημόσια είναι και ο υποφαινόμενος- όχι ως ειδικός αλλά ως απλός πολίτης που βλέπει αυτές τις αντιφάσεις και επισημαίνει τις πιο κραυγαλέες- θα έλεγα στον κ. Καθηγητή λιγότερο να εκνευρίζεται και περισσότερο να κατανοεί την αγωνία των απλών ανθρώπων καθώς οι δικές του- και άλλων- λανθασμένες ή σωστές προσεγγίσεις οδηγούν την κυβέρνηση σε οδυνηρές, για την κοινωνία, αποφάσεις.

Ας θυμηθούμε κάποιες από τις κατά καιρούς δηλώσεις του. Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους έλεγε πως ο κορονοϊός εμφανίζει χαμηλή μεταδοτικότητα και μειωμένη θνησιμότητα σε σχέση με τον SARS και MERS. Κι ότι «από τη μέχρι τώρα εικόνα, προκύπτει πως πρόκειται για έναν κορονοϊό, ο οποίος μεταδίδεται δύσκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο». Πρόσθετε επίσης ότι «Η πιθανότητα εμφάνισης κρούσματος στην Ελλάδα είναι περιορισμένη».

Η ζωή έδειξε πως είχε σε όλα άδικο. Όχι μόνο αυτός αλλά και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας τον οποίο επικαλούνταν παρόλο που η κινεζική εμπειρία και τα μέτρα που έπαιρνε τότε η Κίνα απέδειξαν πως το δίκιο ήταν με την πλευρά των Κινέζων. Να θυμίζουμε επίσης πως κάποιοι άλλοι, όχι ο κ. καθηγητής, απέδιδαν τα μέτρα που έπαιρνε τότε η Κίνα- τα οποία μετά πήρε ολόκληρος ο πλανήτης- στο ανελεύθερον του καθεστώτος!!!. Θα είχε μια αξία, επομένως τόσο ο κ. Καθηγητής όσο και άλλοι να έκαναν μία αυτοκριτική στη βάση του τι ήταν και τι αποδείχτηκε πως είναι επιστημονικό, τι ήταν και τι αποδείχτηκε ψευδεπιστημονικό.

Στις αρχές Μαρτίου ο κ. Τσιόδρας μας έλεγε ότι ««τα παιδιά δεν νοσούν τόσο σοβαρά, αλλά κανείς δεν ξέρει αν και πόσο διασπείρουν τον κορονοϊό. Στην παρούσα φάση, γίνονται μελέτες για το αν και πόσο διασπείρουν. Υπάρχει ισχυρή υποψία ότι μπορεί να τον διασπείρουν, όπως γίνεται και με τη γρίπη, αλλά νοσούν ελαφρά».

Πριν από λίγες ημέρες μας είπε τα ακριβώς αντίθετα. «Τα παιδιά μολύνονται κυρίως μέσω του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Τα παιδιά κολλούν τη νόσο 3 φορές λιγότερο από τους 20 ετών και άνω και 4 φορές λιγότερο από ό,τι οι ενήλικες άνω των 60 ετών. Μετάδοση από παιδί σε ενήλικα φαίνεται να είναι ασυνήθιστη». Θα είχε αξία από τις προαναφερόμενες εκτιμήσεις ο κ. Καθηγητής και άλλοι να μας πουν ποια είναι η επιστημονική και ποια η ψευδεπιστημονική. Γιατί κάποια- ή και οι δύο- είναι ψευδεπιστημονική.

Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του, οι απλοί γιατροί που δεν είναι καθηγητές αλλά και οι επιστήμονες άλλων κλάδων, πέραν της ιατρικής, γνωρίζουν πολύ καλά πως στην επιστήμη ουδέποτε βαφτίστηκε επιστημονικό κάτι που δεν βασίζεται σε ασφαλή αντικειμενικά συμπεράσματα. Ό,τι εντάσσεται στο πλαίσιο της επιστημονικής αβεβαιότητας δεν είναι επιστημονικό αλλά αντικείμενο έρευνας- από την επιστήμη- που δεν έχει ολοκληρωθεί ή δεν βρίσκεται στο επίπεδο εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων. Στη βάση όλων αυτών, το πρόβλημα, επομένως, δεν βρίσκεται σε αυτούς που επισημαίνουν τις επιστημονικές αβεβαιότητες αλλά στους επιστήμονες που εμφανίζουν τις αβεβαιότητες ως βεβαιότητες.

Για παραδειγμα, στη βάση της «ισχυρής υποψίας» του κ. καθηγητή ότι τα παιδιά «μπορεί να τον διασπείρουν [σ.σ. το ιό] όπως γίνεται και με τη γρίπη» κλείσαμε τα σχολεία. Και στη βάση της νέας του εκτίμησης ότι ισχύει το αντίθετο κι ότι «Μετάδοση από παιδί σε ενήλικα φαίνεται να είναι ασυνήθιστη» ανοίγουμε τα σχολεία. Παρόλο που υπάρχουν και διαφορετικές εκτιμήσεις όπως αυτή του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Charité του Βερολίνου ότι εξίσου μολυσματικοί και μεταδοτικοί με τους ενήλικες είναι τα παιδιά και οι έφηβοι που έχουν μολυνθεί από τον κορονοϊό(https://www.ethnos.gr/ygeia/103002_nea-meleti-gia-ton-koronoio-ta-paidia-einai-toso-molysmatika-oso-kai-oi-enilikes).

Εν κατακλείδι οι απλοί πολίτες δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ακούμε τους επιστήμονες και να πράττουμε αναλόγως. Αλλά και οι επιστήμονες θα πρέπει να προσέχουν σε αυτά που λένε. Το κύρος τους μπορεί να απειληθεί μόνο από τους ίδιους κι όχι από την κριτική των πολιτών. Και θα απειληθεί σίγουρα από τις αντιφάσεις του λόγου τους- ιδιαίτερα δε όταν είναι κραυγαλέες. Αυτό ο κ. Τσιόδρας το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα.-
efsyn

Τουριστική Μονοκαλλιέργεια και Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη


του Παναγιώτη Α. Τζανετή
"Να μην γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης» προειδοποιούσε ο Ανδρέας κατά το μακρινό 1980 -παραμονές της εισόδου της χώρας στην ΕΟΚ και στην κοινή της αγορά.
Στη συνέχεια, το ΠΑΣΟΚ μετατράπηκε σε κυρίαρχο πολιτικό εκφραστή της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας. Σχεδόν μετά από μισό αιώνα και από μια χρεοκοπία, η διάσημη ρήση δεν αποτελεί πια προειδοποίηση αλλά μάλλον περιγραφή της οικονομικής πραγματικότητας. Σύμφωνα µε το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ταξιδιών και Τουρισμού (WTTC), το ένα τέταρτο της απασχόλησης στην Ελλάδα βασίζεται στον Τουρισμό. Με άλλα λόγια, γίναμε τελικώς τα γκαρσόνια της Ευρώπης!

Ο Ανδρέας αρκέστηκε στην σωστή διάγνωση χωρίς όμως να επιτύχει σπουδαία πράματα στην θεραπεία. Σε κάθε περίπτωση, τώρα τα «γκαρσόνια» θα πληγούν ασύμμετρα από την συνεχιζόμενη πανδημία, η οποία βάζει φρένο σε κάθε σκέψη μαζικού τουρισμού. Ο Γερμανός ΥΠΕΞ Μάας ξεκαθάρισε από νωρίς ότι φέτος το καλοκαίρι διακοπές στο εξωτερικό δυστυχώς “δεν προβλέπονται”. Αν όμως δεν προβλέπονται διακοπές, τότε ευλόγως προβλέπεται ύφεση  20%, δηλαδή η υψηλότερη από κάθε άλλη χώρα της ΕΕ.
Κι ενώ στην Ελλάδα πολλοί ασχολούνται με γερμανικά ρεπορτάζ που αμφισβήτησαν την ακρίβεια των ελληνικών στοιχείων περί πανδημίας, τα αληθώς δυσάρεστα είναι άλλα. Σε χθεσινοβραδινή σύσκεψη της Καγκελαρίου με τους Πρωθυπουργούς των κρατιδίων ακολούθησε συνέντευξη τύπου. Ομόφωνα και ρητά απέρριψαν την ιδέα ανοίγματος των συνόρων για τουριστικούς σκοπούς ενώ στη συνέχεια σε χαλαρό κλίμα άρχισαν να αστειεύονται μεταξύ τους με το πόσο ωραία μέρη διαθέτει καθένας τους στον τόπο καταγωγής του. Διακοπές; Μόνο στο ωραίο εσωτερικό της Γερμανίας!

Μπροστά στην διαφαινόμενη οικονομική καταστροφή και στην εκτίναξη των spreads, οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου στρέφουν το βλέμμα προς τις Βρυξέλλες. Ζητούν κοινά ευρωπαϊκά ομόλογα, που θα μειώσουν το κόστος δανεισμού και θα τις προστατεύσουν από τους σπεκουλαδόρους των διεθνών χρηματαγορών. Οι συνοφρυωμένοι Βόρειοι απορρίπτουν όμως κάθε διαμοιρασμό του κόστους και της σχετικής διακινδύνευσης, κουνώντας αυστηρά το δάχτυλο και παραπέμποντας τους ευρωπαίους «τζίτζικες» στην στοργική αγκαλιά της Τρόικας, ως διασφάλιση ότι δεν θα χάσουν τα λεφτά τους.

Αυτό το διαπραγματευτικό τανγκό ξυπνά σίγουρα δυσάρεστες αναμνήσεις σε όλους όσους παρακολούθησαν εκ του σύνεγγυς την ευρωπαϊκή Κρίση Χρέους από το 2009 και έπειτα. Άραγε θα  παρακολουθήσουμε απλώς ένα sequel της κρίσης εκείνης; Θα αναμετρηθούν πάλι τα ίδια, χιλιοειπωμένα, επιχειρήματα περί αλληλεγγύης αφενός και δημοσιονομικής υπευθυνότητας και αυτονομίας αφετέρου; 

Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, θα πρέπει να εξετάσουμε, αν η ευθύνη για την υπερβολική έκθεση της ελληνικής οικονομίας στις συνέπειες τις πανδημίας βαραίνει κατά κύριο λόγο το ελληνικό κράτος. Συμβαίνει δηλαδή κάτι ανάλογο με τον υπερδανεισμό και την κακοδιαχείριση που οδήγησε στην κρίση του 2009; Άλλωστε η βάση των επιχειρημάτων του ευρωπαϊκού Βορρά ήταν σταθερά η ίδια: δεν θα πληρώσουμε εμείς, τα δικά σας αμαρτήματα! Άραγε αμάρτησε και πάλι η Ελλάδα; Μήπως τζογάρισε απερίσκεπτα όλο το …εφάπαξ της σε μετοχές της τουριστικής βιομηχανίας; Της αξίζει να ζήσει τις συνέπειες του Κραχ έστω με βάση την προτεσταντική λογική;


Η ορθή απάντηση βρίσκεται στις ιδρυτικές Συνθήκες της Ένωσης. Αυτές στοχεύουν -ήδη από τις πρώιμες μορφές της- στην δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς, ενός χώρου δηλαδή όπου πρώτες ύλες, εργατικό δυναμικό, κεφάλαια και προϊόντα κινούνται ελεύθερα και χωρίς διακρίσεις. Η ελεύθερη αυτή κίνηση επιζητά να κατανείμει τους πόρους εντός της αγοράς στην βάση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του κάθε τόπου. Αυτή η κατανομή είναι, στην θεωρία, η βέλτιστη για όλους τους συμμετέχοντες, ακριβώς διότι επιτρέπει την εξειδίκευση της κάθε οικονομίας, που με την σειρά της οδηγεί σε σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας χάρη στις «οικονομίες κλίμακας».

Πως θα μπορούσε μια ορεινή χώρα στην άκρη της ηπείρου να συναγωνιστεί τις μεγάλες παραγωγικές βιομηχανίες του Βορρά εντός της ευρωπαϊκής αγοράς και άρα επί ίσοις όροις, όταν τα κόστη μεταφοράς των προϊόντων στις μεγάλες καταναλωτικές αγορές της Ευρώπης είναι συγκριτικά πολλαπλάσια; Αντίστοιχες σκέψεις κάνανε, επί κανονικών συνθηκών, και οι Γερμανοί ξενοδόχοι, όταν έπρεπε να ανταγωνιστούν τα καλοκαίρια την μοναδική ομορφιά και τη πολιτισμική κληρονομιά της χώρας μας … με κάποια φεστιβάλ λουκάνικων εντόπιας παραγωγής.

Άρα δεν ξαφνιάστηκε κανείς, που χωρίς κάποια διαφορετική μνεία, η τουριστική βιομηχανία της Ελλάδας γιγαντώθηκε, ενώ οι παραγωγικές της βιομηχανίες σχεδόν εξαφανίστηκαν. Αντιθέτως, η εξέλιξη της Ελλάδας σε μια οικονομία τουριστικής «μονοκαλλιέργειας» αποτέλεσε την πραγμάτωση του ιδανικού της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς, Υπήρξε άμεσο και ηθελημένο αποτέλεσμα της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό που έγινε. Αν όμως η σημερινή διάταξη της  οικονομίας συνιστά άμεσο αποτέλεσμα της συμμετοχής της στην Ενιαία Αγορά, η τυχόν επίκληση ένοχων ελληνικών επιλογών από τους εταίρους θα συνιστούσε μια ακραία και υποκριτική άρνηση της ιδρυτικής ιδέας της Ενωμένης Ευρώπης.

Καταλήγοντας, η επερχόμενη οικονομική κρίση θα έχει πολλές επιφανειακές ομοιότητες με την απελθούσα. Ωστόσο θα έχει και μια βασική διαφορά: η επιλογή της υπερβολικής έκθεσης μιας ευρωπαϊκής οικονομίας σε έναν και μόνον παραγωγικό τομέα, ήταν και παραμένει εξ ολοκλήρου ευρωπαϊκή. Άρα δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται κι από έναν δίκαιο επιμερισμό του ρίσκου της υπερεξειδίκευσης. Τυχόν άρνηση αυτού, θέτει τα ίδια τα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος σε αμφισβήτηση. Ένα παλιό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, όπως ο υπουργός Τουρισμού κ Χάρης Θεοχάρης, θα έλεγε πως εάν κάτι τέτοιο συμβεί, πρόκειται να καταστεί εξίσου επίκαιρη μια άλλη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου: «ΕΟΚ, ο λάκκος των λεόντων».
tvxs

Τι ανακαλύψαμε τη φετινή Πρωτομαγιά



Η πανδημία. Οι καιροί που έρχονται θα μας οδηγήσουν ξανά σε μια ταξική πάλη με τόση σκληρότητα που ίσως δεν την πειραματιστήκαμε ακόμη.
της Λουτσιάνα Καστελίνα
Κάποιος με κατηγόρησε ότι είμαι φίλη του κορωνοϊού. Δεν είναι αλήθεια και ελπίζω να το πιστεύεται γιατί σας δίνω το λόγο μου. Είναι όμως σαφές ότι η εμφάνισή του, από είναι από μόνη της δραματική, αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία. Πρώτα απ 'όλα για να ξανασκεφτούμε την εργασία. Την φετινή Πρωτομαγιά θα έχουμε για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια τις πλατείες και τους δρόμους άδειους.
Είναι μια τόσο οδυνηρή εικόνα που σπρώχνει όλους μας να ζήσουμε αυτή την ημέρα με διαφορετικό τρόπο από ότι συνήθως. Με εντυπωσίασε η συνέντευξη στο «Μανιφέστο» αυτού που είναι αναγκασμένος να σκέφτεται την εργασία κάθε στιγμή της ημέρας του, τον Μαουρίτσιο Λαντίνι.
Είναι η πρώτη φορά, μου φαίνεται, που ένας γραμματέας της CGIL ασχολείται με τόση επιμονή για την εργασία και που δεν φαίνεται μόνο ανήσυχος για να υπερασπίσει την εργασία και να αγωνιστεί για να καταγγείλει τις συνθήκες της, αλλά αναρωτιέται και τι ακριβώς είναι, για να υπογραμμίσει ότι «δεν μπορεί πλέον να θεωρηθεί ως απλός παράγοντας της παραγωγής», και που κατά τα άλλα «δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες της πλειοψηφίας των ανθρώπων».
Ολόκληρη η σκέψη του Λαντίνι χαρακτηρίζεται από την ανησυχία της ζημιάς που παράγει αυτό το μοντέλο ανάπτυξης στον άνθρωπο και την φύση. Από την άλλη πλευρά, ο φίλος μου ο ιός κάνει τον καθένα μας να ανακαλύπτει εκ νέου τη σημασία που έχει η εργασία του καθενός για τους άλλους.
Δεκαετίες εξαγριωμένου ατομικισμού κατέληξαν να μας πείσουν στην ιδέα ότι είμαστε ευτυχισμένοι με αυτεπάρκεια, αδιάφοροι απέναντι σε αυτό το σύμπλεγμα, την πολύ διαρθρωμένη κοινωνική σχέση που μας επιτρέπει να ζούμε όπως ζούμε. Σήμερα ανακαλύπτουμε, ενώ αρχίσουν να ξετυλίγονται οι ημερομηνίες για την επανεκκίνηση της μιας ή της άλλης κατηγορίας εργαζομένων, τον πόνο που αισθανόμαστε γιατί στερηθήκαμε τη μία ή την άλλη δραστηριότητα, που την είχαμε δεδομένη και νομίζαμε ότι θα ήταν πάντα στη διάθεσή μας. Με άλλα λόγια, ανακαλύπτουμε ότι χωρίς την εργασία των άλλων δεν μπορούμε να επιβιώσουμε. Ίσως, έτσι να ξαναανακαλύψουμε τη σημασία του εορτασμού της Πρωτομαγιάς.
Έτσι ανακαλύψαμε ότι ένα μεγάλο μέρος των πραγμάτων που αποτελούσαν τμήμα της κανονικής μας κατανάλωσης δεν ήταν τελικά τόσο σημαντικό, ενώ ανακαλύψαμε πόσο δραματικό είναι να μην είμαστε σε θέση να ικανοποιήσουμε κάποιες άλλες ανάγκες: χίλια προϊόντα βρίσκονται στα ράφια των σούπερ μάρκετ, αλλά είναι λίγα, πολύ λίγα, τα προϊόντα για τις υπηρεσίες φροντίδας για τα παιδιά, τους γέρους, τους ασθενείς.
Ανακαλύπτουμε έτσι, ότι, σε αντίθεση με την αρχαιότητα, η αγορά σήμερα δεν σηματοδοτεί πλέον αυτό που χρειαζόμαστε, γιατί οι πρωταρχικές ανάγκες, αν όχι για όλους τουλάχιστον για πολλούς στη Δύση, ικανοποιούνται, και ότι επομένως την προσφορά των εμπορευμάτων δεν την αποφασίζει η ζήτησή μας, αλλά είναι κατά τα τρία τέταρτα η ίδια η παραγωγή, που εξασκεί μια πραγματική δικτατορία στην κατανάλωσή μας.
Στην πράξη μας γεμίζουν με σκατολοϊδια και τα τοιαύτα. Η τηλεοπτική διαφήμιση μας προσφέρει με εμμονή πάρα πολλά πράγματα, ενώ λείπουν νοσοκομεία και σχολεία και το έδαφος υποχωρεί και καταρρέει με κάθε βροχή. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο Λαντίνι εφιστά την προσοχή μας στο γεγονός ότι πρέπει να αλλάξουν οι προτεραιότητες της κατανάλωσής μας, ότι πρέπει να σβήσουμε την φωτιά που καταστρέφει τη Γη και συνεπώς την υγεία μας.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο σήμερα από την ιδέα ότι μόλις απομακρυνθεί ο ιός μπορούμε να ξεκινήσουμε ξανά όπως πριν. Δυστυχώς, οι πολλές Επιτροπές στις οποίες εμπιστεύτηκαν την οικονομική ανάκαμψη δείχνουν πολύ λίγη εμπιστοσύνη στο γεγονός ότι η φάση της μετάβασης που είναι απαραίτητη για την οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου της κοινωνίας ενεργοποιείται και κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Θα πρέπει να αλλάξει η παραγωγή και συνεπώς η εργασία. Κάτι τόσο δύσκολο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια δραματική αύξηση της ανεργίας. Ο χρόνος  που έχουμε μπροστά μας θα μας προβάλλει ξανά μια ταξική πάλη τόσο σκληρή που ίσως ακόμη να μην την είχαμε ποτέ πειραματιστεί.
Σε αυτό το σημείο εμείς, και εδώ είναι η δέσμευση αυτής της ανώμαλης Πρωτομαγιάς, θα πρέπει να είμαστε ικανοί να μην παραμείνουμε υποτελείς και εξαρτημένοι από τον εκβιασμό που θα μας προτείνουν: εάν θέλετε οικολογικά μέτρα θα πρέπει να αποδεχθείτε την ανεργία.
Πρέπει να διεκδικήσομε όλα τα μέτρα κοινωνικής ασφάλισης που θα μας είναι απαραίτητα, μισθοί έκτακτης ανάγκης, καθολικό εισόδημα και ότι άλλο προκύψει, τα οποία θα είναι επίσης στην καλύτερη περίπτωση απλά υποκατάστατα εάν ταυτόχρονα δεν δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Γιατί πρέπει να απαντήσουμε στις πραγματικές ανάγκες μας και όχι σε αυτές μας επιβάλλει η παραγωγή που καθορίζεται μόνο από το μέγιστο κέρδος. Εργασία υπάρχει πάρα πολύ, μόνο που θα πρέπει και μπορεί να είναι διαφορετική από αυτή που μολύνει, για να ανταποκριθεί στις πραγματικά ανθρώπινες ανάγκες.
Αυτή την Πρωτομαγιά δεν θα μπορέσουμε να πάμε στις πλατείες ή στη μεγάλη συναυλία του συνδικάτου, αλλά θα έχουμε πολλά να σκεφτούμε από τα νέα θέματα που μας προσφέρει σήμερα η Ημέρα των Εργαζομένων. Ελπίζω ότι δεν θα αφήσουμε τον εαυτό μας να ξεφύγει, γιατί υπάρχει κάποιο σημάδι και σε εμάς τους αριστερούς, ότι θα πρέπει να διαμαρτυρηθούμε γιατί η ελευθερία μας πλήττεται από τους περιορισμούς που μας επιβάλλονται λόγω της πανδημίας.
Πρέπει, φυσικά, να συνεργαστούμε για να τους καταστήσουμε πιο λογικούς, γνωρίζοντας όμως ότι είναι συχνά δύσκολο να το κάνουμε χωρίς να διατρέξουμε τον κίνδυνο, που είναι δυστυχώς παρόν, μιας μαζικής επιστροφής του ιού. Να είστε προσεκτικοί: πίσω από την εκστρατεία αυτού [του Ρέντσι] που καταγγέλλει ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα, υπάρχει η αδίστακτη προσπάθεια να συγκεντρώσει με μια ανεύθυνη δημαγωγία τη συναίνεση που είχε και είδε να υποχωρεί τα τελευταία χρόνια. Για να μας επαναπροτείνει μια επικίνδυνη κυβέρνηση.
*Το σχόλιο της Λουτσιάνα Καστελίνα δημοσιεύτηκε στο «Μανιφέστο» την Πρωτομαγιά του 2020.
αυγη

Παρασκευή 1 Μαΐου 2020

Η μάσκα και η Μαντάμ Σουσού


Η μάσκα και η Μαντάμ Σουσού

της Μαριάννας Τζιαντζή
Αλήθεια, τι μάσκα θα φορούσε η Μαντάμ Σουσού αν κυκλοφορούσε ανάμεσά μας; Δηλαδή αν θα πήγαινε με λεωφορείο από τον Μπύθουλα στου Ζόναρς για καφέ ή αν θα είχε γίνει μόνιμη κάτοικος Κολωνακίου; 
Στην πρώτη περίπτωση, θα διέταζε την υπηρέτριά της να της ράψει μια μάσκα από μεταξωτό ύφασμα και με δαντελίτσα στο πάνω μέρος. Στη δεύτερη, θα παράγγελνε σε κάποιον οίκο μόδας μάσκες με μάρκα «ντεποζέ», με το μόνογραμμα ή το οικόσημό της και σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τάξου.

Για τους περισσότερους από εμάς, η αγορά της μάσκας και των αντισηπτικών είναι μια πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση. Προσωπικά, στην αρχή των μέτρων αγόρασα μια άθλια υφασμάτινη μάσκα από ένα μίνι μάρκετ απέναντι από ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο στην τιμή των 5 ευρώ (5.80 μού είπαν αρχικά, αλλά για κάποιον άγνωστο λόγο μού έκαναν έκπτωση) και χωρίς απόδειξη. Εν γνώσει μου πιάστηκα Κώτσος, αλλά τότε στα φαρμακεία δεν υπήρχαν μάσκες ούτε για δείγμα. Αργότερα, προμηθεύτηκα μάσκες μίας χρήσης από φαρμακείο με 1 ευρώ τη μία. Τώρα σε περίπτερα πωλούνται μάσκες μιας χρήσης προς 1,30 ευρώ, ενώ κάποια φαρμακεία τις πουλούν 70 λεπτά. Τελικά, μέσω ίντερνετ προμηθεύτηκα μαύρες υφασμάτινες μάσκες, που όμως έχουν το εξής μειονέκτημα: πρώτον, τα λάστιχα μετά από λίγα πλυσίματα ξεχειλώνουν και η μάσκα γλιστρά από το πρόσωπο και δεύτερον, όταν πλένονται με ζεστό νερό, ξεβάφουν, γεγονός που σημαίνει ότι το καλοκαίρι, όταν ιδρώνουμε, το μισό πρόσωπό μας θα μαυρίζει σαν να ’μασταν Ουαλοί ανθρακωρύχοι. Επιπλέον, στις τηλεπωλήσεις διαφημίζονται διάφορες προσωπίδες αμφίβολης ασφάλειας.

Ωστόσο, ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει ακούσει τίποτα για τον φόνο. Αναφερόμενος στις μάσκες, είπε σήμερα στη Βουλή ότι «Αν παρατηρήσουμε φαινόμενα αισχροκέρδειας, τότε θα παρέμβουμε» και μας υποσχέθηκε ότι «θα υπάρξουν οδηγίες μέσα στις επόμενες ημέρες για τη χρήση του υποκατάστατου (υφασμάτινου καλύμματος)». DIY, do it yourself, δηλαδή, τη στιγμή που στο YouTube υπάρχουν δεκάδες βίντεο με οδηγίες για χειροποίητες μάσκες. Επιπλέον, έπλεξε το εγκώμιο της επιχειρηματικότητας του Ελληνα που μας γλίτωσε από τον βραχνά των εισαγωγών.

Κάποτε, στα πολυπρόσωπα προεκλογικά τηλεοπτικά ντιμπέιτ, όλο και κάποιος δαιμόνιος δημοσιογράφος ρωτούσε τους πολιτικούς αρχηγούς πόσο κάνει ένα κιλό ψωμί ή ένα εισιτήριο λεωφορείου, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσον ο υποψήφιος ήταν κοντά στον λαό. Αναρωτιέμαι τι απάντηση θα έδινε ο κ. Μητσοτάκης αν κάποιος τον ρωτούσε ποιο είναι το ημερήσιο κόστος αγοράς μασκών για μια μέση οικογένεια εργαζομένων με ένα ή δύο παιδιά ή για κάποιους «ευεργετηθέντες» του επιδόματος των 800 ή 600 ευρώ. Τη στιγμή μάλιστα που δεν πρέπει να ανεβοκατεβάζουμε τη μάσκα σαν να ήταν ασανσέρ ή να την κρεμάμε προσωρινά από το αυτί μας σαν να ήταν γιγάντιο σκουλαρίκι – γιατί κι αυτή την εικόνα μπορεί να δει κανείς.

Μάσκα, λοιπόν, το απόλυτο αξεσουάρ του φετινού καλοκαιριού, όπως θα έλεγαν στις λαϊφστάιλ εκπομπές. Μόνο που τη Μεγάλη Μάσκα, αυτήν που εξωραΐζει ή αποσιωπά την πραγματικότητα, τη φορά η ίδια η κυβέρνηση… κι ας έχει περάσει προ πολλού το Καρναβάλι.
efsyn

Φτου και βγαίνω...

του Γιάννη Καφάτου
Προλαβαίνουμε δεν προλαβαίνουμε να απολαύσουμε την κατάθλιψη της καραντίνας μας, τις χαρές του ιδρυματισμού μας, την ασφάλεια της εστίας μας.
Η καραντίνα τέλειωσε, ζήτω η καραντίνα!
Από τη Δευτέρα, αφού περάσουμε με τα αυστηρά μέτρα και το πρώτο σουκου του Μαΐου, «φτου και βγαίνω»! (που λένε όσα παιδάκια ξέρουν τι είναι το κρυφτό).. Είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε στη ζωή που αφήσαμε εκεί κάπου μετά την Παρασκευή και 13 Μαρτίου;
Το μπάφιασμα της κλεισούρας μπορεί να αντισταθμίσει την αίσθηση του κινδύνου;
Η σταδιακή χαλάρωση των μέτρων είναι σωστό μέτρο. Τώρα δεν ξέρω γιατί είναι ασφαλές να πας γι’ αθλητικά παπούτσια και όχι για «αμπιγιέ» σε κοινό παπουτσάδικο, αλλά ας μην αφήσουμε μικρολεπτομέρειες να χαλάσουν την μεγάλη εικόνα.
Φοβάμαι που θα ανοίξουν τα γυμνάσια και τα λύκεια γιατί θα πάνε τα παιδιά μου αλλά από την άλλη δεν πρέπει να επιστρέψουμε στις ζωές που αφήσαμε;
Η καραντίνα ήταν το άλλοθι της ασφάλειας. Τώρα πρέπει να μάθουμε να μένουμε ασφαλείς επιστρέφοντας σιγά-σιγά στη ζωή που ζούσαμε.
Η σταδιακή χαλάρωση των μέτρων έχει και οικονομικό πρόσημο και γι’ αυτό είναι σωστό που γίνεται. Δεν μπορεί να σταματήσει ο πλανήτης μέχρι να βρεθεί εμβόλιο.
Νέα θύματα είναι βέβαιο ότι θα έρθουν και είναι ανθρώπινο ο καθένας να ελπίζει ότι θα είναι μακριά από τη ζωή και τους δικούς του ανθρώπους.
Η προσωπική μας ευθύνη αν ήταν απαραίτητη κοινωνική πράξη στην εποχή της καραντίνας, τώρα στην χαλάρωση των μέτρων θα αναδειχθεί σε κορυφαία πράξη. Πρέπει να προσέχουμε, χωρίς υστερίες και συγχρόνως να ζούμε σε αυτό που τα ΜΜΕ ονόμασαν «νέα κανονικότητα».
Προφανώς και τίποτα από αυτά που ζήσαμε και θα ζήσουμε δεν είναι «κανονικό» αλλά πάντα οι λέξεις παίζουν το ρόλο τους και δεν είναι της παρούσης να διαφωνήσουμε και γι’ αυτό.
Καμία ζωή με απαγορεύσεις της βούλησης του ατόμου δεν είναι «κανονική».
Σ’ αυτό που έρχεται, μαζί με τον Μάιο, εκτός από τα θύματα του κορωνοϊού, θα μετρήσουμε πολλά θύματα της οικονομικής ασφυξίας που προκάλεσε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της στυγνής οικονομίστικης αντίληψης της ζωής.
Οι καλλιτέχνες, οι άνθρωποι που δούλευαν για μας για να περάσουμε ωραία σε μια συναυλία, σε μια παράσταση, οι εργαζόμενοι στα μπαρ, στα εστιατόρια, στα ξενοδοχεία είναι σίγουρα από τα μεγαλύτερα θύματα αυτής της λαίλαπας.
Η ζωή μας αλλάζει. «Φτου και βγαίνω» και δεν ξέρουμε πού θα πάμε και πού θα μας βγάλει κι αυτή η νέα φάση που με κάποιον τρόπο είναι «κανονικότητα».
Και καλό μας μήνα!!!

 / viewtag

Τι μας έμαθε για τον κοροναϊό η κυβέρνηση, αλλά ... .δεν κολλάει


Όσο και αν προσπαθήσει κανείς να προσεγγίσει με λογικό ειρμό ή μια κοινή επιστημονική προσέγγιση τις θέσεις και τις αποφάσεις της κυβέρνησης όταν έλαβε περιοριστικά μέτρα για την πανδημία και καθώς αυτά αναιρούνται σταδιακά, θα διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει τίποτα κοινό. Ίσως μόνο ότι ο κοροναϊός είναι μεταδοτικός.
Όλα τα άλλα είναι όχι απλώς ρευστά αλλά αντικρουόμενα. Είναι ο «χορός της αβεβαιότητας με την πρακτική λογική», όπως είπε και ο Σωτήρης Τσιόδρας επιχειρώντας να δώσει μιαν απάντηση για τις παλινωδίες με τη χρήση της μάσκας. 
  1. 1. Οι μάσκες στις 9 Απριλίου ήταν επικίνδυνες για τους πολίτες αλλά υποχρεωτικές από τις 4 Μαΐου.
  2. 2. Οι μάσκες είναι επικίνδυνες πριν ξεκινήσει παραγωγή τους από Lariplast αλλά υποχρεωτικές αφού ξεκίνησε παραγωγή η Lariplast
  3. 3. Οι μάσκες είναι υποχρεωτικές από τις 4 Μαίου στα καταστήματα αλλά όχι στα σχολεία
  4. 4. Οι μάσκες είναι υποχρεωτικές στα Μέσα Μαζικής μεταφοράς αλλά όχι στα σχολικά λεωφορεία
  5. 5. Οι μάσκες είναι υποχρεωτικές όταν μπαίνουμε σε κατάστημα για 5 λεπτά αλλά όχι στα σχολεία όπου θα βρίσκονται μαθητές και καθηγητές για 5 ώρες.
  6. 6. Τα σχολεία έκλεισαν γιατί ήταν υγειονομικές βόμβες και μεταφέρουν ευκολότερα τον ιό στο σπίτι. Τα σχολεία ξανανοίγουν γιατί τώρα τα παιδιά μεταφέρουν σπάνια τον ιό.
  7. 7. Τα παιδιά δεν μεταφέρουν τον ιό αλλά αν υπάρχει άτομο ευπαθούς ομάδας στο σπίτι το παιδί να μην πάει σχολείο.
  8. 8. Οι πολίτες που βρίσκονται σε απόσταση 1,5 μέτρου είναι απείθαρχοι αλλά οι μαθητές που βρίσκονται σε απόσταση 1,5 μέτρου είναι πάνω από τις διεθνείς οδηγίες.
  9. 9. Η Ελλάδα δεν χρειαζόταν μαζικά τεστ πριν ένα μήνα. Τελικά έχει κάνει μαζικά τεστ στο τέλος Απρίλη, απλά εμείς δεν το καταλάβαμε
  10. 10. Στα ΙΧ επιτρέπονται 3 άτομα αλλά στα ΤΑΞΙ επιτρέπονται 2 άτομα
  11. 11. Η τηλε-εκπαίδευση στα Πανεπιστήμια είναι επαρκής αλλά η τηλε-εκπαίδευση στα σχολεία δεν είναι επαρκής
  12. 12. Όταν οι πολίτες περπατάνε στην παραλία το Μάρτη είναι ανεύθυνοι και κλείνει η παραλία. Όταν οι πολίτες περπατάνε στην παραλία τον Απρίλη, είναι φυσιολογική κίνηση για να ξεσκάσουν.
  13. 13. Ο Κοροναϊός τη νύχτα κολλάει, τη μέρα δεν κολλάει
  14. 14. Στη διαδήλωση κολλάει, έξω από το Μαξίμου δεν κολλάει
  15. 15. Στα καφέ κολλάει, στα Δικαστήρια δεν κολλάει
  16. 16. Στα καταστήματα κολλάει, στις εκκλησίες δεν κολλάει
  17. 17. Όταν πειθάρχησαν οι πολίτες και σταμάτησε η εξάπλωση της πανδημίας ήταν επιτυχία της κυβέρνησης. Αν δεν πετύχει η έξοδος της κυβέρνησης από το Lockdown και επιστρέψει η νόσος θα φταίνε οι... πολίτες.
Κάτι δεν κολλάει...
tvxs

Τσάκισαν την επιστήμη πριν εκείνη τσακίσει τον ιό!



Η επιστήμη είμαστε εμείς λέει η κυβέρνηση και οι παρατρεχάμενοί της.
του Νίκου Κοτζιά
Όταν έγραφα ότι στην επιστήμη υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και μέθοδοι σε μερικούς τους κακοφάνηκε που ενόχλησα τον «Όσιο» και την Αγία Οικογένεια. Χθες ο πρώτος ανέλαβε να απαντήσει ως δεν όφειλε στα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης και στα κοινωνικά μέσα επικοινωνίας. Η επιστήμη πήγε περίπατο στην εξυπηρέτηση ενός ακόμα πολιτικού σκοπού.
Η επιστήμη παραδόθηκε στην πολιτική της «Αγίας Οικογένειας», που αμφισβητεί ότι το κύριο ζητούμενο στα τεχνικά, είναι αυτή τη στιγμή, η μαζική χρήση τεστ προκειμένου να βρεθεί που και πώς, από ποιόν και προς ποιούς, μεταδίδεται ο ιός. Αυτό έκαναν σειρά από χώρες, όπως η Ιαπωνία με 743 θανάτους σε 127 εκατομμύρια πληθυσμό, και η Νότια Κορέα με 51,3 εκατομμύρια και 250 νεκρούς. Δηλαδή τρεις φορές λιγότερους από ότι αναλογικά η Ελλάδα. Αλλά η πείρα αυτών των κρατών αφήνει την επιστήμη στην Αθήνα "αδιάφορη".
Η Νότια Κορέα κάνοντας επιθετική πολιτική με τα τεστ στην καταγραφή της διάδοσης του ιού κράτησε «ανοικτή της κοινωνία της». Μάλιστα στις 15.4.20 έκανε εν μέσω πανδημίας εκλογές και είχε σε αυτές τη μεγαλύτερη συμμετοχή των τελευταίων 35 ετών! Περιττό να θυμίσω ότι σε αυτές ηττήθηκε πανηγυρικά η δεξιά και κατά προέκταση οι αντιλήψεις της στην καταπολέμηση του ιού. Και, όμως, η Επιτροπή στο Υπουργείο Υγείας επιμένει ότι εκείνη μόνο γνωρίζει και με αλαζονεία μας δηλώνει στα μούτρα μας ότι δεν χρειάζονται πολλά τεστ διότι «πόσα θα κάνουμε δύο φορές την εβδομάδα 10.000.000»; Λες και απευθύνεται σε ανόητους που δεν ξέρουν τι γίνεται στον κόσμο σήμερα.
Η επιστήμη κατατροπώθηκε διότι χθες το απόγευμα μάθαμε ότι δεν θα πεθάνουμε από τις μάσκες αντί του ιού, όπως με περίσσια σιγουριά μας είχαν διαβεβαιώσει τα ίδια πρόσωπα μερικές μέρες προηγούμενα. Κατά το σλόγκαν «θάνατός σου, η ζωή μου» η μάσκα έγινε τώρα τόσο σωτήριο μέσο που πληρώνεις για να την αγοράσεις και ακόμα περισσότερα αν την ξεχάσεις. Και αν έχει κανείς επιστημονικές απορίες για αυτές τις "στροφές", ας τις ξεχάσει.
Η δημοκρατία στους τόπους επιστήμης κατατροπώθηκαν διότι μας ανακοίνωσαν χθες ότι το πώς θα γίνουν οι εξετάσεις στα Πανεπιστήμια δεν το αποφασίζουν τα ελληνικά ΑΕΙ σε συνεννόηση βέβαια με τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές, αλλά μόνες της η Επιτροπή της "Αγίας Οικογένειας". Η ανεξαρτησία και αυτονομία των ΑΕΙ, συνταγματικά κατοχυρωμένη, πήγε και αυτή περίπατο. Τους άκουσα να αναφέρονται στα ΑΕΙ λες και μιλούσαν για στρατόπεδο νεοσύλλεκτων που διοικούν οι ίδιοι.
Πιο νωρίς είχε πάει περίπατο κάθε επιστήμη που χρησιμοποιεί συγκριτική μέθοδο. Δίδασκα τις/τους φοιτήτριες/τές μου στο πρώτο μάθημα της συγκριτικής των πολιτικών συστημάτων, ότι στη συγκριτική μέθοδο για να είσαι «σωστός» πρέπει να κανείς εξ’ αρχής δύο ειδών συγκρίσεις. Η πρώτη αφορά στην ανάλυση των αιτιών διαφοράς. Αυτή η προσέγγιση δίνει πολλές εξηγήσεις ως προς τις αποκλίσεις. Η δεύτερη αφορά στις συμπτώσεις. Με αυτή την προσέγγιση βρίσκει κανείς εξηγήσεις για τις συγκλίσεις. Μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς ταυτόχρονα και τις δύο μεθόδους. Οι κύριοι καθηγητές του «υγειονομικού» αποφάσισαν να καταργήσουν την δεύτερη μέθοδο, διότι δεν συμφέρει να αναζητούν τους λόγους που βαλκανικές φτωχές χώρες τα καταφέρνουν σαν και εμάς και αρκετά καλύτερα. Ενώ το να υπερτονίζεται το πόσο καλύτεροι είμαστε από 5 δυτικές χώρες τους δίνει ούριο άνεμο στις πολιτικές επιλογές τους.
Η πάλη ενάντια στις κυβερνητικές νοοτροπίες και στερεότυπα προπαγάνδας, αποτελεί όχι μόνο ένα δημοκρατικό καθήκον, αλλά είναι και καθήκον υπεράσπισης της επιστήμης στα στοιχειώδη της, όπως τον επιστημονικό διάλογο και την αναγνώριση ύπαρξης διαφορετικών σχολών και μεθόδων, από εκείνους που θέτουν ευνουχισμένη την επιστήμη τους στην υπηρεσία συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Η δημοκρατία χρειάζεται την επιστήμη. Την δημοκρατική επιστήμη. Να το θυμούνται: η επιστήμη και η δημοκρατία επιβιώνει όλων, όπως και η αλήθεια.
ΥΓ1 Ξέχασα να τους πω ότι ο Γαλιλαίος τους στέλνει πολλούς χαιρετισμούς. Τους υπενθυμίζει ότι η γη γυρίζει, ακόμα και με ιό. Έτσι θα γυρίσει και η πολιτική σκηνή.
ΥΓ2 Στην Ακαδημαϊκή ζωή το πρώτο που σέβεται κανείς είναι τους δασκάλους του. Καλό είναι, λοιπόν, να τους ακούει και ο κάθε Πρόεδρος Επιτροπής τους καθηγητές της Ιατρικής στους οποίους μαθήτευσε, ιδιαίτερα όταν δηλώνουν κάθετα αντίθετοι με όσα κάνει και υποστηρίζει. Απόδειξη ότι η επιστήμη είναι δημοκρατική και χρειάζεται τον διάλογο.
ΥΓ3 Δεν κάνουν τον κόπο να διαβάσουν τον Γερμανό αρμόδιο Christian Drosten σύμφωνα με τον οποίο δεν υπάρχουν διαφορές ως προς τον Ιό ανάμεσα στα παιδιά και τους ενήλικες!
ΥΓ4 Εκείνα τα αριστερά παιδιά που υμνούσαν την Επιτροπή Υγείας, λες και η πολιτική υγείας είναι απολίτικη, μήπως άλλαξαν γνώμη; Να το ελπίζω;
*Δημοσιεύτηκε στη σελίδα του Νίκου Κοτζιά στο facebook
κουτιπανδωρας

Ευάλωτα αφηγήματα



του Παντελή Μπουκάλα
Πώς έγινε και κατάντησαν θανατοκομεία αναρίθμητα γηροκομεία στη Γαλλία, στη Βρετανία, στην Ιταλία, στην Ισπανία και αλλού θα το βρουν οι Αρχές των χωρών αυτών. 
Αν βέβαια το αναζητήσουν με τιμιότητα και αυτοκριτική ειλικρίνεια. Οχι καθοδηγημένοι από το δόγμα «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν». Ή, έστω, τ’ αφήνουν να πεθάνουν αβοήθητα, αφού πια είναι αχρείαστα, ένα «βάρος περιττό». Αν προσεγγίσουν σαν συνηθισμένη υπόθεση ποσοστών το όλο πρόβλημα, που δεν είναι τίποτε λιγότερο από πολιτισμικό στίγμα, δεν θα καταλάβουν ποτέ γιατί τα μισά θύματα του κορωνοϊού είναι υπερήλικοι «παρκαρισμένοι» σε πανάκριβες ιδιωτικές μονάδες ή σε ημιδιαλυμένες δημόσιες.
Κάθε χώρα πληρώνει την προϊστορία της, την κοινωνική δομή της, το μοντέλο που κυριαρχεί στη συγκρότηση της οικογένειας, τις αξιακές της επιλογές, την ίδια τη σχέση της με τον κόσμο των συναισθημάτων. Μπορεί να τα μέμφεται σαν στοιχεία πρωτόγονα ή αρχαϊστικά, που πρέπει να υποχωρούν μπροστά στις επιλογές του στυγνού πραγματισμού. Ή, πάλι, μπορεί να πιστεύει πως έχει και το συναίσθημα τη δική του νόηση, όχι απλώς το νόημά του, και να το συνεκτιμά ως απαραγνώριστο συνδιαμορφωτή της στάσης της.
Στην Ελλάδα, ευτυχώς, ανήκουμε στη Δύση, αλλά ιδιότροπα. Παρά τον εν γένει μιμητισμό, διασώζουμε ακόμη αρκετά στοιχεία που συνήθως καταγγέλλονται σαν αρχαϊστικά ή ανατολίτικα. Και μολονότι διαθέτουμε κι εδώ πανάκριβα ιδιωτικά γηροκομεία ή καταπονημένα δημόσια, δεν ίσχυσε στον χώρο τους το θανάσιμο δυτικοευρωπαϊκό πρότυπο. Πριν οι αγιογράφοι σπεύσουν να το αποδώσουν και αυτό στην εγρήγορση της θαυμαστά διοικούμενης πολιτείας μας, ας λάβουν υπόψη τους δύο τινά. Πρώτον, ότι, σαν Ανατολίτες, δεν το ’χουμε ακόμα έθιμο να ξεφορτωνόμαστε τους δικούς μας σε οίκους ευγηρίας για να ξεγνοιάζουμε, κι αυτό, είτε παίρνουν σύνταξη είτε όχι.
 Ο εσώκλειστος πληθυσμός τους, λοιπόν, είναι μικρός. Και δεύτερον, ότι μόλις προχθές, μετά τους θανάτους στην κλινική των «Ταξιαρχών», ακούστηκε ότι θα αρχίσουν οριζόντιοι έλεγχοι σε δομές όπου ζουν ευάλωτοι πληθυσμοί. Μόνο η καλή μας τύχη βοήθησε ώστε να μην έχει πληγεί μέχρι στιγμής η Μόρια, λ.χ., όπου οι σακούλες με τα τρόφιμα πετιούνται στον αέρα και όποιος συνωστιζόμενος προλάβει, πρόλαβε.
Οσα συνέβησαν πάντως στους «Ταξιάρχες», καθώς και οι θάνατοι νεότατων ανθρώπων έπειτα από άστοχες τηλεφωνικές γνωματεύσεις και οδηγίες του ΕΟΔΥ, δείχνουν πόσο ευάλωτο είναι το ίδιο το αυτοκολακευτικό αφήγημα της καθολικής επιτυχίας.

Ακόμα τούτη η άνοιξη...

του Ανδρέα Πετρόπουλου
Πρώτα είναι τα παιδιά μας!
Τι είναι τελικά τα παιδιά μας; Είναι "υγειονομικές βόμβες"; Πότε ήταν σωστή η απόφαση; Όταν κλείσαμε τα σχολεία ή τώρα που τα ανοίγουμε χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας τους; Ποιος νοιάζεται για το εκπαιδευτικό προσωπικό της χώρας, για τους δασκάλους και τους καθηγητές, αν κάποιοι είναι άνω των 50 και ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες; Ποιος παίρνει την ευθύνη;
Τι πιέζει άραγε την υπουργό να ανοίξει τα σχολεία και άρα να θέσει σε κίνδυνο τις οικογένειες, τους παππούδες και τις γιαγιάδες; Οι επιχειρηματίες - σχολάρχες, τα "χαμένα" δίδακτρα;
Η υγεία, η ζωή μας...
Πότε είναι τελικά απαραίτητες οι μάσκες; Στην αρχή ήταν. Μετά ο Σ. Τσιόδρας μας διαβεβαίωσε με το επιστημονικό του κύρος ότι τυχόν παρατεταμένη χρήση τους θα μπορούσε να προκαλέσει και προβλήματα. Γιατί τώρα είναι απαραίτητες και μάλιστα πρέπει να αλλάζουμε τουλάχιστον 3 - 4 μάσκες κάθε μέρα; Το κόστος για μια τετραμελή οικογένεια μπορεί να φτάσει από 300 έως και 440 ευρώ τον μήνα...
Δηλαδή θα δίνουμε έναν μισθό -όσοι ακόμα έχουν- μόνο για τις μάσκες στην υγειά του "Νταβέλη";
...η νοημοσύνη μας
Πώς γίνεται μέσα σε αυτή τη δυστοπία, την ανεπανάληπτη κρίση που αλλάζει όλα τα δεδομένα, η προτεραιότητα να είναι οι fast track αλλαγές στο περιβάλλον, με καραμπινάτες συνταγματικές παραβιάσεις, να είναι επείγουσα ανάγκη οι αλλαγές στην Παιδεία που θα την οδηγήσουν σε μια οπισθοδρόμηση και ανώμαλη προσγείωση στις αρχές της δεκαετίας '70;
...και ο πολιτισμός μας
Πώς γίνεται οι συντελεστές της λεγόμενης βαριάς βιομηχανίας της χώρας μαζί με τον τουρισμό να παραμένουν μέσα σε αυτή τη δίνη περιθωριακοί και αόρατοι; "Η αδιαφορία και ο προγραμματισμός (της κυβέρνησης) είναι πνιγμός και εξαφάνιση με στοχευμένη πρόθεση" καταλόγισε χθες ένας από τους εκπροσώπους "αυτού του κόσμου", ο Σ. Μάλαμας.
Ξεχάστε τα για μια στιγμή όλα! Αύριο είναι Πρωτομαγιά. Είναι η Πρωτομαγιά του Ρίτσου, ο "Επιτάφιος" του Θεοδωράκη, η απίστευτη φωνή του Μπιθικώτση. "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες"... Είναι η Πρωτομαγιά του Βάρναλη, η Καισαριανή με τους 200 εκτελεσμένους, είναι η Πρωτομαγιά του Αλεξάνδρου - "Ακόμα τούτη η άνοιξη"...
Είναι η μνήμη που μένει ζωντανή. Κι αυτό θα πρέπει να το ξέρουν...
αυγη