Γιουσουφάκια, τεμενάδες και ένας επικίνδυνος άνθρωπος

 

«Δεν είναι καιρός να συζητήσουμε για τη νομιμότητα». Μα ναι, αυτό θα πούμε στον σουλτάνο, όταν έρθει να μας φορέσει φέσι και να μας πάρει το κεφάλι.

του Νίκου Παπαδογιάννη

Εάν δεν σας βύθισε σε μελαγχολία η περασμένη Κυριακή, με τη σχεδόν προδοτική δήλωση – πετρελαιοκηλίδα του Κυριάκου Μητσοτάκη περί Βενεζουέλας («δεν είναι η ώρα για να συζητήσουμε τα περί νομιμότητας της επέμβασης των ΗΠΑ») και με την απίστευτη ξεφτίλα των ελληνικών αεροδρομίων, πραγματικά σας ζηλεύω, εσάς που αδιαφορείτε για όλα αυτά και ασχολείστε αποκλειστικά με τα ριάλιτι, τη μπάλα και τη Γιουροβίζιον.

Όταν βέβαια σας χτυπήσει την πόρτα ο σουλτάνος και σας πει ότι ήρθε να σας φορέσει φέσι και δεν είναι ώρα να συζητάμε για νομιμότητες και τέτοιες βλακείες, να μη παραπονεθείτε.

Δεν θα φταίει αυτός, αλλά εσείς. Εσείς, που παραδώσατε τα κλειδιά του τόπου –ξανά και ξανά- σε έναν άνθρωπο επικίνδυνο, που θα ‘πρεπε να κάθεται ντυμένος γιουσουφάκι όχι στον πρωθυπουργικό θώκο, αλλά στο σκαμνί ειδικού δικαστηρίου: για τα Τέμπη, για τονΟΠΕΚΕΠΕ, για τη διαφθορά, για τον εξανδραποδισμό της δικαιοσύνης και του τύπου, τώρα και για την εξωτερική πολιτική που ασκείται με τεμενάδες.

Φτάσαμε, εν έτει 2026, λες και ζούμε δεύτερο μεσαίωνα, να ομνύουμε στο «δίκαιο του ισχυρού» (εμείς οι ανύπαρκτοι) και να διαστρεβλώνουμε αρχαία τσιτάτα να δικαιολογήσουμε τις υποκλίσεις στον αυτόκλητο χωροφύλακα Τραμπ και στον αιμοσταγή γενοκτόνο τουΙσραήλ.

Να σηκωθεί ο Θουκουδίδης από τον τάφο του και να αρχίσει να μοιράζει κλωτσιές…

Για καλή μας τύχη, εμείς δεν διαθέτουμε κοιτάσματα πετρελαίου ούτε κομμουνιστική κυβέρνηση «ναρκεμπόρων», οπότε δεν κινδυνεύουμε άμεσα με βομβαρδισμό.

Κατοικούμε ωστόσο σε οικόπεδο στρατηγικής σημασίας και κοιμόμαστε δίπλα σε πάνοπλο γείτονα που εποφθαλμιά τα ηλιόλουστα νησάκια μας, επειδή μπορεί. Οπότε;

Περισσότερο και από τους κακομοίρηδες που πανηγυρίζουν ακόμη επειδή ξορκίσαμε το μουστάκι του Πολάκη και τους Μαδούρους του ΣυΡιζΑ , λυπάμαι τους αιθεροβάμονες που πιστεύουν ότι η Ελλάδα θα αποκρούσει εύκολα μία πιθανή τουρκική εισβολή και μέσα σε κάνα εικοσάλεπτο θα πάρει και την Πόλη.

Ή και τους νυχτωμένους, που βλέπουν τον ημιπαράφρονα του Λευκού Οίκου και λένε «σύμμαχος».

Εάν ο Τραμπ και τα κόκκινα κασκέτα έπαιρναν την ψωροκώσταινα στα σοβαρά, δεν θα μας φόρτωναν για πρέσβειρα μία πλαστική κούκλα, που πέρα από τα υπόλοιπα εξύβριζε χυδαία την Ελλάδα και συνέκρινε τους Έλληνες με κοπρόσκυλα που κατουράνε το χαλάκι όπου κοιμούνται.

Δίκιο είχε βέβαια, που μας έλεγε αδιόρθωτους τζαμπατζήδες και ανεπίδεκτους εκπαίδευσης, αλλά αυτό είναι διαφορετική συζήτηση. Της ανεπάγγελτης κυρίας που κάνει διεθνή πολιτική καριέρα ως πρώην σύντροφος του υιού Τραμπ δεν θα ‘πρεπε να της πέφτει λόγος.

Υπάρχουν, πάντως, και χειρότερα. Θα μπορούσαμε να είμαστεΔανία ή Καναδάς και να ξυπνάμε καθημερινά με ξεκούδουνες απειλές να κρέμονται σαν δαμόκλεια σπαθιά πάνω από το κεφάλι μας.

Ο Τραμπ ανακοίνωσε δημόσια το σχέδιό του να προσαρτήσει τη Γροιλανδία – η οποία αποτελεί δανική κτήση εδώ και δύο αιώνες, αυτόνομη από το 2009 – επειδή πολύ απλά εποφθαλμιά τα κοιτάσματά της.

Τρομοκρατημένες η κεντρική κυβέρνηση της Δανίας αλλά και η τοπική της Γροιλανδίας απαντούν με το «σεις», με το «σας» και με το «δεν είναι δυνατόν» και με το «δεν πωλείται».

Παραπέμπουν στις διεθνείς συνθήκες και στο καταστατικό του ΝΑΤΟ, πασχίζουν να ξυπνήσουν την κοιμώμενη Ευρώπη, αλλά κατά βάθος γνωρίζουν ότι παραμένουν αβοήθητες στο έλεος του ανεκδιήγητου πλανητάρχη.

Τι θα πράξουν οι Δανοί, μεθαύριο που θα δουν την αστερόεσσα να ανεμίζει πάνω στους πάγους; Θα κηρύξουν πόλεμο στις ΗΠΑ;

Θα στείλουν στρατεύματα, τανκς και πολικές αρκούδες για να κατασπαράξουν τους πεζοναύτες του Τραμπ;

Θα ζητήσουν βοήθεια από τον Κυριάκο («δεν είναι ώρα να μιλάμε για τέτοια») Μητσοτάκη και τους συν αυτώ; Θα πάρουν μήπως πίσω τα δανεικά που έχουν δώσει στον Ζελένσκι προκειμένου να αποκρούσουν την εισβολή;

Πιο πιθανό είναι να βρεθεί με κουκούλα στο κεφάλι και με ξυρισμένο μουστάκι η άμοιρη Μέτε Φρέντρικσεν, παρά να προβάλει αντίσταση και να βρει συμπαραστάτες η μικρούλα, πειθήνια και φιλήσυχη Δανία.

Το ίδιο ισχύει για τους (συνδιοργανωτές του Μουντιάλ) Καναδούς, που μπορεί να ζουν σε μία χώρα αχανή, αλλά ούτε πυρηνικούς πυραύλους διαθέτουν ούτε φαντάζονταν ποτέ ότι ο πλούσιος γείτονας θα θελήσει να τους μετατρέψει σε 51η Πολιτεία, καταπώς λέει και ξαναλέει ο Τραμπ.

Παρόμοιες απειλές αντιμετωπίζουν πλέον το Μεξικό, η Κολομβία, η Νιγηρία και όποιος άλλος σκουρόχρωμος ξυπόλητος μπαίνει στο μάτι του ακατανόμαστου.

Εάν ο Τραμπ γνώριζε τα ονόματα περισσότερων χωρών, θα τις απειλούσε και αυτές. Μέχρι που θα κάνει το λάθος να αφυπνίσει καμία Κίνα και θα γίνουμε όλοι μαζί ολοκαύτωμα, ζωή να ‘χουμε να τον θυμόμαστε τον πλανήτη.

Για τη Ρωσία δεν υπάρχει θέμα, αφού Τραμπ και Πούτιν είναι από την πρώτη μέρα της …μεταπολίτευσης στην Ουάσινγκτον κώλος και βρακί. Σας αφήνω να ξεδιαλέξετε μόνοι σας, ποιος από τους δύο είναι ο κώλος και ποιος το βρακί.

Κλείνω το παρόν σημείωμα με τη χθεσινή δήλωση της Μαρτίνα Ναβρατίλοβα:

«Όποια αμερικανική εταιρία καυσίμων υπεξαιρέσει πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, θα πρέπει να τιμωρηθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο».

Όχι ότι ιδρώνει το αυτί κανενός στις ΗΠΑ για τέτοιου είδους όργανα. Εάν πάλι δεν έχετε ακουστά το όνομα Ναβρατίλοβα, ζητήστε πληροφορίες από την εθνική μας νύφη, που είναι και συνάδελφός της στα γήπεδα του τένις.

Η εμβληματική και για την κοινωνική δράση της Μαρτίνα δεν πρόκειται βέβαια να συμπεθεριάσει ποτέ με κανένα Μητσοτακέικο.

Από το δικό μου μετερίζι, σας εκλιπαρώ να σβήσετε την τηλεόραση και να ασχοληθείτε με τις ζωές μας που καίγονται. Των οικιών υμών εμπιμπραμένων, υμείς άδετε.

Ημείς πάλι οι ανησυχούντες παίζουμε το βιολί μας και τραγουδάμε το τροπάριό μας, αλλά μόνοι μας τα λέμε και μόνοι μας τ’ ακούμε.

Τι καταλάβαμε το 2019, που φωνάζαμε ότι θα ήταν έγκλημα ενάντια στον ελληνισμό να δοθεί συγχωροχάρτι στους αρχιερείς της ρεμούλας και της υποτέλειας; Ξέρω, ξέρω.

Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να πούμε τέτοια. Προέχει να βουτήξουμε στα συντριβάνια για να πιάσουμε το σταυρό, να φιλήσουμε το χέρι του παππούλη και να ευλογηθούμε από τον φανταστικό μας φίλο. Καλώς ορίσαμε στον 19ο αιώνα.

Κουτί Πανδώρας